paidevo.gr | parents

Επιστήμονες ανακάλυψαν ότι οι χημικές ουσίες που υπάρχουν σε μια ευρεία ποικιλία προϊόντων, τα οποία χρησιμοποιούμε καθημερινά στο σπίτι μας, είναι πιο τοξικές από ό, τι πιστεύαμε μέχρι σήμερα. Αν και κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει το γεγονός ότι οι χημικές ουσίες έχουν κάνει τη ζωή μας ευκολότερη, αφού χάρη σε αυτές κρατάμε τα κουνούπια μακριά, περιορίζουμε την καταστροφή των ρούχων από το σκόρο αλλά και χαρίζουμε στο σπίτι μας άρωμα… άνοιξης, οφείλουμε να γνωρίζουμε ποια είναι τα 10 πιο κοινά τοξικά προϊόντα που έχουμε δίπλα μας κάθε στιγμή.

1. Ναφθαλίνη

Δεν σκοτώνει μόνο το σκόρο αλλά και εμάς τους ίδιους! Τα αέρια από τη ναφθαλίνη που εξατμίζεται σιγά σιγά στα ρούχα είναι καρκινογόνα, ενώ εμποτίζουν ρούχα και ντουλάπες. Καλό θα ήταν να πλένουμε τα ρούχα πριν τα φορέσουμε και να αερίζουμε καλά τις ντουλάπες πριν ασχοληθούμε με τα χειμωνιάτικα. Το καλύτερο, βέβαια, είναι να πετάξουμε τις ναφθαλίνες και να τις αντικαταστήσουμε με κέδρο ή λεβάντα σε σακουλάκια.

2. Επιβραδυντικά φλόγας

Συνήθως χρησιμοποιούνται σε στρώματα, ταπετσαρίες, στην τηλεόραση, στην επένδυση του Η/Υ και των κυκλωμάτων του. Τα επιβραδυντικά φλόγας έχουν σώσει πολλές ζωές, προλαμβάνοντας κάποια απρόσμενη πυρκαγιά στο σπίτι, ωστόσο, επιστήμονες έχουν ανακαλύψει μια πιο σκοτεινή πλευρά σε αυτούς τους χημικούς… υπερήρωες, που ονομάζονται πολυβρωμοδιφαινυλαιθέρες. Οι άνθρωποι μπορούν να τις εισπνεύσουν μέσω του αέρα και της σκόνης και αυτές με τη σειρά τους να εξαπλωθούν τόσο πολύ στο σώμα, με επικίνδυνα για την υγεία αποτελέσματα.

3. Πλαστικά μπιμπερό

Στον Καναδά απαγορεύτηκε η πώληση των μπιμπερό που είναι κατασκευασμένα από πολυκαρβονικό πλαστικό, τα οποίο αποτελούν και τον πιο κοινό τύπο που κυκλοφορεί στην αγορά. Κι αυτό επειδή περιέχουν μια χημική ουσία που ονομάζεται δισφαινόλη-Α (BPA), η οποία απελευθερώνεται όταν ζεσταθεί το μπιμπερό. Η εν λόγω ουσία έχει δομή πολύ παρόμοια με τα οιστρογόνα και -εάν μπει στον ανθρώπινο οργανισμό- μπορεί να προκαλέσει κάποια ορμονική διαταραχή. Σύμφωνα με μια πρόσφατη μελέτη που διεξήχθη από το Αμερικανικό Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων, το 93% των συμμετεχόντων είχαν ανιχνεύσιμα επίπεδα BPA στον οργανισμό τους, ενώ στα παιδιά βρέθηκε υψηλότερη συγκέντρωση.

4. Αρωματικά χώρου

Αν θέλετε να φρεσκάρετε τον αέρα του σπιτιού σας καλό θα ήταν να ανοίγετε συχνότερα το παράθυρο, αφού προηγουμένως τοποθετήσετε στο μπαλκόνι μερικούς βασιλικούς (που είναι και φυσικά αντικουνουπικά!) και αποφύγετε διά ροπάλου τα τεχνητά αρωματικά. Μια μελέτη που έγινε στο Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϊ απέδειξε ότι όταν αυτά χρησιμοποιούνται υπερβολικά ή σε μικρούς και όχι καλά αεριζόμενους χώρους, απελευθερώνουν διάφορους ρύπους και μάλιστα σε τοξικά επίπεδα. Αυτό οφείλεται στις δύο βασικές χημικές ουσίες που περιέχουν: αιθυλένιο με βάση τους αιθέρες γλυκόλης και τερπένια. Το πρώτο είναι τοξικό από μόνο του, ενώ τα μη τοξικά τερπένια μπορεί να αντιδράσουν με το όζον στον αέρα, σχηματίζοντας έναν δηλητηριώδη συνδυασμό.

5. Χρώματα σε παλιούς τοίχους

Ειδικά σε παλιά σπίτια, χτισμένα πριν από το 1978, το χρώμα των τοίχων μπορεί να περιέχει μόλυβδο. Το άθικτο χρώμα σε μια επιφάνεια ενός παλιού σπιτιού δεν θα σας σκοτώσει! Μόνο όταν αρχίζει να ξεφλουδίζει, απελευθερώνει τα επιβλαβή σωματίδια μολύβδου, που καλό θα ήταν να μην τα εισπνεύσετε. Μην προσπαθήσετε ποτέ να αφαιρέσετε τέτοιου είδους χρώματα με τρίψιμο ή ξύσιμο και αφήστε έναν επαγγελματία να το κάνει. Τα σύγχρονα χρώματα δεν περιέχουν μόλυβδο, αρκεί να είναι επώνυμα.

