paidevo.gr

Η κλιματική αλλαγή απειλεί αρχαία μνημεία της Ελλάδας, ανάμεσά τους και η Ακρόπολη, αναφέρει το Reuters.

Η ατμοσφαιρική ρύπανση και η όξινη βροχή διαβρώνει τα μάρμαρα, ενώ οι ακραίες καιρικές συνθήκες, όπως η ξηρασία ή οι καταρρακτώδεις βροχές, έχουν προκαλέσει δομικά προβλήματα σε αρχαία τείχη και ναούς, επισημαίνει το Reuters, σε δημοσίευμα για το πώς η κλιματική αλλαγή επηρεάζει τα αρχαία μνημεία της Ελλάδας. Το ειδησεογραφικό πρακτορείο σημειώνει ότι η Ακρόπολη είναι πιθανότατα ο καλύτερα διατηρημένος αρχαιολογικός χώρος της Ελλάδας, παρατηρεί ότι υπάρχουν σημάδια πως η κλιματική αλλαγή επηρεάζει ολοένα και περισσότερο τα μνημεία του ιερού βράχου.

«Στα τείχη της αρχαίας Αθήνας υπάρχει μεγαλύτερη διάβρωση από ότι στο παρελθόν», δήλωσε στο Reuters η Μαρία Βλαζάκη, γ.γ. του υπουργείου Πολιτισμού. Εδώ και δεκαετίες γίνονται προσπάθειες συντήρησης και προστασίας της Ακρόπολης και των μνημείων της, όμως η χώρα έχει εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες, εκτεθειμένους αρχαιολογικούς χώρους, σημειώνει το δημοσίευμα. «Κάθε χρόνο έχουμε περισσότερες περιπτώσεις. Δίνουμε περισσότερα χρήματα για να προστατεύσουμε τα τείχη αρχαίων πόλεων που δεν είχαν προβλήματα πριν», δήλωσε η κ. Βλαζάκη.

Στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής αναφέρθηκε και ο καθηγητής Χρήστος Ζερεφός, τονίζοντας ότι τα ακραία καιρικά φαινόμενα έχουν γίνει πιο συχνά και οι ξαφνικές εναλλαγές από πλημμύρες σε περιόδους ξηρασίας αποσταθεροποιούν τα μνημεία. Η Ελλάδα πρέπει να προστατεύσει καλύτερα τα μνημεία της, τόνισε ο κ. Ζερεφός και υπογράμμισε την ανάγκη για ένα σύστημα παρακολούθησης που θα μπορούσε να παράσχει επιπλέον προστασία σε περιπτώσεις ακραίων καιρικών συνθηκών.

(Πηγή: in.gr)

Η παγκόσμια παραγωγή κοκαΐνης έφτασε σε νέο ιστορικό υψηλό, σχεδόν τους 2.000 τόνους, το 2017, ενώ αντίθετα άνευ προηγουμένου είναι η μείωση παραγωγής οπίου, αναφέρει το Γραφείο του ΟΗΕ για τον Έλεγχο των Ναρκωτικών και την Πρόληψη του Εγκλήματος (UNODC) στην ετήσια έκθεσή του που δημοσιεύθηκε σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα Κατά των Ναρκωτικών.

Με 1.976 τόνους η παραγωγή κοκαΐνης σημείωσε αύξηση κατά 25% σε σχέση με το 2016, χρονιά κατά την οποία είχε σημειώσει αύξηση κατά ένα τέταρτο, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του UNODC.

Η τύχη της κοκαΐνης, που απορροφάται κυρίως από τις αγορές της Βόρειας Αμερικής και της Ευρώπης, συνδέεται κυρίως με την επέκταση των καλλιεργειών και της ικανότητας παραγωγής στην Κολομβία, υπογραμμίζει η υπηρεσία.

Στη χώρα αυτή, όπου παράγεται περίπου το 70% της κοκαΐνης παγκοσμίως, οι επιφάνειες όπου καλλιεργούνται φυτά κόκας αυξήθηκαν κατά 17% το 2017, μια συνέπεια της ειρηνευτικής συνθήκης που υπεγράφη με τους Farc και η οποία επέτρεψε στις εγκληματικές οργανώσεις να επεκταθούν σε περιοχές που μέχρι πρότινος έλεγχαν οι αντάρτες.

Εξάλλου το UNODC καταγγέλλει «τη μείωση των προσπαθειών εξάλειψης, γεγονός που δημιούργησε την ιδέα ότι αυτή η καλλιέργεια είναι σχετικά μικρού ρίσκου» στην Κολομβία.

Παράλληλα οι κατασχέσεις κοκαΐνης αυξήθηκαν το 2017 και έφτασαν τους 1.275 τόνους, άνοδος 13% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, επεσήμανε το UNODC, το οποίο εξέφρασε την ικανοποίησή του για την καλύτερη διεθνή συνεργασία στο θέμα.

Ωστόσο 18,1 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως εξακολουθούν να καταναλώνουν κοκαΐνη, κυρίως στις ΗΠΑ όπου το 2,1% του ενήλικου πληθυσμού κάνει χρήση του ναρκωτικού αυτού.

Συνθετικά οπιοειδή

Αντίθετα η παραγωγή οπίου σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ έχει μειωθεί για πρώτη φορά εδώ και δύο δεκαετίες, με μείωση το 2018 κατά 25% στους 7.790 τόνους, αποκαλύπτει το UNODC.

Η μείωση αυτή οφείλεται κυρίως στον περιορισμό κατά 17% των εκτάσεων στο Αφγανιστάν όπου παράγεται περισσότερο από το 80% του οπίου παγκοσμίως.

Η εξέλιξη αυτή οφείλεται εν μέρει στην ξηρασία που έπληξε τη χώρα, αλλά και πιθανότατα στη μείωση των τιμών «η οποία φαίνεται να συνδέεται με την υπερπαραγωγή των προηγούμενων ετών» και η οποία «κατέστησε την καλλιέργεια λιγότερο προσοδοφόρα».

Ωστόσο η μείωση στην παραγωγή οπίου είναι σχετική καθώς παρατηρείται έπειτα από μια άνοδο κατά 65% το 2017. Τότε είχε φτάσει στο υψηλότερο επίπεδό της από τις αρχές της δεκαετίες του 2000, οπότε ξεκίνησε να κρατά αρχεία το UNODC.

Παρά τη μείωση η χρήση οπιοειδών εξακολουθεί να αυξάνεται παγκοσμίως εξαιτίας της συνεχούς αύξησης της κατανάλωσης συνθετικών οπιοειδών στη Βόρεια Αμερική και την Αφρική, προειδοποιεί το Γραφείο.

Στις ΗΠΑ ο αριθμός των θανάτων που συνδέονται με τη χρήση οπιοειδών αυξήθηκε κατά 13% και ξεπέρασε τους 47.000 το 2017, καταγράφοντας νέο ρεκόρ. Για την εξέλιξη αυτή ευθύνεται κυρίως η δημοτικότητα της φεντανόλης, ενός συνθετικού οπιοειδούς που είναι 50 φορές πιο ισχυρό από την ηρωΐνη και το οποίο μπορεί κανείς να προμηθευτεί εύκολα με συνταγή γιατρού.

Παράλληλα αυξάνεται και η χρήση του τραμαντόλ στην Αφρική, όπου οι κατασχέσεις αυτού του αναλγητικού έχουν δωδεκαπλασιαστεί σε διάστημα επτά ετών για να φτάσουν τους 125 τόνους.

Συνολικά περίπου 585.000 θάνατοι που συνδέονταν με τα ναρκωτικά καταγράφηκαν το 2017 παγκοσμίως, έναντι 450.000 το 2015. Η αύξηση οφείλεται εν μέρει και στα καλύτερα στατιστικά στοιχεία από χώρες όπως η Ινδία και η Νιγηρία, αν και σε αυτά δεν περιλαμβάνεται η Κίνα.

