paidevo.gr

Συντάκτης: Νικολίτσα Τρίγκα

Την κρισιμότητα της έγκυρης διάγνωσης του διαβήτη επισημαίνουν οι καθηγητές της Ιατρικής σχολής Αθηνών με την ευκαιρία της σημερινής (Δευτέρα 14 Νοεμβρίου 2022) Παγκόσμιας Ημέρας Διαβήτη.

Όπως επισημαίνει, ο Πρόεδρος Ομάδας Εργασίας Καρδιά και Διαβήτης της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας και Πρόεδρος της Ιατρικής Σχολής Αθηνών, Καθηγητής Καρδιολογίας, Γεράσιμος Σιάσος : «Στη χώρα μας πάνω από 1 εκατομμύριο άτομα έχουν σακχαρώδη διαβήτη. Οι μισοί δεν γνωρίζουν ότι πάσχουν από διαβήτη και έχουν ήδη εγκαταστήσει υποκλινική καρδιαγγειακή νόσο. Τα άτομα με διαβήτη έχουν 2-3 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακής νόσου. Είναι ιδιαίτερα κρίσιμη η έγκαιρη διάγνωση του διαβήτη και η πρόληψη εμφάνισης καρδιαγγειακής νόσου, καθώς το 75% των ατόμων με διαβήτη πεθαίνουν από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, καρδιακή ανεπάρκεια ή ισχαιμικό αγγειακό επεισόδιο. Η Ομάδα Εργασίας για την Καρδιά και Διαβήτη της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας προσπαθεί να οργανώσει Ιατρεία, με τη στενή συνεργασία καρδιολόγων, ενδοκρινολόγων και παθολόγων με εξειδίκευση στο διαβήτη ανά την ελληνική επικράτεια για την πρωτογενή και δευτερογενή πρόληψη της καρδιαγγειακής νόσου σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη ή προδιαβήτη». Στην κοινή προσπάθεια ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης του κοινού για το Σακχαρώδη Διαβήτη, η Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία (ΕΚΕ) και η Ομάδα Εργασίας «Καρδιά και Διαβήτης» της ΕΚΕ, σε συνεργασία με την Ελληνική Ενδοκρινολογική Εταιρεία και την Ελληνική Διαβητολογική Εταιρεία, διοργανώνουν δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης του κοινού, με περίπτερο που θα στηθεί στον αύλειο χώρο του Ζαππείου και με κοινή έκδοση ενημερωτικού φυλλαδίου για την πρόληψη του Σακχαρώδη Διαβήτη και των καρδιαγγειακών επιπλοκών του.

Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη

Η 14η Νοεμβρίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα για τον Σακχαρώδη Διαβήτη (ΣΔ) από τη Διεθνή Ομοσπονδία Διαβήτη (IDF) και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO). Επιλέχθηκε γιατί είναι η γενέθλιος ημέρα του Frederick Banding ο οποίος –σε συνεργασία με τον Charles Best- συνέλαβαν την ιδέα που οδήγησε στην ανακάλυψη της ινσουλίνης τον Οκτώβριο του 1921. Η εκστρατεία στοχεύει στην πρόληψη και στην καλύτερη διαχείριση του διαβήτη αλλά και των επιπλοκών που προκαλεί, όπως τα καρδιαγγειακά συμβάματα, μέσω της ενημέρωσης του κοινού όσον αφορά τα αίτια, τα συμπτώματα και τη θεραπεία.

Οι κίνδυνοι από τον Διαβήτη

Ο Σακχαρώδης Διαβήτης (ΣΔ) αποτελεί ένα χρονίως εξελισσόμενο μεταβολικό νόσημα με πολυπαραγοντικό υπόστρωμα που χαρακτηρίζεται από υψηλό σάκχαρο στο αίμα, αντίσταση στην ινσουλίνη και έλλειψη ινσουλίνης. Ταξινομείται αιτιολογικά σε 4 κατηγορίες αλλά δυο είναι οι συχνότερες μορφές του. Ο ΣΔ τύπου 1 όπου δεν παράγεται ινσουλίνη λόγω αυτοάνοσης καταστροφής των β-κυττάρων του παγκρέατος. Εμφανίζεται συχνότερα σε παιδιά και νέους ενήλικες. Ο ΣΔ τύπου 2 όπου υπάρχει αντίσταση στην ινσουλίνη και σχετική έλλειψη της. Κύρια αιτία του αποτελεί η παχυσαρκία και η καθιστική ζωή. Αποτελεί τη συχνότερη μορφή ΣΔ και εμφανίζεται κυρίως σε ενήλικες. Η μη ικανοποιητική ρύθμιση του ΣΔ οδηγεί σε μακροχρόνιες επιπλοκές (με σοβαρότερες αυτές από το καρδιαγγειακό) οι οποίες είναι:

• η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια που δύναται να οδηγήσει σε τύφλωση,
• η διαβητική νεφροπάθεια που δύναται να οδηγήσει σε νεφρική ανεπάρκεια και αιμοκάθαρση
• η περιφερική αγγειοπάθεια και νευροπάθεια που δύναται να οδηγήσουν σε έλκη – λοιμώξεις στα κάτω άκρα (διαβητικό πόδι) και σε ακρωτηριασμό
• Καρδιαγγειακά συμβάματα όπως οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, καρδιακή ανεπάρκεια και ισχαιμικά αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια.

Με απλούς αριθμούς:
• 537 εκατομμύρια ασθενείς σε όλο τον κόσμο πάσχουν από Σακχαρώδη Διαβήτη και 1 στους 11 διαγιγνώσκεται με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2.
• Στη χώρα μας νοσούν περισσότεροι από 1 εκατομμύριο άτομα.
• Το 50% των ασθενών δεν γνωρίζουν ότι πάσχουν από Διαβήτη.
• Τα άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη έχουν 2-3 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακής νόσου.
• Το 84% των ατόμων ηλικίας 65 ετών και άνω με ΣΔ πεθαίνουν από καρδιαγγειακά αίτια (οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, καρδιακή ανεπάρκεια, ισχαιμικό αγγειακό επεισόδιο).
• Όσοι ζουν με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2 έχουν διπλάσιες πιθανότητες να πεθάνουν από καρδιακή νόσο ή ισχαιμικό αγγειακό εγκεφαλικό σε σύγκριση με ασθενείς χωρίς διαβήτη.
• Περίπου 212.400.000 συνάνθρωποί μας ή το ½ από το σύνολο των ατόμων ηλικίας 20-79 ετών με διαβήτη δεν γνωρίζουν την ασθένειά τους και όλοι αυτοί οι άνθρωποι διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου.

Η Ομάδα Εργασίας για την Καρδιά και Διαβήτη της Ελληνικής Καρδιολογικής εταιρείας, μαζί με την Ελληνική Ενδοκρινολογική Εταιρεία και την Ελληνική Διαβητολογική Εταιρεία προσπαθεί να οργανώσει Ιατρεία, με τη στενή συνεργασία καρδιολόγων, ενδοκρινολόγων και παθολόγων με εξειδίκευση στο διαβήτη ανά την ελληνική επικράτεια για την πρωτογενή και δευτερογενή πρόληψη της καρδιαγγειακής νόσου σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη ή προδιαβήτη. Επίσης, μέσα από διάφορες δράσεις και σε συνεργασία με δημοτικούς και κρατικούς φορείς, προσπαθεί να ενημερώσει το κοινό για την πρόληψη της καρδιαγγειακής νόσου σε ασθενείς με προδιάθεση ή νόσηση από διαβήτη. Τα Ιατρεία Καρδιάς και Διαβήτη, εκτός από τη βέλτιστη ρύθμιση της γλυκαιμίας, έχουν ως στόχο τη διάγνωση και αντιμετώπιση των συνοσηροτήτων που προδιαθέτουν σε εμφάνιση καρδιαγγειακής νόσου αλλά και την καλύτερη διαχείριση μετά την εκδήλωσή της.

Παροτρύνουμε τους ασθενείς αν δεν έχουν διαγνωσθεί με σακχαρώδη διαβήτη, να ελεγχθούν εφόσον:

1. Είναι άτομο υπέρβαρο ή παχύσαρκο (ΔΜΣ ?25 kg/m2) και αν επιπρόσθετα έχει έναν τουλάχιστον από τους παρακάτω παράγοντες.
   -Οικογενειακό ιστορικό ΣΔ σε συγγενείς 1ου βαθμού (γονείς, αδέλφια, παιδιά)
   -Ιστορικό υπέρτασης ή καρδιαγγειακής νόσου
   -Ιστορικό δυσλιπιδαιμίας (υψηλά τριγλυκερίδια [>250 mg/dL], χαμηλή HDL -Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών
   -Καταστάσεις που σχετίζονται με αντίσταση στην ινσουλίνη (π.χ. μελανίζουσα ακάνθωση)
   2. Έχει ιστορικό προδιαβήτη
   3. Έχει ιστορικό Σακχαρώδη Διαβήτη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης
   4. Είναι άνω των 45 ετών
   5. Έχει λοίμωξη από HIV.
   Εάν τα αποτελέσματα του προσυμπτωματικού ελέγχου είναι φυσιολογικά, θα πρέπει να επαναλαμβάνονται τουλάχιστον ανά 3ετία, με πιθανό πιο συχνό έλεγχο ανάλογα με τα αρχικά ευρήματα και τους παράγοντες κινδύνου.

Η θεραπεία του Σακχαρώδους Διαβήτη

Η θεραπεία του Σακχαρώδους Διαβήτη στηρίζεται αφενός μεν σε αλλαγή του τρόπου ζωής αφετέρου δε σε κατάλληλα φάρμακα. Έχει ως στόχο τη ρύθμιση του μεταβολισμού και του Σακχάρου αίματος ώστε να αποφευχθούν οι επιπλοκές και κυρίως οι καρδιαγγειακές εκδηλώσεις. Η σωστή ρύθμιση του Σακχάρου αίματος μειώνει σημαντικά τις επιπλοκές. Η υγεία της καρδιάς και ο σωστός έλεγχος για την πρώιμη ανίχνευση καρδιαγγειακών επιπλοκών είναι απαραίτητος.

