paidevo.gr | parents

Τα παιδιά που παίζουν συχνά εκτός σπιτιού αντιμετωπίζουν μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης μυωπίας κατά την εφηβεία τους λόγω του φυσικού φωτός στο οποίο εκτίθενται, εκτιμά νέα βρετανική μελέτη.

Προηγούμενες μελέτες είχαν επίσης συνδέσει το παιχνίδι έξω με την καλή όραση, ωστόσο μέχρι τώρα οι επιστήμονες δεν είχαν καταφέρει να προσδιορίσουν εάν κάτι τέτοιο συμβαίνει λόγω της φυσικής άσκησης των παιδιών ή του φυσικού φωτός στο οποίο εκτίθενται.

50% λιγότερες πιθανότητες λόγω φωτός

Ερευνητές από τα πανεπιστήμια του Μπριστόλ και του Κάρντιφ, ανακάλυψαν ισχυρές ενδείξεις σχετικά με την ευεργετική δράση του παιχνιδιού εκτός σπιτιού στην όραση, χάρη στην έκθεση στο φυσικό φως του ήλιου.

Συγκεκριμένα, οι ειδικοί μελέτησαν τις οφθαλμολογικές εξετάσεις συνολικά 7.000 παιδιών σε ηλικίες επτά, 10, 11, 12 και 15 ετών, από τη νοτιοδυτική Βρετανία.

Στη συνέχεια, συνέκριναν τον χρόνο που περνούσαν τα παιδιά εκτός σπιτιού στην ηλικία των εννέα ετών με τα επίπεδα της φυσικής τους άσκησης στην ηλικία των 11 ετών. Διαπίστωσαν λοιπόν, ότι τα παιδιά που αφιέρωναν περισσότερο χρόνο στο παιχνίδι έξω κατά τις ηλικίες των οκτώ-εννέα ετών είχαν τελικά 50% λιγότερες πιθανότητες εμφάνισης μυωπίας κατά την εφηβεία τους. Αντίθετα, στην περίπτωση των παιδιών που προτιμούσαν το υπαίθριο παιχνίδι κατά τις ηλικίες των 10-11 ετών δεν παρατηρήθηκε παρόμοια προστατευτική δράση.

«Δεν είμαστε σίγουροι γιατί συμβαίνει κάτι τέτοιο, όμως δεδομένων των υπολοίπων οφελών που προσφέρει στην υγεία το παιχνίδι έξω, καλό θα ήταν να το ενθαρρύνουμε – φυσικά οι γονείς οφείλουν να λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα ως προς την έκθεση των παιδιών στην βλαβερή υπεριώδη ακτινοβολία του ήλιου» υπογραμμίζει από την πλευρά της η κύρια συγγραφέας της μελέτης δρ Κάθι Γουίλιαμς από το Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ.

«Τώρα υπάρχει η ανάγκη για περαιτέρω μελέτη σχετικά με τον χρόνο που μπορούν τα παιδιά να αφιερώσουν εκτός σπιτιού ώστε να προστατεύονται από τη μυωπία, σχετικά με τις ηλικίες κατά τις οποίες τα προστατευτικά οφέλη του παιχνιδιού έξω είναι πιο μεγάλα, αλλά και σχετικά με το πώς η ακριβώς λειτουργεί η δράση αυτή, ώστε να περιορισθεί ο αριθμός των παιδιών που εμφανίζουν μυωπία» αναφέρει η ειδικός.

(πηγή: Το Βήμα)

Τα μισούμε θανάσιμα –και έχουμε κάθε δίκιο. Δεν φτάνει που μας ρουφούν ανελέητα το αίμα κάθε καλοκαίρι, προκαλώντας μας τρομερή φαγούρα (ακόμα και αναφυλαξία), αλλά μεταφέρουν και έναν σωρό ιούς, οι οποίοι μπορούν να αποβούν ακόμα και θανατηφόροι. Το χειρότερο; Όσο κι αν προστατευτούμε, με ειδικές αλοιφές, αντικουνουπικά φιδάκια και σήτες σε πόρτες και παράθυρα, αυτά πάντα θα βρίσκουν έναν τρόπο να παίρνουν το αίμα τους -πιο σωστά, το αίμα ΜΑΣ- πίσω.

Για να πολεμήσεις, όμως, τον εχθρό αποτελεσματικότερα, πρέπει πρώτα να τον γνωρίσεις, λέει ο σοφός λαός, και αυτό ακριβώς επιδιώκουμε με τα παρακάτω στοιχεία που αποκαλύπτουν άγνωστες πτυχές από την ζωή και το έργο των μισητών σε όλους κουνουπιών!

1. Υπάρχουν περίπου 3.500 είδη κουνουπιών ανά τον κόσμο, όμως όλα ανήκουν στην οικογένεια Culicidae. Από αυτά μόνο τα 80 δαγκώνουν τους ανθρώπους.

