paidevo.gr

Ο Γεράσιμος Παπαδόπουλος, σεισμολόγος και επιστημονικός συνεργάτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της UNESCO, έχει εκτιμήσει δημοσίως ότι η αθροιστική επίδραση των δύο σεισμών ίσως αποσταθεροποιήσει το σύστημα ρηγμάτων στην περιοχή μας

Μετά τον φονικό σεισμό μεγέθους 6,1 ρίχτερ που έπληξε την Αλβανία, ακολούθησε μία ισχυρή σεισμική δόνηση στον θαλάσσιο χώρο ανάμεσα στην Κρήτη και τα Κύθηρα. Από την περασμένη Παρασκευή και σε διάστημα πέντε ημερών, τουλάχιστον 100 σεισμοί μεγέθους από 2 έως 4,5 Ρίχτερ εκδηλώθηκαν νότια της Παλαιοχώρας Χανίων.

Μερικές ημέρες αργότερα εξελίχθηκε σεισμική δραστηριότητα στα νότια της Δυτικής Κρήτης με περίπου 100 μετασεισμούς μεγέθους από 2 μέχρι 4,5 Ρίχτερ.

«Tο βράδυ της Τρίτης η δραστηριότητα μετατοπίστηκε στα ανατολική της Κρήτης, με μέτριο σεισμό μεγέθους 5,3 και με, επίσης, σημαντικό εστιακό βάθος. Λίγες ώρες αργότερα έγινε και άλλος σεισμός βάθους περίπου 140 χιλιομέτρων μεγέθους 4,1 Ρίχτερ στον θαλάσσιο χώρο της Κέας. Η γέννηση σειράς σεισμών βάθους στη γενικότερη περιοχή της Κρήτης και του Νοτιοδυτικού Αιγαίου, μάλλον δεν είναι τυχαία», εκτιμά ο κ. Παπαδόπουλος, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Τα Νέα».

«Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι με τον σεισμό στις 27 Νοεμβρίου 2019 -μεγέθους 6,1- η αφρικανική λιθοσφαιρική πλάκα προέλασε από τη Μεσόγειο προς τα βορειοανατολικά και προχώρησε κατά μερικά εκατοστά κάτω από την περιοχή Δ. Κρήτης – Αντικυθήρων. Είναι αρκετά πιθανό ότι αυτή η μετακίνηση αύξησε την πίεση κατά μήκους του ελληνικού σεισμικού τόξου. Η πίεση αυτή προκαλεί τη σεισμική δράση που παρατηρούμε μετά τον ισχυρό σεισμό στις 27/11/2019», σημειώνει.

«Τους σεισμούς δεν πρέπει να τους βλέπουμε ως στατικά φαινόμενα, αλλά με τη ματιά που η ίδια η δυναμική των φαινομένων επιβάλλει. Αυτό διδάσκει η διεθνής έρευνα, αλλά πολλές φορές υπάρχουν αλληλεπιδράσεις μεταξύ των σεισμών. Με αυτή την έννοια θα ήταν ίσως κάπως επιπόλαιο να υποθέσουμε ότι η παρούσα φάση της σεισμικής εξέλιξη, έληξε», προσθέτει

«Το ενδεχόμενο και άλλων σεισμών, έστω και μετρίου μεγέθους, είναι ανοιχτό. Συνεπώς, από την πλευρά της επιστημονικής κοινότητας, απαιτεί πολύ προσεκτική παρακολούθηση και αξιολόγηση της εξελισσόμενης σεισμικής δράσης. Ταυτόχρονα απαιτείται συναίνεση στον δημόσιο λόγο, μακριά από κινδυνολογίες, αλλά κυρίως να θυσιάζεται η επιστημονική ακρίβεια και αξιοπιστία», καταλήγει ο κ. Παπαδόπουλος.

(Πηγή: alfavita.gr με πληροφορίες από «Τα Νέα»)

Γράφει ο Κώστας Κουκουμάκας

Φωτό: Αλέξανδρος Αβραμίδης/ VICE

Έξι μετανάστες βρέθηκαν νεκροί από το κρύο στον Έβρο, σε διάστημα 48 ωρών. Είναι η πρώτη φορά που καταγράφεται αντίστοιχος αριθμός θανάτων από υποθερμία, σε τόσο μικρό διάστημα. Επιπλέον, τα σημεία όπου εντοπίστηκαν τα τέσσερα από τα έξι θύματα, μαρτυρά ότι οι άνθρωποι που περνούν τον Έβρο και κατευθύνονται προς την ενδοχώρα επιλέγουν μια νέα διαδρομή, που ακολουθεί παράλληλα τα ελληνο-βουλγαρικά σύνορα και αποδεικνύεται θανάσιμη λόγω του άγριου εδάφους και των εξαιρετικά χαμηλών θερμοκρασιών.

Το VICE πληροφορείται ότι οι έξι νεκροί μετανάστες βρέθηκαν στη διάρκεια του Σαββατοκύριακου, σε διαφορετικά σημεία. Πρόκειται για τέσσερις άντρες και δύο γυναίκες. Δεν υπάρχει κανένα στοιχείο για την ταυτότητά τους, καθώς δεν είχαν έγγραφα. Οι δύο γυναίκες είναι αφρικανικής καταγωγής, ενώ η ηλικία των θυμάτων εκτιμάται μεταξύ 18 και 30 ετών.

Τα δύο πρώτα θύματα βρέθηκαν κοντά στο ποτάμι, σε χωράφι έξω από το χωριό Γεμιστή. Οι υπόλοιποι τέσσερις άνθρωποι, όμως, εντοπίστηκαν πολύ μακριά από τον Έβρο. Πιο ειδικά, δύο στο 17ο χιλιόμετρο της επαρχιακής οδού Μεγάλου Δέρειου-Σαπών και δύο έξω από το χωριό Κόρυμβος. Οι Αρχές προσπαθούν να διαπιστώσουν αν οι τέσσερις νεκροί στον ορεινό όγκο ήταν στην ίδια ομάδα που είχε περάσει τον Έβρο.

Οι τελευταίοι θάνατοι, αλλά και μαρτυρίες ανθρώπων που κατάφεραν να φθάσουν στη Θεσσαλονίκη, αποκαλύπτουν ότι υπάρχει μια νέα διαδρομή μεταναστών. Προσπαθώντας να αποφύγουν την Εγνατία Οδό και τους ελέγχους της Αστυνομίας, οι μετανάστες περνούν το ποτάμι και κατευθύνονται στον ορεινό όγκο πίσω από το Σουφλί. Έπειτα, περπατούν κατά μήκος των ελληνο-βουλγαρικών συνόρων, ακολουθώντας χωμάτινους δρόμους και τις οδηγίες διακινητών που λαμβάνουν μέσω στιγμάτων στο GPS. Εκτός από τις οδηγίες, δεν έχει διαπιστωθεί φυσική παρουσία διακινητών κατά μήκος της διαδρομής, αναφέρουν πηγές.

Οι μετανάστες θέλουν να φθάσουν στην Κομοτηνή και από εκεί να πάρουν το λεωφορείο για τη Θεσσαλονίκη. Το ταξίδι με τα πόδια από τον Έβρο ως την Κομοτηνή, μπορεί να διαρκέσει ως και επτά μέρες, ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες. Η απότομη αλλαγή του καιρού και η σφοδρή κακοκαιρία που έπληξε την περιοχή, φαίνεται ότι ευθύνονται για τους μαζικούς θανάτους των τελευταίων ημερών, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι στο βουνό δεν υπάρχουν σημάδια για να ακολουθήσουν.

Όσοι μετανάστες επιλέγουν την παραπάνω διαδρομή, επιθυμούν να συνεχίσουν βόρεια προς την Ευρώπη, χωρίς να καταγραφούν στην Ελλάδα. Υπάρχει κάτι ακόμη. Άνθρωποι που περπάτησαν κατά μήκος των ελληνο-βουλγαρικών συνόρων ανέφεραν ότι έπεσαν θύματα ληστείας από αγνώστους, που φορούσαν ρούχα παραλλαγής, όπως περιέγραψαν. Σε μια περίπτωση, τους άρπαξαν χρήματα και κινητά. Σε μια δεύτερη, γυναίκα από το Ιράν ανέφερε ότι τους άφησαν να συνεχίσουν, επειδή εκείνη τους μίλησε στα τούρκικα, στοιχείο που δείχνει πιθανή εμπλοκή ατόμων από τα μειονοτικά χωριά.

