paidevo.gr

Από την άλλη, η βελτίωση των επιπέδων της επωφελούς κοινωνικά ή αλτρουιστικής συμπεριφοράς είναι διπλάσια ή και τριπλάσια στην χώρα μας συγκριτικά με τις άλλες χώρες.

Σημαντική αύξηση των επιπέδων τους στρες, της μοναξιάς και του θυμού σημειώθηκε στο 2/3 των ανθρώπων από την Ελλάδα οι οποίοι συμμετείχαν σε παγκόσμια μελέτη για τις ψυχικές επιπτώσεις της πανδημίας, και μάλιστα η αύξηση αυτή ήταν διπλάσια ή τριπλάσια σε σύγκριση με άλλες χώρες.

Σύμφωνα με τα προκαταρκτικά αποτελέσματα της Παγκόσμιας Μελέτης Υγείας και Λειτουργικότητας σε Περιόδους Μεταδοτικών Λοιμώξεων (Μελέτη COH-FIT), στην οποία έχουν συμμετάσχει μέχρι στιγμής 108.000 άτομα από όλο τον κόσμο, σε ό,τι αφορά την Ελλάδα η αύξηση παρατηρήθηκε σε όλες τις ηλικιακές ομάδες των ενηλίκων που μελετήθηκαν (νεαροί ενήλικες: 18-39 ετών, άτομα μέσης ηλικίας:40-64 ετών, ηλικιωμένοι +65 έτη) αλλά οι ηλικιωμένοι ήταν αυτοί που, περίπου, στο σύνολό τους παρουσίασαν μια τέτοια σημαντική αύξηση αυτών των αρνητικών ψυχοκοινωνικών επιπτώσεων.

Οι άνδρες και οι γυναίκες δεν διαφοροποιούνταν σε αυτή την αύξηση.

Στις ψυχικές επιπτώσεις της πανδημίας, οι οποίες μάλιστα εκτιμά ότι θα χρειαστεί αρκετός καιρός για να ξεπεραστούν αναφέρθηκε και ο  καθηγητής Κοινωνικών και Φυσικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Γέιλ Νικόλας Χρηστάκης, προειδοποιώντας ότι «η επιστροφή στην κανονικότητα» θα συμβεί περί το 2024.

Ακόμη και όταν θα έχουμε ευρεία χρήση του εμβολίου κατά του κοροναϊού, θα χρειαστεί ακόμα χρόνος για να ανακάμψουμε εκτιμά ο καθηγητής μιλώντας στον Σκάι.

«Κοιτάξτε απλώς την οικονομική καταστροφή από αυτήν την πανδημία. Πολλές επιχειρήσεις κλείσανε, πολλοί άνθρωποι έχουν χάσει τη δουλειά τους. Ξέρετε, υπάρχουν πολλά οικονομικά προβλήματα, που έχουν αιτίες και θα χρειαστούν χρόνο για να αντιμετωπισθούν. Και κοινωνικά προβλήματα και ψυχολογικά προβλήματα. Και θα υπάρξουν επίσης κλινικά προβλήματα.»

« Ίσως το 5% των ατόμων με Covid-19 θα έχουν μακροχρόνια αναπηρία. Έτσι θα υπάρχουν εκατομμύρια Ευρωπαίοι και Αμερικανοί, Ασιάτες και Αφρικανοί με αναπηρία ως αποτέλεσμα αυτών των λοιμώξεων. Επομένως όλα αυτά τα πράγματα θα συνεχίσουν να μας επηρεάζουν, οπότε νομίζω ότι θα είναι περίπου το 2024 προτού αρχίσουμε να επιστρέφουμε πλήρως ή λιγότερο στο φυσιολογικό και αυτό είναι επίσης χαρακτηριστικό των προηγούμενων πανδημιών» ανέφερε χαρακτηριστικά.

Όπως διευκρίνισε, αν κοιτάξετε προηγούμενες, σοβαρές επιδημίες σε όλο τον κόσμο και σε ολόκληρη την ιστορία, χρειάζεται κάποιος χρόνος για να ανακάμψουν οι άνθρωποι από το επιδημιολογικό σοκ και το οικονομικό και κοινωνικό σοκ.

Αντιστάθμισμα η αύξηση του αλτρουισμού

Στον αντίποδα αυτών των αρνητικών ψυχοκοινωνικών συνεπειών βρέθηκε μια σημαντική βελτίωση της κοινωνικά επωφελούς ή αλτρουιστικής συμπεριφοράς και πάλι στα 2/3 όσων συμμετείχαν στην έρευνα.

Η σημαντική βελτίωση αφορούσε όλες τις ηλικιακές ομάδες, με τους ηλικιωμένους και πάλι να επιδεικνύουν σχεδόν στο σύνολό τους.

Το συμπέρασμα το οποίο προκύπτει από την μελέτη είναι ότι η αύξηση των επιπέδων στρες, μοναξιάς και θυμού είναι διπλάσια ή και τριπλάσια στη χώρα μας συγκριτικά με τις άλλες χώρες, όπου και δεν παρατηρείται η τεράστια επιβάρυνση των ηλικιωμένων που παρατηρήθηκε στην Ελλάδα.

Από την άλλη, η βελτίωση των επιπέδων της επωφελούς κοινωνικά ή αλτρουιστικής συμπεριφοράς είναι διπλάσια ή και τριπλάσια στην χώρα μας συγκριτικά με τις άλλες χώρες που συμμετείχαν στην έρευνα. Στις άλλες χώρες δεν παρατηρήθηκε το επίπεδο βελτίωσης των επιπέδων αυτής της συμπεριφοράς στους ηλικιωμένους που βρέθηκε στην Ελλάδα.

Τι έδειξε η μελέτη για τις άλλες χώρες

Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα της μελέτης από άλλες 29 χώρες που μετείχαν δείχνουν μια σημαντική αύξηση των επιπέδων του στρες, της μοναξιάς και του θυμού, καθώς και της κοινωνικά επωφελούς συμπεριφοράς.

Η σημαντική αύξηση των επιπέδων των αρνητικών ψυχοκοινωνικών επιπτώσεων κυμαινόταν περίπου από το 1/5 ως το 1/3 των συμμετεχόντων. Σε χώρες όπως η Αυστραλία, το Ιράν, Μπαγκλαντές, η Χιλή, η Βραζιλία, η Κολομβία, η Ρουμανία και η Νότια Αφρική η αύξηση αυτή των επιπέδων του στρες φτάνει στο 2/5 έως 1/2 όσων συμμετείχαν.

Σημαντική αύξηση των επιπέδων θυμού βρέθηκε στα 2/5 των συμμετεχόντων στο Μπαγκλαντές, Νότια Αφρική και Βραζιλία. Σε αρκετές χώρες η επιβάρυνση σε αρνητικά συναισθήματα ήταν μεγαλύτερη στις γυναίκες από ό,τι στους άνδρες (π.χ. Ιταλία, Ουγγαρία, Γερμανία, Πολωνία, Γαλλία, Μεγάλη Βρετανία, Ιράν, Νότια Αφρική, ΗΠΑ, Βραζιλία, Ουρουγουάη κλπ).

Η βελτίωση της αλτρουιστικής συμπεριφοράς ήταν εμφανής περίπου στο 1/5 ως το 1/3 όσων συμμετείχαν, αν και υπήρχαν χώρες με πολύ χαμηλά ποσοστά βελτίωσης αυτής της συμπεριφοράς (1/10 σε Αυστραλία, Γαλλία, Ισπανία, Ιαπωνία) και κάποιες με υψηλότερα (2/5 σε Χιλή, Κολομβία και Μπαγκλαντές).

Η ομάδα των ηλικιωμένων δεν φάνηκε να διαφοροποιείται ιδιαίτερα από τις άλλες δύο ηλικιακές ομάδες τόσο στην αύξηση των επιπέδων των αρνητικών ψυχοκοινωνικών επιπτώσεων όσο στην βελτίωση της αλτρουιστικής συμπεριφοράς.

Όσον αφορά στις αποτελεσματικές στρατηγικές αντιμετώπισης της πανδημίας, αυτές δεν διαφοροποιούνταν ιδιαίτερα μεταξύ των χωρών, με την άσκηση ή το περπάτημα, τη χρήση του διαδικτύου, τα χόμπι, την άμεση κοινωνική επαφή ή συναναστροφή, τη μελέτη ή τη μάθηση κάτι νέου, τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης και τις κοινωνικές συναναστροφές από απόσταση, την εργασία στο χώρο ή στο σπίτι, την ενημέρωση για την πανδημία COVID-19, τα ΜΜΕ, τον χρόνο με ένα κατοικίδιο, καθώς και την σωματική εγγύτητα και τη σεξουαλική δραστηριότητα να αποτελούν τις κυριότερες επιλογές όσων απάντησαν στα ερωτηματολόγια.

Άλλες στρατηγικές διαχείρισης, όπως η χρήση αλκοόλ ή ουσιών και τα συνταγογραφούμενα φάρμακα, είχαν πολύ μικρά ποσοστά επιλογής.

Η Μελέτη COH-FIT

Η «Παγκόσμια Μελέτη Υγείας και Λειτουργικότητας σε Περιόδους Μεταδοτικών Λοιμώξεων» (Μελέτη COH-FIT) είναι μία μεγάλη, διεθνής μελέτη για το γενικό πληθυσμό όλων των χωρών που πλήττονται από την πανδημία COVID-19.

Στόχος της είναι η διερεύνηση παραγόντων που επηρεάζουν τη σωματική και ψυχική υγεία σε καιρούς μεταδοτικών λοιμώξεων και περιοριστικών μέτρων (π.χ. περιορισμός κυκλοφορίας, κοινωνική αποστασιοποίηση, καραντίνα) και την αναγνώριση προστατευτικών παραγόντων που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην ανάπτυξη στρατηγικών πρόληψης και παρέμβασης κατά την πανδημία COVID-19 αλλά και μελλοντικά, σε περίπτωση εμφάνισης άλλων καταστάσεων πανδημίας.

Το ερευνητικό αυτό εγχείρημα προωθείται στην Ελλάδα, από την Β΄ Πανεπιστημιακή Ψυχιατρική Κλινική του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με πάνω από 200 ερευνητές σε ερευνητικούς φορείς και πανεπιστήμια τουλάχιστον 40 χωρών ανά την υφήλιο και υπό την αιγίδα μεγάλου αριθμού εθνικών και διεθνών επιστημονικών οργανισμών.

Οι εθνικοί συντονιστές/ερευνητική ομάδα της μελέτης COH-FIT (GR) (Ελλάδα) είναι οι: Βασίλειος-Παντελεήμων Μποζίκας MD, PhD, καθηγητής Ψυχιατρικής, διευθυντής Β’ Πανεπιστημιακής Ψυχιατρικής Κλινικής, ΑΠΘ, Αγοραστός Αγοραστός, επίκουρος καθηγητής Ψυχιατρικής, Β’ Πανεπιστημιακή Ψυχιατρική Κλινική ΑΠΘ, Έλενα Δραγκιώτη, αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Linköping της Σουηδίας και Κωνσταντίνος Τσαμάκης, ψυχίατρος, επισκέπτης ερευνητής στο King’s College στο Λονδίνο.

(Πηγή: in.gr)

Γράφει ο Βασίλης Σ. Κανέλλης

Άνθρωποι φεύγουν μόνοι. Χωρίς κηδείες κι αποχαιρετισμούς γιατί ο κοροναϊός τα απαγορεύει αυτά. Υπάρχουν, όμως, και οι ζωντανοί. Ας μην τους ξεχνάμε

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ζευγάρι ηλικιωμένων που ζούσε σε ένα διαμέρισμα της Καλλιθέας. Μόνοι τους, με πολλά προβλήματα υγείας, με τον κοροναϊό να έχει «τσακίσει» κάθε έννοια κοινωνικοποίησης.