(Πηγή: ethnos.gr)

Συντάκτης: Μαρία Κοτοπούλη

Από την αγκαλιά στα κατοικίδια μέχρι ένα χαλαρωτικό μασάζ στα πόδια, συνεχίστε να διαβάζετε για να ανακαλύψετε μερικές από τις συμβατικές αλλά και απρόσμενες μεθόδους για την καταπολέμηση του άγχους

Photo: Shutterstock

Βαθιές αναπνοές, γιόγκα και διαλογισμός θεωρούνται πλέον μερικές από τις ενδεδειγμένες μορφές διαχείρισης του άγχους. Έχετε σκεφτεί όμως ότι ένα φυσικό αναλγητικό θα μπορούσε να είναι και η  στοργή και η τρυφερότητα που δείχνετε στο κατοικίδιό σας;

Εάν θα θέλατε να δοκιμάσετε κάτι διαφορετικό και συνάμα αποτελεσματικό, σας παρουσιάζουμε παρακάτω ορισμένες απλές τακτικές που δαμάζουν το άγχος και μπορείτε να τις επαναλάβετε ακόμα και καθημερινά.

Κοιλιακές αναπνοές

Όταν μας κυριεύει το άγχος, η αναπνοή μας δεν ακολουθεί ένα φυσιολογικό ρυθμό. Για να επανακτήσουμε τον έλεγχό της, αρκεί να δώσουμε έμφαση στην αναπνοή στην περιοχή της κοιλιάς. Σύμφωνα με τη δρα. Olivia Remes του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, ειδικός στη διαχείριση του στρες, αρκεί να σκεφτείτε ότι η κοιλιά σας είναι ένα μπαλόνι και θα πρέπει να το φουσκώσετε με αέρα με κάθε εισπνοή και να το ξεφουσκώσετε με κάθε εκπνοή.

Άσκηση και διατάσεις

Οι ενδορφίνες που εκκρίνονται κατά τη διάρκεια της άσκησης θεωρούνται εξίσου ένα φυσικό παυσίπονο για το άγχος και βελτιωτικό της διάθεσης. Εάν δε σας ταιριάζει ο διαλογισμός και προτιμάτε το τρέξιμο, τότε θα μπορούσατε να αποκομίσετε παρόμοια οφέλη, όταν γίνεται συστηματικά. Το τρέξιμο βοηθά στη συγκέντρωση και στην ανακούφιση της αγχωτικής κατάστασης, ενώ σύμφωνα με τον δρ. Darren Player, λέκτορας μυοσκελετικής βιομηχανικής στο University College London, τα ατομικά αθλήματα δίνουν την ευκαιρία να μείνει κάποιος μόνος του με τις σκέψεις του.

Κρύο νερό 

Το χειμερινό κολύμπι στη θάλασσα έχει συσχετιστεί με χαμηλότερα επίπεδα στρες και μεγαλύτερο αίσθημα ευεξίας. Μελέτες έχουν αποδείξει ότι όσοι κολυμπούν σε κρύα νερά έχουν καλύτερη αντίληψη της κατάστασης της υγείας τους, σε σύγκριση με τους λιγότερο τολμηρούς. Αυτό οφείλεται εξίσου στην απελευθέρωση των ενδορφινών, αλλά και στη μείωση της κορτιζόλης, της ορμόνης του στρες. Ο δρ. Darren Player προειδοποιεί όμως ότι οι κρύες βουτιές θα μπορούσαν να είναι και επικίνδυνες για την καρδιά.

Αγκαλιά με το κατοικίδιο 

Η αλληλεπίδραση με τα ζώα έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τα επίπεδα κορτιζόλης, σύμφωνα με μελέτη από το Πανεπιστήμιο του York και το Πανεπιστήμιο του Lincoln, παρέχοντας συναισθηματική υποστήριξη. Ακόμα ένας λόγος λοιπόν να δείξουμε κι άλλη αγάπη στους χνουδωτούς συνοδοιπόρους μας.

Μικρά χτυπήματα στο πρόσωπο 

Έχετε ακούσει για το tapping; Πρόκειται για μια πειραματική μέθοδο θεραπείας, που επινοήθηκε τη δεκαετία του 1990, και ονομάζεται τεχνική συναισθηματικής ελευθερίας (EFT). Σύμφωνα με το δημιουργό της, Gary Craig, το tapping βοηθά στην εξισορρόπηση της ενέργειας και στη μείωση του σωματικού και συναισθηματικού πόνου. Ωστόσο, παρά τις περισσότερες από 100 μελέτες που αναγνώριζαν τα οφέλη του, υπήρχαν περιορισμένα στοιχεία σχετικά με την αποτελεσματικότητα της μεθόδου.

Μασάζ στα πόδια 

Ακόμα κι αν δεν έχετε την πολυτέλεια ενός σπα, μικρές μαλάξεις στην περιοχή των ποδιών μπορούν να λειτουργήσουν ηρεμιστικά. Στη ρεφλεξολογία, εφαρμόζονται πιέσεις σε συγκεκριμένα σημεία στα πόδια σας χρησιμοποιώντας τον αντίχειρα και τα δάχτυλα. Με αυτόν τον τρόπο, θεωρείται ότι μπορούμε να ανακουφιστούμε από το άγχος.

(Πηγή: ygeiamou.gr)

Συντάκτης: Ευαγγελία Αναστασάκη

Η βλαπτική επίδραση του καπνίσματος οφείλεται σε έναν μεγάλο αριθμό τοξικών ουσιών που βρίσκονται στον καπνό. Ορισμένες από αυτές υπάρχουν ήδη από τη φυτική κατάσταση του καπνού, αλλά οι περισσότερες παράγονται κατά την καύση του τσιγάρου, στη ζώνη πυρόλυσης, όπου επικρατεί θερμοκρασία 950 βαθμών Κελσίου. Στον καπνό του τσιγάρου έχουν ανιχνευθεί, είτε ως αέρια είτε ως μικροσκοπικά σωματίδια, περισσότερες από 4.000 διαφορετικές ουσίες, μεταξύ των οποίων 22 δραστικά δηλητήρια.

1. Ακετόνη (ασετόν)
2. Οξικό οξύ (ξίδι)
3. Αμμωνία (υγρά καθαρισμού)
4. Αρσενικό (συστατικό των ζιζανιοκτόνων)
5. Βενζόλιο (ατμοί πετρελαίου)
6. Κάδμιο (μπαταρίες)
7. Μονοξείδιο του άνθρακα (εκπομπές καυσαερίων)
8. Τετραχλωράνθρακας (υγρό στεγνού καθαρισμού)
9. DDT (εντομοκτόνο)
10. Φορμαλδεϋδη (υγρό βαλσάμωσης)
11. Υδρογονάνθρακες (υγρά αυτοκινήτων)
12. Υδροκυάνιο (βιομηχανικός ρύπος)
13. Μόλυβδος (μπαταρίες, ατμοί πετρελαίου)
14. Μεθανόλη (καύσιμο πυραύλων)
15. Ισοκυανικό μεθύλιο (υπεύθυνο για την οικολογική καταστροφή στο Bhopal)
16. Νικοτίνη (εντομοκτόνο)
17. Νιτρικό οξύ (εκπομπές από ηλεκτρικούς σταθμούς)
18. Πολώνιο-210 (ραδιενεργό κατάλοιπο)
19. Θειικό οξύ (εκπομπές ηλεκτρικών σταθμών)
20. Πίσσες (επίστρωση επιφανείας δρόμων)
21. Τολουόλιο ( βιομηχανικός διαλύτης)
22. Ραδόνιο (ραδιενεργό αέριο)

(Πηγή: perierga.gr)

Ούτε ένας, ούτε δύο, αλλά 24 ελέφαντες μέθυσαν στην Ινδία όταν εντόπισαν δοχεία που περιείχαν muhua.

Η είδηση με τους μεθυσμένους ελέφαντες στην Ινδία κάνει τον γύρο του κόσμου. 24 από τα θηριώδη ζώα εντόπισαν δοχεία με το παραδοσιακό ποτό muhua στη ζούγκλα της ανατολικής πλευράς της επαρχίας Οντίσα.

Τα δοχεία είχαν αφήσει εκεί κάτοικοι κοντινού χωριού. Οι ελέφαντες όχι μόνο τα εντόπισαν, αλλά κατανάλωσαν το περιεχόμενό τους.

Το muhua πρόκειται για ένα παραδοσιακό ποτό που κατασκευάζεται από τα φύλλα ενός τροπικού δέντρου.

Οι κάτοικοι του χωριού δεν πίστευαν στα μάτια τους όταν βρήκαν τους ελέφαντες να κοιμούνται με τα δοχεία σπασμένα. Τα ζώα, μεθυσμένα, είχαν πέσει σε βαθύ ύπνο και χρειάστηκαν τύμπανα για να τους ξυπνήσουν.

(Πηγή: in.gr)

Λύση στο πρόβλημα της αδυναμίας επικοινωνίας με το περιβάλλον από άτομα με παράλυση ομιλίας δίνει μια νέα πρωτοποριακή τεχνολογία η οποία μέσω μιας συσκευής ανάγνωσης της εγκεφαλικής δραστηριότητας διαβάζει τις λέξεις και τις προτάσεις που θέλει κάποιος ασθενής να πει και τις μεταδίδει.

Τα τελευταία χρόνια ερευνητικές ομάδες από όλο τον κόσμο παρουσιάζουν διαφόρων ειδών τεχνολογίες και συστήματα που μεταφράζουν την σκέψη ατόμων που σοβαρά προβλήματα υγείας δεν τους επιτρέπουν να επικοινωνήσουν με το περιβάλλον τους. Τα περισσότερα από αυτά τα συστήματα επιτρέπουν την τηλεπαθητική χρήση υπολογιστών και ηλεκτρονικών συσκευών γενικότερα από τους ασθενείς. Ένα νέο σύστημα επιτρέπει σε άτομα που έχουν παράλυση ομιλίας να… ξαναμιλήσουν αποκωδικοποιώντας την εγκεφαλική τους δραστηριότητα με τρόπο τέτοιο ώστε να αναγνωρίζει λέξεις και προτάσεις που θέλει να πει ο ασθενής.

