Η Δημόσια Πρωτοβάθμια Περίθαλψη στην Πάρο και την Αντίπαρο καταρρέει τα μνημόνια χτύπησαν και το Κέντρο Υγείας της Πάρου που βρίσκεται πλέον σε κατάρρευση.
Το υπουργείο Υγείας επί δύο χρόνια κωφεύει στις διαμαρτυρίες των κατοίκων των νησιών και δεν προκηρύσσει την κάλυψη των κενών οργανικών θέσεων σε γιατρούς βασικών ειδικοτήτων, νοσηλευτών και διασωστών του ΕΚΑΒ.
Ο μόνιμος πληθυσμός των νησιών που ξεπερνά τους 15.000 κατοίκους και τους θερινούς μήνες λόγω τουρισμού, μαζί με τους εποχικούς επισκέπτες φτάνει ημερησίως τους 80.000 βρίσκεται στο έλεος της τύχης.
Η δημόσια πρωτοβάθμια περίθαλψη στο νησί, που πριν από δύο χρόνια λειτουργούσε κατά τρόπο ικανοποιητικό, τώρα στερείται τις υπηρεσίες παθολόγων, παιδιάτρων, γυναικολόγων, ορθοπεδικών, μαιών, νοσηλευτικού προσωπικού και διασωστών του ΕΚΑΒ.
Από τις 4 οργανικές θέσεις παθολόγων ή γιατρών γενικής ιατρικής, οι 3 θέσεις είναι κενές, οι 2 θέσεις καρδιολόγων είναι κενές, οι 2 θέσεις παιδιάτρων είναι κενές, η θέση του γυναικολόγου είναι κενή, η θέση του ορθοπεδικού είναι κενή , η θέση της μαίας είναι κενή, 2 θέσεις νοσηλευτριών είναι κενές και το ΕΚΑΒ αδυνατεί να καλύψει τις βάρδιες σε 24ωρη βάση, αφού από τους 11 διασώστες που προβλέπονται υπηρετούν μόνο 6.
Τα ιατρικά εργαστήρια λειτουργούν με ελάχιστα υλικά, αφού αυτά χορηγούνται από το νοσοκομείο της Σύρου με το σταγονόμετρο και ιατρικά μηχανήματα επισκευάζονται με χορηγίες κατοίκων του νησιού. Είναι χαρακτηριστικό της κατάστασης που επικρατεί, ότι σύλλογος της Πάρου κάλυψε το έλλειμμα σε φιλμ του ακτινολογικού, δημοτικός σύμβουλος κάλυψε τη δαπάνη ανταλλακτικού του υπερηχογράφου και το όχημα του λιμεναρχείου μετέφερε γηραιό ασθενή από το λιμάνι στο χωριό του ξηλώνοντας τα πίσω καθίσματα.
Προκειμένου να εμβολιασθούν μαθητές ήρθε με καθυστέρηση κλιμάκιο γιατρών από το νοσοκομείο της Σύρου, ενώ ένας σύλλογος γυναικών της Πάρου για να εμβολιάσει παιδιά έφερε τους γιατρούς του κόσμου.
Μπροστά σε μια τέτοια απαράδεκτη τριτοκοσμική κατάσταση όλοι οι φορείς της Πάρου, οι δήμοι της Πάρου και της Αντιπάρου και η τοπική μας Εκκλησία συγκρότησαν συντονιστική επιτροπή που οργάνωσε ενημερωτικές συγκεντρώσεις σε όλα τα χωριά της Πάρου και την Αντίπαρο και διαμαρτυρήθηκε σε μια συγκέντρωση έξω από το Κέντρο Υγείας στις 14 Δεκεμβρίου που σε πλήθος ήταν η μεγαλύτερη που πραγματοποιήθηκε ποτέ στο νησί. Τη μέρα αυτή έγινε συμβολική κατάληψη σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες, ενώ τα καταστήματα της Πάρου παρέμειναν κλειστά.
Με πρωτοβουλία της συντονιστικής επιτροπής συντάχτηκε επιστολή διαμαρτυρίας, που συγκέντρωσε περισσότερες από 6000 υπογραφές, η οποία θα επιδοθεί στον υπουργό Υγείας, στα κόμματα του Ελληνικού Κοινοβουλίου και στον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Περισσότεροι από 150 κάτοικοι της Πάρου και της Αντιπάρου με εκπροσώπους όλων των φορέων των νησιών και της τοπικής Εκκλησίας αναχωρούν από την Πάρο στις 3 Φεβρουαρίου για να συγκεντρωθούν την επομένη 4 Φεβρουαρίου στις 10 το πρωί έξω από το υπουργείο Υγείας, όταν η συντονιστική επιτροπή θα παραδίδει την επιστολή διαμαρτυρίας στον Υπουργό και θα του ζητά να προχωρήσει σε άμεση λύση του προβλήματος που αφορά την ζωή των χιλιάδων κατοίκων των νησιών.
Στη συνέχεια οι συγκεντρωμένοι παριανοί και Αντιπαριώτες θα κατευθυνθούν στη Βουλή, όπου θα παραδώσουν αντίγραφο της επιστολής διαμαρτυρίας στα κόμματα, από τα οποία και θα ζητήσουν να τους συμπαρασταθούν στον αγώνα τους.
Αντίγραφο της ίδιας επιστολής θα παραδοθεί στο γραφείο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για να σταλεί στον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Για τη Συντονιστική επιτροπή
Κώστας Αργουζής
Πρώην δήμαρχος Πάρου
(πηγή: Tromaktiko)
Κατηγορίες:ΕΙΔΗΣΟΥΛΕΣ|Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Χωρίς παιδίατρο 2500 παιδιά σε Πάρο και Αντίπαρο
Μαμά, αύριο έχουμε να πάμε στο σχολείο πληροφορίες για τον Μάρκο Μπότσαρη!. Όταν εγώ ήμουν στο δημοτικό, η απάντηση που θα έπαιρνα θα ήταν: Φέρε την εγκυκλοπαίδεια να ψάξουμε ! Σήμερα, φαντάζομαι ότι ένα παιδί που θα έκανε την παραπάνω δήλωση στους δικούς του γονείς θα άκουγε: Μπες στο Ίντερνετ να ψάξουμε …
Κι αυτό, βέβαια, είναι και το αναμενόμενο, καθώς το Διαδίκτυο είναι ένα ανεκτίμητο εργαλείο ενημέρωσης, γνώσης, ψυχαγωγίας, ακόμη και κοινωνικοποίησης. Ποιος θα φανταζόταν, όμως, ότι θα έφτανε μια ημέρα που οι γονείς θα πίεζαν τα παιδιά τους να βγουν από το Ίντερνετ, που θα διαπραγματεύονταν τις ώρες που θα τα άφηναν να σερφάρουν και που θα έφταναν ακόμη και να ανησυχούν, επειδή παραμελούν όλα τα υπόλοιπα για να παίζουν ένα παιχνίδι συνδεδεμένα στο Διαδίκτυο;
Σύμφωνα με τους ειδικούς, η ημέρα αυτή έχει φτάσει προ πολλού, καθώς πολλά παιδιά – κυρίως αγόρια – στην εφηβεία ή και λίγο μετά τα 20 παρουσιάζουν σημάδια υπερβολικής ενασχόλησης, ακόμη και εθισμού, με το Διαδίκτυο. Μάλιστα, στη Μονάδα Εφηβικής Υγείας (M.E.Y.) της Β΄ Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών του Νοσοκομείου Παίδων Π. & Α. Κυριακού, παρακολουθούνται ήδη 40 έφηβοι που παρουσιάζουν σημάδια εθισμού στο Διαδίκτυο.