Κλεισμένοι σε τέσσερις τοίχους, απομονωμένοι από τον κόσμο για να μην κολλήσουν το «κακό» και χάσουν λίγες από τις τελευταίες στιγμές του μάταιου αυτού κόσμου.

Έχετε δει 80χρονους και πάνω που ξέρουν ότι η ζωή τους λιγοστεύει να σε κοιτάνε και να θέλουν να κρατηθούν από το βλέμμα σου;

Έχετε δει το καθαρό, αλλά κουρασμένο και φοβισμένο δικό τους βλέμμα τώρα που η πανδημία τούς έχει κλείσει στο σπίτι;

Ούτε μια βόλτα στη γειτονιά, έναν καφέ στα γρήγορα και τα ψώνια για τη βδομάδα. Μια κουβέντα με τον γνωστό, μια αφήγηση από τα παλιά. Τότε που ήταν νέοι…

Ούτε καν επαφή με τους συγγενείς, τους φίλους και μια ζεστή αγκαλιά, ένα χάδι στο χέρι, ένα «σ’ αγαπάω παππού και γιαγιά». Τίποτε. Ο κοροναϊός τα έκλεψε κι αυτά…

Ας συνεχίσουμε την αφήγηση…

Η ηλικιωμένη γυναίκα πεθαίνει, μια ζωή φεύγει κι ακόμη κι αν πει κανείς ότι έτσι είναι η φυσική εξέλιξη των πραγμάτων, πάντα πρόκειται για έναν άνθρωπο.

Που άφησε το χνάρι του στον κόσμο. Που έζησε κι αυτός σαν παιδάκι, σπούδασε, έπιασε δουλειά, έκανε καριέρα, παντρεύτηκε, έκανε οικογένεια, φίλους, αγάπησε και αγαπήθηκε.

Αυτό είναι το κυριότερο στοιχείο του θανάτου, σβήνει όλα τα παραπάνω, παίρνοντας και τη ζωή.

Όμως, στα χρόνια του κοροναϊού υπάρχει και κάτι πιο δραματικό.

Η μοναξιά του θανάτου.

Αυτές τις ημέρες που είμαστε κλεισμένοι στο σπίτι, που περιορίσαμε τις δραστηριότητές μας, υπάρχουν και κάποιοι που πεθαίνουν μόνοι.

Που θα ταφούν μόνοι, χωρίς συγγενείς και φίλους, ένα ξόδι στα γρήγορα γιατί… παραμονεύει το «κακό».

Η άτυχη γριούλα στην Καλλιθέα ή αλλού «έφυγε», αλλά δεν έχει την… τύχη του πατριάρχη Ειρηναίου ή του μητροπολίτη που έσπευσαν εκατοντάδες να τους αποχαιρετήσουν.

Μόνη θα ταφεί, άντε να της ρίξει ένα λουλουδάκι ο σύντροφος, ο γιος, η κόρη, ο αδελφός. Στα γρήγορα, με μάσκα, με αποστάσεις, χωρίς εκδήλωση συγκίνησης, χωρίς τον καφέ της παρηγοριάς.

Στα γρήγορα γιατί η πανδημία επιβάλλει ακόμη και πώς θα χαιρετήσουμε τους νεκρούς μας.

Δυστυχώς, ο κοροναϊός κλέβει ζωές, αλλά κλέβει και συναισθήματα. Οι γάμοι, οι βαφτίσεις, άλλες χαρούμενες κοινωνικές εκδηλώσεις μπορούν να αναβληθούν για μια καλύτερη εποχή.

Ακόμη και τα… πάρτι και οι γιορτές και τα γενέθλια, μπορούν να γίνουν κάποια άλλη περίοδο και με… συνωστισμό.

Όμως, οι κηδείες, οι ταφές δεν αναβάλλονται. Οι νεκροί δεν μπορούν να περιμένουν. Γίνονται, αλλά γίνονται χωρίς κόσμο.

Οι άνθρωποι αυτοί ήρθαν με τόσους πολλούς γύρω τους, έζησαν τόσο έντονα, με τόσο κόσμο στη ζωή τους και φεύγουν μόνοι.

Αυτή είναι μια μεγάλη τραγωδία. Να μην μπορείς να χαιρετήσεις για τελευταία φορά εκείνον που κάποτε μπορεί να ήταν φάρος σου.

Να ήταν πατέρας, μάνα, παππούς, γιαγιά, σύντροφος ή φίλος. Να ήταν δικός σου άνθρωπος, μέσα στην καρδιά σου.

Αλλά τώρα να μην μπορείς να τον αποχαιρετήσεις.

Η μοναξιά του θανάτου είναι σκληρό πράγμα και ο κοροναϊός το κάνει ακόμη πιο δύσκολο.

Επειδή, όμως, όλοι είμαστε θνητοί. Και οι νέοι και οι λιγότερο νέοι κάποια στιγμή θα βρεθούμε σ’ αυτή τη θέση.

Αν δεν μπορούμε να αποτρέψουμε τη μοναξιά του θανάτου, ας διώξουμε τη μοναξιά της ζωής.

Πείτε ένα «γεια» στον παππού και τη γιαγιά. Πάρτε ένα τηλέφωνο και πείτε έναν καλό λόγο.

Φωνάξτε κάτω από το μπαλκόνι τους «σας αγαπάμε, δεν σας ξεχνάμε, θα σας αγκαλιάσουμε ξανά».

Δεν κοστίζει τίποτε, αλλά αξίζει μια περιουσία.

Και ο κοροναϊός μπορεί να παίρνει τους ανθρώπους μας, μπορεί να στήνει το τρομερό σκηνικό της μοναξιάς του θανάτου, αλλά ας μην μας πάρει την ανθρωπιά.

Τουλάχιστον αυτό.

(Πηγή: in.gr)

Φόβους για τρίτο κύμα της πανδημίας εκφράζει ειδικός του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, κάνοντας λόγο για ελλιπή αντίδραση της Ευρώπης. Συγκεκριμένα, ο Ντέιβιντ Νάμπαρο, ειδικός του ΠΟΥ για την COVID-19, προέβλεψε ένα τρίτο κύμα της πανδημίας στην Ευρώπη στις αρχές του 2021 αν επαναληφθεί η αποτυχία, σύμφωνα με τον ίδιο, των κυβερνήσεων να κάνουν αυτό που χρειαζόταν ώστε να προληφθεί το δεύτερο κύμα. “Έχασαν την ευκαιρία να δημιουργήσουν τις απαραίτητες υποδομές κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών, αφού έθεσαν υπό έλεγχο το πρώτο κύμα” της επιδημίας του νέου κορονοϊού, δήλωσε σε συνέντευξη που παραχώρησε σε ελβετικές εφημερίδες.

“Τώρα έχουμε το δεύτερο κύμα. Αν δεν δημιουργήσουν τις απαραίτητες υποδομές, θα έχουμε ένα τρίτο κύμα στις αρχές του ερχόμενου έτους”, σημείωσε ο Νάμπαρο, ένας Βρετανός ο οποίος είχε διεκδικήσει χωρίς επιτυχία τη θέση του γενικού διευθυντή του ΠΟΥ το 2017.

Στην Ευρώπη υπήρξε μια ύφεση της πανδημίας για ένα σύντομο χρονικό διάστημα, ενώ τώρα καταγράφεται και πάλι μια ανοδική τάση: Η Γερμανία και η Γαλλία είδαν τα κρούσματά τους νέου κορονοϊού να αυξάνονται και για τις δύο μαζί κατά 33.000, η Ελβετία και η Αυστρία καταγράφουν καθημερινά χιλιάδες κρούσματα, ενώ η Τουρκία κατέγραψε ένα ρεκόρ 5.532 νέων κρουσμάτων.

Ο Νάμπαρο επισήμανε την κίνηση της Ελβετίας να επιτρέψει το σκι –με υποχρεωτική χρήση μάσκας στα τελεφερίκ– την ώρα που άλλα κράτη στις Άλπεις όπως η Αυστρία έκλεισαν τα χιονοδρομικά κέντρα και σημείωσε ότι η Ελβετία μπορεί να φτάσει σε “ένα πολύ υψηλό επίπεδο ασθενειών και θανάτων”.

“Όταν τα ποσοστά των λοιμώξεων πέσουν, και θα πέσουν, τότε μπορούμε να είμαστε όσο ελεύθεροι θέλουμε”, σημείωσε επίσης, σύμφωνα με δήλωσή του που επικαλείται η Solothurner Zeitung. “Αλλά τώρα; Πρέπει να είναι ανοιχτά τα χιονοδρομικά κέντρα; Υπό ποιες συνθήκες;”, συνέχισε.

Ο Νάμπαρο εκθείασε την αντίδραση ασιατικών χωρών όπως η Νότια Κορέα, όπου ο αριθμός των κρουσμάτων του νέου κορονοϊού είναι τώρα σχετικά χαμηλός: “Οι άνθρωποι έχουν δεσμευτεί πλήρως, υιοθετούν συμπεριφορές που δυσκολεύουν τον ιό. Κρατούν τις αποστάσεις τους, φορούν μάσκες, απομονώνονται όταν είναι άρρωστοι, πλένουν τα χέρια και τις επιφάνειες. Προστατεύουν τις πιο ευάλωτες ομάδες”. Επίσης, σημείωσε ότι η Ασία δεν προχώρησε πρόωρα στην χαλάρωση των περιοριστικών μέτρων. “Πρέπει κανείς να περιμένει έως ότου οι αριθμοί των κρουσμάτων είναι χαμηλοί και παραμένουν χαμηλοί”, υπογράμμισε και κατέληξε: “Η αντίδραση της Ευρώπης ήταν ελλιπής”.

(Πηγή: enikos.gr)

Τουλάχιστον 250.000 άνθρωποι έχουν πεθάνει στις ΗΠΑ από την πανδημία COVID-19 από τον Φεβρουάριο του 2020 έως σήμερα και οι φορείς δημόσιας υγείας των ΗΠΑ επισημαίνουν ότι η πιο θανατηφόρα περίοδος της πανδημίας μπορεί να μην έχει έλθει ακόμα.

O αριθμός είναι εντυπωσιακός, ειδικά αν συγκριθεί με άλλες επιδημίες και πολέμους στην ιστορία των ΗΠΑ. Οι γιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Παναγιώτης Μαλανδράκης, Ιωάννης Ντάνασης, Μαρία Γαβριατοπούλου και Θάνος Δημόπουλος (πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν τη σχετική δημοσίευση στη Washington Post.

Πάνω από 58.000 Αμερικανοί έχασαν τη ζωή τους κατά τη δεκαετία των πόλεμων του Βιετνάμ, δηλαδή το ένα τέταρτο των θανάτων της πανδημίας ως τώρα.

Κατά τον πόλεμο της Κορέας 37.000 Αμερικανοί έχασαν τη ζωή τους, το ένα έβδομο δηλαδή των θυμάτων της πανδημίας.

Κατά τη διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, οι ΗΠΑ θρήνησαν 405.000 νεκρούς. Η πανδημία έως τώρα έχει φτάσει τα δύο τρίτα των θανάτων αυτών, ενώ πολλοί από τους νεκρούς της COVID-19 είχαν πολεμήσει εναντίων των Ναζί.

Σε δύο χρόνια πολέμου κατά τον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο καταμετρήθηκαν 116.000 θάνατοι, δηλαδή λιγότεροι από τους μισούς νεκρούς της πανδημίας στις ΗΠΑ.

