Μετρητής… άγχους από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο

Στην κατασκευή «μετρητή άγχους» που συνυπολογίζει τον καρδιακό παλμό, την εφίδρωση και την θερμοκρασία του «υπό εξέταση» ατόμου, προχώρησε το τμήμα Πληροφορικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Μετριέται το άγχος; Κι όμως μετριέται! Έτσι τουλάχιστον απέδειξαν οι έρευνες του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), με τη δημιουργία μιας συσκευής βιοανάδρασης για αναγνώριση συναισθημάτων.

Το «μετρητή άγχους» υλοποίησε το εργαστήρι Πολυμέσων του Τμήματος Πληροφορικής του ΑΠΘ, υπό την εποπτεία του επίκουρου καθηγητή Θρασύβουλου Τσιάτσου. Το άτομο συνδέεται με τον υπολογιστή φορώντας ένα ειδικό περικάρπιο και έναν αισθητήρα (κλιπ) που τοποθετείται στο λοβό του αυτιού.

«Ο μετρητής περιλαμβάνει τρεις τεχνικές μέτρησης: τον καρδιακό παλμό, την επιδερμική εφίδρωση και τη θερμοκρασία. Στην πορεία της έρευνας αναμένεται να προστεθούν κι άλλες τεχνικές», εξήγησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο υποψήφιος διδάκτωρ, Ιπποκράτης Αποστολίδης.

Η αξιοπιστία της συσκευής βιοανάδρασης για αναγνώριση συναισθημάτων αγγίζει μέχρι στιγμής το 85%.

Η έρευνα εστιάζει κυρίως στη συμπεριφορά των φοιτητών και εξετάζει τη σχέση άγχους και απόδοσης. «Είναι σημαντικό να καταλάβει εγκαίρως ο φοιτητής αν διακατέχεται από άγχος και σε ποιο βαθμό, γιατί πολλές φορές όταν αυτό ξεφεύγει από τα φυσιολογικά όρια είναι αργά», τόνισε ο κ. Αποστολίδης.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, κάθε «υποκείμενο μέτρησης» έχει τις δικές του συναισθηματικές περιοχές και γι’ αυτό προηγήθηκε των κανονικών μετρήσεων, δοκιμαστική μέτρηση υπό την ευθύνη ειδικού ψυχολόγου.

Όπως αναφέρεται στην έρευνα, «πραγματοποιήθηκαν δραστηριότητες με τη σύγχρονη παρουσία υπό εξέταση φοιτητών, κάποιες εκ του σύνεγγυς και κάποιες εξ αποστάσεως. Οι φοιτητές (παρακολουθώντας τις ενδείξεις άγχους τους) είχαν εκπαιδευθεί από την ψυχολόγο ώστε όταν οι ενδείξεις ήταν υψηλές να εφαρμόζουν μία τεχνική χαλάρωσης, χρησιμοποιώντας την διαφραγματική αναπνοή».

Ο μετρητής άγχους βοηθά στην κατανόηση διαφόρων συμπεριφορών ενώ μπορεί να βρει εφαρμογή σε πολλούς ακόμη τομείς και σε άλλες ηλικίες. «Ενδιαφέρον θα ήταν να καταγράψουμε, για παράδειγμα, τα επίπεδα άγχους πολύ μικρών παιδιών, που μπορεί να βιώνουν στρεσογόνες καταστάσεις αλλά αδυνατούν να εκφραστούν», πρόσθεσε ο κ.Αποστολίδης.

(πηγή: Ημερησία)

 

Share
Κατηγορίες: ΕΙΔΗΣΟΥΛΕΣ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Μετρητής… άγχους από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο

Τα παιδιά των φαναριών πληθαίνουν…

Έξαρση παρατηρείται στα φαινόμενα της επαιτείας και στην Πάτρα, από μικρά παιδιά, που καθημερινά εντοπίζουν στα φανάρια οι πολίτες.

Κινούνται σε διάφορα σημεία της πόλης και το φαινόμενο εξαπλώνεται και περιφερειακά. Τα στέκια αλλάζουν για ευνόητους λόγους. Τυχόν κυκλώματα να μην γίνονται άμεσα αντιληπτά.

