paidevo.gr

Aπό Up Stories

Λίγα χιλιόμετρα έξω από τον Πύργο Ηλείας επάνω στην όχθη του ποταμού Αλφειού και μόλις ελάχιστα χιλιόμετρα πριν από της εκβολές του στην θάλασσα γράφεται εδώ και περίπου 10 χρόνια μια από της πιο μαύρες αλλά και δισφημιστικές για την χώρα μας ιστορία. Εκατό χιλιάδες δέματα από σκουπίδια έχουν συγκεντρωθεί σε μια έκταση περίπου 50 στρεμμάτων και έχουν ξεχαστεί από τους πάντες.

Αυτή η τοξική βόμβα “στραγγίζει” τα απόβλητα της αρχικά στο υπέδαφος και στην συνέχεια στον υδροφόρο ορίζοντα του ποταμού Αλφειού που κυριολεκτικά εφάπτεται με αυτή την παράνομη χωματερή και όλα αυτά καταλήγουν είτε στο νερό που αντλείται για την άρδευση του κάμπου είτε στην θάλασσα.

Η φύση δίνει την δική της μεγάλη μάχη απέναντι στην ανθρώπινη κακοποίηση και αδιαφορία και 10 χρόνια μετά την εγκατάλειψη των δεμάτων έχουν αρχίσει να ξεπροβάλλουν δέντρα μέσα από τα σκουπίδια και να φυτρώνουν διάφορα φυτά σχεδόν σε όλη την έκταση τους. Ίσως μετά από το οικόπεδο με τα κλαδιά στο Μάτι που 1 χρόνο μετά την καταστροφική φωτιά επιτέλους καθαρίστηκε ήρθε η ώρα και για αυτή την παράνομη και ντροπιαστική χωματερή που μπορούν να δουν όλοι όσοι κατευθύνονται από την Μεσσηνία προς την Αρχαία Ολυμπία από τον δρόμο.

(Πηγή: enallaktikos.gr)

Αποκαρδιωτικές και ανησυχητικές εικόνες καταγράφηκαν στον κόλπο της Καλλονής στη Λέσβο όπου εκβράστηκαν χιλιάδες νεκρές πίνες στην περιοχή Πολιχνίτου, από την περιοχή Αρχαίας Πύρρας στην Αχλαδερή, τον Άγιο Παύλο (κυρίως) και πέρα από το Σκαμιούδι.

Η Πίνα (Pinna nobilis) είναι το μεγαλύτερο δίθυρο μαλάκιο στη Μεσόγειο το οποίο αναπτύσσεται στις εύκρατες και θερμές θάλασσες και έχει χαρακτηριστεί προστατευόμενο θαλάσσιο είδος από το 1992 και η αλίευσή της έχει απαγορευτεί. Το παράσιτο Haplosporidum pinnae όμως που πρωτοεμφανίστηκε στην Ισπανία αφανίζει μαζικά το είδος με απρόβλεπτες συνέπειες στο οικοσύστημα και είναι ένα βήμα πριν την εξαφάνιση.

«Το παράσιτο, πιθανολογείται ότι μπορεί να το μετέδωσε η παρουσία κάποιου ξενικού είδους στο νερό και καθώς η πίνα δεν διαθέτει κάποια φυσική προστασία εναντίον του, είναι πλήρως εκτεθειμένη», λένε οι ειδικοί.

Ο καιρός η αιτία εξηγεί ο πρόεδρος των αλιέων

Όπως ενημέρωσε την Ομοσπονδία Λεσβιακών Συλλόγων Αττικής (ΟΛΣΑ), ο πρόεδρος του Αγροτικού Αλιευτικού Συλλόγου Επαγγελματικής Αλιείας του Δήμου Δυτικής Λέσβου Παναγιώτης Νανίδης, για τη συγκεκριμένη κατάσταση που παρατηρήθηκε τις προηγούμενες μέρες, ευθύνεται ο καιρός που στις συγκεκριμένες περιοχές έφτασε τα 11 και 12 μποφόρ με αποτέλεσμα οι πίνες οι οποίες βρίσκονται στα αβαθή ακόμα και στα 5 μέτρα από την ακτή, να ξεβραστούν σε αυτές τις μεγάλες ποσότητες. Προς απόδειξη της αιτίας, άλλωστε ανέφερε την ολική καταστροφή του παραλιακού δρόμου Νυφίδας, αφού οι θυελλώδεις άνεμοι διέβρωσαν το οδόστρωμα του δρόμου, γεγονός που μαζί με άλλα, έκαναν το δήμαρχο Ταξιάρχη Βέρρο να υποβάλλει αίτημα στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου για την κήρυξη δύο δημοτικών ενοτήτων σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

Για την περιοχή της Λέσβου, όπως αναφέρει σε δήλωσή του στην «Καθημερινή» το 2019, ο επικεφαλής της επιστημονικής ομάδας, αναπληρωτής καθηγητής Θαλάσσιας Οικολογίας στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου και ένας από τους τρεις δύτες, Στέλιος Κατσανεβάκης,«Το ελπιδοφόρο είναι ότι βρέθηκε μια θέση στον κόλπο της Καλλονής όπου η θνησιμότητα ήταν περιορισμένη μόλις στο 36%, ενώ το παράσιτο δεν εντοπίστηκε. Αιτία είναι οι ιδιαίτερες περιβαλλοντικές συνθήκες –θερμοκρασία νερού και αλατότητα– που επικρατούν στο συγκεκριμένο σημείο και βοήθησαν να μην αντέξει το παράσιτο».