Ωστόσο, η πιο θανατηφόρα σύρραξη στην ιστορία των ΗΠΑ είναι ο Εμφύλιος Πόλεμος, κατά τον οποίο οι νεκροί υπολογίζονται από 600.000 έως 850.000. Κατ’ αντιστοιχία, η πανδημία έχει κοστίσει 30% σε ανθρώπινες ζωές συγκριτικά με αριθμούς τέτοιας κλίμακας.

Κατά την τρομοκρατική επίθεση στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 περίπου 3.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στη Νέα Υόρκη, την Ουάσιγκτον και στο Σανκσβιλ. Έως σήμερα, τη μέρα της πανδημίας με τους περισσότερους θανάτους (18 Σεπτεμβρίου) ο αριθμός των νεκρών ανήλθε σε 3.660.

Τη δεδομένη χρονική στιγμή ο ημερήσιος αριθμός θανάτων είναι 1.894, αλλά μέχρι το τέλος του μήνα οι αρχές δημόσιας υγείας φοβούνται ότι η ημερήσια θνητότητα στις ΗΠΑ θα ξεπερνά τους 2.403 νεκρούς, που είναι ο αριθμός των νεκρών κατά την ιαπωνική επίθεση στο Περλ Χάρμπορ στις 7 Δεκεμβρίου 1941.

Τέσσερις πανδημίες έχουν καταγραφεί στην ιστορία των ΗΠΑ. Το 2009 η πανδημία Η1Ν1 ήταν υπεύθυνη για το θάνατος 12.469 ανθρώπων. Το 1968 η ινφλουένζα τύπου Α σκότωσε 100.000 ανθρώπους, και τη διετία 1957-58 116.000 ανθρώπους.

Το πιο θανατηφόρο γεγονός από όλα ήταν η πανδημία της «ισπανικής» γρίπης το 1918, όπου έχασαν τη ζωή τους 675.000 Αμερικάνοι.

Σύμφωνα με ένα από τα πιο συντηρητικά μοντέλα, οι θάνατοι στις ΗΠΑ αναμένεται να φτάσουν τις 438.000 μέχρι την 1η Μαρτίου 2021, δηλαδή να ξεπεράσουν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Ο εμβολιασμός όσων το δυνατό περισσότερων ανθρώπων κατά του κορονοϊού είναι ζωτικός, προκειμένου να μπει ένα “φρένο” στην πανδημία covid-19. Όμως, για να γίνει αυτό, πολλοί επιστήμονες θεωρούν αναγκαία τη μεγαλύτερη δυνατή διαφάνεια εκ των προτέρων σχετικά με τα εμβόλια, ώστε να μη δημιουργηθεί εκ των υστέρων “θόρυβος” που θα ενισχύσει τις αντιεμβολιαστικές απόψεις.

Εν προκειμένω, ένα από τα πράγματα που χρειάζεται περισσότερη διευκρίνιση, είναι τι ακριβώς σημαίνει ότι στις κλινικές δοκιμές τους τα εμβόλια των Pfizer/BioNTech και Moderna εμφάνισαν -μεγαλύτερη του αναμενομένου- αποτελεσματικότητα περίπου 95% (ενώ και το ρωσικό “Σπούτνικ-5” πάνω από 90%) και κατά πόσο αυτό σημαίνει ότι σχεδόν όλοι όσοι κάνουν αυτά τα εμβόλια θα είναι “άτρωτοι” από τον κορονοϊό.

«Πρόκειται για εμβόλια που αλλάζουν τους όρους του παιγνιδιού. Όλοι περιμέναμε αποτελεσματικότητα 50% έως 70%», δήλωσε στους Τάιμς της Νέας Υόρκης (ΝΥΤ) ο ερευνητής εμβολίων δρ Γκρέγκορι Πόλαντ της αμερικανικής Κλινικής Mayo.

Όπως, όμως, διευκρινίζει ο επιστημονικός συντάκτης των ΝΥΤ, βιολόγος και συγγραφέας Καρλ Ζίμερ, η αποτελεσματικότητα 95% στις δοκιμές δεν σημαίνει ότι θα είναι ίδια και στην πράξη μετά τους μαζικούς εμβολιασμούς. Η αποτελεσματικότητα στις δοκιμές είναι ένας στατιστικός δείκτης που προκύπτει με συγκεκριμένους μαθηματικούς υπολογισμούς.

Η φαρμακευτική εταιρεία εμβολιάζει μερικούς ανθρώπους, ενώ σε άλλους δίνει εικονικό εμβόλιο (πλασίμπο), χωρίς κανείς συμμετέχων να ξέρει αν έχει όντως εμβολιαστεί ή όχι (“τυφλή” δοκιμή). Στη συνέχεια οι εμβολιασμένοι και οι ψευδο-εμβολιασμένοι κάνουν κανονικά τη ζωή τους και η εταιρεία παρακολουθεί πόσοι θα εμφανίσουν συμπτώματα covid-19 και θα διαγνωστούν θετικοί στον κορονοϊό (170 άτομα στην περίπτωση των Pfizer/BioNTech). Μετά υπολογίζεται ποιο ποσοστό των αρρώστων είχαν εμβολιαστεί και ποιο όχι, καθώς και η σχετική διαφορά ανάμεσα στα δύο ποσοστά. Στην περίπτωση και των δύο εμβολίων η μεγάλη πλειονότητα όσων αρρώστησαν, δεν είχαν εμβολιαστεί. Η διαφορά αυτή, που εκφράζεται ως ποσοστό (π.χ. 95%), δείχνει την αποτελεσματικότητα (efficacy) και αποτελεί πειστική ένδειξη ότι το εμβόλιο “δουλεύει” καλά.

Όμως, όπως έχει δείξει η εμπειρία με προηγούμενα εμβόλια, η αποτελεσματικότητα των δοκιμών είναι διαφορετική από την αποτελεσματικότητα ενός εμβολίου στον πραγματικό κόσμο (effectiveness) και είναι σημαντικό, σύμφωνα με τους ειδικούς, τα δύο αυτά είδη αποτελεσματικότητας να μη συγχέονται. Το ποσοστό 95% δεν αντιπροσωπεύει την πραγματική πιθανότητα να μολυνθεί κάποιος από τον κορονοϊό, ούτε ισοδυναμεί στην πράξη -όπως κακώς πολλοί νομίζουν- με το ότι οι 95 στους 100 άνθρωποι που θα εμβολιαστούν, σίγουρα δεν θα μολυνθούν ή δεν θα αρρωστήσουν.

«Η αποτελεσματικότητα (effectiveness) δείχνει πόσο καλά δουλεύει το εμβόλιο έξω στον πραγματικό κόσμο», σύμφωνα με τον αναπληρωτή καθηγητή επιδημιολογίας Ναόρ Μπαρ-Ζέεβ της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς της Βαλτιμόρης.

Ίσως η αποτελεσματικότητα των εμβολίων κατά του κορονοϊού στις δοκιμές (efficacy) αποδειχθεί εξίσου εντυπωσιακή στην πράξη (effectiveness), αλλά με βάση την προηγούμενη εμπειρία εμβολιασμών, θα είναι μάλλον κάπως μικρότερη- άγνωστο πόσο. Αυτό εν μέρει οφείλεται στο ότι οι λίγες χιλιάδες άνθρωποι που συμμετέχουν στις κλινικές δοκιμές, δεν αποτελούν αντιπροσωπευτικό δείγμα του πληθυσμού. Για παράδειγμα, “εκεί έξω” υπάρχουν άνθρωποι με ποικίλα χρόνια προβλήματα υγείας που μπορεί να επηρεάσουν την αποτελεσματικότητα του εμβολίου.

Οι άγνωστοι ασυμπτωματικοί που εμβολιάστηκαν

Από την άλλη, οι δοκιμές στα εμβόλια των Pfizer/BioNTech και Moderna, όπως και σε άλλα, σχεδιάστηκαν για να δείξουν κατά πόσο προστατεύουν τους ανθρώπους από το να αρρωστήσουν με covid-19. Αν κάποιος εθελοντής στη δοκιμή εμφάνιζε πυρετό ή βήχα, έκανε τεστ για κορονοϊό. Όμως, οι δοκιμές δεν “έπιασαν” όσους μολύνθηκαν από τον κορονοϊό, αλλά χωρίς συμπτώματα. Συνεπώς είναι πιθανό ότι ορισμένοι άνθρωποι που εμβολιάστηκαν στις δοκιμές, μολύνθηκαν αλλά χωρίς να το καταλάβουν ούτε οι ίδιοι ούτε οι φαρμακευτικές (οι οποίες δεν έχουν τρόπο να ξέρουν, αφού δεν έκαναν μετά τον εμβολιασμό τεστ κορονοϊού σε όλους όσοι συμμετείχαν στις δοκιμές, αλλά μόνο σε όσους στην πορεία εκδήλωσαν συμπτώματα).

Εφόσον υπάρχουν τέτοιες περιπτώσεις εμβολιασθέντων ασυμπτωματικών φορέων του κορονοϊού, αυτοί μπορούν να συνεχίσουν να μεταδίδουν τον ιό, καθώς είναι γνωστό ότι και οι ασυμπτωματικοί είναι μεταδοτικοί, έστω κι αν -σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις- έχουν μικρότερο ιικό φορτίο. Αν μάλιστα κάποιος έχει κάνει το εμβόλιο και απερίσκεπτα νομίζει ότι πλέον αποκλείεται να αρρωστήσει ή ούτε καν να μολυνθεί από τον κορονοϊό, τότε θα χαλαρώσει τα μέτρα πρόληψης, π.χ. μη φορώντας πια μάσκα ή μη κρατώντας τις αποστάσεις από τους άλλους.

«Σε αυτή την περίπτωση, θα μπορούσε να υπάρξει η παράδοξη κατάσταση, τα πράγματα να γίνουν χειρότερα», παρά τον εμβολιασμό, προειδοποιεί ο δρ Μπαρ-Ζέεβ.

Ένας άλλος κρίσιμος παράγοντας που θα καθορίσει την πραγματική αποτελεσματικότητα (effectiveness) του εμβολίου, θα είναι ποιο ποσοστό του πληθυσμού θα το κάνει. Οι επιστήμονες γνωρίζουν ότι ακόμη κι ένα εμβόλιο με καταπληκτική αποτελεσματικότητα στις δοκιμές (efficacy) μπορεί να κάνει μικρή ουσιαστική διαφορά στον κόσμο, αν λίγοι μόνο άνθρωποι εμβολιαστούν.

«Τα εμβόλια δεν σώζουν ζωές. Τα προγράμματα εμβολιασμού σώζουν», τονίζει ο καθηγητής Ντέιβιντ Πάλτιελ της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Γιέηλ. Ο ίδιος ήταν επικεφαλής πρόσφατης μελέτης μοντελοποίησης, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό “Health Affairs” και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, όσον αφορά τη μείωση των κρουσμάτων, των εισαγωγών στα νοσοκομεία και των θανάτων από covid-19, η έκταση του εμβολιαστικού προγράμματος έχει την ίδια επίπτωση με την αποτελεσματικότητα του εμβολίου στις δοκιμές.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Η Malak, είναι μέλος μιας εθελοντικής ομάδας προσφύγων που στα τέλη Αυγούστου ανέλαβε δράση με στόχο την προστασία των αιτούντων άσυλο από την πανδημία.

Κάθε πρωί η Malak κάθεται στη συνηθισμένη θέση της γύρω από ένα μεγάλο τραπέζι. Μπροστά της έχει μια λευκή ραπτομηχανή και δίπλα της κλωστές και κομμάτια από πολύχρωμα υφάσματα.