Τα παιδιά των φαναριών στην Πάτρα πληθαίνουν. Το καλοκαίρι καθαρίζουν τζάμια, το χειμώνα πωλούν χαρτομάντιλα ή γυρεύουν λίγα ψιλά.

Προ ημερών πολίτης κάλεσε την αστυνομία όταν είδε παιδιά προσχολικής ηλικίας να κινούνται ανάμεσα σε αυτοκίνητα στη συμβολή των οδών Αγίας Σοφίας και Κωνσταντινουπόλεως.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι την προηγούμενη εβδομάδα η αστυνομία έκανε επεμβάσεις σε ορισμένα σημεία, ενώ κυκλώματα προωθούν και εκτός της πόλης παιδιά που μένουν επί ώρες στα φανάρια.

(πηγή: TheBest.gr)

Share
Κατηγορίες: ΕΙΔΗΣΟΥΛΕΣ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Τα παιδιά των φαναριών πληθαίνουν…

Μερικά παιδιά ξεπερνούν τον αυτισμό

Ο αυτισμός είναι μία διαταραχή την οποία μερικά παιδιά καταφέρνουν να ξεπεράσουν, αναφέρει η «Επιθεώρηση Παιδικής Ψυχολογίας & Ψυχιατρικής» (JCPP).

Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Κονέκτικατ μελέτησαν 34 παιδιά σχολικής ηλικίας και νεαρούς ενήλικες, που είχαν διαγνωστεί με αυτισμό νωρίς στη ζωή τους, αλλά τώρα φαίνεται να λειτουργούν φυσιολογικά.

Εξετάσεις έδειξαν ότι αυτή η ομάδα, τα μέλη της οποίας έχουν ηλικία 8 έως 21 ετών, δεν πάσχει πια από τα συμπτώματα του αυτισμού, ο οποίος καθιστά δύσκολη την επικοινωνία και τις κοινωνικές επαφές.

Οι ερευνητές δεν μπορούν να υπολογίσουν πόσα παιδιά με αυτισμό θα κατορθώσουν τελικά να αναρρώσουν από αυτόν, αλλά κρίνοντας από την εξέλιξη των εθελοντών τους πιστεύουν πλέον ότι αυτό είναι εφικτό.

«Αν και η διάγνωση του αυτισμού συνήθως επιμένει στον χρόνο, τα νέα ευρήματα υποδηλώνουν ότι τελικά οι πιθανές εκβάσεις είναι πολλές», δήλωσε ο δρ Τόμας Ίνσελ, διευθυντής του Εθνικού Ιδρύματος Ψυχικής Υγείας (NIMH) των ΗΠΑ, που χρηματοδότησε τη νέα μελέτη.

«Πρακτικά αυτό σημαίνει πως μόνο ο χρόνος μπορεί να δείξει τι θα συμβεί σε κάθε παιδί με αυτισμό», πρόσθεσε. «Ωστόσο η ανάλυση των στοιχείων από αυτά τα 34 παιδιά και νέους συνεχίζεται και ελπίζουμε ότι θα μπορέσουμε να μάθουμε περισσότερα για τον ρόλο της θεραπείας και άλλους παράγοντες που τα οδήγησαν στην ίαση».

Στη νέα μελέτη, οι αρχικές διαγνώσεις των 34 επανεξετάσθηκαν από ομάδα ειδικών ερευνητών για να επιβεβαιωθεί κατ’ αρχήν ότι έπασχαν από αυτισμό, αλλά και από ποια μορφή του.

Τα αποτελέσματα έδειξαν πως τα 34 παιδιά και νέοι είχαν σχετικά ήπιες κοινωνικές δυσκολίες νωρίς στη ζωή τους, αλλά αυξημένες πιθανότητες να επιδεικνύουν σοβαρά συμπτώματα όσον αφορά την επικοινωνία και τις επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές.

Η ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής την δρα Deborah Fein, καθηγήτρια Κλινικής Ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο, συνέκρινε τους 34 με ίδιο αριθμό υγιών συνομηλίκων τους και 44 παιδιά και νεαρούς ενήλικες με επιμένοντα αυτισμό.

