paidevo.gr

Μια αντιπροσωπευτική εικόνα της δουλειάς του αλλά και του σημαντικού ρόλου στον οποίο καλείται να ανταποκριθεί κάτω από ιδιαίτερες συνθήκες, δίνει το νοσηλευτικό προσωπικό του νοσοκομείου “Παπανικολάου“

Η Παγκόσμια Ημέρα του Νοσηλευτή/Νοσηλεύτριας, στις 12 Μαΐου, είναι αφορμή για να τιμάται κάθε χρόνο το προσωπικό το οποίο σηματοδοτεί καθημερινά την λειτουργία του Νοσοκομείου και συμβάλλει καθοριστικά στην περίθαλψη, τη φροντίδα και υγεία των ασθενών. Φέτος οι συνθήκες είναι πολύ διαφορετικές για το νοσηλευτικό προσωπικό λόγω της πανδημίας του νέου κορονοϊου που προκαλεί τη λοίμωξη Sars Cov 2.

Μεγάλο μέρος του νοσηλευτικού προσωπικού κλήθηκε στην πρώτη γραμμή για να προσφέρει τις υπηρεσίες του.

Διαβάστε παρακάτω τις μαρτυρίες νοσηλευτριών και νοσηλευτών από το νοσοκομείο Παπανικολάου, οι οποίοι προσπαθούν να μεταφέρουν μια αντιπροσωπευτική εικόνα της δουλειάς τους αλλά και του σημαντικού ρόλου στον οποίο καλούνται να ανταποκριθούν κάτω από ιδιαίτερες συνθήκες.

Δήμητρα Ράμμου – Νοσηλεύτρια 

“Είμαι νοσηλεύτρια στο Αναισθησιολογικό Τμήμα του Γ.Ν.Θ. “Γ.Παπανικολάου”. Συνολικά εργάζομαι 24 χρόνια. Παλαιότερα είχα εργαστεί στην Πνευμονολογική κλινική του νοσοκομείου μας. Λόγω αυτής της εμπειρίας, κλήθηκα από την υπηρεσία μου να συνδράμω στην αντιμετώπιση της πανδημίας. Από τις 23 Μαρτίου μετακινήθηκα στο Τμήμα Ειδικής Νοσηλείας, όπως ονομάστηκε η Πνευμονολογική κλινική ΕΣΥ, στην οποία νοσηλεύονται αποκλειστικά ασθενείς με Covid-19.

Η εμπειρία ήταν πρωτόγνωρη για όλους. Η κλινική οργανώθηκε από την αρχή, λειτούργησε με νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό από την Πνευμονολογική, αλλά και από άλλα τμήματα του νοσοκομείου. Όλοι δώσαμε τον καλύτερο μας εαυτό, προσπαθώντας καθημερινά να βελτιώνουμε τις συνθήκες και τον τρόπο εργασίας μας.

Κάποια στιγμή, λόγω ελαφράς συμπτωματολογίας, έκανα το τέστ μοριακής ανίχνευσης του ιού. Βρέθηκα θετική, όπως και άλλες τέσσερις συνάδελφοι μου. Μπήκα σε καραντίνα 14 ημερών, εγώ και η οικογένεια μου. Όλο αυτό το διάστημα υπήρχε τακτική επικοινωνία με την Επιτροπή Λοιμώξεων του νοσοκομείου, καθώς και με την κα Φούκα, ειδική πνευμονολόγο του νοσοκομείου μας.

Αρχικά, είχα πολύ μεγάλη αγωνία για την εξέλιξη της νόσου, αλλά κυρίως για την ασφάλεια και την υγεία της οικογένειας μου. Ευτυχώς, όλα κύλησαν ομαλά.

Όλοι μας αποδείξαμε ότι, με κοινό τρόπο δράσης, μπορέσαμε και περιορίσαμε την απειλή. Η κοινωνία στο σύνολό της βγαίνει διαφορετική και πιο δυνατή από αυτήν την εμπειρία. Σαν επαγγελματίες υγείας αποδείξαμε ότι μπορούμε να είμαστε στην πρώτη γραμμή, κοντά στον ασθενή και πλάι στο συνάδελφο μας.

Από εδώ και πέρα, ας αξιοποιήσουμε αυτήν μας την εμπειρία. Να συνεχίσουμε να τηρούμε τα μέτρα προστασίας, να παραμείνουμε ασφαλείς γιατί ο κορονοϊος εξακολουθεί να υπάρχει. Να επιστρέψουμε στη ζωή μας, έχοντας επίγνωση της σπουδαιότητας της διαφύλαξης της υγείας, της ασφάλειας και της καθημερινότητας μας”.

Νατάσα Βελένη – Νοσηλεύτρια επιτήρησης λοιμώξεων

“Εργάζομαι στο Γ.Ν.Θ. «Γ.Παπανικολάου» για περισσότερα από δεκαπέντε χρόνια σε διάφορα τμήματα με τελευταίο τη Μονάδα Μεταμόσχευσης Μυελού των Οστών. Εδώ και ένα έτος είμαι μία από τις δύο Νοσηλεύτριες Επιτήρησης Λοιμώξεων του νοσοκομείου. Το τελευταίο τρίμηνο εστιάσαμε, όπως ήταν φυσικό, στη διαχείριση της πανδημίας του κορωνοϊού. Η τακτική επιτήρηση της νόσου εντός του νοσοκομείου αποτελεί μικρό τμήμα της συνολικής προσπάθειας που καταβάλλεται. Ενδεικτικά να αναφέρω ότι έπρεπε να δημιουργηθούν τμήματα υποδοχής ασθενών και ύποπτων της νόσου, στα οποία εφαρμόζονται συγκεκριμένες διαδικασίες με βάση τις οδηγίες του ΕΟΔΥ. Η συνεχής εκπαίδευση του προσωπικού στη χρήση ατομικού προστατευτικού εξοπλισμού και στην τήρηση των διαδικασιών είναι τμήμα της εργασίας μας. Η καταγραφή και παρακολούθηση των ύποπτων και θετικών περιστατικών στο Νοσοκομείο, η διαχείριση δειγμάτων και αποτελεσμάτων, η ενημέρωση των ασθενών, του προσωπικού και σε κάποιες περιπτώσεις των στενών επαφών τους, είναι συνεχής και απαραίτητη για την αποτελεσματική λειτουργία μας. Σε αυτά πρέπει βέβαια να προστεθεί και η καθημερινή και έγκυρη ενημέρωση του προσωπικού του Νοσοκομείου, το οποίο λειτουργεί συνεχώς σε συνθήκες stress, δεδομένου ότι ανά πάσα στιγμή, μπορεί να μολυνθεί και με τη σειρά του να μολύνει άλλους συναδέλφους ή/και ασθενείς. Όλα αυτά απαιτούν από εμάς, αυξημένη προσοχή, ετοιμότητα, τη μέγιστη, κατά το δυνατό, φυσική παρουσία και τη διαθεσιμότητά μας, οιαδήποτε στιγμή μας ζητηθεί.

Πρέπει αρχικά να πω, ότι είναι εντυπωσιακό πόσα πράγματα μπορούν να οργανωθούν και να λειτουργήσουν, σε ελάχιστο χρόνο, όταν γίνεται κοινή προσπάθεια από όλους. Μία εμπειρία καλής συνεργασίας με μόνο σκοπό να ανταποκριθούμε με τον καλύτερο τρόπο στην πρωτόγνωρη αυτή κατάσταση. Δυσκολίες πάντα υπάρχουν. Κυρίως αφορούν διαδικασίες ή/και νοοτροπίες που κουβαλάμε από το παρελθόν, πιστεύω όμως ότι στη συγκεκριμένη περίοδο, τις ξεπεράσαμε με επιτυχία.

Αυτή τη στιγμή είμαστε σαφώς καλύτερα οργανωμένοι και έτοιμοι. Θα πρέπει όμως να κάνουμε σαφές ότι αυτό σε καμιά περίπτωση δε σημαίνει ότι μπορούμε να ανταποκριθούμε σε ένα μελλοντικό μεγάλο ‘κύμα’ περιστατικών, ούτε εμείς, ούτε κανένα άλλο σύστημα υγείας. Άρα είναι πολύ κρίσιμο να συνειδητοποιήσουμε όλοι, ότι μέχρι να βρεθεί θεραπεία ή/και εμβόλιο θα πρέπει να ακολουθούμε πιστά τις οδηγίες για την προσωπική μας ασφάλεια, αλλά κυρίως για την ασφάλεια των ανθρώπων που είναι δίπλα μας”.

Στέφανος Παπουτσάκης – Προϊστάμενος Α ΜΕΘ

“Είμαι νοσηλευτής στο Νοσοκομείο «Γ. Παπανικολάου» εδώ και 29 χρόνια περίπου. Είχα εργαστεί για πολλά χρόνια στη Μονάδα από τα πρώτα χρόνια λειτουργίας της και εδώ και δυόμισι χρόνια είμαι προϊστάμενος στην Α Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Νοσοκομείου η οποία έχει οριστεί ΜΕΘ αναφοράς COVID19 από τις 4 Απριλίου. Δεχτήκαμε ασθενείς βαρέως πάσχοντες και ήταν ιδιαίτερη στιγμή για όλους μας όταν αποσωληνώθηκε ο πρώτος ασθενής και εξήλθε από τη Μονάδα. Ακόμα πιο σημαντικό και προσωπική ικανοποίηση για μας είναι το γεγονός ότι μέχρι σήμερα εξήλθαν από τη ΜΕΘ και άλλοι ασθενείς μας, υγιείς.

Εξ ορισμού το έργο των Νοσηλευτών είναι επιφορτισμένο με επιπλέον καθήκοντα και διεργασίες που απαιτεί η κατάσταση των ασθενών που νοσηλεύονται στην ΜΕΘ. Πρόκειται για μετεγχειρητικούς ασθενείς, για πολυτραυματίες, για ασθενείς με πολύ σοβαρή αναπνευστική ή νεφρική ανεπάρκεια και εν γένει νοσηλεύονται ασθενείς όλων των ειδικοτήτων που η υγεία τους είναι βεβαρημένη.

Κληθήκαμε να αντιμετωπίσουμε μια πρωτόγνωρη ασθένεια με άγνωστη ουσιαστικά επιδημιολογική ταυτότητα. Η αβεβαιότητα, οι εκατόμβες θυμάτων στις γειτονικές χώρες αλλά και σε όλον τον κόσμο, οι τρομερά δύσκολες συνθήκες εργασίας που δημιουργούνται φορώντας για πολλές ώρες όλα τα απαραίτητα Μέτρα Ατομικής Προστασίας καθώς και ο «ρατσισμός» που βίωσαν πολλοί συνάδελφοι από το φιλικό και οικογενειακό περιβάλλον, αποτελούσαν την καθημερινότητα μας.

Θεωρώ ότι η ψυχολογική φόρτιση είναι κατά πολύ πιο ισχυρή και επιβλαβής από την σωματική κούραση. Τις τελευταίες ημέρες γίνεται μια προσπάθεια να επανέλθουμε σε πιο φυσιολογικούς ρυθμούς έχοντας όμως νέα δεδομένα στην ζωή και τις συναναστροφές μας. Είναι δύσκολο να μην δίνεις το χέρι σου στον άλλο… Να μην αγκαλιάζεις τον φίλο σου.. Να προσπαθείς να μαντέψεις ποιός είναι πίσω από την μάσκα.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΜΩΣ ΑΛΛΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΑΥΤΗ.

ΑΥΤΗ Η ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΘΑ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΟΥΣ, ΣΟΦΟΤΕΡΟΥΣ ΚΑΙ ΣΕ ΠΕΙΣΜΑ ΤΟΥ ΙΟΥ ΠΙΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥΣ!”

Μία από τις νοσηλεύτριες που κλήθηκε μαζί με πολλές άλλες να αντιμετωπίσουν τον «αόρατο εχθρό» στο «Γ. Παπανικολάου»

“Εργάζομαι στο ΓΝ «Γ. Παπανικολάου» περισσότερο από 20 χρόνια σε διάφορα τμήματα. Το 2020 ξεκίνησε και συνεχίζει μέχρι σήμερα με μια διαφορετική πνοή από τις προηγούμενες χρονιές. Μια κατάσταση έντονη με ανάμεικτα συναισθήματα. Ήταν η εμφάνιση του covid-19. Αρχικά αναβίωσαν μνήμες από τη χρονιά που παρουσιάστηκε το SARS το 2003. Και τότε μας έδειξαν τις στολές, τον τρόπο εργασίας και προσέγγισης των περιστατικών αλλά δεν ήταν τόσο έντονο στη χώρα μας. Ακολούθησαν τα επόμενα χρόνια οι νοσηλείες ασθενών με γρίπη σε βαριά μορφή με ένταση, κόπωση και αγωνία μέχρι που ήρθε το 2020 με ανακοινώσεις θανάτων και κρουσμάτων στον πλανήτη από έναν κορωναιό, τον γνωστό πλέον covid-19, ο οποίος παρουσιάστηκε και στη χώρα μας.