Η 30χρoνη αιτούσα άσυλο φτιάχνει μάσκες προστασίας από τον COVID-19 για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες που ζουν στο Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης (ΚΥΤ) της Χίου.

Η Malak, είναι μέλος μιας εθελοντικής ομάδας προσφύγων που στα τέλη Αυγούστου ανέλαβε δράση με στόχο την προστασία των αιτούντων άσυλο από την πανδημία.

Πώς μπορείς να κλείσεις τα μάτια σε αυτό που συμβαίνει σε όλο τον κόσμο;

«Πώς μπορείς να κλείσεις τα μάτια σε αυτό που συμβαίνει σε όλο τον κόσμο; Μαθαίνουμε τα νέα, βλέπουμε ειδήσεις. Οι άνθρωποι υποφέρουν εξαιτίας του ιού. Αποφασίσαμε πως δεν μπορούμε να μείνουμε αδρανείς. Όσοι ξέρουμε να ράβουμε οφείλουμε να βοηθήσουμε τους συνανθρώπους μας. Νιώθω πως  είναι ηθική μου υποχρέωση να προσφέρω ό,τι μπορώ και αυτή την περίοδο μπορώ να φτιάχνω μάσκες», λέει η αιτούσα άσυλο από την Συρία.

Η πρωτοβουλία για τη δημιουργία της ομάδας ανήκει στην Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες που σε συνεργασία με την Υπηρεσία Υποδοχής και Ταυτοποίησης (ΥΠΥΤ) απευθύνθηκε στους αιτούντες άσυλο που ζουν στο ΚΥΤ της Χίου. Πολλοί ανταποκρίθηκαν με χαρά. Η παροχή των ραπτομηχανών και των υλικών έγινε από την Ύπατη Αρμοστεία με την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ η δράση υλοποιείται από κοινού με την ΥΠΥΤ. Στην προσπάθεια συμμετέχουν 17 άτομα, άντρες και γυναίκες από τη Συρία, το Ιράκ, το Αφγανιστάν, τη Σομαλία και άλλες χώρες. Όλοι ήταν επαγγελματίες ράφτες στη χώρα καταγωγής τους ή έχουν σημαντική εμπειρία στο ράψιμο. Μέχρι στιγμής, έχουν κατασκευαστεί περίπου 2.200 μάσκες, οι οποίες έχουν πλυθεί, αποστειρωθεί και τοποθετηθεί σε ειδική συσκευασία. Η διανομή τους έχει ήδη ξεκινήσει και μέσα στις επόμενες μέρες κάθε αιτών άσυλο που μένει στο ΚΥΤ θα λάβει μια πλαστική συσκευασία η οποία θα περιέχει μια μάσκα πολλαπλής χρήσης.

Η Malak είναι ένα από τα πλέον παραγωγικά μέλη της ομάδας, αφού τους τελευταίους τρεις μήνες έχει φτιάξει περισσότερες από 400 μάσκες. Η 30χρόνη αιτούσα άσυλο είναι επαγγελματίας, ενώ για αρκετά χρόνια εργαζόταν σε κατάστημα ραπτικής στην πόλη Ντέιρ αλ-Ζορ της Συρίας.

Δίπλα στη Malak, κάθεται ο Adama από τη Γουινέα. Ο 31χρoνος αιτών άσυλο δούλευε στη χώρα του ως ράφτης, ενώ ελπίζει πως κάποια μέρα θα αποκτήσει το δικό του κατάστημα ραπτικής στην Αθήνα. Όπως λέει, η συμμετοχή του σε αυτή την προσπάθεια τον κάνει να νιώθει χρήσιμος και δημιουργικός, ενώ πιστεύει πως μόνο η αλληλεγγύη μπορεί να οδηγήσει σε ένα καλύτερο αύριο.

«Πρέπει να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να προστατευθούμε από αυτό τον θανατηφόρο ιό. Εδώ οι συνθήκες διαβίωσης είναι δύσκολες, όμως οφείλουμε να βοηθήσουμε την οικογένειά μας, τους φίλους μας, αλλά και ανθρώπους που δεν γνωρίζουμε. Πρέπει να σταθούμε ο ένας στον άλλο και να δουλέψουμε σκληρά. Ελπίζω πως σύντομα θα τελειώσει το κακό, ελπίζω πως το φως θα νικήσει το σκοτάδι» λέει ο Adama.

Εξαιτίας της πανδημίας τα μέλη της ομάδας δουλεύουν σε δύο βάρδιες, ώστε να αποφευχθεί ο συνωστισμός. Η χρήση μάσκας είναι υποχρεωτική, ενώ όλοι πλένουν τακτικά τα χέρια τους και βάζουν αντισηπτικό.

Για την Malak, αυτή η ομάδα είναι σαν μια δεύτερη οικογένεια. Η 30χρονη γυναίκα έφτασε μόνη στη Χίο τον Ιανουάριο του 2020. Τα τρία της παιδιά και ο πατέρας τους έφτασαν στην Ελλάδα πριν από εκείνη και πλέον ζουν στην Κρήτη. Η Malak τελικά μεταφέρθηκε τον περασμένο Οκτώβριο στην Κρήτη για να επανενωθεί με την οικογένειά της. Ωστόσο, όσο περίμενε στη Χίο, μοιραζόταν με τους άλλους εθελοντές της ομάδας τα προβλήματά της, τις αγωνίες της, αλλά και τα όνειρά της για το μέλλον.

«Έχω πέντε χρόνια να δω τα παιδιά μου»

«Έχω πέντε χρόνια να δω τα παιδιά μου. Ανυπομονώ να τα σφίξω στην αγκαλιά μου», δήλωνε η Malak λίγο πριν να μεταφερθεί. «Θέλω να είμαι υγιής, γι’ αυτό προσέχω πολύ και φοράω μάσκα. Θέλω να είμαι καλά για να ξαναφτιάξω τη ζωή μου και να στηρίξω τα παιδιά μου, τον γιο μου και τις δυο μου κόρες. Αυτό θέλουν όλοι οι πρόσφυγες. Να είμαστε υγιείς, να νικήσουμε τον ιό και να ξανασταθούμε στα πόδια μας. Γι’ αυτό φτιάχνουμε μάσκες. Νοιαζόμαστε για τους ανθρώπους και σεβόμαστε τη ζωή. Θέλουμε να ζήσουμε.»

Όπως και στην υπόλοιπη χώρα, ο COVID-19 έπληξε και το Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης της ΒΙΑΛ, όπου και έχουν εντοπιστεί πολλά κρούσματα. Από τα μέσα Οκτωβρίου η δομή βρέθηκε σε πλήρη υγειονομικό αποκλεισμό. Η ομάδα των εθελοντών είχε γι’ αυτό τον λόγο προσωρινά σταματήσει την παραγωγή μασκών προστασίας, όμως τις τελευταίες μέρες έχει επιστρέψει στο μεγάλο τραπέζι με τις λευκές ραπτομηχανές.

(Πηγή: in.gr)

Γράφει η Ελιάννα Κωφού

Η πανδημία του κοροναϊού εξακολουθεί να απειλεί την υγεία μας και μας γεμίζει στρες και ανασφάλεια

Η πανδημία του κοροναϊού συνεχίζει να απειλεί την υγεία μας και μας γεμίζει στρες και ανασφάλεια. Ωστόσο, υπάρχουν μερικά βήματα που μπορούν να σας βοηθήσουν να διαχειριστείτε και να μειώσετε το στρες που νιώθετε. Σίγουρα, δεν λειτουργούν όλα σε όλους, αλλά πιθανότατα θα βρείτε αυτό που ταιριάζει σε εσάς.

*Εστιάστε στο τώρα

Αντί να σκέφτεστε όλα όσα συμβαίνουν στον κόσμο, εστιάστε στο τι σας συμβαίνει τη δεδομένη στιγμή. Προσπαθήστε να σταματήσετε να ανησυχείτε για το μέλλον και να σκεφτείτε τι έχετε τώρα. Κάντε μια παύση, εισπνεύστε, δώστε προσοχή στην οικογένειά σας (ή ακόμη και στο κατοικίδιό σας) και επικεντρωθείτε στη βελτίωση του τώρα. Έτσι, όχι μόνο θα ενισχύσετε τη διάθεσή σας, αλλά θα είστε επίσης σε θέση να διαχειριστείτε καλύτερα την τρέχουσα κατάσταση.

*Ξεκινήστε τη γυμναστική

Τα ψυχικά οφέλη της γυμναστικής σχετίζονται με την νευροχημεία. Η σωματική άσκηση μειώνει τα επίπεδα των ορμονών του στρες, όπως η αδρεναλίνη και η κορτιζόλη, ενώ παράλληλα διεγείρει την παραγωγή ενδορφινών, χημικών στον εγκέφαλο που λειτουργούν ως «φυσικά παυσίπονα» και ενισχυτικά της διάθεσης. Οι ενδορφίνες κρύβονται πίσω από τα αισθήματα χαλάρωσης και αισιοδοξίας που συνοδεύουν την προπόνησή σας.

*Ρίξτε το στο διάβασμα

Θυμάστε πόσος καιρός έχει περάσει από τότε που διαβάσατε κάτι; Όχι, δεν εννοούμε αναρτήσεις στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης ή ετικέτες τροφίμων, αλλά βιβλίο. Σε έναν κόσμο που οι οθόνες είναι κυρίαρχες, είναι εύκολο να ξεχάσει κανείς την ευχαρίστηση που μπορεί να βρει στις σελίδες ενός βιβλίου. Ό,τι και να σας απασχολεί -και πιθανότατα σας απασχολούν αρκετά- ένα βιβλίο αρκεί για να το βγάλετε από το μυαλό σας, έστω για λίγο. Αυτό φαίνεται να συμβαίνει επειδή το μυαλό αναγκάζεται να συγκεντρωθεί σε αυτό που διαβάζει και κάπως έτσι αποσπάται η προσοχή του από τους υπόλοιπους προβληματισμούς που το βασανίζουν. Μάλιστα, σημασία δεν έχει το τι είδους βιβλίο θα επιλέξετε να διαβάσετε, αλλά το να απορροφηθείτε από αυτό. Σύμφωνα με έρευνα από το Πανεπιστήμιο του Σάσεξ, ακόμη και 6 λεπτά ανάγνωσης την ημέρα αρκούν για να αποβάλλουμε τα 2/3 του καθημερινού στρες που βιώνουμε.

*Μην απομακρύνεστε από τα αγαπημένα σας άτομα

Ενώ είναι σημαντικό να μένετε σπίτι και να περιορίζετε τις εξόδους και τις συναντήσεις σας, αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να κλείνεστε στον εαυτό σας. Η τεχνολογία άλλωστε σας δίνει τη δυνατότητα να επικοινωνήσετε με τα αγαπημένα σας πρόσωπα. Όταν αισθάνεστε στρες, ο καλύτερος τρόπος για να ανακουφιστείτε είναι να μιλήσετε με κάποιον φίλο σας. Μάλιστα, αυτή η δύσκολη κατάσταση που βιώνετε μπορεί να σας φέρει ακόμη πιο κοντά. Μοιραστείτε τις ανησυχίες σας μαζί τους και σίγουρα θα σας κάνουν να νιώσετε καλύτερα.

*Ξεκουραστείτε

Ένας ποιοτικός ύπνος είναι το κλειδί για την αποβολή του στρες. Οι αϋπνίες από την άλλη οδηγούν σε υψηλά επίπεδα κορτιζόλης, της ορμόνης του στρες. Αν η υπερένταση σας κρατάει ξύπνιους, υιοθετήστε μια ρουτίνα που ευνοεί τον ύπνο, για παράδειγμα κάντε ένα χαλαρωτικό ντους, αποφύγετε τις οθόνες και διαβάστε ένα βιβλίο.