Νούμερα που σοκάρουν
Διεθνή ερευνητικά στοιχεία δείχνουν ότι στην Ελλάδα το 1% των εφήβων έχει εθιστεί στη χρήση του Διαδικτύου, ενώ στη Νορβηγία το 1,98%, στην Κίνα το 2,4% και στην Κορέα το 14%. Στη χώρα μας ειδικά, η έρευνα της Μονάδας Εφηβικής Υγείας (M.E.Y.) της Β΄ Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών στο Νοσοκομείο Παίδων «Π. & Α. Κυριακού» το 2007 σε δείγμα 897 εφήβων, ηλικίας κατά μέσο όρο 15 ετών, που ζούσαν στην Αττική, έδειξε τα εξής:
› Το 12,8% παρουσίαζε περιοδικά ή συχνά προβλήματα σχετικά με την κατάχρηση του Διαδικτύου και το 1% ήταν «εθισμένο» στο Διαδίκτυο.
› Ο πιο συχνός λόγος χρήσης του Διαδικτύου ήταν τα διάφορα παιχνίδια.
› Το 4,2% του δείγματος είχε δεχθεί απειλές μέσω του Διαδικτύου.
› Το 53,4% χρησιμοποιούσε ήδη το Διαδίκτυο για διάστημα μεγαλύτερο του έτους.
› Το 26% το χρησιμοποιούσε καθημερινά και το 8% για περισσότερες από 20 ώρες εβδομαδιαίως.
› Τα αγόρια χρησιμοποιούσαν το Διαδίκτυο σημαντικά περισσότερο από τα κορίτσια.
Γιατί «μπαίνουν» τα παιδιά στο Ίντερνετ;
Για τα παιδιά, όπως και για τους ενηλίκους, το Διαδίκτυο είναι ένας τεράστιος χώρος ενημέρωσης και επιμόρφωσης, επικοινωνίας και κοινωνικοποίησης (chat, e-mail κλπ.), αλλά και ψυχαγωγίας (με κυριότερο τέτοιο μέσο τα παιχνίδια που παίζονται online). Για το πρόβλημα της υπερβολικής ενασχόλησης ευθύνονται συνήθως τα παιχνίδια που παίζονται online (ο «παίκτης» χρειάζεται να είναι συνδεδεμένος στο Διαδίκτυο). Στα παιχνίδια αυτά -λέγονται M.M.O.
(Μassive Multiplayer Online) και συνήθως ανήκουν στην κατηγορία των R.P.G. (Role Playing Games), όπως τα δημοφιλή «World of Warcraft» και «Lineage», κάθε παίκτης επιλέγει ένα χαρακτήρα-ήρωα, που τον εξελίσσει όσο περισσότερο παίζει. Έτσι, το παιδί «αναγκάζεται» να παίζει όσο περισσότερο μπορεί, ώστε να φτάσει στα υψηλότερα επίπεδα που έχει επιλέξει και, παράλληλα, να βρίσκεται συνδεδεμένο στο Διαδίκτυο πολλές ώρες και κυρίως εκείνες που έχουν επιλέξει και οι υπόλοιποι παίκτες-χρήστες να βρίσκονται online (συνδεδεμένοι), για να παίξουν όλοι μαζί, συ-χνά ως «συμμορία», αντιμέτωποι με άλλους
Πότε να ανησυχήσετε
Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις που μπορούν να σας υποψιάσουν ότι το παιδί σας μπορεί να είναι ακόμη και εξαρτημένο από το Διαδίκτυο. Τέτοιες είναι: › Ο υπερβολικός χρόνος ενασχόλησης με τον υπολογιστή. › Η παραμέληση των υποχρεώσεων και των άλλων ασχολιών του. › Η απότομη πτώση των σχολικών του επιδόσεων. › Η απομόνωση. › Ο περιορισμένος χρόνος που περνά με τους φίλους και την οικογένειά του. › Η επιθετικότητα. › Η αδιαφορία για πράγματα που παλιά το ευχαριστούσαν. › Σωματικά συμπτώματα, όπως πονοκέφαλοι, ξηροφθαλμία κ.ά.
Όταν το πρόβλημα γίνεται μόνιμο, θα παρατηρήσετε ότι το παιδί θα μιλά μόνο για το Διαδίκτυο, θα θέλει να περνά όλο και περισσότερο χρόνο στο Ίντερνετ, δεν θα μπορεί να ορίσει το χρόνο που θα παραμένει «δικτυωμένο», θα έχει άγχος, έμμονες σκέψεις ή ακόμη και όνειρα που θα αφορούν το Ίντερνετ κ.ά.
Το αποτέλεσμα; Πιθανώς το παιδί να παραμελήσει το σχολείο και τις άλλες του δραστηριότητες (π.χ. ξένες γλώσσες, αθλήματα κλπ.) ή και να τα σταματήσει τελείως, να απομονωθεί από την οικογένεια και τους φίλους, να κλέβει χρήματα από την οικογένεια για να παίζει στα Internet café, να ζει κλεισμένο σε ένα δωμάτιο, να μην τρώει ή, αντίθετα, να παχύνει πάρα πολύ, να αδιαφορεί για την προσωπική του υγιεινή, να μην αλλάζει ρούχα για μέρες, να είναι επιθετικό, ενδεχομένως να μην κοιμάται για ολόκληρα 24ωρα κ.ά.