Όλα αυτά συμβαίνουν, ενώ οι ροές στον Έβρο αυξάνονται και η κυβέρνηση σχεδιάζει να λάβει επιπλέον μέτρα για την ανάσχεσή τους, μεταξύ αυτών την επέκταση του φράχτη που υπάρχει από το 2012 στο μοναδικό χερσαίο τμήμα των συνόρων. Ο φράχτης έχει μήκος 12 χιλιόμετρα και εκ του αποτελέσματος απλώς μετάφερε τα περάσματα προς τα νότια, σε άλλα σημεία του ποταμού. Στον σχεδιασμό της κυβέρνησης περιλαμβάνεται επίσης η δημιουργία μιας δεύτερης ζώνης ελέγχου στην Εγνατία Οδό, καθώς και η ανάπτυξη των ηλεκτρονικών μέσων με τα οποία ελέγχονται τα περάσματα στον Έβρο.

(Πηγή: ellinofreneianet.gr με πληροφορίες από vice.com)

Γράφει ο Διονύσης Παππάς

Τι καλύτερο για την Παγκόσμια Ημέρα των Βουνών στις 11 Δεκεμβρίου από τα λόγια καρδιάς ενός παιδιού;

Ένας μαθητής της Δ΄ δημοτικού στην Καρδίτσα έγραψε πέρυσι στο σχολείο του μια έκθεση για τα Άγραφα.

Tα αθώα λόγια και τα όνειρά του, νοηματοδοτούν όσο τίποτε άλλο τον αγώνα για την σωτηρία όχι μόνο των Αγράφων αλλά και όλων των βουνών της χώρας από την αιολική “αρπαχτή” των εργολάβων.

Τον αγώνα ενάντια στον τεχνοφασισμό, τον οικοφασισμό των ηλιθίων, των κυνικών, των βιαστών και των απατεώνων, τον αγώνα ενάντια στο πιο απάνθρωπο και αναίσθητο πολιτικό κατεστημένο στην ιστορία της μεταπολίτευσης, που  φθάνει στο εξοργιστικό σημείο να θυσιάσει όλες τις βουνοκορφές στο βωμό του κέρδους και στο όνομα μιας δήθεν “κλιματικής κανονικότητας”.

Όχι στην καταστροφή των Αγράφων!

Φυτέψτε δένδρα, όχι ανεμογεννήτριες !

(Πηγή: enallaktikos.gr)

Συντάκτης: Νικολέττα Κολυβάρη

Το ανθρώπινο δράμα μιας οικογένειας σε υπόγειο σπιτιού κοντά στο κέντρο της Καλαμάτας ανέδειξε η “Ελευθερία” τον περασμένο Σεπτέμβριο.

Μια μητέρα με τα δύο της παιδιά έχουν βρει στέγη σε αυτό. Ζουν με ένα σεντόνι για πόρτα χωρίς ρεύμα και νερό και τα δύο παιδιά κοιμούνται πάνω σε χαρτόνια. Λίγο διάστημα μετά γίναμε μάρτυρες της δυστυχίας ενός άλλου ανθρώπου, ο οποίος είχε βρει καταφύγιο μαζί με το σκύλο του σε οικόπεδο στην οδό Αριστοδήμου, πίσω από το Ζουμπούλειο, με μόνη προφύλαξη μερικά χαρτόκουτα.

Ο αντιδήμαρχος Κοινωνικής Μέριμνας του Δήμου Καλαμάτας Σαράντος Μαρινάκης με δηλώσεις του στο IONIAN TV ανέφερε ότι για το Σεπτέμβριο ο αριθμός των αστέγων κρίθηκε πως αγγίζει τους 133, ενώ 75 με 80 άτομα εξυπηρετούνται στο συσσίτιο του δήμου και το Κοινωνικό Παντοπωλείο υποστηρίζει σταθερά 25 οικογένειες. Βέβαια, κανένας δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι ο αριθμός των αστέγων δεν είναι μεγαλύτερος.

Χθες το πρωί λίγο μετά τις 9 μια μαυροφορεμένη γυναίκα (φωτο) μάζευε τις κουβέρτες της μέσα σε ένα χαρτόκουτο, καθώς φάνηκε ότι ξημερώθηκε στο ύπαιθρο έξω από το αμφιθέατρο “Αλ. Κουμουνδούρος” του Διοικητηρίου από την πλευρά της Αριστομένους. Κάτω αριστερά στη φωτογραφία φαίνεται και ένα γκαζάκι που υποδεικνύει ότι πρόκειται για άστεγη και κοιμάται όπου βρίσκει. Και δεν είναι η μόνη προχωρημένης ηλικίας που κοιμάται όπου βρει, καθώς στην άλλη φωτογραφία διακρίνεται ένας ηλικιωμένος άνδρας τον οποίο κατά διαστήματα οι περιπατητές βλέπουν να κοιμάται σε παγκάκια του Πάρκου Σιδηροδρόμων.

ΕΠΙΒΙΩΝΟΥΝ ΜΕ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑ

Πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους επιβιώνουν γιατί οι περίοικοι τους πηγαίνουν νερό, φαγητό και μερικά πράγματα. Όσο για τις προνοιακές δομές του Δήμου Καλαμάτας, συνήθως ενημερώνουν για τα επιδόματα που δικαιούται κάποιος ο οποίος θα απευθυνθεί στις υπηρεσίες, όπως και για τα προγράμματα όπου μπορούν να ενταχθούν και να έχουν κοινωνική φροντίδα. Κυρίως οι πολίτες αυτοί, επί το πλείστον οικογένειες με χαμηλό εισόδημα, αλλά και άστεγοι, ενημερώνονται για το αν δικαιούνται το κοινωνικό εισόδημα αλληλεγγύης ή κάποια προνοιακά επιδόματα, ενώ ο δήμος αναλαμβάνει και τη διεκπεραίωση της διαδικασίας. Η κοινή εμπειρία πάντως έχει αποδείξει ότι ακόμα κι έτσι λύση δεν δίνεται, γιατί μπορεί ο ίδιος ή η ίδια η άστεγη να αρνηθεί την ενημέρωση και να μην συνεργαστεί. Επίσης, δεν είναι όλοι όσοι χρειάζονται βοήθεια δεκτικοί στο να αποδεχτούν συμβουλές και ψυχοκοινωνική υποστήριξη, ενώ, όπως και στην περίπτωση της οικογένειας στο υπόγειο αναζητήθηκαν και ευθύνες από την εισαγγελέα για τις ενέργειες των κοινωνικών υπηρεσιών.

ΥΠΝΩΤΗΡΙΟ ΑΣΤΕΓΩΝ

Αξίζει πάντως να αναφέρουμε ότι στην Καλαμάτα από το 2012 είχε συζητηθεί κατ’ επανάληψη ενδεχόμενη λειτουργία ενός ξενώνα, που θα μπορεί να φιλοξενεί και αστέγους οι οποίοι είναι περαστικοί από την πόλη, καθώς από τότε οι ανάγκες απαιτούσαν τη δημιουργία μιας τέτοιας δομής, ωστόσο δεν εξασφαλίστηκαν χρήματα για τα λειτουργικά έξοδα. Αυτό όμως που δεν έγινε στην Καλαμάτα με τους τουλάχιστον 133 αστέγους, βρέθηκε τρόπος να γίνει το 2016 στα Χανιά της Κρήτης. Εκεί, ο οικείος δήμος άνοιξε υπνωτήριο αστέγων το οποίο στεγάζεται σε δημοτικό κτήριο που φιλοξενούσε παλιότερα τη Φιλαρμονική. Δομή αστέγων λειτουργεί ο οικείος δήμος και στη Λάρισα όπου εκτός από υπνωτήριο λειτουργεί και ως κέντρο ημέρας παρέχοντας τροφή σε αυτούς που βρίσκουν καταφύγιο στο χώρο, ενώ άλλοι πηγαίνουν μόνο για να βρουν φαγητό.

ΑΠΟΚΟΥΜΠΙ ΤΟ ΑΣΥΛΟ

Στο Δήμο Καλαμάτας και τη Μεσσηνία γενικότερα σε επιτακτική ανάγκη για τη στέγαση κάποιας δύστυχης ύπαρξης θα ανταποκριθεί η Μητρόπολη Μεσσηνίας, που ουκ ολίγες φορές αποδέχεται την παράκληση υπηρεσιών να φιλοξενήσει στο Άσυλο Ανιάτων ανθρώπους που βρίσκονται σε ανάγκη. Όμως, το Άσυλο δεν μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί ως αποκούμπι και δεν πρέπει επίσης να παραβλέπουμε ότι πέρα από τις αυξημένες ανάγκες των καιρών για τη φροντίδα των αστέγων είναι και πολλοί υπερήλικοι οι οποίοι απομένουν μόνοι, κι αυτό απαιτεί επιπλέον τη λειτουργία ενός εξειδικευμένου κέντρου για υπερήλικους.