Αμερικανοί επιστήμονες δημιούργησαν μια πρωτοποριακή συσκευή που μπορεί να επιτρέψει σε ανθρώπους με αδυναμία ομιλίας λόγω παράλυσης να επικοινωνήσουν σε πραγματικό χρόνο, ξαναδίνοντας έτσι τη «φωνή» τους με τη βοήθεια της τεχνολογίας. Η νευροπροσθετική συσκευή αποκωδικοποιεί την εγκεφαλική δραστηριότητα του ατόμου με την παραλυσία, καθώς αυτός σιωπηλά προσπαθεί να σχηματίσει λέξεις και προτάσεις.

Οι διάφορες νευροπροσθετικές συσκευές που αντικαθιστούν τις χαμένες λειτουργίες του νευρικού συστήματος, διαθέτουν δυνατότητες να αποκαταστήσουν την επικοινωνία με ανθρώπους που δεν μπορούν να μιλήσουν ή να δακτυλογραφήσουν εξαιτίας κάποιας παράλυσης. Προηγούμενες έρευνες είχαν δείξει ότι ένα νευροπροσθετικό σύστημα μπορούσε να αποκωδικοποιήσει (“διαβάζοντας” τον εγκέφαλο) έως 50 λέξεις. Όμως η συσκευή διέθετε περιορισμένο λεξιλόγιο και ο ασθενής έπρεπε να προσπαθήσει να πει τις λέξεις φωναχτά, κάτι που απαιτεί σημαντική προσπάθεια σε περίπτωση παράλυσης ή δεν είναι καν εφικτό.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Έντουαρντ Τσανγκ του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Σαν Φρανσίσκο, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στην επιθεώρηση «Nature Communications», σχεδίασαν ένα νέο σύστημα ικανό να ‘μεταφράζει’ την σιωπηλή εγκεφαλική νοητική δραστηριότητα σε πραγματικό χρόνο, αποκωδικοποιώντας ένα-ένα τα γράμματα και μετά σχηματίζοντας ολόκληρες προτάσεις, διαθέτοντας πλέον ένα λεξιλόγιο 1.152 λέξεων.

Η μέθοδος δοκιμάστηκε με επιτυχία σε άνθρωπο σοβαρή παράλυση άκρων και φωνής. Ο παράλυτος ασθενής προσπαθούσε σιωπηλά να πει κάθε γράμμα από κάποια από τις διαθέσιμες 1.152 λέξεις, ώστε να σχηματίσει τελικά προτάσεις με μέση ταχύτητα περίπου 29 χαρακτήρων το λεπτό και με μέσο ποσοστό σφάλματος στην αποκωδικοποίηση της τάξης του 6%. Περαιτέρω πειράματα με λεξιλόγιο πάνω από 9.000 λέξεις εμφάνισαν ποσοστό λάθους 8,2%.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

Μαθαίνουμε σήμερα πώς οι ενστάσεις του διάσημου φυσικού προώθησαν την έρευνα για τις ιδιότητες των συμπλεκόμενων σωματιδίων του μικρόκοσμου. Αυτές που εκμεταλλεύονται πλέον και οι σχεδιαστές νέων μεθόδων κρυπτογράφησης και υπολογιστικών μηχανημάτων

Η ομάδα του Αντον Τσάιλινγκερ, του αυστριακού φυσικού που μόλις τιμήθηκε με το ένα τρίτο του βραβείου Νομπέλ για τη Φυσική έχοντας κάνει εξαιρετικής σπουδαιότητας πειράματα σχετικά με την κβαντική συμπεριφορά των σωματιδίων, δημοσίευσε παλαιότερα ένα πολύ εύγλωττο σκίτσο. Σε αυτό είχαν έναν τερματοφύλακα, ύστερα από κλωτσιά στην μπάλα από αντίπαλο, να αντικρίζει (με την απελπισία να διαγράφεται έντονα στο πρόσωπό του) δύο μπάλες αντί για μία να έρχονται προς το τέρμα του. Η μία πηγαίνοντας να περάσει από τα αριστερά του και η άλλη από τα δεξιά.

Αυτή την εικόνα θα μπορούσε να την προσλάβει κάποιος με διάφορους τρόπους. Είναι κατ’ αρχάς μια πολύ καλή εικονογράφηση του πειράματος με τις δύο σχισμές όπου αποδεικνύεται ότι ένα φωτόνιο μπορεί να έχει περάσει και από όλες τις σχισμές ταυτόχρονα. Μπορεί όμως να εκφράζει ταυτόχρονα και την αμηχανία ακόμη και αυτών που έχουν μελετήσει πολύ καλά τη συμπεριφορά των σωματιδίων. Συγκεκριμένα ως προς το πώς συντρίβουν αυτά τη λογική που μας έχει υποβάλει η συμπεριφορά των καθημερινών μας μακροσκοπικών σωμάτων.

Ο τερματοφύλακας όμως θα μπορούσε κάλλιστα να έχει και τη μορφή του Αϊνστάιν. Αφού δεν παραδέχθηκε ποτέ κάτι που σήμερα διδάσκεται και στους φοιτητές στο πανεπιστήμιο ως δεδομένο πλέον. Αλλά ποιο το νόημα να ασχολούμαστε τώρα με το τι δεν ήθελε να παραδεχθεί το 1935 ο μεγαλοφυής αυτός άνθρωπος; Άλλωστε, οι πολύ βάσιμες αντιρρήσεις του (με τις γνώσεις της εποχής) σχετικά με την κβαντομηχανική, συνδυασμένες με το τεράστιο κύρος του, έδωσαν αφορμή σε άλλους επιστήμονες να πιεστούν και να φωτίσουν τελικά αρκετά σκοτεινά σημεία της κβαντομηχανικής.

Σύμπλεξη σε κοινή κυματοσυνάρτηση

Σήμερα γνωρίζουμε πως μπορούμε, χρησιμοποιώντας διάφορες τεχνικές, να καταφέρουμε ώστε δύο ή περισσότερα σωματίδια να αποκτήσουν κάποια σχέση μεταξύ τους και μετά, αφού τα απομακρύνουμε ακόμη και στις δυο αντίθετες άκριες του Σύμπαντος, να είμαστε σίγουροι πως η όποια σχέση τους διατηρείται. Και μάλιστα, αν θελήσουμε να την ψάξουμε κάνοντας μια μέτρηση σε ένα σωματίδιο, η σχέση αυτή εκδηλώνεται με τέτοια αμεσότητα που συντρίβεται ο περιορισμός πως τίποτα δεν μπορεί να κινηθεί με ταχύτητα μεγαλύτερη από την ταχύτητα του φωτός στο κενό. Το αξιοσημείωτο όμως είναι πως δεν εκπλήσσει αυτό τόσο πολύ τους ειδικούς όσο κάτι άλλο σχετικό με τα εμπλεκόμενα σωματίδια.

Και αυτό είναι ότι μπορεί να γνωρίζουμε πολύ καλά το πώς θα συμπεριφερθεί τελικά ένα σύνολο σωματιδίων που έχουν εμπλοκή μεταξύ τους, αλλά δεν γνωρίζουμε κάθε στιγμή το καθένα από αυτά σε τι κατάσταση βρίσκεται. Είναι όπως με δύο νομίσματα που όταν είναι στον αέρα δεν έχουμε πρόσβαση στην κατάστασή τους κάθε στιγμή, αλλά γνωρίζουμε πως πέφτοντας το καθένα στο τραπέζι, είτε «κορόνα» (Κ) είτε «γράμματα» (Γ), θα πάρουμε ακριβώς έναν από τους 4 δυνατούς συνδυασμούς (ΚΚ, ΚΓ, ΓΚ, ΓΓ).

Ξέρουμε από παλαιότερες συνέχειες ότι αυτό που μας δίνει κάποιες πληροφορίες για τη συμπεριφορά τους, με πιθανότητες μόνο, είναι η λεγόμενη κυματοσυνάρτηση. Το καθένα σωματίδιο έχει τη δική του. Ομως, μαθηματικά αλλά και ουσιαστικά το να συνδεθούν με αυτόν τον τρόπο τα σωματίδια σημαίνει πως τη συμπεριφορά τους θα τη βρίσκουμε (με πιθανότητες και ποτέ με τέλεια ακρίβεια) όχι πλέον με δύο χωριστές και ανεξάρτητες κυματοσυναρτήσεις αλλά με μία κοινή.

Αυτό εξηγεί και το ότι όσο και να απομακρυνθούν μεταξύ τους θα υπάρχει πάντα σύνδεση. Και κάτι ακόμη, εξαιρετικά χρήσιμο για την κρυπτογράφηση. Αυτή τη σύνδεση δεν μπορεί να τη σπάσει ή να ενσωματωθεί σε αυτήν (απαρατήρητο) ένα άλλο σωματίδιο που ξαφνικά έρχεται από αλλού!

Πνευματική Γυμναστική

1. Έχουμε τρία ζάρια, το καθένα με αρίθμηση από το 1 έως το 6. Ρίχνουμε μια ζαριά και με τα τρία ταυτόχρονα πολλαπλασιάζοντας στη συνέχεια τους τρεις αριθμούς που ήρθαν. Ποια είναι η πιθανότητα το γινόμενο να είναι περιττός (=μονός) αριθμός;
2. Σε μια πολύ παλιά εποχή τις μπάλες για τα κανόνια τις έστηναν σε μορφή πυραμίδας. Παρατηρώντας τον εχθρό με το τηλεσκόπιο κάποια φορά οι… άλλοι είδαν ότι είχαν τοποθετηθεί σε πυραμίδα όπου το κάθε στρώμα ήταν ένα τετράγωνο. Ερχεται όμως ένας και φέρνει άλλη μια μπάλα, οπότε χαλούν την πυραμίδα αυτή για να φτιάξουν μια άλλη όπου το κάθε στρώμα της ήταν τρίγωνο. Πόσες μπάλες διέθετε ο εχθρός;