Κλήθηκα να συνεισφέρω στην αντιμετώπισή του από την πρώτη στιγμή μαζί με άλλους συναδέλφους. Η συμμετοχή μου αγόγγυστα για βοήθεια στους χώρους υποδοχής και νοσηλείας ασθενών καθώς και συμμετοχή στην εκπαίδευση νεότερων συναδέλφων. Η φιλοσοφία «όλοι μαζί μία γροθιά μπορούμε να πετύχουμε τα μέγιστα» με ακολουθούσε από την πρώτη στιγμή. Φυσικά υπήρχε αγωνία, φόβος, άγχος, αβεβαιότητα – κυρίως τον πρώτο καιρό – μέχρι να συντονιστεί όλο το εγχείρημα. Η αβεβαιότητα των συναδέλφων λειτουργούσε σαν ώθηση για ενίσχυση τους, τόσο ψυχολογικά όσο και πρακτικά. Η επανάληψη των διαδικασιών δεν κούραζε, αντιθέτως αντιμετωπιζόταν με χιούμορ και αυτοσαρκασμό. Η προσπάθεια ήταν προς την σωστή εκπαίδευση τους στη χρήση της στολής και τη σωστή διαχείριση των αντικειμένων μέσα σε χώρο που υποδεχόταν ή νοσήλευε ασθενείς ύποπτους ή επιβεβαιωμένους με covid-19.

Φόβος υπήρχε όχι για τη φύση της δουλειάς, αλλά γιατί αυτό που πρέπει να αντιμετωπιστεί είναι αόρατο: δεν το βλέπεις, δεν το αγγίζεις, δεν το ακούς. Γνωρίζεις μόνο ότι είναι πολύ επικίνδυνο. Ακούς ασθενείς στους θαλάμους εξασθενημένους και βαριά καταπονημένους και στατιστικά αποθαρρυντικά. Αυτός ο φόβος λειτουργούσε πεισματικά για να μη φτάσει η χώρα μας σε αυτό το βαθμό απώλειας συνανθρώπων μας.

Ανησυχία υπήρχε και για το οικογενειακό μας περιβάλλον. Να μην γίνουμε αιτία διασποράς σε αγαπημένα πρόσωπα με κάθε συνέπεια που μπορεί να έχει αυτό. Όλο αυτό το εγχείρημα δεν θα μπορούσε να ολοκληρωθεί χωρίς τη συμβολή των οικογενειών μας. Την ενθάρρυνση που προσέφερε ο καθένας με τον τρόπο του μέχρι του σημείου να αισθάνεσαι υπερήφανος για το λιθαράκι που έβαλες στην όλη διαδικασία.

Αυτά τα συναισθήματα μετριάζονταν κάθε φορά που συνεργαζόμουν με νέους συνάδερφους. Παραδόξως η συνεργασία ήταν ομαλή, κάτι που είναι αρκετά δύσκολο με την εναλλαγή του προσωπικού που γινόταν. Όλοι πάντως με συγκαταβατικότητα και υπομονή προσφέραμε τις υπηρεσίες μας πρώτα προς τον πολίτη-ασθενή και κατόπιν στο νοσοκομείο ώστε να λειτουργήσει ομαλά και αποδοτικά. Το μεγαλύτερο άγχος στην αρχή ήταν ο εφοδιασμός των μέσων ατομικής προστασίας σε σημείο πολλές φορές εξαντλητικό. Η προμήθεια ήταν με φειδώ κάτι που δημιουργεί αγωνία άλλα σε μερικές περιπτώσεις λειτούργησε θετικά, οδηγώντας σε συντονισμό ενεργειών για αποφυγή σπατάλης.

Επομένως ένα μεγάλο ευχαριστώ στους συναδέλφους, τις οικογένειές μας και στους πολίτες οι οποίοι συμμορφώθηκαν στις υποδείξεις της πολιτείας παρά τις δυσκολίες του εγκλεισμού. Ήταν κάτι που βοήθησε στην ομαλή και πιο ποιοτική φροντίδα των κρουσμάτων, παρά τις παραφιλολογίες και συνωμοσιολογίες σχετικά με τα μέτρα που ελήφθησαν: «αν τα στατιστικά είναι αληθινά», «οι απώλειες ανθρώπων αληθινές» και τόσες άλλες ανακοινώσεις που προκαλούν αμφισβητήσεις και αρνητικές σκέψεις.

Την επόμενη μέρα ας τη δούμε θετικά σαν νοσηλευτές. Ας λάβουμε υπόψη μας την εμπειρία που αποκτήσαμε πάνω στην νοσηλευτική και τις επαγγελματικές σχέσεις. Ήταν κάτι που μας εξοικείωσε με κάτι διαφορετικό από την καθημερινότητά μας και μας βοήθησε να φιλοσοφήσουμε κάποια πράγματα στη ζωή μας. Ήταν μια ακόμη δήλωση, αυτή τη φορά πιο έντονα ότι είμαστε σημαντικός κρίκος στο σύστημα υγείας. Προσφέρουμε και χωρίς χειροκροτήματα.

Οι πολίτες να συνεχίσουν να ακολουθούν τις υποδείξεις των ειδικών. Κάποιοι συνάνθρωποί μας δεν τα κατάφεραν και οι οικείοι τους πονούν. Για να περιορίσουμε τον πόνο, επιστροφή στην καθημερινότητα με σύνεση. Εξάλλου όλοι μαζί στο σπίτι ήταν ευκαιρία να γνωριστούμε καλύτερα σε αντίθεση με τους ρυθμούς ζωής που είχαμε.

Οι νοσηλευτές στο covid-19 κάναμε αυτό που κάνουμε κάθε μέρα άλλα και κάτι διαφορετικό: Ζήσαμε την ηθική ικανοποίηση της ανάρρωσης των ασθενών, ήμασταν εκεί 24 ώρες κάθε μέρα, πάντα σε ετοιμότητα”.

(Πηγή: makthes.gr)

Συντάκτης: Γιώργος Σακκάς

Η επιβολή της καραντίνας σε συνδυασμό με την αόρατη απειλή του άγνωστου ιού αύξησαν τα περιστατικά δυσπεψίας και ευερέθιστου εντέρου. Πώς να το αντιμετωπίσουμε.

Την αύξηση τη συχνότητας εμφάνισης εξάρσεων λειτουργικής δυσπεψίας και σπαστικής κολίτιδας διαπίστωσαν οι γαστρεντερολόγοι κατά το διάστημα του lockdown, αποδίδοντας τις εξάρσεις αυτές στο άγχος που προκάλεσε η επιδημία του κορονοϊού στη χώρα. Αφενός οι συνθήκες εγκλεισμού, αφετέρου η απειλή για τον άγνωστο ιό και το μέλλον, επέδρασαν στην αύξηση του στρες το οποίο με τη σειρά του προκάλεσε τις έντονες ενοχλήσεις του γαστρεντερικού συστήματος.

Όπως μας εξηγεί ο γαστρεντερολόγος – ηπατολόγος, διδάκτωρ, ΜsC Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, κ. Αναστάσιος Γ. Ρούσσος, υπάρχουν τα οργανικά και τα λειτουργικά νοσήματα. Τα οργανικά νοσήματα έχουν ένα παθολογικό αίτιο όπως είναι πχ μια κακοήθεια ή ένα έλκος. Τα λειτουργικά νοσήματα είναι αυτά στα οποία δεν υπάρχει κατά βάση κάποια οργανική βλάβη. Το συχνότερο από αυτά στο γαστρεντερικό σύστημα είναι το ευερέθιστό έντερο, η λεγόμενη σπαστική κολίτιδα.

«Είναι ένα λειτουργικό νόσημα όπου αφού κάνουμε έναν έλεγχο οργανικό στους ασθενείς διαπιστώνουμε ότι δεν υπάρχει κάποια βλάβη. Παρόλα αυτά ο ασθενής υποφέρει. Ένα άλλο νόσημα είναι η λειτουργική δυσπεψία όπου υπάρχουν ασθενείς που έχουν πόνο στο στομάχι και για το οποίο επίσης κάνουμε πάλι έλεγχο και δε βρίσκουμε κάποιο έλκος ή άλλη οργανική βλάβη. Μία τέτοια γκάμα νοσημάτων στην γαστρεντερολογία αποτελούν την πλειονότητα των νοσημάτων και έχει αποδειχθεί ότι σχετίζονται με το άγχος, με στρεσογόνους παράγοντες» αναφέρει ο κ. Ρούσσος.

Όπως επισημαίνει «είναι μία αλληλεπίδραση του εγκεφάλου με το γαστρεντερικό σύστημα. Η στρεσογόνοι παράγοντες δρουν στο γαστρεντερικό και κάνουν αυτή την συμπτωματολογία. Έχουμε παρατηρήσει λοιπόν το τελευταίο διάστημα οι περισσότεροι γαστρεντερολόγοι, ότι υπάρχει μία έξαρση αυτών των νοσημάτων, δηλαδή ασθενείς οι οποίοι ήταν σε ύφεση για αρκετό χρονικό διάστημα, δηλαδή δεν τους ενοχλούσε το στομάχι ή το έντερο, έρχονται με συμπτωματολογία από τα γνωστά τους νοσήματα» .

Το ευρέθιστο έντερο και η λειτουργική δυσπεψία αποτελούν χρόνιες παθήσεις οι οποίες λόγω του άγχους παρουσίαζαν έξαρση και αυτό χωρίς να έχει αλλάξει κάτι ειδικά όσον αφορά στη διατροφή. Μάλιστα όπως αναφέρει ο γιατρός κατά την περίοδο της καραντίνας ήταν και καλύτερη η συμμόρφωση των ασθενών στις οδηγίες που είχαν δοθεί για την διατροφή.

Ο κ.Ρούσσος αναφέρει ότι υπάρχει μια γενετική προδιάθεση σε αυτούς τους ανθρώπους και η οποία λόγω του στρες εντείνει τα συμπτώματα. «Το στρες παράγει κάποιες ορμόνες οι οποίες ονομάζονται νευροδιαβιβαστές, οι οποίες δρουν στο γαστρεντερικό κι αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να εκλύουν συμπτώματα. Συμπτώματα τα οποία ταλαιπωρούν πάρα πολλές φορές τους ασθενείς. Όταν ασθενής είναι σε ύφεση σταματάει η παραγωγή των αυτών των ουσιών από τον εγκέφαλο και τα συμπτώματα ηρεμούν. Όταν όμως υπάρχει το στρες αυτό ξαναρχίζει, χωρίς βέβαια να είναι τόσο απλά τα πράγματα, καθώς υπάρχουν και παράγοντες τους οποίους δεν τους γνωρίζουμε».

Πάντως ο κ. Ρούσσος αναφέρει ότι την προηγούμενη περίοδο αυτό που διαπιστώθηκε και συνδέθηκε με την εμφάνισης συμπτωμάτων με μεγαλύτερη συχνότητα είναι η κατάσταση εγκλεισμού, η οποία αποτελεί ένα στρεσογόνο παράγοντα. «Επίσης σκεφτήκαμε ότι υπάρχει και η αγωνία για το μέλλον που επίσης προκαλεί έντονο στρες. Η αγωνία για το μέλλον θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική. Για παράδειγμα, ο ίδιος ο ασθενής αν πριν από ένα χρόνο του λέγαμε ότι μπορεί να έχει μία ίωση και απλά να καθίσει στο σπίτι και σε 3-4 μέρες θα περάσει, δεν έδειχνε να επηρεάζεται. Ήτανε κάτι εντελώς διαφορετικό διότι γνώριζε ότι θα θεραπευτεί και ότι θα ξεκουραστεί κιόλας», τώρα όμως αυτό δεν μπορεί να γίνει.