(Πηγή: eleftheriaonline.gr)

«Τι είδους ονόματα είναι αυτά» καταγγέλλεται πως ανέφερε ταμίας – Το σχολείο περίμενε έξω από το μουσείο μέχρι να βρεθεί λύση στο «πρόβλημα»

Ένα κρούσμα ρατσιστικής συμπεριφοράς από ταμία της Ακρόπολης έφερε στο φως της δημοσιότητας καταγγελία που υπέγραψαν διευθύντρια του σχολείου και οι διδάσκοντες σε αυτό.

Το περιστατικό συνέβη στις 12/11, κατά την επίσκεψη του 2ου ΓΕΛ Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης Ελληνικού.

Σύμφωνα με την καταγγελία, ενώ είχε προηγηθεί συμφωνία με εκπρόσωπο του μουσείου για συγκεκριμένο αριθμό μαθητών και ήταν γνωστή η ιδιότητα του σχολείου, οι συνοδοί εκπαιδευτικοί ήρθαν αντιμέτωπη με την «κατάπληξη» της ταμία, η οποία διερωτήθηκε «τι είδους ονόματα είναι αυτά» κατά την προβλεπόμενη διαδικασία παράδοσης της εγκεκριμένης λίστας των επισκεπτών.

Φαίνεται μάλιστα πως η ταμίας έδωσε προτεραιότητα σε άλλο σχολείο που διέθετε αποκλειστικά Έλληνες μαθητές και καθυστέρησε επί μιάμιση ώρα την είσοδο του διαπολιτισμικού σχολείου, μιλώντας με αρμόδιους στο τηλέφωνο, χωρίς να βρίσκει λύση στο «πρόβλημα».

Αγενής συμπεριφορά

Σύμφωνα με την καταγγελία, η ταμίας επέδειξε αγενής συμπεριφορά προς τους εκπροσώπους του σχολείου κατά τη διάρκεια της «πιστοποίησης».

Τελικά, το πρόβλημα λύθηκε έπειτα από παρέμβαση της Εφορίας Αρχαιοτήτων. Ωστόσο λόγω της καθυστέρησης ο χρόνος παραμονής των μαθητών στον αρχαιολογικό χώρο μειώθηκε σημαντικά.

Όπως τονίζουν οι διδάσκοντες, που υπογράφουν την καταγγελία, η σφραγίδα της ελληνικής δημοκρατίας που φέρει κάθε σχολείο της χώρας θέτει σε ισχύ τον ίδιο νόμο περί ελεύθερης εισόδου στους αρχαιολογικούς χώρους, ενώ σημειώνουν πως η λύση δεν αποδείχθηκε δύσκολη, γεγονός που υποδεικνύει την έλλειψη βούλησης από την πλευρά μερίδας υπαλλήλων της υπηρεσίας.

Μπορείτε εδώ και εδώ να δείτε την επιστολή.

(Πηγή: in.gr)

File photo: Η έρευνα έδειξε ότι ναι, η ντοματιά μιλάει για τη δίψα ή τον πόνο της… Photo via Pixabay

Αν και τα τελευταία χρόνια έχει αποκαλυφθεί ότι τα φυτά μπορούν να βλέπουν, να ακούνε και να μυρίζουν, παρέμενε πεποίθηση ότι  είναι σιωπηλά. Όμως τώρα, για πρώτη φορά, επιστήμονες ηχογράφησαν φυτά που βγάζουν αερομεταφερόμενους ήχους όταν βρίσκονται σε πίεση, κάτι που οι ερευνητές λένε πως μπορεί να ανοίξει νέους ορίζοντες στις τεχνικές της αγροκαλλιέργειας.

Σύμφωνα με το περιοδικό New Scientist, ο  Itzhak Khait και οι συνεργάτες του στο Πανεπιστημιο του Τελ Αβίβ, στο Ισραήλ, ανακάλυψαν ότι ντοματιές και καπνά έβγαζαν ήχους σε συχνότητες μη αντιληπτές από τους ανθρώπους όταν “στρεσάρονταν’ λόγω έλλειψης νερού ή όταν κάποιος έκοβε κάποιο μίσχο ή κοτσάνι.

Τοποθετήθηκαν μικρόφωνα σε απόσταση 10 εκατοστών από τα φυτά. Έτσι συνελέγησαν ήχοι στην υπερηχητική συχνότητα από 20 έως 100 κιλοχέρτζ, πράγμα που κατά τους επιστήμονες σημαίνει ότι κάποια έντομα ή κάποια θηλαστικά είναι σε θέση να ακούσουν και να ανταποκριθούν από απόσταση μέχρι και πέντε μέτρων από τα φυτά.

Ένας σκόρος μπορεί να αποφασίσει να μην αφήσει τα αυγά του σε ένα φυτό που ακούγεται να υποφέρει από έλλειψη νερού, λένε για παράδειγμα οι ερευνητές. Μάλιστα, είναι πιθανόν τα φυτά να είναι σε θέση να ακούσουν ότι άλλο φυτό υποφέρει από έλλειψη νερού και να αντιδράσουν ανάλογα.

“Αυτά τα ευρήματα μπορούν να αλλάξουν τον τρόπο που σκεφτόμαστε για το φυτικό βασίλειο, το οποίο ήταν κατά βάση σιωπηρό μέχρι σήμερα”, γράφουν στην μελέτη τους.

Κατά μέσο όρο, οι ντοματιές που διψάνε βγάζουν 35 ήχους ανά ώρα, ενώ τα καπνά βγάζουν 11. Όταν κόβεται κάποιο κλαδί ή μίσχος, οι ντοματιές βγάζουν κατά μέσο όρο 25 ήχους μέσα στην επόμενη ώρα, και τα καπνά 15. Τα φυτά που δεν είναι στρεσαρισμένα βγάζουν λιγότερο από έναν ήχο ανά ώρα, κατά μέσο όρο.

Μάλιστα, οι επιστήμονες λένε πως μπορούν να ξεχωρίσουν κατά πόσον ο παραγόμενος ήχος οφείλεται σε έλλειψη νερού ή σε “πόνο”. Αυτό έγινε με τη χρήση συσκευής που διαχωρίζει τους ήχους βάσει της έντασης και της συχνότητας. Τα καπνά που διψάνε για νερό φαίνεται να κάνουν πιο δυνατούς ήχους από τα καπνά που κάποιος τα κόβει, για παράδειγμα.

Αν και ο  Khait και οι συνεργάτες του μελέτησαν μόνο ντοματιές και καπνά, πιστεύουν ότι κι άλλα φυτά βγάζουν ήχους. Σε μια προκαταρκτική έρευνα, κατέγραψαν επίσης υπερήχους από κάκτο.

(Πηγή: hellasjournal.com με πληροφορίες από New Scientist)

Η «Κίνηση Πολιτών για την Προστασία των Βουνών της Αιτωλοακαρνανίας» λαμβάνοντας υπόψη την απόφαση της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας να εκδώσει στις 14/11/2019 νέες άδειες παραγωγής για 30 καινούριους αιολικούς σταθμούς στον νομό Αιτωλοακαρνανίας και την ήδη χαοτική κατάσταση σχετικά με την εγκατάσταση αμέτρητων αιολικών σταθμών στον νομό, εξέδωσε ανακοίνωση και γνωστοποιεί τα εξής:

 Σύμφωνα με τον γεωπληροφοριακό χάρτη της ΡΑΕ, στον νομό μας έχουν ήδη εγκατασταθεί περίπου 150 ανεμογεννήτριες, ενώ υπό αδειοδότηση βρίσκονται αμέτρητοι αιολικοί σταθμοί διάφορων εταιριών, αποτελούμενοι από περίπου 500 ανεμογεννήτριες. Στον Ελλαδικό χώρο ο συνολικός αριθμός ανεμογεννητριών (εγκατεστημένες & υπό αδειοδότηση), ανέρχεται περίπου στις 20.000 με 25.000.