Συνολικά περισσότερα από 270 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως καταναλώνουν ναρκωτικά κάθε χρόνο, με την κάνναβη να έχει το μερίδιο του λέοντα και 188 εκατομμύρια χρήστες, αναφέρει το UNODC. Τα οπιοειδή καταναλώνονται από 53,4 εκατομμύρια ανθρώπους.

(Πηγή: in.gr)

Ένας μετανάστης από το Ελ Σαλβαδόρ και η κόρη του ηλικίας περίπου 2 ετών πνίγηκαν στην προσπάθειά τους να διασχίσουν τον ποταμό Ρίο Μπράβο –Ρίο Γκράντε κατά την αμερικανική ονομασία– για να περάσουν στις ΗΠΑ από το Μεξικό, ανακοίνωσε δικαστική πηγή.

Τα πτώματα του πατέρα και της μικρής του κόρης βρέθηκαν τη Δευτέρα στα περίχωρα της Ματαμόρος, στην μεξικανική πολιτεία Ταμαουλίπας, σύμφωνα με έκθεση της μεξικανικής δικαιοσύνης στην οποία είχε πρόσβαση το AFP.

Οι φωτογραφίες από το πτώμα του πατέρα και του μικρού παιδιού που βρέθηκαν να επιπλέουν μπρούμυτα στον ποταμό κοντά στην όχθη του στο Μεξικό συγκλόνισαν την κοινή γνώμη στο Ελ Σαλβαδόρ.

Σύμφωνα με την ιατροδικαστική έκθεση, ο πατέρας, ένας 25χρονος μάγειρας, η 21χρονη μητέρα και η μικρή τους κόρη είχαν φτάσει την περασμένη εβδομάδα στην Ματαμόρος αφού είχαν διασχίσει όλο το Μεξικό. Την Κυριακή το απόγευμα η οικογένεια αποφάσισε να προσπαθήσει να περάσει κολυμπώντας στην αμερικανική όχθη του ποταμού Ρίο Μπράβο, συνοδεία ενός φίλου.

Ο πατέρας πήρε στην πλάτη του το παιδί και το έβαλε μέσα στην μπλούζα του για να διασχίσουν τον ποταμό. Όμως τους παρέσυραν τα ισχυρά ρεύματα και πνίγηκαν και οι δύο μπροστά στα μάτια της νεαρής μητέρας, η οποία κατάφερε να επιστρέψει ζωντανή στην μεξικανική όχθη, σύμφωνα με τα όσα δήλωσε στις τοπικές αρχές.

Η μεξικανική κυβέρνηση επικρίνεται σφόδρα τις τελευταίες μέρες για την στάση της απέναντι στους μετανάστες.

Στα τέλη του Μαΐου ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ απείλησε να επιβάλει τελωνειακούς δασμούς σε όλα τα μεξικανικά προϊόντα που εισάγονται στις ΗΠΑ, αν το Μεξικό δεν σταματήσει το κύμα των επίδοξων μεταναστών από τις χώρες της κεντρικής Αμερικής. Στις 7 Ιουνίου, οι δύο χώρες κατέληξαν μάλιστα σε συμφωνία: οι ΗΠΑ έδωσαν διορία 45 ημερών στο Μεξικό για να λάβει μέτρα.

Φωτογραφία του AFP που ελήφθη το Σαββατοκύριακο και δείχνει δύο γυναίκες και ένα κοριτσάκι που έχουν συλληφθεί από βαριά οπλισμένα μέλη της μεξικανικής Εθνοφρουράς καθώς προσπαθούσαν να διασχίσουν τον Ρίο Μπράβο για να φτάσουν στις ΗΠΑ, προκάλεσε αγανάκτηση και δριμείες επικρίσεις για την μεξικανική κυβέρνηση.

(Πηγή: enallaktikos.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Συντάκτης: Ευαγγελία Αναστασάκη

Όταν κάποιος πρωτοδεί τις πάπιες-μανδαρίνους, και ιδιαίτερα το αρσενικό πτηνό, εντυπωσιάζεται από τα εκπληκτικά χρώματα που έχει το φτέρωμά τους, τα οποία καλύπτουν όλες τις αποχρώσεις του ουράνιου τόξου, χωρίς υπερβολή!

Σαν κάποιος επίδοξος ζωγράφος να πρόσθεσε μερικές χρωματιστές πινελιές πάνω στο καστανό ή στο λευκό φτέρωμα μιας κλασικής πάπιας, σπάζοντας για λίγο τη… μονοτονία! Οι πάπιες-μανδαρίνοι είναι ξεχωριστά και σπάνια πτηνά.

Κατάγονται από την Ασία, και κυρίως από την Κίνα, ενώ ο μεγαλύτερος πληθυσμός τους βρίσκεται στην Ιαπωνία, όπου αριθμεί πάνω από 5.000 ζευγάρια, τα οποία προστατεύονται με κάθε τρόπο. Επιπλέον, ορισμένες ζουν στη Ρωσία, όπου ο πληθυσμός τους, όμως, έχει αρχίσει τα τελευταία χρόνια να μειώνεται σημαντικά.

Οι πάπιες-μανδαρίνοι ενδημούν σε ρηχές λίμνες ή έλη με πλούσια βλάστηση και τρέφονται κυρίως με σπόρους, φυτά, έντομα, ψάρια και σαλιγκάρια, ενώ αξίζει να σημειώσουμε ότι πάπιες μανδαρίνοι έχουν κάνει κατά καιρούς την εμφάνισή τους στη χώρα μας, τόσο στη λίμνη των Ιωαννίνων όσο και της Καστοριάς.

Στην Ιαπωνία θεωρούνται ιερά πτηνά που συμβολίζουν την παντοτινή αγάπη, τη συζυγική αφοσίωση και την πίστη και για το λόγο αυτό χρησιμοποιούνται ευρέως ως διακοσμητικά αντικείμενα στις γαμήλιες τελετές.

(Πηγή: perierga.gr)

Συντάκτης: Δημήτρης Γαλάνης

Στη Γροιλανδία το 40% των πάγων είχε αρχίσει να λιώνει από νωρίς τον Ιούνιο, ενώ συνήθως η τήξη σε αυτή την έκταση δεν συνέβαινε στο παρελθόν παρά τον Ιούλιο

Λένε ότι η καταστροφή συμβαίνει αργά-αργά, μέχρι τη στιγμή που έρχεται ξαφνικά. Όλες οι τελευταίες επιστημονικές μελέτες για την υποβάθμιση του περιβάλλοντος και την αλλαγή του κλίματος δείχνουν ότι η καταστροφή που συντελείται γύρω μας είναι τρομακτικών διαστάσεων και δεν αφορά πλέον ένα βραχυπρόθεσμο ή μακροπρόθεσμο μέλλον, αλλά αφορά το σήμερα, το τώρα, αυτή τη στιγμή.

Οι πάγοι λιώνουν

Στην Αλάσκα η τήξη των πάγων στα ποτάμια ξεκίνησε εφέτος έναν μήνα νωρίτερα.

Στη Γροιλανδία το 40% των πάγων είχε αρχίσει να λιώνει από νωρίς τον Ιούνιο, ενώ συνήθως η τήξη σε αυτή την έκταση δεν συνέβαινε στο παρελθόν παρά τον Ιούλιο. Η συνολική απώλεια πάγου αποτιμάται στους 2 γιγατόνους (2 δισ. τόνους). Ο ρυθμός τήξης αποτελεί ιστορικό ρεκόρ, με τις συνέπειες να είναι ιδιαιτέρως ανησυχητικές.

Οι παγετώνες των Ιμαλαΐων συρρικνώνονται σήμερα με διπλάσια ταχύτητα από ό,τι το διάστημα 1970-2000. Ο πρωτοφανής ρυθμός συρρίκνωσης των παγετώνων πρόκειται να έχει ανυπολόγιστες επιπτώσεις σε εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους που εξαρτώνται για τις ανάγκες ύδρευσης και άρδευσης από το νερό των ποταμών που τροφοδοτούν οι παγετώνες αυτοί.

Την ίδια στιγμή τεράστιες πυρκαγιές στη Σιβηρία έχουν κάνει ολοκαύτωμα χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα, ενώ πολλές περιοχές χρειάστηκε να εκκενωθούν.