Δύσκολη η αντιμετώπιση

Σχετικά με την θεραπευτική αντιμετώπιση των δύο νοσημάτων, όπως αναφέρει ο κ. Ρούσσος, αυτό είναι κάτι αρκετά δύσκολο. «Μερικές φορές θα προτιμούσαμε να υπάρχει κάποιο οργανικό αίτιο όπως για παράδειγμα το έλκος στομάχου όπου υπάρχουν φάρμακα τα οποία το αντιμετωπίζουν. Όταν έχουμε κάποιο λειτουργικό νόσημα αυτό είναι ένα αρκετά δύσκολο. Δυστυχώς δεν υπάρχει θεραπεία δεν υπάρχει κάποιο φάρμακο που θα το χορηγήσουμε για κάποιες μέρες και θα απαλλαγεί κανείς από το νόσημα».

Εδώ βέβαια παίζει πολύ μεγάλο ρόλο η σχέση γιατρού – ασθενούς γιατί πολλές φορές πρέπει να πειστεί ο ασθενής ότι όλα θα πάνε καλά και ότι μετά από κάποιες μέρες θα μπορέσει να ξεπεράσει τη συμπτωματολογία. «Φάρμακα δεν υπάρχουν άλλα υπάρχει κάποια συμπτωματική αγωγή όπως για παράδειγμα αν κάποιος έχει ευερέθιστο έντερο και πονάει μπορεί να πάρει κάποιο σπασμολυτικό. Όμως δε λύνεται το πρόβλημα. Αιτιολογικά ιδιαίτερη σημασία έχει η σχέση γιατρού και ασθενή» επισημαίνει ο κ. Ρούσσος.

(Πηγή: news247.gr)

Σχεδόν όλοι όσοι αναρρώνουν από τον κοροναϊό αναπτύσσουν αντισώματα, σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες.

Μελέτη από το Ιατρικό Πανεπιστήμιο Chongqing στην Κίνα, όπου επιστήμονες μελέτησαν τις αιματολογικές εξετάσεις 285 ασθενών που είχαν κοροναϊό και ανάρρωσαν, διαπίστωσε ότι το 95% αυτών ανέπτυξαν και τους δύο τύπους ανοσοκυττάρων που καταπολεμούν τον ιό.

Σύμφωνα με τη «Daily Mail», το 40% των ασθενών που βρήκαν νικητές στη μάχη με τον ιό, ανέπτυξαν μέσα σε λίγες ημέρες αντισώματα ενώ το 95% τα εμφάνισε σε δύο εβδομάδες. Σε διάστημα 20 ημερών, όλοι σχεδόν οι ασθενείς είχαν εμφανίσει ανοσία αφότου μολύνθηκαν με τον ιό.

Τα τεστ αντισωμάτων αυξάνονται στις ΗΠΑ και στο εξωτερικό με τους επιστήμονες να προσπαθούν να διαπιστώσουν ποιος έχει ήδη αναπτύξει κάποια πιθανή προστασία έναντι της επανεμφάνισης του κοροναϊού.

Ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν πολλά ερωτήματα σχετικά με τα αντισώματα: κατά πόσον τα αναπτύσσουν όλοι, ποιο επίπεδο αντισωμάτων είναι απαραίτητο για την παροχή προστασίας και πόσο διαρκεί αυτή η προστασία, όπως αναφέρει το σχετικό δημοσίευμα.

«Η πρόσφατη μελέτη βοηθάει τους επιστήμονες να λύσουν τις απορίες τους ανανεώνοντας τον ενθουσιασμό τους σε ότι αφορά τις προσπάθειες ανάπτυξης και εφαρμογής τεστ αντισωμάτων ευρείας κλίμακας για τη νόσο Covid- 19», έγραψε στο blog του ο καθηγητής  Francis Collins του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας.

Αν και όπως επισημαίνουν δεν είναι γνωστό πόσο θα διαρκέσει η προστασία από την επαναμόλυνση, η μελέτη παρέχει ενθαρρυντικά στοιχεία ότι δείχνει ότι, σχεδόν όλοι οι ασθενείς που αναρρώνουν, θα έχουν αναπτύξει ανοσία σε τρεις εβδομάδες.

Οι ερευνητές στο Ιατρικό Κέντρο Chongqing που μελέτησαν τις αιματολογικές εξετάσεις των ασθενών για την εμφάνιση των ανοσοκυττάρων κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι παράγουμε δύο τύπους αντισωμάτων έναντι των λοιμώξεων:την ανοσοσφαιρίνη Μ (IgM) και την ανοσοσφαιρίνη G (IgG).

Μόνο το 40% των ασθενών ανέπτυξαν αντισώματα IgM την πρώτη εβδομάδα αφότου κόλλησαν τον ιό. Μέσα στις επόμενες δύο εβδομάδες είχαν ανιχνεύσιμα επίπεδα της ανοσοσφαιρίνης «IgM».

Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι όλοι εμφάνισαν αντισώματα IgG που χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να αναπτυχθούν αλλά είναι ο τύπος των αντισωμάτων με δυνατότητα για πιο μακροπρόθεσμη προστασία.

(Πηγή: in.gr με πληροφορίες από Daily Mail)

Δραματική έκκληση κάνει η Unicef για τις έμμεσες καταστροφικές επιπτώσεις της πανδημίας στις φτωχές χώρες, ζητώντας να αναληφθεί άμεσα δράση.

(AP Photo/Gemunu Amarasinghe)

Σύμφωνα με το χειρότερο από τα τρία σενάρια που παρουσιάζονται σε έρευνα του πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς, έως και 1,2 εκατ. παιδιά κάτω των 5 ετών που ζουν σε 118 χώρες μπορεί να πεθάνουν τους επόμενους έξι μήνες, δηλαδή 6.000 τη μέρα, θύματα των προβλημάτων που προκαλεί η μάχη κατά της πανδημίας στην παροχή βασικών υγειονομικών υπηρεσιών.

Οι θάνατοι αυτοί θα προστεθούν στα 2,5 εκατομμύρια παιδιά την ίδιας ηλικιακής ομάδας που ήδη πεθαίνουν κάθε έξι μήνες στις χώρες αυτές.

Στην ανακοίνωσή της η Unicef προειδοποιεί ότι στο ίδιο χρονικό διάστημα ενδέχεται να πεθάνουν έως και 56.700 γυναίκες πριν και μετά τον τοκετό, καθώς δεν λαμβάνουν επαρκή φροντίδα και υπογραμμίζει ότι οι αριθμοί αυτοί θα εξαλείψουν δεκαετίες προόδου στη μείωση των θανάτων που μπορεί να προληφθούν.

Η γενική διευθύντρια, Ενριέτα Φόρε, δηλώνει χαρακτηριστικά «Δεν πρέπει να επιτρέψουμε οι μητέρες και τα παιδιά να είναι παράπλευρες απώλειες της μάχης κατά του ιού».

Στις χώρες το σύστημα υγείας των οποίων βρίσκεται στα πρόθυρα κατάρρευσης, η covid-19 διαταράσσει την προμήθεια σε φάρμακα και την πρόσβαση σε τρόφιμα, ενώ ασκεί πίεση στους ανθρώπινους και οικονομικούς πόρους, εξηγεί η έκθεση του Τζονς Χόπκινς η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό The Lancet Global Health.

Τα μέτρα αντιμετώπισης της επιδημίας του κορονοϊού – η καραντίνα, η απαγόρευση της κυκλοφορίας και μετακινήσεων– και η ανησυχία που προκαλεί στους ανθρώπους μειώνει τον αριθμό των επισκέψεων σε ιατρικά κέντρα και εμποδίζει τη διενέργεια βασικών ιατρικών πράξεων.

Σύμφωνα με τον Guardian η έρευνα επικεντρώνεται στον οικογενειακό προγραμματισμό, την περιγεννητική φροντίδα, τον τοκετό, τον εμβολιασμό, αλλά και υπηρεσίες φροντίδας και πρόληψης.

Έως τα μέσα Απριλίου περισσότερα από 117 εκατομμύρια παιδιά σε 37 χώρες δεν είχαν πρόσβαση σε εμβόλια κατά της ιλαράς, την ώρα που οι εκστρατείας εμβολιασμού έχουν διακοπεί εξαιτίας της επιδημίας σημειώνει η Unicef και προσθέτει ότι η Νότια Ασία θα πληγεί περισσότερο, περισσότερο και από την υποσαχάρια Αφρική και τη Λατινική Αμερική, με ιδιαίτερα αυξημένους απολογισμούς στο Μπανγκλαντές, την Ινδία, τη Βραζιλία, τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και την Αιθιοπία.

«Πρέπει να δράσουμε αμέσως για να σταματήσουμε την εξάπλωση της ασθένειας, να βοηθήσουμε τους ασθενείς και να προστατεύσουμε το έκτακτο προσωπικό», υπογράμμισε η Unicef η οποία κάλεσε όλες τις ενδιαφερόμενες χώρες να «εξακολουθήσουν να εργάζονται για να περιορίσουν τις έμμεσες επιπτώσεις στα παιδιά» μόλις η επιδημία τεθεί υπό έλεγχο.

(Πηγή: efsyn.gr)

Σπανίως αρρωσταίνει τα παιδιά ο κοροναϊός, αλλά όταν το κάνει μόνο αθώος δεν είναι. Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας νέας μελέτης, στην οποία περιγράφονται λεπτομέρειες για τη νόσηση 48 παιδιών στις ΗΠΑ, πολλά από τα οποία κατέληξαν στην εντατική εξαιτίας του.

Η μελέτη αποκαλύπτει ότι το 83% των παιδιών αυτών έπασχαν από υποκείμενο πρόβλημα υγείας.

Σχεδόν το 40% από τα παιδιά με τα υποκείμενα νοσήματα χρειάσθηκαν διασωλήνωση.

Κανένα από τα συγκεκριμένα παιδιά δεν είχε το φλεγμονώδες σύνδρομο που μπορεί να προκαλέσει θανάσιμα καρδιολογικά προβλήματα. Τα περισσότερα, όμως, είχαν την σοβαρή αναπνευστική δυσχέρεια, η οποία χαρακτηρίζει και τόσο πολλούς ενήλικες. Επιπλέον, η θνησιμότητα μεταξύ τους ήταν 4,2%.

«Η εντύπωση ότι ο κοροναϊός δεν προσβάλλει παιδιά είναι εσφαλμένη», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Dr Lawrence Kleinman, διευθυντής στο Τμήμα Παιδιατρικής του Τομέος Πληθυσμιακής Υγείας, Ποιότητας & Επιστήμης Ενσωμάτωσης στο Πανεπιστήμιο Rutgers του Νιου Τζέρσι.

«Μολονότι τα παιδιά είναι πιθανότερο να νοσήσουν όταν πάσχουν από υποκείμενα νοσήματα, ο κοροναϊός μπορεί να αρρωστήσει και τα υγιή. Οι γονείς πρέπει να εξακολουθήσουν να λαμβάνουν σοβαρά τον ιό υπ’ όψιν».

Τα ευρήματα της νέας μελέτης επιβεβαιώνουν δύο πράγματα:

– Ο νέος κοροναϊός προκαλεί σοβαρή νόσο σε πολύ μικρό ποσοστό παιδιών

– Όταν ο κοροναϊός προκαλέσει σοβαρή νόσο, η πρόγνωση είναι σε αρκετές περιπτώσεις φτωχή

Το προφίλ των μικρών ασθενών

Όπως γράφουν οι ερευνητές στην ιατρική επιθεώρηση JAMA Pediatrics, τα 48 παιδιά είχαν νοσηλευτεί σε 14 μονάδες εντατικής θεραπείας των ΗΠΑ. Όλα νόσησαν μεταξύ 14 Μαρτίου και 3 Απριλίου 2020.

Η ηλικία τους κυμαινόταν από λίγων μηνών έως 17 ετών. Η διάμεση ηλικία ήταν τα 13 έτη. Τα 25 από τα παιδιά (το 52%) ήταν αγόρια.

Από τα 48 παιδιά, τα 8 ήσαν υγιή και τα 40 έπασχαν από ένα ή περισσότερα υποκείμενα νοσήματα:

– Αναπτυξιακές ή/και γενετικές ανωμαλίες για τα οποία λάμβαναν χρόνια υποστήριξη (π.χ. είχαν τραχειοστομία ή σωλήνες σίτισης). Ήταν η συχνότερη κατηγορία (19 από τα 40 παιδιά).

– Εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα ή καρκίνο (11 παιδιά)

– Παχυσαρκία (7 παιδιά)

– Διαβήτης (4 παιδιά)

– Επιληπτικές κρίσεις (3 παιδιά)

– Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια (3 παιδιά)

– Δρεπανοκυτταρική νόσος (2 παιδιά)

– Χρόνια πνευμονοπάθεια (2 παιδιά)

– Άλλες συγγενείς ανωμαλίες (2 παιδιά)

Τα συμπτώματα και η βαρύτητα της νόσου

Κατά τη μεταφορά τους στο νοσοκομείο, μόνο 1 παιδί ήταν ασυμπτωματικό. Τα υπόλοιπα παρουσίαζαν διάφορα συμπτώματα, όπως:

– Αναπνευστικά (35 παιδιά)

– Γαστρεντερικά (1 παιδί)

– Νευρολογικά (2 παιδιά)

– Κυκλοφοριακά (2 παιδιά)

– Άλλα (7 παιδιά)

Ο κορωνοϊός Covid-19 προκάλεσε στα παιδιά αυτά ποικίλης σοβαρότητας νόσο.

Ειδικότερα:

– Τα 14 παιδιά εκδήλωσαν ασυμπτωματική έως ήπια νόσο

– Το 1 παιδί εκδήλωσε μέτριας βαρύτητας νόσο

– Τα 16 παιδιά παρουσίασαν σοβαρή νόσο

– Τα 17 παιδιά αρρώστησαν πολύ βαριά (τα περισσότερα ήσαν για καιρό σε κρίσιμη κατάσταση)

Ακόμα σοβαρότερο είναι το εύρημα ότι περισσότερο από το 20% των παιδιών παρουσίασαν ανεπάρκεια δύο ή περισσότερων οργάνων εξαιτίας του ιού.

(Πηγή: in.gr)

Οι ιστορικοί επισημαίνουν ότι συνήθως σε μια πανδημία υπάρχει είτε ένα ιατρικό είτε ένα κοινωνικό τέλος, και αυτά τα δύο δε συμβαδίζουν κατ’ ανάγκη

Οι ιστορικοί θεωρούν πιθανό να τελειώσει η πανδημία του κοροναϊού κοινωνικά, πριν τελειώσει ιατρικά

Μια πανδημία ή μια επιδημία μπορεί να τελειώσει με περισσότερους από έναν τρόπους, όπως δείχνει η ιστορία, και το ερώτημα, που αφορά ασφαλώς και την τωρινή Covid-19, είναι ποιος αποφασίζει το τέλος της κρίσης και κατά πόσον όλοι συμφωνούν σε αυτό.

Οι ιστορικοί επισημαίνουν ότι συνήθως σε μια πανδημία υπάρχει είτε ένα ιατρικό είτε ένα κοινωνικό τέλος, και αυτά τα δύο δε συμβαδίζουν κατ’ ανάγκη.

Η συνέπεια είναι ότι μπορεί να δημιουργηθεί ένταση ανάμεσα στους επιστήμονες και σε ένα μέρος των πολιτών.

Το ιατρικό τέλος επέρχεται όταν τα νέα κρούσματα και οι θάνατοι σταδιακά εξαφανίζονται χωρίς να αναζωπυρώνονται.

Το κοινωνικό τέλος, όταν ο φόβος της λοίμωξης εξαφανίζεται μεταξύ των ανθρώπων.

Δυστυχώς, το δεύτερο μπορεί να συμβεί πριν από το πρώτο.

Με άλλα λόγια, ένα τέλος μπορεί να ανακηρυχθεί πρόωρα όχι επειδή πράγματι η λοιμώδης νόσος έχει εξαφανιστεί, αλλά επειδή οι άνθρωποι κουράστηκαν να ζουν φοβισμένοι και επειδή συνήθισαν να ζουν με τη νόσο.

«Όταν οι άνθρωποι ρωτούν πότε επιτέλους θα τελειώσει όλο αυτό, αναρωτιούνται για το κοινωνικό τέλος» δήλωσε στους «Τάιμς της Νέας Υόρκης» ο ιστορικός της ιατρικής δρ Τζέρειμ Γκριν του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς.

Αυτό φαίνεται ήδη να συμβαίνει σε διάφορες χώρες.

Όπως λέει ο ιστορικός του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ Άλαν Μπραντ, «βλέπουμε στη διαμάχη για το άνοιγμα της οικονομίας ότι πολλά ερωτήματα σχετικά με το αποκαλούμενο τέλος δεν αφορούν ιατρικά και θέματα δημόσιας υγείας, αλλά κοινωνικοπολιτικές διαδικασίες».

«Το τέλος μπορεί να είναι πολύ, πολύ ταραγμένο… Για ποιον τελειώνει μια επιδημία και ποιος θα το πει αυτό;» αναρωτήθηκε η ιστορικός του βρετανικού Πανεπιστημίου του Έξετερ Ντόρα Βάργκα.

Πανώλη, ευλογιά και γρίπη

Η βουβωνική πανώλη, που προκαλείται από το βακτήριο Yersinia pestis (το οποίο ζει σε ψύλλους που ζουν σε τρωκτικά) και μεταδίδεται μεταξύ των ανθρώπων όχι μόνο μέσω μολυσμένων ζώων αλλά και μέσω αναπνευστικών σταγονιδίων, είχε τρία μεγάλα κύματα: την εποχή του Ιουστινιανού τον 6ο αιώνα, κατά το Μεσαίωνα (14ος αιώνας), όταν έμεινε γνωστή ως «Μαύρος Θάνατος» (σκοτώνοντας σχεδόν το μισό πληθυσμό της Κίνας, απ’ όπου προήλθε, καθώς και το ένα τρίτο των κατοίκων της Ευρώπης), και την πανδημία στο τέλος του 19ου και στην αρχή του 20ού αιώνα.

Μέχρι σήμερα δεν είναι ξεκάθαρο πώς δόθηκε ένα τέλος στην πανώλη.

Μερικοί επιστήμονες υποστηρίζουν ότι ο κρύος καιρός σκότωσε τους ψύλλους ξενιστές του φονικού βακτηρίου (όμως αυτό δεν εμπόδιζε την αερογενή μετάδοση), ενώ άλλοι ότι βοήθησε κάποια βιολογική αλλαγή στα τρωκτικά.

Μια τρίτη υπόθεση είναι ότι το βακτήριο εξελίχθηκε σε λιγότερο θανατηφόρο και μια άλλη πιθανότητα είναι ότι τα δραστικά μέτρα των ανθρώπων (π.χ., κάψιμο ολόκληρων χωριών και γειτονιών στην Ινδία) έβαλαν ένα φρένο στην εξάπλωσή του.

Πάντως -ας το θυμόμαστε αυτό- η πανώλη δεν έχει εξαφανιστεί τελείως και κατά καιρούς αναφέρονται σπάνια περιστατικά μόλυνσης ανθρώπων, τα οποία θεραπεύονται αποτελεσματικά με αντιβιοτικά και δε γίνονται εστίες μετάδοσης.

Η άλλη μεγάλη κατάρα της ανθρωπότητας, η ευλογιά, που εμφανίστηκε σε απανωτά επιδημικά κύματα κατά τα τελευταία τουλάχιστον 3.000 χρόνια και σκότωνε περίπου το 30% των αρρώστων, είχε σαφές ιατρικό τέλος.

Θεωρείται όμως μάλλον ειδική περίπτωση, επειδή υπάρχει πια αποτελεσματικό εμβόλιο που παρέχει προστασία εφ’ όρου ζωής, ενώ ο ιός που την προκαλεί (Variola minor) δεν έχει ζώο ξενιστή, συνεπώς αν η νόσος εξαφανιστεί στους ανθρώπους, δεν μπορεί να βρει καταφύγιο στο ζωικό βασίλειο.

Επίσης, τα συμπτώματά της είναι τόσο χαρακτηριστικά, που η λοίμωξη είναι προφανής (χωρίς ασυμπτωματικούς φορείς) και άρα είναι εύκολο να μπουν σε καραντίνα όλα τα κρούσματα και να γίνει ιχνηλάτηση επαφών.

Ο τελευταίος άνθρωπος που μολύνθηκε από ευλογιά στον κόσμο ήταν το 1977 ένας Σομαλός μάγειρας νοσοκομείου, ο οποίος πέθανε τελικά από ελονοσία το 2013.

Η Ισπανική Γρίπη εν μέσω Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, η οποία εκτιμάται ότι σκότωσε τουλάχιστον 50 εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως, ιδίως νέους και μεσήλικες (αντίθετα με τον κοροναϊό, που «προτιμά» ηλικιωμένους), είχε κυρίως κοινωνικό και όχι ιατρικό τέλος.

Ο Μεγάλος Πόλεμος είχε μόλις τελειώσει, οι άνθρωποι ήθελαν να κάνουν μια νέα αρχή, μια νέα εποχή άρχιζε για την ανθρωπότητα και όλοι ήθελαν να αφήσουν πίσω τους τον εφιάλτη τόσο των χαρακωμάτων όσο και της γρίπης.

Μέσα στον 20ό αιώνα ακολούθησαν και άλλες λιγότερο σοβαρές πανδημίες γρίπης, με χειρότερη εκείνη του 1968, με επίκεντρο το Χονγκ Κονγκ, όταν περίπου ένα εκατομμύριο άνθρωποι πέθαναν παγκοσμίως, κυρίως άνω των 65 ετών.

Εκείνος ο ιός ακόμη κυκλοφορεί ως εποχική γρίπη.

Πότε θα έλθει το τέλος της Covid-19;

Τι θα συμβεί με την Covid-19;

Οι ιστορικοί θεωρούν πιθανό να τελειώσει η πανδημία κοινωνικά, πριν τελειώσει ιατρικά.

Αρκετοί άνθρωποι μπορεί να έχουν μπουχτίσει από τους περιορισμούς, κι έτσι θα ανακηρύξουν το τέλος της πανδημίας, παρόλο που ο κοροναϊός SARS-CoV-2 θα συνεχίσει να «σιγοκαίει» μεταξύ του πληθυσμού.

Και το κοινωνικό τέλος ίσως έλθει πριν καν βρεθεί αποτελεσματικό εμβόλιο ή αντι-ιική θεραπεία.

«Νομίζω πως υπάρχει αυτό το κοινωνικό ψυχολογικό ζήτημα της εξάντλησης και της δυσφορίας. Μπορεί να φθάσουμε σε μια στιγμή που οι άνθρωποι απλώς θα πουν: αρκετά, μου αξίζει να επιστρέψω στην κανονική ζωή μου» δήλωσε η ιστορικός Ναόμι Ρότζερς του Πανεπιστημίου Γέηλ.

Και αυτό ακριβώς φαίνεται να συμβαίνει τώρα π.χ. σε μερικές πολιτείες των ΗΠΑ, που βιάζονται να άρουν τα περιοριστικά μέτρα, λες και ο κοροναϊός έχει πια εξαφανιστεί, με αποτέλεσμα να αψηφούν τις προειδοποιήσεις των Αρχών δημόσιας υγείας ότι κάτι τέτοιο είναι πρόωρο.

Αλλά καθώς η ψυχολογική διάσταση έρχεται να «δέσει» με την οικονομική καταστροφή λόγω του lockdown, οι ιστορικοί θεωρούν πιθανό ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι να είναι πρόθυμοι να πουν «αρκετά έως εδώ».

«Υπάρχει ένα είδος σύγκρουσης τώρα» σύμφωνα με τη Ρότζερς, καθώς οι Αρχές δημόσιας υγείας και οι επιστήμονες έχουν ως στόχο ένα ιατρικό τέλος, αλλά αρκετοί πολίτες προτιμούν ένα κοινωνικό τέλος.

Ο προσδιορισμός του τέλους της τωρινής πανδημίας, κατά τα φαινόμενα, θα είναι μια μακρά και δύσκολη διαδικασία.

(Πηγή: in.gr)

Περίπου 700.000 παιδιά στην Ιταλία αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην προμήθεια σε τρόφιμα λόγω της υγειονομικής κρίσης που επηρέασε τις οικογένειές τους αλλά και του κλεισίματος των σχολείων και των σχολικών κυλικείων, σύμφωνα με την Coldiretti, τη μεγαλύτερη αγροτική οργάνωση της χώρας.

«Ο αριθμός των παιδιών κάτω των 15 ετών που χρειάζονται βοήθεια για να έχουν γάλα ή κάτι να φάνε έφθασε τις 700.000», ανέφερε η Coldiretti, σε ανακοίνωση που εξέδωσε με αφορμή τον εορτασμό της Ημέρας της Μητέρας στην Ιταλία.

