paidevo.gr | parents

Ενθαρρυντικά αλλά όχι ικανοποιητικά τα αποτελέσματα

Τα αρχικά αποτελέσματα από τις δοκιμές του πρώτου εμβολίου κατά του δάγκειου πυρετού, που αναπτύσσεται από τη γαλλική φαρμακευτική εταιρία Sanofi Pasteur, είναι πολύ κατώτερα του αναμενομένου.

Πάντως ορισμένοι επιστήμονες τα θεωρούν ως μια ενθαρρυντική πρόοδο στη μάχη κατά της διεθνώς εξαπλωμένης νόσου, για την οποία δεν υπάρχει ακόμα κάποια θεραπεία, με την μορφή εμβολίου ή άλλη. Η συνολική αποτελεσματικότητα του εμβολίου είναι της τάξης του 30%, πολύ χαμηλότερη από το 70% που αρχικά αναμενόταν.

Η ασθένεια προκαλεί πυρετό, έντονο πόνο στα οστά και τους μυς, καθώς και αιμορραγία. Μεταδίδεται με τα κουνούπια (του είδους Aedes aigypti), όπως η ελονοσία και ο ιός του Δυτικού Νείλου, και μολύνει κάθε χρόνο 50 έως 100 εκατ.

ανθρώπους, κυρίως στην Ασία, την Αφρική και τη Νότια Αμερική. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, περίπου ο μισός πληθυσμός της Γης κινδυνεύει κάποια στιγμή να νοσήσει από τον δάγκειο πυρετό, ο οποίος ανήκει στην ίδια κατηγορία με τον κίτρινο πυρετό και την ιαπωνική εγκεφαλίτιδα (όμως και για τις δύο αυτές νόσους υπάρχουν ήδη αποτελεσματικά εμβόλια).

Πολλοί ασθενείς του δάγκειου έχουν απλώς συμπτώματα γρίπης, αλλά η ασθένεια μπορεί να εξελιχθεί σε μια πιο σοβαρή και επώδυνη μορφή, που αποβαίνει τελικά θανατηφόρα. Οι περισσότεροι ασθενείς επιζούν μετά την μόλυνση, που σκοτώνει περίπου 20.000 ανθρώπους ετησίως, κατά κύριο λόγο παιδιά.

Τα κρούσματα της νόσου έχουν αυξηθεί διεθνώς δραματικά κατά τις τελευταίες δεκαετίες (σχετικό πρόσφατο περιστατικό αναφέρθηκε και στη χώρα μας, στο Αγρίνιο). Πριν το 1970 μόνο σε εννέα χώρες σημειώνονταν επιδημίες δάγκειου, ενώ σήμερα η νόσος ενδημεί σε πάνω από 100 χώρες, ιδίως στις μεγαλουπόλεις των τροπικών περιοχών.

Η δυσκολία καταπολέμησης της ασθένειας μέσω εμβολίου έγκειται στο ότι προκαλείται όχι από έναν μόνο ιό, αλλά από τέσσερις συγγενικούς ιούς (με τις ονομασίες Denv 1, 2, 3 και 4). Η ανοσοποίηση έναντι του ενός ιού δεν προσφέρει προστασία και για τους υπόλοιπους. Επιπλέον, η ασθένεια φαίνεται να πλήττει μόνο τους ανθρώπους, συνεπώς δεν μπορούν να γίνουν οι σχετικές δοκιμές σε ζώα.

Το υποψήφιο εμβόλιο της Sanofi με την ονομασία CYD-TDV δοκιμάστηκε σε περίπου 4.000 παιδιά ηλικίας τεσσάρων έως 11 ετών στην Ταϊλάνδη, από τα οποία τα 2.400 πήραν τρεις δόσεις του εμβολίου κατά του δάγκειου πυρετού σε χρονικά διαστήματα έξι μηνών, ενώ τα υπόλοιπα είτε έκαναν κάποιο άλλο εμβόλιο (λύσσας) ή εικονικό (πλασέμπο).

Τα αποτελέσματα, που παρουσιάστηκαν στο ιατρικό περιοδικό «The Lancet», σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ, δείχνουν ότι περίπου δύο χρόνια μετά τον εμβολιασμό υπήρξαν συνολικά 134 κρούσματα δάγκειου πυρετού. Στην ομάδα των παιδιών που είχαν εμβολιαστεί, περίπου το 2,8% εμφάνισαν τη νόσο, έναντι ελαφρώς αυξημένου ποσοστού 4,4% στις ομάδες που δεν είχαν εμβολιαστεί κατά του δάγκειου.