Όλες οι ομάδες ήταν παρόμοιες μεταξύ τους όσον αφορά την ηλικία, το φύλο και τον μη λεκτικό δείκτη νοημοσύνης (IQ) τους.

Η ομάδα όσων είχαν ξεπεράσει τον αυτισμό δεν είχε ενδείξεις διαταραχής της γλώσσας, της αναγνώρισης προσώπων, της επικοινωνίας ή της κοινωνικής αλληλεπίδρασης, παρά την προγενέστερη διάγνωση του αυτισμού.

Οι ερευνητές εξακολουθούν να αναλύουν στοιχεία από τα παιδιά αυτά, αναζητώντας αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας του εγκεφάλου τους.

Ελέγχουν επίσης τους ιατρικούς φακέλους τους για να δουν σε τι είδους θεραπείες είχαν υποβληθεί και να καταλήξουν σε ένα συμπέρασμα για το κατά πόσον αυτές οι θεραπείες συνέβαλλαν στην ίασή τους, αλλά και στο IQ τους.

«Όλα τα παιδιά με αυτισμό είναι ικανά να κάνουν προόδους με εντατική θεραπεία, αλλά απ’ όσο ξέρουμε τα περισσότερα δεν επιτυγχάνουν τον βαθμό της βελτίωσης που βλέπουμε σε αυτά τα 34 παιδιά και νέους», είπε η δρ Fein.

«Ελπίζουμε ότι με μελλοντικές μελέτες θα κατανοήσουμε καλύτερα τους μηχανισμούς της αλλαγής που συντελέσθηκε σε αυτούς, ούτως ώστε να τους προσφέρουμε σε κάθε παιδί με αυτισμό».

Τι είναι ο αυτισμός

Ο όρος «αυτισμός» αναφέρεται σε πλήθος σχετιζομένων αναπτυξιακών διαταραχών, οι οποίες αρχίζουν κατά την παιδική ηλικία και συνήθως επηρεάζουν τους πάσχοντες για όλη τους τη ζωή.

Τα συμπτώματα των διαταραχών αυτών χωρίζονται σε τρεις ευρείες κατηγορίες: στα προβλήματα κοινωνικής αλληλεπίδρασης, στην διαταραχή των γλωσσικών και επικοινωνιακών δεξιοτήτων και στα ασυνήθιστα μοτίβα σκέψης και συμπεριφοράς.

Οι πάσχοντες από αυτισμό μπορεί να είναι επίσης υποευαίσθητοι ή υπερευαίσθητοι στους ήχους, την αφή, τη γεύση, τις μυρωδιές, το φως ή τα χρώματα, ενώ τα συμπτώματά τους μπορεί να κυμαίνονται από ήπια έως σοβαρά. Σε όλες τις περιπτώσεις όμως, προκαλούν άγχος.

Αν και μερικοί πάσχοντες μπορούν να ζήσουν σχετικά ανεξάρτητες ζωές, άλλοι χρειάζονται εντατική φροντίδα για όλη τη ζωή τους.

Προς το παρόν δεν υπάρχει τρόπος ίασης του αυτισμού, αλλά στους ασθενείς προσφέρονται διάφορες θεραπείες που τους βοηθούν να αντιμετωπίσουν καλύτερα τον κόσμο γύρω τους.

Υπολογίζεται ότι από κάποια μορφή αυτισμού πάσχουν ένα στα 100 παιδιά στη Δύση, με τα πάσχοντα αγόρια να είναι τριπλάσια από τα κορίτσια.

(πηγές: Web Only, Τα Νέα)

Share
Κατηγορίες: ΨΥΧΟΛΟΓΗΜΑΤΑ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Μερικά παιδιά ξεπερνούν τον αυτισμό

Πότε πρέπει να πάτε αμέσως το παιδί στον γιατρό

Τα παιδιά πολλές φορές αρρωσταίνουν και ακόμα περισσότερες παραπονιούνται ότι πονάει η κοιλίτσα ή το κεφάλι τους. Όταν, μάλιστα, αρχίζουν τον παιδικό σταθμό, τότε οι ιώσεις γίνονται συνηθισμένο φαινόμενο.