«Η κρίσιμη κατάσταση που συνδέεται με την πανδημία επιδεινώθηκε για πολλές οικογένειες λόγω του κλεισίματος των σχολείων όπου τα κυλικεία ήταν μια ευκαιρία για πολλούς γονείς να διασφαλίσουν στα παιδιά τους ένα ζεστό γεύμα», προσθέτει το αγροτικό συνδικάτο.

Μεταξύ των νεόπτωχων είναι «οικογένειες εργαζομένων που έχουν χάσει την εποχική εργασία τους, οι ιδιοκτήτες μικρών καταστημάτων ή τεχνίτες που αναγκάστηκαν να κλείσουν, εργαζόμενοι στη ‘μαύρη οικονομία’ που δεν δικαιούνται ειδικά επιδόματα ή βοήθεια από το κράτος και δεν έχουν χρήματα στην άκρη, καθώς και πολλοί προσωρινά ή περιστασιακά εργαζόμενοι», διευκρινίζει.

(Πηγή: amna.gr)

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Φλωρεντίας και άλλων φορέων, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό γυναικολογίας και «Journal of Psychosomatic Obstetrics and Gynecology», έκαναν δειγματοληπτική έρευνα σε 1.482 άτομα ηλικίας 18 έως 46 ετών (64% γυναίκες και 36% άνδρες).

Πάνω από το 80% των ανθρώπων δεν σχεδιάζουν να κάνουν παιδί όσο κρατά η πανδημία Covid-19, σύμφωνα με μια νέα ιταλική έρευνα, η οποία δείχνει ότι μάλλον δεν θα πρέπει να αναμένεται αύξηση του αριθμού των γεννήσεων, λόγω των περιοριστικών μέτρων (lockdown).

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Φλωρεντίας και άλλων φορέων, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό γυναικολογίας και «Journal of Psychosomatic Obstetrics and Gynecology», έκαναν δειγματοληπτική έρευνα σε 1.482 άτομα ηλικίας 18 έως 46 ετών (64% γυναίκες και 36% άνδρες).

Διαπιστώθηκε ότι τα 1.214 άτομα (ποσοστό 82%) δεν σκόπευαν να κάνουν παιδί στη διάρκεια της κρίσης του κορωνοϊού. Επιπλέον, από τους 268 που σχεδίαζαν να κάνουν παιδί προτού ξεσπάσει η πανδημία, πάνω από το ένα τρίτο (37%) εγκατέλειψαν πια τα σχέδια τους. Οι βασικές αιτίες είναι οι ανησυχίες για μελλοντικές οικονομικές δυσκολίες (58%) και οι πιθανές συνέπειες στην εγκυμοσύνη λόγω της Covid-19.

Για «ανησυχητικά» ευρήματα, όσον αφορά την επίπτωση της καραντίνας στην πρόθεση των ζευγαριών να κάνουν παιδί, ακόμη και μεταξύ όσων δεν έχουν χάσει τη δουλειά τους, ούτε έχουν μείωση εισοδημάτων λόγω πανδημίας, έκανε λόγο η ερευνήτρια δρ Ελιζαμπέτα Μιτσέλι του ιταλικού Κέντρου Τεχνολογιών Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής.

Από την άλλη, ο φόβος ότι η καθυστέρηση στη σύλληψη παιδιού μπορεί να δυσκολέψει την προσπάθεια αργότερα, ωθεί ορισμένα ζευγάρια να αψηφούν την πανδημία και τις όποιες ανησυχίες, επιμένοντας στα αρχικά σχέδια τους να αποκτήσουν παιδί. Ενώ υπήρξε και ένα 11% των ερωτηθέντων -κυρίως γυναίκες- που δήλωσαν ότι τους ήλθε η διάθεση για παιδί εν μέσω πανδημίας και καραντίνας. Όμως μόνο το 4% δήλωσαν ότι όντως προσπάθησαν ενεργητικά να «πιάσουν» παιδί στη διάρκεια των περιοριστικών μέτρων.

Η μελέτη αξιολόγησε επίσης τη σεξουαλική διάθεση των συμμετεχόντων στην έρευνα. Δύο στους τρεις (66%) ανέφεραν ότι δεν μειώθηκε η συχνότητα των σεξουαλικών επαφών τους κατά την καραντίνα.

(Πηγή: skai.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

REUTERS/CHINA DAILY

Περισσότεροι από τρία δισεκατομμύρια άνθρωποι θα ζουν σε μέρη με σχεδόν “μη υποφερτές” θερμοκρασίες, κύματα καύσωνα και καταστροφικές ξηρασίες έως το 2070, σύμφωνα με νέα μελέτη.

Σύμφωνα με τη μελέτη εάν δεν μειωθούν αισθητά οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα η μέση θερμοκρασία θα ανέβει στους 29 βαθμούς Κελσίου. Αυτά τα επίπεδα θεωρούνται εκτός των κλιματικών ορίων μέσα στα οποία έζησαν οι άνθρωποι τα τελευταία 6.000 χρόνια.

Σύμφωνα με τη μελέτη σήμερα οι πληθυσμοί είναι συγκεντρωμένοι σε στενά κλιματικά όρια, με τους περισσότερους ανθρώπους να διαβιούν σε περιοχές με μέση θερμοκρασία 11-15 βαθμούς Κελσίου. Ένας μικρότερος αριθμός ανθρώπων κατοικεί σε περιοχές με μέση θερμοκρασία 20-25 βαθμούς Κελσίου. Το βασικό σενάριο του ΟΗΕ ωστόσο θέλει την μέση θερμοκρασία να αυξάνεται κατά 3 βαθμούς Κελσίου έως το 2070.

Μάλιστα όπως εξηγεί στο BBC o επικεφαλής της μελέτης, η γη θερμαίνεται ταχύτερα από τον ωκεανό και επομένως στο έδαφος η θερμοκρασία θα αυξηθεί περισσότερο από 3 βαθμούς. Σε περιοχές όπως η Υποσαχάρια Αφρική η άνοδος της θερμοκρασίας υπολογίζεται ότι θα φτάσει τους 7 βαθμούς Κελσίου.

Για κάθε αύξηση ενός βαθμούς Κελσίου περίπου 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι βρίσκονται εκτός κλιματικών ορίων. Έτσι στο βασικό σενάριο της μέσης αύξησης της θερμοκρασίας κατά 3 βαθμούς Κελσίου θα έχουμε 3 δισεκατομμύρια ανθρώπους σε αυτές τις συνθήκες.

(Πηγή: naftemporiki.gr με πληροφορίες από BBC)

Πανευρωπαϊκή έρευνα  – βαρόμετρο που πραγματοποίησε στα τέλη Σεπτεμβρίου η Intrum σε 24.000 καταναλωτές από 24 χώρες της Ευρώπης (η μεγαλύτερη σε μέγεθος Ευρωπαϊκή εταιρεία διαχείρισης δανείων και απαιτήσεων), το 61% των Ελλήνων δηλώνει ότι οι λογαριασμοί που πρέπει να πληρώνει κάθε μήνα αυξάνονται με ταχύτερο ρυθμό σε σύγκριση με το εισόδημα του, έναντι 45% που είναι ο Ευρωπαϊκός μέσος όρος, σύμφωνα με το ΑΠΕ – ΜΠΕ.

Μόνο το 56% των Ελλήνων καταναλωτών είναι σίγουροι για την ικανότητά τους να πληρώνουν τους λογαριασμούς τους κάθε μήνα, με το 40% να είναι αναγκασμένο να δανειστεί για τους εξοφλήσει. Στη Γερμανία το ποσοστό αυτό φθάνει το 90%.

Στην Ευρώπη μόνο το 24% των καταναλωτών δανείζεται για την αποπληρωμή των υποχρεώσεων του. Επιπλέον, το 67% από εκείνους που δεν πληρώνουν έγκαιρα τους λογαριασμούς τους στην Ευρώπη απάντησε ότι αυτό δεν είναι περιστασιακό και συμβαίνει σε μόνιμη βάση.

Από τη διεξαγωγή της έρευνας, οι οικονομικές προοπτικές της χώρας επιδεινώθηκαν απότομα λόγω της πανδημίας του κορονοϊού, με την εθνική παραγωγή να αναμένεται να συρρικνωθεί κατά περίπου 10% το 2020, καθιστώντας την ελληνική οικονομία πρωταθλήτρια με τις χειρότερες επιδόσεις στην Ευρώπη.

Οι Έλληνες καταναλωτές, σύμφωνα με το ΑΠΕ – ΜΠΕ, κατέλαβαν επίσης τη χαμηλότερη θέση στην Ευρώπη στον αποταμίευση. Η έρευνα δείχνει ότι το 38% των Ελλήνων καταναλωτών δεν αποταμιεύει καθόλου χρήματα, ποσοστό που είναι το υψηλότερο στην Ευρώπη.

Ωστόσο, τα προβλήματα υπερβαίνουν τον Έλληνα καταναλωτή, σύμφωνα με την έρευνα. Στην Ελλάδα, το 93% των επιχειρήσεων δήλωσαν ότι επικείμενη ύφεση στα επόμενα πέντε χρόνια έναντι 54% των επιχειρήσεων στην Ευρώπη που έδωσαν την ίδια απάντηση.

Στην έρευνα επισημαίνεται ότι οι «οι Έλληνες καταναλωτές, αντιμετωπίζουν μια πολύ πιο δύσκολη οικονομική εικόνα. Ο μέσος μισθός της Ελλάδας είναι ένας από τους χαμηλότερους στην Ευρώπη και η ανεργία είναι η υψηλότερη.

Η διαφορά μεταξύ της αύξησης των μισθών και του αυξανόμενου κόστους διαβίωσης αυξάνει ακόμη περισσότερο την πίεση στους Έλληνες καταναλωτές: το 61% απαντά ότι οι λογαριασμοί τους αυξάνονται με υψηλότερο ρυθμό από ό, τι το εισόδημά τους (πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο του 45%).

Μόνο το 56% των Ελλήνων καταναλωτών είναι σίγουροι για την ικανότητά τους να πληρώνουν τους λογαριασμούς τους κάθε μήνα».

Πληρωμή λογαριασμών

Η έγκαιρη πληρωμή λογαριασμών και ο έλεγχος των προσωπικών οικονομικών επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό τη γενική ευημερία των καταναλωτών.

Το ένα τρίτο (33%) των Ευρωπαίων καταναλωτών δηλώνει ότι δεν πλήρωσε έγκαιρα την πληρωμή ενός λογαριασμού τους τελευταίους 12 μήνες και σχεδόν οι μισοί (47%) από αυτούς τους καταναλωτές λένε ότι είναι ένα συνηθισμένο περιστατικό. Αυτό είναι το πιο εμφανές μεταξύ των καταναλωτών στην Ελλάδα (61%), τη Νορβηγία (48%) και τη Φινλανδία (46%).

Σύμφωνα με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, σχεδόν οι μισοί (48%) των καταναλωτών αποδίδουν την μη έγκαιρη εξόφληση των λογαριασμών τους σε έλλειψη χρημάτων. Αυτό είναι επίσης εμφανές αν συνυπολογιστεί το εισοδηματικό κριτήριο καθώς σχεδόν έξι στους δέκα (59%) καταναλωτές με χαμηλό εισόδημα αναφέρουν την έλλειψη χρημάτων ως τον κύριο λόγο. Από την άλλη πλευρά, οι καταναλωτές με υψηλό εισόδημα θεωρεί ότι ο κύριος λόγος ήταν ότι ξέχασαν να πληρώσουν το λογαριασμό.

Δανεισμός χρημάτων για την πληρωμή των λογαριασμών

Ένας στους τέσσερις (24%) των Ευρωπαίων καταναλωτών δηλώνει ότι δανείζεται χρήματα για να πληρώσει λογαριασμούς, ενώ το 2018 μόνο το 20% δανειζόταν για το σκοπό αυτό.

Το φαινόμενο του δανεισμού για την εξόφληση των μηναιίων εξόδων είναι πιο έντονο μεταξύ των καταναλωτών στην Ελλάδα καθώς φθάνει το 40%), την Πολωνία και τη Ρουμανία (και οι δύο 33%). Πάνω από έξι στις δέκα (65%) γυναίκες λένε ότι δανείστηκαν από την οικογένεια / τους φίλους. Αν και τα ανεπίσημα δάνεια από την οικογένεια / τους φίλους είναι η κύρια πηγή και για τους άνδρες, περισσότεροι άντρες από τις γυναίκες αναφέρουν ότι έχουν δανειστεί χρήματα από τράπεζες.

