paidevo.gr | parents

Η ιστορία που θα δείτε και θα διαβάσετε ξεπερνάει τα όρια της φαντασίας. Είναι η ιστορία της Κάιλι. Του μικρότερου νεογέννητου που γεννήθηκε ποτέ. Του παιδιού που συγκλόνισε τις ΗΠΑ για τη δίψα που είχε να ζήσει. Πάλεψε με όλες της τις δυνάμεις…

Η Κάιλι γεννήθηκε τον Ιούνιο του 2008. Είναι καρκίνος στο ζώδιο και την ημέρα της γέννησης της οι γιατροί ήταν κατηγορηματικοί: “Το κοριτσάκι δεν θα ζήσει.” Ζύγιζε μόλις μια λίβρα, δηλαδή 323 γραμμάρια. Ήταν ότι μικρότερο είχαν συναντήσει σε νεογέννητο ποτέ. Το πλάνο με ολόκληρο το χεράκι της να χωράει και να περισσεύει μέσα σε ένα δαχτυλίδι, τα λέει όλα. Και σαν να μη έφταναν όλα αυτά τα πρώτα 24ωρα, το βάρος της έπεσε από τη 1 λίβρα στις 13 ουγιές, δηλαδή κοντά στα 290 γραμμάρια. Όλα έδειχναν ότι δυστυχώς οι γιατροί θα επιβεβαιωθούν.

Αλλά μετά από λίγες εβδομάδες στην θερμοκοιτίδα, η Κάιλι, άρχισε να διαψεύδει όχι μόνο τους γιατρούς, αλλά και την ίδια τη φύση. Η Κάιλι, άρχισε να παίρνει γραμμάρια. Λίγα στην αρχή, πιο πολλά όσο περνούσαν οι μέρες. Οι γιατροί χαρούμενοι, έτριβαν τα μάτια τους. Οι γονείς της άρχιζαν να χαμογελούν.

Τότε εμφανίσθηκε το πρώτο πρόβλημα. Η Κάιλι, άρχισε να παρουσιάζει σημαντική επιδείνωση στις ζωτικές της λειτουργίες. Μια ασθένεια που χτυπάει τα πρόωρα μωρά, χτύπησε και τη μικροκαμωμένη Κάιλι. Η retinopathy of prematurity, κατά την οποία τα αγγεία του αμφιβληστροειδούς δεν λειτουργούν καλά και μπορεί να οδηγήσει σε τύφλωση. Έπρεπε να χειρουργηθεί, άμεσα αφού ήταν ήδη 3ου βαθμού. Κανείς δεν ήξερε εάν θα τα κατάφερνε. Και όμως η Κάιλι βγήκε από το χειρουργείο ζωντανή.

Οι γιατροί μίλησαν για θαύμα. Όμως η χαρά όλων δεν κράτησε πολύ. Το γαστροοισοφαγικό σύστημα της Κάιλι, σχεδόν δεν λειτουργούσε και έπρεπε και πάλι να μπει σε δεύτερο χειρουργείο. Οι γαστρεντερικές διαταραχές, έπρεπε να διορθωθούν. Οι γιατροί είπαν ότι δεύτερη νάρκωση σε τόσο εύθραυστο οργανισμό, ισοδυναμεί με καταδίκη. Η μικρή όμως έπρεπε να χειρουργηθεί. Κάποιος σίγουρα θα έβαλε το χέρι του, και πέρα από κάθε λογική η Κάιλι τα κατάφερε και πάλι.

Η μικρή ανάρρωνε και οι γιατροί άναψαν το πράσινο φως για να πάει στο σπίτι της. Το δωματιάκι της την περίμενε. Οι γονείς το είχαν ετοιμάσει, αλλά και διαμορφώσει ανάλογα. Ήταν γεμάτο μηχανήματα. Έμοιαζε με μια μικρή Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Ένα βράδυ ο καθετήρας που βοηθούσε την καρδιά να λειτουργεί, σταμάτησε. Πάλι η ζωή της Κάιλι κρεμόταν από μια κλωστή. Η καρδιά σταμάτησε. Οι γονείς της που σχεδόν είχαν αποδεχτεί ότι κάτι τέτοιο θα συνέβαινε αργά ή γρήγορα, την πήγαν εσπευσμένα στο νοσοκομείο. Νόμιζαν ότι ο άγγελος τους είχε ήδη φύγει.

