paidevo.gr | parents

Το παιδί σας είναι ντροπαλό, αποφεύγει να μιλάει σε ανθρώπους που δεν βλέπει συχνά και δεν έχει φίλους στην ηλικία του; Τότε τα πρώτα σημάδια της αντικοινωνικότητάς του, είναι γεγονός!

Αυτό δεν σημαίνει απαραιτήτως όμως πως έχει χαθεί το παιχνίδι. Το αντίθετο μάλιστα αφού τα πιτσιρίκια όσο δύσκολα μπορούν να κοινωνικοποιηθούν, άλλο τόσο εύκολα μπορούν να αποκτήσουν το δικό τους κοινωνικό περιβάλλον. Και υπάρχουν φυσικά πολλοί τρόποι για να το καταφέρετε ως γονείς.

Βγαίνετε συχνά με το παιδί σας έξω και ενθαρρύνετέ το να παίζει με τα παιδάκια άλλων οικογενειών που βρίσκονται στο ίδιο μαγαζί ή πάρκο με εσάς.

Μιλάτε για τα πρόσωπα της οικογένειάς σας συχνά, ειδικά όταν περιμένετε να σας επισκεφτούν στο σπίτι. Έτσι, το παιδί θα νιώθει πιο οικεία προς τα πρόσωπα αυτά και θα είναι πιο κοινωνικό την επόμενη φορά που θα τα δει.

Κάνετε και εσείς συχνές επισκέψεις σε στενούς συγγενείς ώστε το παιδί να βλέπει συχνά διαφορετικά πρόσωπα εκτός από τη μαμά, τον μπαμπά και τους παππούδες.

Αν είναι σε κατάλληλη ηλικία, γράψτε το σε παιδικό σταθμό ώστε να μάθει το παιδί τι σημαίνει να συναναστρέφεται άτομα της ίδιας ηλικίας με εκείνο.

(πηγή: Zougla.gr)

Πιθανές αιτίες, μεταξύ άλλων, η μεγαλύτερη ηλικία των μητέρων

Αυξήθηκε την τελευταία 20ετία ο αριθμός των εγκύων που διαγιγνώσκονται με καρκίνο, σύμφωνα με νέα μελέτη με πιθανές αιτίες τη μεγαλύτερη ηλικία των μητέρων καθώς και τις καλύτερες μεθόδους ανίχνευσης του καρκίνου.

Οι ερευνητές αναφέρουν ότι το 2007 192 στις 100.000 εγκύους και λεχώνες διαγνώστηκαν με καρκίνο, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό το 1994 ήταν 112 ανά 100.000 γυναίκες.

«Οι μορφές καρκίνου που συνδέονται με την εγκυμοσύνη έχουν αυξηθεί και αυτό εξηγείται μερικώς από την αύξηση της ηλικίας που γεννάει μια γυναίκα. Η εγκυμοσύνη αυξάνει την επαφή των γυναικών με τις υγειονομικές υπηρεσίες και την πιθανότητα διάγνωσης, αλλά μπορεί ακόμη να επηρεάσει την ανάπτυξη καρκινικών όγκων», έγραψε η Κριστίν Ρόμπερτς, ερευνήτρια μαιευτικής στο πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ που συμμετείχε στη μελέτη.

Η επιστημονική της ομάδα συνέλεξε πληροφορίες από τρεις μεγάλες τράπεζες δεδομένων που αφορούν τις γεννήσεις, περιπτώσεις καρκινοπαθών και εισαγωγές σε νοσοκομεία στη Νέα Νότια Ουαλία της Αυστραλίας.

Σε αυτές περιλαμβάνονταν πληροφορίες για σχεδόν 780.000 γυναίκες που γέννησαν περισσότερες από 1,3 εκατομμύρια φορές κατά το διάστημα 1994-2008. Την ίδια περίοδο, διαγνώστηκαν με καρκίνο περίπου 1.800 μέλλουσες μητέρες και γυναίκες που είχαν γεννήσει κατά τον προηγούμενο χρόνο. Οι ερευνητές είπαν ότι καθώς η διάγνωση γινόταν συχνότερη με την πάροδο των ετών, ο μέσος όρος ηλικίας των εγκύων αυξανόταν. Το 1994, το 13% των εγκύων ήταν μεγαλύτερες των 35 ετών σε σύγκριση με σχεδόν 24% το 2007.