Εμπιστοσύνη των καταναλωτών

Η διαφαινόμενη – και πριν από την κρίση που προκαλεί η πανδημία – οικονομική επιβράδυνση αυξάνουν την αβεβαιότητα των καταναλωτών. Σχεδόν οι μισοί (44%) των Ευρωπαίων καταναλωτών ανησυχούν ότι μια εξασθενημένη ΕΕ θα βλάψει τα οικονομικά τους, σε σύγκριση με το 42% το 2018. Αυτό είναι το πιο εμφανές μεταξύ των καταναλωτών από την Πορτογαλία (64%), την Ελλάδα (63%) και την Ισπανία (62%).

(Πηγή: newsbeast.gr)

Μετά την έλευση του πρώτου πανδημικού κύματος του SARS-CoV-2 προκύπτει το ερώτημα εάν η διασπορά του ιού θα ελεγχθεί με την εφαρμογή προληπτικών παρεμβάσεων όπως συνέβη και με τον αντίστοιχο κορωνοϊό SARS-CoV-1 ή αν θα ακολουθήσει παρόμοια πορεία με τον ιό της γρίπης, που εμφανίζει εποχικότητα μετά την εξάπλωση του πανδημικού κύματος.

Οι καθηγητές του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Δημήτρης Παρασκευής (Ιατρική Σχολή), Νίκος Θωμαΐδης (Τμήμα Χημείας) και Θάνος Δημόπουλος (πρύτανης ΕΚΠΑ) συνόψισαν τα δεδομένα που αφορούν στην επίδραση του κλίματος (θερμοκρασία, σχετική ή απόλυτη υγρασία) στη μολυσματικότητα του SARS-CoV-2.

Προηγούμενες μελέτες αναφορικά με τρεις κορωνοϊούς που προκαλούν λοιμώξεις του αναπνευστικού έχουν δείξει ότι αυτοί οι ιοί παρουσιάζουν έντονη χειμερινή εποχικότητα. Παρουσιάζουν, δηλαδή, έξαρση μεταξύ Δεκεμβρίου και Απριλίου, παρόμοια με τον ιό της γρίπης.

Αναφορικά με τη μολυσματικότητα του SARS-CoV-2 υπάρχουν ενδείξεις ότι μπορεί να διαφέρει ανάλογα με τις εποχές. Το πρότυπο της εξάπλωσης του ιού ανά την υφήλιο υποδηλώνει ότι πιθανόν οι μεταδόσεις συμβαίνουν πιο αποτελεσματικά σε χαμηλότερες θερμοκρασίες με χαμηλή υγρασία, αν και ο ιός έχει εμφανιστεί σε χώρες με ευρύ φάσμα συνθηκών, συμπεριλαμβανομένων και αυτών με θερμό και υγρό κλίμα.

Σε πρόσφατη μελέτη έγινε σύγκριση σε 500 διαφορετικές τοποθεσίες με κρούσματα COVID-19 ανά την υφήλιο και εκτιμήθηκε ότι η ιδανική θερμοκρασία για τη μετάδοση του SARS-CoV-2 είναι η θερμοκρασία των 8 °C και ότι οι περισσότερες πόλεις με μεγάλο αριθμό μεταδόσεων είχαν σχετική υγρασία μεταξύ 60%-90%. Ανάλυση των κλιματολογικών δεδομένων σε πολλές χώρες, σε σχέση με τον αριθμό των κρουσμάτων COVID-19, ανέδειξε θετική συσχέτιση του ύψους της βροχόπτωσης και της αύξησης των κρουσμάτων. Ωστόσο, πρόσφατη εργασία απέδειξε ότι η μεταδοτικότητα, ειδικά των αερολυμάτων του ιού, μειώνεται μεταξύ 70-80% RH (τιμές σχετικής υγρασίας).

Οι κλιματολογικές συνθήκες βρέθηκε να επηρεάζουν την εμφάνιση κρουσμάτων σε διάστημα περίπου 14 ημερών, δηλαδή οι συνθήκες που επικρατούν επηρεάζουν την εμφάνιση των κρουσμάτων COVID-19 μετά από 2 εβδομάδες. Πρόσφατη δημοσιευμένη μελέτη, που πραγματοποιήθηκε σε διαφορετικές περιοχές του Ιράν, καταδεικνύει ότι η σχετική υγρασία, η ταχύτητα του ανέμου και η ηλιακή ακτινοβολία έχουν αντιστρόφως ανάλογη συσχέτιση με την εξάπλωση του ιού.

Ο SARS-CoV-2 αποδυναμώνεται όταν εκτίθεται στον ήλιο, τη ζέστη και την υγρασία

Υψηλότερες θερμοκρασίες σχετίζονται με χαμηλότερο ρυθμό μεταδόσεων του COVID-19, όπως έδειξε άλλη μελέτη. Συγκεκριμένα, βρέθηκε ότι υπάρχει αρνητική συσχέτιση του αριθμού κρουσμάτων COVID-19 και της θερμοκρασίας (δηλαδή όσο αυξάνεται η θερμοκρασία μειώνεται ο αριθμός των κρουσμάτων). Σε μία μελέτη που πραγματοποιήθηκε στην Κίνα, με στοιχεία από περισσότερες από 30 πόλεις, βρέθηκε ότι η αύξηση της θερμοκρασίας ακόμη και κατά 1°C μπορεί να προκαλέσει σημαντική μείωση στα ημερήσια επιβεβαιωμένα κρούσματα COVID-19.

Σε πλήρη συμφωνία με τα παραπάνω συμπεράσματα, μία πολύ πρόσφατη έρευνα της αμερικανικής κυβέρνησης, που παρουσιάστηκε στα τέλη Απριλίου στον Λευκό Οίκο, υποστηρίζει ότι ο SARS-CoV-2 αποδυναμώνεται πολύ πιο γρήγορα όταν εκτίθεται στον ήλιο, τη ζέστη και την υγρασία. Η σχέση της μεταδοτικότητας του ιού από σταγόνες με την υγρασία και τη θερμοκρασία είναι πολύπλοκη. Πρόσφατη μελέτη αποδεικνύει ότι σε εσωτερικούς χώρους, με σταθερή σχετική υγρασία 75%, η αύξηση θερμοκρασίας από 19°C σε 25°C οδήγησε σε υποδιπλασιασμό της μεταδοτικότητας του SARS-CoV-2.

Σε μία πρόσφατη ανάλυση της εξάπλωσης του ιού στην Ασία από ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ, βρέθηκε ότι η εξάπλωση του ιού ήταν ταχεία στο ψυχρό και ξηρό κλίμα στις επαρχίες της Κίνας, σε αντίθεση με τον πιο βραδύ ρυθμό μετάδοσης σε περιοχές με τροπικό κλίμα. Τα παραπάνω ευρήματα υποδηλώνουν ότι η αύξηση της θερμοκρασίας και της υγρασίας την άνοιξη και το καλοκαίρι οδηγεί σε μείωση των μεταδόσεων του SARS-CoV-2. Είναι πολύ πιθανό, αυτό να οφείλεται στις φυσικοχημικές αλλαγές του ιικού υλικού στα σταγονίδια διασποράς και στην αλλαγή στην ικανότητα πρόσδεσης στα κύτταρα, όπως σημειώνουν οι τρεις καθηγητές.

Οι κλιματολογικές συνθήκες θα είναι αρκετές να εμποδίσουν την εποχικότητα και την επανεμφάνιση του SARS-CoV-2;

Οι υψηλότερες θερμοκρασίες και τα υψηλότερα ποσοστά υγρασίας (65-75% RH) κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού θα οδηγήσουν πιθανόν σε μερική μείωση της μολυσματικότητας του SARS-CoV-2. Είναι αμφίβολο ότι αυτή η μείωση θα είναι αρκετή από μόνη της για τον καθολικό έλεγχο των μεταδόσεων του ιού, τονίζουν οι καθηγητές.

Προσθέτουν, δε, ότι η πιθανή εποχικότητα του νέου κορωνοϊού εξαρτάται εκτός από τις κλιματολογικές συνθήκες και από άλλους παράγοντες, όπως η ανοσία στον πληθυσμό, η διασταυρούμενη ανοσία μεταξύ SARS-CoV-2 και άλλων κορωνοϊών και το εύρος των προληπτικών παρεμβάσεων. Βάση εκτιμήσεων, η επανεμφάνιση του SARS-CoV-2 κατά τους χειμερινούς μήνες αποτελεί το πιο πιθανό σενάριο.

(Πηγή: kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Της Ανθής Αγγελοπούλου

REUTERS/STEPHANE MAHE

Ανάμεσα στις δεκάδες μελετών που ασχολούνται με την ανάλυση της δομής το νέου κορωνοϊού τρεις εξ αυτών αποκαλύπτουν η κάθε μια διαφορετικά ευρήματα για τον ιό, ωστόσο όλες συγκλίνουν στον γεγονός ότι ο ιός μεταλλάσσεται, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την αντιμετώπιση του θεραπευτικά.

Για παράδειγμα, μελέτη που έγινε από τους ερευνητές του πανεπιστημίου της Αριζόνα επισημαίνει ότι ο ιός που εμφανίστηκε στις ΗΠΑ, έχει μεταλλαχθεί από το στέλεχος του εμφανίστηκε στην Κίνα και αυτό μπορεί να συμβάλει εντελώς αρνητικά ως προς την αντιμετώπισή του από τα εμβόλια που προσπαθούν να αναπτύξουν οι επιστήμονες.

Συγκεκριμένα, οι ερευνητές δήλωσαν ότι έχουν εντοπίσει μια μετάλλαξη σε δείγματα που ελήφθησαν από ασθενείς που έχουν περάσει τον COVID-19. Συγκεκριμένα εξέτασαν 383 δείγματα ανθρώπων που είχαν νοσήσει με COVID-19 (5 εκ των οποίων είχαν δοκιμαστεί θετικά) και χρησιμοποίησαν μια αλληλουχία επόμενης γενιάς για τον εντοπισμό μεταλλάξεων σε αυτά τα πέντε γονιδιώματα. Τα ευρήματα της έρευνας υποδηλώνουν ότι ο ιός μπορεί να εξασθενεί και πιθανώς να κάνει παρόμοια γενετική μετάλλαξη με αυτή που συνέβη κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης του σοβαρού οξέος αναπνευστικού συνδρόμου (SARS) το 2003 και το 2004.

Όπως αναφέρουν στη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Virology την 1η Μαΐου, «Παρόμοιες μεταλλάξεις στα γονιδιώματα SARS-CoV-2 εμφανίζονται, ιδίως στο γονίδιο ORF8 που μπορεί ενδεχομένως να μειώσει την καταλληλότητα των ιών».

Οι ερευνητές του Los Alamos, με τη βοήθεια επιστημόνων στο Πανεπιστήμιο Duke και στο Πανεπιστήμιο του Σέφιλντ στην Αγγλία, μπόρεσαν να αναλύσουν χιλιάδες αλληλουχίες κορωνοϊού που συλλέχθηκαν από την Global Initiative for Sharing All Influenza, μια οργάνωση που προωθεί την ταχεία ανταλλαγή δεδομένων από όλους ιούς της γρίπης και του κορωνοϊού.

Οι ερευνητές, διαπίστωσαν επίσης ότι πολλές από τις πρώτες περιπτώσεις θετικών κρουσμάτων της Αριζόνα φαίνεται να προέρχονται από την Ευρώπη και όχι από την Βουχάν της Κίνας, όπου εντοπίστηκε για πρώτη φορά ο ιός. Δηλαδή, ο κορωνοϊός που εμφανίστηκε στη Βουχάν της Κίνας έχει μεταλλαχθεί σε ένα νέο, κυρίαρχο στέλεχος που εξαπλώνεται στις ΗΠΑ και φαίνεται να είναι ακόμη πιο μεταδοτικό.

Το νέο στέλεχος άρχισε να εξαπλώνεται στην Ευρώπη στις αρχές Φεβρουαρίου πριν από τη μετανάστευση σε άλλα μέρη του κόσμου, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, και έγινε η κυρίαρχη μορφή του ιού σε όλο τον κόσμο μέχρι τα τέλη Μαρτίου, έγραψαν ερευνητές από το Εθνικό Εργαστήριο του Los Alamos.

