paidevo.gr

Οκτώ ερωταπαντήσεις για την μεταδοτική ασθένεια

Q01: Ποια είναι η νόσος;

Η νόσος ονομάζεται COVID-19, δηλ. νόσος κορονοϊού (Corona Virus Disease) που εμφανίστηκε το 2019. Προκαλείται από έναν ιό ο οποίος ανακαλύφθηκε στις αρχές Ιανουαρίου στην Κίνα και ανήκει στην οικογένεια των κορονοϊών. Ο ιός φαίνεται ότι μεταδίδεται μέσω των σταγονιδίων από τον βήχα, τα οποία μολύνουν τα άτομα που τα εισπνέουν ή αγγίζουν μολυσμένες επιφάνειες. Ο ιός αυτός πλήττει το αναπνευστικό σύστημα. Τα κύρια συμπτώματα περιλαμβάνουν γενική αδυναμία και πυρετό, βήχα και ορισμένες φορές πνευμονία και δύσπνοια σε μεταγενέστερο στάδιο.

Q02: Τι γνωρίζουμε για τον ιό;

Ο ιός ανακαλύφθηκε στις αρχές Ιανουαρίου από Κινέζους επιστήμονες και τώρα ονομάζεται SARS-CoV-2, λόγω των ομοιοτήτων που έχει με τον ιό που προκαλεί τη νόσο SARS. Η ονομασία της νόσου που προκαλείται από αυτόν τον νέο ιό είναι COVID-19. Οι κορονοϊοί είναι μια μεγάλη οικογένεια ιών, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι ακίνδυνοι για τον άνθρωπο. Τέσσερις τύποι προκαλούν κρυολόγημα, ενώ δύο άλλοι τύποι μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές λοιμώξεις των πνευμόνων (SARS και MERS) παρόμοιες με τη νόσο COVID-19.

Όπως όλοι οι ιοί, ο SARS-CoV-2 χρειάζεται κύτταρα ζωντανών οργανισμών για να πολλαπλασιαστεί. Ο ιός αυτός φαίνεται ότι πλήττει τα κύτταρα στους πνεύμονες, και πιθανόν άλλα κύτταρα στο αναπνευστικό σύστημα. Τα κύτταρα που μολύνονται από τον ιό παράγουν περισσότερα σωματίδια ιών, τα οποία στη συνέχεια μπορούν να μεταδοθούν σε άλλα άτομα με τον βήχα, για παράδειγμα.

Q03: Πόσο επικίνδυνη είναι η νόσος COVID-19;

Οι γνώσεις μας για τον ιό και τη νόσο εξακολουθούν να διαμορφώνονται. Πολλοί άνθρωποι που έχουν μολυνθεί με τον ιό δεν πρόκειται να νοσήσουν σοβαρά. Είναι μάλιστα πιθανό κάποιοι άνθρωποι να μην νοσήσουν καθόλου εάν μολυνθούν. Σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις, το 82% όσων μολύνονται αναπτύσσει μια ήπια μορφή της νόσου. Το 15% αναπτύσσει μια μέτρια μορφή της νόσου, ενώ το 3% νοσεί σοβαρά.

Η νόσος φαίνεται πιο επικίνδυνη για τους ηλικιωμένους και για όσους πάσχουν από άλλες λοιμώξεις ή ασθένειες, όπως συμβαίνει συχνά με τα λοιμώδη νοσήματα. Πάνω από το 80% των θυμάτων της νόσου COVID-19 ήταν άνω των 60 ετών, ενώ πάνω από το 75% είχε προϋπάρχοντα προβλήματα υγείας.

Η θνησιμότητα είναι υψηλότερη στην Ουχάν (4,9%) και χαμηλότερη στην υπόλοιπη Κίνα (2,1%). Εκτός Κίνας, είναι ακόμη χαμηλότερη (0,2%). Δεν είναι βέβαιο γιατί η θνησιμότητα ποικίλλει ανάλογα με την περιοχή. Καθώς όμως εξελίσσεται η επιδημία, τα ποσοστά αυτά μπορεί να αλλάξουν.

Q04: Πόσο μεταδοτική είναι η νόσος;

Οι γνώσεις μας για τον ιό και τη νόσο εξακολουθούν να διαμορφώνονται. Ο ιός μπορεί να μεταδοθεί με τον βήχα των άρρωστων ατόμων. Πιθανόν ο ιός να μπορεί να μεταδοθεί από μολυσμένα άτομα που δεν έχουν συμπτώματα, ωστόσο εάν ισχύει αυτό θα αφορά μια μικρή μειοψηφία των λοιμώξεων. Το ίδιο ισχύει για τα κόπρανα των μολυσμένων ατόμων.

Καθώς έχουν αναφερθεί περισσότερα από 64.000 κρούσματα, ο ιός αυτός έχει ήδη εξαπλωθεί ευρέως, με το 99% των κρουσμάτων στην Κίνα. Ωστόσο, δεν γνωρίζουμε ακόμη πόσο εύκολα μεταδίδεται ο ιός από το ένα άτομο στο άλλο. Επομένως, είναι πολύ δύσκολο να κάνουμε επιδημιολογικές προβλέψεις.

Q05: Πώς συνδέεται με το SARS και το MERS;

Το SARS (Σοβαρό Οξύ Αναπνευστικό Σύνδρομο) και το MERS (Αναπνευστικό Σύνδρομο της Μέσης Ανατολής) είναι λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος. Προκαλούνται από ιούς (SARS-CoV και MERS-CoV αντίστοιχα) που επίσης είναι μέλη της οικογένειας των κορονοϊών, όπως ο SARS-CoV-2.

Ο SARS ανακαλύφθηκε το 2002 στην ηπειρωτική Κίνα και εξαπλώθηκε σε διάφορες άλλες χώρες. Ο απολογισμός της νόσου ήταν πάνω από 8.000 κρούσματα και 774 θάνατοι. Από το 2004, δεν έχουν καταγραφεί νέα κρούσματα του SARS. Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα πραγματοποίησαν παρέμβαση στην ηπειρωτική Κίνα, το Χονγκ Κονγκ και το Βιετνάμ για την επιδημία του SARS.

Ο MERS ανακαλύφθηκε το 2012, όταν ξέσπασε επιδημία στη Σαουδική Αραβία. Έως τώρα, έχουν καταγραφεί πάνω από 2.500 κρούσματα της νόσου και περισσότεροι από 800 θάνατοι. Ο MERS εξακολουθεί να προσβάλλει ανθρώπους περιστασιακά, κυρίως σε χώρες της Μέσης Ανατολής. Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα δεν έχουν πραγματοποιήσει παρέμβαση για επιδημίες του MERS.

Q06: Τι μπορεί να γίνει για την αντιμετώπιση της επιδημίας;

Προς το παρόν, οι υγειονομικές αρχές είναι υπεύθυνες για τις ενέργειες αντιμετώπισης, που περιλαμβάνουν διάγνωση του ιού, περίθαλψη των ασθενών, ανίχνευση των επαφών και έρευνες για την καλύτερη κατανόηση της νόσου. Καθώς πρόκειται για νέο ιό, αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει εμβόλιο ή συγκεκριμένη θεραπεία. Στην Κίνα είναι σε εξέλιξη κλινικές δοκιμές για αρκετά αντιιικά φάρμακα. Οι γνώσεις μας για τον ιό και τη νόσο εξακολουθούν να διαμορφώνονται.

Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι σε μια επιδημία νόσου του αναπνευστικού, είναι σημαντικό να πλένουμε συχνά τα χέρια, να καλύπτουμε το στόμα και τη μύτη όταν βήχουμε ή φτερνιζόμαστε, να αποφεύγουμε τη στενή επαφή με άτομα που έχουν συμπτώματα νόσων του αναπνευστικού και να ενημερώνουμε τον γιατρό όταν αισθανόμαστε άρρωστοι. Η ενημέρωση του πληθυσμού για τον ιό και τα ενισχυμένα μέτρα πρόληψης όπως τα παραπάνω είναι βασικά στοιχεία της πρόληψης.

Q07: Τι έκαναν οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα στη διάρκεια των επιδημιών του SARS και του MERS;

Στη διάρκεια της επιδημίας του SARS, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα υποστήριζαν το νοσοκομείο Μπακ Μάι (Bach Mai) στο Βιετνάμ με μέτρα πρόληψης και ελέγχου λοιμώξεων και θάλαμο απομόνωσης. Στην ηπειρωτική Κίνα, παρείχαμε υποστήριξη με εκπαίδευση του προσωπικού υγείας στην πρόληψη και τον έλεγχο των λοιμώξεων στην πόλη Τζανγκτζιακόου (Zhangjiakou) της επαρχίας Χεμπέι (Hebei). Στο Χονγκ Κονγκ, παρείχαμε υποστήριξη με εκπαίδευση του προσωπικού υγείας στην πρόληψη και τον έλεγχο των λοιμώξεων, καθώς και εκπαίδευση υγείας για τον γενικό πληθυσμό. Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα δεν πραγματοποίησαν παρέμβαση για τις επιδημίες του MERS.