Ο κίνδυνος να εμφανίσει μια γυναίκα καρκίνο αυξάνεται με την ηλικία και το 2007 οι γυναίκες άνω των 35 είχαν πάνω από τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν καρκίνο σε σχέση με τις κάτω των 30. Ωστόσο η ηλικία συνιστά μόνο έναν μικρό παράγοντα αυξημένου κινδύνου για καρκίνο.

Ο Λόιντ Σμιθ, ο οποίος ασχολείται με την θεραπεία γυναικολογικών καρκίνων στο πανεπιστήμιο Ντέιβις της Καλιφόρνιας, συμφώνησε ότι οι βελτιωμένες μέθοδοι εντοπισμού της νόσου ενδεχομένως να ευθύνονται εν μέρει για την αύξηση των κρουσμάτων.

Ο ίδιος επισήμανε ότι το μελάνωμα είναι η πιο κοινή μορφή καρκίνου καθώς πλήττει 45 από τις 100.000 εγκύους ή λεχώνες και η Αυστραλία διαθέτει το υψηλότερο ποσοστό διαγνώσεων μελανώματος στον κόσμο, γεγονός που σημαίνει ότι οι μέθοδοι διάγνωσης έχουν ενδεχομένως βελτιωθεί σημαντικά.

Οι ερευνητές είπαν ότι παρά την αύξηση του κινδύνου για καρκίνο, η νόσος εξακολουθεί να μην εμφανίζεται συχνά στις εγκύους και τις λεχώνες, αλλά η θεραπεία εμφανίζει ιδιαίτερα προβλήματα.

«Όταν έχεις μια έγκυο με καρκίνο, το έμβρυο κινδυνεύει, η γυναίκα κινδυνεύει, η οικογένεια βιώνει υπερβολικό πόνο και αναζητεί την καλύτερη δυνατή συμβουλή, γεγονός που συχνά προκαλεί σύγχυση γιατί κανένας δεν γνωρίζει ακριβώς τι να κάνει», λέει ο Σμιθ.

(πηγή: newsbeast.gr)

Συμβουλές για πιο αποδοτική μελέτη

Πολλοί γονείς ρωτούν πού πρέπει να διαβάζει το παιδί, πώς να είναι διαμορφωμένο το δωμάτιό του, τι να υπάρχει και τι όχι.

Τα παιδιά σχολικής ηλικίας θα πρέπει καταρχάς να έχουν μία συγκεκριμένη ώρα για διάβασμα. Σίγουρα, όχι αμέσως μόλις γυρίσουν από το σχολείο, γιατί θα είναι κουρασμένα, ούτε, όμως, και αργά το βράδυ.

Το ιδανικό είναι να φάνε το μεσημεριανό τους, να παίξουν ή να κοιμηθούν λίγο, και το απόγευμα που θα είναι ξεκούραστα και με καθαρό μυαλό να ξεκινήσουν την μελέτη τους. Έτσι, και λιγότερο χρόνο θα ξοδέψουν αλλά και θα είναι πιο αποδοτικά.

Επιπλέον, σταθερός επιβάλλεται να είναι και ο χώρος. Πολλά παιδιά προτιμούν να διαβάζουν στην κουζίνα για να έχουν κοντά τη μαμά, άλλα ξαπλωμένα στο πάτωμα, άλλα στη δουλειά του μπαμπά, στη γιαγιά, στο σαλόνι.

Ο ιδανικός χώρος είναι σαφώς το δωμάτιο του παιδιού, ή αν δεν έχει δικό του και το μοιράζεται με τα αδέρφια του, τότε κάποιο σημείο του σπιτιού όπου θα υπάρχει το δικό του γραφείο μελέτης.