Εάν ο κορωνοϊός δεν υποχωρήσει το καλοκαίρι όπως η εποχική γρίπη, θα μπορούσε να μεταλλαχθεί περαιτέρω και ενδεχομένως να περιορίσει την αποτελεσματικότητα των εμβολίων κορωνοϊού που αναπτύσσονται από επιστήμονες, προειδοποίησαν οι ερευνητές.

Η έρευνα υποστηρίχθηκε από χρηματοδότηση από το Συμβούλιο Ιατρικής Έρευνας, το Εθνικό Ινστιτούτο Έρευνας Υγείας και το Genome Research Limited, ενώ, αξίζει να σημειωθεί ότι μέχρι σήμερα, οι ερευνητές έχουν εντοπίσει 14 μεταλλάξεις. Η μετάλλαξη επηρεάζει την ακίδα πρωτεΐνη, έναν πολυλειτουργικό μηχανισμό που επιτρέπει στον ιό να εισέλθει στον ξενιστή.

Ο ιός γίνεται πιο επιθετικός επισημαίνει μελέτη στο Πεκίνο

Σε μελέτη που δημοσιεύθηκε στις 3 Μαρτίου, οι επιστήμονες στη Σχολή Επιστημών Ζωής του πανεπιστημίου του Πεκίνου και το Ινστιτούτο Παστέρ της Σαγκάης διαπίστωσαν ότι ένας πιο επιθετικός τύπος του νέου κορωνοϊού αντιπροσώπευε περίπου το 70% των αναλυθέντων στελεχών, ενώ μόνο το 30% είχε συνδεθεί με ένα λιγότερο επιθετικό τύπο του ιού. Το πιο επιθετικό και θανατηφόρο στέλεχος βρέθηκε να επικρατεί στα πρώτα στάδια της επιδημίας στη Βουχάν – την κινεζική πόλη όπου εμφανίστηκε για πρώτη φορά ο ιός και τώρα οι επιστήμονες προσπαθούν να αποκρυπτογραφήσουν όλες τις πιθανές μεταλλάξεις του καθώς και το τι στελέχη εμφανίστηκαν σε κάθε περιοχή.

Νέα δεδομένα για τη μετάλλαξη του κορωνοϊού

Μία ακόμα μελέτη που έγινε από τους ερευνητές των Ινστιτούτων Πληροφορικής και Μοριακής Βιολογίας & Βιοτεχνολογίας του ΙΤΕ και η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό αποθετήριο bioRxiv με τίτλο «Population genomics insights into the recent evolution of SARS-CoV-2”, δίνει νέα στοιχεία σχετικά με την εξέλιξη του ιού.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες του ΙΤΕ, η υπολογιστική ανάλυση της πλήρους αλληλουχίας 1.800 δειγμάτων SARS-CoV-2, επιτρέπει την  με ακρίβεια κατανόηση της εξελικτικής πορείας καθώς και τους μηχανισμούς προσαρμοστικότητας του ιού. Όπως λένε, αφού δεν υπάρχει ακόμη αποτελεσματική θεραπευτική ούτε και προληπτική στρατηγική είναι σημαντικό να κατανοήσουν οι ειδικοί τον τρόπο «λειτουργίας» το ιού.

Συγκεκριμένα, αυτή η μελέτη αποσκοπεί στην κατανόηση φαινομένων όπως ο γενετικός ανασυνδυασμός, ο ρυθμός μετάλλαξης και γεγονότα προσαρμογής  στο γονιδίωμα του SARS-CoV-2 που μπορεί να συνέβαλαν στην εξέλιξή του.

Τα αποτελέσματα της μελέτης υποδηλώνουν ότι το RNA του κορωνοϊού του παγκολίνου μπορεί να  έχει ανασυνδυαστεί με αυτό του κορωνοϊού της νυχτερίδας ή το RNA του κορωνοϊού του σκαντζόχοιρου με αυτό του σπουργιτιού, φαινόμενα που είναι πιθανό να έχουν  συμβεί στο παρελθόν και να έχουν επηρεάσει την εξέλιξη του SARS-CoV-2.  Εντοπίστηκαν επίσης τμήματα του γονιδιώματος που ενδεχομένως έχουν συμβάλει στη μεγαλύτερη ικανότητα επιβίωσης και διάδοσης του ιού.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, παρόμοια φαινόμενα ανασυνδυασμών ενδέχεται να έχουν συμβεί πρόσφατα και σε ανθρώπους, παρά το ότι αυτό δεν είναι εύκολο να διαπιστωθεί άμεσα.

Οι επιστήμονες του ΙΤΕ, εκτίμησαν κάθε παράμετρο ενός δημογραφικού σεναρίου κατά το οποίο λαμβάνει χώρα υποθετική εκθετική αύξηση των πληθυσμών SARS-CoV-2 που έχουν μολύνει ευρωπαϊκές, ασιατικές και βόρειες αμερικανικές ομάδες, και αποδείχθηκε ότι μια ταχεία εκθετική αύξηση του μεγέθους του πληθυσμού SARS-CoV-2 μπορεί να δικαιολογήσει τον παρατηρούμενο πολυμορφισμό  στα γονιδιώματά του.

Όπως επεσήμαναν οι ίδιοι, η μελέτη αυτή, πέρα από τα καινούρια ευρήματα που παρουσιάζει, μπορεί να συνεισφέρει και στην ορθότερη κατανόηση των συσχετίσεων των ιικών γονιδιωμάτων με τη σοβαρότητα της νόσου και την αλληλεπίδραση με το DNA του ανθρώπου.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

Έντονη κριτική του συνθέτη και πρώην ευρωβουλευτή της ΝΔ Σταύρου Ξαρχάκου προς την υπουργό Πολιτισμού

Σφοδρότατη επίθεση κατά της υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη για τη στάση της κυβέρνησης έναντι των ανθρώπων του πολιτισμού που πλήττονται από την καραντίνα για την πανδημία του κορωνοϊού εξαπέλυσε ο μεγάλος συνθέτης και πρώην ευρωβουλευτής της ΝΔ, Σταύρος Ξαρχάκος.

Μιλώντας στον ρ/σ «Στο Κόκκινο», ο Σ. Ξαρχάκος είπε ότι η Λ. Μενδώνη «διακατέχεται από ένα σύνδρομο που εγώ το λέω “βλαπτική έπαρση”. Και ξέρετε κάτι; Δικαίωμα στην έπαρση έχει μόνο η σημαία», ενώ σημείωσε με νόημα ότι η νυν υπουργός Πολιτισμού «υπήρξε και είναι μια πολύ αποτελεσματική Γενική Γραμματέας. Αλλά, τον υπουργό αναζητάμε. Τον εμπνευσμένο υπουργό αναζητάμε».

105,5 Sto Kokkino · Στ. Ξαρχάκος – 105,5 Στο Κόκκινο – 5 Μαΐου 2020
Αναλυτικά, στις δηλώσεις του στον ραδιοφωνικό σταθμό, ο Σ. Ξαρχάκος είπε:

«Ας μιλήσουμε για Πολιτισμό. Αλλά όπως ξέρετε ο Πολιτισμός είναι μια γενική έννοια και ενίοτε παρεξηγημένη. Νομίζω ότι Πολιτισμός είναι η εκτός σχολείου μόρφωση δηλαδή η καθεαυτή μόρφωση. Και χωρίς αυτή τη μόρφωση τα πράγματα είναι πάρα πολύ δύσκολα. Στην προκειμένη περίπτωση όμως ας μιλήσουμε για ένα τομέα του Πολιτισμού, την Τέχνη κι ας βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά.

Ξαναδιάβασα τους περίφημους 16 προεκλογικούς πυλώνες της Νέας Δημοκρατίας και με θλίψη μου διαπίστωσα για μια ακόμα φορά ότι είχαν κάνει λάθος. Δεν υπήρχε ούτε μια λέξη για τον Πολιτισμό. Δηλαδή καμία πρόνοια για τους ανθρώπους της τέχνης, παντελής έλλειψη πολιτιστικής πολιτικής και πρωτοφανής απαξία.

Δεύτερον. Άκουσα με μεγάλη προσοχή τις εξαγγελίες του Πρωθυπουργού προχθές στην πρωτολογία του στη Βουλή. Διαπίστωσα γενικότητες, προχειρότητα και μου φάνηκε σαν κάποιος ή κάποια να τον ανάγκασε την τελευταία στιγμή να κάνει μια αναφορά και για τους επαίτες καλλιτέχνες.

Τρίτον. Διάβασα με περισσή προσοχή την συνέντευξη πού έδωσε το περασμένο Σάββατο η κυρία Μενδώνη. Μια συνέντευξη, μεταξύ μας, άνευ ουσίας, άκρως τεχνοκρατική και κυρίως δυσκοίλια. Και έβγαλα ένα συμπέρασμα-όχι μόνον από τα συνέντευξη, αλλά και από τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίστηκε το θέμα της ΑΕΠΙ, δηλαδή τα πνευματικά μας δικαιώματα. Έβγαλα λοιπόν το συμπέρασμα ότι αυτή η κυρία διακατέχεται από ένα σύνδρομο που εγώ το λέω “βλαπτική έπαρση”. Και ξέρετε κάτι; Δικαίωμα στην έπαρση έχει μόνο η σημαία. Ως υπουργός και μάλιστα σ αυτό το ταλαίπωρο υπουργείο, πρέπει κάποιος να είναι και λίγο υπερβατικός. Διότι για να λύσει θέματα που αφορούν την τέχνη α)πρέπει να έχει πλήρη αντίληψη του φαινομένου Τέχνη και β) να μπορεί να κάνει υπερβάσεις. Όλα τα άλλα μπορούν να τα κάνουν κάλλιστα οι γενικοί γραμματείς και φαρισαίοι. Η κυρία Μενδώνη οφείλω να ομολογήσω ότι υπήρξε και είναι μια πολύ αποτελεσματική Γενική Γραμματέας. Αλλά, τον υπουργό αναζητάμε. Τον εμπνευσμένο υπουργό αναζητάμε.

Η λειτουργία της Τέχνης δεν εξυπηρετεί ιδεολογικές ανάγκες αλλά είναι αναπόσπαστο στοιχείο της παραγωγής μιας χώρας.

Η δημιουργική Τέχνη είναι άχρονη ενώ η πολιτική είναι έρμαιο του χρόνου. Η τέχνη είναι παρηγοριά της αιωνιότητας. Ζούμε σε εποχές πολιτιστικής αναιμίας. Γιατί; Διότι έχουμε πλήρη έλλειψη ενιαίου εθνικού ψυχισμού Και πώς θα έπρεπε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα ο Πρωθυπουργός; Αυτός θα έπρεπε να ήταν μάλλον ο πρώτος από τους εξαγγελθέντες πυλώνες.

Έχω δυο μηνύματα για τον Πρωθυπουργό.

Το πρώτο είναι ότι προτείνω την άμεση δημιουργία Ταμείου Ανεργίας. Προσωπικά ο κος Πρωθυπουργός πρέπει να απευθυνθεί στα δυο ιδρύματα τα οποία τροφοδοτούνται από καλλιτέχνες, δηλαδή σε Νιάρχο και Ωνάση, αλλά και σε άλλα ευαγή, ευάερα και ευήλια ιδρύματα, τα οποία, έχω την αίσθηση, ότι ευχαρίστως θα χορηγήσουν και θα συντηρούν το ταμείο ώστε η μεγάλη μερίδα των ανθρώπων της τέχνης να μπορέσει να ανακουφιστεί και να διαπιστώσει ότι για μια φορά επιτέλους η Πολιτεία στάθηκε αρωγός. Αυτό είναι πολύ εύκολο να γίνει χωρίς τις τεχνοκρατικές λεπτομέρειες του πως θα μοιρασθούν τα χρήματα (αυτά είναι δυο γαϊδουριών άχυρα).

Και το δεύτερο που θέλω να πω στον πρωθυπουργό είναι ότι πρέπει να προσέχει. Διότι η Τέχνη είναι σαν το κάρβουνο που όταν είναι αναμμένο και το πιάνεις καίγεσαι κι όταν είναι σβηστό και το πιάνεις μουτζουρώνεσαι. Θα μου επιτρέψετε και μια υστερολογία.

Θα σας πω ένα περιστατικό που συνέβη στη διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου στο Λονδίνο Κάποιοι επιτελείς του Τσώρτσιλ του εισηγήθηκαν να κόψει οποιαδήποτε οικονομική σχέση είχε το Κράτος με τους καλλιτέχνες και γενικά με την Τέχνη. Η απάντησή του ήταν αποστομωτική και βέβαια ιστορική. “Μα τότε γιατί κάνουμε πόλεμο;” τους είπε».