Το permafrost, το βάθος του εδάφους που είναι μονίμως παγωμένο στην Αρκτική, έχει αρχίσει και λιώνει τόσο γρήγορα και τόσο βαθιά που οι επιστήμονες πολλές φορές χάνουν τις συσκευές που χρησιμοποιούν για να κάνουν τις μετρήσεις τους.

Εξαιτίας αυτού του πρωτοφανούς φαινομένου απελευθερώνονται στην ατμόσφαιρα ακόμα μεγαλύτερες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα, με αποτέλεσμα η υπερθέρμανση του πλανήτη να επιταχύνεται.

Η κοινωνία του πλαστικού

Το πλαστικό σε διάφορες μορφές βρίσκει τον δρόμο και μολύνει όχι μόνο πόλεις και ακτές, αλλά και τα βάθη της θαλασσινής αβύσσου, τα ποτάμια, τις λίμνες, τα ζώα και τον ίδιο τον άνθρωπο.

Πρόσφατη μελέτη κατέδειξε ότι ο μέσος ενήλικος καταπίνει και εισπνέει ετησίως 74.000 έως 121.000 μικροσκοπικά σωματίδια πλαστικού μέσω της τροφής του, του νερού και της αναπνοής του, ανάλογα με την ηλικία και το φύλο του, με συνέπειες ακόμη άγνωστες για την υγεία. Το νερό στα πλαστικά μπουκάλια περιέχει περίπου 22 φορές περισσότερα μικροπλαστικά από ό,τι το νερό της βρύσης.

Κάθε χρόνο καταναλώνονται 250 δισεκατομμύρια πλαστικά μπουκάλια εμφιαλωμένου νερού, από τα οποία μόνο το 24% ανακυκλώνονται. Για την παραγωγή των μπουκαλιών αυτών απαιτούνται 151 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρέλαιο. Στη διαδικασία παραγωγής απελευθερώνονται 22,5 εκατ. τόνοι διοξειδίου του άνθρακα. Κάθε δευτερόλεπτο πετιούνται στα σκουπίδια 8.000 πλαστικά μπουκάλια νερού.

Η εξαφάνιση των ειδών

Η καταστροφή στα διάφορα οικοσυστήματα είναι ραγδαία με άμεσες επιπτώσεις σε χιλιάδες μορφές ζωής από το ζωικό και φυτικό βασίλειο. Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της Διακυβερνητικής Πλατφόρμας για τη βιοποικιλότητα του ΟΗΕ (IPBES), 1 εκατ. είδη ζώων και φυτών από τα 8 εκατ. που υπάρχουν στη Γη απειλούνται με άμεση εξαφάνιση. Η καταστροφή των δασών, η εντατική γεωργία, η υπεραλίευση, η καλπάζουσα αστικοποίηση και η εξόρυξη ορυκτών έχουν σαν αποτέλεσμα το 75% του γήινου περιβάλλοντος να έχει υποστεί σοβαρές μεταβολές από την ανθρώπινη δραστηριότητα. Οι επιστήμονες κάνουν λόγο για την 1η μαζική εξαφάνιση ειδών για την οποία υπεύθυνος είναι ο άνθρωπος. Ιδιαίτερες ανησυχίες προκαλούν πρόσφατες έρευνες από τη Γερμανία και το Πουέρτο Ρίκο, που δείχνουν σοβαρή και δραματική μείωση της αφθονίας των εντόμων.

Σύμφωνα με τους ειδικούς η κατάρρευση στους πληθυσμούς αυτών των μικροσκοπικών πλασμάτων θα μπορούσε να επηρεάσει βαθιά τα οικοσυστήματα και τον ανθρώπινο πολιτισμό, καθώς τα έντομα αποτελούν τη βάση της τροφικής αλυσίδας, επικονιάζουν τα φυτά, διασπούν και αποθέτουν απόβλητα και αναζωογονούν τα εδάφη.

(Πηγή: tovima.gr)

Ένας εργάτης και η άμεση παρέμβασή του έσωσαν τη ζωή ενός μικρού παιδιού στην Κίνα.

Ο Chen Hao, άκουσε τα κλάματα ενός παιδιού, καθώς περπατούσε κάτω από μια πολυκατοικία. Είδε το παιδί στην άκρη του παραθύρου και του είπε να μην κουνηθεί, ενώ ζήτησε από έναν συνάδελφό του να σκαρφαλώσει για να πιάσει το παιδί. Όμως, το αγοράκι, έπεσε από το παράθυρο του δευτέρου ορόφου, πριν προλάβουν να το πιάσουν.

Χάρη στα γρήγορα αντανακλαστικά όμως του Chen Hao, το παιδί σώθηκε, καθώς προσγειώθηκε στην αγκαλιά του.

Δείτε το βίντεο:

(Πηγή: enikos.gr)

Θερμοκρασίες «άνω των 35 ° C», ίσως και μεγαλύτερες των 40 ° C θα επικρατήσουν μέχρι τις 30 Ιουνίου, αλλά «δεν αποκλείεται και να παραταθούν μέχρι τις πρώτες ημέρες του Ιουλίου», προειδοποιεί η ισπανική μετεωρολογική υπηρεσία AEMET στο τελευταίο δελτίο της

Συναγερμός για «κύμα καύσωνα» στη Ισπανία, «σχέδιο αντιμετώπισης του καύσωνα» σε ισχύ στο Παρίσι, προειδοποιήσεις για «ισχυρό καύσωνα» στο Βέλγιο: η Ευρώπη προετοιμάζεται για το κύμα ακραίας ζέστης που φέρνουν οι άνεμοι από την Αφρική και είναι πιθανόν να διατηρηθεί για ολόκληρη την εβδομάδα.

Θερμοκρασίες «άνω των 35 ° C», ίσως και μεγαλύτερες των 40 ° C θα επικρατήσουν μέχρι τις 30 Ιουνίου, αλλά «δεν αποκλείεται και να παραταθούν μέχρι τις πρώτες ημέρες του Ιουλίου», προειδοποιεί η ισπανική μετεωρολογική υπηρεσία AEMET στο τελευταίο δελτίο της, προκαλώντας συναγερμό για τον επερχόμενο καύσωνα.

Οι βελγικές αρχές απηύθυναν επίσης προειδοποίηση για «ισχυρό κύμα ζέστης» που θα φθάσει τους 34 ° ή 35 ° από την Τρίτη, σύμφωνα με το Βασιλικό Ινστιτούτο Μετεωρολογίας.

Η Γερμανία περιμένει νέο ρεκόρ υψηλών θερμοκρασιών, όχι μόνο για τον Ιούνιο, αλλά για ολόκληρο το καλοκαίρι, που είναι πιθανόν να ξεπεράσουν τους 40,3 ° C, θερμοκρασία που καταγράφηκε τον Ιούλιο 2015 στην Βαυαρία. Επιρρίπτοντας την ευθύνη στον άνεμο που έρχεται από την Σαχάρα, η Deutsche Wetter προβλέπει «τουλάχιστον μία εβδομάδα» καύσωνα.

Το Ηνωμένο Βασίλειο ανησυχεί κυρίως για «σφοδρές καταιγίδες», για τις οποίες έχουν εκδοθεί προειδοποιήσεις για την Δευτέρα και την Τρίτη. Προβλέπεται «ζέστη, υγρασία και αστάθεια», σύμφωνα με το site του MetOffice.

Στην Γαλλία, ο αιφνίδιος και σφοδρός καύσωνας αναμένεται να σπρώξει το θερμόμετρο μέχρι τους 40 ° C σε πολλές περιοχές από την Τρίτη, ανάμεσά τους και στο Παρίσι, όπου σχέδιο αντιμετώπισης του καύσωνα 3ου βαθμού στην 4βαθμη κλίμακα έχει τεθεί σε εφαρμογή για την προστασία των ηλικιωμένων, των ασθενών, των παιδιών και των αστέγων.

Η Γαλλία φοβάται μία επανάληψη του καύσωνα του 2003, που βαφτίστηκε «φονικό καλοκαίρι» και προκάλεσε τον θάνατο 15.000 ανθρώπων ανάμεσα στις 4 και τις 18 Αυγούστου.