Οι απαντήσεις στα προηγούμενα κουίζ

1. Το πρόβλημα που μας είχε στείλει ο ομότιμος καθηγητής του ΕΜΠ, κ. Θεοδόσιoς Τάσιος, ήταν το εξής: Σε έναν τριψήφιο θετικό αριθμό με διαφορετικά και τα τρία ψηφία του, που σκέφθηκε κάποιος χωρίς να τον ανακοινώσει μεγαλόφωνα (π.χ. τον 214), του λέμε να αντιστρέψει τη σειρά των ψηφίων (εδώ προκύπτει ο 412). Εκτελεί την αφαίρεση: 412-214=198 και αντιστρέφει (891) και προσθέτει τους δύο (εδώ 198+891). Και εμείς του λέμε χωρίς δισταγμό πως ο αριθμός που προκύπτει είναι ο 1.089 (και αυτός προκύπτει πάντα). Ο κ. Τάσιος το εξηγεί αυτό ως εξής: Έστω αβγ ο αριθμός με α>γ. Αντιστρέφοντας γίνεται γβα. Πάμε να κάνουμε την αφαίρεση αβγ-γβα: Επειδή υποθέσαμε α>γ, για την αφαίρεση δανειζόμαστε μια δεκάδα από τον β, οπότε στην πρώτη θέση από δεξιά θα έχουμε (10+γ) –α=[10-(α-γ)]. Επομένως ο β πριν από την επόμενη αφαίρεση γίνεται (β-1). Επειδή τότε β>(β-1), δανειζόμαστε από τον α μια εκατοντάδα και θα έχουμε (10+β-1)-β= 9. Τότε στην τρίτη θέση από δεξιά θα έχουμε: (α-1)-γ=[(α-γ)-1]. Δηλαδή στις τρεις θέσεις έχουμε: [(α-γ)-1), (9), [10-(α-γ)]. Και αναστρέφοντας προκύπτει ο [10-(α-γ)], 9, [(α-γ)-1]. Η πρόσθεση δίνει: 9,(18),9 (δηλαδή 9 εκατοντάδες, 18 δεκάδες και 9 μονάδες) και δίνοντας τις 10 από τις 18 δεκάδες στην επόμενη θέση έχουμε 10 εκατοντάδες (=1.000), 8 δεκάδες και 9 μονάδες, δηλαδή 1.089. Δεκτές και άλλες αποδείξεις-εξηγήσεις.
2. Ένα αεροπλάνο κάνει το δρομολόγιο από το Α στο Β αεροδρόμιο και πάλι πίσω πάντα με ομαλή ταχύτητα V. Κάποιες φορές επικρατεί άπνοια και κάποιες φυσάει μόνιμα σε όλη τη διάρκεια των δύο πτήσεων από Α προς Β και Β προς Α ένας άνεμος με σταθερή ταχύτητα W<V και φορά πάντα από το Α προς το Β. Επηρεάζει ο άνεμος τη συνολική διάρκεια του μετ’ επιστροφής ταξιδιού; Η πρώτη ίσως σκέψη θα ήταν πως όσο κερδίζει πηγαίνοντας άλλο τόσο χάνει επιστρέφοντας με κόντρα τον άνεμο. Χωρίς άνεμο ο συνολικός χρόνος από τον τύπο: v=s/t θα είναι tολ = 2S/V. Με την παρουσία του ανέμου έχουμε tολ = [S/(V+W)]+ [S/(V-W)] που όταν γίνουν οι πράξεις προκύπτει 2S[V/(V2 –W2 )] και αυτό συμφέρει να πολλαπλασιαστεί με το (V/V) δίνοντας (2S/V)[V2 /(V2 –W2)] που είναι μεγαλύτερο από το (2S/V), άρα ο χρόνος του ταξιδιού είναι μεγαλύτερος!

(Πηγή: in.gr)

Πολύ κοντά στην κατανόηση του πώς είναι δυνατό να αποκατασταθεί η κινητικότητα στους παράλυτους, βρίσκονται οι επιστήμονες

Συγκεκριμένους νευρώνες που επιτρέπουν την αναστροφή της παράλυσης και την αποκατάσταση του βαδίσματος, ανακάλυψαν για πρώτη φορά Ελβετοί και άλλοι επιστήμονες.

Το επίτευγμα ανοίγει τον δρόμο για πιο στοχευμένες θεραπείες που θα μπορούσαν να βοηθήσουν ένα ευρύ φάσμα ανθρώπων, ακόμη και εκείνους οι οποίοι έχουν χάσει όλες τις αισθήσεις στα πόδια τους εξαιτίας σοβαρού τραυματισμού στη σπονδυλική στήλη (π.χ. μετά από τροχαίο ατύχημα ή πτώση), κάτι που έχει αποκόψει τη διασύνδεση ανάμεσα στον εγκέφαλο και στα νευρικά κύτταρα που ελέγχουν την κίνηση των κάτω άκρων.

Περπάτησαν ξανά

Χάρη στην ανακάλυψη, εννέα ασθενείς με σοβαρή ή πλήρη παράλυση λόγω χρόνιας βλάβης στο νωτιαίο μυελό της σπονδυλικής στήλης τους ανέκτησαν την ικανότητα να περπατούν, μετά τη θεραπεία τους με παρατεταμένη ηλεκτρική διέγερση των συγκεκριμένων νευρώνων μέσω εμφύτευσης ειδικής ηλεκτρικής συσκευής στη σπονδυλική στήλη.

Οι ερευνητές από την Ελβετία, τις ΗΠΑ, την Αυστρία και τον Καναδά, με επικεφαλής τον νευροεπιστήμονα δρα Γκρεγκουάρ Κουρτέν του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Ινστιτούτου Τεχνολογίας (EPFL) στη Λοζάνη, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature», εντόπισαν – με πειράματα σε παράλυτα τρωκτικά και με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης – συγκεκριμένες ομάδες νευρώνων στο νωτιαίο μυελό που, αν διεγερθούν ηλεκτρικά, παίζουν ζωτικό ρόλο για να ανακτηθεί η δυνατότητα βάδισης.

Η κλινική δοκιμή της μεθόδου (Epidural Electrical Stimulation-EES), η οποία είχε αρχίσει να δοκιμάζεται από το 2018, επέτρεψε και στους εννέα συμμετέχοντες παράλυτους να βελτιώσουν ή να ανακτήσουν την ικανότητα να περπατούν. Η βελτίωση της κινητικότητας συνεχιζόταν πέντε μήνες μετά την εφαρμογή της θεραπείας.

Ένα βήμα πιο κοντά στο ακατόρθωτο

Οι ερευνητές τόνισαν ότι τα ευρήματα τους μας φέρνουν ένα βήμα πιο κοντά στην κατανόηση του πώς είναι δυνατό να αποκατασταθεί η κινητικότητα στους παράλυτους. Όμως επειδή και άλλοι νευρώνες στον εγκέφαλο και στο νωτιαίο μυελό μπορεί να εμπλέκονται στην αποκατάσταση της βάδισης, το ζήτημα χρειάζεται περαιτέρω έρευνα.

Η τεχνική EES θα μπορούσε μελλοντικά να συνδυαστεί με φυσικοθεραπεία, καθώς και με γονιδιακές ή βλαστοκυτταρικές θεραπείες που θα αντικαθιστούν κατεστραμμένους νευρώνες του νωτιαίου μυελού. Ο Κουρτέν έχει δημιουργήσει ήδη τη νεοφυή εταιρεία Onward με έδρα την Ολλανδία για να προωθήσει τη νέα ιατρική τεχνολογία.

(Πηγή: in.gr)

Συντάκτης: Κώστας Μαυραγάνης

Aπρόβλεπτα και καταστροφικά αστροφυσικά φαινόμενα που θα μπορούσαν να αποτελέσουν απειλή.

PHILIPP WEIN / 500PX VIA GETTY IMAGES

Φως σε ένα μυστηριώδες, απρόβλεπτο και καταστροφικό είδος αστροφυσικού φαινόμενου ρίχνει έρευνα του Πανεπιστημίου του Κουΐνσλαντ (UQ).

Ομάδα της οποίας ηγήθηκε ο Dr. Μπέντζαμιν Πόουπ της Σχολής Μαθηματικών και Φυσικής του UQ χρησιμοποίησε προηγμένες μεθόδους στατιστικής πάνω σε δεδομένα από δέντρα ηλικίας χιλιετιών, προκειμένου να μάθει περισσότερα για τις «καταιγίδες» ακτινοβολίας.

«Αυτές οι γιγαντιαίες εκλύσεις κοσμικής ακτινοβολίας, γνωστές ως Miyake Events, λαμβάνουν χώρα περίπου μια φορά κάθε χίλια χρόνια, μα είναι άγνωστο το τι τις προκαλεί» είπε ο Πόουπ.

«Η επικρατούσα θεωρία ότι είναι πρόκειται για γιγαντιαίες ηλιακές εκλάμψεις.  Πρέπει να μάθουμε περισσότερα, επειδή αν ένα από αυτά λάμβανε χώρα σήμερα, θα κατέστρεφε τεχνολογία, περιλαμβανομένων δορυφόρων, καλωδίων Ίντερνετ, γραμμών ηλεκτροδότησης κ.α…οι επιπτώσεις στις υποδομές παγκοσμίως θα ήταν αφάνταστες».

Κάπου εδώ «μπαίνουν στο παιχνίδι» οι δακτύλιοι τω δέντρων. Ο Κινγκγιουάν Ζανγκ, first author της έρευνας και προπτυχιακός φοιτητής μαθηματικών, ανέπτυξε λογισμικό για την ανάλυση κάθε διαθέσιμου δεδομένου σχετικά με τους δακτυλίους των δέντρων.

«Επειδή μπορείς να μετρήσεις τους δακτυλίους ενός δέντρου για να βρεις την ηλικία του, μπορείς επίσης να παρατηρήσεις ιστορικά κοσμικά γεγονότα που πάνε πίσω χιλιάδες χρόνια» είπε ο Ζανγκ. «Όταν η ακτινοβολία χτυπά την ατμόσφαιρα, παράγει ραδιενεργό άνθρακα-14, που φιλτράρεται μέσω αέρα, ωκεανών, φυτών και ζώων και παράγει ένα ετήσιο αρχείο ακτινοβολίας στους δακτυλίους των δέντρων. Φτιάξαμε ένα μοντέλο παγκοσμίου κύκλου του άνθρακα για να αναδημιουργήσουμε τη διαδικασία σε μια περίοδο 10.000 ετών, προκειμένου να αποκτήσουμε πληροφορίες για την έκταση και τη φύση των Miyake Events».