Οι γιατροί είπαν ότι η μικρή “αντέχει ακόμη. Δύσκολα, αλλά αντέχει.” Έπρεπε όμως να υποβληθεί σε επέμβαση ανοιχτής καρδιάς. Οι γονείς δεν έχασαν το κουράγιο τους. Στο δωμάτιο του νοσοκομείου, γιόρτασαν το Χάλοουιν, έντυσαν τη μικρή, με τη στολή μιας μαύρης γάτας, και μετά την έκαναν μπάνιο. Την επόμενη ημέρα θα γινόταν για πρώτη φορά στην ιστορία της ιατρικής των ΗΠΑ, επέμβαση ανοιχτής καρδιάς σε τόσο μικρό μωρό.Η Κάιλι, κατάφερε να επιβιώσει και μετά από αυτή την επέμβαση. Ο οργανισμός της όμως πραγματικά είχε φτάσει στα όρια του…

Στις 11 Μαΐου του 2009 οι γονείς της Κάιλι θα έφευγαν από το νοσοκομείο με το καλαθάκι του αγαπημένου τους μωρού άδειο…

Ο πατέρας της θα γράψει στο blog του: “Μπήκαμε σε ένα σπίτι άδειο, μαύρο και ψυχρό. Σε αποχαιρετούμε για λίγο μέχρι να συναντηθούμε όλοι μαζί στους ουρανούς.

(πηγή: iatropedia.com)

Με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας, μόνο τα παιδιά μπορούν να μας βοηθήσουν να δραπετεύσουμε από την καθημερινότητα που μας πνίγει και να γυρίσουμε για λίγο στα χρόνια της αθωότητας.

Γιατί όλοι θα θέλαμε να μπορούμε να δραπετεύσουμε σε ψεύτικα κάστρα, αντί να είμαστε κλεισμένοι σε γραφεία που μας πνίγουν, να πολεμήσουμε με δράκους, αντί για τον έφορο που μας χτυπάει την πόρτα και να ανησυχούμε για το τι θα φορέσει η Barbie μας στην πισίνα, αντί για το πόσα έχουμε να ξοδέψουμε στο σούπερ μάρκετ!

Κι, όμως, αν αντιγράψουμε απλά πράγματα που κάνουν καθημερινά, τα παιδιά μπορούν να μας διδάξουν πώς θα ζούμε τη ζωή στο μέγιστο…

1. Αγαπάνε την ελευθερία

Περπατάνε καθημερινά ξυπόλητα και είναι το πρώτο πράγμα που κάνουν μόλις μπαίνουν στο σπίτι. Πετάνε τα παπούτσια τους, αφήνουν τα πόδια τους να έρθουν σε επαφή με το πάτωμα και μετά κουλουριάζουν στο καναπέ ελεύθερα από δεσμεύσεις.

2. Βλέπουν μικρά θαύματα παντού

Ναι μπορείτε να νιώθετε ότι τα έχετε δει όλα στη ζωή, όμως η αλήθεια είναι ότι κάθε στιγμή και κάθε κατάσταση είναι μοναδική μέσα στο χωροχρόνο. Δώστε τους την αξία που πρέπει. Ενθουσιαστείτε με πράγματα απλά και καθημερινά όπως κάνουν τα παιδιά.

3. Λένε τα πράγματα όπως είναι

Δείχνουν τη χαρά τους, δείχνουν και το θυμό τους, δείχνουν τον ενθουσιασμό αλλά και την απογοήτευση τους. Πόσο πιο απλό και πραγματικά απελευθερωτικό είναι να μπορείς να εκφράζεις ό,τι αισθάνεσαι όπως είναι, χωρίς ωραιοποιήσεις, χωρίς «στρογγυλέματα», χωρίς κάλυψη. Μας μαθαίνουν να είμαστε αληθινοί.

4. Δίνουν σημασία στην προσπάθεια

Η θέληση και η αντίσταση στην παραίτηση. Η επιμονή τους να σκαρφαλώσουν σε εκείνο το δέντρο όσος χρόνος κι αν χρειαστεί. Η αποφασιστικότητα ότι θα το κάνουν γιατί πολύ απλά το έβαλαν στο μυαλό τους.