Η εξαφάνιση της Πίνας και του ολοθούριου απειλή για την καθαριότητα των θαλασσών

Η Πίνα (Pina nobilis) είναι γένος δίθυρων μαλακίων. Ζει μόνο στις μεσογειακές θάλασσες. Η όψη της θυμίζει τεράστιο μύδι. Μένει προσκολλημένη στον θαλάσσιο πυθμένα, μιας και δεν μπορεί να κινηθεί. Τρέφεται φιλτράροντας το θαλασσινό νερό, συμβάλλοντας στη διατήρηση της καθαρότητας του. Ο μέσος όρος ζωής της ανέρχεται στα 20 χρόνια. Συναντάται σε βάθος έως και 60 μέτρα. Η αναπαραγωγική της περίοδος είναι στο τέλος του καλοκαιριού. Η Πίνα προστατεύεται από την Ευρωπαϊκή Οδηγία Οικοτόπων 92/43, από τη Συνθήκη της Βαρκελώνης και από την Ελληνική Νομοθεσία. Φυσικά απαγορεύεται η αλίευσή της. Τα ολοθούρια, τα “θαλάσσια αγγούρια”, όπως ονομάζονται εκλαϊκευμένα, είναι θαλάσσιοι οργανισμοί που χαρακτηρίζονται και ως καθαριστές του θαλάσσιου οικοσυστήματος. Τρέφονται με τα απόβλητα των υπόλοιπων θαλάσσιων οργανισμών γι’ αυτό και ζουν σε αμμώδεις περιοχές, έχουν υψηλή διατροφική, θρεπτική και φαρμακευτική αξία και πολλοί τα χρησιμοποιούν ως delicatessen, ενώ εδώ και πολλά χρόνια γίνονται μεγάλες εξαγωγές στην Κίνα, γεγονός που εμπόδισε το υπουργείο για την υιοθέτηση της πρότασης των επαγγελματιών αλιέων και ειδικών επιστημόνων για το περιορισμό της αλίευσης σε 150 κομμάτια, αντί των 450 που τελικά επιλέχθηκε, με μακροπρόθεσμο κίνδυνο τον περιορισμό του πληθυσμού του και κίνδυνο για τη βιωσιμότητα των καθαρών θαλασσών και οικοσυστημάτων. Είναι χαρακτηριστικό ότι μέχρι το 2016, όταν ο ολοθούριος χρησιμοποιούνταν κυρίως για δόλωμα, από το τμήμα Αλιείας της Δ/νσης Αγροτικής Οικονομίας της ΠΒΑ εκδίδονταν μία με δύο άδειες για τα σκάφη, ενώ μετά εκτοξεύθηκαν στις 60 σύμφωνα με στοιχεία των αρχών του 2019.

Θυμίζουμε το περιστατικό κατάσχεσης οκτακόσιων (800) άτομων του είδους που απελευθέρωσαν στη θάλασσα στελέχη του Γραφείου Αλιείας του Κεντρικού Λιμεναρχείου Μυτιλήνης, σε έλεγχο που διενέργησαν στις 27 Νοεμβρίου στο λιμένα Σκάλας Πολιχνίτου, σε επαγγελματικό Α/Κ σκάφος, επειδή δεν είχε την προβλεπόμενη άδεια αλίευσης και σε ποσότητα μεγαλύτερη από το προβλεπόμενο ημερήσιο όριο.

Το παράσιτο που απειλεί τη μεσογειακή Πίνα

Το παράσιτο Haplosporidum pinnae φέρεται να είναι ο κύριος υπεύθυνος του αφανισμού. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 2016 στις ακτές της Ισπανίας και εξαφάνισε ολόκληρους πληθυσμούς πίνας. «Σε λιγότερο από ένα χρόνο εξαφάνισε τον πληθυσμό Πίνας της ισπανικής ακτής», δήλωσε η Maria del Mar Otero της Διεθνούς Ένωσης για τη Διατήρηση της Φύσης, στο Associated Press. Το 2018 έκανε την εμφάνιση του και στην Ελλάδα, φέροντας το ίδιο αποτέλεσμα. Το παράσιτο μολύνει το μαλάκιο, καθιστώντας το ανήμπορο να κλείσει το όστρακό του, όταν αντιμετωπίζει εχθρούς. Έτσι δεν μπορεί να αμυνθεί και γίνεται λεία άλλων θαλάσσιων ειδών. «Σε περιοχές του βορείου Αιγαίου, έχει ήδη αφανιστεί το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού, ενώ αναφορές για μαζική θνησιμότητα υπάρχουν σε περιοχές του Ιονίου, της Πελοποννήσου και του Σαρωνικού» σημείωσε η υπεύθυνη του ινστιτούτου Αρχιπέλαγος Α. Μήλιου.