Q08: Πώς μπορώ να αποφύγω να μολυνθώ;

Όπως και με άλλους κορονοϊούς, η μόλυνση μέσω των σταγονιδίων φαίνεται να είναι ο κύριος τρόπος μετάδοσης. Ο ιός εισέρχεται στο ανθρώπινο σώμα από το στόμα ή τη μύτη. Αυτό μπορεί να συμβεί εάν εισπνεύσετε μολυσμένα σταγονίδια, ή εάν αγγίξετε με τα χέρια σας μια επιφάνεια όπου έχουν προσγειωθεί σταγονίδια και αργότερα αγγίξετε το στόμα ή τη μύτη σας. Επομένως, απλά

μέτρα ελέγχου λοιμώξεων, όπως το πλύσιμο των χεριών και το να καλύπτουμε το στόμα και τη μύτη όταν βήχουμε ή φτερνιζόμαστε, είναι αποτελεσματικά και σημαντικά για την πρόληψη.

Η υγιεινή των χεριών είναι πολύ σημαντική, επομένως να πλένετε συχνά τα χέρια σας με σαπούνι και νερό. Χρησιμοποιήστε αρκετό σαπούνι και βεβαιωθείτε ότι έχουν πλυθεί όλα τα σημεία και των δύο χεριών. Αφιερώστε τουλάχιστον 20 δευτερόλεπτα στο πλύσιμο των χεριών σας. Αν δεν υπάρχει ορατή βρωμιά στα χέρια σας, ένα τζελ με βάση το οινόπνευμα είναι επίσης μια καλή επιλογή.

Όταν βήχετε ή φτερνίζεστε, να καλύπτετε το στόμα και τη μύτη σας με ένα χαρτομάντιλο ή με το εσωτερικό μέρος του αγκώνα σας. Πετάξτε τα χρησιμοποιημένα χαρτομάντιλα αμέσως στον κάδο απορριμμάτων, όπως και τις χρησιμοποιημένες μάσκες, και πλύνετε τα χέρια σας.

Μια μάσκα είναι ένα καλό μέτρο πρόληψης που αποτρέπει την εισπνοή του ιού. Ωστόσο, η κύρια χρήση της είναι να αποτρέπει τη μετάδοση του ιού εάν είστε άρρωστος/η. Όταν βγάζετε τη μάσκα, να ακουμπάτε μόνο τα κορδόνια. Πετάξτε την κατευθείαν στον κάδο απορριμμάτων και πλύνετε τα χέρια σας.

(Πηγή: alfavita.gr με πληροφορίες από “Γιατροί Χωρίς Σύνορα”)

Πάνω από 3,2 εκατομμύρια πολίτες (το 13,6% του πληθυσμού) ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας στην πλούσια Αυστραλία!

Σύμφωνα με έκθεση της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης Australian Council of Social Service, η Αυστραλία παρουσιάζει το μεγαλύτερο ποσοστό φτώχειας μεταξύ των άλλων πλούσιων χωρών του κόσμου!

Αξίζει να σημειωθεί ότι η Αυστραλία έχει 1,323 τρισ. δολάρια ΑΕΠ!!! Πρόκειται για τη 12η μεγαλύτερη καπιταλιστική οικονομία του πλανήτη. Κι όμως σ΄ ένα πληθυσμό 25.364.300 κατοίκων, 3,2 εκατ. άνθρωποι ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας!

Ακόμα τραγικότερο στοιχείο. Στους ανθρώπους που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας περιλαμβάνονται περισσότερα από 770.000 παιδιά κάτω των 15 ετών, δηλαδή σχεδόν το 18% όλων των παιδιών στη χώρα!

Στον αντίποδα στην Αυστραλία υπάρχουν 33 δισεκατομμυριούχοι! Ο αριθμός τους μάλιστα κατατάσσει την Αυστραλία ψηλά στη λίστα με τις χώρες με τους περισσότερους δισεκατομμυριούχους στον πλανήτη.

“Δεν είναι σωστό στην Αυστραλία, μια από τις πλουσιότερες χώρες του κόσμου, περισσότερα από τρία εκατομμύρια άνθρωποι, περιλαμβανομένων πάνω από 700.000 παιδιών, να ζουν σε συνθήκες φτώχειας. Θέλουμε να υποστηρίζουμε ο ένας τον άλλον. Αυτοί είμαστε ως έθνος. Αλλά η οικονομία μας αφήνει τους ανθρώπους πίσω με επίμονα υψηλά ποσοστά φτώχειας παρά τις δεκαετίες αδιάκοπης οικονομικής ανάπτυξης”, δήλωσε η διευθύνουσα σύμβουλος της οργάνωσης Κασάντρα Γκόντι.

Σύμφωνα με την συγκεκριμένη ΜΚΟ, η κυβέρνηση μπορεί να μειώσει τα ποσοστά της φτώχειας ενισχύοντας μισθούς και θέσεις εργασίας και βοηθώντας στα έξοδα των νοικοκυριών, τα οποία είναι από τα υψηλότερα παγκοσμίως.

Συμπέρασμα: Όσο υψηλή και να είναι η καπιταλιστική ανάπτυξη δεν φέρνει ευημερία σε όλο τον πληθυσμό. Εκατομμύρια άνθρωποι θα ζουν σε συνθήκες φτώχειας την ίδια ώρα που μια χούφτα μεγιστάνες θα αυγατίζουν τα κέρδη τους. Οι στερήσεις του εργαζόμενου λαού αποτελούν τη «μαγιά» για να φουσκώσουν τα πλούτη των ολιγαρχών…  

(Πηγή: imerodromos.gr)

Την εξάπλωση του κορονοϊού, που έχει προκαλέσει παγκόσμια κατάσταση έκτακτης ανάγκης, εξακολουθούν να παρακολουθούν οι επιστήμονες. Καταγράφοντας το πού, πώς και πότε μεταδίδεται ο ιός οι ειδικοί φιλοδοξούν να αναπτύξουν πιο αποτελεσματικούς τρόπους για την προστασία των ανθρώπων και τον περιορισμό της επιδημίας.

Απουσία λεπτομερών και τεκμηριωμένων πληροφοριών, που έχουν ερευνηθεί ενδελεχώς, η επικρατούσα άποψη αναφορικά με το πώς εξαπλώνεται ο ιός που προκαλεί την επιδημία Covid-19 βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε όσα γνωρίζουμε από παρόμοιους κορονοϊούς.

Οι γιατροί στην Κίνα έχουν ερευνήσει και απορρίψει, όπως όλα δείχνουν, την πιθανότητα να περνά μέσω της μήτρας, μετά τη μόλυνση μωρών που γεννήθηκαν από μητέρες που ασθενούσαν.

Οι βασικές υποθέσεις για την εξάπλωση του ιού είναι οι παρακάτω:

Σωματικά υγρά και σταγονίδια

Πιστεύεται γενικά πως ο ιός μεταδίδεται μέσω σταγονιδίων από τα υγρά που παράγει ένας ασθενής με τον βήχα ή το φτέρνισμα.

Συνήθως λόγω βάρους τα σταγονίδια αυτά πέφτουν κατευθείαν στο έδαφος ή σε επιφάνειες. Η μόλυνση μπορεί να συμβεί εάν τα σταγονίδια αυτά φτάσουν στο στόμα, τη μύτη ή τα μάτια κάποιου άλλου, πιθανώς μέσω των άπλυτων χεριών του, που άγγιξαν κάποια «μολυσμένη» επιφάνεια.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συστήνει την αποφυγή στενών επαφών με όποιον έχει πυρετό ή βήχα ή άλλα αναπνευστικά προβλήματα. Αυτό σημαίνει, σύμφωνα με το Bloomberg, απόσταση τουλάχιστον ενός μέτρου από έναν ασθενή και αποφυγή χειραψίας, αγκαλιάς ή φιλιών.

Η πιθανότητα μετάδοσης μέσω ματιού δεν έχει ακόμα ενδελεχώς ερευνηθεί αλλά ο Guangfa Wang, μέλος της κινεζικής επιτροπής ειδικών για την πνευμονία, έχει εκφράσει την άποψη πως ο ίδιος κόλλησε τον ιό με τον τρόπο αυτό, στη διάρκεια ελέγχου σε ασθενείς κι ενώ ο ίδιος φορούσε χειρουργική μάσκα. Ο επιπεφυκότας, η μεμβράνη που καλύπτει το μέσα μέρος του βλεφάρου και το λευκό του ματιού, έχει διαπιστωθεί πως λειτουργεί ως πύλη και για άλλες λοιμώξεις.

Ομάδα οφθαλμιάτρων έχει υποστηρίξει την υπόθεση αυτή, σε επιστολή στο Lancet, προτείνοντας οι γιατροί που εξετάζουν ύποπτα κρούσματα να φορούν προστατευτικό εξοπλισμό και στα μάτια.