Οι 30 νέες άδειες παραγωγής που εκδόθηκαν πρόσφατα από την ΡΑΕ, αφορούν ως γνωστόν, τους 30 αιολικούς σταθμούς των 10 Ενεργειακών Κοινοτήτων της «Ένωσης Αγρινίου», οι οποίοι θα έχουν συνολική ονομαστική ισχύ 153,6MW και θα αποτελούνται από 49 ανεμογεννήτριες ισχύος 3MW και 3,6MW οι οποίες θα τοποθετηθούν διάσπαρτες σε 30 τοποθεσίες στα βουνά της Ναυπακτίας, του Θέρμου, και του Ξηρομέρου.

Σύμφωνα με την Ένωση Αγρινίου, το συνολικό κόστος της «επένδυσης» ανέρχεται σε 220 εκατομμύρια ευρώ, ενώ η εξασφαλισμένη τιμή στην οποία θα πωλείται στους πολίτες η παραγόμενη αιολική ενέργεια θα είναι 98€/MWh, (δηλαδή σχεδόν διπλάσια από την τιμή της ενέργειας που παράγεται από τις συμβατικές μονάδες της ΔΕΗ!), είτε φυσά, είτε δεν φυσά άνεμος, δηλαδή είτε λειτουργούν είτε δεν λειτουργούν οι ανεμογεννήτριες. Άρα, οι δηλώσεις της Ένωσης Αγρινίου περί «διανομής κοινωνικού πλούτου στην τοπική κοινωνία» δεν είναι παρά ανυπόστατες ανακρίβειες, καθώς όλοι οι πολίτες θα πληρώνουν πανάκριβο ρεύμα απλά και μόνο για να έχουν εισόδημα κάποιοι ελάχιστοι. Το ότι αυτοί οι ελάχιστοι, δεν είναι μεγάλοι επιχειρηματίες ή στελέχη γνωστών πολυεθνικών ενεργειακών εταιριών, δεν είναι ούτε θετικό (όπως παρουσιάζεται από την Ένωση), ούτε αναιρεί  το επιπρόσθετο οικονομικό βάρος που υποχρεωτικά όλοι μας θα επωμιστούμε… (για να μην αναφέρουμε και την μη αναστρέψιμη περιβαλλοντική καταστροφή που θα προκληθεί από τα έργα που αυτοί θα υλοποιήσουν στο παρθένο φυσικό περιβάλλον).

Όλες οι χώρες που διαθέτουν πολλά αιολικά(Δανία, Γερμανία, Ισπανία, Αυστραλία κτλ.), ανεξαρτήτως από το αν ηλεκτροδοτούνται από αυτά ή όχι, έχουν και το ακριβότερο ρεύμα παγκοσμίως, επομένως η χώρα μας δεν θα αποτελέσει εξαίρεση αφού ήδη ακολουθεί πιστά αυτή την πολιτική ενισχύοντας – στηρίζοντας – προωθώντας «επενδύσεις» όπως η παραπάνω, και αφού ήδη η τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος στην χώρα μας είναι αυξημένη.

Τα λεγόμενα «αντισταθμιστικά οφέλη» που υποτίθεται ότι λαμβάνουν (σε αρκετές περιπτώσεις αυτό δεν συμβαίνει) οι δήμοι και οι τοπικές κοινωνίες ύστερα από την εγκατάσταση αιολικών σταθμών, δεν είναι ούτε οφέλη, ούτε αντισταθμίζουν το ανυπολόγιστο περιβαλλοντικό κόστος. Αυτά τα «οφέλη», (όταν όντως τα αποδίδουν οι εταιρίες) δεν είναι παρά η επιστροφή ενός απειροελάχιστου και αμελητέου ποσού του φόρου «ΕΤΜΕΑΡ» που όλοι οι πολίτες αναγκαστικά πληρώνουμε μέσω του λογαριασμού της ΔΕΗ προκειμένου να επιδοτούνται οι ενεργειακές εταιρίες και οι αιολικοί σταθμοί τους.

Οι βιομηχανικού τύπου αιολικοί σταθμοί που τοποθετούνται στα βουνά (και στο παρθένο φυσικό περιβάλλον γενικότερα), κάνουν ακριβώς την ίδια ζημιά τόσο στην οικονομία όσο και στο περιβάλλον από οποιονδήποτε κι αν τοποθετηθούν, είτε αυτός είναι μέλος ενεργειακής κοινότητας, είτε είναι μέτοχος σε πολυεθνική ενεργειακή εταιρία. Επομένως, δεν στεκόμαστε στο ποιός τοποθετεί αυτούς τους αιολικούς σταθμούς, αλλά στο ότι τους τοποθετεί.

Οι οικονομικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις από την εγκατάσταση ανεμογεννητριών ΜΑΣ ΑΦΟΡΟΥΝ ΟΛΟΥΣ ανεξάρτητα από τον τόπο κατοικίας, επομένως πρέπει όλοι μας να ενεργοποιηθούμε και να πάρουμε θέση για αυτό το πολύ σοβαρό ζήτημα.

ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΒΟΥΝΩΝ ΤΗΣ ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ

(Πηγή: enallaktikos.gr)

Σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα προκαλεί στους εργαζόμενους η «ζούγκλα» που έχει διαμορφωθεί στην αγορά εργασίας.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο του Εργατικού Κέντρου Ηρακλείου, λόγω πολλών παραγόντων δημιουργείται ψυχική πίεση στους εργαζόμενους με αποτέλεσμα να έχουμε μια αύξηση των εργαζομένων με επισκέψεις σε ψυχολόγους και πολλές φορές σε ψυχιάτρους.

Υπό τον φόβο της ανεργίας ή την απειλή της απόλυσης, πολλοί είναι εκείνοι που δοκιμάζονται στους χώρους εργασίας τους και σιωπούν ή αδυνατούν να διαχειριστούν το άγχος τους, γεγονός που αποδεδειγμένα μπορεί να οδηγήσει σε κατάθλιψη ή αγχώδεις διαταραχές, μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσει και σε κάποιες μορφές εξάρτησης.

Ο σημερινός εργαζόμενος είναι επιφορτισμένος με πάρα πολλούς παράγοντες που του δημιουργούν έντονο στρες. «Ένας τρόπος να διαχειριστεί αυτό το στρες είναι να καταφύγει σε κάποια μορφή εξάρτησης: τα ναρκωτικά, το αλκοόλ, το τζόγο, το διαδίκτυο ή τα συνταγογραφούμενα φάρμακα» ανέφερε η υπεύθυνη της ανοιχτής δομής υποστήριξης Ηρακλείου του ΚΕΘΕΑ Μαρία Σμυρνάκη.

Όπως τόνισαν οι εισηγητές της εκδήλωσης που διοργάνωσε η ΓΣΕΕ Κρήτης σε συνδυασμό με το εργατικό κέντρο Ηρακλείου, το κλειδί είναι η πληροφόρηση των εργαζομένων με στόχο την ενίσχυση κι ενδυνάμωσή τους, ώστε να ανταποκριθούν σε όποιες συνθήκες.

(Πηγή: topontiki.gr με πληροφορίες από neakriti.gr)

Αύξηση 4,6% κατέγραψαν οι πωλήσεις όπλων των εκατό μεγαλύτερων βιομηχανιών του τομέα σε διεθνές επίπεδο το 2018, με τις ΗΠΑ να διατηρούν τα πρωτεία στην αγορά αυτή, διαπιστώνει έκθεση του Ινστιτούτου Έρευνας για τη Διεθνή Ειρήνη της Στοκχόλμης (SIPRI) που δόθηκε στη δημοσιότητα σήμερα. Φθάνοντας τα 420 δισεκατομμύρια δολάρια, ο τζίρος των 100 μεγαλύτερων κατασκευαστριών όπλων στον κόσμο γνωρίζει αξιοσημείωτη άνοδο, χάρη κυρίως στη ζωτικότητα του τομέα στις ΗΠΑ. Στις πρώτες θέσεις της κατάταξης φιγουράρουν τα μεγάλα ονόματα της αμερικανικής βιομηχανίας όπλων, στις οποίες αναλογεί μερίδιο 59% της αγοράς, ή τζίρος 246 δισεκ. δολάρια (+7,2% σε ετήσια βάση).