6. Εκτυπωτές Laser

Οι laser εκτυπωτές εκπέμπουν στον αέρα μικροσκοπικά σωματίδια, τα οποία «κατακάθονται» στην καρδιά και τους πνεύμονες. Αν και δοκιμές μέχρι τώρα κορυφαίων εταιρειών με εκτυπωτές έχουν δείξει ότι οι συγκεντρώσεις των σωματιδίων αυτών στον ανθρώπινο οργανισμό επιστρέφουν στα φυσιολογικά επίπεδα μετά από λίγα λεπτά, το βλαβερό ή όχι αποτέλεσμα εξαρτάται από το χρόνο έκθεσης. Για το λόγο αυτό, καλού-κακού, μην κάθεστε δίπλα σε έναν εκτυπωτή laser (όσοι εργάζονται σε γραφεία!) και για το σπίτι προτιμήστε έναν οικιακό εκτυπωτή inkjet.

7. Χημικά στις μοκέτες

Μεταξύ κόλλας και χρωστικών ουσιών που υπάρχουν στις μοκέτες… συμβαίνουν τα χειρότερα για την υγεία μας! ‘Η καλύτερα, αυτή η μυρωδιά από την καινούργια μοκέτα είναι που κάνει όλη τη… δουλειά, καθώς μεταφέρει στον εσωτερικό χώρο επικίνδυνες πτητικές οργανικές ενώσεις. Οι Πτητικές Οργανικές Ενώσεις (ΠΟΕ) είναι χημικές οργανικές ενώσεις οι οποίες έχουν αρκετά υψηλή πίεση ατμών υπό φυσιολογικές συνθήκες ώστε να εξατμίζονται σε μεγάλο ποσοστό και να περνούν στην ατμόσφαιρα. Η πιο κοινή ΠΟΕ, είναι το μεθάνιο! Ξετυλίξτε τη μοκέτα εκτός σπιτιού και αφήστε τη μερικές μέρες να αεριστεί καλά. Για να ελαχιστοποιήσετε τις επικίνδυνες εκπομπές των χημικών, αερίζετε καλά όλα τα δωμάτια με καινούργιες μοκέτες.

8. Έπιπλα με πρεσαρισμένο ξύλο

Αν μπερδευτήκατε λίγο με τον τίτλο, δεν αναφέρομαστε στα έπιπλα αυτά καθεαυτά αλλά στην κόλλα που βρίσκεται μέσα στο ξύλο από το οποίο είναι κατασκευασμένα. Πιο συγκεριμένα, το πρεσαρισμένο ξύλο περιέχει στο εσωτερικό του μοριοσανίδες, ινοσανίδες και μονωτικά υλικά, τα οποία συνδέονται μεταξύ τους με κόλλα. Η κόλλα αυτή, λοιπόν, που κρατά όλα τα είδη του ξύλου στη θέση τους, μπορεί να προκαλέσει διάφορα προβλήματα στους ανθρώπους, καθώς θεωρείται ότι είναι η μεγαλύτερη πηγή εκπομπών φορμαλδεΰδης σε εσωτερικούς χώρους!

9. Φυτοφάρμακα

Το 90% των νοικοκυριών χρησιμοποιούν στο σπίτι κάποιο φυτοφάρμακο, είτε πρόκειται για εντομοκτόνo, μυκητοκτόνo, απολυμαντικό ή άλλο είδος. Δεδομένου ότι η πλειοψηφία της έκθεσης των ανθρώπων στα φυτοφάρμακα συμβαίνει σε εσωτερικούς χώρους, φροντίστε να αερίζετε καλά μετά την εφαρμογή και να κρατάτε τα σκευάσματα μακριά από μικρά παιδιά.

10. Καλλυντικά

Περιέχουν φθαλικές ενώσεις, τους γνωστούς «πλαστικοποιητές», που δεσμεύουν το άρωμα και το χρώμα των καλλυντικών! Ανάλογα με τη ματαιοδοξία σας, θα τις βρείτε στα σπρέι μαλλιών, στα σαμπουάν, στα αρώματα, στα αποσμητικά, στα καλλυντικά, ακόμη και στο κλασικό κίτρινο παπάκι που βάζουμε στο μπάνιο! Αυτές οι χημικές ουσίες προκαλούν διαταραχές στις ορμόνες και είναι ιδιαιτέρως επιβλαβείς για τον ανθρώπινο οργανισμό. Επιλέγετε, λοιπόν, επώνυμα καλλυντικά και χρησιμοποιήστε τα με φειδώ.

(πηγή:perierga.gr)

Του Δημητρίου Κ. Χατζή – παιδιάτρου, αλλεργιολόγου

Ο σχολικός χώρος, από την προσχολική ηλικία μέχρι την τριτοβάθμια Εκπαίδευση, έχει παρατηρηθεί ότι, ενδεχομένως, συνδυάζεται με την εκδήλωση ποικίλων αλλεργικής μορφής αντιδράσεων σε ευαισθητοποιημένα άτομα. Η σημασία των αλλεργικών παθήσεων ή καταστάσεων (αλλεργική ρινίτιδα, άσθμα, ατοπική δερματίτιδα ή έκζεμα, τροφική αλλεργία) φαίνεται από την επιδημική έξαρση στη συχνότητά τους κατά τα τελευταία 20 και πλέον χρόνια. Οι αριθμοί είναι, πολλές φορές, πιο πειστικοί για την ανάδειξη κάποιου προβλήματος. Έτσι, αλλεργική ρινίτιδα ή άσθμα έχει περίπου το 20% των παιδιών της σχολικής ηλικίας. Η ατοπική δερματίτιδα/έκζεμα παρουσιάζεται, εκτός από τη βρεφική ηλικία, και στην παιδική σχολική ηλικία. Η αλλεργία της σχολικής ηλικίας έχει και τις επιπτώσεις της, τόσο με τον επείγοντα χαρακτήρα (αναφυλαξία, ασθματική κρίση) όσο και με τη χρονιότητα των αλλεργικών παθήσεων και των σχολικών τους συνεπειών (απουσίες, μειωμένη απόδοση, περιορισμός αθλητικών δραστηριοτήτων, ψυχολογική επιβάρυνση, κ.ά).