(Πηγή: in.gr)

Αυξάνονται οι ειδικοί ανά τον κόσμο που θεωρούν πως λίγα μολυσμένα άτομα ευθύνονται για την έξαρση στη μετάδοση του ιού – Το παράδειγμα της 61χρονης Νοτιοκορεάτισσας από την οποία ξεκίνησε η εξάπλωση στην ασιατική χώρα – Γιατί θεωρείται εσφαλμένη η ονομασία «υπερμεταδότης» από ερευνητές

Χώροι λατρείας, οικογενειακές γιορτές ή επαγγελματικά συνέδρια: ορισμένες εκδηλώσεις παράγουν από μόνες τους τεράστιο αριθμό κρουσμάτων της Covid-19 και η κατανόηση αυτών των φαινομένων υπερμετάδοσης μπορεί να συμβάλει στην αποτελεσματικότερη καταπολέμηση της πανδημίας.

Όλο και περισσότεροι ειδικοί θεωρούν ότι η εξάπλωση αυτής της νέας νόσου τροφοδοτείται σε μεγάλο βαθμό από τις εκρήξεις που προέρχονται από λίγα μόνο μολυσμένα άτομα.

Όταν συμβαίνει αυτό, ο ιός μεταδίδεται «σε 10, 20, 50 άτομα ή και περισσότερα», την ώρα που στην πλειονότητα των περιπτώσεων, η αλυσίδα της μετάδοσης έχει αντίθετα την τάση να διακόπτεται γρήγορα, εξηγεί ο Benjamin Althouse, ερευνητής του Clinical Simulation Center του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον.

Είναι πιθανόν μάλιστα ότι το 90% των κρουσμάτων της Covid-19 προέρχονται μόνο από το 10% των μολυσμένων ατόμων, είναι η δική του εκτίμηση.

«Είναι σαν να πετάς σπίρτα σε προσάναμμα: με το πρώτο σπίρτο, και έπειτα στο δεύτερο, δεν γίνεται τίποτε, αλλά ξαφνικά, με το τρίτο σπίρτο ανάβει η φωτιά και πυρπολεί τα πάντα», περιγράφει.

«Η υπερμετάδοση είναι το σήμα κατατεθέν του κορωνοϊού», υπενθύμισε στο τέλος του Οκτωβρίου η Μαρία Βαν Κέρκοουβ, στέλεχος του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.

Τους τελευταίους μήνες, πολλά περιστατικά υπερμετάδοσης έχουν σημαδέψει το χρονικό της επιδημίας του κορωνοϊού.

Η Ασθενής 31 στη Νότια Κορέα

Τον Φεβρουάριο, μία 61χρονη Νοτιοκορεάτισσα εντοπίσθηκε ως «ασθενής 31» και έμεινε στην ιστορία αυτής της επιδημίας: από αυτήν ξεκίνησε το κύμα μόλυνσης στην Εκκλησία Shincheonji του Ιησού.

Ο παραλληλισμός γίνεται με την «Typhoid Mary», την μαγείρισσα η οποία έμεινε στην ιστορία της Ιατρικής στις αρχές του 20ού αιώνα ως η πρώτη υγιής φορέας του τυφοειδούς πυρετού στις Ηνωμένες Πολιτείες, αφού μετέδωσε την νόσο σε δεκάδες άτομα.

Η νοτιοκορεατική Εκκλησία, θρησκευτικό κίνημα με τα χαρακτηριστικά της αίρεσης, έγινε τελικά ο βασικός πυρήνας της εξάπλωσης του κορωνοϊού στην Νότια Κορέα, με περισσότερα από 5.000 κρούσματα συνδεόμενα με αυτήν.

Αντιστοίχως, ετήσιο συνέδριο στο τέλος του Φεβρουαρίου που οργανώθηκε από την αμερικανική φαρμακευτική εταιρεία Biogen θεωρείται ύποπτο για την μετάδοση του ιού σε 20.000 άτομα στην περιοχή της Βοστώνης.

Πέραν αυτών των χτυπητών παραδειγμάτων, οι συντάκτες μελέτης που δημοσιεύθηκε στο τέλος του Σεπτεμβρίου στην επιθεώρηση Science έφθαναν στο συμπέρασμα ότι «η υπερμετάδοση κυριαρχεί» στην εξάπλωση της επιδημίας του SARS-CoV-2.

Αυτοί οι Αμερικανοί ερευνητές ανέλυσαν τα δεδομένα των τεσσάρων πρώτων μηνών της επιδημίας στα ινδικά κρατίδια του Ταμίλ Ναντού και του Αντρα Πραντές. Η ετυμηγορία: από το 8% των μολυσμένων ατόμων προήλθε το 60% των νέων κρουσμάτων ενώ το 71% των ατόμων που είχαν προσβληθεί δεν μετέδωσαν τον ιό σε καμία από τις επαφές τους.

Από την αρχή της πανδημίας, η προσοχή έχει στραφεί ειδικά προς έναν δείκτη, τον ρυθμό αναπαραγωγής, που ονομάζεται R0 και αντιπροσωπεύει τον μέσο αριθμό των ατόμων στα οποία κάθε φορέας μεταδίδει τον ιό, απουσία οποιουδήποτε μέτρου για την έλεγχο της επιδημίας.

Όμως, η απομόνωση αυτού του κριτηρίου «δεν αρκεί για να δώσει πλήρη εικόνα της μετάδοσης», προειδοποιεί ο Benjamin Althouse.

Η Covid-19, η γρίπη και ο Ebola έχουν και οι τρεις R0 ανάμεσα στο 2 και το 3. Όμως, η τάση είναι ότι οι άνθρωποι που έχουν προσβληθεί από γρίπη μολύνουν δύο ή τρία άτομα, την ώρα που στον Ebola και την Covid η μετάδοση είναι πολύ πιο διάσπαρτη: ορισμένοι δεν μολύνουν κανέναν ή σχεδόν, ενώ άλλοι αποτελούν πηγή για δεκάδες μολύνσεις, σύμφωνα με τον ερευνητή.

Μένει να διαπιστωθεί τι είναι αυτό που προκαλεί τις υπερμεταδόσεις.

Γιατί θεωρείται εσφαλμένη η ονομασία «υπερμεταδότης»

Δεν ξέρουμε ακόμη με βεβαιότητα ποιος είναι ο ρόλος των βιολογικών παραγόντων, για παράδειγμα η υπόθεση ότι οι υπερμεταδότες έχουν μεγαλύτερο ιικό φορτίο.

Αντίθετα, αυτό για το οποίο υπάρχει βεβαιότητα είναι ότι η μετάδοση της Covid συνδέεται στενά με τις συνθήκες: οι κλειστοί χώροι, που δεν αερίζονται καλά, όπου υπάρχει κοσμοσυρροή και όπου μιλάμε, φωνάζουμε ή τραγουδάμε ευνοούν ιδιαίτερα την μετάδοση.

Η μελέτη που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στην επιθεώρηση Nature έδειξε ότι τα εστιατόρια, οι χώροι άθλησης και τα μπαρ είναι οι χώροι όπου γίνεται η μεγαλύτερη μετάδοση στις ΗΠΑ.

Βασιζόμενοι στα στοιχεία των κινητών τηλεφώνων 98 εκατομμυρίων προσώπων, οι ερευνητές έφθασαν στο συμπέρασμα ότι το 80% των κρουσμάτων συνδέονταν με το 10% μόνο των χώρων.

Για τον λόγο αυτόν ο Benjamin Althouse θεωρεί εσφαλμένο τον όρο «υπερμεταδότες», αφού κατά την άποψή του αυτό που μετρά περισσότερο είναι οι συνθήκες και όχι οι βιολογικές διαφορές μεταξύ των ατόμων: μπορεί να έχω ένα εκατομμύριο φορές περισσότερο ιό στην μύτη μου, αλλά αν είμαι απομονωμένος δεν μπορώ να μολύνω κανέναν.

Εξ ου και η σημασία της μάσκας, της κοινωνικής αποστασιοποίησης και του περιορισμού των ανθρώπων με τους οποίους συναναστρεφόμαστε.

Αν κάθε άνθρωπος περιοριζόταν σε δέκα επαφές, «η μετάδοση του ιού θα έσβηνε σιγά σιγά», διαβεβαιώνει ο Felix Wong, ερευνητής στο MIT, βασιζόμενος σε προσομοιωτικά μοντέλα.

(Πηγή: ygeiamou.gr)

Οι ασθενείς με αρχικό ντελίριο είχαν σημαντικά αυξημένη (κατά 67%) πιθανότητα να χρειαστούν νοσηλεία σε μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) και 24% πιθανότερο να πεθάνουν από την Covid-19

Περισσότεροι από ένας στους τέσσερις ηλικιωμένοι ασθενείς με Covid-19 εκδηλώνουν ως πρώτο σύμπτωμα το ντελίριο, μια κατάσταση σύγχυσης της συνείδησης και αποπροσανατολισμού, προτού εμφανιστούν άλλα συμπτώματα της λοίμωξης, σύμφωνα με Αμερικανούς επιστήμονες.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Μάουρα Κένεντι της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ και του Γενικού Νοσοκομείου της Μασαχουσέτης στη Βοστώνη, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό «JAMA Network Οpen», ανέλυσαν στοιχεία για 817 ασθενείς 68 έως 86 ετών που νοσηλεύθηκαν με Covid-19 σε επτά νοσοκομεία.

Διαπιστώθηκε ότι, από αυτούς, το 28% είχαν ντελίριο, όταν εισήχθησαν στο νοσοκομείο. Το 16% των ασθενών είχαν ως βασικό σύμπτωμα το ντελίριο, ενώ το 37% ποτέ δεν εμφάνισαν άλλα τυπικά συμπτώματα, όπως πυρετό και δύσπνοια.

Οι ασθενείς με αρχικό ντελίριο είχαν σημαντικά αυξημένη (κατά 67%) πιθανότητα να χρειαστούν νοσηλεία σε μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) και 24% πιθανότερο να πεθάνουν από την Covid-19, σε σχέση με όσους ασθενείς δεν είχαν εμφανίσει το ντελίριο ως σύμπτωμα.

Οι ηλικιωμένοι με απώλεια όρασης είχαν 98% μεγαλύτερο κίνδυνο ντελίριου λόγω κορονοϊού και εκείνοι με Πάρκινσον 88% μεγαλύτερη πιθανότητα. Οι άνω των 75 ετών ήταν 51% πιθανότερο να εμφανίσουν ντελίριο, όσοι είχαν ιστορικό εγκεφαλικού 47% και όσοι ζούσαν σε οίκο ευγηρίας ή μονάδα φροντίδας είχαν 23% μεγαλύτερο κίνδυνο.

Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι, παρά τη συχνότητα του ντελίριου στους ηλικιωμένους που έχουν μολυνθεί από κορονοϊό, σχεδόν τα δύο τρίτα αυτών των περιπτώσεων δεν γίνονται αμέσως αντιληπτά στα τμήματα επειγόντων των νοσοκομείων (τουλάχιστον στις ΗΠΑ).

«Τα συμπτώματα του ντελίριου μπορούν να ποικίλουν. Μερικές φορές οι ασθενείς δεν αναγνωρίζουν τα μέλη της οικογένειας τους, κάποιοι έχουν μεγάλη υπνηλία ακόμη και την ώρα του φαγητού, ενώ άλλοι εμφανίζονται ευερέθιστοι ή έχουν παραισθήσεις», δήλωσε η Κένεντι. «Η έγκαιρη αναγνώριση του ντελίριου είναι σημαντική για την πρόληψη της εξάπλωσης της νόσου Covid-19 στις διάφορες δομές φιλοξενίας ηλικιωμένων», πρόσθεσε.