«Μέσα σε έναν χρόνο, αυτή είναι αξιοσημείωτη αύξηση, αν ληφθούν υπόψη οι ήδη πολύ μεγάλες πωλήσεις αμερικανικών όπλων», τόνισε η διευθύντρια του τμήματος του SIPRI που είναι αρμόδιο για την παρακολούθηση των εξοπλισμών, η Οντ Φλεράν, στο Γαλλικό Πρακτορείο. Οι αμερικανικές εταιρείες προφανώς ωφελήθηκαν πολύ από τη στρατηγική της κυβέρνησης του ρεπουμπλικάνου προέδρου Ντόναλντ Τραμπ που θέλει να εκσυγχρονιστεί το οπλοστάσιο των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων και βάζει ξανά στο επίκεντρο της προσοχής τους, ως τους κύριους αντιπάλους των ΗΠΑ, τη Ρωσία και την Κίνα. Αδιαλείπτως από το 2009, η μεγαλύτερη κατασκευάστρια όπλων στον κόσμο παραμένει η αμερικανική Lockheed Martin (είχε τζίρο 47,3 δισεκ. δολαρίων το 2018), με τις πωλήσεις να αντιστοιχούν στο 11% του συνόλου στον πλανήτη. Στο Top 100 συμπεριλαμβάνονται συνολικά 43 αμερικανικές εταιρείες.

Η Ρωσία, από την δική της πλευρά, παρέμεινε στη δεύτερη θέση της κατάταξης των μεγαλύτερων βιομηχανιών όπλων – όταν ομαδοποιούνται σε εθνικά σύνολα – με το μερίδιο αγοράς της να ανέρχεται στο 8,6%, ελαφρώς υψηλότερο από εκείνο του Ηνωμένου Βασιλείου (8,4%) και της Γαλλίας (5,5%). Γενικότερα στην Ευρώπη εδρεύουν δύο μεγάλες πολυεθνικές βιομηχανίες όπλων (Airbus, MBDA), που επωφελούνται από την άνοδο της ζήτησης εξαιτίας «των ένοπλων συρράξεων που βρίσκονται σε εξέλιξη και των μεγάλων εντάσεων σε πολλές περιοχές», σημείωσε ακόμη η Φλεράν.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Μπορείτε να χαρίσετε τα βιβλία που έχετε διαβάσει σε κάποιον φίλο σας, να τα δωρίσετε σε μια βιβλιοθήκη ή σε ένα σχολείο. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να τα πετάξετε. Κι όμως μεγάλος αριθμός των βιβλίων είναι πεταγμένα σε σκουπιδότοπους. Ευτυχώς όμως, για τα βιβλία που καταλήγουν στους σκουπιδότοπους της Μπογκοτά, της μεγαλύτερης πόλης αλλά και πρωτεύουσας της Κολομβίας, υπάρχει ο Χοσέ.

Ο Χοσέ Αλμπέρτο Γκουτιέρες, είναι 53 χρονών και τα τελευταία χρόνια είναι οδηγός απορριματοφόρου και κάνει πραγματικά απίστευτα πράγματα. Μαζεύει όλα τα βιβλία που βρίσκει στους κάδους απορριμάτων και τους χαρίζει ζωή… Όλα ξεκίνησαν το 1997.

«Ανακάλυψα για πρώτη φορά ότι οι άνθρωποι πετούν και τα βιβλία στα σκουπίδια και για αυτό άρχισα να τα μαζεύω», δήλωσε ο Χοσέ σε ένα γαλλικό πρακτορείο ειδήσεων.

Το πρώτο βιβλίο που βρήκε ήταν ένα απόσπασμα της «Άννας Καρένινα» του Τολστόι. Σύντομα ακολούθησε ο «Μικρός Πρίγκηπας», διάφορα μυθιστορήματα του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες αλλά και πολλά μυθιστορήματα, συλλογές ποιημάτων και διδακτικά βιβλία. Τα έπαιρνε όλα σπίτι του, στην εργατική συνοικία της Nueva Glori, νότια της Μπογκοτά.

Σύντομα πολλοί από τους γείτονες του, του χτυπούσαν την πόρτα και του ζητούσαν βιβλία που θα βοηθήσουν τα παιδιά τους στα μαθήματα.

Με τα χρόνια ο όγκος των βιβλίων όλο και μεγάλωνε. Έτσι, το 2000, με τη βοήθεια της συζύγου του Λουζ Μερυ Γκουτιέρεζ και των τριών παιδιών του, μεταμόρφωσε τα 90 τετραγωνικά του ισόγειου σπιτιού του σε μια δωρεάν βιβλιοθήκη και την ονόμασε «Η δύναμη των λέξεων».

(Πηγή: enlefko.fm)

Το Σάββατο 7/12, 70 γυναίκες συγκεντρωθήκαμε μπροστά από τα δικαστήρια του Ηρακλείου και πραγματοποιήσαμε μια παρέμβαση ενάντια στο κράτος και την πατριαρχία. 

Εμπνευστήκαμε από τις χιλιάδες αγωνιζόμενες γυναίκες στην Χιλή, που μέσα στην γενικευμένη κοινωνική εξέγερση που συντελείται τους τελευταίους δύο μήνες, στάθηκαν ως ένα σώμα και με τι φωνές τους κατήγγειλαν την καθημερινή βία που δέχονται. \

Με την παρέμβασή τους, φώναξαν δυνατά ενάντια στους βιασμούς και τις γυναικοκτονίες, ενάντια στις αστυνομικές δυνάμεις που επιτίθενται στο λαό με βασανισμούς, βιασμούς και δολοφονίες διαδηλωτριών.

Η παρέμβαση ταξίδεψε στον κόσμο και γυναίκες σε άλλα μέρη της γης βγήκαν στον δρόμο πραγματοποιώντας την ίδια δράση στέλνοντας την αλληλεγγύη τους στις αγωνιζόμενες γυναίκες της Χιλής. Μαζί με αυτές τις γυναίκες φωνάζουμε κι εμείς. Φωνάζουμε ενάντια στην έμφυλη βία που βιώνουμε καθημερινά.

Γιατί το βράδυ, όταν γυρνάμε στο σπίτι, αλλάζουμε δρομολόγιο αποφεύγοντας τα σκοτεινά στενάκια.

Γιατί στα μπαρ που βγαίνουμε, προσέχουμε τις κινήσεις μας μην τυχόν και δώσουμε δικαιώματα.

Γιατί στην δουλειά μας αναγκαζόμαστε να ανεχόμαστε τα σεξουαλικά υπονοούμενα και τις παρενοχλήσεις. Φωνάζουμε για τους βιασμούς και τις γυναικοκτονίες. Θυμίζουμε σε όλες μας, πως δε φταίμε σε τίποτα, δεν κάναμε κάτι λάθος, δεν ήταν ούτε τα ρούχα, ούτε η συμπεριφορά μας, ούτε και η μέθη του.

Η πατριαρχία μαθαίνει στα αγόρια της πως πρέπει να επιβάλλονται στις γυναίκες, πως έχουν αυτονόητο δικαίωμα στα σώματά μας και οφείλουν να μας διεκδικούν μέχρι τέλους, ακόμα κι αν εμείς δεν δώσουμε ρητά τη συναίνεσή μας. Βιαστής, λοιπόν, μπορεί να είσαι κι εσύ. Είναι οι μπάτσοι.

Που έχουν το ελεύθερο να ασκούν βία, να ξεγυμνώνουν και να εξευτελίζουν χυδαία και σεξιστικά διαδηλωτές, λοατκι άτομα, μετανάστριες και ό,τι περισσεύει από τα αυστηρά κουτάκια της κανονικότητας.

Είναι οι δικαστές. Γιατί όταν κάποια βρει το σθένος να καταγγείλει τον βιασμό της, μες στο δικαστήριο θα αναγκαστεί να τον ξαναζήσει και θα δει μπροστά της τον βιαστή της να αθωώνεται.

Γιατί όταν κάποια αποφασίσει να αμυνθεί απέναντι στον κακοποιητή της, η δικαιοσύνη δεν νοιάζεται γι’ αυτό αλλά αντιθέτως, την εκδικείται με τις πιο βαριές ποινές. Είναι οι φασίστες. Που έχουν κάνει το μίσος ιδεολογία και τη βία προς τον αδύναμο καθημερινή πρακτική. Που η γυναικεία παρουσία ενσαρκώνει την έννοια του αδύναμου και θεωρούν ότι ο λόγος ύπαρξής μας πάνω στη γη είναι η αναπαραγωγή του καθαρόαιμου έθνους.