Μικροσκοπικά σωματίδια

Όταν οι άνθρωποι φτερνίζονται, βήχουν ή και απλώς αναπνέουν, αποβάλλουν σωματίδια τόσο μικρά που δεν πέφτουν προς τα κάτω αλλά αιωρούνται στον αέρα. Όταν ένας ιός μεταφέρεται μέσω τέτοιων σωματιδίων, οι πιθανότητες να μολυνθούν άλλοι άνθρωποι είναι πολλές λόγω της πιθανότητας να καταπιούν τον ιό μαζί με τα σωματίδια. Χρειάζονται περισσότερες έρευνες για να καθοριστεί εάν κάτι τέτοιο συνέβη στην περίπτωση του νέο κορονοϊού. Εάν αυτό συμβαίνει, τότε το υγειονομικό προσωπικό που έρχεται σε επαφή με ασθενείς θα πρέπει να λαμβάνει επιπλέον προληπτικά μέτρα, παρόμοια με αυτά που λαμβάνονται στην αντιμετώπιση κι άλλων μολυσματικών ασθενειών που μεταδίδονται με αυτόν τον τρόπο, όπως η φυματίωση, σύμφωνα με τον καθηγητή Δημόσιας Υγείας στο Πανεπιστήμιο του Χονγκ Κονγκ Benjamin Cowling. Αναφορικά με τις χειρουργικές μάσκες, ο Cowling σημειώνει πως δεν είναι σαφές πόσο βοηθητική είναι η χρήση τους εάν όντως αυτός είναι ο αρχικός τρόπος μετάδοσης του ιού.

Από την τουαλέτα στο στόμα

Ακόμα μία πιθανή οδός μετάδοσης του ιού ίσως είναι άνθρωποι που έχουν μολυνθεί να πλένουν ανεπαρκώς τα χέρια τους μετά την τουαλέτα και να αγγίζουν επιφάνειες προετοιμασίας φαγητού, που έρχονται σε επαφή με υγιείς ανθρώπους.

Έρευνα έδειξε πως αυτός ο δρόμος, από την τουαλέτα στο στόμα ονομάζεται (fecal-oral) μπορεί να είναι σημαντικός και υποτιμημένος στην περίπτωση του νέου κορονοϊού.

Μπορεί επίσης να εξηγεί το πώς ο ιός έχει μεταδοθεί σε χιλιάδες επιβάτες και μέλη πληρώματος κρουαζιερόπλοιων. Εάν ισχύει, τότε το τακτικό πλύσιμο των χεριών και η απολύμανση μπάνιών και χώρων όπου προετοιμάζεται και σερβίρεται φαγητό ίσως είναι πιο αποτελεσματικά στην επιβράδυνση της εξάπλωσης του ιού σε σχέση με τη χρήση μάσκας, σύμφωνα με τον John Nicholls, καθηγητή Παθολογίας στο Πανεπιστήμιο του Χονγκ Κονγκ.

«Οι μάσκες σε αυτή την περίπτωση ωφελούν μόνο επειδή σε αποτρέπουν από το να βάλεις τα μολυσμένα δάχτυλά σου στο στόμα» εξήγησε.

Μικροβιοφόρα υλικά

Το νερό, η τροφή και τα λεγόμενα μικροβιοφόρα αντικείμενα ή υλικά, όπως τα ρούχα ή τα εργαλεία, μπορεί αν αποτελούν πηγή της μόλυνση, ειδικά εάν έχουν μολυνθεί από εκκρίσεις ανθρώπου που ασθενεί. Αναγνωρίζοντας αυτόν τον κίνδυνο, Κινέζοι αξιωματούχοι του τομέα της Υγείας πρότειναν μέτρα για την ενίσχυση της υγιεινής στις περιοχές όπου εξαπλώνεται η επιδημία. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται η κατανάλωση βρασμένου νερού, η μη κατανάλωση ωμών τροφών, το συχνό πλύσιμο των χεριών, η απολύμανση της τουαλέτας και η προστασία νερού και τροφών.

Τρία σενάρια για το μέλλον του ιού

Η Κίνα καταφέρνει να ελέγξει τον ιό

Οι έλεγχοι στα σύνορα κρατούν τα περισσότερα κρούσματα μέσα στη χώρα. Εάν ελέγξουν τον ιό και χώρες με μεγάλο αριθμό Κινέζων ταξιδιωτών, όπως η Σιγκαπούρη, τότε τα νέα θα είναι καλά και για άλλες χώρες με ισχυρά συστήματα Υγείας.

Ξεσπά αργότερα πανδημία

Τα δραστικά μέτρα της Κίνας περιορίζουν τον ιό, αλλά καθώς τα κρούσματα μειώνονται και επέρχεται μια χαλάρωση, νέα κρούσματα καταγράφονται εκτός της χώρας μερικές εβδομάδες αργότερα.

Μετατρέπεται σε εποχιακή ασθένεια

Ο κορονοϊός εξελίσσεται σε αναπόσπαστο κομμάτι της περιόδου έξαρσης της εποχικής γρίπης. Εξαπλώνεται σε όλο τον κόσμο και υποχωρεί καθώς ανεβαίνει η θερμοκρασία.

(Πηγή newsbeast.gr)

Μαθητής της δευτέρας Γυμνασίου, σχολείου της Νέας Ιωνίας, διαβάζει κάτω από το φως … των κεριών και υποσιτίζεται. Αθλητής σε τοπική ομάδα, βιώνει μια πραγματικότητα σκληρή καθώς στο σπίτι του δεν υπάρχει ούτε ρεύμα. Το παιδί χλωμό και αδύναμο προσπαθεί να σταθεί δυνατό απέναντι στην πραγματικότητα. Πίσω από το αθώο χαμόγελο κρύβεται μια ζωή, με δεκάδες δυσβάσταχτα προβλήματα για το παιδί.

Πείνα, αφαγία. Ξεκινά το πρωί για το σχολείο με άδειο στομάχι, γιατί η μητέρα του αδυνατεί να καλύψει ακόμη και τα απολύτως βασικά.

Ζει με την άνεργη μητέρα του και το εισόδημά τους είναι 300 ευρώ τον μήνα. Το χρέος στη ΔΕΗ ξεπέρασε τις 7000 ευρώ και η Επιχείρηση αφαίρεσε το ρολόι. Ο δήμος και η εκκλησία δεν έχουν βοηθήσει την οικογένεια, όπως ανέφερε η μητέρα του 15χρονου παιδιού στη «Θεσσαλία».

«Ναι, διαβάζει με το κερί και έναν φακό μέχρι να τελειώσουν οι μπαταρίες. Θέλω να βοηθήσω το παιδί μου και δεν μπορώ. Κρυώνει γιατί δεν υπάρχει θέρμανση και το φαγητό είναι ελάχιστο» είπε η μητέρα μιλώντας για την κατάσταση ανέχειας που βιώνουν.

Το σπίτι που μένουν είναι παμπάλαιο και καταρρέει από την υγρασία, με το παιδί και την μητέρα να βιώνουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας.
«Δεν ξέρω που να αποτανθώ για βοήθεια. Η κατάσταση είναι τόσο άσχημη που δεν μπορώ να την περιγράψω και δεν ξέρω που αλλού να αποτανθώ», τόνισε η μητέρα που δήλωσε αβοήθητη από τις κοινωνικές δομές.

(Πηγή: e-thessalia.gr)

Οι ειδήσεις εξαπλώνονται γρήγορα στο διαδίκτυο, όλα όσα είναι σημαντικά  στον κόσμο. Μια ηλικιωμένη κυρία αποφοίτησε στα  87 και  έγραψε τη διατριβή της εξ ολοκλήρου με το χέρι.

Αλλά ας την γνωρίσουμε καλύτερα μέσα από τη ζωή και τις σπουδές της, γιατί αυτή η γλυκιά κυρία αξίζει το θαυμασμό και την αναγνώριση.

Η ιστορία της Luisa

Τι κοινό έχει αυτή η λαμπρή κυρία Luisa Valencic Ficara και ο περίφημος Piero Angela; Και οι δύο, σε τρυφερή ηλικία των  87 ετών, έχουν αποφοιτήσει!

Αυτό είναι σπουδαίο. Ο διάσημος εφευρέτης του προγράμματος Quark έλαβε ένα πτυχίο πριν από μερικά χρόνια για τη δέσμευση και τη σταθερότητα των προγραμμάτων του.

Ενώ η ευσπλαχνική κυρία μας την κατέκτησε στο πεδίο, ακόμη και γράφοντας τη διατριβή με το χέρι. Αποφοίτησε στα 87 και είναι αξιοθαύμαστη.