Το φαινόμενο είναι συχνότερο σε αγόρια στη μέση εφηβεία (15-17 ετών), που μπορεί να προέρχονται από δυσλειτουργικές οικογένειες και πολλές φορές έχουν προβλήματα, όπως κατάθλιψη, υπερκινητικότητα και διάσπαση προσοχής. Ωστόσο, οι ειδικοί δεν μπορούν να είναι πάντα σίγουροι για το αν τα ψυχικά προβλήματα προϋπάρχουν και προδιαθέτουν σε συμπεριφορές εθισμού ή αν εμφανίζονται μετά, ως αποτέλεσμα του «εθισμού».
Πώς αντιμετωπίζεται το πρόβλημα
Καθώς συχνά -τουλάχιστον στις μισές περιπτώσεις- οι έφηβοι αυτοί παρουσιάζουν και άλλα προβλήματα (π.χ. κατάθλιψη, διάσπαση προσοχής και υπερκινητικότητα κ.ά.), οι ειδικοί, ψυχολόγοι και παιδοψυχίατροι, φροντίζουν να αντιμετωπίσουν πρώτα αυτά και, αν το κρίνουν αναγκαίο, χορηγούν και φαρμακευτική αγωγή. Στη συνέχεια, με ψυχολογική υποστήριξη και εκπαίδευση παιδιών και γονέων, προσπαθούν να βοηθήσουν στο να ελεγχθεί και το πρόβλημα του «εθισμού». Όταν, όμως, το πρόβλημα έχει οργανωθεί πλήρως, συχνά ο έφηβος δεν αναγνωρίζει την εξάρτησή του, δεν συνεργάζεται, λέει ψέματα, εξαπατά γονείς και θεραπευτές και φέρεται σαν να είναι εξαρτημένος από ουσίες. Στη χώρα μας, πέρα από την αναζήτηση βοήθειας σε ιδιώτες ψυχολόγους και ψυχιάτρους, οι έφηβοι μέχρι 18 χρονών και οι γονείς τους μπορούν, επίσης, να ζητήσουν βοήθεια στη Μονάδα Εφηβικής Υγείας (Μ.Ε.Υ.) της Β΄ Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών του Νοσοκομείου Παίδων «Π. & Α. Κυριακού» (Μεσογείων 24, 6ος όροφος, τηλ. για ραντεβού: 210-77.10.824, 10.00-14.00).
Τι να προσέξετε
Αν πάρετε, λοιπόν, την απόφαση να δώσετε στα παιδιά πρόσβαση σε έναν υπολογιστή, θα πρέπει:
● Να ασχολείστε και εσείς με τους υπολογιστές, αφού είναι ο μόνος τρόπος να επιβλέπετε τα παιδιά σας, να τα βοηθάτε να επιλέξουν με τι θα ασχοληθούν στο κομπιούτερ τους και να γνωρίζετε τι ακριβώς κάνουν.
● Να γνωρίσετε τι πραγματικά είναι το Ίντερνετ και να μάθετε να φιλτράρετε τις «πληροφορίες» του, ώστε να βοηθήσετε τα παιδιά σας να συνειδητοποιήσουν ότι όλα όσα βρίσκουν στις σελίδες του δεν είναι αληθινά, αγαθά και ασφαλή, και να μάθουν να ξεχωρίζουν τον πραγματικό από τον «εικονικό» κόσμο.
● Να μην τους απαγορεύετε εντελώς την πρόσβαση στο Διαδίκτυο από τον υπολογιστή του σπιτιού, επειδή, αν δεν μπορούν να το χρησιμοποιήσουν στο σπίτι, θα το κάνουν οπουδήποτε αλλού.
● Να μην αντιμετωπίζετε τον υπολογιστή ως ένα μέσο που θα σας βοηθήσει να κρατάτε τα παιδιά σας απασχολημένα για να μη σας ενοχλούν.
● Να τοποθετήσετε τον υπολογιστή σε ένα σημείο όπου θα μπορείτε, με διακριτικό τρόπο, να παρακολουθείτε τα παιδιά σας όταν τον χρησιμοποιούν, αλλά και να τους δίνετε την ευκαιρία να μοιράζονται μαζί σας ό,τι τα ενδιαφέρει, τα προβληματίζει.
● Να επιλέγετε με προσοχή και να γνωρίζετε τα προγράμματα, αλλά και τα παιχνίδια με τα οποία ασχολούνται. Αν είναι απαραίτητο, ζητήστε τη συμβουλή κάποιου ειδικού.
● Να τους δώσετε να καταλάβουν ότι η χρήση του υπολογιστή πρέπει να γίνεται με μέτρο και να μην παραμελούν τις υπόλοιπες δραστηριότητες, το παιχνίδι, τους φίλους, την ξεκούραση και τα μαθήματά τους. Σύμφωνα με την Αμερικανική Παιδιατρική Εταιρεία, ο χρόνος που αφιερώνουν καθημερινά τα παιδιά σε καθιστικές δραστηριότητες (τηλεόραση, ηλεκτρονικός υπολογιστής) δεν πρέπει να ξεπερνά τις δύο ώρες (μάλιστα, κάποιοι πιο «σκληροπυρηνικοί» συστήνουν να περιοριστεί σε μία ώρα).
● Να μη χρησιμοποιείτε τον υπολογιστή και το Διαδίκτυο ως επιβράβευση ή ως τιμωρία.
● Αν παρατηρήσετε περίεργες συμπεριφορές ή υπερβολική χρήση από την πλευρά των παιδιών σας, αναζητήστε βοήθεια.
Για την ιστορία
Το πρώτο κέντρο απεξάρτησης από το Διαδίκτυο λειτούργησε το 1995 στην Πενσυλβάνια των Η.Π.Α. και την ίδια χρονιά ο νεοϋορκέζος ψυχίατρος Ivan Goldberg υιοθέτησε πρώτος τον όρο «εθισμός στο Διαδίκτυο» (Internet addiction). Παρ’ όλα αυτά, οι όροι «εξάρτηση» και «εθισμός» χρησιμοποιούνται σε εισαγωγικά, επειδή η Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία δεν έχει ακόμη αποδεχτεί την ύπαρξη αληθούς τέτοιου εθισμού.