Πως ενοχοποιούνται τα ακάρεα και οι μύκητες για τις σχολικές αλλεργίες;

Οι πολλές ώρες στην τάξη και η διάρκεια του σχολικού έτους κάνουν το σχολείο «δεύτερο σπίτι». Ενδο-οικιακά αεροαλλεργιογόνα βρίσκονται και στην αίθουσα διδασκαλίας. Η κατασκευή των σχολικών κτιρίων, ειδικά των καινούριων, φαίνεται πως συντελεί στην ευαισθητοποίηση των μαθητών και στην εμφάνιση αλλεργικών συμπτωμάτων. Γενικά τα παράθυρα που συχνά είναι κλειστά ή ακόμα λόγω κατασκευής δεν ανοίγουν, οι μοκέτες ή τα χαλιά και τον χειμώνα η θέρμανση είναι παράγοντες για να ευδοκιμήσουν τα ακάρεα.

Έτσι, τον Σεπτέμβριο οι αίθουσες διδασκαλίας, αλλά και τα γραφεία των διδασκόντων, καθώς για πολύ καιρό έχουν παραμείνει κλειστά, περιέχουν σε κατά πολύ μεγαλύτερους αριθμούς ακάρεα και άλλα ενδο-οικιακά εισπνεόμενα αντιγόνα. Όπως είναι εύλογο αλλεργικά άτομα ευαισθητοποιημένα προς τα ακάρεα μπορεί να παρουσιάσουν συμπτώματα. Κατ’ αυτόν τον τρόπο εξηγείται, πιθανότατα, η εμφάνιση των λεγόμενων «επιδημιών κρυολογήματος», χωρίς πυρετό, μόλις ανοίγουν τα σχολεία. Στην ουσία δηλαδή πρόκειται για φαινόμενα αλλεργίας: συμπτώματα αλλεργικής ρινίτιδας ή/και άσθματος, όπως λ.χ. πολλαπλά φτερνίσματα, ρινική καταρροή, μπουκωμένη μύτη, βήχας κ.ά.

Μύκητες είναι ενδεχόμενο να υπάρχουν στην τάξη, αν υπάρχει υγρασία (σε αυξημένα επίπεδα) ή διατηρούνται φυτά. Μύκητες, βέβαια, αναπτύσσονται και σε κλειστούς, μη καλώς αεριζόμενους χώρους. Αυτό ίσως ισχύει και για τα σχολεία, όταν ανοίγουν, ύστερα από πολύ καιρό που έχουν παραμείνει κλειστά, χωρίς να αερίζονται. Αλλά και τα πρωτοβρόχια δεν αποκλείεται να επιβαρύνουν το αλλεργικό φορτίο του σχολείου. Οι μύκητες του περιβάλλοντος (εξωτερικοί χώροι) αυξάνονται το φθινόπωρο (ειδικά με την υγρασία, πεσμένα νωπά φύλλα κ.τ.λ.). Με τον αέρα όμως εισέρχονται μέσα στα δωμάτια. Αν μάλιστα ο αερισμός δεν είναι καλός, όπως π.χ. στις κατασκευές με παράθυρα που δεν ανοίγουν -και αυτό είναι συχνό με τις νέου τύπου οικοδομές- είναι επόμενο να αυξάνονται οι μύκητες μέσα στο κτίριο μετά τη βροχή. Η σημασία των μυκήτων έγκειται κυρίως στο άσθμα, όπου σε ευαισθητοποιημένα άτομα οι κρίσεις άσθματος είναι βαρύτερες.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, αναφέρονται συμπτώματα μόνον όταν το παιδί είναι στο σχολείο και κάθεται στο θρανίο με συγκεκριμένο άλλο παιδί. Τα συμπτώματα εξαφανίζονται ως διά μαγείας στο σπίτι τα Σαββατοκύριακα και για μεγάλο χρονικό διάστημα κατά τις διάφορες περιόδους των σχολικών διακοπών.

Επιπλέον οι τάπητες και περισσότερο η μοκέτα (επειδή είναι δύσκολο να απομακρυνθεί για να καθαριστεί), «ελλιμενίζουν», όχι μόνο τα ακάρεα, αλλά και τα αντιγόνα από τα διάφορα οικιακά ζώα. Της γάτας το αντιγόνο παραμένει στους τοίχους για 4- 5 μήνες μετά τον καθαρισμό του χώρου, απομάκρυνση χαλιών κ.τ.λ. Είναι περιττό, συνεπώς, να τονιστεί ότι απαγορεύεται η είσοδος κατοικιδίων ή άλλων ζώων στο σχολείο, ακόμα και για λόγους εποπτικής διδασκαλίας, όταν υπάρχει στο σχολικό κτίριο έστω και ένα άτομο (είτε στο θρανίο είτε στην έδρα) με αλλεργία προς τα ζώα.

Ποιες χημικές ουσίες μπορούν να προκαλέσουν αλλεργίες στους μαθητές;

Εκτός από τα εισπνεόμενα αντιγόνα, αναπνευστικά συμπτώματα στο σχολείο μπορεί να προέλθουν από διάφορες χημικές ουσίες, όταν εισπνέονται. Για παράδειγμα, οι έντονες οσμές από τα απορρυπαντικά ή τα εντομοκτόνα ή κατά το μάθημα της Χημείας προκαλούν σε διάφορα άτομα ξηρό, ερεθιστικό βήχα ή ακόμα και ασθματικό παροξυσμό. Τέλος, τόσο η κιμωλία όσο και οι μαρκαδόροι έχουν ενοχοποιηθεί για την έξαρση αλλεργικού τύπου συμπτωμάτων από το ανώτερο αναπνευστικό και για παροξυσμούς άσθματος.