Κινητοποίηση της επιστημονικής κοινότητας στην Ελλάδα

Για τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου πραγματοποιήθηκαν μελέτες από το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος» και για τον Σαρωνικό κόλπο και τον Νότιο Ευβοϊκό, από το Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ). Η Αναστασία Μήλιου, διευθύντρια Έρευνας στο «Αρχιπέλαγος», ανέφερε στο ΑΠΕ ΜΠΕ ότι το 2018 πως «σε περιοχές του βορείου Αιγαίου έχει ήδη αφανιστεί το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού, ενώ αναφορές για μαζική θνησιμότητα υπάρχουν σε περιοχές του Ιονίου, της Πελοποννήσου και του Σαρωνικού». Από το φθινόπωρο έως το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς, ομάδα επιστημόνων-δυτών του Πανεπιστημίου Αιγαίου πραγματοποίησε έρευνα στους κόλπους Καλλονής και Γέρας και σε άλλα μέρη της Λέσβου, για να μελετήσει το ποσοστό θνησιμότητας της Πίνας από το παράσιτο.

Υπεύθυνη και η ανθρώπινη συμπεριφορά

Οι ευθύνες βαραίνουν και τον ανθρώπινο παράγοντα Το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος» υπογραμμίζει πως, εκτός από το δολοφονικό παράσιτο, οι lπληθυσμοί της Πίνας στα ελληνικά ύδατα, έχουν υποστεί σημαντικές μειώσεις λόγω της παράνομης αλιείας της, για την προώθησή της σε gourmet εστιατόρια. Η καταστροφή του οικοσυστήματος που ζει η Πίνα, μέσω της παράνομης αλιείας με συρόμενα εργαλεία που καταστρέφουν το βυθό, αλλά και μέσω της αγκυροβολίας, συγκαταλέγεται στους κύριους παράγοντες απειλής της Πίνας, σύμφωνα με το Ινστιτούτο.

(Πηγή: lesvosnews.net)

Η Αθήνα και το Μιλάνο είναι δύο πόλεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπου σχεδόν τα τρία τέταρτα (πάνω από το 70%) των επιβλαβών ρύπων οξειδίου του αζώτου προέρχονται από τα οχήματα και τις μεταφορές. Το ποσοστό αυτό είναι πολύ μεγαλύτερο από το μέσο όρο (47%) σε 30 μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις, ενώ σε κάποιες όπως η Λισαβόνα είναι μόνο 20%.

Αυτό προκύπτει από μελέτη του Κοινού Κέντρου Ερευνών (JRC) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που εκτιμά ότι οι συγκεντρώσεις του μονοξειδίου και του διοξειδίου του αζώτου στις μεγάλες πόλεις της Ευρώπης όπως η Αθήνα θα μπορούσαν να μειωθούν έως 40% με τα κατάλληλα μέτρα, όσον αφορά τη μετακίνηση των οχημάτων. Περίπου το 15% της μείωσης μπορεί να προέλθει από τους περιορισμούς στα παλαιότερα πετρελαιοκίνητα ΙΧ, το 13% στα πετρελαιοκίνητα φορτηγά και 6% στα βαν με ντίζελ.

Η ατμοσφαιρική ρύπανση -στην οποία συμβάλλουν σημαντικά τα οξείδια του αζώτου- είναι ο μεγαλύτερος περιβαλλοντικός κίνδυνος για την υγεία, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ). Παρά την πρόοδο που έχει γίνει, αρκετές ευρωπαϊκές πόλεις υποφέρουν ακόμη από μέτρια ποιότητα αέρα.

Μόνο του το διοξείδιο του αζώτου (ΝΟ2) ευθύνεται για τουλάχιστον 68.000 πρόωρους θανάτους στην ΕΕ ετησίως, ενώ αρκετές πόλεις -μεταξύ των οποίων η Αθήνα- τακτικά ξεπερνούν τα ευρωπαϊκά όρια και ασφαλείας για το συγκεκριμένο ρύπο (40 μικρογραμμάρια Νο2 ανά κυβικό μέτρο αέρα). Περίπου το 10% των σταθμών μέτρησης της ποιότητας του αέρα στην Ευρώπη -κυρίως μέσα σε πόλεις (και στην Αθήνα)- καταγράφουν κάθε χρόνο παραβίαση του επιπέδου των ρύπων σε ετήσια βάση.

Οι ερευνητές του JRC δημιούργησαν έναν «Αστικό ‘Ατλαντα Νο2», με στόχο να βοηθήσουν τις αρμόδιες αρχές να σχεδιάσουν και να εφαρμόσουν πιο αποτελεσματικά μέτρα, ώστε να μειωθούν τα επίπεδα διοξειδίου του αζώτου. Μεταξύ άλλων, προτείνεται ο αυστηρότερος περιορισμός της κίνησης των μεγαλύτερης ηλικίας και πιο ρυπογόνων πετρελαιοκίνητων οχημάτων στο κέντρο της πόλης ή ακόμη και η επιβολή περιβαλλοντικών τελών στους μεγαλύτερους ρυπαντές. Ακόμη, προτείνεται η ενθάρρυνση και τα κίνητρα για τη χρήση ηλεκτρικών οχημάτων, η ευρύτερη χρήση των μέσων μαζικής μεταφοράς, των ποδηλάτων και του περπατήματος, έτσι ώστε να βελτιωθεί και άλλο η ποιότητα του αέρα, αλλά επίσης να μειωθούν ο θόρυβος και τα τροχαία.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Εντυπωσιακή είναι η πρώτη πανσέληνος για το 2020, γνωστή και ως «Πανσέληνος του Λύκου».