● Parental Control Για να έχετε τον… έλεγχο
Αν θέλετε να γνωρίζετε σε ποιους διαδικτυακούς τόπους έχουν πρόσβαση τα παιδιά σας, χρησιµοποιήστε ένα πρόγραµµα φιλτραρίσµατος περιεχοµένου, µε το οποίο θα µπορείτε να µπλοκάρετε την πρόσβασή τους σε ιστοσελίδες µε ακατάλληλο περιεχόµενο, όπως βία, πορνό, τζόγος κ.ά. Με τη φράση-κλειδί «parental control» θα βρείτε πολλά τέτοια προγράµµατα (κάποια από αυτά και δωρεάν), αν ψάξετε στο ∆ιαδίκτυο ή απευθυνθείτε σε κάποιον πάροχο Ίντερνετ. Επιπλέον, τα ίδια τα Windows προσφέρουν δυνατότητα ελέγχου, όχι µόνο της πρόσβασης στο ∆ιαδίκτυο, αλλά και της χρήσης του υπολογιστή (π.χ. για πόση ώρα µπορεί το παιδί να είναι στο κοµπιούτερ κ.ά.). Προσέξτε όµως, γιατί τα προγράµµατα αυτά µπορεί να είναι κατάλληλα για να «περιορίσετε» τα µικρότερα παιδιά, αλλά τα µεγαλύτερα είναι πολύ πιθανό να µπορούν να επέµβουν στον υπολογιστή και να τα απενεργοποιήσουν.
(πηγή: anchialos.com)
Κατηγορίες:ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ|Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Απεξάρτηση για τα κολληµένα παιδιά του PC
Για να εγγραφεί κανείς θα πρέπει να είναι πάνω από 13 χρόνων, αλλά…
Κανέναν τρόπο δεν έχει το Facebook για να μην επιτρέψει σε ένα παιδί μικρότερο των 13 ετών να αποκτήσει προφίλ, όπως είπε πρόσφατα, στο συνέδριο Oxford Media Convention στη Μεγάλη Βρετανία, ο εκπρόσωπος του Facebook Simon Milner.
Σύμφωνα με τους κανόνες χρήσης της δημοφιλούς σελίδας κοινωνικής δικτύωσης, για να εγγραφεί κανείς θα πρέπει να είναι πάνω από 13 χρόνων. Στην πραγματικότητα όμως, οι κανόνες ισχύουν μόνο στη θεωρία, αφού δεν υπάρχει κάποιος μηχανισμός πιστοποίησης της ηλικίας των μελών.
Εκτιμάται ότι ανάμεσα στα 1 δισεκατομμύρια μέλη του Facebook υπάρχουν και πολλά μικρότερα παιδιά, ακόμη και από τα 5 τους χρόνια.
Έρευνα του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου, σε συνεργασία με το Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο, έδειξε πως το 1% των νηπίων στην Ελλάδα έχει λογαριασμό στη σελίδα κοινωνικής δικτύωσης, ποσοστό που εκτινάσσεται στο 15% των μαθητών δημοτικού.
Στη Βρετανία, υπολογίζεται ότι χρησιμοποιεί το Facebook το 34% των μαθητών ηλικίας 9-12 ετών, όπως αποκάλυψε στο συνέδριο η Sonia Livingstone, καθηγήτρια κοινωνικής ψυχολογίας στο London School of Economics. Κάποιες έρευνες εκτιμούν πως, σε παγκόσμιο επίπεδο, λογαριασμό στο δίκτυο έχει το 25% των παιδιών αυτής της ηλικιακής κατηγορίας.
Ο Simon Milner παραδέχθηκε πως το θέμα είναι «ακανθώδες» για την εταιρεία του.
Η κα. Livingstone πρόβλεψε πως στο μέλλον θα αυξηθεί το ποσοστό των παιδιών 9-12 ετών με προφίλ στο Facebook, εκτιμώντας ότι το ίδιο θα συμβεί και με τα μικρότερα παιδιά. Τόνισε πάντως ότι, στις συγκεκριμένες ηλικίες, η στάση του γονέα παίζει σημαντικό ρόλο.
Πάντως, ο κ. Milner σημείωσε ότι παρακολουθούν στενά το υλικό που διακινείται, αποκλείοντας το ακατάλληλο περιεχόμενο, ενώ παίρνει όλα τα απαραίτητα μέτρα για να περιορίσει τα περιστατικά κυβερνοεκφοβισμού (cyberbullying).
(πηγή: thebest.gr)
Κατηγορίες:ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ|Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Facebook: Μόνο στη θεωρία ο έλεγχος για την ηλικία των χρηστών
Μια συναρπαστική εξομολόγηση ψυχής που χαρίζει απλόχερα δύναμη και κουράγιο στον καθένα μας, στην δύσκολη καθημερινότητα που όλοι βιώνουμε. Ένα βιβλίο που μπολιάζει με αισιοδοξία μικρούς και μεγάλους
«…Την πρώτη ημέρα που πήγαμε στο νέο μας σπίτι από τα Κ. Πετράλωνα στον Ταύρο, λίγους μήνες μετά τη γέννησή μου, χιόνισε. Λένε πως αυτό είναι ευτυχία. Στην διαδρομή μου πολλές φορές την πλησίασα όμως τη βίωσα με τον πιο απόλυτο τρόπο 52 χρόνια μετά, το Μάη του 2009, όταν και ξύπνησα με την καρδιά ενός 27χρονου, να χτυπάει μέσα μου.
Το βιβλίο αυτό είναι η αφήγηση αυτής τηςσυγκλονιστικής ιστορίας»
Να πως σχολίασε η γνωστή συγγραφέας Πόλυ Χατζημανωλάκη την καινοτόμα αυτή εκδοτική επιτυχία του Πέτρου Κακολύρη:
Μια δεύτερη ευκαιρία
Θέλω να εκφράσω τη συγκίνησή μου για την τιμή που μου έκανε ο φίλος μου ο Πέτρος να με καλέσει να λάβω μέρος στην παρουσίαση του βιβλίου του αυτήν την τόσο σημαντική μέρα (παραμονή της Πανελλήνιας Μέρας Μεταμοσχεύσεων) και με αυτό το εξαιρετικό πάνελ ομιλητών. Την πρώτη φορά, δυστυχώς δεν μας ταίριαξαν οι ημερομηνίες – είχα ήδη αρχίσει να διαβάζω το βιβλίο σε ηλεκτρονική μορφή – αλλά κάτι με τα προγράμματα και των δυο μας μπερδεύτηκε και δεν έγινε αυτό δυνατό…
Κι έτσι έχω μια δεύτερη ευκαιρία, αν και μετά από την ανάγνωση του βιβλίου, άλλαξε για μένα το νόημα και το βάρος αυτής της έκφρασης, τι θα πει αλλαγή της μοίρας σε κλίμακα ζωής και θανάτου…
Ένα βιβλίο ζωντανό, που πάλλεται
Θα προσπαθήσω λοιπόν εδώ, να μοιραστώ μαζί σας κάποιες σκέψεις, κάποια αισθήματα, συναισθήματα – «πώς μεταφέρονται άραγε με λέξεις τα συναισθήματα;» αναρωτιέται ο Πέτρος, ο συγγραφέας της ιστορίας της Καρδιάς Μου – της καρδιάς Του… ο συγγραφέας αυτού του μικρού αλλιώτικου βιβλίου – παράξενου γιατί αν το πιάσετε θα το νιώσετε να πάλλεται, αν ακουμπήσετε ο αυτί σας θα μπορέσετε να ακούσετε έναν δυνατό ρυθμικό παλμό…
Είναι βιβλίο στρατευμένο – βιβλίο μαρτυρία
Γιατί πρόκειται για ένα ιδιαίτερο βιβλίο.