Υπάρχουν και άλλες αλλεργίες εκτός από εκείνες που συνδέονται με την αίθουσα διδασκαλίας;

Όλα τα προηγούμενα έχουν σχέση με την παραμονή στην αίθουσα διδασκαλίας. Βγαίνοντας όμως για διάλειμμα παραμονεύει ένας χρόνιος εχθρός, το τσιγάρο. Εκτός των όσων άλλων προκαλεί, το κάπνισμα επιδεινώνει, χωρίς την παραμικρή αμφιβολία, και το άσθμα. Ειδικά, αυτό αναφέρεται για τις μαθήτριες εφηβικής ηλικίας, οι οποίες καπνίζουν περισσότερο από τα αγόρια. Γενικά η εφηβεία με την πειραματική διάθεση που τη διέπει, ωθεί πολλά παιδιά στο να δοκιμάσουν το τσιγάρο. Η εποικοδομητική επαγρύπνηση με τη σωστή ενημέρωση στο σχολείο, σε συνδυασμό με τη διαρκή υπενθύμιση, θα αποτρέψει τελικά τον εθισμό που προκαλεί το κάπνισμα και επομένως τις μελλοντικές, βλαπτικές για την υγεία, συνέπειες του τσιγάρου.

Τα τρόφιμα που μπορεί να ψωνίζουν τα παιδιά από το κυλικείο μπορεί να προκαλέσουν αλλεργία;

Η τροφική αλλεργία μπορεί να προκαλέσει πολύ σοβαρές αντιδράσεις. Για τις πολύ μικρές ηλικίες (προσχολικοί παιδικοί σταθμοί, νηπιαγωγείο) τα κύρια αίτια είναι το γάλα και το αβγό, ενώ κατά τη σχολική ηλικία, οι ξηροί καρποί και τα θαλασσινά. Για την αλλεργία στους ξηρούς καρπούς κρίνεται σκόπιμο να γίνει ειδική αναφορά για τους παρακάτω λόγους. Πρώτον, το πρόβλημα της αλλεργίας στους ξηρούς καρπούς και συχνό είναι (παιδιά και ενήλικοι) και σοβαρές διαστάσεις μπορεί αρκετά συχνά να λάβει (αναφυλαξία). Δεύτερον, είναι πολλές οι παγίδες που κρύβουν τους ξηρούς καρπούς. Τρίτον, είναι συχνές οι …επισκέψεις των παιδιών στο κυλικείο του σχολείου, όπου και οι «παγίδες με τους ξηρούς καρπούς». Η αλλεργία, επομένως, στους ξηρούς καρπούς απαιτεί ιδιαίτερη επαγρύπνηση επειδή, πολύ συχνά, υπάρχουν ξηροί καρποί κρυμμένοι σε σοκολάτες, μπισκότα ή άλλα γλυκίσματα.

Η αθλητική δραστηριότητα στο σχολείο μπορεί να επιβαρύνει τα ευαισθητοποιημένα στην αλλεργία παιδιά;

Το άσθμα της σχολικής ηλικίας είναι πιο συχνά (>50%) αλλεργικό, αλλά μπορεί να συνδέεται και με την αθλητική δραστηριότητα στη διάρκεια της οποίας να εμφανίζει δύσπνοια ή αναφυλαξία. Η δύσπνοια σε συνδυασμό με αθλητικές δραστηριότητες αρκετές φορές οφείλεται στην έκλυση βρογχόσπασμου από τη σωματική δραστηριότητα και μόνο, δηλαδή την άσκηση αυτή καθεαυτήν. Κατάλληλη προετοιμασία (προθέρμανση), εισπνοή από τη μύτη κατά την άσκηση ή/και λήψη του ενδεδειγμένου φαρμάκου (είτε σε χρόνια βάση είτε σε εισπνοές πριν από την άσκηση) μπορεί να αποτρέψει τον βρογχόσπασμο.

Άλλοτε πάλι η αλλαγή σε «μη ασθματογόνο άθλημα» προσφέρει όχι μόνο την ανακούφιση, αλλά και τη χαρά που παρέχει η άθληση. Το καλύτερο παράδειγμα στην προκειμένη περίπτωση είναι ίσως η κολύμβηση. Και, πραγματικά, πόσα χρυσά μετάλλια έχουν πάρει σε Ολυμπιακούς Αγώνες ασθματικοί κολυμβητές. Το ίδιο το άσθμα, όταν δεν έχει ρυθμιστεί, είναι δυνατό να επιφέρει παροξυσμό με την άθληση, από τις αυξημένες ανάγκες σε οξυγόνο. Πολλές φορές, μάλιστα, αυτού του τύπου δύσπνοια έχει οδηγήσει στη διάγνωση του χρόνιου βρογχικού άσθματος.

Ο βρογχόσπασμος από άσκηση έχει συσχετισθεί πρόσφατα και με εποχική αλλεργική ρινίτιδα, αλλά και χρόνια ρινίτιδα, καθώς επίσης και με παραρρινοκολπίτιδα (ιγμορίτιδα), που κι αυτή, με τη σειρά της, δεν αποκλείεται να αποτελεί επιπλοκή αλλεργικής ρινίτιδας. Να σημειωθεί ακόμα ότι οι καιρικές συνθήκες είναι πιθανόν να ευοδώσουν την εμφάνιση βρογχόσπασμου από σωματική άσκηση. Έτσι, πολύ συχνά συμβαίνει ασθματική κρίση κατά την άθληση, όταν ο αέρας είναι ψυχρός και εισπνέεται από το στόμα. Επίσης, όταν τα επίπεδα υγρασίας είναι υψηλά, η συγκέντρωση των ατμοσφαιρικών ρύπων μεγάλη (αστικά και, κυρίως, βιομηχανικά κέντρα), αυξημένα ποσά γύρεων (άνοιξη) κ.ά. Η συμβολή των δασκάλων και ειδικά των καθηγητών Σωματικής Αγωγής είναι εξαιρετικά χρήσιμη σε αυτές τις περιπτώσεις, διότι αυτοί είναι οι πρώτοι που θα αντιληφθούν ότι κάτι συμβαίνει την ώρα που γυμνάζεται ένα παιδί.