Όπως προαναφέρθηκε, η επικρατούσα θεωρία μέχρι τώρα ήταν πως τα Miyake Events ήταν γιγαντιαίες ηλιακές εκλάμψεις, «μα τα αποτελέσματά μας το αμφισβητούν αυτό» όπως είπε ο Ζανγκ. «Δείξαμε πως δεν συσχετίζονται με δραστηριότητα ηλιακών κηλίδων, και κάποια διαρκούν ένα ή δύο χρόνια. Αντί για μια μεμονωμένη, στιγμιαία έκρηξη ή έκλαμψη, αυτό που μπορεί να βλέπουμε είναι ένα είδος αστροφυσικής “καταιγίδας” ή “ξεσπάσματος/ έκρηξης”».

Ο Πόουπ είπε πως το ότι οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν ακριβώς τι είναι τα Miyake Events ή πώς να προβλέψουν τη συχνότητά τους είναι πολύ ανησυχητικό. «Με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα, υπάρχει πιθανότητα περίπου 1% να δούμε άλλο ένα μέσα στην επόμενη δεκαετία. Μα δεν ξέρουμε πώς να το προβλέψουμε ή τι βλάβη μπορεί να προκαλέσει. Αυτές οι πιθανότητες είναι πολύ ανησυχητικές, και θέτουν τις βάσεις για περαιτέρω έρευνα».

Υπενθυμίζεται πως η πιο έντονη ηλιακή καταιγίδα στη γνωστή ιστορία (Carrington Event) έλαβε χώρα το 1859 και προκάλεσε προβλήματα στα πρώιμα δίκτυα της εποχής. Τα επίπεδα ακτινοβολίας των φαινομένων που διερευνούν οι επιστήμονες είναι κατά πολύ ισχυρότερα (περίπου 80 φορές περισσότερο). Οι ερευνητές κατέγραψαν έξι Miyake events στους δακτυλίους μέχρι τώρα, που υποδεικνύονται από ξαφνικά «άλματα» στις συγκεντρώσεις άνθρακα-14 και άλλων ισοτόπων. Αυτά έλαβαν χώρα το 7176 πΧ, το 5410 πΧ, το 5259 πΧ, το 660 πΧ, το 774 μΧ και το 993 μΧ, παράλληλα με μικρότερα περιστατικά, σε άλλες περιόδους. Σημειώνεται πως στο Αγγλοσαξονικό Χρονικό (συλλογή του 9ου αιώνα με κείμενα αγγλοσαξονικής ιστορίας) υπάρχει αναφορά σε ένα φαινόμενο «σαν κόκκινος σταυρός, μετά τη δύση του Ήλιου» στον ουρανό το 774 μΧ, ωστόσο θεωρείται πως θα μπορούσε να πρόκειται για μια μια περίπτωση οφθαλμαπάτης γνωστή ως «moon ring» (σεληνιακό δαχτυλίδι). Σε κινεζικά χρονικά περιγράφεται κάτι παρόμοιο το 775, ωστόσο η αναφορά δεν στηρίζεται από άλλα αρχεία.

Σημειώνεται πως το Carrington Event του 1859 είχε προκαλέσει έντονα φαινόμενα στον ουρανό και είχε κάψει δίκτυα τηλεγράφου, ενώ υπολογίζεται πως, κατά τη γεωμαγνητική εκείνη καταιγίδα είχε εκλυθεί ενέργεια αντίστοιχη αυτής περίπου ενός δισεκατομμυρίου ατομικών βομβών του ενός μεγατόνου. Αν κάτι τέτοιο συνέβαινε σήμερα, πιθανότατα θα κατέρρεε το Ίντερνετ, θα σημειώνονταν μπλακάουτ και ζημιές ύψους δισεκατομμυρίων δολαρίων- και θεωρείται πως το Carrington Event ήταν 80 φορές μικρότερης ισχύος από το Miyake Event του 774 μΧ.

 (Πηγή: huffingtonpost.gr με πληροφορίες από Live Science, ABC)

Κάθε κήτος εκτιμάται ότι καταπίνει δεκάδες κιλά πλαστικού κάθε μέρα.

Το μεγαλύτερο ζώο που έζησε ποτέ στη Γη καταναλώνει τόνους τροφής κάθε μέρα. Τώρα όμως οι γαλάζιες φάλαινες καταπίνουν και μεγάλες ποσότητες πλαστικού.

Μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Nature Communications εκτιμά τις ποσότητες μικροπλαστικών που καταλήγουν στα στομάχια τριών μεγαλόσωμων ειδών φάλαινας –της γαλάζιας φάλαινας, της πτεροφάλαινας και της μεγάπτερης φάλαινας- έξω από τις αμερικανικές ακτές του Ειρηνικού.

Αντί για δόντια, τα γιγαντόσωμα θηλαστικά φέρουν μπαλένες, δομές σαν χτένες με τις οποίες φιλτράρουν από το νερό μικρά ψάρια και κριλ, καρκινοειδή που μοιάζουν με μικρές γαρίδες.

Η μέση γαλάζια φάλαινα (Balaenoptera musculus), υπολογίζουν οι ερευνητές, καταπίνει κάθε μέρα 10 εκατομμύρια συνθετικές μικροΐνες και μικροπλαστικά, αριθμός που αντιστοιχεί σε περίπου 44 κιλά πλαστικού την ημέρα.

Για τις πτεροφάλαινες (Balaenoptera physalus, οι οποίες επίσης τρέφονται κυρίως με κριλ, η εκτίμηση φτάνει τα 6 εκατομμύρια κομμάτια μικροπλαστικών ή 26 κιλά πλαστικού την ημέρα.

Γαλάζια φάλαινα επιτίθεται σε κοπάδι κριλ. Σε κάθε μπουκιά φτύνει το νερό και κρατά τα μικρά καρκινοειδή (Richard Herrmann)

Οι μεγάπτερες φάλαινες είναι ιδιαίτερη περίπτωση, καθώς ορισμένα άτομα τρέφονται με κριλ ενώ άλλα προτιμούν κοπάδια μικρών ψαριών. Στην πρώτη περίπτωση η εκτίμηση είναι 4 εκατομμύρια κομμάτια πλαστικού ή 17 κιλά πλαστικού την ημέρα, ενώ στην δεύτερη περίπτωση η εκτίμηση πέφτει στα 200.000 κομμάτια μικροπλαστικών, ή ένα κιλό πλαστικού την ημέρα.

Το 99% των μιικροπλαστικών αυτών δεν προέρχεται από το ίδιο το θαλασσινό νερό αλλά από τα κριλ και τα ψάρια που είχαν προηγουμένως καταναλώσει πλαστικό, επισήμανε ο Μάθιου Σαβόκα του Πανεπιστημίου Στάνφορντ, μέλος της ερευνητικής ομάδας.

Η γαλάζια φάλαινα καταναλώνει τις μεγαλύτερες ποσότητες επειδή είναι το πιο μεγαλόσωμο από τα τρία είδη, με μήκος που φτάνει τα 30 μέτρα. Οι πτεροφάλαινες δεν υπερβαίνουν τα 24 μέρα και οι μεγάπτερες τα 15.

Οι ερευνητές υπολόγισαν την ημερήσια πρόσληψη τροφής για 126 γαλάζιες φάλαινες, 65 μεγάπτερες και 29 πτεροφάλαινες στις οποίες είχε τοποθετηθεί συσκευή παρακολούθησης με GPS, κάμερα, μικρόφωνο και αισθητήρα κίνησης. Στη συνέχεια οι μετρήσεις αυτές συνδυάστηκαν με δεδομένα για τη συγκέντρωση μικροπλαστικών στο Ρεύμα της Καλιφόρνια.

Σύμφωνα με περυσινή μελέτη που εξέταζε τις ίδιες φάλαινες έξω από τις αμερικανικές ακτές στον Ειρηνικό, οι γαλάζιες φάλαινες τρώνε 10-20 τόνους κριλ την ημέρα. Οι πτεροφάλαινες 6-12 τόνους κριλ και οι μεγάπτερες είτε 5-10 τόνους κριλ ή 2-3 τόνους ψαριών.

Σύμφωνα με τη νέα μελέτη, οι φάλαινες τρέφονται κυρίως σε βάθη 5—250 μέτρων, το στρώμα με τη μέγιστη συγκέντρωση μικροπλαστικών.

Τα μικροπλαστικά είναι κομμάτια πλαστικού με μήκος κάτω των 5 χιλιοστών, τα οποία σχηματίζονται από τη διάσπαση διαφόρων πλαστικών προϊόντων.

Οι πιθανές επιπτώσεις τους στην υγεία των θηλαστικών ή άλλων οργανισμών παραμένουν εν πολλοίς άγνωστες.

Όπως επισήμανε η Σίρελ Καχέιν-Ράπορτ του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, επικεφαλής της μελέτης, «προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει πως όταν τα κομμάτια πλαστικού είναι αρκετά μικρά μπορούν να περάσουν από το τοίχωμα του εντέρου και να φτάσουν στα εσωτερικά όργανα, αν και οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις είναι ακόμα ασαφείς».

»Τα πλαστικά απελευθερώνουν επίσης χημικά που διαταράσσουν το ορμονικό σύστημα».

(Πηγή: in.gr)

Τα παιδιά και οι νεαροί ενήλικες αποτελούν όλο και περισσότερο στόχο για τέτοιες επιθέσεις εκβιασμού

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται ανησυχητική αύξηση των υποθέσεων σεξουαλικού εκβιασμού (sextortion), συμπεριλαμβανομένων εκείνων που έχουν ως στόχο εφήβους, σύμφωνα με την παγκόσμια εταιρία ψηφιακής ασφάλειας ESET.

Πολλά περισσότερα θύματα μπορεί να ντρέπονται να προχωρήσουν σε καταγγελία.

Οι γονείς και οι κηδεμόνες πρέπει να συνειδητοποιήσουν τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν τα παιδιά στο διαδίκτυο και να μάθουν μερικές συμβουλές βέλτιστης πρακτικής για τον περιορισμό τους.

Τι είναι το Sextortion

Sextortion είναι ένα είδος εκβιασμού όπου ο δράστης εξαπατά ή εξαναγκάζει το θύμα να μοιραστεί ιδιαίτερα προσωπικές φωτογραφίες ή βίντεο και στη συνέχεια απειλεί να δημοσιοποιήσει το υλικό, αν το θύμα δεν τον πληρώσει ή αν δεν δεχτεί να στείλει περισσότερες φωτογραφίες ή βίντεο.