Μαρτυρία βεβαίως και μαρτυρίες έχουν γραφτεί κατά καιρούς πολλές.
Εδώ όμως πρόκειται για μια διαφορετική μαρτυρία.
Είναι βιβλίο «στρατευμένο»: από την αρχή, προγραμματικά σχεδόν, ο συγγραφέας του έχει δηλώσει μια πρόθεση, που είναι να ενημερώσει τον κόσμο για τις μεταμοσχεύσεις – της καρδιάς κυρίως – να φωτίσει όλες τις λεπτομέρειες και τις συγχύσεις που προκαλούν αμφιβολίες και δισταγμούς και κάνουν τους ανθρώπους επιφυλακτικούς ώστε να γίνει δυνατόν και άλλοι άνθρωποι να κοινωνήσουν αυτή τη δεύτερη ευκαιρία που είχε ο ίδιος, να ευεργετηθούν δηλαδή από την ευλογία της μεταμόσχευσης.
Είναι μια μαρτυρία βεβαίως και από τη σκοτεινή πλευρά, τη διάγνωση, την ζωή με την ασθένεια, τις νοσηλείες, τη μάχη με το θάνατο,
και από την κόψη – το ανάμεσα – τις αγωνίες, τις επιλογές, την αναμονή, την απίστευτη εμπειρία της νοσηλείας, των χειρουργείων και μετά την πειθαρχία, την καλογερική σχεδόν πειθαρχία της ζωής μετά την μεταμόσχευση, το πρόγραμμα της φαρμακευτικής περίθαλψης, της προστασίας από τις λοιμώξεις, τη νέα ζωή στο νέο καλούπι… είναι μια μαρτυρία για όλα αυτά, που τα απομυθοποιεί και τα αναμυθεύει με την αφήγηση στις βιωμένες τους διαστάσεις για να ενημερώσει για να δείξει πώς αυτό συμβαίνει στον πλησίον μας, στον φίλο μας στον αδελφό μας…
Είναι βιβλίο αναστοχασμός
Είναι όμως ταυτόχρονα ένας αναστοχασμός πάνω στη ζωή, το νόημα της ζωής και την αγάπη, ένα άνοιγμα χωρίς επιτήδευση που μόνο μια μεγάλη ψυχή σαν αυτή του Πέτρου θα μπορούσε να κάνει, μια μεγάλη καρδιά που ανοίγει και λέει την ιστορία της με τόση αμεσότητα, γλαφυρότητα, ειλικρίνεια, χωρίς κανένα φτιασίδι… Κάτι που δίνει στο βιβλίο αυτές τις μοναδικές ιδιότητες, το εν – ψυχώνει, το κάνει εν – σαρκωμένο λόγο…
Κάτι που φαντάζομαι όσοι το διάβασαν – σας μιλώ για τον εαυτό μου μετά λόγου γνώσεως – δεν έχουν ξανασυναντήσει.
Κεντημένη Καρδιά, Τέσσερα ρόδα, Janet Haig
Η καρδιά μια πανανθρώπινη μεταφορά
Η ιστορία της καρδιάς του, του ζωτικού αυτού οργάνου, της αντλίας, αλλά και της καρδιάς του, της αιώνιας, της πανανθρώπινης μεταφοράς, του κέντρου των αισθημάτων, των συγκινήσεων, των συναισθημάτων…
Του άλλου μας νου κατά κάποιον τρόπο, αυτού του νου στον οποίο συγκεντρώνονται οι ησυχαστές, αυτού του νου – μεταφορά που – δεν είμαι ειδικός για να το επαληθεύσω και ούτε είναι το θέμα μας σήμερα – που συντονίζεται με κάποιο τρόπο με την προσευχή τους και μετά από ανάλυση των χρονοσειρών των καρδιακών κυμάτων με τα εργαλεία της θεωρίας του χάους και των παράξενων ελκυστών, μπορεί κανείς να διαπιστώσει ότι διαθέτει μια απίστευτη πολυπλοκότητα που υπερβαίνει τον απλό καρδιακό παλμό με τον οποίο μας συστήνεται…
Σαν να έχει δηλαδή η καρδιά το δικό της νου – σαν να είναι νους… αλλιώτικος νους…
Ένα βιβλίο λογοτεχνικό
Το πρώτο πράγμα, το αδιαμφισβήτητο που διαπιστώνεις αρχίζοντας την ανάγνωση, είναι ότι ο Πέτρος γράφει καλά.
Είναι έμπειρος γραφιάς, ασκημένος στη δημοσιογραφία αλλά και στη λογοτεχνία και την ποίηση. Επομένως, στο αίμα του κυλά η τεχνουργία της γραφής. Γιατί είναι συναίσθημα, αίσθημα και ταλέντο, έμπνευση η συγγραφή, είναι όμως και τεχνούργημα και χρειάζεται έναν τεχνίτη που να την απαλλάξει από τα συμπτώματα που έχουν οι παιδικές αρρώστιες, να πλάσει τη γλώσσα της, τον τρόπο που ξεδιπλώνεται, τη δομή της. Να βάλει το πατρόν που θα ραφτεί η φορεσιά και μετά να μην φαίνονται οι ραφές. Και αυτό γίνεται με τόσο ανάλαφρο, ανεπαίσθητο τρόπο, με τόση μαστοριά…
Που ξεχνάς ότι έχεις μπροστά σου ένα τεχνίτη γιατί εισέρχεσαι και αφοπλίζεσαι εντελώς μπροστά στην εξομολόγηση της καρδιάς που σου μιλά αυτοπροσώπως… Αισθάνεσαι την ιερότητα αυτού του απολογισμού και η ανάγνωση σε παίρνει. Αισθάνεσαι τους κραδασμούς της συγκίνησης, εκείνο το τετράδιο με την εικόνα – τη φωτογραφία του Σαρλώ στο εξώφυλλο – γιατί δεν λέει Τσάρλυ Τσάπλιν και λέει Σαρλώ; Το σκεφτήκατε;
Η καρδιά ή η τέχνη τον οδηγεί να χρησιμοποιήσει την λαϊκή ονομασία του «χαρακτήρα» αυτού, με τον οποίο επί της ουσίας ταυτιζόμαστε και τον έχουμε αγαπήσει, τον άνθρωπο με τη μεγάλη καρδιά, τον μοναχικό, θετικό, αδέξιο, αδύναμο αλλά εσαεί γενναίο ήρωα…
Η αφήγηση νικά το θάνατο
Μια ημερολογιακή καταγραφή σε μια ιατρικά κρίσιμη στιγμή, όταν βρίσκεται στο Ωνάσειο τις μέρες του προ-μεταμοσχευσιακού ελέγχου, και όπου φορτισμένος ψυχικά και γεμάτος αγωνία, αποφασίζει να γράψει διεκδικώντας μιαν άλλη, μιαν απτή αθανασία. Όχι για να μείνει η αφήγησή του όταν αυτός δεν θα είναι παρών, αν δηλαδή δεν πετύχει ή δεν γίνει η μεταμόσχευση, αλλά για να μείνει η αφήγησή του επειδή αυτός θα είναι παρών…
Αν είμαι ζωντανός μετά από αυτό, λέει, θα τα γράψω όλα αυτά. Αλλιώς, μαζί με μένα θα χαθεί αυτό το ημερολόγιο, αυτό το τετράδιο με το εξώφυλλο με το Σαρλώ, το πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου, που γράφτηκε πριν την εγχείρηση…
Η αφήγηση δηλαδή, νικά με απτό τρόπο το θάνατο.