Αν και οι γονείς, κυρίως τα πρώτα χρόνια έχουν την τάση να ανησυχούν με το παραμικρό, σταδιακά μαθαίνουν πότε χρειάζεται να επισκεφτούν τον παιδίατρο και ποτέ μπορούν να φροντίσουν μόνοι τους τα παιδιά στο σπίτι.
.
Ωστόσο, υπάρχουν κάποιες περιπτώσεις που το παιδί πρέπει να μεταφερθεί αμέσως στον παιδίατρο, καθώς πιθανή καθυστέρηση μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα. Αν το παιδί παρουσιάζει κάποιο από τα παρακάτω συμπτώματα, μην καθυστερήσετε καθόλου:

  • Αν το μωρό σας είναι κάτω των τριών μηνών και έχει πυρετό πάνω από 38˚C.
  • Αν ο πυρετός του παιδιού διαρκεί πάνω από 5-6 μέρες.
  • Αν παρατηρήσετε ένα ασυνήθιστο ερυθρό εξάνθημα, που δεν ξεθωριάζει, όταν το πιέζετε.
  • Αν το παιδί παρουσιάζει δυσκαμψία στον αυχένα.
  • Αν δείτε ότι το παιδί δυσκολεύεται να αναπνεύσει και παρατηρείτε ότι το στήθος του φουσκώνει καθώς αναπνέει.
  • Αν παρατηρήσετε ότι μελάνιασε το πρόσωπο, τα χείλη ή γύρω από το στόμα.
  • Αν κάνει συνεχόμενους εμετούς ή διάρροιες και έχει συμπτώματα εξάντλησης.
  • Αν έχει χτυπήσει στο κεφάλι και μέσα σε έξι ώρες κάνει εμετό ή δείχνει αποπροσανατολισμένο.
  • Αν έχει πονόκοιλο, που διαρκεί πάνω από τρεις ώρες και διαρκώς επιδεινώνεται.
  • Αν ένα τραύμα δεν κλείνει ή έχει δημιουργήσει απόστημα.
  • Αν το παιδί έχει συχνοουρία και πονάει κατά την ούρηση.
  • Αν λιποθυμήσει ή χάσει για λίγο τις αισθήσεις του.
  • Αν έχει μια ελιά που αλλάζει χρώμα ή σχήμα.
  • Αν «κουτσαίνει» ή δεν μπορεί να κινήσει τα χέρια του.

Να θυμάστε ότι η έγκαιρη διάγνωση είναι σε αρκετές περιπτώσεις σωτήρια.

(πηγή: mother.gr)

Share
Κατηγορίες: Το παιδί και τα μάτια σας! | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Πότε πρέπει να πάτε αμέσως το παιδί στον γιατρό

Ιστορίες εθελοντών που “αγκαλιάζουν” ασθενείς με καρκίνο!

Συντάκτης: Λιάνα Γεωργουλοπούλου

Εθελοντισμός, ένα «όπλο» αγάπης και προσφοράς… πόσο μάλλον όταν έχει ως στόχο να βοηθήσει μικρά παιδιά και ενήλικες με καρκίνο! Χιλιάδες εθελοντές σε όλη την Ελλάδα, άνθρωποι της διπλανής πόρτας, βρίσκονται δίπλα στο πρόβλημα και γεμίζουν τις καρδιές των ασθενών με ελπίδα και δύναμη. Και, όμως, ένας κόσμος χωρίς αυτούς δεν θα έβλεπε με διαφορετικό μάτι τη ζωή… θα ήταν λιγότερο «ανθρώπινος». Τέσσερις εθελοντές από διαφορετικές οργανώσεις μιλούν στο flowmagazine.gr για την εμπειρία τους και την ανάγκη των ασθενών με καρκίνο για μια «χείρα» βοηθείας…