Η πανσέληνος αυτή συνδυάζεται με έκλειψη σελήνης από την παρασκιά της γης, η οποία είναι ορατή και από την Ελλάδα.

Η έκλειψη Σελήνης παρασκιάς είναι ορατή από την Ευρώπη, την Αφρική, την Ασία, τον Ινδικό Ωκεανό και τη Δυτική Αυστραλία, σύμφωνα με τη NASA.

Οι εικόνες από το μοναδικό θέαμα είναι μαγευτικές:

(Πηγή: tovima.gr)

Εκμεταλλευόμενοι την απουσία καμερών, οι δράστες άφησαν λουκανικάκια που περιείχαν αγκίστρια, βίδες και ρινίσματα σε μία ακτίνα περίπου δύο χιλιομέτρων, όπως περιγράφει ο Γιώργος Τριανταφύλλου, ένας από τους ανθρώπους που μάζεψε με τα χέρια τους τις φόλες.

Οι παγίδες θανάτου έγιναν αντιληπτές στις 4:30 το μεσημέρι, όταν ο σκύλος μιας άλλης γυναίκας, της Αγγελικής Κωστοπούλου, έφαγε μερικά από αυτά τα λουκάνικα και άρχισε να σφαδάζει από πόνους. Αμέσως ειδοποίησε τους γύρω της, πολλοί από τους οποίους είχαν επίσης βγει με τα σκυλιά τους για βόλτα. «Είχε παντού, στα πλακόστρωτα, στις ελιές, στο χώμα. Το πρωί δεν υπήρχε τίποτα, τα έβαλαν το μεσημέρι», εξηγεί ο κ. Τριανταφύλλου. «Ήταν ακόμη κολλώδη, τα είχαν μόλις αφήσει, από την είσοδο στην πλευρά των Πετραλώνων».

Υπήρξε άμεση κινητοποίηση και δέκα άτομα μάζεψαν συνολικά πάνω από 100 φόλες, ενώ τουλάχιστον δύο σκυλιά κατέληξαν στο χειρουργείο με την τύχη τους να παραμένει αβέβαιη. Οι κτηνίατροι κάνουν προσπάθειες για να σώσουν τα σκυλιά που έφαγαν τις φόλες, καθώς δελεάστηκαν από το κρέας στο οποίο ήταν κρυμμένες.

«Είναι σοκαριστικό. Το σκυλί μου είναι 8,5 ετών και τον πάω εκεί “από πάντα”. Πάνε παιδιά που ασχολούνται με τα ζώα, πάμε κάθε μέρα», καταλήγει ο κ. Τριανταφύλλου. Οι ιδιοκτήτες ζώων ενημέρωσαν την ίδια ώρα και τους φύλακες και σκοπεύουν να καταθέσουν μήνυση κατ’ αγνώστων.

(Πηγή: lifo.gr)

Θάμνοι και γρασίδι έχουν αρχίσει να αναπτύσσονται γύρω από όρος Έβερεστ και σε όλα τα Ιμαλάια, μία από τις περιοχές του πλανήτη που θερμαίνονται με τη μεγαλύτερη ταχύτητα εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής και οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι η αύξηση αυτού του είδους βλάστησης μπορεί να προκαλέσει αύξηση των πλημμυρών.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, η επίπτωση που μπορεί να έχει στον υδροφόρο ορίζοντα και στις ποσότητες νερού στην περιοχή από αυτή την αύξηση της βλάστησης μεταξύ των δασών και των παγετώνων δεν μπορεί ακόμη να εκτιμηθεί με σαφήνεια, ωστόσο είναι πολύ πιθανό να αυξήσει τα περιστατικά πλημμυρών στην περιοχή του Ινδοκαυκάσου, που περιλαμβάνει 4,2 εκατ. τετρ. χιλιόμετρα, τροφοδοτεί με νερό 10 μεγάλα ποτάμια συστήματα και εξασφαλίζει νερό για περίπου 1,4 δισ. ανθρώπους.

Οι επιστήμονες συνέλεξαν τα στοιχεία μέσω δορυφόρων για την αύξηση της βλάστησης στο τελευταίο οικοσύστημα πριν από τον παγετώνα που επιτρέπει την ανάπτυξη φυτών, νανο-θάμνων και γρασιδιού, και εκτιμούν ότι το σύστημα αυτό θα μπορούσε να παίξει σημαντικό ρόλο στην υδρολογία της περιοχής, καλύπτοντας από πέντε έως 15 φορές το έδαφος  των μόνιμων παγετώνων, οι οποίοι λιώνουν με διπλάσια ταχύτητα από την αρχή του 21ου αιώνα σε σύγκριση με το παρελθόν. Αυτό το γεγονός έχει καταστήσει πολύ ευάλωτο το οικοσύστημα της περιοχής των Ιμαλαΐων.

Μελετώντας εικόνες από το 1993 έως το 2018, διαπίστωσαν ότι τα φυτά αυτά έχουν αναπτυχθεί σε περιοχές που βρίσκονται σε ύψη 4.150 έως 6.000 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας.