Η ιστορία αυτής της ωραίας κυρίας είναι αυτή που είναι καλή για την καρδιά και την ψυχή. Η Luisa γεννήθηκε στην Ιταλία αλλά μετανάστευσε στη Βραζιλία πριν από 40 χρόνια, αφού πέρασε τη Νότια Αμερική κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

Μετά από αρκετά ταξίδια σταμάτησε στο Σαν Πάολο όπου ζει ακόμα. Μετά από την απώλεια του συζύγου και της αδελφής της, η Luisa αποφάσισε να εγγραφεί στο πανεπιστημιακό μάθημα επιστήμης των τροφίμων.

Η Luisa αποφοίτησε στα 87 της χρόνια και μάλιστα με άριστα!!

«Δεν θα ξοδέψω  τις υπόλοιπες μέρες μου κλειδωμένη στο σπίτι να κλαίω», είπε αυτή η υπέροχη γυναίκα, και έτσι έδωσε  στον εαυτό της με βούληση και θάρρος και άρχισε.

Μου ομολόγησε ότι φοβόταν ότι δεν θα γινόταν αποδεκτή από ανθρώπους πολύ νεότερους της, αλλά ο φόβος αυτός εξαφανίστηκε πολύ   γρήγορα.

Πράγματι, την ημέρα της αποφοίτησής της, το πανεπιστήμιο ήταν γεμάτο από νέους που έδωσαν την εκτίμησή τους και την αγάπη τους,

κάνοντάς την να ξεχάσει την έλλειψη κάποιου μέλους της οικογένειας που η Luisa δεν μπορούσε να έχει δίπλα της.

Η Luisa εξέφρασε την πρόθεσή της να μην αφήσει αυτή τη δέσμευση που την κρατά ενεργή και πάντα πρόθυμη να μάθει. Στην πραγματικότητα, θέλει να συνεχίσει τις σπουδές της!

Προκειμένου να βοηθήσει τις κοινότητες των νέων που έχουν ανάγκη, η Luisa αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές ξένων γλωσσών.

Έτσι, με την ίδια δέσμευση όπως πάντα, ξεκίνησε μια γερμανική και γαλλική γλώσσα!

(Πηγή: omorfhzwh.gr με πληροφορίες από alicanthe)

Συντάκτης: Κατερίνα Ροββά

Μετά την τραγική ιστορία της Βαλεντίν «ανακαλύψαμε» έναν κόσμο που εξελίσσεται δίπλα μας στο σκοτάδι. Παιδιά που μισοζούν, παιδιά που αγνοούνται, παιδιά στα αζήτητα στην ελληνική κοινωνία.

…Κάποτε ήταν τα παιδιά του «τρίτου κόσμου». Μια απόσταση εκατοντάδων χιλιομέτρων απάλλασσε τότε τις συνειδήσεις μας από τις εικόνες εκείνων των ανηλίκων που αγωνίζονταν να επιβιώσουν δίνοντας μάχη με την πείνα, μάχη με τις αρρώστιες, μάχη για τα αυτονόητα.

Πλέον, είναι τα παιδιά του «δικού μας κόσμου». Και η συνείδησή μας δεν έχει την πολυτέλεια της «απαλλαγής». Η τραγική ιστορία της Βαλεντίν, του επτάχρονου κοριτσιού που χάθηκε ξαφνικά, παραμονές Χριστουγέννων από το κέντρο της Αθήνας, και που όπως όλα δείχνουν κατάφερε να φυγαδευτεί από τη χώρα με πλαστά στοιχεία, ήταν απλώς μια αφορμή.

Ήταν η «κλειδαρότρυπα» μέσα από την οποία «ανακαλύψαμε» ξαφνικά έναν κόσμο που εξελίσσεται δίπλα μας, παράλληλα με εμάς, στο σκοτάδι. Παιδιά που μισοζούν, παιδιά που αγνοούνται, παιδιά στα αζήτητα στην ελληνική κοινωνία. Σε μια κοινωνία βαθιά πληγωμένη από τα προβλήματά της αλλά και σε μια χώρα που περηφανευόταν ανέκαθεν για την παραδοσιακή δομή και τις κοινωνικές της ευαισθησίες…..

Είναι τελικά οι οικονομικοκοινωνικές συνθήκες ικανές να μεταβάλλουν τον τρόπο που βιώνουμε την ανθρώπινη τραγωδία ακόμη κι όταν αυτή συντελείται δίπλα μας, σε απόσταση αναπνοής;

Τα στοιχεία δείχνουν πως ίσως και να είναι. Με βάση τις πιο συντηρητικές εκτιμήσεις, 1.200 παιδιά αγνοούνται σήμερα στην Ελλάδα. Είναι ασυνόδευτα προσφυγόπουλα που έφυγαν – άγνωστο το πώς – από τις δομές όπου διέμεναν και κανείς πλέον δεν γνωρίζει το πού βρίσκονται. Περιπλανώμενα εκτός πλαισίου, εκτίθενται σε ανυπολόγιστους κινδύνους, κουβαλώντας την καταδίκη για κάποιο αμάρτημα που δεν διέπραξαν ποτέ. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά από ερευνητικές και αστυνομικές πηγές, η Ελλάδα δεν αποτελεί πια ενδιάμεσο σταθμό αλλά χώρα προορισμού για την εμπορία παιδιών – προς «πάσα χρήση». Ασυνόδευτα παιδιά πέφτουν θύματα κακοποίησης ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις εμφανίζονται ως κηδεμόνες τους οι προαγωγοί τους. Ακόμη και όσα απολαμβάνουν την οικογενειακή προστασία, προσκρούουν σε αδιέξοδα που υπερβαίνουν τις ατομικές επιλογές των γονέων.

Γιατί κάποια παιδιά είναι λιγότερο παιδιά από τα άλλα. Αυτά που στα εφτά και τα οκτώ τους χρόνια εμφανίζουν τάσεις αυτοκτονίας στοιβαγμένα σε άθλιες συνθήκες προσφυγικών δομών, αυτά που πέφτουν θύματα οικονομικής εκμετάλλευσης, εκείνα – ανάμεσά τους και βρέφη – που στις εκπνοές του 2019 εντοπίστηκαν να ζουν έξω από τη δομή του Ελαιώνα, να τρέφονται με τα περισσεύματα των προσφύγων εντός του Ελαιώνα, να κοιμούνται σε πλημμυρισμένες σκηνές, στην άκρη του δρόμου…

Κι εκείνοι οι καταδικασμένοι ανήλικοι που, αν και βαριά νοσούντες, χωρίς ΑΜΚΑ, χωρίς «χαρτιά», γίνονται οι «ανέγγιχτοι» του δυτικού κόσμου, αποκλεισμένοι από το σύστημα Υγείας και τελικά από το δικαίωμα στη ζωή. Το κοινωνικό τοπίο στην Ελλάδα μεταβάλλεται.

Κινδυνεύουν 4 στα 10

Χιλιάδες «παιδιά ενός κατώτερου θεού» βρίσκονται γύρω μας, κυριολεκτικά έξω από τις πόρτες μας. Και ενίοτε μέσα από αυτές. Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία της Eurostat, σχεδόν τέσσερα στα 10 ελληνόπουλα κινδυνεύουν με κοινωνικό αποκλεισμό ενώ σε απόλυτο αριθμό υπολογίζεται ότι ένας συγκλονιστικά υψηλός αριθμός, σχεδόν 517.000 παιδιά, ζουν στη χώρα μας υπό συνθήκες φτώχειας, με το ποσοστό να έχει τριπλασιαστεί από το 2005.

Τα τελευταία δώδεκα χρόνια, συνεχίζουν οι ερευνητές, έχει διπλασιαστεί το ποσοστό των ελληνικών οικογενειών που δεν μπορούν να σιτίσουν επαρκώς τα παιδιά τους, να τους παράσχουν δηλαδή κρέας ή ψάρι κάθε δεύτερη μέρα. Λένε την αλήθεια οι αριθμοί;

Την απάντηση έδωσε με τρόπο αναντίρρητο η ίδια η πραγματικότητα μόλις πριν από λίγες ημέρες. Στον Πύργο Ηλείας μια μαθήτρια Γυμνασίου λιποθύμησε στον δρόμο από την πείνα. Λίγο αργότερα γινόταν γνωστό ότι ήταν παιδί άνεργων γονέων που δυσκολεύονταν να προσφέρουν στην οικογένειά τους ακόμη και τα βασικά αγαθά.

