Όταν ένα παιδί μαθαίνει ότι: «χωρίς τον εργάτη γρανάζι δεν γυρνά!» …..

Της Ελευθερίας Ψυχογιού

Μια ξεχωριστή εκπαιδευτική εκδρομή

Ακούραστος ο Βάλσαμος Συρίγος πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Λαυρίου ξενάγησε παιδιά γονείς και δασκάλους του Δημοτικού Σαρωνίδας τόσo στα αρχαία πλυντήρια της Καμάριζας όσο και στην Γαλλική Εταιρία.

Στα παιδιά έκαναν εντύπωση, οι μεγάλες δεξαμενές των αρχαίων πλυντηρίων, τα τεράστια κτίρια της Γαλλικής Εταιρείας και κυρίως πώς τόσο πλούτος κι ουσιαστικά μια ολόκληρη πόλη: το Λαύριο, κτίστηκε από εργάτες που ήταν σχεδόν σε κατάσταση δουλείας για να πλουτίζει πάντα ένας ισχυρός είτε τον λέγανε Σερπίερι, είτε Συγγρό, είτε Καρέλια είτε όπως αλλιώς….

Κατά την διαδρομή προσπαθήσαμε, να συνδέσουμε στο μυαλό των παιδιών το τότε με το τώρα, την αναγκαιότητα να καταλάβουν οι εργαζόμενοι την δύναμή τους, την δυνατότητα και το ζητούμενο να επαναστατήσουν απέναντι στην δουλεία και την υποταγή.

Κάποια στιγμή κάποια παιδιά ρώταγαν στο πούλμαν:

-Γιατί αφού το πιο χρήσιμο εργαλείο για ένα εργοστάσιο είναι ο εργάτης παίρνει τα πιο λίγα λεφτά;

-Γιατί τόσος πλούτος πρέπει, να πηγαίνει σ έναν κι ένας να είναι ο δυνατός και πλούσιος;

-Γιατί μιλάμε για αρχαίο πολιτισμό με τόσους δούλους;

-Τι θα πει: εμπλουτισμός, στεγανοποίηση;

Και τόσα άλλα που για οικονομία χώρου δεν αναφέρω!

Όσοι θέλουν, να μάθουν γι όλα αυτά, τους συνιστούμε ανεπιφύλαχτα, να αποταθούν στο Εργατικό Κέντρο Λαυρίου. Είναι σημαντικό να σημειώσουμε, ότι όλοι οι γονείς εξεπλάγησαν όταν ο πρόεδρος του Ε.Κ. Λαυρίου είπε: «Δεν είμαι ιστορικός. Οικοδόμος είμαι», διότι είναι απίστευτα εντυπωσιακές οι γνώσεις κι ο λόγος του.

Η Ιστορία της μεταλλευτικής δραστηριότητας στην Λαυρεωτική από την αρχαιότητα ως τις μέρες γράφτηκε με ιδρώτα, μόχθο κι εργατικό αίμα. Επί της ουσίας το οκτάωρο στην Ελλάδα επικράτησε ουσιαστικά μετά τις μεγάλες εργατικές απεργίες του Λαυρίου. Αυτά που τότε κατακτήθηκαν κι όσα τώρα καταργούνται, οι πλέον κατάλληλοι να τα εξιστορήσουν είναι το Εργατικό Κέντρο Λαυρίου. Αυτοί που πονούν για το μεροκάματο. Αυτοί που ματώνουν με την ανεργία. Αυτοί που δεν σταματούν ποτέ να αγωνίζονται. Αυτοί που έχοντας ταξική συνείδηση, θα παλεύουν πάντα, προκειμένου να συνειδητοποιήσει όλη η εργατική τάξη την δύναμή της.

(πηγή: προσωπική σελίδα Ελευθερίας Ψυχογιού στο Fb)

Share
Κατηγορίες: ΕΙΔΗΣΟΥΛΕΣ. Προσθήκη στους σελιδοδείκτες.