(Πηγή: skai.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Της Έλενας Ακρίτα

Είναι ωραία γυναίκα η Μάγδα Φύσσα. Αντικειμενικά. Δεν εννοώ το ψυχικό κάλλος και τα συναφή, εννοώ την εξωτερική της εμφάνιση. Είναι όμορφη γυναίκα η Μάγδα Φύσσα. Έξη χρόνια μου πήρε να το καταλάβω. Ο ‘πόνος χωρίς όνομα’ κατακερμάτισε το πρόσωπό της σε μικρά κομμάτια πάζλ που δεν είναι όλα στη θέση τους. Κάποια γλίστρησαν από το κουτί, κάποια χάθηκαν, κάποια μπήκαν σε λάθος σημείο. Τα χαρακτηριστικά της σκοτείνιασαν, μόνο τα μάτια της παρέμειναν εκτυφλωτικά κι ολόφωτα.

Τι σας λείπει πιο πολύ από τον Παύλο;

Την ρώτησαν.

‘Ότι δεν θα με ξαναπεί ποτέ ’Μάνα’.

Απάντησε.

Αυτό. Αυτό ακριβώς. Που δεν είναι διαχειρίσιμο. Απλά δεν είναι. Δεν ισχύουν εδώ τα ‘αν είσαι μάνα καταλαβαίνεις’ ούτε τα ‘μπες στη θέση της’. Πρώτον γιατί δεν μπορείς να μπεις στη θέση της. Δεν γίνεται να μπεις στη θέση της. Είτε είσαι μάνα, είτε πατέρας, γείτονας, ο περιπτεράς απέναντι – στη θέση της δεν μπαίνεις, τέρμα.

Ο Παύλος δολοφονήθηκε από τους φασίστες μέσα σε λίγα λεπτά, όμως ο αργός θάνατος της μάνας του κρατάει χρόνια. Έξη ολόκληρα χρόνια η μανούλα του βλέπει τους φονιάδες να σουλατσάρουν ξέμπαρκοι, να χλευάζουν, να προκαλούν, να φτύνουν στον τάφο του παιδιού της. Του Παύλου της. Που δεν θα την ξαναπεί ‘μάνα’. Ποτέ.

Έξη χρόνια. Εκεί. Στο δικαστήριο. Με τη μαύρη μπλούζα και τα ανάκατα μαλλιά. Να στέκεται αλύγιστη. Να λυγίζει. Να περιμένει. Να οργίζεται. Να κλαίει. Να καταρρέει σε ξένες αγκαλιές. Να αντέχει. Να μην αντέχει. Να ουρλιάζει. Να σωπαίνει. Να υπάρχει. Να μην υπάρχει.

Είναι όμορφη γυναίκα η Μάγδα Φύσσα. Προσπαθώ να φέρω την εικόνα της όπως ήταν κάποτε – πριν τα χρόνια της γίνουν αιώνες. Ένα κορίτσι με πυκνά μαλλιά και γελαστά μάτια. Τότε που ξεκινούσε τη ζωή της, το σπιτικό της, γεμάτη όνειρα κι ελπίδες, γεμάτη αγκαλιές και φιλιά, κι έρωτες και μωρά που γελούν στο νταχτίρντισμα της μάνας. Τότε που κι εκείνη – όπως όλοι μας – πίστευε πως θα φύγει από τη ζωή πριν από τα παιδιά της. Πως αυτό τον ‘πόνο χωρίς όνομα’, αυτόν πόνο τον οξύ, τον αήττητο δεν θα τον ζήσει.

Οι μαχαιριές που διαπέρασαν το κορμί του Παύλου, καρφώθηκαν στην δική της καρδιά. Έξη χρόνια. Έξη. Να ξέρεις τους φονιάδες, να υπάρχουν αυτόπτες μάρτυρες, ντοκουμέντα, στοιχεία, καταθέσεις και να μην τρέχει κάστανο. Κι εσύ εκεί. Να στηλώνεις τα πόδια σε μια αίθουσα δικαστηρίου που μέρα τη μέρα αδειάζει όλο και περισσότερο, μέρα τη μέρα έρχονται όλο και λιγότεροι. Μέχρι που δεν έρχεται κανείς. Και μένεις μόνη.

Στου Νίκου Καββαδία τα στιχάκια τα θεσπέσια παραπέμπει η γυναίκα με τα μαύρα που θρηνεί αγκαλιάζοντας τον τάφο του παιδιού της.

Εκτός από τη μάνα σου κανείς δε σε θυμάται

Σε τούτο το τρομαχτικό ταξίδι του χαμού.

Κι εμείς τον ξεχνάμε τον Παύλο. Κάθε μέρα και πιο πολύ. Είναι βλέπεις η καθημερινότητα, είναι τα βάσανα, οι απλήρωτοι λογαριασμοί, οι ανεκπλήρωτοι έρωτες. Είναι οι καημοί, είναι οι δικές μας απώλειες που παραμερίζουν τον ξένο πόνο. Απ’ αυτό το υλικό είναι φτιαγμένες των ανθρώπων οι ζωές, έτσι είμαστε, έτσι αντέχουμε και κανένας δεν φταίει γι’ αυτό. Εκτός από τη μάνα μας κανείς δεν μάς θυμάται. Όμως εδώ, εδώ σε τούτο το τρομαχτικό ταξίδι του χαμού, η γυναίκα με τα μαύρα είναι μια ωραία γυναίκα.

Και γίνεται ωραιότερη κάθε μέρα που περνά.

(Πηγή: enallaktikos.gr)

Θερμότερος από τις κανονικές για την εποχή τιμές και πολύ βροχερός είναι τα τελευταία χρόνια ο Ιούνιος, ο οποίος θεωρείται από τους μετεωρολόγους ως ο πιο άστατος μήνας του χρόνου. 

Ωστόσο, η αύξηση της θερμοκρασίας λόγω της κλιματικής αλλαγής, εντείνει τα καιρικά φαινόμενα με αύξηση των ισχυρών βροχοπτώσεων, των καταιγίδων και των χαλαζοπτώσεων.

Τις διαπιστώσεις αυτές κάνει, σε συνέντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο δρ Μετεωρολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Μιχάλης Σιούτας, ξεκαθαρίζοντας ότι η αστάθεια του καιρού είναι φυσιολογικό γεγονός για την εποχή αυτή που είναι μεταβατική προς το καλοκαίρι και το μόνο που κάνει τη διαφορά είναι η ένταση των φαινομένων.

Ακολουθεί η συνέντευξη του κ. Σιούτα στη Νατάσα Καραθάνου:      

Ερ. Είναι αλήθεια ότι ο Ιούνιος θεωρείται γενικά, ο πιο άστατος μήνας του χρόνου; Για ποιον λόγο γίνεται αυτό;

Απ. Ο Ιούνιος και ο Μάιος είναι οι μήνες της μεγαλύτερης ατμοσφαιρικής αστάθειας, κυρίως για το βορειοελλαδικό χώρο και τις ηπειρωτικές περιοχές της χώρας. Του μήνες αυτούς εκδηλώνονται φαινόμενα αστάθειας όπως, οι καταιγίδες, τα μπουρίνια, οι χαλαζοπτώσεις αλλά και μεγάλος αριθμός ηλεκτρικών εκκενώσεων, αστραπών και κεραυνών. Πολλές φορές τα φαινόμενα αυτά είναι αρκετά έντονα, οι καταιγίδες προκαλούν σφοδρές βροχοπτώσεις με μεγάλη ραγδαιότητα και συχνά πλημμυρικά φαινόμενα καθώς πέφτουν πολύ μεγάλες ποσότητες βροχής σε μικρό χρονικό διάστημα με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή η απορροή και να γίνεται γρήγορα μεγάλη συσσώρευση του νερού. Επίσης δεν είναι ασυνήθιστες οι χαλαζοκαταιγίδες με χαλάζι μεγάλου μεγέθους, οι οποίες προκαλούν μεγάλες ζημιές στις γεωργικές καλλιέργειες οι οποίες την εποχή αυτή βρίσκονται σε στάδιο ανάπτυξης ή ωρίμανσης ή και έτοιμες προς συγκομιδή, αλλά ζημιές και σε αυτοκίνητα, ή άλλες υποδομές.