Απόκληρα της ζωής

Ο δείκτης της προβλεπόμενης ανάπτυξης για τη χώρα, που ανακοινώθηκε την περασμένη Πέμπτη από την Κομισιόν, ενέπνευσε ίσως αισιοδοξία στον συλλογικό νου, άφησε όμως στα αζήτητα όσα κρύβονται στον πυρήνα της ελληνικής κοινωνίας. Και σίγουρα αφήνει εκτός υπολογισμών τα παιδιά εκείνα που μας παρατηρούν από απόσταση ως απόκληροι της ζωής.
«Ο τρόπος με τον οποίον έρχεται ένα παιδί στον κόσμο και το πόσο πρόωρα θα κοπεί το νήμα της ζωής του εξαρτάται συχνά από το πού θα πέσει ο δείκτης μας στο γύρισμα της σφαίρας» ανέφεραν πρόσφατα για αυτά τα παιδιά οι Γιατροί του Κόσμου. «Όταν όμως αυτό το παιδί βρίσκεται πλέον εδώ, το εάν, πόσο και πώς θα ζήσει εξαρτάται από εμάς».
Κι αν η κατάσταση των παιδιών είναι δείκτης επάρκειας ενός οικονομικού και κοινωνικού συστήματος, το μέλλον του κόσμου μας προδιαγράφεται ζοφερό. Εκτεθειμένη διαρκώς σε τραγικές ιστορίες παιδιών, η κοινωνία βρίσκεται αντιμέτωπη με τον κίνδυνο να θεωρήσει αναπόφευκτο το ανθρώπινο δράμα. Είναι πράγματι αναπόφευκτο;
Το ερώτημα έχει τεθεί από αιώνες.

Είναι αυτό που επανέλαβε ο Ουγκό το 1862, όταν ο Γιάννης Αγιάννης «αναρωτήθηκε αν η ανθρώπινη κοινωνία έχει το δικαίωμα να εξαναγκάζει τα μέλη της να υπομένουν στη μία περίπτωση την παράλογη απρονοησία της, στην άλλη δε την άσπλαχνη πρόνοιά της και να φυλακίζει για πάντα ένα φτωχόν άνθρωπο, ανάμεσα σε μιαν έλλειψή της και σε μιαν υπερβολή της…». Η απάντηση, δυστυχώς, αναζητείται ακόμη.

(Πηγή: tanea.gr)

Προσφυγόπουλα που φτάνουν υγιή στη Μόρια εμφανίζουν συμπτώματα παραίτησης και απάθειας.

Μακροσκελές ρεπορτάζ για τα προσφυγόπουλα που ζουν στη Μόρια της Λέσβου και τις ανησυχητικές ψυχικές διαταραχές που αντιμετωπίζουν, σύμφωνα με εκτιμήσεις ψυχιάτρων και παιδοψυχολόγων φιλοξενεί η Zeit.

«Όταν παιδιά προσφύγων φθάνουν στην Ευρώπη, στην πλειοψηφία τους είναι ακόμη υγιή. Γνωρίζουν τον πόλεμο και τη βία, αλλά για κάποια από αυτά η ιστορία της δυστυχίας ξεκινά εδώ, στο προσφυγικό κέντρο της Μόριας στη Λέσβο. Εδώ χτυπά η παράξενη ασθένεια», αναφέρει το ρεπορτάζ.

Σημειώνεται στη συνέχεια ότι η περίεργη αυτή ψυχολογική νόσος με τα «ανεξήγητα συμπτώματα» που εμφανίζονται σε εμφανώς υγιή παιδιά αποκαλείται «απάθεια».

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ «οι γιατροί αναγνωρίζουν τη συγκεκριμένη κλινική εικόνα όταν τα παιδιά γίνονται παθητικά σε τουλάχιστον τρεις από τους ακόλουθους τομείς: στην ομιλία, το φαγητό, την κινητικότητα, την κοινωνική ζωή, την φροντίδα του σώματός τους, την υγιεινή, την διάθεση για λήψη μέτρων περίθαλψης και ενθάρρυνσης. Η ασθένεια αυτή ξεκινά σταδιακά, στη χειρότερη περίπτωση εξελίσσεται σε καταθλιπτική απάθεια μέχρι σε κατατονία, σε μια κατάσταση ακαμψίας».

Όπως επισημαίνει το άρθρο μέχρι σήμερα δεν υπάρχει μια κοινή περιγραφή και εξήγηση της ασθένειας, ενώ συνήθως προσδιορίζεται με πολλές ονομασίες.

Σύνδρομο παραίτησης

Την ίδια ώρα, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, άλλοι παιδοψυχολόγοι από σκανδιναβικές χώρες, κάνουν λόγο επίσης και για το «σύνδρομο παραίτησης» που επίσης παρατηρείται σε πολλά παιδιά και στη Σουηδία αναγνωρίζεται πλέον ως «ψυχική ασθένεια».

Στην περίπτωση αυτή βασικό χαρακτηριστικό σύμφωνα με τους ειδικούς είναι η «απώλεια της ελπίδας», ενώ σύμφωνα με τη Σουηδή παιδοψυχολόγο που μιλά στην Zeit «το σύνδρομο αυτό παρατηρήθηκε και στους κρατούμενους των στρατοπέδων συγκέντρωσης μετά τον B´ Παγκόσμιο Πόλεμο». Και στα παιδιά της Μόριας παρατηρείται απώλεια της ελπίδας.

«Στη Μόρια λείπουν τα βασικά, καθαρό νερό, τρόφιμα, τουαλέτες, ένα ζεστό κρεβάτι, ένα ήσυχο μέρος για παιχνίδι» παρατηρεί το ρεπορτάζ συμπληρώνοντας ότι «τα παιδιά είναι διαρκώς άρρωστα, καταγγέλλουν οι μητέρες της Μόριας». Όπως σημειώνει το ρεπορτάζ, «στη Μόρια ζουν για την ώρα πάνω από 6000 παιδιά. Πολλά εξ αυτών για ενάμιση ή δύο χρόνια».

(Πηγή: in.gr με πληροφορίες από Deutsche Welle)

Σαν σήμερα έφυγε ο άνθρωπος που με τη μέθοδο που ανακάλυψε έσωσε και εξακολουθεί να σώζει εκατομμύρια γυναίκες στον κόσμο. Ο Γεώργιος Παπανικολάου που επινόησε το τεστ Παπ.

Έλληνας γιατρός και ερευνητής με παγκόσμια αναγνώριση. Είναι περισσότερο γνωστός για τη μέθοδο πρώιμης διάγνωσης του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας, που φέρει το όνομά του («Τεστ Παπανικολάου» ή «Τεστ Παπ») και έχει σώσει τη ζωή χιλιάδων γυναικών. Ο Γεώργιος Παπανικολάου έφυγε σαν σήμερα το 1962.

Όπως αναφέρειτο SanSimera.gr, ο Γεώργιος Παπανικολάου γεννήθηκε στις 13 Μαΐου του 1883 στην Κύμη Ευβοίας. Ήταν γιος του γιατρού και πολιτικού Νικόλαου Παπανικολάου, που διετέλεσε δήμαρχος Κύμης και βουλευτής Ευβοίας. Πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην Κύμη, όπου και τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο και κατόπιν οι γονείς του τον έστειλαν στην Αθήνα για να ολοκληρώσει τις εγκύκλιες σπουδές του.

Το 1898, σε ηλικία 15 ετών, γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1904 με άριστα. Ανήσυχο πνεύμα, μελέτησε φιλοσοφία (Νίτσε, Σοπεγχάουερ), μυήθηκε στη μουσική και την ποίηση, έμαθε Γαλλικά και Γερμανικά, και γενικά απέκτησε μια πολύπλευρη μόρφωση και εσωτερική καλλιέργεια.

Το 1907 μετέβη στη Γερμανία για μετεκπαίδευση, παρά την επιθυμία του πατέρα του, που ήθελε να ασκήσει μαζί του την ιατρική στην Ελλάδα. Τρία χρόνια αργότερα ανακηρύχθηκε διδάκτωρ Φυσικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου με την εργασία «Περί των συνθηκών της διαφοροποιήσεως του φύλου των δαφνιδών». Αμέσως μετά επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου νυμφεύτηκε τη μυκονιάτισσα Μαρία-Ανδρομάχη Μαυρογένους, απόγονο της ηρωίδας του ’21 Μαντούς Μαυρογένους και συμμετείχε ως γιατρός στους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-1913.

Το 1913 μεταναστεύει στις Ηνωμένες Πολιτείες και αρχικά ασχολείται με εξωιατρικές εργασίες μαζί με τη σύζυγό του για τα προς το ζην. Εκεί τον ανακαλύπτει ο διάσημος εκείνη την εποχή γενετιστής Τ. Μόργκαν, ο οποίος είχε χρησιμοποιήσει στο έργο του τα πορίσματα της διδακτορικής διατριβής του νεαρού Παπανικολάου και μεσολαβεί για την πρόσληψή του στο παθολογοανατομικό εργαστήριο του Νοσοκομείου της Νέας Υόρκης. Από εκεί βρέθηκε στο ανατομικό εργαστήριο του ονομαστού πανεπιστημίου Κορνέλ και επιδόθηκε απερίσπαστος στο ερευνητικό του έργο.