(Πηγή: alfavita.gr με πληροφορίες από e-tetradio)

Υπάρχουν ακόμα πολλά να μάθουμε για τον SARS-CoV-2, ορισμένα νέα δεδομένα όμως προκαλούν έκπληξη. Μια πρόσφατη μελέτη προσδιόρισε τα χαρακτηριστικά των κυττάρων τα οποία είναι ευπαθή στην προσβολή από τον ιό, δηλαδή τα κύτταρα στα οποία ο νέος κορονοϊός επιλέγει για να μολύνει. Με βάση αυτά τα δεδομένα μπορεί να μελετηθεί με μεγαλύτερη ακρίβεια το πως ο ιός αλληλοεπιδρά με κάθε διαφορετικό τύπο κυττάρου στο ανθρώπινο σώμα. Έτσι, αρχίζει και γίνεται πιο κατανοητό γιατί μερικά κύτταρα είναι πιο ευαίσθητα και φυσικά αυτές οι πληροφορίες είναι χρήσιμες για τον σχεδιασμό φαρμάκων που στοχεύουν τον ιό αλλά και εμβολίων ή και άλλης ανοσοθεραπείας. Τα πρόσφατα δεδομένα σχετικά με το θέμα αυτό συνόψισαν οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, ο Αναπληρωτής Καθηγητής Ευστάθιος Καστρίτης και ο Πρύτανης του ΕΚΠΑ Θάνος Δημόπουλος.

Αυτή η μελέτη έγινε κυρίως από επιστήμονες στην Βοστώνη των ΗΠΑ με την συνεργασία πολλών ερευνητών από τις ΗΠΑ, την Ευρώπη και τη Νότια Αφρική, που συμμετείχαν με την δουλειά τους και τα δεδομένα που παρήγαγαν στο μεγάλο συνεργατικό έργο του Human Cell Atlas. Πρόκειται για ένα μεγάλο συνεργατικό έργο που έχει δημιουργήσει έναν ολοκληρωμένο χάρτη αναφοράς όλων των ανθρώπινων κυττάρων, σε εκπληκτική λεπτομέρεια. Η δημιουργία αυτού του αναλυτικού χάρτη βασίζεται σε νέες τεχνολογίες ανάλυσης του γενετικού υλικού και ειδικά του RNA σε επίπεδο μοναδιαίου κυττάρου. Αυτό σημαίνει ότι αναλύεται το RNA όχι σε μια μάζα κυττάρων αλλά σε κάθε ένα κύτταρο ξεχωριστά. Όλα τα κύτταρα του σώματος έχουν το ίδιο γενετικό υλικό (ίδιο DNA), αλλά κάθε διαφορετικός τύπος κυττάρου εκφράζει ένα μέρος αυτού του γενετικού υλικού. H έκφραση αυτή γίνεται μέσω του RNA, το οποίο μεταφράζεται τελικά σε πρωτεΐνες. Έτσι έχουμε πολλούς διαφορετικούς τύπους κυττάρων, ακόμα και σε και ένα όργανο. Η ανάλυση του RNA στο επίπεδο του ενός κυττάρου επέτρεψε την χαρτογράφηση της γονιδιακής έκφρασης και τις δραστηριότητες εντός κάθε μοναδικού τύπου κυττάρου.

Ο ιός SARS-CoV-2 προσδένεται σε έναν πρωτεΐνικό υποδοχέα (δηλαδή μια πρωτεΐνη που βρίσκεται στην επιφάνεια του κυττάρου και αναγνωρίζει κάποιες πρωτεΐνες ή άλλες ουσίες) που ονομάζεται μετατρεπτικό ένζυμο της αγγειοτενσίνης 2 (ACE2). Αυτό το ένζυμο βοηθά στην διατήρηση της αρτηριακής πίεσης και της ισορροπίας των υγρών και των ηλεκτρολυτών. Ο ιός SARS-CoV-2 χρησιμοποιεί τις πρωτεΐνες-ακίδες που έχει στην επιφάνεια του για την πρόσδεση στην ACE2. Ο ιός όμως εκμεταλλεύεται και ένα δεύτερο ένζυμο για να εισέλθει στα κύτταρα. Αυτό το ένζυμο ονομάζεται TMPRSS2 (Transmembrane protease, serine 2) και αν και η πλήρης βιολογική του λειτουργία δεν είναι ακριβώς γνωστή, δρα ως ένζυμο που «κόβει» τμήματα ορισμένων πρωτεϊνών (δηλαδή ως πρωτεάση). Το ένζυμο αυτό φαίνεται ότι ουσιαστικά προετοιμάζει και ενεργοποιεί τις πρωτεΐνες-ακίδες της επιφάνειας του SARS-CoV-2, ώστε να μπορέσει να προσδεθεί στα κύτταρα που έχουν την ACE2). Φαίνεται δηλαδή ότι χρειάζονται και οι δύο αυτές πρωτεΐνες ώστε να μπορέσει ο ιός να μπει στα κύτταρα: η μια «ακονίζει» τις ακίδες του ιού ώστε να μπορέσει ιός να προσδεθεί στην άλλη. Τα κύτταρα που εκφράζουν και τις δυο είναι τα πιο ευαίσθητα.

Με βάση αυτά που ήταν ήδη γνωστά για τα συμπτώματα του COVID-19 στους πνεύμονες, τις ρινικές οδούς και το έντερο, η ερευνητική ομάδα εστίασε στους εκατοντάδες διαφορετικούς τύπους κυττάρων που μπορέσαν να αναγνωρίσουν σε αυτά τα όργανα. Η επεξεργασία των δεδομένων εστίασε στα κύτταρα που εκφράζουν τις δύο βασκικές πρωτεΐνες που χρειάζεται ο ιός δηλαδή την ACE2 και την TMPRSS2. Στις ρινικές θαλάμες τα κυπελλοειδή βλενοπαραγωγά κύτταρα ήταν εκείνα που εμφάνιζαν υψηλή έκφραση των δύο πρωτεϊνών. Στον πνεύμονα, η ACE2 και η TMPRSS2 εμφάνιζαν υψηλή έκφραση στα κύτταρα που ονομάζονται κυψελιδικά κύτταρα τύπου II. Τα κύτταρα αυτά επενδύουν τις κυψελίδες, δηλαδή τους μικρούς σάκους αέρα (κάτι σαν μικρές φυσαλίδες) όπου γίνεται η ανταλλαγή των αερίων μέσα στον πνεύμονα και φροντίζουν ώστε αυτές να μένουν ανοιχτές και να μην κλείνουν. Στο έντερο, η ACE2 και η TMPRSS2 εμφάνιζαν υψηλή έκφραση στα εντεροκύτταρα τα οποία απορροφούν τα θρεπτικά συστατικά. Αυτά τα ευρήματα είναι σύμφωνα με τα συμπτώματα της λοίμωξης από τον κορονοϊό με την ρινική συμφόρηση την ανοσμία, την πνευμονία και τις διάρροιες.

Η ανάλυση όμως των δεδομένων έδειξε και ορισμένα ακόμα πιο ενδιαφέροντα και νέα στοιχεία. Σε αυτά τα κύτταρα, τα οποία καλύπτουν το αναπνευστικό σύστημα και το έντερο, η δραστηριότητα του γονίδιου που κωδικοποιεί την πρωτεΐνη ACE2 φάνηκε να αυξάνει σημαντικά μαζί με τη δραστηριότητα άλλων γονίδιων που είναι γνωστό ότι ενεργοποιούνται από την ιντερφερόνη. Όμως η ιντερφερόνη είναι μια πρωτεΐνη που παράγουν τα κύτταρα του οργανισμού σαν ανταπόκριση σε ιογενείς λοιμώξεις, δηλαδή είναι μια από τις πρώτες γραμμές άμυνας για την αντιμετώπιση των ιώσεων. Για να το αποδείξουν αυτό, οι ερευνητές εξέθεσαν πνευμονικά κύτταρα σε ιντερφερόνη και είδαν ότι πράγματι αυτά εκφράζουν αυξημένες ποσότητες της ACE2. Παλιότερες μελέτες είχαν δείξει ότι η πρωτεΐνη ACE2 βοηθά τους πνεύμονες να αντιμετωπίζουν τις βλάβες από την έκθεση σε διάφορους τοξικούς παράγοντες (μικρόβια, , καπνός, ιώσεις, σωματίδια κ.α). Όμως μέχρι σήμερα είχε διαφύγει η σύνδεση της έκφρασης της ACE2 με την ιντερφερόνη, την βασική αντιϊκή πρωτεΐνη του οργανισμού.

Αυτή η ανακάλυψη υποδηλώνει ότι ο SARS-CoV-2 και ενδεχομένως και άλλοι κορονοϊοί που βασίζονται στην ACE2 για να εισβάλλουν στα κύτταρα, μπορεί να επωφελούνται από την φυσική αντίδραση του ανοσοποιητικού  συστήματος. Με άλλα λόγια, όταν το ανοσοποιητικό αντιδρά στη ίωση παράγοντας περισσότερη ιντερφερόνη, αυτό έχει σαν συνέπεια την παραγωγή περισσότερης ACE2 στην επιφάνεια του κυττάρου (στον πνεύμονα, την μύτη , το έντερο), με αποτέλεσμα να αυξάνονται οι θέσεις πρόσδεσης του SARS-CoV-2 και η ικανότητα του να προσκολλάται στα κύτταρα. Αν και απαιτείται πολύ περισσότερη έρευνα, αυτά τα ευρήματα δείχνουν ότι πιθανή χρήση της ιντερφερόνης ως θεραπεία για την καταπολέμηση του COVID-19 θα πρέπει να γίνει με ιδιαίτερη προσοχή. Η ιντερφερόνη είναι ένα φάρμακο που έχει χρησιμοποιηθεί αρκετές δεκαετίες για την αντιμετώπιση ιογενών λοιμώξεων, όπως π.χ από ιούς της ηπατίτιδας, ή, σαν ανοσοθεραπεία σε κακοήθειες. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι σήμερα διεξάγονται 42 (!) κλινικές μελέτες που περιλαμβάνουν την χορήγηση ιντερφερόνης στο θεραπευτικό σχήμα (αναφέρονται στο επίσημο site του clinicaltrials.gov).

(Πηγή: enikos.gr)

Alexandros Michailidis / SOOC

Σύμφωνα με πληροφορίες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), η Ελλάδα κατατάσσεται προτελευταία ανάμεσα σε 24 ευρωπαϊκές χώρες, όσον αφορά τις πρόσθετες δαπάνες της για ενίσχυση του Εθνικού Συστήματος Υγείας σχετικά με την καταπολέμηση της πανδημίας του κορονοϊου. Η Ελλάδα έχει δαπανήσει μέχρι στιγμής 15 δολάρια ανά άτομο, την ώρα που η Λιθουανία που έρχεται πρώτη, έχει ξοδέψει 386 δολάρια ανά άτομο, ενώ στη σχετική λίστα των 24 χωρών μόνο η Σερβία έχει δαπανήσει λιγότερα χρήματα για την ενίσχυση του συστήματος υγείας της προκειμένου να αντιμετωπίσει την πανδημία.

Σύμφωνα με στοιχεία από τη διαδικτυακή πλατφόρμα του ΠΟΥ όπου παρακολουθείται ο τρόπος με τον οποίο τα εθνικά συστήματα υγείας στην ευρωπαϊκή περιφέρεια ανταποκρίνονται στην πανδημία του ιού, η Ελλάδα έρχεται προτελευταία ανάμεσα σε 24 χώρες ως προς το έκτακτο χρηματικό ποσό που έχει δαπανήσει για την καταπολέμηση της πανδημίας.

Συγκεκριμένα, όπως επισημαίνεται στην ανάλυση, τα στοιχειά της οποίας προκύπτουν βάση των οικονομικών δεδομένων του 2017 αλλά και στοιχεία για τον πληθυσμό που έχει στη διάθεση του ο ΟΗΕ για το 2020, η Ελλάδα έχει δαπανήσει μέχρι στιγμής μόλις 15 δολάρια ανά άτομο, την ώρα που η Λιθουανία που έρχεται πρώτη, έχει ξοδέψει 386 δολάρια ανά άτομο. Όπως διευκρινίζεται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό, στην Ελλάδα οι πρόσθετες δαπάνες που διατίθενται για την υγεία προέρχονται κυρίως από δωρεές ιδιωτών.

(Πηγή: thepressproject.gr)