Είναι το κράτος. Που με όλα τα μέσα, τους θεσμούς αλλά και με τη βίαιη και απρόκλητη καταστολή, θέλει να μας κρατάει διαιρεμένες και ήσυχες. Είναι το κράτος, που επιτίθεται στους χώρους της ύπαρξης και των αγώνων μας. Που σπέρνει τον φόβο για τις καταλήψεις και τα στέκια και με κάθε μέσο τα στοχοποιεί βαφτίζοντάς τα άντρα κακοποιών στοιχείων.

Οι βιαστές και οι εγκληματίες, όμως, δεν βρίσκονται εκεί, αντιθέτως περπατάνε ανενόχλητοι ανάμεσά μας με τις γραβάτες τους. Και στην απέναντι όχθη, είμαστε εμείς. Οι φοιτήτριες που δουλεύουμε σπαστά ωράρια με τιποτένιους μισθούς για να μπορούμε να σπουδάζουμε.

Οι ντόπιες γυναίκες που από μικρά κορίτσια έχουμε μάθει καλά τι πάει να πει αντρική λεβεντιά. Είμαστε εμείς, οι εργαζόμενες γυναίκες που ζούμε μες στην επισφάλεια, γυρνώντας από δουλειά σε δουλειά με πλάτες κουρασμένες και σώματα κατεστραμμένα.

Είμαστε όλες εμείς, οι φεμινίστριες αντιφασίστριες που οργανωνόμαστε και μαχόμαστε συλλογικά ενάντια στην εκμετάλλευση των ζωών μας και την πατριαρχία. Γιατί σ’ έναν κόσμο που θρηνεί καθημερινά σώματα χιλιάδων γυναικών, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να αντισταθούμε.

Κάτω τα χέρια από τα σώματά μας. 

Κάτω τα χέρια από τις καταλήψεις.

(Πηγή: enallaktikos.gr)

Η έκθεση έχει ήδη ξεκινήσει και θα διαρκέσει ως το τέλος Δεκεμβρίου. Η ΣΤΟart Κοραή, ζωντανή και ευχάριστη, σαν προέκταση του δημόσιου χώρου της πόλης, φιλοξενεί  εικαστικά έργα προερχόμενα από το μουσείο του Δρομοκαΐτειου Νοσοκομείου.

Τα έργα που εκτίθενται, αποτελούν έκφραση της δημιουργικότητας ανθρώπων οι οποίοι έχουν κατά καιρούς φιλοξενηθεί στο ίδιο ίδρυμα. «Η πρωτοβουλία μας υπαγορεύτηκε από την πεποίθησή μας πως η αναμφισβήτητη αξία και σημασία των έργων, που για πρώτη φορά εγκαταλείπουν τους μουσειακούς χώρους, θα συμβάλει τόσο στην αισθητική αναγνώριση μιας σπάνιας εκφραστικότητας όσο και στην προαγωγή ενός αδιάλειπτου διαλόγου ανάμεσα στην κοινωνία και στις αποκρυπτόμενες διαστάσεις του ανθρώπινου ψυχισμού». Η επισήμανση, από τον κλάδο «Τέχνη και Ψυχιατρική» της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας, που διοργανώνει την έκθεση, διαγράφει το πλαίσιο και παροτρύνει, την ίδια στιγμή, για παρόμοιες ενέργειες.

Τα έργα της έκθεσης έχουν επιζήσει του χρόνου και των δημιουργών τους επειδή είναι πραγματική τέχνη, ανάλογη με εκείνη που συναντάει κανείς στη συλλογή Prinzhorn στη Χαϊδελβέργη (ένα μέρος της με τίτλο «Αιτία θανάτου: Ευθανασία» παρουσιάστηκε το 2011 στο Μουσείο Μπενάκη στην Αθήνα και στη Μονή Λαζαριστών στη Θεσσαλονίκη), στο Μουσείο Art Brut στη Λωζάννη και στο Μουσείο του Dr Guislain στη Γάνδη.

ΣΤΟart Κοραή
Κοραή 4
3 έως 31 Δεκεμβρίου 2019
Δευτέρα έως Παρασκευή 10.00 έως 20.00

(Πηγή: kathimerini.gr)

Το μεγάλο πρόβλημα της έλλειψης κλινών Μονάδων Εντατικής Θεραπείας(ΜΕΘ), αναδεικνύει για άλλη μια φορά η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στα Δημόσια Νοσοκομεία, σημειώνοντας ότι λειτουργούν 557 κλίνες ΜΕΘ αντί 3.500.

Αν και εξοπλισμένες 80 παραμένουν κλειστές, ενώ αν δεν προσληφθεί προσωπικό, καθώς τον περασμένο μήνα έληξαν οι 2ετείς συμβάσεις και απολύθηκαν 177 νοσηλευτές και 41 γιατροί, που υπηρετούσαν στις ΜΕΘ μέσω ΚΕΕΛΠΝΟ, θα κλείσουν τουλάχιστον 30.

Τα ίδια προβλήματα αντιμετωπίζουν και οι Μονάδες Αυξημένης Φροντίδας (ΜΑΦ). «Τα Νοσοκομεία με βάση τα διεθνή standards θα έπρεπε να διαθέτουν κλίνες ΜΑΦ σε διπλάσιο ποσοστό των κλινών ΜΕΘ. Ως εκ τούτου, θα έπρεπε τα Νοσοκομεία να διαθέτουν 7.000 κλίνες ΜΑΦ. Με βάση τα λειτουργούντα κρεβάτια ΜΕΘ, τουλάχιστον 1.100 κλίνες ΜΑΦ. Πιστοποιημένες σήμερα λειτουργούν 157 κλίνες».

Έρευνα της ΠΟΕΔΗΝ για ΜΕΘ

«Στην Αττική λειτουργούν 224 κλίνες ΜΕΘ. Τις εν λόγω κλίνες διαχειρίζεται το ΕΚΑΒ και οι λίστες αναμονής το χειμώνα φθάνουν τους 80 ασθενείς.

Στην Κεντρική Μακεδονία υπάρχουν 123 κλίνες ΜΕΘ. Τις εν λόγω κλίνες διαχειρίζεται το ΕΚΑΒ – ΚΕΠΥ με τις λίστες αναμονής το χειμώνα να φθάνουν τους 25 ασθενείς.

Η Θεσσαλία διαθέτει 42 κλίνες ΜΕΘ.

Η Στερεά Ελλάδα έχει 8 κλίνες ΜΕΘ (Νοσοκομείο Λαμίας).

Στα νησιά των Κυκλάδων δεν λειτουργεί ούτε μία κλίνη ΜΕΘ.

Στα Δωδεκάνησα λειτουργεί ΜΕΘ μόνο στο Νοσοκομείο της Ρόδου 6 κλινών.

Στα Επτάνησα λειτουργεί μόνο η ΜΕΘ του Νοσοκομείου Κέρκυρας με 5 κλίνες. 16 κλίνες εξοπλισμένες είναι κλειστές (6 Λευκάδα, 5 Κεφαλονιά, 5 Ζάκυνθος).

Ανατολική Μακεδονία και Θράκη λειτουργούν 28 κλίνες ΜΕΘ.

Η Ήπειρος διαθέτει 27 ανεπτυγμένες κλίνες ΜΕΘ.

Η Κρήτη διαθέτει 42 ανεπτυγμένες κλίνες ΜΕΘ.

Στη Δυτική Μακεδονία διαθέτουν 6 κλίνες ΜΕΘ

Από την Ήπειρο έως την Αττική 450 χιλιόμετρα απόσταση στον ένα εθνικό άξονα λειτουργούν 53 κλίνες ΜΕΘ στα δύο Νοσοκομεία των Πατρών 15 κλίνες, 5 στο Νοσοκομείο της Κορίνθου, 6 στο Νοσοκομείο του Αγρινίου, 7 στο Νοσοκομείο της Άρτας και 20 στα Νοσοκομεία των Ιωαννίνων.

Στον άλλο εθνικό άξονα από την Θεσσαλία έως την Αττική 350 χιλιόμετρα απόσταση λειτουργούν μόνο 20 κλίνες ΜΕΘ στο Νοσοκομείο της Λαμίας και στα δύο Νοσοκομεία της Λάρισας.

Τα νησιά του Αιγαίου διαθέτουν ελάχιστες ή καθόλου κλίνες ΜΕΘ. Η Χίος δεν έχει ΜΕΘ, μόνο 3 κλίνες ΜΑΦ. Η Μυτιλήνη 7 κλίνες ΜΕΘ. Η Σάμος 3 κλίνες ΜΕΘ».