Τα θύματα γίνονται διαδικτυακά φίλοι με άτομα που κρύβουν την πραγματική τους ταυτότητα και μετά εξαπατώνται για να στείλουν στους απατεώνες εικόνες ή βίντεο σεξουαλικής φύσης. Στη συνέχεια, τα θύματα αντιμετωπίζουν πιέσεις για περισσότερο τέτοιο υλικό (ή περισσότερα χρήματα), αλλιώς θα δημοσιοποιήσουν το περιεχόμενο στους φίλους και στην οικογένεια του θύματος.

Τα παιδιά και οι νεαροί ενήλικες αποτελούν όλο και περισσότερο στόχο για τέτοιες επιθέσεις εκβιασμού, καθώς είναι συνήθως πιο εύπιστοι και επομένως πιο εύκολο να τους ξεγελάσουν οι επιτιθέμενοι. Είναι μια απειλή που μπορεί να στοχεύει και τα δύο φύλα, αν και το FBI των ΗΠΑ προειδοποίησε πρόσφατα για την κατακόρυφη αύξηση των περιστατικών εκβιασμού με στόχο έφηβα αγόρια.

Η προοπτική να κυκλοφορήσουν γυμνές φωτογραφίες ή βίντεο σε φίλους και συγγενείς μπορεί να προκαλέσει σοβαρό συναισθηματικό και ψυχικό τραύμα στα θύματα. Τα παιδιά που πέφτουν θύματα επιθέσεων, συχνά ντρέπονται ή φοβούνται να ζητήσουν βοήθεια από φίλους, γονείς ή δασκάλους. Μπορεί να υποκύψουν στον εκβιασμό και έτσι μπορεί ο επιτιθέμενος να απαιτήσει περισσότερες φωτογραφίες ή χρήματα.

Σεξουαλικός εκβιασμός: Τα περιστατικά αυτά μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να έχουν τραγική κατάληξη:

• Το 2016, η Εθνική Υπηρεσία Εγκλήματος (NCA) του Ηνωμένου Βασιλείου ανέφερε ότι τουλάχιστον τέσσερις αυτοκτονίες είχαν συνδεθεί με υποθέσεις σεξουαλικού εκβιασμού, οι οποίες δεν είχαν καταγγελθεί.
• Το Μάιο του 2022, ένας 17χρονος αυτοκτόνησε αφού ένας κυβερνοεγκληματίας προσπάθησε να τον εκβιάσει και να του αποσπάσει χιλιάδες δολάρια.
• Τον Ιούνιο του 2022 κάτι παρόμοιο συνέβη σε ένα άλλο 17χρονο αγόρι στον Καναδά, αφού τον προσέγγισαν στο Snapchat.
• *Μόλις πριν από λίγες εβδομάδες, ένας Αμερικανός καταδικάστηκε σε 18 χρόνια φυλάκιση, αφού εκβίασε ένα αγόρι λυκείου που είχε προσεγγίσει διαδικτυακά για να κάνει σεξ μαζί του τρεις φορές και να καταγράψει τις πράξεις σε βίντεο.

Πώς μπορώ να προστατεύσω το παιδί μου από τον εκβιασμό;

Οι γονείς και οι κηδεμόνες πρέπει πρώτα να κατανοήσουν οι ίδιοι τους κινδύνους και στη συνέχεια να μοιραστούν τη γνώση τους με τα παιδιά τους. Οι νέοι πρέπει να αισθάνονται ότι μπορούν να απευθυνθούν στους γονείς τους για βοήθεια αν εμπλακούν σε υπόθεση σεξουαλικού εκβιασμού. Αν συμβεί:

1. Σταματήστε κάθε επικοινωνία με τον εκβιαστή.
2. Μην υποκύψετε δίνοντας χρήματα.
3. Αποθηκεύστε όσο το δυνατόν περισσότερα αποδεικτικά στοιχεία, συμπεριλαμβανομένων στιγμιότυπων οθόνης των μηνυμάτων ή αποθηκευμένων εικόνων.
4. Προχωρήστε σε καταγγελία στην αστυνομία και στη σχετική διαδικτυακή πλατφόρμα.

Αν ο εκβιαστής προσπάθησε να μοιραστεί το περιεχόμενο στο διαδίκτυο, οι περισσότεροι αξιόπιστοι δικτυακοί τόποι κοινωνικής δικτύωσης διαθέτουν πολιτικές για την αφαίρεσή του. Αν και οι περισσότερες απειλές sextortion περιλαμβάνουν κοινωνική μηχανική και όχι κακόβουλο λογισμικό, ωστόσο η πρόληψη είναι ο καλύτερος τρόπος δράσης σε αυτές τις περιπτώσεις. Μερικά βασικά βήματα είναι:

1. Να είστε προσεκτικοί στο διαδίκτυο: οι άνθρωποι δεν είναι πάντα αυτοί που λένε ότι είναι.
2. Ρυθμίστε τους λογαριασμούς σας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από δημόσιους σε ιδιωτικούς.
3. Μη στέλνετε βίντεο ή φωτογραφίες σε κάποιον που δεν έχετε συναντήσει στην πραγματική ζωή.
4. Ποτέ μην μοιράζεστε προσωπικές φωτογραφίες ή βίντεο του εαυτού σας ή οποιουδήποτε άλλου – δεν έχετε κανέναν έλεγχο για το τι θα συμβεί με τις φωτογραφίες ή τα βίντεο στη συνέχεια.
5. Αγνοήστε μηνύματα από αγνώστους και να είστε επιφυλακτικοί σε οποιονδήποτε θέλει να μεταφέρει τη συζήτηση σε άλλη πλατφόρμα – τέτοιες προσπάθειες τυχαίνει επίσης να είναι ένα από τα προειδοποιητικά σημάδια μιας ρομαντικής απάτης.
6. Μιλήστε στους γονείς αν νομίζετε ότι έχετε γίνει στόχος.

Ταυτόχρονα, υπενθυμίστε στα παιδιά τη σημασία της χρήσης ισχυρών και μοναδικών κωδικών πρόσβασης, αξιόπιστου λογισμικού ασφαλείας και της αποφυγής κλικ σε συνδέσμους ή της λήψης συνημμένων αρχείων σε ανεπιθύμητα μηνύματα.

(Πηγή: in.gr)

O παγκόσμιος πληθυσμός, που θα αριθμεί 8 δισεκατομμύρια ανθρώπους στα μέσα Νοεμβρίου, θα συνεχίσει να αυξάνεται αν και με πιο βραδείς ρυθμούς, σύμφωνα με τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, που υπογραμμίζει τη σημαντική δημογραφική ποικιλομορφία μεταξύ ορισμένων περιοχών του πλανήτη.

Επιβράδυνση

Το τμήμα του ΟΗΕ που ασχολείται με το δημογραφικό και τον παγκόσμιο πληθυσμό εκτιμά ότι η ανθρωπότητα θα φθάσει τα 8 δισεκ. ανθρώπους στις 15 Νοεμβρίου, υπερτριπλάσιος αριθμός από τα 2,5 δισεκ. του 1950.

Αλλά «μήνυμα-κλειδί», «ο ρυθμός της αύξησης του παγκόσμιου πληθυσμού έχει μειωθεί δραστικά από την κορύφωση της δεκαετίας του 1960», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο η Ρέιτσελ Σνόου, από το Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για τον πληθυσμό.

Η αύξηση αυτή μειώθηκε έτσι από το 2,1% μεταξύ του 1962 και του 1965 κάτω από το 1% το 2020 και μπορεί να υποχωρήσει περαιτέρω γύρω στο 0,5% το 2050.

Περίπου 9 δισεκ., μετά 10;

Δεδομένου του αριθμού των ανθρώπων που βρίσκονται σε αναπαραγωγική ηλικία και της αύξησης του προσδόκιμου ζωής, ο πληθυσμός θα συνεχίζει παρόλα αυτά να αυξάνεται, με περίπου 8,5 δισεκ. το 2030, 9,7 δισεκ. το 2050, πριν από την «κορύφωση» στα 10,4 δισεκ. τη δεκαετία του 2080 και μια στασιμότητα έως τα τέλη του αιώνα, σύμφωνα με τις προβλέψεις του ΟΗΕ.

Δεν εμφανίζουν την ίδια εικόνα όλα τα στοιχεία. Έρευνα του αμερικανικού ινστιτούτου IHME (Institute for Health Metrics and Evaluation) που δημοσιεύθηκε το 2020 προβλέπει κορύφωση πολύ νωρίτερα, το 2064, χωρίς να φθάνει ο αριθμός τα 10 δισεκ. (9,7 δισεκ.), και στη συνέχεια μια μείωση έως τα 8,8 δισεκ. το 2100.

«Είμαστε χαμηλότερα (από τον ΟΗΕ) διότι έχουμε ένα πολύ διαφορετικό μοντέλο γονιμότητας», που προβλέπει συγκεκριμένα 1,66 παιδιά ανά γυναίκα το 2100, εξήγησε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Στάιν Εμίλ Βόλσετ, εκ των βασικών συντακτών της έρευνας, που εκτιμά ότι η αύξηση θα σταματήσει «μεταξύ 9 και 10 δισεκ.».

Μειωμένη γονιμότητα

Το 2021, το μέσο ποσοστό της γονιμότητας ήταν 2,3 παιδιά ανά γυναίκα, έναντι περίπου 5 το 1950, σύμφωνα με τον ΟΗΕ, που προβλέπει 2,1 το 2050.

«Έκτοτε, η πλειονότητα των κατοίκων του κόσμου ζουν σε μία χώρα όπου η γεννητικότητα είναι κάτω από το ποσοστό της αναπλήρωσης του πληθυσμού», σχολίασε η Ρέιτσελ Σνόου.

Ολοένα και πιο ηλικιωμένοι

Ένας σημαντικός παράγοντας στην αύξηση του πληθυσμού είναι το μέσο προσδόκιμο ζωής αυξάνεται: 72,8 έτη το 2019, δηλαδή εννέα χρόνια περισσότερα απ’ ό,τι το 1990. Και ο ΟΗΕ προβλέπει να φτάσει τα 77,2 έτη το 2050.