Τι πρέπει, όμως, να υπάρχει στο δωμάτιο του παιδιού;

Καταρχάς, ένα γραφείο, πάνω στο οποίο θα υπάρχουν μόνο τα απολύτως απαραίτητα (πχ. βιβλία και τετράδια σύμφωνα με το σχολικό πρόγραμμα για την επόμενη μέρα, κασετίνα, ένα ποτήρι νερό για να μην χρειάζεται να κάνει μεγάλα διαλείμματα αν διψάει).

Επίσης, ένα φωτιστικό (αριστερά αν πρόκειται για δεξιόχειρα, δεξιά αν πρόκειται για αριστερόχειρα) για να έχει καλύτερη ορατότητα όταν γράφει ή διαβάζει.

Ένα ρολόι στον τοίχο με μεγάλους αριθμούς ώστε να μπορεί να οργανώνει τον χρόνο του. Επίσης, σε ένα ευδιάκριτο σημείο καλό είναι να υπάρχει αναρτημένο το εβδομαδιαίο σχολικό πρόγραμμα του παιδιού.

Μπορείτε, επιπλέον, να φτιάξετε ένα «πρόγραμμα διαβάσματος», πχ.: ξεκινάω με την αντιγραφή, έπειτα ορθογραφία, διάλειμμα, μαθηματικά κτλ. Χρησιμοποιείστε λίστα και όχι κείμενο, λίγα λόγια, αρκετές εικόνες. Το διάβασμα του παιδιού θα είναι πιο οργανωμένο αν γνωρίζει ακριβώς τι και με ποια σειρά πρέπει να τα κάνει.

Συρτάρια όπου εκεί θα βρίσκονται όλα τα σχολικά είδη, πχ. στο πρώτο συρτάρι τα μολύβια, γόμες, ξύστρες, στο δεύτερο τα μπλοκ ζωγραφικής, μπογιές, στο τρίτο τα τετράδια κτλ.

Η οργάνωση και η έλλειψη πολλών ακουστικών και οπτικών ερεθισμάτων στον χώρο είναι τα κύρια χαρακτηριστικά που θα πρέπει να έχετε κατά νου πριν ξεκινήσετε τη μελέτη των σχολικών μαθημάτων στο σπίτι.

(πηγή: iator.gr)

Θέλετε τα παιδιά σας να έχουν οξυμένη ακοή ως ενήλικες, στείλτε τα να μάθουν ένα μουσικό όργανο.

Νέα έρευνα ανακάλυψε ότι παιδιά που έπαιζαν ένα μουσικό όργανο ακόμη και για μικρό χρονικό διάστημα είχαν καλύτερη ακοή, ενισχυμένες εγκεφαλικές αποκρίσεις σε σύνθετους ήχους και αναγνώριση διαφόρων συχνοτήτων ως ενήλικες.

H ερευνήτρια Nina Kraus, δήλωσε ότι με βάση αυτά που γνωρίζουμε σχετικά με τον τρόπο που η μουσική βοηθά το σχηματισμό του εγκεφάλου, η έρευνα υπέδειξε ότι τα βραχυπρόθεσμα μουσικά μαθήματα μπορεί ενδεχομένως να ενισχύουν την ακοή και τη μάθηση μακροπρόθεσμα.

Η ομάδα ερεύνησε την ανταπόκριση 45 ενηλίκων σε διάφορους σύνθετους ήχους με χρήση ηλεκτροδίων για τη μέτρηση της εγκεφαλικής δραστηριότητας.

Οι ενήλικες ομαδοποιήθηκαν με βάση το πόση μουσική εκπαίδευση είχαν ως παιδιά-καθόλου, ένα έως 5 χρόνια, ή 6 έως 11 χρόνια.

Άνθρωποι που μελέτησαν μουσική, ακόμα και λίγα χρόνια, είχαν πιο ισχυρή νευρική επεξεργασία των διαφορετικών τεστ ήχων.