2. Είναι τα θηλυκά κουνούπια που χρειάζονται το αίμα προκειμένου να μπορέσουν να κάνουν αυγά –τα αρσενικά κουνούπια μπορούν κάλλιστα να τραφούν με νέκταρ ή γύρη που βρίσκουν στη φύση. Και παρ’όλο που το μέσο κουνούπι ζυγίζει περίπου 2,5 mg, έχει τη δυνατότητα να καταναλώσει έως και 5 mg αίματος σε ένα μόνο γεύμα.

3. Τα κουνούπια γεννούν αυγά, τα οποία τοποθετούν στην επιφάνεια του νερού και έτσι εκκολάπτονται οι προνύμφες που τρέφονται με οργανικά κατάλοιπα. Οι προνύμφες είναι υδρόβιες και μπορούν να αναπνέουν τόσο κάτω όσο και πάνω από το νερό. Η προνύμφη, όμως, λειτουργεί σαν «οικοτροφείο» για το πραγματικό κουνούπι, το οποίο -όταν ενηλικιωθεί- βγαίνει από την ράχη της και χρησιμοποιεί το κουφάρι της σαν βάρκα, για να επιπλεύσει στο νερό, μέχρι να καταφέρει να πετάξει. Από το στάδιο του αυγού μέχρι την πρώτη «κουνουπική» πτήση μεσολαβούν μόλις 5 ημέρες.

4. Τα κουνούπια ερεθίζονται και προσελκύονται από την κίνηση, από τη σωματική θερμότητα, την υγρασία και το διοξείδιο του άνθρακα που εκπνέεται με την αναπνοή (το οποίο μπορούν να αναγνωρίσουν από απόσταση 17,5 μέτρων). Ωστόσο, το πόσο συχνά τσιμπούν ένα άτομο τα κουνούπια έχει να κάνει και με τα γονίδιά του. Κάποιοι άνθρωποι εκλύουν από το σώμα τους μυρωδιές που μπορεί να είναι ελκυστικές για τα κουνούπια, ενώ άλλων ανθρώπων οι μυρωδιές μπορεί να είναι απωθητικές.

5. Ο μόνος τρόπος να προστατευθείτε αποτελεσματικά από τα κουνούπια είναι χρησιμοποιώντας αντικουνουπικά τζελ προστασίας σε όλο το δέρμα. Η πιο δραστική χημική ουσία κατά των κουνουπιών είναι η DEET (N, N-διαιθυλο-m-τολουαμίδη), όμως αν προτιμάτε μία πιο φυσική λύση, πρόσφατα εγκρίθηκε το έλαιο από το δέντρο Corymbia citriodora, γνωστό και ως Lemon Eucalyptus. Επίσης, καθώς τα κουνούπια δεν είναι πολύ δυνατά στο πέταγμα, στην απώθησή τους βοηθούν και οι ανεμιστήρες –ειδικά οι μεγάλοι που χρησιμοποιούνται σε εξωτερικούς χώρους.

6. Τα κουνούπια είναι υπεύθυνα για περισσότερους από έναν εκατομμύριο θανάτους παγκοσμίως κάθε χρόνο. Αυτό αυτομάτως τα χρίζει τα πιο θανατηφόρα «ζώα» στον πλανήτη. Στις ασθένειες που μπορούν να μεταφέρουν περιλαμβάνονται η μαλάρια, η εγκεφαλίτιδα και ο κίτρινος πυρετός, ενώ πιο πρόσφατα προστέθηκε και ο ιός του Δυτικού Νείλου, από τον οποίον έχασαν την ζωή τους δύο άνθρωποι, φέτος το καλοκαίρι στην χώρα μας.

7. Τα κουνούπια φτερουγίζουν από 300 έως 600 φορές το δευτερόλεπτο. Το σφύριγμα που ακούμε όταν πλησιάζουν προέρχεται από τον ήχο των φτερών τους. Όταν, μάλιστα, ερωτεύονται, δύο κουνούπια συγχρονίζουν τα φτερά τους για να φτερουγίζουν με τον ίδιο ρυθμό και να πετούν δίπλα-δίπλα.

8. Ένα κουνούπι μπορεί να ζήσει, σε ιδανικές συνθήκες, 5 με 6 μήνες.

9. Όσο κι αν τα μισούμε, πρέπει να παραδεχτούμε ότι έχουν και αυτά λόγο ύπαρξης στην διατροφική αλυσίδα των ζώων. Τα κουνούπια που συγκεντρώνονται στην Αρκτική Ρωσία και στον Καναδά τρέφουν εκεί τα αποδημητικά πουλιά. Νοτιότερα στον πλανήτη, τα κουνούπια τρέφουν τα πουλιά, άλλα έντομα, τις αράχνες, τις σαλαμάνδρες, τις σαύρες, τους βατράχους και τα ψάρια. Επιπλέον, κάποια συγκεκριμένα είδη ορχιδέας χρειάζονται τα κουνούπια ως βασικό επικονιαστή.