Σύμφωνα με τη δρα Κάρεν Άντερσον, του Ινστιτούτου Περιβάλλοντος και Αειφορίας στο Πανεπιστήμιο Έξιτερ στην Κορνουάλη, «έχει γίνει μεγάλης έκτασης έρευνα για το λιώσιμο των πάγων στην περιοχή των Ιμαλαΐων» και πρέπει να «παρακολουθήσουμε και να κατανοήσουμε πώς λειτουργεί η απώλεια πάγου από τα μεγάλα ορεινά συστήματα. Η γνώση μας για τη βλάστηση και τα οικοσυστήματα των περιοχών αυτών είναι πολύ μικρή, ειδικά για το πώς επηρεάζουν την υδρολογία».

Οι έως τώρα έρευνες στην περιοχή της Αρκτικής για παράδειγμα δείχνουν ότι αυτού του είδους η βλάστηση προκαλεί θερμικά φαινόμενα στο περιβάλλον καθώς τα φυτά αυτά απορροφούν περισσότερο φως και αύξηση της θερμοκρασίας του εδάφους.

«Αυτό θα είναι κακό νέο για τα Ιμαλάια» εκτιμά η Κάρεν Άντερσον, «διότι η ζώνη αυτή όπου συγκρατείται το εποχικό χιόνι αν θερμανθεί, τότε θα μπορούσε να αυξήσει απότομα τη ροή υδάτων και κατά συνέπεια τις πλημμύρες».

Από την άλλη πλευρά η επιστήμονας εξήγησε ότι στο Θιβέτ διαπιστώθηκε ότι το νερό που εξατμίζεται από τα φύλλα των φυτών αυτών μπορεί να λειτουργεί αντίστροφα, δηλαδή δημιουργώντας δροσιά. Ωστόσο τονίζει ότι πρέπει να γίνει ευρεία και εκτεταμένη έρευνα.

(Πηγή: efsyn.gr)

Το 2019 ήταν το θερμότερο έτος που έχει καταγραφεί ποτέ στην Αλάσκα και το δεύτερο πιο βροχερό στις ηπειρωτικές Ηνωμένες Πολιτείες, σύμφωνα με κυβερνητική έκθεση για το κλίμα που δόθηκε στη δημοσιότητα.

Η μέση θερμοκρασία στην Αλάσκα ήταν 32,2 βαθμοί Φαρενάιτ (0,1 βαθμός Κελσίου), 6,2 βαθμοί Φαρενάιτ πάνω από τον μακροπρόθεσμο μέσο όρο, ανακοίνωσε στην ετήσια έκθεσή της η Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (ΝΟΑΑ) των ΗΠΑ.

Οι μέσες θερμοκρασίες αυξάνονται σταθερά στην Αλάσκα τα τελευταία χρόνια, και τα τέσσερα από τα τελευταία έξι χρόνια έχουν καταγραφεί ρεκόρ υψηλών θερμοκρασιών. Ο προηγούμενος μέσος όρος της Αλάσκας ορίστηκε το 2016.

Στο Άνκορατζ, τη μεγαλύτερη πόλη της Αλάσκας, η θερμοκρασία έφτασε τον Ιούλιο τους 90 βαθμούς Φαρενάιτ (32,2 βαθμοί Κελσίου) για πρώτη φορά, από τότε που κρατούνται στοιχεία.

Η μέση θερμοκρασία στις ηπειρωτικές Ηνωμένες Πολιτείες, 52,7 βαθμοί Φαρενάιτ (11,5 βαθμοί Κελσίου), ήταν η χαμηλότερη από το 2014, αλλά μεγαλύτερη κατά 0,7 βαθμούς Φαρενάιτ από τον μέσο όρο του 20ου αιώνα.

Οι νοτιοανατολικές Πολιτείες, ανάμεσά τους η Τζόρτζια, η Βόρεια Καρολίνα, η Φλόριντα, η Νότια Καρολίνα και η Βιρτζίνια, βίωσαν η κάθε μία, τις θερμότερες ή τις δεύτερες θερμότερες χρονιές.

Η ετήσια βροχόπτωση στις ηπειρωτικές Ηνωμένες Πολιτείες ήταν 88,34 εκατοστά, 12,29 εκατοστά πάνω από τον μέσο όρο. Στο σύνολο ήταν 0,46 εκατοστά χαμηλότερη από το ποσοστό ρεκόρ που καταγράφηκε το 1973, αναφέρει η έκθεση.

Στις μεσοδυτικές ΗΠΑ καταγράφηκαν ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα βροχόπτωσης, με τη Βόρεια Ντακότα, τη Νότια Ντακότα, τη Μινεσότα, το Ουισκόνσιν και το Μίσιγκαν να βιώνουν τις πλέον βροχερές χρονιές.

Στις ΗΠΑ σημειώθηκαν την τελευταία δεκαετία καταστροφές λόγω της κλιματικής αλλαγής ύψους 119 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ποσό υπερδιπλάσιο των 59 δισεκατομμυρίων δολαρίων την προηγούμενη δεκαετία, τονίζει η έκθεση.

Το κόστος ζημιών από τις καταστροφές κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 2010 έφτασε τα 800 δισεκατομμύρια δολάρια.

(Πηγή: kathimerini.gr)

Ποτάμι Ζαγόρι: Εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες σημειώνονται σε πολλές περιοχές τις Ηπείρου παρά την ηλιοφάνεια.