Η διαφορά της τάξης του 1,5% δεν κρίνεται αρκετή για να θεωρηθεί το εμβόλιο ότι παρέχει επαρκή προστασία, αν και -αυτό θεωρείται πολύ θετικό- δεν αναφέρθηκαν παρενέργειες από τη λήψη του εμβολίου. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, το εμβόλιο φαίνεται να παρέχει μερική προστασία έναντι των τριών από τους τέσσερις ηπιότερους ιούς που μπορεί να προκαλέσουν τη νόσο, ενώ δεν φάνηκε να παρέχει καμία προστασία κατά του πιο επικίνδυνου τύπου 2 του δάγκειου πυρετού (ιός Denv 2).

Νέες δοκιμές σε μεγαλύτερο δείγμα πληθυσμού (περίπου 31.000 ανθρώπους) και σε περισσότερες χώρες ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη και αναμένεται να δώσουν μια πιο καθαρή εικόνα για την αποτελεσματικότητα του εμβολίου της Sanofi. Η εταιρία ελπίζει να κάνει ετήσιες πωλήσεις ενός δισεκατομμυρίου ευρώ από το εν λόγω εμβόλιο, γι’ αυτό έχει ήδη επενδύσει 350 εκατ. ευρώ για να κατασκευάσει εργοστάσιο παραγωγής του στη Γαλλία. Και άλλες φαρμακευτικές αναπτύσσουν δοκιμαστικά εμβόλια κατά του δάγκειου πυρετού, αλλά η γαλλική εταιρία βρίσκεται σε πολύ πιο προχωρημένο στάδιο.

Ανεξάρτητοι επιστήμονες δεν δηλώνουν ακόμα οριστικά απογοητευμένοι από τη σχετική αποτυχία του γαλλικού εμβολίου, θεωρώντας ότι η εταιρία ίσως θα έπρεπε να κάνει κάποιες αλλαγές στη σύστασή του ή να δημιουργήσει ξεχωριστά εμβόλια για κάθε διαφορετικό τύπου της νόσου.

(πηγή: ikypros.com)

Ανά περιόδους δίνεται πολύ μεγάλη έμφαση στα video games που παίζουν τα παιδιά και στο κατά πόσο αυτά ευθύνονται για συμπεριφορές ανησυχητικές ή μη που εκδηλώνουν. Συζητήσεις γονέων στα σχολεία, σε χώρους συνάντησης, σε φιλικές παρέες στα σπίτια, στην τηλεόραση «καταδικάζουν» τις περισσότερες φορές την χρήση ηλεκτρονικών παιχνιδιών ενώ οι αντίστοιχες κουβέντες και συζητήσεις των παιδιών δίνουν μεγάλη έμφαση και σημασία σε αυτά τα παιχνίδια. Τι ακριβώς όμως γίνεται; Τι συμβαίνει με αυτά τα παιχνίδια -και παρά τις αντιρρήσεις των γονιών- είναι τόσο ελκυστικά και δημοφιλή ανάμεσα στα παιδιά;

Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Psychological Science τα video games είναι παιχνίδια που «παθιάζουν» τα παιδιά καθώς τους δίνουν την ευκαιρία να πάρει ο «ιδανικός τους εαυτός» ψηφιακά σάρκα και οστά. Μέσα από αυτά τα παιχνίδια τα παιδιά έχουν την δυνατότητα να ζήσουν μια δεύτερη «ψηφιακή» ζωή -πέρα από την πραγματική- ως τραγουδιστές, ποδοσφαιριστές ή ακόμα ως ήρωες ενός πολέμου ή μιας μάχης. Να σημειωθεί δε σε αυτό το σημείο ότι όσο μεγαλύτερη απόσταση έχει το παιδί από τον «ψηφιακό του ήρωα» ως προς τα χαρακτηριστικά του (δημοτικότητα, δύναμη, εξωτερική εμφάνιση) τόσο πιο ελκυστικό γίνεται στο παιδί και κατά συνέπεια αναζητά περισσότερο την χρήση του. Με λίγα λόγια του δίνει την ευκαιρία να ζήσει έστω και ψηφιακά μια ζωή που πιθανά θα ήθελε.

Τι συμβαίνει όμως όταν ο ήρωας που επιλέγει το παιδί ζει σε ένα «επιθετικό κόσμο» που μόνη λύση και σκοπός είναι η μάχη για την επιβίωση;

Σύμφωνα με δηλώσεις επιστημόνων από το Πανεπιστήμιο του Οχάιο (που φιλοξενούνται στο περιοδικό Psychological Science) η αύξηση της επιθετικότητας των παιδιών συνδέεται άμεσα με την χρήση βίαιων video games. Συγκεκριμένα η χρήση βίαιων video games μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση της επιθετικής σκέψης, του θυμού, αυξάνει τον καρδιακό ρυθμό, μειώνει την ενσυναίσθηση και τα αισθήματα αλληλεγγύης και τελικά συντελεί στην εκδήλωση της επιθετικής συμπεριφοράς.