(Πηγή: in.gr)

Είναι πιθανότερο κάποιος φορέας του κορονοϊού SARS-CoV-2 να τον μεταδώσει έως την πέμπτη μέρα από την έναρξη των συμπτωμάτων του, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική μελέτη, που επιβεβαιώνει ότι ένας άνθρωπος είναι πιο μεταδοτικός στο αρχικό στάδιο της λοίμωξης Covid-19, όταν συνήθως έχει και μεγαλύτερο ιικό φορτίο.

Γι’ αυτό, σύμφωνα με τους επιστήμονες, είναι κρίσιμη η έγκαιρη απομόνωση όσων έχουν μολυνθεί. Προηγούμενες έρευνες είχαν καταλήξει στην εκτίμηση ότι οι άνθρωποι είναι πιο μεταδοτικοί μία έως δύο μέρες πριν την έναρξη των συμπτωμάτων. Σε συνδυασμό και με τη νέα μελέτη, η πρώτη εβδομάδα της λοίμωξης φαίνεται να είναι η πιο επικίνδυνη για μετάδοση.

Ο ιός, με βάση τη νέα μελέτη, φαίνεται «ζωντανός» και ικανός να αναπαράγεται και να μεταδίδεται έως περίπου εννέα μέρες από την έναρξη των συμπτωμάτων. Το πόσο ακριβώς μεταδοτικός είναι κάποιος, εξαρτάται πάντως από πολλούς παράγοντες, όπως το εκάστοτε ιικό φορτίο.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Μάγκε Τσέβικ του Πανεπιστημίου Σεντ ‘Αντριους της Σκωτίας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό “Lancet Microbe”, σύμφωνα με το BBC, αξιολόγησαν (συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση) 79 διεθνείς μελέτες για τη νόσο Covid-19, οι οποίες αφορούσαν συνολικά 5.340 συμπτωματικούς ασθενείς σε νοσοκομεία.

Διαπιστώθηκε, μετά τη λήψη δειγμάτων από τους ασθενείς, ότι είναι δυνατό να απομονωθεί και να αναπαραχθεί βιώσιμος κορονοϊός έως εννέα μέρες μετά την έναρξη της λοίμωξης. Η αποκορύφωση του αριθμού των σωματιδίων του ιικού RNA (του γενετικού υλικού του κορονοϊού) στο λαιμό των ασθενών, άρα και του ιικού φορτίου και της μεταδοτικότητας στους άλλους, συμβαίνει έως την πέμπτη μέρα μετά την εμφάνιση των συμπτωμάτων.

Αδρανή τμήματα του RNA του κορονοϊού βρέθηκαν σε δείγματα από το λαιμό και τη μύτη των ασθενών κατά μέσο όρο έως 17 μέρες μετά την έναρξη των συμπτωμάτων. Το μεγαλύτερο διάστημα ανίχνευσης του ιού στο ανώτερο αναπνευστικό σύστημα ήταν 83 μέρες, στο κατώτερο αναπνευστικό 59 μέρες, στο αίμα 60 μέρες, ενώ στα κόπρανα 126 μέρες. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι, παρά αυτή την παρουσία, επειδή δεν ανιχνεύθηκε βιώσιμος και αναπαραγόμενος κορονοϊός πέρα από την ένατη μέρα από τα πρώτα συμπτώματα, είναι απίθανο ότι η πλειονότητα των ασθενών είναι μεταδοτικοί μετά τις εννιά περίπου μέρες λοίμωξης.

«Οι άνθρωποι πρέπει να απομονώνονται όσο πιο γρήγορα γίνεται μετά τα πρώτα συμπτώματα, όσο ήπια και αν είναι αυτά. Εωσότου πάρουν το αποτέλεσμα ενός τεστ που έχουν κάνει, μπορεί πια να έχουν περάσει την πιο μεταδοτική φάση τους», δήλωσε η δρ Τσέβικ.

Η μελέτη δεν αφορούσε τους ασυμπτωματικούς φορείς του κορονοϊού, αλλά, όπως έχουν δείξει άλλες μελέτες, οι άνθρωποι αυτοί μπορεί κάλλιστα να μεταδώσουν τον ιό.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Ειδικά γι’ αυτούς τους ανθρώπους τίθεται πιο επιτακτικά το ερώτημα πόσο θα τους βοηθήσουν τα εμβόλια και πόσο θα διαρκεί η ανοσία τους μετά τον εμβολιασμό.

Οι αναφορές για ασθενείς που φαίνονται να μολύνονται ξανά από τον κοροναϊό και να περνούν για δεύτερη φορά τη νόσο Covid-19, αν και παραμένουν σχετικά σπάνιες, είναι ολοένα συχνότερες σε όλο τον κόσμο. Η εξέλιξη αυτή προβληματίζει τους επιστήμονες, καθώς αποτελεί ένδειξη ότι σε μια μειονότητα ανθρώπων -αλλά όχι στους περισσότερους- η φυσική ανοσία εξασθενεί σχετικά γρήγορα.

Ενδεικτική και καθόλου μοναδική, σύμφωνα με το «Science», είναι η περίπτωση της 22χρονης Ολλανδέζας νοσοκόμου Σέιν ντε Γιονγκ, η οποία διαγνώστηκε με κοροναϊό στις 17 Απριλίου, είχε ήπια συμπτώματα επί δύο εβδομάδες, στη συνέχεια ανέρρωσε και βγήκε αρνητική σε νέο τεστ στις 2 Μαΐου, οπότε επέστρεψε στη δουλειά της σε ένα νοσοκομείο του Ρότερνταμ. Αλλά τα συμπτώματα της επανεμφανίστηκαν (δύσπνοια, ναυτία, μυϊκοί και κοιλιακοί πόνοι, καταρροή, ανοσμία, διάρροια), στις 3 Ιουλίου έκανε νέο τεστ και διαγνώστηκε ξανά με κοροναϊό. «Μου κάνετε πλάκα!», ήταν η αντίδραση της, όπως είπε η ίδια.

Αναφορές για τέτοια περιστατικά είναι ολοένα συχνότερες. Η δεύτερη λοίμωξη στο ίδιο άτομο και μάλιστα σε σύντομο χρόνο υποδηλώνει ότι σε ορισμένους ανθρώπους ο οργανισμός τους δεν έχει διατηρήσει αρκετά αντισώματα για να κρατήσει μακριά τον κοροναϊό SARS-CoV-2. Ειδικά γι’ αυτούς τους ανθρώπους τίθεται πιο επιτακτικά το ερώτημα πόσο θα τους βοηθήσουν τα εμβόλια και πόσο θα διαρκεί η ανοσία τους μετά τον εμβολιασμό.

«Το ερώτημα που όλοι θέλουν να απαντήσουν, είναι αν η δεύτερη λοίμωξη θα είναι συνήθως λιγότερο σοβαρή ή όχι και τι μπορούν να μας διδάξουν αυτές οι επαναμολύνσεις για την ανοσία γενικότερα απέναντι στον SARS-CoV-2», δήλωσε ο λοιμωξιολόγος Ντέρεκ Κάμινγκς του Πανεπιστημίου της Φλόριντα. Φαίνεται πάντως, όπως αναμενόταν, πως μια δεύτερη λοίμωξη είναι πιο ελαφριά από την πρώτη, καθώς η τελευταία έχει δημιουργήσει κάποια αμυντικά «αναχώματα», ανεπαρκή μεν για να αποφευχθεί η επαναλοίμωξη, αλλά επαρκή συνήθως για να είναι ελαφρύτερα τα συμπτώματα τη δεύτερη φορά.

Ο λοιμωξιολόγος Αντόνιο Μπερτολέτι του Εθνικού Πανεπιστημίου της Σιγκαπούρης εκτιμά ότι «οι περισσότερες επαναμολύνσεις με το νέο κοροναϊό θα είναι ασυμπτωματικές», ενώ θεωρεί ακόμη και θετική μια επαναληπτική λοίμωξη, «επειδή συνεχίζει να ενισχύει και να εκπαιδεύει το ανοσοποιητικό σύστημα».

Η πρώτη περίπτωση πιθανής επαναληπτικής λοίμωξης αναφέρθηκε από Νοτιοκορεάτες επιστήμονες τον Απρίλιο, αλλά η πρώτη επιβεβαιωμένη περίπτωση υπήρξε στο τέλος Αυγούστου και αφορούσε έναν 33χρονο από το Χονγκ Κονγκ, ο οποίος είχε αρχικά διαγνωστεί με κοροναϊό τον Μάρτιο και βρέθηκε ξανά θετικός σε τεστ που του έγινε στις 15 Αυγούστου στο αεροδρόμιο του Χονγκ Κονγκ, έχοντας πιο ήπια συμπτώματα από ό,τι την άνοιξη. Από τότε, έχουν υπάρξει τουλάχιστον άλλες 24 επιβεβαιωμένες περιπτώσεις επαναμόλυνσης, αλλά οι επιστήμονες είναι βέβαιοι ότι ο πραγματικός αριθμός είναι σαφώς μεγαλύτερος.

Πότε θεωρείται επίσημα επαναληπτική λοίμωξη

Για να θεωρηθεί κάποιος ασθενής επίσημα ως περιστατικό επαναληπτικής λοίμωξης, πρέπει να βγει θετικός σε δεύτερο μοριακό τεστ PCR και αφού έχει μεσολαβήσει ένα αρνητικό τεστ, καθώς επίσης μια χρονική περίοδος χωρίς συμπτώματα.

Όμως, σύμφωνα με την ιολόγο Σαντάλ Ρόισκεν του Ολλανδικού Εθνικού Ινστιτούτου Δημόσιας Υγείας και Περιβάλλοντος (RIVM), τα πράγματα μπορεί να μην είναι πάντα ξεκάθαρα: ένα δεύτερο θετικό τεστ -ακόμη κι αν έχει προηγηθεί ένα αρνητικό ανάμεσα στο πρώτο και στο δεύτερο τεστ- μπορεί να οφείλεται στο ότι ο ασθενής είχε στην αναπνευστική οδό του ένα υπόλειμμα μη αναπαραγόμενου ιικού RNA από την αρχική λοίμωξη του ή μπορεί να είχε μολυνθεί από δύο διαφορετικά στελέχη κοροναϊού ταυτόχρονα (πράγμα σπάνιο αλλά όχι αδύνατο) ή επειδή ο οργανισμός του είχε καταστείλει, αλλά ποτέ δεν είχε εξαλείψει τον κοροναϊό, συνεπώς επί της ουσίας δεν πρόκειται για νέα λοίμωξη, αλλά για τα «μεθεόρτια» της πρώτης.

Προκειμένου να είναι πιο ξεκάθαρα τα πράγματα, πολλοί επιστήμονες θέλουν να δουν δύο πλήρεις «αναγνώσεις» γονιδιώματος του κοροναϊού, τόσο με βάση το πρώτο θετικό όσο και το δεύτερο θετικό δείγμα, για να βεβαιωθούν ότι όντως επρόκειτο για διαφορετική λοίμωξη και όχι για συνέχιση της πρώτης. Αλλά, σύμφωνα με τον αιματολόγο Πολ Μος του βρετανικού Πανεπιστημίου του Μπέρμιγχαμ, «αυτός ο πήχης είναι πολύ ψηλός. Σε πολλές περιπτώσεις, το γενετικό υλικό απλώς δεν είναι διαθέσιμο». Αλλά και να ήταν, πολλά εργαστήρια δεν έχουν τον χρόνο εν μέσω πανδημίας για να κάνουν συγκριτική γενετική μελέτη ανάμεσα στο πρώτο και στο δεύτερο δείγμα.