Κάτω από το μηδέν πέφτει το θερμόμετρο στα ορεινά της Ηπείρου τη νύχτα και τις πρώτες πρωινές ώρες. Παγωνιά και ομίχλη συνθέτουν το σκηνικό του καιρού στην περιοχή.

Οι χαμηλές θερμοκρασίες των τελευταίων ημερών όμως, έχουν δημιουργήσει έντονα φαινόμενα παγετού.

Χαρακτηριστικές είναι οι εικόνες από το γεφύρι του Κόκκορη, ένα από τα πιο πολυφωτογραφημένα σημεία του Ζαγορίου, όπου το ποτάμι έχει παγώσει δημιουργώντας ένα μοναδικό θέαμα.

(Πηγή: alphafreepress.gr)

Η αστυνομία αναζητεί έναν άνδρα ο οποίος άνοιξε πυρ και τραυμάτισε δυο παιδιά που έπαιζαν χιονοπόλεμο και πέταξαν χιονόμπαλες εναντίον του αυτοκινήτου του στην Πολιτεία Ουισκόνσιν.

Ένα κορίτσι 12 ετών κι ένα αγόρι 13 ετών ήταν ανάμεσα στα μέλη μιας παρέας παιδιών που πέταγε χιονόμπαλες σε διερχόμενα αυτοκίνητα στο Μιλγουόκι, πόλη σχεδόν 600.000 κατοίκων στο βόρειο τμήμα των ΗΠΑ.

«Μια από τις χιονόμπαλες χτύπησε ένα λευκό Τογιότα (…) και ο οδηγός του αυτοκινήτου πυροβόλησε εναντίον της παρέας των παιδιών, τραυματίζοντας τα δύο θύματα», εξήγησαν οι τοπικές αρχές σε ανακοίνωση που δημοσιοποίησαν, διευκρινίζοντας ότι δεν διατρέχει κίνδυνο η ζωή των δύο παιδιών.

Ο δράστης παραμένει ακόμα ασύλληπτος.

Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων του οργανισμού Gun Violence Archive, τουλάχιστον 500 άνθρωποι έχουν τραυματιστεί από σφαίρες στις ΗΠΑ από την Πρωτοχρονιά μέχρι σήμερα.

(Πηγή: in.gr)

Περισσότερες από 10.000 καμήλες αναμένεται να θανατωθούν στην Αυστραλία σε μια προσπάθεια ελέγχου του πληθυσμού τους καθώς «πίνουν πολύ νερό».

Αυτό αναφέρουν τα διεθνή Μέσα επικαλούμενα την εφημερίδα The Australian, επισημαίνοντας ότι την επιχείρηση μαζικής θανάτωσης έχουν αναλάβει επαγγελματίες σκοπευτές που επιβαίνουν σε ελικόπτερα.

Οι καμήλες είναι γνωστές για την αντοχή τους σε συνθήκες ερήμου, αλλά και την ανάγκη τους για πολύ νερό – το οποίο παίρνουν από το λίπος που έχουν αποθηκευμένο στις καμπούρες τους.

Οι ντόπιοι διαμαρτύρονται για «εισβολές» των θηλαστικών που αναζητούν στις περιουσίες τους νερό. «Ζούμε σε συνθήκες καυτές και δύσκολες και νιώθουμε άβολα γιατί οι καμήλες έρχονται, γκρεμίζουν φράκτες, μπαίνουν στις περιουσίες μας και προσπαθούν να βρουν νερό ακόμη και από τα κλιματιστικά» λέει κάτοικος της περιοχής.

«Κάποιοι άνθρωποι, ακόμα και με τέτοιο καύσωνα, αδυνατούν να ανοίξουν τα κλιματιστικά τους, φοβούμενοι πως οι καμήλες θα επιτεθούν στα air conditioner για την υγρασία τους» εξηγεί εκπρόσωπος της Υπηρεσίας Περιβάλλοντος και Ύδρευσης της Νέας Νότιας Ουαλίας (DEW) ο οποίος επισημαίνει πως η ανάγκη τους για πολύ νερό δεν είναι το μόνο πρόβλημα που προκαλούν στους κατοίκους, αλλά και το τοπικό οικοσύστημα.

Η επιχείρηση ελέγχου του πληθυσμού καμηλών εκτιμάται πως θα στοιχίσει 1,2 εκατομμύρια δολάρια και αναμένεται να ολοκληρωθεί σε πέντε μέρες. Σύμφωνα με το ABC Αυστραλίας, τα κουφάρια τους θα αφεθούν να ξεραθούν προτού ταφούν ή αποτεφρωθούν. Οι καμήλες έφτασαν στην ήπειρο – νησί από την Ινδία και το Αφγανιστάν κατά τον 19ο αιώνα για τις ανάγκες του κατασκευαστικού τομέα και της μεταφοράς.

Όπως ήταν αναμενόμενο η απόφαση αυτή της κυβέρνησης να θανατώσει 10.000 καμήλες προκάλεσε την οργή πολλών, οι οποίοι έσπευσαν να σχολιάσουν: «Αυτό είναι αηδία, αυτό, είναι τρομερό», ή «Δεν μπορούμε να γυρίσουμε πίσω το παρελθόν, ας αποτρέψουμε τουλάχιστον αυτό».