Άλλωστε, κάποια κουνούπια τρώγονται και μεταξύ τους. Ένα συγκεκριμένο είδος τρέφεται με προνύμφες και κουνούπια σε πρώιμο στάδιο, ενώ κάποια κανιβαλίζουν ακόμα και μέλη της «οικογένειάς τους».

10. Η μέση σταγόνα βροχής είναι κατά 50 φορές πιο βαριά από το μέσο κουνούπι. Παρ’όλα αυτά τα κουνούπια καταφέρνουν να εμφανίζονται ακόμα και όταν βρέχει καταρρακτωδώς, κι αυτό συμβαίνει γιατί πετούν τόσο αργά που μπορούν εύκολα να γλιτώνουν την σύγκρουση.

(πηγή: in2life.gr, από την Έλενα Μπούλια)

Η ευτυχία στην ενήλικο ζωή μπορεί ενδεχομένως να καθοριστεί από την ποιότητα σχέσεων στην παιδική ηλικία – και όχι από την εγκεφαλική ισχύ ή την ακαδημαϊκή απόδοση, υποδεικνύουν Αυστραλοί ερευνητές.

Ο Dr. Victor Fornari, του North Shore-LIJ Health System στο New Hyde Park, δήλωσε ότι αυτό δείχνει ότι υπάρχει σημαντική σχέση μεταξύ της προσαρμοστικότητας ως παιδί και της προσαρμοστικότητας ως ενήλικος. Πρόσθεσε ότι η ακαδημαϊκή απόδοση, μόνη της, δεν αρκεί να οδηγήσει στην ευεξία.

Η εκμάθηση των μυστικών της «καλής ζωής» έχει καθοδηγήσει τα ανθρώπινα κατορθώματα για πολλά χρόνια. Ωστόσο, σύμφωνα με τον ερευνητή Craig Olsson, του Deakin University και του Murdoch Children’s Research Institute στη Μελβούρνη, ούτε τα υλικά αγαθά ούτε η ακαδημαϊκή επιτυχία συνδέονται στενά με την ευτυχία.

Αντί να εστιάσει σε κάποιον από αυτούς τους παράγοντες, ο Olsson αποφάσισε να εστιάσει στην αίσθηση συνοχής, σύνδεσης, θετικής αντιμετώπισης και σε θετικές αξίες.

Η «συνοχή» αφορούσε το αν το παιδί αισθανόταν ότι η ζωή του είχε νόημα και μπορούσε να την ελέγξει, η κοινωνική ενασχόληση εξέταζε τη συμμετοχή σε οργανωμένες δραστηριότητες όπως αθλήματα, οι στρατηγικές αντιμετώπισης περιλάμβαναν τη χρήση συναισθηματικής στήριξης και η κοινωνική συμπεριφορά περιλάμβανε αν το παιδί αισθανόταν άξιο εμπιστοσύνης, ευγενικό και αξιόπιστο.

Κάποιος με υψηλή επίδοση στους παραπάνω τομείς θα ήταν άνθρωπος λιγότερο απορροφημένος με το πόσο αισθάνεται και τι μπορεί να κατορθώσει και με περισσότερο ενδιαφέρον για το πώς ζει και τις αξίες που χρησιμοποιεί για να καθοδηγήσει τον τρόπο που σχετίζεται με τον εαυτό του, τους άλλους και τον κόσμο, εξήγησε ο Olsson.

Σύμφωνα με την έρευνα, που παρακολούθησε περισσότερους από 800 Νεοζηλανδούς για 32 χρόνια, από την ηλικία των 3 ετών, τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά σχετίζονταν με μεγαλύτερη ευτυχία στην ενήλικο ζωή. Η έρευνα δημοσιεύεται στο περιοδικό «Journal of Happiness Studies».

Η ανάπτυξη της γλώσσας και η επιτυχία στις σπουδές κατά την εφηβεία είχαν ασθενή σχέση με την ευεξία, ανακάλυψαν οι ερευνητές.

Χρησιμοποιώντας αξιολογήσεις από γονείς και δασκάλους οι ερευνητές όρισαν ως κοινωνική σύνδεση στην παιδική ηλικία το γεγονός ότι κάποιος είναι αρεστός, όχι απομονωμένος και με αυτοπεποίθηση.

Στους εφήβους, η κοινωνική σύνδεση μετρήθηκε από την προσκόλληση σε γονείς, συμμαθητές, σχολείο και έναν στενό φίλο, πλέον της συμμετοχής σε ομάδες και κλαμπ δραστηριοτήτων.

Ο ερευνητής δήλωσε ότι το περιβάλλον παρέχει σημαντικές ευκαιρίες μάθησης για παιδιά και νέους, εξέταση και υιοθέτηση αξιών όπως ευγένεια, πίστη, φροντίδα, που είναι ο συνδετικός κρίκος για τις θετικές σχέσεις κατά τη διάρκεια της ζωής.

(πηγές: «Journal of Happiness Studies», iatronet.gr)