Ποιες μπορεί να είναι οι επιπτώσεις των αλλεργιών στη σχολική επίδοση των μαθητών; 

Οι αλλεργικές καταστάσεις δεν έχουν μόνον επείγοντα χαρακτήρα (αναφυλαξία, ασθματικός παροξυσμός), όπως έχει προαναφερθεί. Έχουν και άλλες συνέπειες, οι οποίες οφείλονται στη χρονιότητα των αλλεργικών παθήσεων. Το άσθμα είναι η κυριότερη αιτία απουσιών. Πολλές φορές το παιδί με χρόνιο βήχα (λόγω άσθματος) θεωρείται λανθασμένα ότι έχει κρυολόγημα. Συνεπώς συνιστάται η παραμονή του στο σπίτι «για να μην κολλήσουν και τα άλλα παιδιά». Η τοποθέτηση αυτή είναι λογικοφανής, διότι στοχεύει στην πρόληψη. Ο βήχας όμως αυτός ενδέχεται να μην είναι λοιμώδης. Μπορεί, πιθανότατα, να είναι άσθμα (αλλεργικό ή όχι) ή βήχας άλλης αιτιολογίας. Εδώ ευθύνες θα πρέπει ίσως να αποδοθούν εξίσου στους δασκάλους και στους γονείς.

Όσο, όμως, παράδοξο και αν φαίνεται με την πρώτη ματιά, η ρινίτιδα ενοχοποιείται περισσότερο και από το άσθμα για τη μειωμένη σχολική απόδοση. Πρώτα απ’ όλα, η ίδια η ρινίτιδα, με τα ενοχλητικά της συμπτώματα και κυρίως το μπούκωμα της μύτης που προκαλεί, διαταράσσει το νυχτερινό ύπνο με αποτέλεσμα την επόμενη ημέρα το παιδί να αισθάνεται κουρασμένο και να έχει υπνηλία. Δεύτερον, τα φάρμακα προκαλούν διάφορες παρενέργειες. Αυτό ισχύει, κυρίως, για τα παλαιότερα αντιισταμινικά, που επιφέρουν υπνηλία. Αντιθέτως, η χορήγηση αποσυμφορητικών συνοδεύεται από νευρικότητα και κάποιο είδος υπερκινητικότητας. Η φαρμακοθεραπεία, επίσης, του άσθματος, με βρογχοδιασταλτικά, και ειδικά σε μεγάλες σχετικά δόσεις, μπορεί να έχει ως συνέπεια τρεμούλιασμα και νευρικότητα.

(πηγή: eumedline.eu)

Ορισμένα παθολογικά προβλήματα εμφανίζονται συνηθέστερα κατά τη διάρκεια του Φθινοπώρου. Τα προβλήματα αυτά συνηθέστερα είναι ήπια, που αναδύονται κατά τη διαδικασία προσαρμογής από τις διακοπές στη ρουτίνα της καθημερινότητας ή είναι σοβαρότερες παθολογικές διαταραχές που προκύπτουν ως αποτέλεσμα έκθεσης σε παθογόνους παράγοντες που έδρασαν κατά τη διάρκεια των διακοπών και εκδηλώνονται ημέρες ή εβδομάδες μετά την επάνοδο.

Τα κύρια ιατρικά προβλήματα που εκδηλώνονται με μεγαλύτερη συχνότητα κατά το Φθινόπωρο είναι:

Η ατονία

Κακές συνήθειες διατροφής κατά τις διακοπές, όπως τυποποιημένη διατροφή πτωχή σε βιταμίνες και χρήσιμα ιχνοστοιχεία, είναι ιδιαίτερα συνήθεις. Κατά την επάνοδο οι αυξημένες απαιτήσεις της καθημερινότητας κατά την ένταξη σε καθημερινούς έντονους οικογενειακούς ή εργασιακούς ρυθμούς σε συνδυασμό με ένα κακό διατροφικό status έχει ως συνέπεια την εμφάνιση παρατεινόμενης κόπωσης και ατονίας.

Στη φάση αυτή τα επίπεδα των βιταμινών και των ιχνοστοιχείων που παραγγέλλονται βάσει ενδείξεων κατά τη σωστή ιατρική εξέταση μπορεί να είναι χαμηλά και να απαιτηθεί ενίσχυση του οργανισμού με εξατομικευμένα διατροφικά προγράμματα ή ενισχυτικά φαρμακευτικά σκευάσματα. Ορισμένες φορές η ατονία είναι αποτέλεσμα έκθεσης σε ειδικά λοιμογόνα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού (π.χ. ιός του Δυτικού Νείλου).

Η αϋπνία

H μεταβολή στην ώρα, η αλλαγή του περιβάλλοντος, η επιστροφή στη ρουτίνα της καθημερινότητας, η αιφνίδια αλλαγή συνηθειών, η αύξηση της κατανάλωσης καφέ, είναι παράγοντες που επιδρούν δυσμενώς στον κύκλο ύπνου αφύπνισης κατά την επάνοδο από τις διακοπές. Η φθινοπωρινή αϋπνία, μπορεί να αποδειχτεί ιδιαίτερα επίμονη και να απαιτήσει ειδική θεραπεία.

Ο παρατεινόμενος πυρετός

Αίτια πυρετού που συνδέονται με τα ταξίδια είναι η ηπατίτιδα, η βακτηριδιακή εντερίτιδα, οι ρικετσιώσεις, οι λοιμώξεις από αρβοιούς, το Αids, ο πυρετός από τον ιό του Νείλου, η ελονοσία. O κατάλογος είναι μακρύς και έχει απόλυτη σχέση με τον τόπο του ταξιδιού και το ιστορικό των εμβολιασμών.

Το κοινό πρέπει να γνωρίζει ότι κανένα σύγχρονο ανθελονοσιακό φάρμακο δεν προσφέρει απόλυτη προστασία από την ελονοσία κατά τα ταξίδια σε ενδημικές περιοχές, μερικοί εμβολιασμοί (π.χ. χολέρα, τυφοειδής) προστατεύουν ατελώς, ενώ ορισμένα λοιμώδη νοσήματα μπορεί να εκδηλώσουν πυρετό εβδομάδες μετά την αρχική μολυσματική επαφή (π.χ. ελονοσία, δάγκειος, φυματίωση).