Σύμφωνα με την ΠΟΕΔΗΝ οι λίστες αναμονής με στοιχεία που υπάρχουν μόνο για την Αττική και Κ. Μακεδονία ξεπερνάνε πολλές φορές τους 80 στην Αττική ειδικά τον χειμώνα και στην Κ. Μακεδονία τους 20. Ελάχιστα περιστατικά, σημειώνει η Ομοσπονδία, βρίσκουν κλίνη ΜΕΘ τα πρώτα κρίσιμα 24ωρα και η λίστα αναμονής ανανεώνεται καθημερινά. «Κάθε ημέρα από τη λίστα αναμονής για ΜΕΘ (40 – 80 περιστατικά ανάλογα την περίοδο) εξυπηρετούνται κατά μέσο όρο 5 – 8 περιστατικά».

Η Ομοσπονδία προσθέτει ότι «με βάση έρευνες των Εντατικολόγων η θνησιμότητα διπλασιάζεται στους βαρέως πάσχοντες ασθενείς που οι θεράποντες ιατροί κρίνουν ότι χρήζουν νοσηλεία σε ΜΕΘ αλλά δεν βρίσκουν κρεβάτι (η θνησιμότητα από 18% -23% εντός ΜΕΘ ανεβαίνει στο 45-50% εκτός ΜΕΘ)».

Όπως αναφέρει η ΠΟΕΔΗΝ, καμία ΜΕΘ από όσες λειτουργούν στα νοσοκομεία δεν διαθέτει επαρκή στελέχωση και μάλιστα σημειώνει ότι λειτουργούν ΜΕΘ με 1 νοσηλευτή ανά βάρδια. «Η υποστελέχωση σε γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό στις ΜΕΘ είναι μία από τις αιτίες της σημαντικής αύξησης των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων. Παρότι οι κλίνες ΜΕΘ που λειτουργούν στη χώρα μας είναι 1,5% των νοσοκομειακών κλινών, το 20% των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων δηλώνεται σε ασθενείς ΜΕΘ».

(Πηγή: onmed.gr)

Γράφει ο Νίκος Στεργίου*

US Air Force_Wikimedia Commons

Θυμάστε την τρύπα του όζοντος; Εκείνη που ανακαλύφθηκε το 1985 και οδήγησε το 1987 στην Συνθήκη του Μόντρεαλ και που φέτος παρουσίασε (ευτυχώς) την μικρότερη έκταση επάνω από την Ανταρκτική από το 1985 που πρωτο-παρατηρήθηκε.[1] Η κύρια αιτία για την καταστροφή του προστατευτικού (και σωτήριου για όλες τις μορφές ζωής στον πλανήτη μας) στρώματος του όζοντος (O3) ήταν η υπερβολική χρήση χλωροφθορανθράκων (CFC) που χρησιμοποιούνταν ευρέως ως προωθητικά αέρια και σε ψυκτικές συσκευές όπως τα κλιματιστικά, ενώ επίσης σημαντικά συμβάλλουν τόσο τα καυσαέρια (από την κυκλοφορία των οχημάτων, βλ. καύση παραγώγων του πετρελαίου) όσο και τα αέρια απόβλητα των εργοστασίων. [2]

Εκείνο που δεν είναι ευρέως γνωστό, είναι το γεγονός ότι οι στρατιωτικές δυνάμεις όλων των κρατών του πλανήτη, ήταν υπεύθυνες για τα 2/3 της έκλυσης χλωροφθορανθράκων στην ατμόσφαιρα. Χρειάστηκε να περάσουν σχεδόν 20 χρόνια για να έχουμε τις πρώτες σχετικές αναφορές για το θέμα. Και δεν είναι το μόνο για το οποίο δεν έχουμε κατάλληλη πληροφόρηση, σε σχέση με το περιβαλλοντικό αποτύπωμα των στρατιωτικών εξοπλισμών παγκοσμίως. Αυτό φαίνεται να συμβαίνει για δύο κυρίως λόγους: ο ένας είναι ότι οι κυβερνήσεις δεν τηρούν λόγους διαφάνειας στην αποτύπωση των πραγματικών μεγεθών των καυσίμων και πρώτων υλών που χρησιμοποιούν για να συντηρούν τις στρατιωτικές τους δυνάμεις. Ο άλλος είναι ότι στις έρευνες για το περιβάλλον, σπανίως εκλαμβάνουμε τις στρατιωτικές δυνάμεις μιας χώρας ως «βιομηχανία» αν και μπορούμε να παρατηρήσουμε ότι αυτές συμπεριφέρονται ως τέτοια. [3]

Ένας άλλος λόγος όμως, εξαιρετικά σημαντικός, για την μη ύπαρξη πολλών δεδομένων σχετικά με το περιβαλλοντικό αποτύπωμα των στρατιωτικών δυνάμεων, είναι το «κενό» στο «Πρωτόκολλο του Κυότο» το 1997. Αυτό το «κενό» ήταν το επίτευγμα των ΗΠΑ στις διαπραγματεύσεις του ΟΗΕ για το κλίμα, που προηγήθηκαν του Πρωτοκόλλου: οι στρατιωτικές επιχειρήσεις εκτός συνόρων αλλά και τα καύσιμα που χρησιμοποιούνται από τα στρατεύματα, εξαιρούνται από την υποχρέωση για μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου! Ως αποτέλεσμα, οι χώρες που έχουν υπογράψει το Πρωτόκολλο του Κυότο, δεν υποχρεώνονται να αναφέρουν στον ΟΗΕ τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου (κυρίως CO2) από τις διεθνείς αεροπορικές και θαλάσσιες μετακινήσεις τους ή αυτών από τις επιχειρήσεις που διεξάγουν μαζί με άλλες χώρες. Αν και η οι ΗΠΑ τελικά, δεν υπέγραψαν ποτέ το Πρωτόκολλο του Κυότο(!) αυτές οι εξαιρέσεις έγιναν ο διεθνής κανόνας για τις αναφορές των στρατιωτικών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Ο αντίκτυπος αυτής της τακτικής φάνηκε ακόμα και στην Συμφωνία των Παρισίων για την κλιματική αλλαγή το 2015: δεν υπάρχει σε κανένα σημείο της συμφωνίας αναφορά για την εκπομπή αερίων του θερμοκηπίου από στρατιωτική δράση και πουθενά στο κείμενο δεν θα βρείτε τον όρο «στρατιωτική/ό/ός» (“military”). [4]

Μιλώντας για το περιβαλλοντικό αποτύπωμα των στρατιωτικών δυνάμεων, κυρίως αναφερόμαστε σε στρατιωτικές δραστηριότητες στα στρατόπεδα, στις βάσεις εκτός συνόρων και σε εμπόλεμη δράση. Αυτά περιλαμβάνουν την παραγωγή στρατιωτικού υλικού (πρώτες ύλες, αλυσίδα εφοδιασμού, τελικό στάδιο παραγωγής), στρατιωτικές βάσεις και στρατόπεδα (ενεργειακή κατανάλωση, τρόφιμα και διαχείριση απορριμμάτων) και τέλος, τη χρήση μέσων μεταφοράς και μηχανημάτων (αεροπλάνα, πλοία και οχήματα ξηράς). [5] Μια παράθεση οικονομικών στοιχείων, θα δείξει το μέγεθος αυτής της χρήσης: το 2018 οι στρατιωτικές δαπάνες, έσπασαν το φράγμα των 1.8 τρις (!!!) US$, κατατάσσοντας αυτή την «οικονομία» ως την δεύτερη παγκοσμίως. [6]

Κοιτώντας με περισσότερη προσοχή και ακρίβεια το ζήτημα, μόλις φέτος, είχαμε την πρώτη μετά από πολλές δεκαετίες, τεκμηριωμένη και εμπεριστατωμένη έρευνα για το περιβαλλοντικό αποτύπωμα του στρατού ενός κράτους. Η καθηγήτρια Neta C. Crawford του πανεπιστημίου της Βοστόνης, δημοσιοποίησε μια έρευνα [7] για την χρήση καυσίμων από το Πεντάγωνο των ΗΠΑ τον περασμένο Ιούνιο. Η έρευνα έδειξε ότι το Πεντάγωνο είναι ο μεγαλύτερος θεσμικός καταναλωτής πετρελαίου στον κόσμο, κατατάσσοντάς το έτσι ως την μεγαλύτερη πηγή αερίων του θερμοκηπίου στον πλανήτη (οι ΗΠΑ είχαν στρατιωτικές δαπάνες ύψους άνω των 700 δις US$ το 2018, υπερδιπλάσιες από τη δεύτερη Κίνα). Δυστυχώς, είναι δύσκολο ή απίθανο να βρεθούν αντίστοιχες έρευνες για άλλες χώρες, όμως εύκολα μπορεί κανείς να αντιληφθεί το μέγεθος του προβλήματος και την σύνδεση που έχουν οι στρατιωτικές δαπάνες με την εκπομπή αερίων του θερμοκηπίου, καθώς η κύρια πηγή ενέργειας για την στρατιωτική βιομηχανία και τον στρατό κάθε χώρας είναι το πετρέλαιο και τα παράγωγά του. Στα παραπάνω στοιχεία, θα πρέπει να προσθέσουμε και το περιβαλλοντικό αποτύπωμα στα πεδία των συγκρούσεων ή ακόμα και των ασκήσεων, που περιλαμβάνει εκτός της έκλυσης αερίων του θερμοκηπίου, απελευθέρωση τοξικών ουσιών στην ατμόσφαιρα και το έδαφος, την μόλυνση των υδάτων, την καταστροφή της χλωρίδας και της πανίδας και την βίαιη μετακίνηση μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού, και φυσικά την ανυπολόγιστη απώλεια ζωών.