(Πηγή: in.gr)

Ένα πολύ συναισθηματικό βίντεο κάνει τον γύρο του διαδικτύου τις τελευταίες μέρες στο οποίο διακρίνεται ένας σκύλος να βοηθά μία νεαρή κοπέλα με αυτισμό να ξεπεράσει την κρίση πανικού.

Ο σκύλος- υποστήριξης όταν καταλαβαίνει ότι η ιδιοκτήτριά του είναι ανήσυχη και δεν νιώθει καλά, προσπαθεί με την παρουσία του να της δείξει ότι είναι εκεί για εκείνη.

Λίγο αργότερα, η κοπέλα νιώθει καλύτερα και αρχίζει να αγκαλιάζει τον σκύλο της, ενώ αυτός δέχεται με ευχαρίστηση τα χάδια της.

Το βίντεο δημοσιεύτηκε στο Facebook από έναν 18χρονο από τη Νέα Νότια Ουαλία της Αυστραλίας και δείχνει τη θετική επίδραση που μπορεί να έχει ένας σκύλος στη ζωή ενός ανθρώπου με αυτισμό.

Δείτε το βίντεο:

(Πηγή: omorfhzwh.gr)

Πώς ακριβώς ένα φτέρνισμα κάποιου άλλου ατόμου μπορεί να οδηγήσει ένα άτομο να εκδηλώσει πυρετό, καταρροή, βήχα και πονόλαιμο;

Ένα εκπληκτικό βίντεο από το NPR δείχνει ακριβώς το πώς ένας ιός εισβάλλει στο σώμα μας και εκθέτει τα κύτταρά μας στη γρίπη.

Παραδόξως, το όλο σκηνικό θυμίζει πολύ το άνοιγμα μιας κλειδωμένης πόρτας με το κατάλληλο “κλειδί”.

Δείτε το βίντεο:

(Πηγή: topontiki.gr )

Στα λευκά έχει ντυθεί  η Πάρνηθα έπειτα από τις τελευταίες ημέρες κακοκαιρίας και στα λευκά θα παραμείνει καθώς σήμερα καταφθάνει στη χώρα μας η κακοκαιρία «Ηφαιστίων».

Μαγευτικές είναι οι εικόνες που κατέγραψε το drone της ομάδας Upstories από την χιονισμένη Πάρνηθα, στο ύψος του καταφυγίου Μπάφι, όπου το ύψος του χιονιού είναι σημαντικό.

Δείτε το βίντεο:

(Πηγή: in.gr)

Η Λίμνη Μόνο στην Καλιφόρνια – EPA/HENRY BORTMAN

Η ζωή όπως τη γνωρίζουμε σήμερα απαιτεί φώσφορο- ένα από τα έξι βασικά χημικά συστατικά της ζωής, το οποίο αποτελεί τη ραχοκοκκαλιά των μορίων DNA και RNA, λειτουργεί ως βασικό «συνάλλαγμα» ενέργειας στα κύτταρα και αποτελεί «άγκυρα» για τα λιπίδια που διαχωρίζουν τα κύτταρα από το περιβάλλον τους.

Ωστόσο, πώς το χωρίς ζωή περιβάλλον της πρώιμης Γης παρείχε αυτό το βασικό συστατικό; «Για 50 χρόνια, το αποκαλούμενο “φωσφορικό πρόβλημα” μαστίζει τις μελέτες πάνω στην προέλευση της ζωής» είπε ο Τζόναθαν Τόνερ του University of Washington, first author νέας σχετικής έρευνας.

Το πρόβλημα είναι πως οι χημικές αντιδράσεις που δημιουργούν τα δόκιμα στοιχεία των ζωντανών οργανισμών χρειάζονται πολύ φώσφορο, αλλά ο φώσφορος είναι σπάνιος. Η νέα μελέτη του UW, που δημοσιεύτηκε στις 30 Δεκεμβρίου στο Proceedings of the National Academy of Sciences, δίνει απάντηση στο ερώτημα αυτό υποδεικνύοντας κάποια είδη λιμνών.

Η μελέτη επικεντρώνεται σε λίμνες πλούσια σε ανθρακικά άλατα, που σχηματίζονται σε ξηρά περιβάλλοντα, εντός περιοχών όπου διοχετεύονται ύδατα από τις γύρω περιοχές. Λόγω των υψηλών ρυθμών εξάτμισης, τα ύδατα των λιμών συμπυκνώνονται σε αλατούχα και αλκαλικά, ή υψηλού pH, διαλύματα. Τέτοιες λίμνες (αλκαλικές λίμνες) υπάρχουν σε όλες τις ηπείρους.

Οι ερευνητές πρώτα εξέτασαν τα επίπεδα φωσφόρου σε υπάρχουσες λίμνες, μεταξύ των οποίων η Mono Lake στην Καλιφόρνια, η λίμνη Μαγκάντι στην Κένυα και η λίμνη Λονάρ στην Ινδία. Αν και η ακριβής συγκέντρωση εξαρτάται από το από πού ελήφθησαν τα δείγματα και σε ποια περίοδο, οι ερευνητές διαπίστωσαν πως οι πλούσιες σε ανθρακικά άλατα λίμνες είχαν επίπεδα φωσφόρου μέχρι και 50.000 αυτά που συναντώνται στο θαλάσσιο νερό, τα ποτάμια και άλλα είδη λιμνών. Τέτοιες υψηλές συγκεντρώσεις υποδεικνύουν την ύπαρξη κάποιο κοινού, φυσικού μηχανισμού που συσσωρεύει φώσφορο σε αυτές τις λίμνες.