Η αστάθεια είναι φυσιολογικό γεγονός την εποχή αυτή καθώς είναι οι μήνες Μάιος και Ιούνιος αποτελούν τη μεταβατική περίοδο προς το Καλοκαίρι. Ο λόγος που εμφανίζεται η αστάθεια στη μεταβατική περίοδο είναι το γεγονός ότι επικρατεί μεγάλη ανομοιομορφία στη θερμοκρασία αλλά και στην υγρασία της ατμόσφαιρα, ενώ επέρχεται σταθεροποίηση καθώς προχωράμε στις θερμότερους μήνες του Καλοκαιριού.

Ερ. Πώς είναι η κατάσταση τον φετινό Ιούνιο; Είναι ίδια τα φαινόμενα με τα τελευταία χρόνια;

Απ. Τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι ο Ιούνιος τα τελευταία χρόνια είναι γενικά θερμότερος από τις κανονικές τιμές, αλλά πολύ βροχερός μήνας, με βροχοπτώσεις έως και τετραπλάσιες από τα κανονικά επίπεδα. Το μήνα αυτό είχαμε αρκετά επεισόδια πλημμυρών που προκάλεσαν μεγάλες ζημιές ενώ κινδύνευσαν και δεκάδες άνθρωποι σε διάφορες περιοχές της χώρας. Μόλις πέρυσι είχαμε το τραγικό γεγονός της μεγάλης καταστροφής στη Μάνδρα Αττικής στις 26-27/6/2018, με 49 χιλιοστά βροχόπτωσης στην Ελευσίνα, με το μεγαλύτερο ημερήσιο ύψος βροχής στις 26/6/2018 στο μετεωρολογικό σταθμό της Κασσάνδρειας Χαλκιδικής, 125 χιλιοστά.

Ερ. Πώς αλληλεπιδρά η κλιματική αλλαγή στην ένταση των φαινομένων;

Απ. Η κλιματική αλλαγή επιδρά κατ΄αρχάς στη σταθερή αύξηση της θερμοκρασίας που παρατηρούμε τις τελευταίες δεκαετίες. Η αύξηση αυτή της θερμοκρασίας αναμφίβολα επιδρά στα διάφορα καιρικά φαινόμενα, και όπως δείχνουν οι περισσότερες έρευνες επιδρά στην αύξηση της συχνότητας των ακραίων καιρικών φαινομένων. Στο βορειοελλαδικό χώρο παρατηρούμε αύξηση των επεισοδίων των ισχυρών βροχοπτώσεων, και αύξηση των χαλαζοπτώσεων περισσότερο από 30% τις τελευταίες δεκαετίες. Επίσης αύξηση των ισχυρών καταιγίδων, καθώς και την εμφάνιση υπερκαταιγίδων, φαινόμενα με μεγάλη διάρκεια ζωής, μεγάλη ένταση, που πλήττουν αρκετές περιοχές με καταρρακτώδεις βροχές, χαλάζι μεγάλου μεγέθους, ανεμοθύελλες και μερικές φορές και ανεμοστρόβιλους.

Το φαινόμενα των ανεμοστρόβιλων ξηράς και θάλασσας που παρακολουθούμε και ερευνούμε συστηματικά στη χώρα μας τις τελευταίες δεκαετίες παρουσιάζει επίσης μεγάλη αύξηση, παρόλο που έχουμε ενδείξεις, ωστόσο δεν έχουμε ακόμα καταλήξει σε πλήρη συμπεράσματα αν η αυξητική τάση του φαινομένου αυτού οφείλεται στην κλιματική αλλαγή.

(Πηγή: enallaktikos.gr)

Ένας από τους πιο σπουδαίους αρχαιολογικούς χώρους του κόσμου απειλείται άμεσα από την κλιματική αλλαγή

Θάλασσα, βροχή και αέρας εξαφανίζουν τη Δήλο. Παρά τις συστηματικές εργασίες ανάδειξης και συντήρησης, που συντελούνται στο κυκλαδίτικο νησί από το 1873 με πρωτοβουλία της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής, ένας από τους σπουδαιότερους χώρους του αρχαίου κόσμου υφίσταται αργή, αλλά αναπόφευκτη υποβάθμιση.

Τον κώδωνα του κινδύνου έκρουσε κατά τη διάρκεια της διήμερης διεθνούς διάσκεψης για την επίδραση της κλιματικής αλλαγής στην πολιτιστική κληρονομιά, που πραγματοποιήθηκε στο Ζάππειο, ο διευθυντής της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής στην Αθήνα, Α. Φαρνού.

«Η θαλάσσια και η αιολική διάβρωση αποτελούν τις βασικές αιτίων των ζημιών, που υφίστανται οι αρχαιότητες της Δήλου. Το φαινόμενο έχει ενταθεί ξεκάθαρα την τελευταία 10ετία» σημείωσε ο ομιλητής και διευκρίνισε: «Εντοπίζουμε σοβαρές φθορές στην τοιχοποιία (ειδικά στους ευαίσθητους τοίχους από πωρόλιθο), αφανισμό των αρμών και διείσδυση του νερού στα θεμέλια των κτηρίων. Οι βροχές των τελευταίων ετών έχουν ανεβάσει τον υδροφόρο ορίζοντα και σε συνδυασμό με την άνοδο της στάθμης της θάλασσας, βλέπουμε το νερό να εισβάλλει καταστροφικό στον αρχαιολογικό χώρο».

Όπως εξήγησε ο κ. Φαρνού, οι επιστήμονες της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κυκλάδων και της Γαλλικής Σχολής συνεργάζονται σε μια οκταμελή επιτροπή, που συνεδριάζει δύο ή τρεις φορές τον χρόνο για τις επείγουσες επεμβάσεις στον χώρο και για την επεξεργασία ενός πλάνου διαχείρισής του, στο διαδικτυακό σύστημα δεδομένων συσσωρεύονται πληροφορίες για τα προβλήματα που προκύπτουν και ένα τρισδιάστατο μοντέλο, που δημιουργήθηκε πρόπερσι, συνδράμει κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο στις εργασίες προστασίας των μνημείων. Επιπλέον, κάθε χρόνο γίνονται εργασίες στερέωσης στους φθαρμένους τοίχους. Οι περίφημοι λέοντες της Δήλου αντικαταστάθηκαν από αντίγραφα. Οι αυθεντικοί απομακρύνθηκαν από τον χώρο και φιλοξενούνται σε κλειστή αίθουσα, στο Αρχαιολογικό Μουσείο.

«Στη Δήλο γίνονται και θα γίνονται εργασίες συντήρησης. Στο μέλλον θα γίνουν και μεγαλύτερες. Το έργο που καλούμαστε να επιτελέσουμε είναι τεράστιο. Ο χώρος είναι πολύ μεγάλος και η επίδραση από την κλιματική αλλαγή καθιστά εξοντωτική και άνιση τη μάχη που δίνουν οι επιστήμονες για τη συντήρηση των μνημείων του νησιού. Ο στόχος Ελλήνων και Γάλλων ειδικών είναι κοινός, αλλά πάντα θα χρειάζονται χρήματα για να υπηρετηθεί» κατέληξε ο κ. Φαρνού.

(Πηγή: alfavita.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Τα πλαστικά προϊόντα είναι βολικά και όλοι μας τα χρησιμοποιούμε ευρέως, αλλά η ρύπανση από πλαστικά αποτελεί ένα παγκόσμιο περιβαλλοντικό πρόβλημα που απειλεί όλο και περισσότερο τους θαλάσσιους οργανισμούς συμπεριλαμβανομένων των μεγάλων κητωδών και των δελφινιών. 

Για να αναδείξουν αυτό το πρόβλημα, οι επιστήμονες του Ινστιτούτου Κητολογικών Ερευνών Πέλαγος ανέλυσαν το στομαχικό περιεχόμενο από 34 άτομα εφτά ειδών κητωδών που εκβράστηκαν στην Ελλάδα. 