Το 1917 μελέτησε το κολπικό επίχρισμα των κατώτερων θηλαστικών και συσχέτισε τη μορφολογία του με τον ορμονικό κύκλο και τις ανάλογες μεταβολές στη μήτρα και τις ωοθήκες των ζώων. Στη συνέχεια πραγματοποίησε κλινικές και εργαστηριακές μελέτες για τη διαγνωστική αξία της εξέτασης των κυττάρων του κολπικού επιχρίσματος στον άνθρωπο, με πρώτο «πειραματόζωο» τη γυναίκα του. Η έρευνά του επεκτάθηκε αργότερα σε γυναίκες του «Women’s Hospital» της Νέας Υόρκης και αποτέλεσε τη βάση για τη θεμελίωση της μεθόδου του για την έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου.

Το 1928 έκανε την πρώτη του ανακοίνωση με τίτλο «Νέα διάγνωση του καρκίνου», η οποία αρχικά αντιμετώπισε τη δυσπιστία του ιατρικού κόσμου των ΗΠΑ. Ο ίδιος, όμως, ήταν απολύτως βέβαιος για την αξία της μεθόδου του για την κυτταρολογική διάγνωση του καρκίνου της μήτρας και συνέχισε με μεγαλύτερο ζήλο τις έρευνές του.

Στη μακρόχρονη επιστημονική του σταδιοδρομία ανήλθε όλες τις βαθμίδες της ιεραρχίας στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ, με αποκορύφωμα τον τίτλο του καθηγητή της Κλινικής Ανατομικής (1947-1957). Το 1961 εγκαταστάθηκε στο Μαϊάμι, όπου ανέλαβε την οργάνωση του Καρκινολογικού Ινστιτούτου, το οποίο μετά τον θάνατό του στις 19 Φεβρουαρίου του 1962, μετονομάσθηκε σε Καρκινολογικό Ινστιτούτο «Γεώργιος Παπανικολάου».

Παρότι δεν τιμήθηκε με βραβείο Νόμπελ, για το οποίο είχε προταθεί δύο φορές, του απονεμήθηκαν πολλά αμερικάνικα ιατρικά βραβεία και μεταθανατίως το Βραβείο του ΟΗΕ. Το 1932 έγινε το πρώτο επίτιμο μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και το 1949 η Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών τον ονόμασε επίτιμο διδάκτορα. Το 1954 εξέδωσε τον «Ατλαντα της Αποφολιδωτικής Κυτταρολογίας», που αποτελεί την ολοκλήρωση και την επισφράγιση του έργου του.

Σήμερα το «Τεστ Παπ» χρησιμοποιείται παγκοσμίως για τη διάγνωση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας, επί της προκαρκινικής δυσπλασίας και άλλων κυτταρολογικών ασθενειών του γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος.

Οι δύο φορές που έφτασε “μία ανάσα” πριν το Νόμπελ

Ο σπουδαίος γιατρός είχε προταθεί δύο φορές για Βραβείο Νόμπελ: το 1953 και το 1960.

Και τις δύο φορές όμως, η Βασιλική Ακαδημία της Στοκχόλμης αρνήθηκε την κορυφαία επιβράβευση στον άνθρωπο που έφερε την επανάσταση στη διάγνωση του καρκίνου του τραχήλου.

Οι λόγοι που δεν βραβεύτηκε ήταν πολλοί. Μία εκδοχή θέλει την επιτροπή να προτίμησε να βραβεύσει γιατρούς που είχαν βρει θεραπείες και όχι τον Γεώργιο Παπανικολάου, ο οποίος είχε ασχοληθεί με την πρόληψη.

Άλλη εκδοχή παρουσιάζει την επιτροπή ως ιδιαίτερα επιφυλακτική με το έργο του γιατρού, επειδή ήταν εξαιρετικά πρωτοποριακό

Μία τρίτη εκδοχή είναι ότι τα μέλη της επιτροπής είχαν ήδη ρισκάρει στο παρελθόν και εκτέθηκαν ανεπανόρθωτα. Το 1926 απένειμαν το Nόμπελ στην, εξίσου πρωτοποριακή, θεωρία του Δανού Φίμπιγκερ Γιοχάννες Αντρέας Γκριμπ. Ο Γκριμπ υποστήριξε ότι οι παρασιτικοί νηματώδεις σκώληκες προκαλούσαν τον καρκίνο. Η θεωρία του γρήγορα διαψεύστηκε, επηρεάζοντας και την επιτροπή που βιάστηκε να τον επιβραβεύσει.

(news247.gr)

Γράφει ο Γεράσιμος Χολέβας

O πατέρας του βρέφους, φεύγοντας από τη ΓΑΔΑ, ευχαρίστησε εκείνους «που βοήθησαν να λάμψει η αλήθεια». «Δυστυχώς κάποιοι έβγαλαν βιαστικά συμπεράσματα (…) Καταλαβαίνω ότι λάθη γίνονται, όμως δεν έπρεπε κάποιοι να βιαστούν στην υπόθεση αυτή». Είπε ότι δεν θέλει να κάνει μήνυση σε κανένα (διαβάστε σχετικά εδώ)

Γιατί εξελίχθηκε αυτός ο ρατσιστικός κανιβαλισμός; Εκφράστηκε η άποψη περί σεξουαλικής κακοποίησης από έναν από τους ιατροδικαστές που διενήργησαν τη νεκροτομή χτες. Ο ιατροδικαστής Σωτήρης Μπουζιάνης, μιλώντας σε τηλεοπτικά ΜΜΕ υποστήριξε ότι πρώτη φορά είδε «τέτοια κακοποίηση σε τόσο μικρή ηλικία». Έκανε λόγο για «παρά φύσιν στοιχεία σεξουαλικής κακοποίησης». Όλα αυτά ενώ αναμενόταν σήμερα η επίσημη έκθεση της νεκροτομής.

Η μητέρα του βρέφους, σύμφωνα με πληροφορίες του δελτίου του Alpha, ισχυρίστηκε στους αστυνομικούς ότι το μωρό αντιμετώπιζε πρόβλημα και του έκανε συχνά κλύσμα. «Το μωρό μου τις τελευταίες ημέρες ήταν ανήσυχο, δεν έτρωγε καθόλου και αποφάσισα να του κάνω κλύσμα. Δεν ήθελα να του κάνω κακό» ανέφερε.

Μέχρι τη δημοσίευση στοιχείων από την επίσημη έκθεση της νεκροτομής εξελίχθηκε ένας ρατσιστικός κανιβαλισμός, από τα σχόλια σε ΜΜΕ και το ξεσάλωμα ρατσιστών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Όλα ήταν «δεδομένα» για τους μισανθρώπους και όλα γύρω από αυτό το αηδιαστικό σκεπτικό (;): Τέτοια κάνουν αυτοί τα «ξένα» «τέρατα» στα παιδιά τους.

Σύμφωνα με την επίσημη έκθεση νεκροτομής, η οποία υποβλήθηκε γραπτώς σήμερα το μεσημέρι, στο Τμήμα Ανηλίκων της Ασφάλειας Αττικής, δεν αναφέρει πουθενά για σεξουαλική κακοποίηση, όπως αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ. Περιγράφεται ότι από τη νεκροτομή παρατηρήθηκαν στην πρωκτική και την περιπρωκτική περιοχή του βρέφους σαφή στοιχεία εισόδου αμβλέος οργάνου. Αυτό, σημειώνεται, είναι απόλυτα συμβατό με τη θεραπεία με υποκλυσμό που γινόταν στο μωράκι, λόγω συχνών κρίσεων επιληψίας από σοβαρό πρόβλημα μικροεγκεφαλίας από την οποία έπασχε, κάτι που επιβεβαιώνει και ο θεράπων ιατρός, συμπληρώνεται από το ρεπορτάζ του ΑΠΕ- ΜΠΕ. Τα αίτια θανάτου του βρέφους δεν διευκρινίστηκαν από την νεκροτομή, όπως αναφέρει η έκθεση και αναμένονται οι ιστολογικές και άλλες εργαστηριακές εξετάσεις.

Μετά τα παραπάνω, οι δύο άνδρες, πατέρας και θείος του βρέφους, αποχώρησαν από την ΓΑΔΑ, όπου παρέμεναν με δική τους θέληση μέχρι να ολοκληρωθεί η έρευνα.  Υπενθυμίζουμε ότι το βρέφος μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο Παίδων Αγλαΐα Κυριακού από τον πατέρα του. Έγιναν άμεσα προσπάθειες ανάνηψης, οι οποίες δεν απέδωσαν.  Οι γονείς του διαμένουν σε μισθωμένο -από πρόγραμμα φιλοξενίας προσφύγων- διαμέρισμα στην περιοχή του Ζωγράφου.