Σήμερα τέτοιου είδους λίμνες είναι βιολογικά πλούσιες και υποστηρίζουν ζωή- από μικρόβια μέχρι φλαμίνγκο (στην περίπτωση της λίμνης Μαγκάντι). Αυτοί οι οργανισμοί επηρεάζουν τη χημεία της λίμνης, οπότε οι επιστήμονες έκαναν πειράματα με πλούσια σε ανθρακικά άλατα νερά σε διάφορες χημικές συστάσεις, για να γίνει κατανοητό το πώς οι λίμνες συσσωρεύουν φώσφορο και πόσο υψηλές θα μπορούσαν να είναι οι συγκεντρώσεις φωσφόρου σε περιβάλλοντα χωρίς ζωή.

Ο λόγος που αυτά τα ύδατα έχουν υψηλά επίπεδα φωσφόρου είναι το περιεχόμενό τους. Στις πιο πολλές λίμνες, το ασβέστιο, που είναι πολύ πιο άφθονο στη Γη, συνδέεται με τον φώσφορο και σχηματίζει ορυκτά φωσφορικού ασβεστίου, στα οποία η ζωή δεν έχει πρόσβαση. Ωστόσο σε ύδατα πλούσια με ανθρακικά άλατα, αυτά τα καταφέρνουν καλύτερα από το φωσφορικό άλας στη σύνδεση με το ασβέστιο, με αποτέλεσμα μέρος αυτού να μένει αδέσμευτο. Εργαστηριακές δοκιμές όπου συνδυάζονταν συστατικά σε διαφορετικές συγκεντρώσεις έδειξαν πως το ασβέστιο συνδέεται με τα ανθρακικά άλατα και αφήνει το φωσφορικό άλας ελεύθερο στο νερό.

«Είναι μια αρκετά “ευθεία” ιδέα, και αυτό είναι που την κάνει ελκυστική» είπε ο Τόνερ. «Λύνει το φωσφορικό πρόβλημα με κομψό και αληθοφανή τρόπο».

Τα επίπεδα φωσφορικού άλατος μπορούν να ανέβουν ακόμα πιο ψηλά στο αλμυρό νερό, όταν τα νερά των λιμνών εξατμίζονται κατά την ξηρασία ή σε λιμνούλες μακριά από τους κύριους όγκους νερών.

«Τα εξαιρετικά υψηλά επίπεδα φωσφορικού άλατος σε αυτές τις λίμνες και λιμνούλες θα προκαλούσαν αντιδράσεις που εισάγουν φώσφορο στα μοριακά δομικά συστατικά του RNA, των πρωτεϊνών και των λιπών- όλα εκ των οποίων χρειάζονται για να προχωρήσει η ζωή» είπε άλλος ένας εκ των ερευνητών, ο Ντέιβιντ Κάτλινγκ, καθηγητής γεωεπιστημών και επιστημών διαστήματος στο UW.

O πλούσιος σε διοξείδιο του άνθρακα αέρας της πρώιμης Γης, πριν από τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια, θα ήταν ιδανικός για τη δημιουργία τέτοιων λιμνών και θα επέτρεπε την επίτευξη των μέγιστων δυνατών επιπέδων φωσφόρου. Οι πλούσιες σε ανθρακικά άλατα λίμνες τείνουν να σχηματίζονται σε ατμόσφαιρες με υψηλά επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα. Επιπλέον, το διοξείδιο διαλύεται στο νερό, δημιουργώντας συνθήκες που οδηγούν στην αποδέσμευση φωσφόρου από βράχους.

«Η πρώιμη Γη ήταν ένα ηφαιστειακά ενεργό μέρος, οπότε θα υπήρχε πολύς φρέσκος ηφαιστειακός βράχος να αντιδρά με διοξείδιο του άνθρακα και να παρέχει ανθρακικό άλας και φώσφορο σε λίμνες» είπε ο Τόνερ. «Η πρώιμη Γη μπορεί να είχε πολλές πλούσιες σε ανθρακικό άλας λίμνες, που θα είχαν υψηλές συγκεντρώσεις φωσφόρου για να αρχίσει η ζωή».

Μια άλλη πρόσφατη έρευνα από τους δύο ερευνητές έδειξε πως αυτά τα είδη λιμνών μπορούν επίσης να παρέχουν άφθονα κυανίδια για να υποστηρίξουν τον σχηματισμό αμινοξέων και νουκλεοτιδίων, των δομικών στοιχείων πρωτεϊνών, DNA και RNA. Προηγουμένως οι ερευνητές δυσκολεύονταν να βρουν ένα φυσικό περιβάλλον με επαρκή κυανίδια για να υποστηρίζει την εμφάνιση ζωής. Το κυάνιο είναι δηλητηριώδες στους ανθρώπους, μα όχι σε αρχέγονα μικρόβια, και είναι κρίσιμης σημασίας για το είδος των χημικών διεργασιών που δημιουργούν τα δομικά συστατικά της ζωής.

(Πηγή: naftemporiki.gr)