Μεγάλα κομμάτια πλαστικών βρέθηκαν στο στομάχι εννιά ατόμων από τέσσερα διαφορετικά είδη κητωδών: τη φώκαινα, το σταχτοδέλφινο, τον ζιφιό και τον φυσητήρα.

Οι επιστήμονες κατάφεραν να αναγνωρίσουν την προέλευση ορισμένων πλαστικών προϊόντων όπως πλαστικές σακούλες και περιτυλίγματα. Αυτά τα προϊόντα μπορεί να τα είχε χρησιμοποιήσει οποιοσδήποτε / οποιαδήποτε από εμάς και να έφτασαν με άμεσο ή έμμεσο τρόπο (π.χ. παρασυρόμενα από τις ανοιχτές χωματερές μέσω του ανέμου και της βροχής) στη Μεσόγειο, για να καταλήξουν εν τέλει στο στομάχι αυτών των ζώων.

Σύμφωνα με τα ευρήματα των επιστημόνων, το πιο επιβαρυμένο είδος ήταν ο απειλούμενος φυσητήρας (ο γνωστός σε όλους μας Μόμπι Ντικ) καθώς το 60% των ατόμων που βρέθηκαν (δέκα συνολικά) είχαν καταναλώσει πλαστικά. Μεταξύ των διαφόρων πλαστικών αντικειμένων (π.χ. περιτύλιγμα από αναψυκτικά, σακούλες από σούπερ μάρκετ, δίχτυα, σχοινιά κ.λπ.), οι πλαστικές σακούλες ήταν το πιο συχνό εύρημα στα στομάχια των ζώων.

Δυστυχώς, τα πλαστικά ήταν η αιτία θανάτου για τρία από τα εννιά ζώα. Σε αυτές τις περιπτώσεις, τα πλαστικά έφραξαν το στομάχι των ζώων προκαλώντας αρχικά αίσθημα κορεσμού και στη συνέχεια βαθμιαία ασιτία η οποία εν τέλει οδήγησε στον αργό και βασανιστικό θάνατο τους.

Επομένως, είναι φανερό ότι τα πλαστικά προϊόντα, που καθημερινά χρησιμοποιούμε μπορούν να αποδειχτούν εξαιρετικά βλαβερά για την θαλάσσια πανίδα μας.

Καθώς κανένας μας δεν είναι αθώος μπροστά σε αυτό το παγκόσμιο περιβαλλοντικό πρόβλημα, είναι πια καιρός να αναλάβουμε τις ευθύνες μας και να απαγορεύουμε την υπέρμετρη παραγωγή πλαστικών προϊόντων!

Σχετικά με την φωτογραφία εξωφύλλου: Εναέρια φωτογραφία, που δείχνει τα πλαστικά απορρίμματα που βρέθηκαν στο στομάχι του νεαρού φυσητήρα απλωμένα σε ένα γήπεδο τένις (περίπου 33 τ.μ. σε έκταση). Οι άνθρωποι στο πλάνο έχουν ύψος 1.71 μ.

Μπορείτε να βρείτε την δημοσίευση εδώ.

(Πηγή: enallaktikos.gr)

Φαίνεται ότι γερνάμε γιατί γερνούν τα βλαστοκύτταρά μας, δηλαδή τα κύτταρα του οργανισμού που έχουν ως αποστολή την ανάπτυξη, την επούλωση και την ανανέωση, επισημαίνει ο καθηγητής Bιοχημείας στο ΑΠΘ, Γεώργιος Κολιάκος, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ με την ιδιότητα του προέδρου της οργανωτικής επιτροπής του 1ου Συνεδρίου της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης Αναγεννητικής Ιατρικής, με θέμα: «Νεότερα δεδομένα στη Βιολογία και τις Ιατρικές Εφαρμογές των Βλαστοκυττάρων», το οποίο διεξάγεται στη Θεσσαλονίκη.

Παράλληλα τονίζει ότι από τις δεκάδες χιλιάδες εφαρμογές των βλαστοκυττάρων σε δημοσιευμένες παρατηρήσεις και κλινικές δοκιμές, είναι σήμερα γνωστό ότι τα νεαρά βλαστοκύτταρα είναι πιο αποτελεσματικά από τα γηρασμένα σε ό,τι αφορά τη θεραπευτική τους δράση.

“Δημοσιευμένες μελέτες σε πειραματόζωα έχουν δείξει ότι η χορήγηση νεαρών βλαστοκυττάρων σε γηρασμένα πειραματόζωα αντιστρέφει το γήρας και τα ανανεώνει, ενώ μια πρόσφατη μελέτη έδειξε ότι η θεραπεία αυτή αυξάνει και το προσδόκιμο επιβίωσης σε γηρασμένα ποντίκια. Πρόσφατα δημοσιεύτηκαν τα αποτελέσματα δύο κλινικών δοκιμών σε ανθρώπους μέσης ηλικίας 75 ετών με γεροντική καχεξία, οι οποίες συμπεραίνουν ότι νεαρά μεσεγχυματικά βλαστοκύτταρα μπορούν να χορηγηθούν ενδοφλεβίως με ασφάλεια στις περιπτώσεις αυτές και ότι η θεραπεία αυτή βελτίωσε τα συμπτώματα της νόσου” εξηγεί ο κ . Κολιάκος.

Σε ομιλία του με θέμα «Τα ωρολόγια του γήρατος» που θα κάνει σε στρογγυλό τραπέζι στο πλαίσιο του συνεδρίου ο κ .Κολιάκος ορίζει ως γήρας την με το πέρασμα του χρόνου απορρύθμιση, μείωση ή και παύση των φυσιολογικών σωματικών λειτουργιών όλων των συστημάτων του οργανισμού, που οδηγούν τελικά στον θάνατο

«Το γήρας αφορά όλα τα συστήματα του οργανισμού, με έμφαση κυρίως στο αναπαραγωγικό σύστημα, τα αισθητήρια όργανα, το μυοσκελετικό σύστημα, το δέρμα, το ανοσοποιητικό, αναπνευστικό και το νευρικό σύστημα. Ο άνθρωπος αλλάζει σε εμφάνιση με την πάροδο της ηλικίας, ενώ οι λειτουργίες του οργανισμού του σιγά- σιγά καταρρέουν. Η “φυσιολογική διάρκεια ζωής” του ανθρώπου φαίνεται να καθορίζεται από κάποιο χρονόμετρο που μετράει αντίστροφα από τη στιγμή της γέννησης μέχρι τη στιγμή του θανάτου» αναφέρει ο κ. Κολιάκος.

Τα επτά ωρολόγια του γήρατος

Αυτό το χρονόμετρο στο οποίο αναφέρεται ο κ . Κολιάκος ουσιαστικά είναι επτά «ωρολόγια», που όμως σχετίζονται και αλληλοεπιδρούν μεταξύ τους. Ένα από αυτά τα «ωρολόγια» είναι το «ωρολόι των βλαστοκυττάρων». Τα άλλα είναι το ορμονικό, το ανοσολογικό, το οξειδωτικό, το μιτοχονδριακό, το εξωκυττάριο και το ωρολόι του κυτταρικού πυρήνα».

«Το “ορμονικό ωρολόι” είναι ιδιαίτερα προφανές στις γυναίκες με την έναρξη της εμμηνόπαυσης, αλλά και άλλοι αδένες όπως ο θύμος αδένας και η επίφυση αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα. Μάλιστα ,ο θύμος αδένας αρχίζει να υποστρέφεται από την ηλικία των 17 ετών» αναφέρει ο κ. Κολιάκος στην ομιλία του. Παράλληλα εξηγεί ότι η υποστροφή του θύμου αδένα (κεντρικού αδένα του ανοσοποιητικού), αλλά και του μυελού των οστών καθορίζουν και το «ανοσολογικό ωρολόι», που κάνει το ανοσοποιητικό μας σύστημα όλο και πιο αδύναμο με την πάροδο της ηλικίας.