Προσφέρει εθελοντικά χαμόγελα σε παιδιά με καρκίνο…

Η Γεωργία Κοπαγιαννίδου δουλεύει σαν εθελόντρια στο Παιδικό Μουσείο… μέχρι που τον Ιούνιο του 2010 ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα με «πρωταγωνιστές» τα παιδιά με καρκίνο στο «Αγία Σοφία» της άλλαξε τη ζωή! Εκεί συνάντησε για πρώτη φορά τη ΜΚΟ «Πίστη», η οποία στηρίζει τους γονείς και τα παιδιά με νεοπλασματικές ασθένειες. Η ανάγκη των παιδιών να βγουν από το θάλαμο για παιχνίδι, να γελάσουν με την καρδιά τους και να ξεχαστούν από τις χημειοθεραπείες… μετατράπηκε στο κίνητρο της! «Έβλεπες ότι τα παιδιά δεν είχαν αντίληψη της κατάστασής τους, αλλά χρειάζονταν παιχνίδι για να ξεδώσουν. Το χαμόγελο τους δεν πληρώνεται με κανένα είδος χρημάτων. Τα παιδιά μου είναι 26 και 29 χρονών και ποτέ δεν μου έχουν χαμογελάσει έτσι», αναφέρει στο flowmagazine.gr η κ. Κοπαγιαννίδου.

Μια φορά την εβδομάδα κατευθύνεται προς το «Αγία Σοφία» και παίζει μαζί τους επιτραπέζια, παιχνίδια με πλαστελίνες και ζωγραφική. Ξεκινάει από τα εξωτερικά ιατρεία, συναντά περίπου 10 παιδάκια και αργότερα απευθύνεται στην παιγνιοθεραπεύτρια και στα παιδιά που βρίσκονται στους θαλάμους. Πέρα όμως από το χώρο του νοσοκομείου κάνει βόλτες με τα παιδιά που μπορούν να βγουν από το νοσοκομείο στο Αllou Fun Park, επισκέπτονται το Αττικό Πάρκο και διασκεδάζουν στο λόφο του Φιλοπάππου μαζί με το Παιδικό Μουσείο…

«ΟΧΙ», το προσωπικό, οι ψυχολόγοι και οι θεραπευτές, δεν επαρκούν στα νοσοκομεία, αφού οι ανάγκες των παιδιών είναι τεράστιες. Σύμφωνα με την εθελόντρια, τα παιδιά με καρκίνο είναι δυστυχώς τόσα πολλά που οι εθελοντές γίνονται απαραίτητοι. «…Ο εθελοντισμός μου έχει προσφέρει μόνο θετικά. Είμαι 56 χρονών και νιώθω ότι έχω ξανανιώσει. Αποξενώνομαι από την αρρώστια τους και απλά έχω μπροστά μου ένα παιδί που χρειάζεται το γέλιο. Νομίζω ότι έτσι τα έχω κερδίσει», συνεχίζει στο flowmagazine.gr.

26 χρόνια ενημερώνει… για την πρόληψη του καρκίνου!

Δίπλα στους ενήλικες ή μη καρκινοπαθείς βρίσκεται η Μανιώ Κορλέτη, 26 χρόνια εθελόντρια και αντιπρόεδρος στη ΜΚΟ «ΑγκαλιάΖΩ». Μέχρι σήμερα έχει δουλέψει σε όλα τα πόστα, προσπαθώντας να ενημερώσει τον κόσμο για την πρόληψη ενάντια στον καρκίνο. Η αφορμή για τον εθελοντισμό ήταν  η νόσος ενός μέλους της οικογένειάς της… μέχρι που το 2001 η οργάνωση τη βοήθησε να αντιμετωπίσει τον δικό της καρκίνο. ‘Όπως δηλώνει η εθελόντρια στο flowmagazine.gr: «Οι εθελοντές του «ΑγκαλιάΖΩ» μου έσωσαν τη ζωή με την έγκαιρη ενημέρωσή τους για τη νόσο… ήρθε η σειρά μου να σώσω άλλες ζωές! Προσφέρεις και παίρνεις ανεκτίμητες εμπειρίες. Όταν γυρίζεις σπίτι… η καρδιά σου είναι γεμάτη!».

