Σπύρος Σακκάς

Δεν νομίζω ότι εμείς οι μεγάλοι μπορούμε να ευχηθούμε στα παιδιά. Αντίθετα, τα παιδιά είναι σε θέση να κάνουν ευχές. Γιατί έχουν την ευχή μέσα τους, δηλαδή τον καθαρό τους χαρακτήρα, την αθωότητά τους.

Κάθε καλοκαίρι, στις αρχές του καλοκαιριού, υπάρχει πάντα μια δίοδος στον κόσμο. Ο δρόμος για τον τόπο της «ΛΙΛΙΠΟΥΠΟΛΗΣ». Εάν λοιπόν  παιδιά αντιληφθείτε αυτόν τον τόπο και βρείτε την δρόμο που οδηγεί στη «ΛΙΛΙΠΟΥΠΟΛΗ», σίγουρα θα έχετε να ωφεληθείτε πολύ. Κι αυτό γιατί θα έχετε διατηρήσει την αθωότητά σας, τόσο λαμπρή και τόσο δυνατή, όπως είναι η επιφάνεια της θάλασσας. Και ακόμη θα έχετε γίνει «έλληνες». Είναι κάτι που εύχομαι πραγματικά κάθε μέρα, ακόμα και σε μένα και στους φίλους μου, να γίνουμε «έλληνες». Γιατί «έλληνας» δεν είναι αυτός που γεννιέται στην Ελλάδα. Ο «έλληνας» γίνεται. Γίνεται διεκδικώντας αυτόν τον πολιτισμό. Αυτή είναι η σοβαρότερη ευχή που μπορώ να δώσω. Κανένας όμως δεν μπορεί να γίνει «έλληνας», εάν δεν διατηρήσει πρώτ’ απ’ όλα την «ΛΙΛΙΠΟΥΠΟΛΙ-τικη» ταυτότητά του.

Share
Κατηγορίες: ΘΕΡΜΕΣ ΕΥΧΕΣ ΑΠΟ... ΖΕΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ. Προσθήκη στους σελιδοδείκτες.