Η ευθύνη του ιατροδικαστή που έσπευσε να κάνει τον εαυτό του «είδηση» είναι τεράστια και ανεπίτρεπτη. Υπήρξε πρωταγωνιστής της μετάδοσης από τα ΜΜΕ μιας, τελικά, ψευδούς είδησης. Κι αν τα ΜΜΕ σε αυτό το σημείο μπορούν να ισχυριστούν – βάσιμα – ότι εξαπατήθηκαν, από εκεί και πέρα δεν υπάρχει καμία δικαιολογία ότι ορισμένα από αυτά έστησαν έναν «χορό» αθλιότητας πάνω στο πτώμα του μωρού και τη διαπόμπευση των γονιών του. Σχόλια, εκτιμήσεις, «γνώμες» και άλλα πολλά, έγιναν ένα «χαρμάνι» στο γνωστό μοτίβο: «Αίμα, ψέμα, σπέρμα». Δεν ήθελαν και πολύ τα ρατσιστικά κτήνη να αρχίσουν να εμφανίσουν τον τερατώδη εαυτό τους, συνδέοντας τα περί σεξουαλικής κακοποίησης μιας ύπαρξης που είχε γεννηθεί λίγους μήνες πριν με την εθνικότητα των γονιών του…

Με λίγα λόγια: Πάνω στο πτώμα ενός βρέφους έστησαν «χορό» η εγκληματική ανευθυνότητα των ειδικών που έδωσαν στο πιάτο το «πούλα φρίκη» σε ορισμένα ΜΜΕ, τα οποία το σέρβιραν χωρίς κανένα πρόβλημα. Επόμενο ήταν να έρθει στον απάνθρωπο «χορό» και η πιο σκάρτη εκδοχή του ανθρώπινου είδους: Οι ρατσιστές και οι φασίστες.

(Πηγή: imerodromos.gr)

Επικίνδυνο τοξικό υλικό εναπόθεσαν άγνωστοι στην περιοχή Αγ. Κωνσταντίνου Ωρωπού, κοντά στις εκβολές του Δέλτα του Ασωπού ποταμού.

Αυτή τη στιγμή επί τόπου βρίσκεται κλιμάκιο της Πυροσβεστικής υπηρεσίας Οινοφύτων και αστυνομικές δυνάμεις, όπου έχουν αποκλείσει την περιοχή και περιμένουν ειδικό κλιμάκιο της ΕΜΑΚ το οποίο θα ελέγξει τις δεξαμενές και θα επιχειρήσει την περισυλλογή του τοξικού υγρού το οποίο έχει χυθεί στην περιοχή.  Η αστυνομία θεώρησε το υγρό εξαιρετικά επικίνδυνο και τοξικό για αυτό αυτή τη στιγμή απομακρύνει τους κατοίκους από την περιοχή για να τους προστατέψει από την επαφή τους με την επικίνδυνη ουσία, που παρουσιάζει τοξικότητα και δια της εισπνοής.

Επί τόπου βρέθηκαν ο Δήμαρχος Ωρωπού κ. Γιώργος Γιασημάκης και οι  Αντιδήμαρχοι κ.κ. Ανδρέας Γαζβινιάν και Νίκος Δήμας, οι οποίοι ενημερώθηκαν από την Πυροσβεστική Υπηρεσία και εν συνεχεία ενημέρωσαν την Γ.Γ. Πολιτικής Προστασίας.

Συγκεκριμένα οι άγνωστοι άφησαν στη συμβολή των οδών Λεύκας και Δάφνης στον οικισμό Αγ. Κωνσταντίνου Ωρωπού, έξι δεξαμενές των 1.300 lt η κάθε μία, οι οποίες περιέχουν το χημικό υλικό Glyoxal, εκ των οποίων η μία έχει διαρροή.

Τον κώδωνα του κινδύνου έκρουσε ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συλλόγων Ωρωπού κ. Γιώργος Παναγόπουλος μετά από καταγγελία κατοίκου. Στη σελίδα της Ο.Σ.Ω. τονίζει ότι:

“Σύμφωνα με την ετικέτα των δεξαμενών και χωρίς να έχει ακόμη προσδιοριστεί με αναλύσεις ο βαθμός της τοξικότητας και της παρουσίας και άλλων τοξικών παραγόντων, το υγρό απόβλητο από πρώτη εκτίμηση, αφορά επικίνδυνο προϊόν βιομηχανικής χρήσης, που μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό του δέρματος,  αλλεργική δερματική αντίδραση, σοβαρό οφθαλμικό ερεθισμό, ενώ είναι επιβλαβές σε περίπτωση εισπνοής και μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό της αναπνευστικής οδού…! 

Μάλιστα θεωρείται ύποπτο ακόμη και για πρόκληση γενετικών προβλημάτων…”

Δυστυχώς για μια ακόμα φορά γινόμαστε μάρτυρες στο έγκλημα που συνεχίζεται στον Ασωπό ποταμό, μαζί και η καταστροφή του Τόπου.

(Πηγή: apopsi-tora.gr)

Οι συγκεντρωμένοι διαμαρτυρήθηκαν για την κατάσταση των σχολικών κτιρίων και απαίτησαν επαρκή χρηματοδότηση για την συντήρηση των σχολείων και την αντισεισμική θωράκιση. Ζήτησαν επιπλέον χτίσιμο νέων και σύγχρονων σχολικών μονάδων.

Όπως επισημαίνεται σε σχετική ανακοίνωση : «Κάθε χρόνος που περνάει, η κατάσταση των σχολικών κτιρίων χειροτερεύει, σαν αποτέλεσμα της συνεχιζόμενης υποχρηματοδότησης από μεριάς τόσο των εκάστοτε Κυβερνήσεων όσο και των Περιφερειακών Αρχών.

Την ίδια στιγμή που έχουν μειωθεί οι μισθοί και οι συντάξεις μας και έχει αυξηθεί η φορολογία μας, δεν βρίσκονται χρήματα για: τη συντήρηση των σχολικών κτιρίων, την αντισεισμική θωράκιση, το χτίσιμο νέων σχολικών μονάδων, αποψιλώνονται οι Τεχνικές Υπηρεσίες των Δήμων, τα νήπια θα «στοιβαχτούν» σε container .

Την ίδια στιγμή που η τεχνολογία έχει προχωρήσει τόσο ώστε να γνωρίζουμε την ακριβή συμπεριφορά των κτιρίων σε έναν ισχυρό σεισμό, κανένα σχολείο δεν έχει ελεγχθεί αν θα μείνει στην θέση του, ακόμα και αυτά που έχουν κατασκευασθεί χωρίς αντισεισμική προστασία, αλλά «λεφτά υπάρχουν» για να συμμετέχουμε ακόμα και επιχειρησιακά σε αποστολές του ΝΑΤΟ, αποστολές ματοκυλίσματος των λαών της περιοχής μας», καταλήγει η ανακοίνωση της Ομοσπονδίας.

(Πηγή: in.gr)

Συντάκτης: Άγγελος Σκορδάς

Ο αμίαντος που έχει παραμείνει σε 50-80 οικόπεδα ιδιωτών και άλλες τόσες κοινόχρηστες ή δημόσιες εκτάσεις δεν περιμένει, διασκορπίζεται ανεξέλεγκτα

Με έναν αόρατο εχθρό κάτω από τα πόδια τους συνεχίζουν να ζουν οι πυρόπληκτοι της Ανατολικής Αττικής 19 μήνες μετά τις φωτιές που στέρησαν τη ζωή σε 102 ανθρώπους. Οι κάτοικοι στο άλλοτε καταπράσινο Μάτι, εκτός από το τέρας της γραφειοκρατίας που δυσκολεύει τις έτσι κι αλλιώς πολυδαίδαλες διαδικασίες αποκατάστασης των κατοικιών τους, έχουν να αντιμετωπίσουν και τη βραδυφλεγή υγειονομική βόμβα του αμιάντου, ο οποίος ακόμη δεν έχει περισυλλεγεί από δεκάδες οικόπεδα, παρότι τον προσεχή Ιούλιο συμπληρώνονται δύο χρόνια από την τραγωδία που βύθισε στο πένθος ολόκληρη τη χώρα.

Ειδικότερα, όπως καταγγέλλουν κάτοικοι των πληγεισών περιοχών, κυρίως από το Μάτι, στα «ΝΕΑ», το καρκινογόνο υλικό παραμένει διασκορπισμένο σε περίπου 100 σημεία (κοινόχρηστους χώρους, ιδιόκτητα οικόπεδα και κατεστραμμένες οικίες). «Δυστυχώς διαπιστώσαμε ότι η διαδικασία αποκομιδής είναι ακόμα δυσκολότερη από όσο αρχικά θεωρήσαμε» εξηγεί ο Θέμης Τσιρόπουλος, συνταξιούχος ηλεκτρολόγος μηχανικός και μέλος της ΣΕΚΜΑ (Συντονιστική Επιτροπή Κατοίκων – Μάτι Αττικής), προσθέτοντας πως η πίεση προς τους αρμόδιους φορείς πρέπει να είναι συνεχής ώστε κάποια στιγμή η ζωή τόσων οικογενειών να επιστρέψει στους φυσιολογικούς ρυθμούς.

