Σημείωμα του εκδότη

Μικροί Μεγάλοι μου Φίλοι,

Σήμερα θα απευθυνθώ όχι σε σας, αλλά στους μεγάλους.

Βαρυχειμωνιά φέτος, όχι τόσο από τον καιρό που ήταν αρκετά ήπιος και πολλές φορές γλυκός και πρόσχαρος. Αλλιώτικη βαρυχειμωνιά, παράξενη, ψεύτικη, κατασκευασμένη από τις πιο σύγχρονες μηχανές παραγωγής τρόμου και ανασφάλειας, συνευθύνης και απελπισίας. Τρόμου και ανασφάλειας στη δουλειά και την αναδουλειά, στο δρόμο, στο σχολειό, στο σπίτι, στον ύπνο. Συνευθύνης και απελπισίας στη συμπεριφορά μας σε κάθε κοινωνική συνεύρεση και συναλλαγή. Τα υπερσύχρονα αυτά μηχανήματα παραγωγής τρόμου ανήκουν σε ελάχιστους, γνωστούς με ονοματεπώνυμο, που χρόνια τώρα καταλήστευσαν και κυριολεκτικά στράγγιξαν τη χώρα μας και τον λαό μας, φυγαδεύοντας σε άλλες χώρες αμύθητους θησαυρούς. Χειριστής αυτών των μηχανημάτων, παραγωγός της τρομοκρατίας, του εκφοβισμού του απλού κόσμου, είναι το σημερινό επίσημο κράτος, που δεν διστάζει να παραβιάζει ωμά ακόμα και το Σύνταγμα προκειμένου να προσδώσει νομιμοφάνεια στην παρανομία του. Με καταιγισμό καθημερινών μέτρων χειροτερεύει το ήδη χαμηλό βιοτικό επίπεδο των απλών πολιτών, φέρνοντας όλο και πιο κοντά ένα άθλιο, αβέβαιο μέλλον για τα σημερινά παιδιά.

Πολύ πιο εξελιγμένα τα βασανιστήρια από εκείνα της χούντας, που θυμούνται οι παλιότεροι.  Τηλεοπτικοί τηλεβόες στο μάξιμουμ της έντασής τους προσπαθούν, μεταδίδοντας τις κραυγές των πλέον επίσημων εκπροσώπων του κράτους – πρωθυπουργών, αντιπροέδρων, υπουργών, – να κυριαρχήσουν στον εγκέφαλό μας.

«Μαζί τα φάγαμε! Είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι!». «Μην τολμήσετε και σταματήσετε να ξεχειλίζετε τα πιθάρια κρατικοδίαιτων τραπεζιτών, μεγαλοεργολάβων, μεγαλομετόχων ανωνύμων εταιρειών και πάσης φύσεως αεριτζήδων, γιατί θα πάτε όλοι φυλακή σαν φοορδιαφεύγοντες ή λαθρεπιβάτες. Παλιο-τζαμπατζήδες! Προσέξτε καλά! Πειθαρχία στους νόμους του κράτους! Να είστε καλά παιδιά, υπάκουα σε ό,τι σας λέει η Τρόικα, αλλιώς εσείς θα ευθύνεστε για την καταστροφή της χώρας! Να συνηθίσετε να περιμένετε στις ουρές, χωρίς να βγάζετε τσιμουδιά! Κακομαθημένοι!».

Όπως είναι γνωστό και από την επιστήμη του ψέματος, «πες – πες, στο τέλος κάτι θα μείνει». Και πράγματι, προς το παρόν κάτι μένει: λίγος φόβος, λίγη αμηχανία, λίγο ακόμη μούδιασμα. Ωστόσο, για ελάχιστο καιρό ακόμα.

Η φύση μας έχει διδάξει στο παρελθόν και συνεχίζει να μας διδάσκει καθημερινά πως όσες επιζήμιες παραμορφωτικές παρεμβολές κι αν έχει δεχτεί από ανεξέλεγκτες βιομηχανικές και άλλες καταχρήσεις, υπομένει για ένα αρκετό διάστημα και ξαφνικά, με μερικά – απρόβλεπτα για άλλους – φαινόμενα επανέρχεται και ισορροπεί. Κάπως έτσι συμβαίνει και στη κοινωνία, κάτι που δυστυχώς τυφλωμένοι από την αλαζονία τους οι κυβερνώντες αγνοούν.