Η ενημέρωσή τους δεν φτάνει μόνο στα κέντρα των πόλεων… αλλά και σε απομακρυσμένα χωριά, τα οποία δεν διαθέτουν ιατρικό προσωπικό, σε σχολεία ή σε οικογένειες Ρομά. Παράλληλα, η κ. Κορλέτη συμμετείχε και στην ψυχοκοινωνική στήριξη των οικογενειών μέσα στα νοσοκομεία, μαζί με δεκάδες εθελοντές που συμπαραστέκονται στους γονείς κατά τη διάρκεια της χημειοθεραπείας. «Πώς γίνεται να ενημερώσεις τον κόσμο, χωρίς να έρθεις σε άμεση επαφή, χωρίς να δει ότι υπάρχουν και άλλοι που νόσησαν αλλά προχωρούν τη ζωή τους;» σχολιάζει η αντιπρόεδρος του «ΑγκαλιάΖΩ» στο flowmagazine.gr

Σύμφωνα με την ίδια, η κρίση μπορεί να συνοδεύεται από προβλήματα, αλλά η ζωή είναι ανεκτίμητη και χωρίς αλληλεγγύη δεν μπορούμε να προχωρήσουμε μπροστά. Η σκυτάλη δίνεται στους νέους που μέχρι σήμερα συμμετέχουν ενεργά και έχουν την ανάγκη να βοηθήσουν… μέσα από τις καμπάνιες ενημέρωσης και την πρακτική στήριξη των καρκινοπαθών!

Διασκεδάζει τα παιδιά πριν και μετά τις χημειοθεραπείες…

Κάθε Δευτέρα εδώ και δυόμιση χρόνια, ο Θάνος Ιωαννίδης, υπεύθυνος εθελοντών στη «Φλόγα» απασχολεί με παιχνίδια τα παιδιά που βρίσκονται στο «Σπίτι της Φλόγας» και υποβάλλονται σε θεραπεία. Ζωγραφική, πάζλ, κουκλοθέατρο είναι λίγα από τα «όπλα» του εθελοντή, με τα οποία «ταξιδεύει» το μυαλό τους μακριά από το ψυχρό κόσμο των εξετάσεων. Όπως αναφέρει ο κ. Ιωαννίδης στο flowmagazine.gr: «Βοηθάω για να έχουν τα παιδιά μια καλύτερη ζωή. Εκατοντάδες οικογένειες έρχονται από την επαρχία, δεν έχουν που να μείνουν και δεν τα βγάζουν πέρα οικονομικά. Αν δεν υπήρχε ο ξενώνας και οι εθελοντές θα έμεναν χωρίς κανένα στήριγμα».

Η εμπειρία του έχει δείξει ότι αρκετοί λένε: «Δεν θέλω να ενημερωθώ, δεν με αφορά», νομίζοντας ότι δεν υπάρχει καμία περίπτωση να τύχει σε αυτούς κάτι παρόμοιο. «Δεν έχω σχέση με την ασθένεια, αλλά είπα «NAI» στη «Φλόγα» γιατί είναι μια καθαρά εθελοντική κίνηση. Στηρίζεται σε απλούς ανθρώπους, αυτούς που θα φέρουν μια κούτα γλειφιτζούρια για να κάνουν χαρούμενα δέκα παιδιά», ισχυρίζεται ο υπεύθυνος εθελοντών στο flowmagazine.gr.

Πέρα από τις γιορτές με δώρα, τις επισκέψεις στο θέατρο ή τις εκδρομές στην Αττική, οι εθελοντές παίζουν μαζί  με τους γονείς σε ομάδες ποδοσφαίρου, προσπαθώντας να χαροποιήσουν τα παιδιά της Φλόγας στις κερκίδες. Έτσι, πλησιάζουν χορηγούς ή ανθρώπους που προσφέρουν δωρεές π.χ. 500 ευρώ σε δώρα για τα παιδιά. Όπως λέει ο κ. Ιωαννίδης στο flowmagazine.gr: «Αν προσεγγίσουμε κάποιον χορηγό για την ομάδα και λάβουμε από έναν αγώνα 1000 ευρώ… μπορούμε να αγοράσουμε τρόφιμα για 50 οικογένειες το μήνα. Σκέφτομαι ότι υπάρχουν τόσα παιδιά και οικογένειες που χρειάζονται τη δική μου αγκαλιά!».