Όπως η Σεχραζάτ έλεγε τις ιστορίες της και νικούσε κάθε φορά το θάνατο, ή ακόμα καλύτερα, όπως ο Πρίμο Λέβι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, έλεγε να νικήσω το θάνατο, να επιζήσω για να πω στην ιστορία. Με τον ίδιο τρόπο, η αφήγηση αυτή του Πέτρου, η ιστορία της καρδιάς του, είναι η τήρηση της υπόσχεσης να νικηθεί ο θάνατος και να ειπωθεί η ιστορία…
Kεντημένη καρδιά, πανσές (σκέψη) Janet Haig
Μια ιστορία εξανθρώπισης
Μια ιστορία εξανθρώπισης, πώς δηλαδή ο άνθρωπος αναζητά τον εαυτό του από την αρχή, πώς μαλακώνει – μα ήταν πάντα καλή πάστα αυτός ο άνθρωπος, ο Πέτρος, και γίνεται καλύτερος- πώς αναδιπλώνεται σε μια αναδρομή που αρχίζει από το χιόνι που έπεσε στη γειτονιά του, στο καινούργιο του σπίτι, λίγες μέρες μετά τη γέννησή του και ξεδιπλώνεται με αφορμή την πρώτη διάγνωση κάποιου προβλήματος με αφορμή ένα φοιτητικό διεθνές ποδοσφαιρικό τουρνουά κατά τη διάρκεια των σπουδών του στην Ιταλία και υφαίνεται γύρω από την ιατρική αφήγηση.
Το ιατρικό χρονικό των συμπτωμάτων, των αδιαθεσιών, της νοσηλείας, της απερισκεψίας, της ανωριμότητας, των λαθών, της καλής τύχης, των κακοπαθημάτων που οδηγούν σιγά σιγά στο ενδεχόμενο και μετά στο αναπόφευκτο της λύσης της μεταμόσχευσης, στην αποδοχή και στην αναμονή, στην ελπίδα και μετά στην ίδια τη μεταμόσχευση και στο μετά…
Αυτό το ιατρικό ιστορικό, η ιατρική αφήγηση είναι ο καμβάς πάνω στον οποίο στήνεται η άλλη ιστορία αυτή του αναστοχασμού, της ενδοσκόπησης, της επανεξέτασης, της μεταμόρφωσης…
Τα πιστεύω, οι αγάπες, τα κολλήματα – να μην πηγαίνει στο Ωνάσειο επειδή η αριστερή του κουλτούρα του υπαγόρευε ότι είναι νοσοκομείο για τους προνομιούχους για τους λίγους – η αγωνία του… η αγάπη που δίνει και παίρνει, οι δεσμοί που έχει φτιάξει από πριν και που αναθεωρούνται, τον ενδυναμώνουν με την οικογένεια και με τους φίλους του…
Μια ιστορία αναγέννησης
Ένα ταξίδι αναγέννησης όπου αρχίζει από το τρία… όχι από το μηδέν, όπως γράφει αναφερόμενος στην ταινία του Μάσσιμο Τροΐζο, όπου ο πρωταγωνιστής αρχίζει από το τρία – όχι δηλαδή από το μηδέν αλλά κάπου από την αρχή – κρατώντας όλα τα καλά που έχει πετύχει…
Το βρίσκω αυτό τόσο απλό, τόσο σοφό, τόσο μετρημένο… και ο Πέτρος πώς το ξετρυπώνει – η Ιταλική παιδεία δεν κρύβεται – και το εντάσσει ανάλαφρα σε μια φιλοσοφία ζωής – τίτλος κεφαλαίου για το μετά την εγχείρηση – σε περίοπτη θέση ανάμεσα στα μότο του βιβλίου, όπου περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων σκέψεις του Νικηφόρου Βρεττάκου και του Μίλαν Κούντερα, αποστάγματα σοφίας, που αναδεικνύονται ισχυρότατα και ιαματικά… Σκέψεις τρίτων στις οποίες ο συγγραφέας στηρίχθηκε για να δομήσει εκ νέου τη ζωή του…
Η Παντέρμηκεντήστρα του Λόρκα. Λεπτομέρεια από πίνακα της Φωτεινής Στεφανίδη. Λάδι, μελάνι και παστέλ σε (αχερόχρωμο) πανί
Ο κόσμος όλος κέντημα ιστορημένο πάνω στον καμβά της ιατρικής αφήγησης
Μια ζωή που σκιαγραφείται και συμπλέκεται πάνω στον καμβά της ιατρικής αφήγησης.