Έτσι, ο αριθμός των γενετικά επιβεβαιωμένων επαναμολύνσεων θεωρείται πολύ μικρότερος από τον αριθμό των ύποπτων περιπτώσεων: ενδεικτικά η Ολλανδία έχει βρει 50 τέτοια ύποπτα περιστατικά, η Βραζιλία 95, η Σουηδία 150, το Μεξικό 285 και το Κατάρ 243.

Στους άλλους τέσσερις πιο άκακους κοροναϊούς που προκαλούν κοινό κρυολόγημα, οι επαναλοιμώξεις συμβαίνουν κατά μέσο όρο μετά από 12 μήνες, σύμφωνα με την ιολόγο Λία βαν ντερ Χουκ του Ιατρικού κέντρου του Πανεπιστημίου του Άμστερνταμ, η οποία εκτιμά ότι κάτι ανάλογο περίπου θα συμβεί τελικά και με το νέο κοροναϊό, καθώς ολοένα περισσότεροι πρώην ασθενείς θα χάνουν τη φυσική ανοσία τους. «Καλύτερα να προετοιμαζόμαστε για ένα κύμα επαναλοιμώξεων στη διάρκεια των επόμενων μηνών. Αυτά είναι κακά νέα για όσους ακόμη πιστεύουν στη ανοσία της αγέλης μέσω φυσικών λοιμώξεων», ανέφερε.

Άλλοι επιστήμονες είναι λιγότερο απαισιόδοξοι. Πρόσφατες έρευνες Αμερικανών ερευνητών κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα αντισώματα μετά από φυσική ανοσία μπορούν να διατηρηθούν για τουλάχιστον έξι μήνες και πιθανώς σε αρκετές περιπτώσεις για χρόνια, αν όχι για δεκαετίες, σύμφωνα με τον Σέιν Κρότι του Ινστιτούτου Ανοσολογίας La Jolla της Καλιφόρνια.

Όπως εξάλλου είχε παρατηρηθεί στις νόσους SARS και MERS, επίσης από κοροναϊούς, οι άνθρωποι που αρρώστησαν πιο σοβαρά, έχουν μετά ισχυρότερη φυσική ανοσία, ενώ όσοι αρρώστησαν «στο πόδι», εμφανίζουν λιγότερα αντισώματα.

Όμως δεν είναι όλες οι επαναληπτικές λοιμώξεις πιο ήπιες από τις αρχικές. «Βλέπουμε όλους τους διαφορετικούς συνδυασμούς», τόνισε η Ρόισκεν. Μεταξύ άλλων, υπάρχει ο κίνδυνος μια εσφαλμένη αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος κατά την πρώτη λοίμωξη να οδηγήσει σε επιδείνωση της δεύτερης.

(Πηγή: in.gr)

© REUTERS / NIAID-RML

Έρευνα που δημοσιεύεται στον επιστημονικό ιστότοπο Science Direct αποτυπώνει στοιχεία και τις μεταβλητές της πανδημίας, στο πλαίσιο της προσπάθειας κατανόησης της εκθετικής εξάπλωσης του ιού στην Ισπανία, παρά την ισχύ αυστηρών μέτρων και περιορισμών μετακίνησης.

Η έρευνα που διενεργήθηκε στην Ισπανία έχει στόχο να διασαφηνίσει άλλες οδούς μετάδοσης του κορονοϊού κατά τη διάρκεια της καραντίνας, τους παράγοντες κινδύνου και την αποτελεσματικότητα των συνιστώμενων μέτρων υγιεινής προκειμένου να εντοπιστούν τα κρίσιμα σημεία έκθεσης στον ιό και ως εκ τούτου να μειωθεί η εξάπλωσή του και η διασπορά μελλοντικών πανδημιών.

Τα αποτελέσματα της έρευνας

Τα αποτελέσματα της έρευνα κατέδειξαν, μεταξύ άλλων, πως η ζωή με έναν ασθενή της COVID-19 αυξάνει τον κίνδυνο μετάδοσης κατά 60 φορές.

Μεταξύ όλων των κοινωνικοδημογραφικών μεταβλητών που αναλύθηκαν, καταδεικνύεται πως η βόλτα με τον σκύλο αυξάνει έως και 78% τον κίνδυνο μόλυνσης από τον ιό.

Επιπλέον, το πιο αποτελεσματικό μέτρο υγιεινής που μειώνει τον επιπολασμό της ασθένειας ήταν η απολύμανση των προϊόντων που αγοράζονται από το σούπερ μάρκετ τη στιγμή της άφιξης στο σπίτι (που μειώνει τον κίνδυνο κατά 94%).

Η μεταβλητή κινητικότητας που μελετήθηκε έδειξε ότι η μεγαλύτερη αύξηση του επιπολασμού της νόσου καταγραφόταν στο χώρο εργασίας (αύξηση κινδύνου κατά 76%).

(Πηγή: sputniknews.gr)

Συντάκτης: Θεοδώρα Ν. Τσώλη

Μελέτη έδειξε άμεση σύνδεση μεταξύ των επικίνδυνων μικροσωματιδίων ΡΜ2,5 της ατμόσφαιρας και της ταχύτητας με την οποία ο ιός SARS-CoV-2 εξαπλώνεται στον πληθυσμό

Η ατμοσφαιρική ρύπανση ίσως αποτελεί έναν από τους «ενόχους» για την ταχεία εξάπλωση του νέου κορωνοϊού σε περιοχές όπως οι μεγαλουπόλεις που είναι και πιο επιβαρυμένες από ατμοσφαιρικούς ρύπους. Αυτό προκύπτει από μια νέα μελέτη που διεξήχθη από ερευνητές της Σχολής Μηχανικής McKelvey του Πανεπιστημίου Ουάσινγκτον στο Σεντ Λούις και η οποία δημοσιεύεται online στην επιθεώρηση «Science of the Total Environment».

Η «υγεία» του περιβάλλοντος επιδρά στο R0

Οι επιστήμονες από το Εργαστήριο του Ρατζάν Τσακραμπάρτι, αναπληρωτή καθηγητή στο Τμήμα Ενέργειας, Περιβάλλοντος και Χημικής Μηχανικής στο Πανεπιστήμιο Ουάσινγκτον στο Σεντ Λούις και επικεφαλής της νέας μελέτης αναφέρουν ότι η «υγεία» του περιβάλλοντος φαίνεται να συνδέεται άμεσα με την ταχύτητα με την οποία ο ιός SARS-CoV-2 εξαπλώνεται στην κοινότητα – συγκεκριμένα με τον βασικό αριθμό αναπαραγωγής R0, ο οποίος δείχνει σε πόσα άτομα μπορεί να μεταδώσει τον ιό κάθε μολυσμένο άτομο.

Σύμφωνα με τον καθηγητή Τσακραμπάρτι, το R0 σε ό,τι αφορά την COVID-19 συνδέεται άμεσα με την μακροπρόθεσμη έκθεση στα μικροσωματίδια ΡΜ2,5 της ατμόσφαιρας. Παράλληλα η παρουσία δευτερογενών ανόργανων στοιχείων στα μικροσωματίδια ΡΜ2,5 δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο την κατάσταση. «Ελέγξαμε περισσότερους από 40 παράγοντες που μπορεί να εμπλέκονται στη σύνδεση. Από όλους, ισχυρή γραμμική συσχέτιση υπήρξε μεταξύ της μακροχρόνιας έκθεσης στα ΡΜ2,5 και του R0».

Τα επικίνδυνα ΡΜ2,5 και η εξάπλωση τoυ νέου κορωνοϊού

Τα ΡΜ2,5 είναι αιωρούμενα σωματίδια στης ατμόσφαιρας με διάμετρο 2,5 μικρομέτρων ή μικρότερη. Εξαιτίας του πολύ μικρού μεγέθους τους τα σωματίδια αυτά μπορούν να εισχωρήσουν βαθιά στους πνεύμονες και να προκαλέσουν εν δυνάμει σοβαρές βλάβες. Μέχρι σήμερα έχει αποδειχθεί ότι τα μικροσωματίδια αυτά είναι άκρως επιβαρυντικά για την αναπνευστική υγεία, ωστόσο δεν έχει διερευνηθεί πώς η ρύπανση που οφείλεται στα

ΡΜ2,5 μπορεί να συνδέεται με την εξάπλωση του νέου κορωνοϊού στον πληθυσμό.

Μελέτη του πρώτου λοκντάουν

Ο δρ Τσακραμπάρτι και η φοιτήτριά του Πέιτον Μπίλερ, αμφότεροι ερευνητές στο πεδίο των αερολυμάτων οι οποίοι έχουν αναπτύξει και προηγούμενα μοντέλα για τον κορωνοϊό, αναρωτήθηκαν για ποιον λόγο στην πλειονότητα των Πολιτειών των ΗΠΑ, υπήρξε τέτοια ταχεία εξάπλωση του ιού κατά τα πρώτα στάδια της πανδημίας. «Θελήσαμε να επικεντρώσουμε τη μελέτη μας στο χρονικό διάστημα κατά το οποίο υπήρχε το πρώτο λοκντάουν. Στις περισσότερες πολιτείες, ο πληθυσμός έμεινε σε καραντίνα από τις αρχές Μαρτίου ως το τέλος Απριλίου».

Στο μικροσκόπιο περιοχές με R0 πάνω από 1

Οι ερευνητές εξέτασαν περιοχές όπου το R0 ήταν μεγαλύτερο του 1 – αυτό είναι το σημείο κατά το οποίο ένα άτομο μπορεί να μολύνει περισσότερα από ένα άλλα άτομα με αποτέλεσμα ο ιός να εξαπλώνεται. Στις συγκεκριμένες περιοχές μελετήθηκαν εξονυχιστικά 43 διαφορετικοί παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων της πυκνότητας του πληθυσμού, της ηλικιακής κατανομής, ακόμη και καθυστερήσεων στη λήψη αυστηρών μέτρων για έλεγχο της διασποράς του ιού.

Στη συνέχεια με χρήση εκτιμήσεων για τα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης σε όλες τις Πολιτείες των ΗΠΑ μεταξύ του 2012 και του 2017 οι οποίες είχαν δημοσιευθεί από τον Ράνταλ Μάρτιν, καθηγητή στο Τμήμα Ενέργειας, Περιβαλλοντικής και Χημικής Μηχανικής, οι επιστήμονες αναζήτησαν τυχόν συσχετίσεις μεταξύ ρύπανσης της ατμόσφαιρας και R0.

Η σύνδεση σε αριθμούς

Το μοντέλο αποκάλυψε αύξηση κατά σχεδόν 0,25 στο R0 η οποία σχετιζόταν με αύξηση κατά 10% στις θειϊκές ενώσεις, το διοξείδιο του αζώτου και το αμμώνιο καθώς και με αύξηση κατά 1g/m3 στη συγκέντρωση των ΡΜ2,5.

Ακόμη και σε ασφαλή επίπεδα ατμοσφαιρικών ρύπων

Όπως μάλιστα είδαν οι ερευνητές, αυτές οι γραμμικές συσχετίσεις ήταν ισχυρότερες σε περιοχές όπου τα επίπεδα των ατμοσφαιρικών ρύπων θεωρούνται ασφαλή για τον άνθρωπο. Όπως εξήγησε ο δρ Τσακραμπάρτι, τα ανώτατα όρια στις ΗΠΑ για τα ΡΜ2,5 είναι τα 12 μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο. «Με βάση αυτά που ανακαλύψαμε, η σύνδεση της εξάπλωσης

του ιού με την ατμοσφαιρική ρύπανση ήταν πολύ πιο κάτω από αυτό το όριο». Για την ακρίβεια οι επιστήμονες ανακάλυψαν ταχεία αύξηση του R0 όταν τα επίπεδα των ΡΜ2,5 ήταν κάτω από 6 μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο.