Στην ευρύτερη μεσογειακή μας γειτονιά τελειώνει ο χρόνος λαϊκής υπομονής, η ανοχή για να πλουτίζει με τη δυστυχία του κόσμου το παλάτι του ο κάθε βασιλιάς, ή ο κάθε εγκάθετος δικτάτορας που θεωρεί τον εαυτό του απεσταλμένο του Θεού και αναντικατάστατο.

Ζήσαμε και ζούμε όχι μόνο την εκτόνωση της ηφαιστειακής τέφρας στην Αίτνα της Σικελίας, αλλά και την παλλαϊκή έκρηξη στην Τυνησία, την Αίγυπτο και σταδιακά στις περισσότερες αραβικές χώρες. Ας ψάχνουν να βρουν οι μυστικές υπηρεσίες και οι υπηρεσίες ασφαλείας των προηγμένων χωρών και οι επιτελείς τους «υποκινητές» και «τρομοκράτες». Πρέπει να συλλάβουν και να αφοπλίσουν έναν – έναν τους περισσότερους πολίτες, μιας και η συντριπτική πλειοψηφία του λαού παίρνει μέρος στις επαναστατικές αυτές ανατροπές, με αυτοθυσία και αυταπάρνηση. Έχουμε σχεδόν εξοικειωθεί με τα συχνά καιρικά φαινόμενα μετάδοσης της σκόνης της ερήμου στην πατρίδα μας. Ποιός άραγε αμφισβητεί την επίδραση και αυτής της ανατρεπτικής θύελλας; Κοντοζυγώνει όχι μόνο για την χώρα μας αλλά και τις προηγμένες, κατά τα άλλα, ευρωπαϊκές χώρες.

Πριν ένα – δύο χρόνια σπέρνανε τρόμο με τον ιό Η1Ν1, για να πουλήσουν σκανδαλωδώς τα εμβόλιά τους κάποιες φαρμακοβιομηχανίες. Φέτος σπέρνουν τρόμο για να δεχτούμε το ξεπούλημα της χώρας μας σαν θεϊκή ευλογία και σωτηρία. Παλεύουν με το μυαλό μας, να υποτάξουν τη σκέψη μας, να αποδεχτούμε αδιαμαρτύρητα ότι το μαύρο είναι άσπρο. Να θεωρούμε λογική την εξοικονόμηση πόρων κλείνοντας σχολεία και νοσοκομεία, δυσκολεύοντας τη μετακίνηση των μαθητών, ενώ την ίδια στιγμή παραμένουν στη θέση τους ακόμα και αυτοί που δημόσια ομολόγησαν σκανδαλώδεις προεκλογικές χρηματοδοτήσεις από ξένες εταιρείες. Να κοιταζόμαστε στον καθρέφτη και να αναγνωρίζουμε όχι τον εαυτό μας, αλλά εκείνον που επιβάλλει η τρομοκρατία τους. Χαμένος κόπος! Δεν θα μας τρελάνουν! Δεν είναι τρελοί ή αναρχικοί οι κάτοικοι της Κερατέας, όταν μέσα στις αυλές και από τα ανοικτά τους παράθυρα περνούν χημικά και δακρυγόνα. Δεν είμαστε τρελοί που παίρνουμε τους δρόμους. Αγανακτισμένοι και κυρίως αποφασισμένοι είμαστε.

Είναι καιρός οι πνευματικοί άνθρωποι, οι εκπαιδευτικοί της χώρας να παιδεύσουν τα παιδιά μας (και με προσωπικό παράδειγμα) όχι μόνο στην πειθαρχία, όπως έκαναν χρόνια τώρα, αλλά και στην κρίση, την κριτική, την άρνηση και την ανυπακοή, σαν μορφές αντίστασης σε κάθε προσπάθεια κατάργησης θεμελιωδών όρων ζωής, ξεπουλήματος της εθνικής μας κυριαρχίας.

Κι εμείς οι γονείς, παρά το φυσιολογικό καθημερινό μας καρδιοχτύπι, να αισθανόμαστε αγαλλίαση όταν τα παιδιά μας απειθαρχούν και μας πετούν στα μούτρα τον κόσμο που τους παραδώσαμε, για να φτιάξουν αλλιώτικα το δικό τους. Να είμαστε δίπλα τους και να τα βοηθάμε. Είναι η ελάχιστη εξιλέωση της ευθύνης για την τόσων χρόνων ταπείνωσή μας.

Ο φίλος σας

Γιάννης Σαράντης

(Φεβρουάριος 2011)

 

Share
Κατηγορίες: Σημείωμα του εκδότη. Προσθήκη στους σελιδοδείκτες.