Μια ζωή στην οποία περιέχονται οι αγάπες, οι κρίσεις για τους ανθρώπους, για την κοινωνία, οι ευαισθησίες, οι αγαπημένες μουσικές, το ποδόσφαιρο και ο Ολυμπιακός και που επαναξετάζεται ξηλώνεται και ξανακεντιέται, σαν να κρατάει ο συγγραφέας ένα νήμα μυστικό και το περνά στον καμβά κάθε φορά που φέρνει γύρους με τα πόδια γύρω από το τετράγωνο του σπιτιού του και όλο και μακρύτερα, και όπως το κάνει φέρνει μεγαλύτερα κομμάτια κόσμου, πάει στο ποτάμι, πάει πιο πέρα, στο Τροκαντερό, παίρνει τη γυναίκα του μαζί…
Σαν την καλόγρια του Λόρκα που πάνω στο αχερόχρωμο πανί κατεβάζει όλον τον κόσμο… τι ηλιοτρόπια, τι ποτάμια, δυο καβαλάρηδες…
Εκείνη κατεβάζει τον κόσμο της αρεσιάς της και της ονειροφαντασιάς της, ο Πέτρος κατεβάζει σκαλί-σκαλί τη σκάλα, του σπιτιού του, τους κάδους απορριμμάτων, την ασχήμια αλλά και την ομορφιά, αρχίζει και κεντάει πόντο – πόντο τον κόσμον όλον…
Ο Πέτρος άνθρωπος με το βλέμμα στραμμένο στον κόσμο
Αυτό, ο κόσμος όλος, γιατί ο Πέτρος είναι άνθρωπος που παρά τις απίστευτες ευαισθησίες και τη γλυκύτητά του, είναι άνθρωπος του έξω. Είναι άνθρωπος με το βλέμμα συνηθισμένο να στρέφεται έξω, στον κόσμο, στην κοινωνία, στους ανθρώπους, στην αντίσταση.
Είναι άνθρωπος της συμμετοχής και της Αριστεράς.
Άνθρωπος της λευτεριάς ταμένος, όπως θα έλεγε ο Γιάννης Ρίτσος. Και αυτό το βλέμμα δεν τον εγκαταλείπει, ακόμα και όταν έρχεται αντιμέτωπος με το θάνατο – λες και οι συναντήσεις με το θάνατο είναι άγνωστες στους ανθρώπους τις Αριστεράς – να καταγράφει, να σχολιάζει από έξω και από μέσα τις εικόνες της κοινωνίες με τις οποίες έρχεται σε επαφή κατά τη διάρκεια αυτής της περιπέτειας, αλλά και τις μικρές ιστορίες των ανθρώπων, να τις δικαιολογεί, να τι εντάσσει στο νόημα που φτιάχνει για τον κόσμο…
Από τη στάση των αδελφών του και των φίλων του, το πώς να χειριστεί το γιο του, από την καθυστέρηση έως την οριστική αναβολή μιας κρίσιμης εξέτασης επειδή ο διευθυντής της κλινικής δεν πήρε φακελάκι, την συναισθηματική αποστασιοποίηση κάποιων γιατρών όταν του μιλούσαν για την περίπτωσή του, ενώ εκείνος ήθελε ένα κλικ παραπάνω ζεστασιά, την αναπόφευκτη συμπεριφορά ρουτίνας στο χειρουργείο – την αντίθεση ανάμεσα στην αλαφράδα του προσωπικού στις συζητήσεις του με το βάρος του χειρουργούμενου που ήξερε ότι η ζωή του παίζεται κορώνα – γράμματα – τις συνομιλίες του με ασθενείς στο διάδρομο, τις συμπεριφορές των συγγενών.
Το μάτι, το αυτί και η πένα του δημοσιογράφου σε μια απίστευτη καταγραφή, ρεπορτάζ εκ των ένδον…
Εκτός από το ταξίδι το ένδον
Χρώμα και μουσική: οι αρχαίες πρακτικές της θεραπείας ταραντισμού
Θα ήθελα να κλείσω την παρουσίασή μου, με δυο στιγμιότυπα, δυο εικόνες από το βιβλίο, από αυτές που μου έκαναν εξαιρετική εντύπωση, από αυτές που ο συγγραφέας εξομολογείται εκ βαθέων το πώς μπόρεσε να κρατηθεί, να κρατήσει την ψυχική του ισορροπία
1) μέσα στο απέραντο εκτυφλωτικό λευκό της εντατικής που φυσικά και δικαίως παρομοίασε με την υπόσκαψη που προκαλούσε στον ψυχισμό των κρατουμένων το χρώμα αυτό στα λευκά κελιά της Γερμανίας.
2) Κατά τη διάρκεια μιας από τις πολλές επεμβάσεις που χρειάστηκε να κάνει με τοπική αναισθησία στο Ωνάσειο (αυτήν για να τον βηματοδότη) για να αντιμετωπίσει την αγωνία του….
Και πώς το αντιμετώπισε; Με χρώμα και με μουσική…
Μια πορτοκαλί τσάντα ακουμπισμένη – ξεχασμένη σε ένα γραφείο – στην ολόλευκη εντατική ήταν το κέντρο της εστίασης του βλέμματός του. Για να δραπετεύει από την σκληρή ομοιομορφία του λευκού και να ξεκουράζεται, να εξανθρωπίζεται…
Με τη σκέψη του γιου του Κωνσταντίνου, και ένα τραγούδι που άκουγαν μαζί στο σπίτι. Το μικρό καρδερινάκι του Νίκου Κυπουργού, από το CD ο μυστικός κήπος που άκουγαν μαζί με το γιο του στο σπίτι. Την μουσική αυτή έπαιζε στο μυαλό του ο Πέτρος.
(το αγόρι μου να τριγυρίζει σαν καρουζέλ μέσα στο δωμάτιο και να τραγουδάει το «μικρό καρδερινάκι» … επιστράτευσα τότε για να ξεφύγω από τα παρελκόμενα του νυστεριού)
Με την παραμυθητική δύναμη της τέχνης, ο άνθρωπος κρατά την ανθρωπιά του, με χρώμα και με μουσική θεραπεύεται, πανάρχαιες πρακτικές όπως αυτές του ταραντισμού στη Νότια Ιταλία, όπου η κοινότητα δείχνει χρώματα και παίζει μουσική σε αυτούς που υποτίθεται ότι έχουν πληγεί από το τσίμπημα της αράχνης της ταραντούλας, μια θεραπεία που ασκεί η κοινωνία στον άρρωστο και που σκέφτομαι με αυτήν την αναφορά από την αγαπημένη του Νότιο Ιταλία και τα ελληνόφωνα χωριά της – μια κοινή αγάπη που μοιραζόμαστε με τον Πέτρο και που δεν θα είχα την ευκαιρία να μάθω αν δεν διάβαζα αυτό το βιβλίο. να κλείσω, την παρουσίαση της ανάγνωσής μου.
Εύχομαι σε όσο το δυνατόν περισσότερους να συναντηθούν με αυτόν τον εξαιρετικό άνθρωπο, με αυτήν την εξαιρετική καρδιά διαβάζοντας το βιβλίο του. Ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί και να αγαπηθεί…
Σας ευχαριστώ
Πόλυ Χατζημανωλάκη
Οκτώβριος 2012
ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Ο Πέτρος Κακολύρης γεννήθηκε το Μάρτιο του 1957 στα Κ. Πετράλωνα και μεγάλωσε στον Ταύρο.