Τα προβλήματα αυτά πρέπει να αντιμετωπίζονται με ιδανικό τρόπο από τον ειδικό παθολόγο για να καταστεί δυνατό το ανθρώπινο σώμα να αντιμετωπίσει σε πλήρη ετοιμότητα τον Χειμώνα που έρχεται.

Τι άλλο πρέπει να γνωρίζετε για το Φθινόπωρο:

Είναι η εποχή, κατά την οποία γίνονται ιδανικά τα προστατευτικά εμβόλια έναντι των λοιμώξεων και αφορούν τις ομάδες υψηλού κινδύνου. Εάν λαμβάνετε χρόνια φάρμακα, είστε πάνω από 65 ετών ή συμβιώνετε με μωρά επικοινωνήσετε τον παθολόγο και τον παιδίατρο για τα ειδικά εμβόλια που ενδέχεται να χρειαστείτε.

Το Φθινόπωρο είναι επίσης εποχή φυσικής προετοιμασίας για τον Χειμώνα που έρχεται. Η διακοπή του καπνίσματος ενισχύει τη φυσιολογική άμυνα. Η υγιεινή διατροφή πλούσια σε φρούτα, όσπρια, λαχανικά, γαλακτοκομικά προϊόντα χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, η αποφυγή κατάχρησης κρέατος, η αποφυγή της καθιστικής ζωής και πρόσληψης υπερβολικών θερμίδων είναι σημαντικά. Εάν πάσχετε από χρόνιο νόσημα και είστε αμελής, ποτέ δεν είναι αργά να υιοθετήσετε τα διατροφικά προγράμματα που απαιτούνται στην περίπτωσή σας.

Η προληπτική εξέταση από έμπειρο παθολόγο, κατά τη διάρκεια της οποίας εντοπίζονται πρώιμα νοσήματα και καταστάσεις που ενδέχεται να μην έχουν συμπτώματα, αλλά αλλοιώνουν περαιτέρω την σωστή άμυνα (π.χ. χρόνιες παραρρινοκολπίτιδες, σακχαρώδης διαβήτης), είναι σημαντική αυτή την περίοδο.

(πηγή: iatronet.gr)

του Αλέκου Μάρκελλου

Αναζητάς το βλέμμα. Κενό. Υπάρχεις, αλλά «δεν υπάρχεις». Είσαι αόρατος. Μιλάς, απάντηση δεν παίρνεις. Πονάς; Αδιαφορία, παρηγοριά καμία. Δακρύζεις; Σιωπή. Μοιράζεσαι, χαμογελάς, προτρέπεις, σχολιάζεις, αγκαλιάζεις, φιλάς: Τείχος. Ο Αυτισμός περιέχει μέσα του ασύλληπτη σκληρότητα και αδικία. Γονείς και αυτιστικά παιδιά είναι μια κοινή μορφή πόνου που αγγίζει συχνά τον ορισμό των ορίων της απελπισίας. Ενίοτε τα επανακαθορίζει. Καθημερινά. Και δυστυχώς, για πάντα. Μια κόλαση πόνου δίχως τέλος. Και το χειρότερο, δίχως ελπίδα τέλους. Πίσω από τις πόρτες των σπιτιών χιλιάδων συνανθρώπων μας στην Ελλάδα και παντού οι καθημερινές ιστορίες που εκτυλίσσονται μακριά από το δημόσιο χώρο αποτελούν ένα απόστημα στο οποίο η κοινωνία πρέπει να κάνει τη δική της επανάσταση συμπόνιας και αλληλεγγύης για να το αποβάλει.

(Δείτε αυτό το Video, είναι για γερά στομάχια και ανοιχτά μυαλά: )

Ο Αυτισμός είναι μια μόνιμη και μη αναστρέψιμη κατάσταση του ανθρώπινου εγκεφάλου. Το περιοδικό TIME αφουγκραζόμενο την ανησυχία για την απίστευτη εξάπλωση του Αυτισμού, σε μεγάλο αφιέρωμα και εξώφυλλο το 2006 άνοιξε τη συζήτηση για την πρόοδο της επιστήμης και προειδοποίησε για την επερχόμενη «εποχή του Αυτισμού» (age of Autism).

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το σχετικό άρθρο της ομότιτλης ιστοσελίδας, αξίζει να το διαβάσουν όλοι.
–Τη δεκαετία του 70 ένα στα δέκα χιλιάδες παιδιά (κυρίως αγόρια) γεννιόταν στο φάσμα του Αυτισμού. Στα κορίτσια το ποσοστό –άγνωστο γιατί- είναι τέσσερις φορές μικρότερο.
Τη δεκαετία του 2000 που μόλις μας τελείωσε, 1 στα 116 (για άλλους ερευνητές 1 στα 100, για άλλους 1 στα 91) αγόρια γεννιέται με αυτισμό!