Από την άλλη πλευρά δεν σημαίνει αυτόματα ότι όποιο παιδί παίζει video games θα εκδηλώσει και επιθετική συμπεριφορά. Και σε αυτό το σημείο η παρέμβαση, τόσο η άμεση όσο και η έμμεση, των γονιών μπορεί να αποτελέσει την λύση του προβλήματος.

Το Τμήμα Κοινωνικής και Ψυχολογικής Στήριξης του οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού συμβουλεύει τους γονείς:

Να παρατηρούν το είδος των παιχνιδιών που παίζουν τα παιδιά

Να ελέγχουν την ηλικιακή σήμανση που υπάρχει στα παιχνίδια και να βεβαιώνονται ότι είναι κατάλληλα για την ηλικία του παιδιού τους

Να θέτουν όρια στη χρήση του υπολογιστή και της παιχνιδομηχανής στα παιδιά

Να γίνονται οι ίδιοι παραδείγματα συμπεριφοράς στα παιδιά τους

Να εξηγούν την διαφορά της «ψηφιακής κατάστασης» από την πραγματικότητα

Εάν παρατηρήσετε ότι το παιδί σας μιμείται τον ήρωα του παιχνιδιού που παίζει σταματήστε άμεσα αυτή την συμπεριφορά, δώστε άλλα ερεθίσματα στο παιδί και περιορίστε την χρήση του συγκεκριμένου παιχνιδιού.

Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια είναι μια πρόκληση για τους γονείς….

Η απαγόρευση όμως δεν είναι η λύση

Το Χαμόγελο του Παιδιού έχει αναπτύξει πολλές δράσεις για την στήριξη γονέων και παιδιών για την ασφαλή χρήση του διαδικτύου και των παιχνίδι.

-Παρέχει συμβουλευτική στήριξη και πληροφόρηση μέσω:

Της Εθνικής Τηλεφωνικής Γραμμής για τα Παιδιά SOS 1056
Των Τμημάτων Κοινωνικής και Ψυχολογικής Στήριξης σε όλη την Ελλάδα

-Πραγματοποιεί σχετικές ενημερωτικές ομιλίες σε σχολεία και συλλόγους γονέων και κηδεμόνων σε όλη την Ελλάδα

-Συμμετέχει στο πρόγραμμα οικογενειακής ασφάλειας της GOOGLE (http://www.google.gr/familysafety/tips.html)

Βοηθήστε τα παιδιά σας να παίξουν με ασφάλεια.

Θυμηθείτε ότι μπορείτε πάντα να συμβουλευτείτε κάποιον ψυχολόγο στην Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή για τα Παιδιά SOS 1056

(πηγή: hamogelo.gr)

της Μαρινέλλας Τσουκαλά, Παθολόγου Λόγου και Ομιλίας

Το πως και το πόσο μιλάτε στο παιδί σας είναι ο πιο βασικός παράγοντας για την ανάπτυξη του λόγου του. Το παιδί σας μπορεί να μάθει μόνο τις λέξεις που ακούει! Όταν χρησιμοποιείτε εσείς λοιπόν ένα πλούσιο λεξιλόγιο το βοηθάτε καλύτερα στην επικοινωνία του.

Έρευνες που έχουν γίνει για την σχέση παιδιού και γονιού έχουν δείξει ότι γονείς με μεγαλύτερη μόρφωση έχουν την τάση να μιλούν περισσότερο στα παιδιά τους και να χρησιμοποιούν πιο πλούσιο λεξιλόγιο.

• Όμως το να μην έχει κανείς πανεπιστημιακού επιπέδου μόρφωση, δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να βοηθήσει το παιδί του να αποκτήσει καλύτερες λεκτικές ικανότητες.

• Ανεξάρτητα από το πόσο λίγη ή τι επιπέδου μόρφωση έχει κανείς, αυτό στο οποίο πρέπει να εστιάσει είναι στο να μιλάει αργά και απλά στο παιδί του.