Το αποτέλεσμα, σε συνδυασμό με τη μείωση της γεννητικότητας: το ποσοστό των άνω των 65 ετών αναμένεται να αυξηθεί από το 10% το 2022 στο 16% το 2050.

Μια γήρανση που έχει επιπτώσεις στην αγορά εργασίας, στα συνταξιοδοτικά συστήματα, την πρόνοια για τους ηλικιωμένους…

Έτσι «ολοένα και περισσότερες χώρες μάς ζητούν να τις βοηθήσουμε να καταλάβουν πώς θα μπορούσαν να αυξήσουν τον πληθυσμό τους», δήλωσε η Ρέιτσελ Σνόου.

Πρωτόγνωρη ποικιλομορφία

Οι παγκόσμιοι αριθμοί συγκαλύπτουν μια τεράστια δημογραφική ποικιλομορφία.

Έτσι, πάνω από το ήμισυ της αύξησης του πληθυσμού έως το 2050 θα προέλθει από μόλις 8 χώρες, σύμφωνα με τον ΟΗΕ: τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, την Αίγυπτο, την Αιθιοπία, την Ινδία, τη Νιγηρία, το Πακιστάν, τις Φιλιππίνες και την Τανζανία.

Η μέση ηλικία επίσης εμφανίζει τέτοια ποικιλομορφία, με 41,7 έτη στην Ευρώπη συγκριτικά με 17,6 έτη στην υποσαχάρια Αφρική. «Στο παρελθόν, οι χώρες ήταν κοντά στην ηλικία, κυρίως νεαροί: στο μέλλον, οι χώρες θα είναι κοντά στην ηλικία, κυρίως ηλικιωμένοι», αλλά σε αυτή ακριβώς τη στιγμή της Ιστορίας «ο κόσμος είναι πολύ μοιρασμένος», τονίζει η Ρέιτσελ Σνόου.

Διαφορές που μπορούν να διαδραματίσουν ρόλο στις γεωπολιτικές σχέσεις, σημειώνουν ορισμένοι ειδικοί.

Η Ινδία θα ξεπεράσει την Κίνα

Κάτι άλλο που αποτυπώνει την αλλαγή της τάσης είναι ότί οι δύο πολυπληθέστερες χώρες, η Κίνα και η Ινδία, θα ανταλλάξουν θέσεις στο βάθρο από το 2023, σύμφωνα με τον ΟΗΕ.

Ο πληθυσμός της Κίνας και οι 1,42 δισεκ. κάτοικοί της το 2022 θα αρχίσουν να μειώνονται για να φθάσουν το 1,3 δισεκ. το 2050. Και μόνο 800 εκατ. έως το τέλος του αιώνα.

Ο ινδικός πληθυσμός του 1,41 δισεκ. το 2022, παρά το γεγονός ότι υποχωρεί κάτω από το ποσοστό αναπλήρωσης, θα συνεχίσει να αυξάνεται, και αναμένεται να φθάσει στο 1,66 δισεκ. το 2050.

Το 2050, η Ινδία αναμένεται να είναι η πολυπληθέστερη χώρα, μπροστά από την Κίνα. Στην τρίτη θέση, όπως πάντα οι ΗΠΑ αλλά μαζί με τη Νιγηρία, με 375 εκατ. κατοίκους.

(Πηγή: insider.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Είχε κοπεί σε 240 κομμάτια και μοιράστηκε σε επιστήμονες ανά τον κόσμο.

ARND WIEGMANN VIA REUTERS

Ο Ο Αλβέρτος Αϊνστάιν πέθανε στις 18 Απριλίου 1955 από ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής σε ηλικία 76 ετών στο Νιου Τζέρσεϊ των ΗΠΑ. Σύμφωνα με τις επιθυμίες του, αποτεφρώθηκε και οι στάχτες του σκορπίστηκαν σε άγνωστη τοποθεσία. Ωστόσο δεν συνέβη το ίδιο με τον εγκέφαλό του. πέθανε στις 18 Απριλίου 1955 από ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής σε ηλικία 76 ετών στο Νιου Τζέρσεϊ των ΗΠΑ. Σύμφωνα με τις επιθυμίες του, αποτεφρώθηκε και οι στάχτες του σκορπίστηκαν σε άγνωστη τοποθεσία. Ωστόσο δεν συνέβη το ίδιο με τον εγκέφαλό του.

Όπως αναφέρεται σε σχετικό δημοσίευμα του Live Science, αμέσως μετά τον θάνατό του, ο Τόμας Στολτς Χάρβεϊ, παθολόγος του νοσοκομείου του Princeton που επέβλεψε την αυτοψία του διάσημου φυσικού, αφαίρεσε τον εγκέφαλό του, τον έκοψε σε 240 κομμάτια και τα κράτησε για πάνω από 40 χρόνια. Σήμερα 170 από αυτά έχουν επιστραφεί στο University Medical Center of Princeton, όπου φυλάσσονται. Άλλα 46 μικρά τμήματα εκτίθενται στο μουσείο ιατρικής ιστορίας Mütter στη Φιλαδέλφεια- και πολλά από τα άλλα αγνοούνται ακόμα.

Ο Χάρβεϊ και άλλοι πίστευαν πως ο εγκέφαλος του Αϊνστάιν είχε κάτι το ξεχωριστό, και η επιστημονική του ανάλυση θα μπορούσε να εξηγήσει την ιδιοφυΐα του. Αφού αφαίρεσε και τεμάχισε τον εγκέφαλο, ο Χάρβεϊ ζήτησε κάποια από αυτά τα κομμάτια να κοπούν σε 12 σετ από 200 πολύ μικρές λωρίδες ιστού. Χωρίς να ζητηθεί άδεια από την οικογένεια του Αϊνστάιν, τα έβαλε σε σλάιντς και έστειλε σε άγνωστο αριθμό ερευνητών για τους οποίους ήλπιζε ότι θα ανακάλυπταν τα χαμένα μυστικά του εγκεφάλου του. Πολλά τους τα πήγε ο ίδιος, σε προορισμούς στις ΗΠΑ και στον Καναδά, ενώ είχε παράλληλα τον υπόλοιπο εγκέφαλο σε ένα βάζο στο αυτοκίνητό του, σύμφωνα με το Science.

Όταν το ταξίδι ολοκληρώθηκε, τα κομμάτια που απέμεναν μεταφέρθηκαν σε βάζα στο σπίτι του. Αν και συνέχισε να μοιράζεται δείγματα με ερευνητές που ενδιαφέρονταν, κράτησε το μεγαλύτερο μέρος του εγκεφάλου ως το 1998, όταν επέστρεψε εν τέλει ό,τι είχε μείνει στο University Medical Center of Princeton, 43 χρόνια αφού είχε βγάλει τον εγκέφαλο από το κεφάλι του νεκρού επιστήμονα. Σύμφωνα με το BBC, σήμερα επιτρέπεται σε επιστήμονες να δουν τον εγκέφαλο μόνο αν υποβάλουν μια πολύ πειστική πρόταση.

Πολλές μελέτες δημοσιεύτηκαν σχετικά με τις φωτογραφίες και τα δείγματα που μοίρασε ο Χάρβεϊ, με τις πρώτες να εμφανίζονται το 1985. Οι μελέτες έδειξαν πως είχαν βρεθεί μικρές διαφορές ανάμεσα στη δομή του εγκεφάλου του συγκριτικά με εγκεφάλους μη -ιδιοφυϊών από ομάδες ελέγχου, μεταξύ των οποίων μια επιπλέον αυλάκωση στον μετωπιαίο λοβό (το τμήμα του εγκεφάλου που σχετίζεται με τη λειτουργική μνήμη και τον σχεδιασμό) και μεγαλύτερη συγκέντρωση νευρώνων σε κάποιες περιοχές, που πιθανώς επέτρεπε ταχύτερη επεξεργασία πληροφοριών.

Πολλοί από τους ερευνητές στους οποίους ο Χάρβεϊ έδωσε δείγματα τα έχουν επιστρέψει, ωστόσο κάποια δεν έχουν βρεθεί- οπότε το ερώτημα «πού βρίσκεται ο εγκέφαλος του Αϊνστάιν» είναι κάπως δύσκολο να απαντηθεί: Αν και το μεγαλύτερο μέρος του είναι στο Princeton, είναι άγνωστο πού βρίσκονται πολλά κομμάτια του.

(Πηγή: huffingtonpost.gr)

Συντάκτης: Ηλ. Παλιαλέξης

ΦΩΤΟ ΑΡΧΕΙΟΥ

Ιδιαίτερα αβέβαιο εμφανίζεται το μέλλον των πουλιών, όπως περιγράφει η τελευταία Έκθεση για το Καθεστώς Διατήρησης των Πουλιών στον Κόσμο (State of the World’s Birds Report 2022), που δημοσιεύεται κάθε τέσσερα χρόνια από την Birdlife International. Ειδικότερα, περίπου ένα (1) στα δύο (2) είδη πουλιών που απαντούν στον πλανήτη μειώνονται, με τους πληθυσμούς πολλών από αυτά να έχουν συρρικνωθεί δραματικά.

Ταυτόχρονα, ένα (1) στα οκτώ (8) είδη απειλείται με εξαφάνιση, ενώ κρίσιμοι για την επιβίωση των πουλιών βιότοποι χάνονται ή βρίσκονται σε δυσμενή κατάσταση διατήρησης.

Όπως επισημαίνει η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, «τα πουλιά απαρτίζουν μια ομάδα ειδών με εξαιρετικά μεγάλη ποικιλομορφία και το κελάηδημά τους αντηχεί μέχρι και στις πιο απόμερες γωνιές του πλανήτη μας. Κατά συνέπεια, η κατάσταση διατήρησης στην οποία βρίσκονται αποτελεί βαρόμετρο για την υγεία ολόκληρης της Φύσης».

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της Έκθεσης σχεδόν το 50% όλων των ειδών πουλιών παγκοσμίως καταγράφουν μειώσεις πληθυσμών, ενώ αυξητικές τάσεις εμφανίζει μόλις το 6%.

Την ίδια ώρα, σύμφωνα και με τα τελευταία δεδομένα του Κόκκινου Καταλόγου της Διεθνούς Ένωσης για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN), πάνω από 2.000 είδη παγκοσμίως, δηλαδή περισσότερα από 1 στα 8 πουλιά θεωρούνται απειλούμενα (Τρωτά, Κινδυνεύοντα, Κρισίμως Κινδυνεύοντα).