Ήταν ιδιαίτερα αποτελεσματικοί στο να μπορούν να ξεχωρίζουν τη χαμηλότερη συχνότητα ήχου, που χρειάζεται όταν ακούμε ομιλία και μουσική σε θορυβώδες περιβάλλον.

Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Journal of Neuroscience

(πηγή: healthpress.gr)

Η έλλειψη σιδήρου κατατάσσεται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ως η υπ’ αριθμόν ένα διατροφική ανεπάρκεια παγκοσμίως και αποτελεί μέχρι και σήμερα μια πραγματικότητα.

Ο σίδηρος θεωρείται απαραίτητο θρεπτικό συστατικό για τους ζωικούς οργανισμούς και από το 1860 μέχρι και σήμερα αποτελεί το μέταλλο για το οποίο έχουν γίνει οι περισσότερες μελέτες.

Το ανθρώπινο σώμα περιέχει 2-4 γρ. σιδήρου. Η ολική ποσότητα σιδήρου που περιέχεται στο σώμα δεν είναι συνάρτηση μόνο του βάρους αλλά και μίας πληθώρας φυσιολογικών καταστάσεων όπως η ηλικία, το φύλο, η εγκυμοσύνη και τα στάδια ανάπτυξης.

Χαρακτηριστικό του μεταβολισμού του σιδήρου είναι η αποθήκευσή του και η επαναχρησιμοποίησή του σε ποσοστό 90%.

Ο σίδηρος είναι απαραίτητος για τη μεταφορά οξυγόνου μέσω της αιμοσφαιρίνης, για την απελευθέρωση ενέργειας καθώς και για την ανάπτυξη και διαφοροποίηση των κυττάρων.

Η ανεπάρκειά του σχετίζεται με συμπτώματα όπως εξάντληση, ζαλάδα, πονοκέφαλοι, τριχόπτωση, εύθραυστα νύχια, μειωμένες ικανότητες μάθησης, μειωμένη μνήμη και ευαισθησία στις λοιμώξεις λόγω αποδυνάμωσης του ανοσοποιητικού συστήματος. Επίσης, το 50% των περιπτώσεων αναιμίας οφείλονται στην έλλειψη σιδήρου.

Τα συμπληρώματα διατροφής μπορούν να λειτουργήσουν ως βοηθητικά μέσα, όταν τα αποθέματα σιδήρου στον οργανισμό είναι μειωμένα.

Όμως, μετά το τέλος της θεραπείας οι αποθήκες θα αδειάσουν ξανά αν δεν διασφαλιστεί η λήψη επαρκών ποσοτήτων σιδήρου μέσω της διατροφής κατά τη διάρκεια, αλλά και μετά τη θεραπεία.

Πώς θα απορροφηθεί σωστά ο σίδηρος;

Ο διαιτητικός σίδηρος υπάρχει σε δύο μορφές: τον αιμικό και τον μη αιμικό. Ο αιμικός ή ζωικός σίδηρος περιέχεται στα ζωικά τρόφιμα όπως το κόκκινο κρέας, τα ψάρια, τα πουλερικά, το συκώτι.

Ο σίδηρος των φυτικών τροφίμων όπως τα φασόλια, οι φακές, κάποια φρούτα και λαχανικά, ονομάζεται μη αιμικός.

Η διαφορά ανάμεσα στις δύο μορφές βρίσκεται στην απορρόφηση. Ο αιμικός σίδηρος απορροφάται πιο εύκολα από το σώμα μας σε ποσοστό 8% έως 40%, ενώ ο μη αιμικός απορροφάται δυσκολότερα σε ποσοστό 0,5% έως 6%.

Η βιταμίνη C έχει την ιδιότητα να αυξάνει την απορρόφηση του μη αιμικού σιδήρου. Για το λόγο αυτό ενδείκνυνται οι συνδυασμοί των πλούσιων σε σίδηρο τροφίμων με άλλα τρόφιμα που αποτελούν πηγές βιταμίνης C.