Η «μάχη» για την ανάσχεση της κλιματικής αλλαγής χρειάζεται να περιλαμβάνει με σαφήνεια, το αίτημα για μείωση των εξοπλιστικών δαπανών και την κατεύθυνση αυτών των χρημάτων σε άλλους τομείς, όπως η βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των κατοίκων μιας χώρας με σαφή βιώσιμη κατεύθυνση στην διαχείριση των πηγών ενέργειας και των πρώτων υλών. Αυτή η «μάχη» χρειάζεται να συμπεριλάβει την εξάλειψη των πυρηνικών όπλων, μιας οικουμενικής απειλής που ήδη μετράει αρκετά ατυχήματα (στον βυθό της θάλασσας βρίσκονται ήδη τουλάχιστον 50 πυρηνικές κεφαλές και 11 στρατιωτικοί πυρηνικοί αντιδραστήρες) [8], περιβαλλοντικές καταστροφές μόνιμου χαρακτήρα (πεδία δοκιμών) και χιλιάδες απώλειες ζωών από τις 2 βόμβες στην Χιροσίμα και το Ναγκασάκι αλλά και από τα πεδία των πυρηνικών δοκιμών.

Κανένας στρατός δεν είναι ανίκητος, έχει δείξει η ιστορία. Και ο αγώνας των απλών ανθρώπων απέναντι στον «γίγαντα» της κουλτούρας της ανάγκης διατήρησης ισχυρών στρατών και πυρηνικών όπλων (τα δεύτερα μάλλον για μια πιθανή εξωγήινη εισβολή…), μετράει ήδη μια νίκη στο ανώτερο διπλωματικό επίπεδο: την Συνθήκη Απαγόρευσης των Πυρηνικών Όπλων. [9] Ας παραδειγματιστούμε και ας βάλουμε στο τραπέζι της συζήτησης για την κλιματική αλλαγή, αυτό που δεν λέγεται: το κόστος του «δεινόσαυρου» του πολέμου.

—0—

* Πρόεδρος του Ελληνικού τμήματος της οργάνωσης «Κόσμος Χωρίς Πολέμους και Βία».

—0—

Παραπομπές:

[1] https://www.nasa.gov/feature/goddard/2019/2019-ozone-hole-is-the-smallest-on-record-since-its-discovery/

[2] https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A4%CF%81%CF%8D%CF%80%CE%B1_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CF%8C%CE%B6%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%BF%CF%82

[3] http://www.ipb.org/wp-content/uploads/2017/03/briefing-paper.pdf

[4] https://ecologyaction.ca/sites/default/files/images-documents/Ecology%20&%20Action%20-%20Fall%202018%20-%20Online%203.pdf

[5] https://www.sgr.org.uk/sites/default/files/2019-07/SGR_Military-carbon-bootprint_London19.pdf

[6] https://www.sipri.org/sites/default/files/2019-08/yb19_summary_eng_1.pdf

[7] https://watson.brown.edu/costsofwar/files/cow/imce/papers/2019/Pentagon Fuel Use, Climate Change and the Costs of War Final.pdf

[8] http://www.ipb.org/wp-content/uploads/2017/03/briefing-paper.pdf

[9] http://www.nuclearban.org/

(Πηγή: pressenza.com)

Ο αριθμός των ανθρώπων που κινδυνεύουν να εκτοπιστούν εξαιτίας των πλημμυρών από την υπερχείλιση ποταμών ενδέχεται να αυξηθεί στα 50 εκατομμύρια ετησίως ως το τέλος του αιώνα, αν οι κυβερνήσεις δεν εντείνουν τις προσπάθειές τους για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, προειδοποίησαν σήμερα οι ερευνητές.

Ο αριθμός αυτός θα είναι πενταπλάσιος από τον μέσο όρο των 10 εκατομμυρίων που εκτοπίζονταν ετησίως από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 ως το 2005.

Αυτό αναμένεται να συμβεί καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός και λιώνουν οι πάγοι, προκαλώντας πιο συχνές και σοβαρές πλημμύρες, επεσήμανε ο συντάκτης της έκθεσης Τζάστον Τζινέτι, επικεφαλής αναλύσεων του International Displacement Monitoring Centre (IDMC).

Ο αριθμός των ανθρώπων που θα εκτοπιστεί εξαιτίας των πλημμυρών ποταμών ενδέχεται να παραμείνει στα 20 εκατομμύρια τον χρόνο, αν οι κυβερνήσεις εντείνουν τις προσπάθειές τους να διατηρήσουν την άνοδο της θερμοκρασίας της Γης στον 1,5 βαθμό Κελσίου σε σχέση με την προβιομηχανική εποχή, πρόσθεσε.

Όμως βάσει των υπαρχόντων σχεδίων η άνοδος της θερμοκρασίας αναμένεται να είναι τουλάχιστον 3 βαθμοί Κελσίου, εκτιμούν οι επιστήμονες.

«Ο εκτοπισμός εξαιτίας των κλιματικών αλλαγών αποτελεί τεράστια πρόκληση παγκοσμίως», κατήγγειλε ο Τζινέτι.

«Αναμένουμε ακόμη πιο ακραία καιρικά φαινόμενα στο μέλλον, οπότε είναι υψίστης σημασίας να κατανοήσουμε το μέγεθος του μελλοντικού κινδύνου, τι τον προκαλεί και τι μπορούμε να κάνουμε για να τον αντιμετωπίσουμε», σημείωσε.

Το IDMC πρόκειται να επεκτείνει σύντομα τις αναλύσεις του για να προβλέψει τον μελλοντικό εκτοπισμό ανθρώπων εξαιτίας των καταιγίδων.

Τη Δευτέρα η μη κυβερνητική οργάνωση Oxfam προειδοποίησε ότι τα ακραία καιρικά φαινόμενα και οι πιο ισχυρές πυρκαγιές ανάγκαζαν κάθε χρόνο περισσότερα από 20 εκατομμύρια ανθρώπους να εγκαταλείπουν τις εστίες τους την τελευταία δεκαετία, ενώ το πρόβλημα θα χειροτερέψει αν οι ηγέτες των κρατών δεν προχωρήσουν άμεσα σε σχέδια για την αντιμετώπιση των κλιματικών απειλών.

Ο Τζινέτι εξήγησε ότι ο καλύτερος αστικός σχεδιασμός θα βοηθήσει στην πρόληψη του προβλήματος, όπως και οι επενδύσεις σε συστήματα απομάκρυνσης των ανθρώπων που κινδυνεύουν από τις πλημμύρες.

Κάποιες χώρες στην Ασία, κυρίως η Ινδία, το Μπανγκλαντές και η Κίνα, έχουν αναπτύξει τρόπους για τη μετακίνηση εκατομμυρίων ανθρώπων ενόψει ακραίων καιρικών φαινομένων, κάτι που θα πρέπει να μιμηθούν οι χώρες της υποσαχάριας Αφρικής, σύμφωνα με τον ίδιο.

Ωστόσο από την υπερχείλιση ποταμών δεν κινδυνεύουν μόνο οι φτωχές χώρες. Για παράδειγμα στις ΗΠΑ εξακολουθούν να ανεγείρονται σπίτια και κτίρια σε περιοχές γύρω από ποτάμια που υπερχειλίζουν συχνά.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)