Ξανασκεφτείτε λίγο τα νούμερα. Και όποιος μπορεί ας απαντήσει στον εαυτό του σε δύο ερωτήματα:
1) Αν αυτή είναι η ταχύτητα αύξησης και δεν αλλάξει τίποτε, πόσα παιδιά θα γεννιούνται στο φάσμα του αυτισμού το 2050; Το 2100;
2) Όλοι έχουμε ακούσει για αυτιστικά παιδιά. Με τους ενήλικες, αναρωτήθηκε ποτέ κανείς τι γίνεται; Πού είναι όλα τα παιδιά που γεννήθηκαν με Αυτισμό τις προηγούμενες δεκαετίες στην Ελλάδα και ενηλικιώθηκαν; Μήπως θεραπεύθηκαν, γι΄ αυτό δεν έχουμε ακούσει (σχεδόν) τίποτε;

Βλέπετε ο Αυτισμός, ως κατάσταση είναι ισόβια. Μέχρι σήμερα στην συντριπτική τους πλειοψηφία τα άτομα με αυτισμό χρειάζονται τη συνδρομή των γονιών τους, των αγαπημένων τους ή ειδικά εκπαιδευμένων συνοδών για να διατηρήσουν μια σχετικά κανονική κοινωνική ζωή και να αντεπεξέλθουν στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν. Και επειδή στην Ελλάδα η Πρόνοια (και) για τον Αυτισμό ως γενικευμένη αντίληψη και πρακτική είναι κενό γράμμα, ας σκεφτούμε πως ζει και τι ελπίδες έχει ένας Αυτιστικός ενήλικας, του οποίου οι γονείς γέρασαν ή έφυγαν από τη ζωή…

Ας σταθούμε λίγο στην αιτία (ες) :
– Πρόκειται για εγκεφαλική διαφοροποίηση που επηρεάζει τον τρόπο και τη δυνατότητα ανάπτυξης και επικοινωνίας των νευρώνων του εγκεφάλου. Ο Αυτιστικός εγκέφαλος επεξεργάζεται και διαχειρίζεται την πληροφορία με διαφορετικό τρόπο από τον συνηθισμένο εγκέφαλο. Η τελική κατανόηση και διαχείριση ενός εξωτερικού ερεθίσματος γίνεται με διαφορετική επεξεργασία, να το πω απλά, η πληροφορία γίνεται κατανοητή αφού «περάσει από διαφορετικά κανάλια».
Το φάσμα του Αυτισμού αποτελεί μια κλίμακα στην οποία υπάγονται όλες οι περιπτώσεις, από τις πολύ βαριές έως αυτές που η επιστήμη αποκαλεί «υψηλής λειτουργικότητας»:
– Πρόκειται για τα πλέον εκπαιδεύσιμα παιδιά με τη μεγαλύτερη δυνατότητα σχετικά κανονικής κοινωνικής ένταξης.

Ο δικός μου γιος, ο Ερμής, διαγνώστηκε σε αυτή την κατηγορία το 2010, πριν συμπληρώσει τα τρία.

Αντιλαμβανόμενοι ως οικογένεια αυτό που η επιστήμη έχει πλέον επιβεβαιώσει ότι δηλαδή η έναρξη θεραπευτικής διαδικασίας όσο γίνεται νωρίτερα είναι κρίσιμης σημασίας για το μέλλον του παιδιού, σπεύσαμε να αναζητήσουμε την καλύτερη δυνατή λύση :
-Με τις κατάλληλες εκπαιδευτικές – διδακτικές μεθόδους που έχει αναπτύξει η Επιστήμη της Συμπεριφοριολογίας (Επιστήμη του νου) και την υποστήριξη και άλλων ειδικοτήτων (νευρολόγων, αναπτυξιολόγων, γενετιστών, λογο- και εργοθεραπευτών κ.α) το παιδί έχει σημαντικές πιθανότητες σωστής κοινωνικής ένταξης και δυνατότητα αυτοτέλειας-αυτάρκειας στη ζωή. Πιθανότητες δηλαδή να πάει σχολείο, να σπουδάσει, να βρει εργασία, να κάνει φίλους, να ερωτευθεί ή ακόμη και να παντρευτεί.
Λίγες πιθανότητες αλλά οφείλεις να του τις προσφέρεις.

Τι είδαμε στην Ελλάδα:

-Η κρατική πρόνοια είναι ανύπαρκτη. Οι υποδομές…απλά αόρατες. Μέχρι να εντοπίσεις ΠΟΥ να απευθυνθείς, να διεκδικήσεις μια θέση στον ήλιο και να αρχίσει συστηματική δουλειά στο παιδί σου, απλά θα χάσεις τα σημαντικότερα χρόνια της εκπαίδευσής του. Ανεπιστρεπτί.
Κάναμε, όπως όλοι οι γονείς τη γυροβολιά μας στα σχετικά ιδιωτικά κέντρα (λογοθεραπείας, εργοθεραπείας κλπ) και με εξαίρεση ελάχιστες περιπτώσεις, αισθάνθηκα αρκετές φορές κατακλυσμιαία οργή και αγανάκτηση.

Υπάρχουν εξαιρέσεις. Αν έχεις πολλά λεφτά, όλα γίνονται.
Πολλά λεφτά, για πολλά χρόνια και χωρίς κάλυψη.

Αξίζει να σκεφθεί καθείς τον διαρκή πόνο που βιώνουν οι οικογένειες με αυτιστικά παιδιά.
Βλέπουν τα αγγελούδια τους να μεγαλώνουν «διαφορετικά», βιώνουν την απόρριψη από το κοινωνικό σύνολο, τη σκληρότητα και την αδιαφορία των ανθρώπων που συναντούν, τον κοινωνικό αποκλεισμό.

Πόσοι γονείς με αυτιστικό παιδί νομίζεται ότι έχουν κανονική κοινωνική ζωή;
Το απλούστερο:
Να πάνε με φίλους σε μια ταβέρνα…
Βλέπουν τα μη αυτιστικά παιδιά να ξεμπουμπουκιάζουν μεγαλώνοντας και το διαμάντι της δικής τους ψυχής να μαραζώνει στον άγνωστο, δικό του κόσμο που τον εγκλώβισε η φύση και η ζωή.

Προσωπικά είχα την τύχη να γίνει δεκτός ο Ερμής μας στο Πανεπιστήμιο La Trobe της Μελβούρνης στην Αυστραλία, στο σχετικό τμήμα έρευνας και εκπαίδευσης για τα αυτιστικά παιδιά. A state of Art, στο πεδίο. Αξιοποίησα τη διπλή υπηκοότητά μας και μετοικίσαμε Down Under.