5. Αγαπούν την ενεργητικότητα και λένε όχι στη νωθρότητα

Αυτή η εγρήγορση που σε κάνει να νιώθεις ζωντανός. Το ακούραστο πνεύμα τους που τα κάνει να τρέχουν αντί να περπατάνε, να χοροπηδούν και να σκαρφαλώνουν σε κάθε τοιχάκι του δρόμου. Μας μαθαίνουν να αγαπάμε την κίνηση και την υγεία που δίνει στο σώμα μας.

6. Περνάνε καλά

Δεν ανησυχούν για το τι μπορεί να γίνει αλλά γι’ αυτό που συμβαίνει εδώ και τώρα. Οτιδήποτε και να κάνουν τη δεδομένη στιγμή το κάνουν με όλο τους το είναι. Μας μαθαίνουν να εκτιμάμε το παρόν.

7. Αγαπάνε και το δείχνουν

Αγκαλιάζουν, εκφράζουν την αγάπη, τον ενθουσιασμό, χωρίς το φόβο και τον εγωισμό των μεγάλων. Το νιώθουν και το λένε με πάθος και απόλυτη δοτικότητα κάθε μέρα, οποιαδήποτε στιγμή τούς έρθει η ανάγκη. Μας μαθαίνουν ποιες είναι οι προτεραιότητες στη ζωή, το σκοπό της και για ποια πράγματα τελικά αξίζει πραγματικά να παλεύουμε καθημερινά.

Απλά αντιγράψτε τα…

(ΠΗΓΗ: jenny.gr)

Γράφει η Αμαλία Λουίζου, ΜΑ Ψυχοθεραπεύτρια-Οικογενειακή Σύμβουλος Κέντρο Παιδιού Εφήβου Οικογένειας

Η αισιοδοξία είναι μια στάση ζωής που όχι μόνο προκαλεί θετικά συναισθήματα αλλά έχει και άμεση συσχέτιση με την καλή υγεία. Πολλές έρευνες υποστηρίζουν τα θετικά αποτελέσματα της αισιοδοξίας στην ανθρώπινη ζωή. Έρευνα που είχε διεξαχθεί στο Πανεπιστήμιο του Κεντάκι το 2001, υπέδειξε ότι η θετική στάση ζωής κατά τη νεαρή ηλικία, προάγει τη μακροζωία. Επιπλέον, το πρακτορείο Reuters μας ενημερώνει ότι οι έφηβοι που ακλουθούν μια πιο αισιόδοξη στάση ζωής όσων αφορά τον εαυτό τους και τον κόσμο, έχουν σημαντικά λιγότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν συμπτώματα κατάθλιψης. Μια ακόμα έρευνα στο πανεπιστήμιο του Κορνέλ, μας ενημερώνει ότι η θετική στάση ζωής και η αισιοδοξία αποτελούν ισχυρό αντίδοτο για το στρες, τον πόνο και την ασθένεια καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής. Η εξάλειψη του στρες είναι πολύ σημαντική ,καθώς το στρες έχει συνδεθεί με την ανάπτυξη επικίνδυνων συμπεριφορών στην εφηβεία όπως υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ και αντικοινωνική συμπεριφορά. Τι είναι όμως αυτό που βοηθάει τα παιδιά να υιοθετήσουν μια πιο αισιόδοξη στάση ζωής; Όπως μας ενημερώνουν οι επιστήμονες, ο πιο σημαντικός παράγοντας είναι οι γονείς και η δική τους προδιάθεση. Η αισιοδοξία είναι μια ικανότητα που πλάθετε κατά την παιδική ηλικία, και καθώς τα παιδιά είναι μικρά σφουγγαράκια που απορροφούν ότι βλέπουν από το περιβάλλον τους. Η αισιόδοξη στάση των γονέων προς τη ζωή και τα γεγονότα είναι κάτι που τα παιδιά αντιγράφουν.