Όμως υπάρχουν συστατικά τροφίμων όπως οι ταννίνες που βρίσκονται κυρίως στο τσάι, καθώς και το ασβέστιο που συναντάται στα γαλακτοκομικά, «ανταγωνίζονται» το σίδηρο εμποδίζοντας την απορρόφησή του.

Κάποια τρόφιμα, μέσα σ’ αυτά και το σπανάκι, περιέχουν οξαλοξικά οξέα και καθιστούν δύσκολη την απορρόφηση του διαιτητικού σιδήρου στον οργανισμό.

Πρακτικές Λύσεις

Επιλέξτε επιδόρπια πλούσια σε Βιταμίνη C: Θα δράσουν συνεργατικά με το σίδηρο των τροφίμων του κυρίως πιάτου αυξάνοντας την απορρόφησή του. Φρουτοσαλάτες με φρούτα όπως το ροδάκινο, το ακτινίδιο, οι φράουλες, τα πορτοκάλια και το γκρέιπφρουτ είναι ιδανικές.

Βάλτε στη σαλάτα σας αρκετές ωμές πιπεριές κομμένες κατά προτίμηση με το χέρι, ρίξτε μπόλικο λεμόνι στο σπανακόρυζο και προτιμήστε σάλτσες με βάση τη ντομάτα αντί για τις λευκές.

Ιδανική επιλογή αποτελούν και οι εμπλουτισμένοι χυμοί με βιταμίνη C, όπως αυτοί που περιέχουν έξτρα ποσότητα βιταμίνης.

Οι πρωτεΐνες των κρεάτων και των ψαριών: Συμβάλλουν στην απορρόφηση του μη αιμικού σιδήρου. Δοκιμάστε φακές με ψάρι σχάρας και φασόλια με τόνο σε νερό.

Διαλέξτε τα σωστά σνακς: Σωστές επιλογές τροφίμων για σνακ θα σας βοηθήσουν να καλύψετε τις ανάγκες σας. 2 φέτες γαλοπούλα με έναν 100% φυσικό χυμό πορτοκάλι ή 1 ποτήρι χυμός εμπλουτισμένος με σίδηρο και βιταμίνη C αποτελούν καλούς συνδυασμούς.

Προσέξτε την ώρα που καταναλώνετε κάποια τρόφιμα: Αν τα αποθέματα σιδήρου σας είναι χαμηλά, φροντίστε να πιείτε τσάι ή να φάτε σοκολάτα 1 ώρα πριν ή 2 ώρες μετά το γεύμα σας.

Αποφύγετε επίσης την κατανάλωση κόκκινου κρασιού μαζί με το φαγητό.

Επίσης, τα γαλακτοκομικά προϊόντα είναι πλούσια σε ασβέστιο. Ο συνδυασμός τους με το διαιτητικό σίδηρο έχει ως αποτέλεσμα τη μειωμένη απορρόφηση. Μην τα καταναλώσετε μαζί με πηγές σιδήρου, αλλά επιλέξτε κάποια άλλη ώρα της ημέρας για να τα απολαύσετε.

Διαβάστε τις ετικέτες τροφίμων: Ένα τρόφιμο μπορεί να θεωρηθεί πηγή σιδήρου όταν περιέχει τουλάχιστον 2,1 mg σιδήρου στα 100 γραμμάρια ή ανά μερίδα εφόσον περιέχεται μόνο μία μερίδα στη συσκευασία.

Πλούσια σε σίδηρο θεωρούνται τα τρόφιμα που περιέχουν τουλάχιστον 4,2 mg σιδήρου στα 100 γραμμάρια ή στη μία μερίδα της συσκευασίας.

Εξετάστε ακόμη αν κάπου στην ετικέτα αναγράφεται η ύπαρξη EDTA (αιθυλενο-διαμινο-τετραοξικό οξύ). Το EDTA είναι ένα συντηρητικό που μειώνει την απορρόφηση σιδήρου από το σώμα κατά 50%.

(πηγή: dete.gr)