Η αργή ταχύτητα στην ομιλία δίνει στον εγκέφαλο του παιδιού σας αρκετό χρόνο να κάνει μια ολοκληρωμένη διαδικασία πάνω στο “τι του λέτε και πώς το λέτε”. Σκεφτείτε πώς μετράτε τον χρόνο όταν δεν έχετε ρολόι μαζί σας. Κάθε συλλαβή χρειάζεται περίπου ένα πέμπτο με ένα τέταρτο του δευτερολέπτου. Οι λέξεις πετάνε γύρω από τα αυτιά μας γρήγορα. Μικρά παιδιά που ακόμα είναι στην διαδικασία της εκμάθησης του λόγου μπορούν πολύ γρήγορα να χάσουν μεγάλα κομμάτια της πληροφορίας που τους λέτε, ακόμα και αν φαίνεται πολύ απλό και ξεκάθαρο σε σας.

Σκεφτείτε το διαφορετικά: όταν μαθαίνατε μια ξένη γλώσσα για λίγους μήνες, ή για λίγα χρόνια και μετά ταξιδέψατε σε αυτή την χώρα που μιλούσαν αυτή την γλώσσα, ίσως αισθανθήκατε ότι μιλούσαν με τα ταχύτητα 120 χιλιομέτρων την ώρα! Δεν ήταν έτσι, αλλά επειδή η γλώσσα ήταν καινούργια για εσάς, χρειαζόσασταν περισσότερο χρόνο να αποκωδικοποιήσετε τι λένε. Πιθανότατα δεν καταλάβατε τα περισσότερα από αυτά που σας έλεγαν, γιατί αυτοί είχαν ήδη τελειώσει αυτό που ήθελαν να πουν και εσείς ακόμα προσπαθούσατε να καταλάβετε την πρώτη πρόταση που σας είπαν. Αυτό ακριβώς αντιμετωπίζουν πολλά παιδιά, ιδιαίτερα παιδιά που έχουν γλωσσικές δυσκολίες.

Το να μιλάτε πιο απλά δεν σημαίνει ότι δεν περνάτε το μήνυμά σας.

• Προσπαθήστε να μιλάτε στο παιδί σας σε ένα επίπεδο αμέσως υψηλότερο από αυτό που το ίδιο παράγει.

• Εάν το παιδί σας αρθρώνει μόνο λέξεις και όχι δυο λέξεις μαζί, προσπαθήστε να του λέτε φράσεις με δύο, τρεις λέξεις μαζί.

• Εάν παράγει δύο και τρεις λέξεις στην πρόταση, εσείς προσπαθήστε τέσσερις και πέντε λέξεις στην πρόταση.

• Αυτή είναι και μια ευκαιρία να δείξετε στο παιδί σας τα γραμματικά στοιχεία όπως αντωνυμίες (εγώ, εσύ, αυτός, αυτή) και τα άρθρα (ο, η, το).

Το επίπεδο ακριβώς πιο πάνω από αυτό που το παιδί σας εκτελεί/καταφέρνει ονομάζεται zone of proximal development (ZPD). Εκπαιδευτικοί και θεραπευτές έχουν βρει ότι όταν στοχεύουμε σε αυτό το επίπεδο, έχουμε υψηλή αποδοτικότητα στο παιδί, στην ομιλία, στο λόγο, στην ανάγνωση, στα μαθηματικά, στη μουσική, τη γυμναστική και σε άλλα πολλά.

Ακόμα ένα πράγμα να θυμάστε: … … … Kάντε παύσεις. … … Δώστε χρόνο στο παιδί σας να απαντήσει. Μην “επιτίθεστε” στο παιδί. Γλωσσολόγοι που έχουν μελετήσει το χρόνο παύσεων ανάμεσα σε διαλόγους σε διαφορετικές γλώσσες και κουλτούρες και σε ενήλικες που μιλάνε Αμερικάνικα, ανακάλυψαν ότι:

• Έχουμε την τάση να περιμένουμε την απάντηση από τον συνομιλητή μας μέσα σε λιγότερο από μισό δευτερόλεπτο, διαφορετικά υποθέτουμε ότι δεν γνωρίζει την απάντηση και αρχίζουμε πάλι να μιλάμε.

• Το παιδί σας χρειάζεται πολύ περισσότερο χρόνο από αυτόν. Μετρήστε αργά από μέσα σας μέχρι το δέκα και περιμένετε το παιδί σας να απαντήσει. Συνήθως αυτός είναι αρκετός χρόνος. Μπορεί να σας φαίνεται ότι ο χρόνος είναι ατελείωτος, αλλά πραγματικά δεν είναι υπερβολικό από την πλευρά του παιδιού σας.

Όλη αυτή η διαδικασία θέλει εξάσκηση και από μέρους των γονιών. Ειδικά όταν είναι θυμωμένοι που το παιδί έχει κάνει κάποιες αταξίες.

Αυτό που θα συνιστούσα είναι αργά ή γρήγορα να προσπαθήσετε να το κάνετε και εσείς.

(πηγή: hamomilaki.blogspot.gr)