Σπούδασε Κοινωνιολογία στο Σχολή Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Μπολόνιας (Ιταλία) και έκανε μεταπτυχιακό σεμινάριο στο Πάντειο Πανεπιστήμιο με θέμα «Κοινωνία και Πολιτισμός».
Ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία και συνεργάστηκε με τις εφημερίδες, Ελευθεροτυπία, Αυγή και Εποχή και το περιοδικό Ταχυδρόμος. Επί σειρά ετών ήταν υπεύθυνος Τύπου και Δημοσίων Σχέσεων της «Μονρόε αμορτισέρ».
Το 1995 ίδρυσε την εφημερίδα Εν Ταύροις. Αργότερα ασχολήθηκε με τις εκδόσεις, ιδρύοντας τις εκδόσεις Αντίκτυπος (1999).
Ιδρυτικό μέλος της Λέσχης των Ελλήνων που έζησαν και σπούδασαν στην Ιταλία και υπεύθυνος του περιοδικού Λιμπρέτο. Συμμετείχε στη ραδιοφωνική ομάδα της Λέσχης αυτής, με εκπομπές στα ραδιοφωνικούς σταθμούς Δίαυλος 10 και Τικ- Τακ 9,31 στα fm. Από το Μάιο του 2010 είναι πρόεδρος του ομίλου πολιτισμού Εύμαρος και υπεύθυνος των εκδόσεων Εύμαρος.
Έχει δημοσιεύσει ποιήματα και διηγήματα σε διάφορα περιοδικά ενώ συμμετείχε και στο συλλογικό έργο Vivere pericolosamente: 26 ιστορίες από την Ιταλία με το διήγημα Una storia obscura.
Είναι πρόεδρος του συλλόγου μεταμοσχευμένων καρδιάς Συνεχίζω
«Η ιστορία της καρδιάς μου. Το χρονικό μιας μεταμόσχευσης» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εύμαρος. Πληροφορίες: Τηλ: 210 95 87 083 – 6984 91 16 22
Κατηγορίες:Υγεία για όλους|Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η ιστορία της καρδιάς μου. Το χρονικό μιας μεταμόσχευσης
Ακόμη και αν το πρόγραμμά είναι φορτωμένο αξίζει τον κόπο να ξεκλέψετε λίγο χρόνο για διάβασμα…
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι έχετε τουλάχιστον 5 καλούς λόγους για να το πράξετε.
1. Εκπαιδεύει τον εγκέφαλο μας
Ένα από τα οφέλη της ανάγνωσης βιβλίων είναι ότι βοηθάει τον εγκέφαλό μας να λειτουργεί σωστά. Το διάβασμα αποτελεί μια καλή άσκηση για το μυαλό και το νου μας. Μπορεί να βοηθήσει τον εγκέφαλο μας να εκτελεί όλες τις λειτουργίες του πάντα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Όταν διαβάζουμε, αναγκάζουμε το μυαλό μας να σκέφτεται περισσότερο και αυτό μπορεί να μας κάνει πιο οξυδερκείς. Αλλά για να εξασκήσετε τον εγκέφαλό σας με το διάβασμα, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι πρέπει να διαβάζετε βιβλία σε τακτική βάση.
2. Προσφέρει ανακούφιση από το στρες
Το άγχος αποτελεί ένα παράγοντα κινδύνου που προδιαθέτει σε διάφορες επικίνδυνες καταστάσεις, όπως οι καρδιακές παθήσεις. Το διάβασμα όμως μας δίνει την ευκαιρία να ηρεμήσουμε και να περιορίσουμε το άγχος. Ειδικά η ανάγνωση βιβλίων φαντασίας πριν τον ύπνο, σύμφωνα με τους ειδικούς, αποτελεί μια δραστηριότητα που μας χαλαρώνει και μας βοηθάει να αντιμετωπίσουμε ο,τι μας στρεσάρει. Η μέθοδος αυτή μάλιστα θεωρείται πολύ αποτελεσματική στην αντιμετώπιση του άγχους.
3. Βοηθάει στην πρόληψη της άνοιας
Σύμφωνα με τους ειδικούς το διάβασμα μειώνει τον κίνδυνο εκδήλωσης της νόσου του Αλτσχάιμερ. Με το ουσιαστικό και προσεκτικό διάβασμα ενός εντύπου ή βιβλίου, βελτιώνεται αμέσως η ποιότητα του εγκεφαλικού ιστού. Κατά την ανάγνωση, ο εγκέφαλος τονώνεται και διεγείρεται. Η διέγερση αυτή που προκαλείται στον εγκέφαλό μας από τη μελέτη, αν συμβαίνει τακτικά, μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη εγκεφαλικών διαταραχών συμπεριλαμβανομένης της νόσου του Αλτσχάιμερ.
4. Καταπολεμά την αϋπνία
Το διάβασμα μας βοηθάει να αντιμετωπίσουμε την αϋπνία και να υιοθετήσουμε υγιείς συνήθειες ύπνου. Αν έχετε συνηθίσει να διαβάζετε βιβλία πριν κοιμηθείτε, τότε η συνήθεια αυτή συμβάλλει στη ρύθμιση του βιολογικού ρολογιού του σώματος σας και στέλνει το σήμα στον εγκέφαλο ότι ήρθε η ώρα να κοιμηθεί. Το διάβασμα λοιπόν μπορεί να σας βοηθήσει με αυτόν τον τρόπο να κοιμηθείτε ήσυχα και να ξυπνήσετε ανανεωμένοι το πρωί.
5. Βοηθάει στη συγκέντρωση
Οι άνθρωποι που αγαπούν να διαβάζουν εκπαιδεύουν το μυαλό τους να συγκεντρώνεται και να εστιάζει πιο εύκολα. Ο τακτικός αναγνώστης βιβλίων αποκτά σταδιακά την ικανότητα να έχει πλήρη προσοχή σε ο,τι κάνει, αλλά και να σκέφτεται πρακτικά, με αποτελεσματικό και αντικειμενικό τρόπο. Αναπτύσσει επίσης την ικανότητα λήψης αποφάσεων και επίλυσης προβλημάτων.
(πηγή: gr.news.yahoo.com)
Κατηγορίες:ΕΙΔΗΣΟΥΛΕΣ|Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Διάβασμα: Τα 5 μεγαλύτερα οφέλη για την υγεία μας
Η Δημόσια Πρωτοβάθμια Περίθαλψη στην Πάρο και την Αντίπαρο καταρρέει τα μνημόνια χτύπησαν και το Κέντρο Υγείας της Πάρου που βρίσκεται πλέον σε κατάρρευση.