Σύμφωνα πάντα με την Ορνιθολογική, «ανησυχητικό είναι και το γεγονός πως αυτή η πληθυσμιακή συρρίκνωση δεν περιορίζεται στην Ευρώπη και τη Β. Αμερική, εκεί δηλαδή όπου καταγράφεται και η μεγαλύτερη αλληλοεπικάλυψη κατοικημένων και Σημαντικών για τα Πουλιά περιοχών, αλλά πλέον αφορά όλα τα είδη πουλιών σε όλο τον πλανήτη -από δασικά και υδρόβια είδη στην Ιαπωνία μέχρι αρπακτικά στην Κένυα».

Κύρια αίτια αυτών των απωλειών, σύμφωνα με τη νέα Έκθεση, είναι η επέκταση και εντατικοποίηση της αγροτικής δραστηριότητας, η κλιματική κρίση και τα ακραία καιρικά φαινόμενα, η απώλεια ή η υποβάθμιση σημαντικών βιοτόπων, καθώς και πιέσεις που ασκούνται στα πουλιά από συγκεκριμένες ανθρωπογενείς δραστηριότητες όπως η ρύπανση, η λαθροθηρία, η οικιστική επέκταση και η επέκταση των υποδομών ενέργειας.

Στην Έκθεση παρουσιάζονται επίσης τα μέτρα που είναι απαραίτητο να υιοθετηθούν άμεσα για την αντιμετώπιση της κρίσης της βιοποικιλότητας που βιώνουμε, πολλά από τα οποία ήδη εφαρμόζονται σε πολλές περιοχές στον κόσμο. Αποφασιστικής σημασίας θεωρούνται στόχοι και δράσεις για την αντιμετώπιση των πιέσεων που υφίστανται τα πουλιά και η βιοποικιλότητα, την αποκατάσταση υποβαθμισμένων οικοσυστημάτων αλλά, κυρίως, για την αποτελεσματική διατήρηση, διαφύλαξη και διαχείριση Σημαντικών Περιοχών για τα Πουλιά και τη βιοποικιλότητα.

Όπως σχολιάζει η Ορνιθολογική: «Παρά τη δραματική κατάσταση στην οποία βρίσκεται το φυσικό περιβάλλον, τα πουλιά μας προσφέρουν λόγους να παραμένουμε αισιόδοξοι. Μας δείχνουν πως, με ουσιαστική δράση, πολλά είδη μπορούν να διασωθούν και η Φύση να ανακάμψει. Από το 2013 έως και σήμερα, η πτωτική πληθυσμιακή τάση 726 παγκοσμίως απειλούμενων ειδών πουλιών έχει αντιστραφεί μέσω δράσεων και προγραμμάτων διατήρησης στα οποία ηγούνται ή συμμετέχουν εταίροι της BirdLife. Παράλληλα, 450 Σημαντικές Περιοχές για τα Πουλιά και τη Βιοποικιλότητα (IBAs) έχουν ανακηρυχθεί προστατευόμενες μέσω άσκησης πίεσης από οργανώσεις-εταίρους της μεγάλης Ομοσπονδίας, ανάμεσα στους οποίους και η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία».

«Τα πουλιά μάς λένε πολλά για την υγεία του φυσικού περιβάλλοντος – αν αγνοήσουμε τα μηνύματά τους, βάζουμε τους εαυτούς μας σε κίνδυνο. Πολλές περιοχές του κόσμου βιώνουν ήδη ακραίας έντασης πυρκαγιές, ξηρασίες, καύσωνες και πλημμύρες, την ώρα που πολλά οικοσυστήματα που έχουν αλλοιωθεί από τον άνθρωπο παλεύουν να προσαρμοστούν στην κλιματική αλλαγή. Η πανδημία και η αύξηση του κόστους ζωής έχουν αναμφίβολα στρέψει την προσοχή του κόσμου μακριά από τα κρίσιμα περιβαλλοντικά θέματα, ωστόσο η παγκόσμια κοινότητα οφείλει να παραμείνει επικεντρωμένη στην προσπάθεια για την αναχαίτιση της κρίσης της βιοποικιλότητας», δήλωσε η επικεφαλής της BirdLife International, Patricia Zurita.

Σημειώνεται τέλος, ότι η εμβληματική έκθεση βασίζεται σε δεδομένα που συλλέγουν ακούραστα ερευνητές, ειδικοί της διατήρησης και εθελοντές από όλο τον κόσμο, και συνοψίζει τα όσα μας λένε τα ίδια τα πουλιά για την κατάσταση της Φύσης και τις πιέσεις που ασκούνται σε αυτήν, δίνοντας έμφαση στα μέτρα που χρειάζεται να εφαρμοστούν άμεσα για την προστασία και την επιβίωσή τους.

 (Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Ο Τζες Γουόχλιγκ, φωτογράφος με έδρα την περιοχή Έσπερανς στη Δυτική Αυστραλία αποφάσισε να πάει σε μια κοντινή παραλία με το drone του και να το στείλει να καταγράψει εικόνες από τον ωκεανό. Όταν κοίταξε το υλικό που είχε καταγράψει το drone την προσοχή του Γουόσλιγκ κέντρισε η εικόνα μια φάλαινας που κολυμπούσε με το μικρό της. Ο φωτογράφος αντιλήφθηκε ότι το μικρό δεν έμοιαζε με την μητέρα του, φαινόταν ότι ανήκε σε άλλο είδος.

Έδειξε τις εικόνες σε ειδικούς οι οποίοι έμειναν με ανοικτό το στόμα. Η φάλαινα ανήκει στο Eubalaena australis που αποτελεί είδος που ζει σε περιοχές των ωκεανών κάτω από την τροπική ζώνη ενώ το μικρό ανήκει στο είδος των μεγάπτερων φαλαινών Megaptera novaeangliae που ζουν τόσο σε πολικές όσο και τροπικές περιοχές του πλανήτη. Οι ειδικοί που είδαν τις εικόνες και τον τρόπο που η μικρή και η μεγάλη φάλαινα κινούνται μαζί εκτιμούν ότι έχουμε να κάνουμε με μια περίπτωση υιοθεσίας αν όχι μοναδική σε κάθε περίπτωση εξαιρετικά σπάνια στον κόσμο των φαλαινών αφού δεν έχει παρατηρηθεί η φροντίδα ανήλικων φαλαινών από ενήλικες φάλαινες άλλου είδους.

Οι ειδικοί εκτιμούν πώς το μικρό που δεν έχει συμπληρώσει ακόμη ένα έτος ζωής είτε για κάποιο λόγο αποχωρίστηκε από την μητέρα του και γενικότερα χάθηκε από το κοπάδι στο οποίο ανήκε είτε η μητέρα του έχασε την ζωή της όταν κυκλοφορούσαν κάπου μόνοι τους. Σε κάθε περίπτωση θα γίνει προσπάθεια τώρα να εντοπιστεί εκ νέου η φάλαινα και το μικρό φαλαινάκι για να γίνουν πιο αναλυτική μελέτη της σχέσης και συμπεριφοράς τους.

Στη φωτογραφία εικονίζεται η φάλαινα και το μικρό που έχει πιθανώς υιοθετήσει (πηγή φωτό Jess Wohling)

(Πηγή: naftemporiki.gr)

Ισπανοί επιστήμονες έφεραν στο φως την μοναδική γνωστή παγκοσμίως περίπτωση 36χρονης γυναίκας, η οποία έχει επιβιώσει μετά από 12 διαφορετικούς όγκους, εκ των οποίων τουλάχιστον πέντε αφορούσαν επιθετικούς καρκίνους. Ο πρώτος όγκος εμφανίστηκε όταν η ασθενής ήταν ακόμη μωρό και στη συνέχεια, κάθε λίγα χρόνια, ακολούθησαν άλλοι όγκοι.

Προτού καν συμπληρώσει τα 40 χρόνια της, η ασθενής είχε αναπτύξει συνολικά 12 όγκους, από τους οποίους τουλάχιστον πέντε ήταν κακοήθεις και επιθετικοί. Ο κάθε όγκος ήταν διαφορετικού τύπου και εμφανίστηκε σε διαφορετικό μέρος του σώματος της. Όμως το ανοσοποιητικό σύστημά της σε όλες τις περιπτώσεις γέννησε ισχυρή φυσική αντιφλεγμονώδη αντίδραση καταφέρνοντας να καταπολεμήσει τους καρκίνους.

Οι ερευνητές του Εθνικού Κέντρου Ογκολογικών Ερευνών (CNIO) της Ισπανίας, με επικεφαλής τον δρ Μάρκος Μαλούμπρες, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο επιστημονικό περιοδικό «Science Advances», ανέφεραν ότι η ασυνήθιστη περίπτωση μπορεί να ανοίξει νέους δρόμους για την πρώιμη διάγνωση και την αποτελεσματικότερη ανοσοθεραπεία του καρκίνου. Όπως εκτιμούν οι επιστήμονες, η πρωτοφανής μακροχρόνια αμυντική ικανότητα της εν λόγω ασθενούς φαίνεται να συνδέεται με μεταλλάξεις που έχει κληρονομήσει και από τους δύο γονείς της σε ένα γονίδιο (MAD1L1), το οποίο παίζει ουσιώδη ρόλο στη διαδικασία διαίρεσης και πολλαπλασιασμού των κυττάρων.

«Ακόμη δεν καταλαβαίνουμε πώς μπορεί αυτό το άτομο να αναπτύχθηκε στη διάρκεια του εμβρυικού σταδίου, ούτε πώς μπόρεσε να ξεπεράσει όλα τα παθολογικά προβλήματά του», δήλωσε ο Μαλούμπρες και τόνισε ότι καμία παρόμοια περίπτωση δεν έχει αναφερθεί διεθνώς μέχρι σήμερα.

«Επιστημονικά δεν μπορούμε να μιλήσουμε για ένα νέο σύνδρομο, επειδή πρόκειται για την περιγραφή μιας μοναδικής περίπτωσης, αλλά βιολογικά είναι κάτι τέτοιο», δήλωσε ο ερευνητής Μιγκουέλ Ουριόστε.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)