Μικρές συμβουλές για να μάθουμε τα παιδιά μας να είναι αισιόδοξα

Ακούστε τα παιδιά σας: Να ακούτε τα παιδιά σας όχι μόνο με τα αυτιά αλλά και με το μυαλό σας. Να θυμάστε ότι τα μικρά παιδιά δεν έχουν αναπτύξει ακόμα πλήρως το λεξιλόγιο τους και την έκφραση τους. Όταν, λοιπόν, το παιδί σας, σας λέει «μισώ τα μαθηματικά» στην πραγματικότητα πιθανότατα να σας λέει «Δε τα καταλαβαίνω, πως μπορώ να τα μάθω καλύτερα;». Είναι ευθύνη του γονέα να καταλάβει τι θέλει να πει το παιδί και να το μάθει να εκφράζετε και να καταλαβαίνει ότι για κάθε πρόβλημα υπάρχει μια θετική λύση.

Μη βάζετε ταμπέλες: Τα παιδιά τείνουν να ικανοποιούν ή να μην ικανοποιούν τις προσδοκίες των γονέων τους. Είναι θεμιτό να το σκεφτείτε καλά πριν πείτε «η Μαρία μας είναι πολύ ντροπαλή», καθώς αυτή η φράση θα αποτελέσει σημαντικό παράγοντα για τη διαμόρφωση της ταυτότητας της. Οι αρνητικές ταμπέλες που βάζουμε στα παιδιά μας μπορεί να είναι βλαβερές για την άποψη που σχηματίζουν για τον εαυτό τους και έμμεσα ενδυναμώνουμε τη συμπεριφορά που δε μας αρέσει.

Αναδιατυπώστε: Οι έφηβοι έχουν την ανάγκη να τους παίρνουν στα σοβαρά και για να μπορέσουμε να έχουμε μια καλή επικοινωνία μαζί τους πρέπει να μπορέσουμε να κατανοήσουμε την πραγματικότητα τους. Για παράδειγμα αν το έφηβο παιδί σας, σας λέει «μισώ το σχολείο», δεν είναι πραγματικό να απαντήσετε ότι όλα θα πάνε καλά. Αυτό που πρέπει να κάνετε είναι να το βοηθήστε να καταλάβει τι ακριβώς είναι αυτό που δεν του αρέσει και να το βοηθήσετε να φέρει μόνο του παραδείγματα των θετικών στοιχείων της σχολικής ζωής (ίσως κάποιοι φίλοι ή κάποια μαθήματα που του αρέσουν).

Ψάξτε για τη θετική πλευρά: Είναι υψίστης σημασίας να δείξουμε στα παιδιά ότι το κάθε τη έχει και αρνητική αλλά και θετική πλευρά και να τα ενθαρρύνουμε να ψάχνουν για το θετικό αντίκτυπο της κάθε κατάστασης. Για παράδειγμα ένα παιδί που δεχόταν βία στο σχολείο είπε στη μαμά του «ο κόσμος είναι ένα απαίσιο μέρος», η απάντηση της μαμάς, η οποία είναι και η σωστή, ήταν «Ναι, υπάρχουν άσχημα πράγματα, αλλά πρέπει πάντα να έχεις τα μάτια σου ανοιχτά και για τα όμορφα πράγματα που υπάρχουν και να ξέρεις ότι συμβαίνουν καθημερινά!»

Όπως μας ενημερώνει η διευθύντρια του παιδιατρικού νοσοκομείου του Σηάτλ, Leslie Walker «η αισιοδοξία και η ελπίδα είναι δύο πολύ κοντινές έννοιες και είναι κάτι που ενώ θα έπρεπε, εμείς οι γονείς δεν αφιερώνουμε χρόνο για να εξετάσουμε. Αυτά όμως, είναι τα βασικά στοιχεία που κάνουν το παιδί να ξυπνάει κάθε πρωί και να συνεχίζει την προσπάθεια». Και θα ήθελα να προσθέσω αυτά τα στοιχεία κάνουν κι εμάς τους ίδιους να ξυπνάμε κάθε πρωί και να συνεχίζουμε την προσπάθεια! Υιοθετήστε, λοιπόν, μια πολύ θετική στάση ζωής γιατί όχι μόνο η δική σας ζωή θα γίνει πιο όμορφη, αλλά και γιατί με αυτόν τον ευχάριστο τρόπο θα προφυλάξετε το παιδί σας από πολλούς κινδύνους.

(πηγή: www.kepeo.com)