«Οι ελεύθερες ρίζες του οξυγόνου που παράγονται από τη φυσιολογική λειτουργία του οργανισμού προκαλούν περίπου 500.000 μεταλλάξεις ανά κύτταρο καθημερινά, τόσο στο πυρηνικό όσο και στο μιτοχονδριακό DNA. Οι μεταλλάξεις αυτές επιδιορθώνονται συνεχώς από ειδικά ένζυμα. Όμως οι ελάχιστες που ξεφεύγουν οδηγούν είτε σε απόπτωση (θάνατο του κυττάρου) είτε σε γήρανση είτε σε καρκίνο. Οι μεταλλάξεις στο DNA των μιτοχονδρίων μπορεί να δημιουργήσουν ανενεργά μιτοχόνδρια. Στα μιτοχόνδρια γίνεται η ένωση του οξυγόνου με το υδρογόνου και η παραγωγή του ΑΤΡ(τριφωσφορική αδενοσίνη) , του φορέα ενέργειας του κυττάρου. Τα ανενεργά μιτοχόνδρια δεν παράγουν ενέργεια (ΑΤΡ), αλλά ούτε και ελεύθερες ρίζες οξυγόνου, και σιγά σιγά αντικαθιστούν τα ενεργά μιτοχόνδρια κάνοντας το κύτταρο αναερόβιο, άρα μη ικανό να ανταποκριθεί στις ενεργειακές του ανάγκες και τη λειτουργική του αποστολή Στον εξωκυττάριο χώρο οι ελεύθερες ρίζες ευνοούν τη σύνδεση της γλυκόζης στις εξωκυττάριες πρωτείνες (κολλαγόνα ελαστίνη κλπ) και τη δημιουργία των προϊόντων προχωρημένης γλυκοσυλίωσης (AGEs). Αυτά όταν συνδεθούν με έναν ειδικό υποδοχέα των κυττάρων (RAGE) προκαλούν την παραγωγή ακόμη περισσότερων ελευθέρων ριζών. Επίσης κατά τη διαδικασία αυτή η εξωκυττάρια ουσία σκληραίνει, κάνοντας το δέρμα και τα αγγεία να χάνουν την ελαστικότητά τους. Στα κύτταρα που πολλαπλασιάζονται με κάθε κυτταρική διαίρεση, οι άκρες των χρωματοσωμάτων μικραίνουν. Ένα ένζυμο, η τελομεράση, αποκαθιστά αυτή τη βλάβη. Η τελομεράση δεν είναι ενεργή σε όλα τα κύτταρα. Επιπλέον το υψηλό οξειδωτικό στρες μειώνει την ενεργότητα της τελομεράσης» προσθέτει ο κ.Κολιάκος.

Αναφέρει τέλος ότι τα βλαστοκύτταρα υφίστανται και αυτά τις παραπάνω επιδράσεις και γερνάνε. Έτσι δεν μπορούν να ανανεώσουν πλέον τα κύτταρα που αποπίπτουν και φαίνεται ότι γερνάμε επειδή γερνάνε τα βλαστοκύτταρα μας, τα κύτταρα του οργανισμού που έχουν ως αποστολή τους την ανάπτυξη, την επούλωση και την ανανέωση.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Το πρώτο παγκοσμίως κέντρο απελευθέρωσης δελφινιών που μεγάλωσαν σε καθεστώς αιχμαλωσίας δημιουργεί το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος» και σύμφωνα με τη διευθύντρια έρευνας του Ινστιτούτου, Αναστασία Μήλιου, «το Καταφύγιο Θαλάσσιας Ζωής Αιγαίου προσπαθεί να λύσει ένα παγκόσμιο πρόβλημα, δεδομένου ότι για δεκαετίες γίνονται ανά τον πλανήτη συζητήσεις που ξεκίνησαν από τη δεκαετία του ’60 και αφορούν το πώς θα δώσουμε τέλος στην αιχμαλωσία των ζώων».

Μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό του ΑΜΠΕ, «Πρακτορείο 104,9 FM» η κ. Μήλιου, τόνισε πως «έχουν δαπανηθεί πολλά χρήματα, χρόνος και μελάνι επί του θέματος και δεν έχει γίνει κάτι μέχρι στιγμής. Συνεπώς αποφασίσαμε τη δημιουργία του καταφυγίου, μια διαδικασία που ξεκίνησε πριν από έξι χρόνια, ενώ χρειάστηκε να αναγνωριστεί το κατάλληλο σημείο. Πλέον προχωράμε δυναμικά στο νησί των Λειψών, εδώ και δύο χρόνια, τις κατασκευές και αν όλα πάνε καλά στις αρχές του χρόνου θα έχει ολοκληρωθεί ένα κτηνιατρείο και μια υποδομή και αδειοδότηση, για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε στη φιλοξενία δελφινιών που ελευθερώνονται από την αιχμαλωσία».

Σύμφωνα με τη διευθύντρια Έρευνας του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος», για να βρεθεί το κατάλληλο σημείο, χρειάστηκαν περίπου έξι χρόνια αναζήτησης «σε κάθε γωνιά του Αιγαίου».

«Οι Λειψοί έχουν έναν μεγάλο κόλπο σαν φιόρδ με πολύ εύκολα ρεύματα, καλά βάθη κι εξαιρετική βιοποικιλότητα, ενώ το σημαντικό είναι ότι έχουν και μια εξαιρετική τοπική κοινωνία, η οποία πίστεψε σε αυτή την προσπάθεια, είναι υπέρ της, κάτι που αποτελεί βασική προϋπόθεση για οποιαδήποτε παρέμβαση στο περιβάλλον, πόσο μάλλον για ένα τόσο καινοτόμο έργο. Συνεπώς και περιβαλλοντικά και κοινωνικά έχουμε την εξαιρετική περιοχή, η οποία ανήκει στο δημόσιο με αποτέλεσμα να μην έχουμε το ρίσκο να χτιστούν κατασκευές όπως ξενοδοχεία, μπαράκια κ.ο.κ στην περιοχή, κάτι που είναι πολύ σημαντικό», εξήγησε η ειδική επιστήμονας.

«Περίπου 20 θα είναι οι επιστήμονες και οι ερευνητές. Παράλληλα με το κομμάτι της περίθαλψης που θα προσφέρουμε στα τραυματισμένα δελφίνια, θηλαστικά ή χελώνες που βρίσκουμε στην περιοχή, κάτι που επίσης δεν υπάρχει στην Ελλάδα, το πιο σημαντικό είναι να υπάρχει και ένα (σ.σ τέτοιου τύπου) ερευνητικό κέντρο», επεσήμανε η κ. Μήλιου.

Αναφερόμενη στο τι συμβαίνει παγκοσμίως με τα αιχμάλωτα θαλάσσια θηλαστικά η κ. Μήλιου σημείωσε πως «είναι γεγονός ότι χρόνο με τον χρόνο ο κόσμος σταματά να πηγαίνει σε δελφινάρια καθώς συνειδητοποιούμε ότι αυτή η μορφή κακοποίησης των ζώων δεν είναι κάτι το εκπαιδευτικό όπως το ονομάζουνε οι ζωολογικοί κήποι, κάτι που ισχύει και για την κακοποίηση των δελφινιών για ένα σόου».

«Το πρόβλημα που έχει προκύψει με το συγκεκριμένο θηλαστικό βέβαια ξεπερνά κατά πολύ την Ελλάδα, όπως και τη Μεσόγειο, καθώς ακόμη και όταν λόγω μειωμένης προσέλευσης επισκεπτών τα δελφίνια “φεύγουν” από τους ζωολογικούς κήπους, αυτό δεν σημαίνει το τέλος της αιχμαλωσίας τους, όσο δεν υπάρχουν καταφύγια», πρόσθεσε.