Ο καθηγητής υποθέτει ότι όταν ο αέρας είναι απαλλαγμένος από ΡΜ2,5, δεν επηρεάζονται οι πνεύμονες του ατόμου. Η αρχική έκθεση στα μικροσωματίδια αποτελεί όμως καταλύτη για αλλαγή στην υγεία των πνευμόνων γεγονός που με τη σειρά του οδηγεί και σε αλλαγή από την κατάσταση της μη ευπάθειας σε ευπάθεια. Και αυτό τελικώς αντανακλάται στην αύξηση του R0.

Ο ρόλος της αιθάλης

Επιπροσθέτως οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι ρόλο σε αυτό το «εκρηκτικό μείγμα» διαδραματίζει και η αιθάλη (μαύρος άνθρακας). «Είδαμε ότι η αιθάλη λειτουργεί ως καταλύτης. Όταν υπάρχει αιθάλη στην ατμόσφαιρα τα ΡΜ2,5 έχουν πιο οξεία επίδραση στην υγεία των πνευμόνων και τελικώς στο R0» κατέληξε ο επικεφαλής της μελέτης.

(Πηγή: in.gr)

Λίγη ώρα πριν εισβάλουν τα τανκς στο Πολυτεχνείο, ο εκφωνητής, Δημήτρης Παπαχρήστος, έψελνε τον Εθνικό Ύμνο. Τότε ξαφνικά, η λειτουργία του σταθμού διακόπηκε για πάντα. Λίγα λόγια για τον ιστορικό ραδιοσταθμό που λειτούργησε για λίγες μέρες και ακούστηκε σε όλη την Αθήνα.

Ο αγώνας των φοιτητών ενάντια στο καθεστώς της Χούντας που ξεκίνησε ήδη από το Φεβρουάριο του 1973, εξελίχθηκε σε λαϊκό κίνημα και κορυφώθηκε με την κατάληψη του Μετσόβιου Πολυτεχνείου από φοιτητές και σπουδαστές στις 14 Νοέμβρη, η οποία κλιμακώθηκε σε αντιχουντική εξέγερση και κατέληξε σε αιματοχυσία στις 17 Νοέμβρη.

Πολυτεχνείο 1973 AP

Οι αναταραχές και ο αναβρασμός είχαν ήδη ξεκινήσει από τον Φεβρουάριο του 1973, όταν φοιτητές αποφάσισαν αποχή από τα μαθήματα, θέλοντας να δείξουν με αυτόν τον τρόπο την αντίδρασή τους στο χουντικό καθεστώς που βρισκόταν στην εξουσία από τις 21 Απριλίου του 1967 και που είχε καταργήσει όλες σχεδόν τις ατομικές ελευθερίες, είχε διαλύσει τα πολιτικά κόμματα και είχε εξορίσει, φυλακίσει και βασανίσει πολιτικούς και πολίτες με κριτήριο τις πολιτικές τους πεποιθήσεις.

Την αποχή των μαθητών από τα μαθήματά τους το Φεβρουάριο ακολούθησε διαδήλωση μέσα στο Πολυτεχνείο, όπου η χούντα παραβιάζοντας το άσυλο, έδωσε εντολή στην αστυνομία να επέμβει. Η σύλληψη 11 φοιτητών πυροδότησε το αντιδικτατορικό συναίσθημα των νέων και τους οδήγησε στην απόφαση να καταλάβουν το κτίριο της Νομικής Αθηνών. Τα γεγονότα αυτά αναφέρονται συχνά ως «ο προάγγελος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου».

Η ένταση ωστόσο κορυφώθηκε μερικούς μήνες αργότερα, και συγκεκριμένα στις 14 Νοεμβρίου όταν φοιτητές του Πολυτεχνείου αποφάσισαν εκ νέου αποχή από τα μαθήματα. Οι «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι», όπως αυτοαποκαλούνταν οι φοιτητές αυτοί, οχυρώθηκαν μέσα στο Πολυτεχνείο στη Στουρνάρη και ξεκίνησαν τη λειτουργία του ανεξάρτητου ραδιοφωνικού σταθμού του Πολυτεχνείου, ένα μέσο που αποδείχθηκε υψίστης σημασίας στην επικοινωνία τους με τον έξω κόσμο, στην κινητοποίηση του κόσμου και στην ενημέρωσή τους.

Πολυτεχνείο, 1973 ASSOCIATED PRESS

Ραδιοσταθμός «Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο»

«Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ Πολυτεχνείο! Ελληνικέ λαέ, το Πολυτεχνείο θα μείνει το προπύργιο και η εστία του αγώνα. Όλος ο λαός να συσπειρώνεται γύρω από τους χώρους του Πολυτεχνείου, να παραμείνει στους δρόμους της Αθήνας και να κατέβει στους δρόμους κάθε μεγάλης πόλης της Ελλάδας. Το Πολυτεχνείο είναι οχυρωμένο με τα στήθη των φοιτητών… Ο αγώνας μας είναι κοινός. Είναι αγώνας αντιχουντικός. Είναι αγώνας αντιδικτατορικός. Είναι αγώνας αντιιμπεριαλιστικός. Κάτω η δικτατορία. Ζήτω η Δημοκρατία…», το ιστορικό σύνθημα, η εκφώνηση που ακούστηκε στο ραδιόφωνο και θα μείνει για πάντα στην ιστορία.

Ο ραδιοφωνικός σταθμός του Πολυτεχνείου ήταν ένα Ραδιοφωνικό Μετέωρο στην ιστορία της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και πρόκειται για μία παγκόσμια πρωτοτυπία.

Ο Γιώργος Κυρλάκης, μετέπειτα τεχνικός της ΕΡΤ, είναι ο ηλεκτρονικός ραδιοπειρατής, που έφτιαξε σε χρόνο ρεκόρ λίγων ωρών, το πομπό του «ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ» μέσα στα εργαστήρια της Σχολής Ηλεκτρολόγων Μηχανολόγων. Άριστος ραδιοτεχνίτης, πραγματοποίησε την ιδέα να αποκτήσουν οι ‘’ελεύθεροι πολιορκημένοι’’ του Πολυτεχνείου τη δική τους ραδιοφωνική κραυγή και να ξεσηκώσουν ολόκληρο τον Αθηναϊκό λαό και όχι μόνο.

Πολυτεχνείο 1973 ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΣΑΡΡΗΚΩΣΤΑΣ@ΑΡΧΕΙΟ ΕΡΤ

Με έδρα το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο ο σταθμός ξεκίνησε τη λειτουργία του στις 15 Νοεμβρίου του 1973.

Μέσα σε λίγες ώρες λειτουργίας, το σταθμό «ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ» άκουγε ολόκληρη η Αθήνα, ενώ ακόμα τον μετέδιδαν και ξένοι Ραδιοσταθμοί, το BBC Λονδίνου, το Παρίσι, η Ντόϋτσε Βέλε Γερμανίας..

Πρώτος εκφωνητής που έδωσε και το όνομα του σταθμού ήταν ο Μίλτος Χαραλαμπίδης, ύστερα ο Δημήτρης Παπαχρήστου και τελευταία η Μαρία Δαμανάκη.

Συνθήματα όπως «Απόψε πεθαίνει ο φασισμός», «Εργάτες, αγρότες και φοιτητές», «Έξω οι Αμερικάνοι», «Λαέ πεινάς, γιατί δεν πολεμάς» και «Κάτω η Εξουσία», «Κάτω η Χούντα, κάτω ο Παπαδόπουλος», «Λαέ λαέ, ή τώρα ή ποτέ», «Οι φοιτητές δεν βολεύονται, βουλεύονται», «Ψωμί, παιδεία, ελευθερία» , ακούστηκαν στον ιστορικό σταθμό κι έμειναν στην Ιστορία.

Τανκς, Πολυτεχνείο, 1973 ASSOCIATED PRESS

Λίγη ώρα πριν εισβάλουν τα τανκς στην πύλη του Πολυτεχνείου, ο σταθμός μετέδιδε:

«Είμαστε άοπλοι! Είμαστε άοπλοι! Οι φοιτητές βρίσκονται απέναντι στα τανκς. Οι φαντάροι είναι αδέλφια μας, δεν θα μας πυροβολήσουν. Αγωνιζόμαστε για μία καλύτερη και ελεύθερη Ελλάδα. Να καθορίζουμε μόνοι μας τις τύχες του λαού μας. Αγωνιζόμαστε για τη λευτεριά αυτού του τόπου. Ελληνικέ λαέ, έξω από το Πολυτεχνείο βρίσκονται τανκς κι έχουν στραμμένες τις μπούκες των κανονιών τους στα παιδιά σου. Αυτή τη στιγμή, ελληνικέ λαέ, μπορείς να διαπιστώσεις πώς μας κατάντησαν οι Αμερικάνοι. Δεν πρέπει να χυθεί άλλο αίμα. Όχι άλλο αίμα!»

Πολυτεχνείο 1973 AP

Το τελευταίο πράγμα που ακούστηκε ήταν ο εκφωνητής Δημήτρης Παπαχρήστος να ψέλνει τον Εθνικό Ύμνο, όταν ξαφνικά η λειτουργία του σταθμού διακόπηκε.

(Πηγή: ergasianet.gr)

Αμερικανοί επιστήμονες παρουσίασαν την περίπτωση ενός 45χρονου άνδρα, στον οργανισμό του οποίου ο κορονοϊός SARS-CoV-2 εμφάνισε ύφεση και επανεμφάνιση τέσσερις φορές, μεταλλάχθηκε γρήγορα στο σώμα του σε αυτό το διάστημα και τελικά τον οδήγησε στο θάνατο. Το περιστατικό, σύμφωνα με τους επιστήμονες, δείχνει ότι ο ιός μπορεί να έχει όχι μόνο πολύμηνη αντοχή αλλά και ταχεία εξέλιξη μέσα σε έναν άνθρωπο, αν το ανοσοποιητικό σύστημα του τελευταίου δυσλειτουργεί.

Οι ερευνητές του νοσοκομείου Brigham & Women’s της Βοστώνης και του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό “New England Journal of Medicine”, σύμφωνα με το “Nature”, ανέφεραν ότι ο ασθενής έπασχε από χρόνια αυτοάνοση διαταραχή και για το λόγο αυτό έκανε θεραπεία με ισχυρά ανοσοκατασταλτικά φάρμακα.

Περίπου 40 μέρες μετά την αρχική διάγνωση ότι ο άνδρας ήταν θετικός στον κορονοϊό, οι κατοπινές εξετάσεις έδειξαν ότι ο ιός εμφάνιζε πλέον τάσεις αποδρομής. Όμως επέστρεψε δριμύτερος παρά την αντι-ιική θεραπεία με ρεδμεσιβίρη και κοκτέιλ αντισωμάτων. Η λοίμωξη του ασθενούς εμφάνισε νέα ύφεση, αλλά επανέκαμψε άλλες δύο φορές, προτού τελικά ο άνδρας πεθάνει από σοκ και αναπνευστική ανεπάρκεια, πέντε μήνες μετά την αρχική λοίμωξη.

Η μετέπειτα γονιδιωματική ανάλυση έδειξε ότι ο άνδρας δεν είχε μολυνθεί από τον κορονοϊό πολλαπλές φορές, αλλά ο αρχικός ιός είχε εμφανίσει αντοχή και γρήγορη μετάλλαξη στο σώμα του.

(Πηγή: enikos.gr)