Διατροφολόγος συμβουλεύει τους ασθενείς με καρκίνο!

Η Ειρήνη Χριστάκη έγινε πριν από δυο χρόνια εθελόντρια στο “I Live For Me”, διοργανώνοντας σεμινάρια και καμπάνιες ενημέρωσης για τη σημασία της διατροφής, όχι μόνο σαν πρόληψη, αλλά και κατά τη διάρκεια της αντιμετώπισης του καρκίνου. Ως κλινική διαιτολόγος-διατροφολόγος, έχει κατευθυνθεί σε σχολεία, εταιρείες και έχει συμμετάσχει σε ενημερωτική εκδήλωση στην Αίγλη Ζαππείου. «Δυστυχώς, στην Ελλάδα σπανίζουν οι διατροφολόγοι που αφιερώνονται στον καρκίνο. Πολλοί δεν δίνουν σημασία στη διατροφή… αλλά θα έπρεπε! Για αυτό αποφάσισα να κάνω την αρχή», εξηγεί η κ. Χριστάκη στο flowmagazine.gr.

Μέσα από τα σεμινάρια, οι ασθενείς καταθέτουν τις εμπειρίες τους και μαθαίνουν για τις τροφές πουν μπορούν να τους προστατέψουν κατά τη διάρκεια χημειοθεραπειών. Η διατροφή είναι καθοριστική για έναν άνθρωπο με χαμηλό ανοσοποιητικό… και όλοι έχουν απορίες γύρω από το θέμα! Παράλληλα, η εθελόντρια αποτέλεσε διοργανώτρια και δρομέας, όπως κάθε χρόνο, στον 30ο Κλασικό Μαραθώνιο Αθηνών μαζί με άλλα 170 άτομα. Όπως αναφέρει η διατροφολόγος στοflowmagazine.gr: «Είναι πολύ συγκινητικό να τρέχεις για την ευαισθητοποίηση του κοινού, πέρα από  τα έσοδα που θα συλλέξεις σαν οργάνωση. Αν δεν ήμουν εθελόντρια, θα είχα χάσει την εμπειρία της επαφής με αυτούς τους ανθρώπους και δεν θα είχα γευτεί την αλληλεγγύη και την ανιδιοτέλεια του εθελοντισμού».

Τι είναι ο καρκίνος

Ο Καρκίνος είναι σύμφωνα με τις στατιστικές η δεύτερη πιο συχνή αιτία θανάτου μετά τις καρδιοπάθειες. Ο όρος «καρκίνος» δεν αποδίδεται σε μία και μόνη ασθένεια, αλλά σε μια ομάδα ασθενειών που χαρακτηρίζονται από τον ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό των κυττάρων. Σε αντίθεση με τα φυσιολογικά κύτταρα στο σώμα μας, τα οποία αυξάνονται, διαιρούνται και πεθαίνουν με έναν αυστηρά ελεγχόμενο τρόπο, τα καρκινικά κύτταρα διαφέρουν διότι συνεχίζουν να διαιρούνται ανεξέλεγκτα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη μιας μάζας κυττάρων, που ονομάζεται όγκος. Οι όγκοι μπορεί να είναι καλοήθεις ή κακοήθεις.

Είναι δεδομένο πως η καλή ψυχολογία των ανθρώπων που υποφέρουν καρκίνο μπορεί να είναι μια από τις αιτίες που θα τους βοηθήσει να ξεπεράσουν το πρόβλημα τους. Για αυτό το λόγο, ας μην του αφήσουμε μόνους τους, ας τους συμπαρασταθούμε, ας τους κρατήσουμε το χέρι και ας τους δώσουμε λίγη από τη δική μας δύναμη, όπως οι τέσσερις εθελοντές που μας περιέγραψαν την μικρή ιστορία τους…

(πηγή: flowmagazine.gr)

Share
Κατηγορίες: ΕΙΔΗΣΟΥΛΕΣ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ιστορίες εθελοντών που “αγκαλιάζουν” ασθενείς με καρκίνο!