Βιώσαμε μια τεράστια διαφορά μιας κοινωνίας η οποία αντιμετωπίζει τον Αυτισμό κοιτώντας στα μάτια τους γονείς και αγκαλιάζοντας με άπειρους τρόπους τα παιδιά. Ολόκληρη την οικογένεια. Οι υποδομές και η πρόνοια είναι τέτοια που σου κόβουν την ανάσα, ειδικά αν έχεις έρθει από την Ελλάδα. Επιδόματα, σχολεία, σταθμοί, εκπαιδευτές, όλοι εξειδικευμένοι να συμβάλουν ώστε το παιδί να πάρει από νωρίς κατεύθυνση και εκπαίδευση τέτοια ώστε να ενταχθεί σε κανονικό (τυπικό) σχολείο.
(Θυμάμαι στην Ελλάδα πως όταν στείλαμε τον γιο μας σε «κανονικό» παιδικό σταθμό, συνοδευόμενο από την ειδική παιδαγωγό την οποία πληρώναμε εμείς, ο σταθμός την πέταξε έξω τη δεύτερη ημέρα, για να μην βλέπει τι κάνουν οι άλλες δασκάλες… κράτησε όμως το παιδί για να παίρνει τα δίδακτρα.)

Οφείλω να αναφερθώ στην θεραπεύτρια – ψυχολόγο Δέσποινα Πασχάλη η οποία, εφαρμόζοντας μια πιο χαλαρή εκδοχή της μεθόδου ABA (Applied Behavioral Analysis) και με τεράστια αποθέματα αγάπης, επιμονής και υπομονής κατάφερε να ξεκλειδώσει τον Ερμή μας και να του δώσει την ευκαιρία να εξελιχθεί δημιουργικά.

Ανάμεσα στις θετικές εξελίξεις στην Ελλάδα, οφείλω επίσης να ξεχωρίσω την προσπάθεια της δρ. Χάρις Καρνέζη (Γυναίκα Επιστήμων της χρονιάς 2009 από τις εκδόσεις Λυμπέρη) η οποία μετά την επιτυχία του προγράμματος Γνωσικού Συμπεριφορικού Δράματος στην Αυστραλία και την Ιρλανδία, ξεκίνησε επιτέλους και στην Ελλάδα.

Σπάστε λοιπόν τη σιωπή, από μόνο του το δράμα του αυτισμού έχει αρκετή σιωπή.

Όσοι έρχεστε σε επαφή με παιδί στο φάσμα του Αυτισμού, το γνωρίζω, σοκάρεστε. Περιορίζεστε συνήθως σε ένα καλό λόγο όπως «τι κάνεις αγγελούδι μου» και εισπράττοντας το τείχος της σιωπής ως απάντηση, εγκαταλείπετε την προσπάθεια.

Σφάλμα σοβαρό.

Η συναισθηματική τους νοημοσύνη είναι πλήρως ανεπτυγμένη. Καταλαβαίνουν και αισθάνονται. Λίγη παραπάνω επιμονή, λίγο περισσότερη εκδηλωμένη έκφραση αγάπης, ένα ζεστό χαμόγελο καλύπτουν περισσότερα απ’ όσα θα λάβει σε δύο τετράωρες συνεδρίες με ειδικούς.
Όχι, δεν θα σας ανταμείψει. Στον Αυτισμό δεν περιμένεις ανταμοιβή, είναι διαφορετική κοινωνική συνθήκη.
Απλά, σκεφθείτε, ποια αξιακή δομή επιβάλει να δίνουμε μόνο όταν παίρνουμε;

Μιλήστε στα παιδιά σας. Δεν το κάνει το κράτος, δεν το κάνει το σχολείο, δεν υπάρχει μάθημα κοινοτικής αντίληψης, κοινωνικής αλληλεγγύης και διδαχή υπέρβασης του φόβου μπροστά στο διαφορετικό.
Ας το ξεπεράσουμε, καλύπτοντας οι ίδιοι το κενό.

Αγαπητοί γονείς με αυτιστικά παιδιά, μην λυγίζεται. Από πρώτο χέρι γνωρίζω πια, τον πόνο, τα δάκρυα και το αναπόφευκτο αίσθημα ενοχής, πως εμείς φταίμε, κάναμε κάτι λάθος.
Όμως η επιστήμη τεκμηριώνει το αντίθετο:

Ο Αυτισμός είναι πολυπαραγοντικός. Εμπλέκονται γονίδια, περιβαλλοντικοί και άλλοι παράγοντες.
Οι επιστήμονες πιστεύουν πως η απάντηση για τον Αυτισμό θα ξεκλειδώσει τα μεγαλύτερα μυστικά για τον ανθρώπινο εγκέφαλο. Και τα βήματά της, κυρίως χάρη στην ανάπτυξη της γονιδιακής και γενετικής επιστήμης είναι πλέον, ραγδαία.

Ας σπάσουμε όλοι το απόστημα της σιωπής που τόσες δεκαετίες καταδίκασε χιλιάδες Ελληνόπουλα σε μεσαιωνικά κάτεργα, ανεξάρτητα από τη συσκευασία. Το αυτιστικό παιδί είναι το αυριανό παιδί σου.
Αγάπησε το.

1/10000: (1970). 1/116: (2010) 1/… : (2050).

Υ.Γ: Καταφέραμε ότι καταφέραμε για το δικό μας παιδί επειδή εκτός από την Αυστραλιανή υπηκοότητα που μου άνοιξε την πόρτα του πανεπιστημίου La Trobe, τύχαμε της ειλικρινούς υποστήριξης και συμπαράστασης από την Διοίκηση της ΕΡΤ, τον ΕΔΟΕΑΠ (το ταμείο των Δημοσιογράφων) και την Διοίκηση της ΕΣΗΕΑ. Οφείλω να τους ευχαριστήσω δημόσια.

Τους φίλους που με στήριξαν δεν θα τους αναφέρω. Γνωρίζουν ποια θέση έχουν στην καρδιά μου.

*Ο Αλέκος Μάρκελλος είναι δημοσιογράφος.

(πηγή: protagon.gr)