Κατά την κ. Μήλιου, το ελπιδοφόρο είναι ότι «ο κόσμος σιγά-σιγά, αρχίζει να σταματάει να πηγαίνει σε δελφινάρια με την προσέλευση να μειώνεται. Έτσι, αυτό που βλέπαμε παλαιότερα, π.χ. και με τις αρκούδες να χορεύουν ή με τα λιοντάρια να βρίσκονται σε τσιμεντένια φωλιά, αλλάζει, είναι κάτι από το οποίο ο κόσμος βλέπουμε να “στρίβει”. Αλλάζει αυτό που θεωρεί αποδεκτό, δεν το θεωρούν διασκεδαστικό να πηγαίνουν τα παιδιά τους σε ένα δελφινάριο και να βλέπουν εξαναγκασμένες παραστάσεις».

Σχολιάζοντας το ενδεχόμενο να υπάρχει η εναλλακτική απελευθέρωσης των δελφινιών στο φυσικό τους περιβάλλον, η κ. Μήλιου ανέφερε πως αυτό είναι πρακτικά ανέφικτο. «Θα ήταν ιδανικό και η καλύτερη λύση να τα αφήναμε ελεύθερα, αλλά είναι ένα ζώο το οποίο βρίσκεται σε άμεση εξάρτηση από τον άνθρωπο, δεν έχει τραφεί μόνο του, έχει βρεθεί σε μια πολύ δύσκολη κατάσταση μετά από είκοσι χρόνια εγκλεισμού σε μια μικρή πισίνα, ενώ μάλιστα σε πολλές χώρες τα δελφίνια ήταν και σε εσωτερικούς χώρους, δεν βλέπουν καν τον ουρανό και το περιβάλλον» εξήγησε και τόνισε πως τα δελφίνια δεν είναι από τα ζώα, «τα οποία μπορεί κάποιος απλά να ανοίξει και να φύγουν».

«Είναι πολύ πιθανό πολλά από αυτά να μην μπορούν να ζήσουν στο ανοιχτό πέλαγος και χρειάζεται ημιελεύθερο περιβάλλον, που να μοιάζει με το φυσικό, στο οποίο να παρέχεται και τροφή χωρίς να υπάρχει η συνεχής ανθρώπινη αλληλεπίδραση, με την παρουσία να είναι διακριτική και εξ αποστάσεως ενώ όπου απαιτείται να υπάρχει και συμβολή του κτηνιάτρου. Έτσι τα ζώα αυτά θα μπορέσουν να ζήσουν σε μια κατάσταση που θα είναι κάτι σαν… συνταξιοδότηση για όσο ακόμη θα μπορέσουν να ζήσουν», κατέληξε.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

Η τήξη των παγετώνων των Ιμαλαΐων λόγω της ανόδου των θερμοκρασιών που έχει επιφέρει η κλιματική αλλαγή έχει επιταχυνθεί δραματικά από την αρχή του 21ου αιώνα, σύμφωνα με μία νέα επιστημονική έρευνα, που βασίστηκε σε παρατηρήσεις αμερικανικών δορυφόρων (κατασκοπευτικών και της NASA) πάνω από την Ινδία, το Νεπάλ και το Μπουτάν.

Οι παγετώνες της περιοχής χάνουν διπλάσια ποσότητα πάγου κάθε χρόνο από το 2000 μέχρι σήμερα (περίπου μισό μέτρο), από ό,τι έχαναν μεταξύ 1975 και 2000 (0,25 μέτρα). Οι πρόσφατες ετήσιες συνολικές απώλειες πάγου εκτιμώνται σε περίπου οκτώ δισεκατομμύρια τόνους νερού, ποσότητα ισοδύναμη με 3,2 εκατομμύρια πισίνες ολυμπιακών διαστάσεων, έναντι τεσσάρων δισεκατομμυρίων τόνων που ήσαν οι μέσες ετήσιες απώλειες κατά την περίοδο 1975-2000. Σε χαμηλότερα υψόμετρα η απώλεια των επιφανειακών πάγων φθάνει πλέον και τα πέντε μέτρα τον χρόνο.

Τα νέα στοιχεία αποτελούν την πιο πειστική ένδειξη μέχρι σήμερα ότι η υπερθέρμανση του πλανήτη «τρώει» τους πάγους της πιο ψηλής οροσειράς της γης. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Τζόσουα Μάουρερ του Γεωπαρατηρηρίου Lamont-Doherty του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Science Advances», εκτιμούν ότι κατά τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες οι παγετώνες των Ιμαλαΐων έχουν χάσει έως το ένα τέταρτο της τεράστιας μάζας τους.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Γράφει η Ανθή Κουτσουμπού

Μέχρι το 2050 ο συνολικός πληθυσμός της Γης θα φτάσει τα 9,7 δισ. ανθρώπους ενώ σήμερα είναι στα 7,7 δισ., σύμφωνα με έρευνα που δημοσιοποίησε πρόσφατα ο ΟΗΕ.

Η Ινδία πρόκειται να ξεπεράσει την Κίνα ως η πολυπληθέστερη χώρα στον κόσμο σε λιγότερο από μια δεκαετία, όπως αναφέρει νέα έκθεση των Ηνωμένων Εθνών.

Η Κίνα και η Ινδία μετρούν σήμερα περίπου το 37% του συνολικού πληθυσμού των 7,7 δισ. ανθρώπων. Η Κίνα φιλοξενεί σήμερα περίπου 1,4 δισ. ανθρώπους και η Ινδία 1,3 δισ. Ωστόσο, μέχρι το 2027 η Ινδία θα έχει περισσότερους ανθρώπους από την Κίνα, σύμφωνα με προ ημερών έκθεση του ΟΗΕ σχετικά με τις παγκόσμιες προοπτικές του πληθυσμού ενώ μέχρι το 2050 το χάσμα αναμένεται να ανοίξει ακόμα περισσότερο.

“Μεταξύ 2019 και 2050, 55 χώρες ή περιοχές αναμένεται να δουν τον πληθυσμό τους να μειώνεται κατά τουλάχιστον 1%” σημειώνεται στην έκθεση, κυρίως λόγω χαμηλών ποσοστών γονιμότητας και σε ορισμένες περιπτώσεις λόγω μεγάλου αριθμού μεταναστών.

“Στην Κίνα ο πληθυσμός προβλέπεται ότι θα συρρικνωθεί κατά 31,4 εκατ. ή 2,2%”. Κάτι που σημαίνει ότι ο πληθυσμός της Κίνας θα φτάσει στα 1,1 δισ., αριθμός μικρότερος από τα 1,5 δισ. που προβλέπονται για την Ινδία.

Μέχρι το 2050 η έκθεση αναφέρει ότι ο συνολικός πληθυσμός της Γης θα είναι 9,7 δισ. άνθρωποι, μια εντυπωσιακή αύξηση σε διάρκεια ενός αιώνα. Να σημειωθεί ότι πέντε χρόνια μετά την ίδρυση του ΟΗΕ, το 1950, ο παγκόσμιος πληθυσμός ήταν μόλις 2,6 δισ. άνθρωποι.

Η Κίνα προσπαθεί εδώ και χρόνια να αντιμετωπίσει προληπτικά την μείωση του πληθυσμού της. Με την γήρανση του πληθυσμού της να είναι ταχεία και την μείωση των γεννήσεων, το Πεκίνο “πήρε πίσω” ακόμα και την πολιτική του για ένα παιδί προκειμένου να ενθαρρύνει τα ζευγάρια να κάνουν περισσότερα παιδιά. Όμως με τον ολοένα αυξανόμενο αστικό πληθυσμό που αντιμετωπίζει αυξημένο κόστος ζωής, οι προσπάθειες αύξησης του ποσοστού των γεννήσεων απέτυχαν.

Εκτός από την Ινδία που πρόκειται να ξεπεράσει την Κίνα, η έκθεση του ΟΗΕ αναφέρει ότι η Νιγηρία θα είναι η τρίτη χώρα με τη μεγαλύτερη πληθυσμιακή πυκνότητα μέχρι το 2050, με τις εκτιμήσεις να κάνουν λόγο για 733 εκατ. ανθρώπους, ξεπερνώντας τις ΗΠΑ, οι οποίες θα πέσουν στην τέταρτη θέση με 434 εκατ. Το Πακιστάν θα παραμείνει η πέμπτη χώρα σε πληθυσμό στον κόσμο.

(Πηγή: news247.gr)