Τρεις υπεύθυνοι

«Το πρόβλημα ξεκινάει και τελειώνει στον κατακερματισμό των αρμοδιοτήτων. Πρόκειται για μια πράγματι δύσκολη διαδικασία, η οποία, παρ’ όλα αυτά, θα μπορούσε να έχει ολοκληρωθεί στους πρώτους μήνες μετά την καταστροφή, ωστόσο για τη συγκομιδή του αμιάντου οι υπεύθυνοι φορείς είναι τρεις: το υπουργείο Υποδομών, οι δύο δήμοι (Μαραθώνα και Ραφήνας) και η Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία “Μάτι Ξανά”. Μάλιστα, τον Σεπτέμβριο του 2018 είχε υπογραφεί σύμβαση με τέσσερις εταιρείες που εξειδικεύονται σε τέτοιου είδους εργασίες, ωστόσο σύντομα διαπιστώθηκε ότι τα 2 εκατ. ευρώ που είχαν προβλεφθεί ως δαπάνη δεν επαρκούσαν. Είχε υποτιμηθεί το μέγεθος του προβλήματος και έτσι ήρθε η πρώτη καθυστέρηση μέχρι την υπογραφή νέας σύμβασης την άνοιξη του 2019. Τότε η δαπάνη ανήλθε σε 4 εκατ. ευρώ και πράγματι μέχρι τον Δεκέμβριο του 2019 ο καθαρισμός προχώρησε σε περίπου 200 σπίτια» περιγράφει αναλυτικά ο κ. Τσιρόπουλος.

Ο αμίαντος όμως που έχει παραμείνει σε 50-80 οικόπεδα ιδιωτών και άλλες τόσες κοινόχρηστες ή δημόσιες εκτάσεις δεν περιμένει, διασκορπίζεται ανεξέλεγκτα, λέει χαρακτηριστικά ο ίδιος. Με το παραμικρό αεράκι οι ίνες του μεταφέρονται και οι επιστήμονες έχουν επανειλημμένα προειδοποιήσει για τις επιβλαβείς συνέπειες της εισπνοής του. «Έχει αποδειχθεί ότι η εισπνοή και η κατάποση ινών αμιάντου ισοδυναμεί με παραμονή τους στον οργανισμό και κατόπιν δημιουργούνται οι κατάλληλες προϋποθέσεις για την πρόκληση πολλών μορφών καρκίνου, με συνηθέστερη αυτήν του κακοήθους μεσοθηλιώματος του πνεύμονος», έχει αναφέρει μεταξύ άλλων ο παθολόγος-κλινικός φαρμακολόγος Αναστάσιος Σπαντιδέας σε πρόσφατη τοποθέτησή του στα «ΝΕΑ».

«Αυτή η χρονοτριβή λοιπόν έχει προκαλέσει το εξής παράδοξο: Άνθρωποι που έχουν ολοκληρώσει τις εργασίες στις οικίες τους, και αυτές είναι πλέον κατοικήσιμες, δεν μπορούν να επιστρέψουν επειδή στα διπλανά οικόπεδα υπάρχει αμίαντος. Όσον αφορά τις κατοικίες από τις οποίες δεν έχει περισυλλεγεί το καρκινογόνο υλικό, πρόκειται είτε για ιδιοκτησίες ηλικιωμένων που δεν έχουν κινήσει τις διαδικασίες είτε για κατοικίες που θεωρητικά βρίσκονται σε δασικές εκτάσεις και το υπουργείο Υποδομών αρνείται να παρέμβει σε θέματα του Δασαρχείου» συνεχίζει το μέλος της ΣΕΚΜΑ, τονίζοντας παράλληλα πως όσοι ιδιοκτήτες έχουν προσφύγει στη Δικαιοσύνη έχουν κερδίσει τις υποθέσεις αλλά έχουν χάσει… χρόνο, πολύτιμο για την ανακατασκευή των κατοικιών τους.

«Κρυμμένος»

Οι κάτοικοι όμως έχουν να αντιμετωπίσουν και τον «κρυμμένο» αμίαντο: «Το υλικό είναι εύκολα διακριτό κυρίως σε στέγες ελενίτ. Ωστόσο ο αμίαντος χρησιμοποιούνταν ευρέως και σε μια σειρά δομικών υλικών, όπως καμινάδες, πλευρικά τοιχία, μονώσεις και άλλα, τα οποία δεν είναι εντοπίσιμα. Για να διαπιστωθεί με βεβαιότητα η ύπαρξη “κρυμμένου” αμιάντου, πρέπει να διενεργηθούν μικροσκοπικοί έλεγχοι».

Εκτός των παραπάνω, και με το δεύτερο καλοκαίρι μετά την τραγωδία να πλησιάζει, φορείς και πολίτες στο Μάτι κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου και για μία ακόμα πιθανή «βόμβα» στην περιοχή. Πρόκειται για οικόπεδο ιδιοκτησίας του ΝΑΤ, εντός του οικιστικού ιστού, στο οποίο έχουν συσσωρευθεί τόνοι καμένων κορμών, κλαδιών και άλλων υλικών, ιδιαίτερα εύφλεκτων, που θα μπορούσαν υπό συνθήκες να αποτελέσουν το ιδανικό προσάναμμα, ιδιαίτερα κατά τους θερινούς μήνες, οπότε και οι θερμοκρασίες στην περιοχή αγγίζουν συχνά τους 40 βαθμούς Κελσίου.

(Πηγή: tanea.gr)

Για πρώτη φορά οι αστρονόμοι σκοπεύουν να «σαρώσουν» όλο τον ουρανό σε αναζήτηση σημάτων κάποιου εξωγήινου πολιτισμού, χρησιμοποιώντας συνδυαστικά 28 μεγάλα ραδιοτηλεσκόπια, τα δεδομένα των οποίων θα τροφοδοτούνται προς ανάλυση σε ένα υπερυπολογιστή, ο οποίος θα ασχολείται αποκλειστικά γι’ αυτό το σκοπό, κάτι που δεν έχει ξαναγίνει έως τώρα. Για το λόγο αυτό, οι επιστήμονες ζητούν μεγαλύτερη χρηματοδότηση, θεωρώντας ότι ήλθε η ώρα η αναζήτηση εξωγήινων να μη θεωρείται πια περιθωριακή απασχόληση για τους αστρονόμους.

Η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA) κάποτε χρηματοδοτούσε την έρευνα για εξωγήινους με 10 εκατ. δολάρια το χρόνο, αλλά σταμάτησε να το κάνει το 1993, όταν η Γερουσία θεώρησε ότι επρόκειτο για σπατάλη χρημάτων. Έκτοτε προγράμματα αναζήτησης εξωγήινης νοημοσύνης όπως το SETI χρηματοδοτούνται αποκλειστικά από πλούσιους ιδιώτες. Η νέα πρωτοβουλία, που ανακοινώθηκε σε επιστημονικό συνέδριο στο Σιάτλ την Παρασκευή, αποτελεί συνεργασία του Ινστιτούτου Αναζήτησης Εξωγήινης Νοημοσύνης (SETI) στην Καλιφόρνια και του Παρατηρητηρίου Very Large Array (VLA) στο Νέο Μεξικό των ΗΠΑ, το οποίο «πρωταγωνιστούσε» στην ταινία «Επαφή» του 1997, όπου η πρωταγωνίστρια αστρονόμος του SETI Τζιλ Τάρτερ (την έπαιζε η ηθοποιός Τζόντι Φόστερ) είχε «πιάσει» ένα εξωγήινο σήμα.

Στο μεταξύ, άκαρπη φαίνεται να υπήρξε και η νέα «φουρνιά» των παρατηρήσεων των ραδιοτηλεσκοπίων του προγράμματος Breakthrough Listen Initiative για την αναζήτηση νοήμονος ζωής στο σύμπαν. Για μια ακόμη φορά δεν ανιχνεύθηκε κάποιο σήμα που να παραπέμπει σε εξωγήινους, αν και δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί η μελέτη των στοιχείων που συλλέχθηκαν.

Το Breakthrough, που ξεκίνησε το 2015, εδρεύει στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας – Μπέρκλεϊ και υποστηρίζεται από μια χορηγία 100 εκατομμυρίων δολαρίων από τον Ρωσο-αμερικανό δισεκατομμυριούχο Γιούρι Μίλνερ, έδωσε στη δημοσιότητα ένα τεράστιο όγκο δεδομένων (συνολικά 2 petabytes) από τις παρατηρήσεις στο επίπεδο του γαλαξία μας και στην περιοχή γύρω από την κεντρική μαύρη τρύπα του. Η δημοσιοποίηση έγινε προκειμένου όχι μόνο οι ενδιαφερόμενοι επιστήμονες αλλά και το κοινό να ψάξουν ελεύθερα στα στοιχεία μήπως ανακαλύψουν κάποιο εξωγήινο που διέφυγε της προσοχής των ερευνητών.

Είναι η δεύτερη σειρά παρατηρήσεων μετά την πρώτη πέρυσι τον Ιούνιο. Οι νέες παρατηρήσεις έγιναν στο ραδιοφάσμα μεταξύ του ενός και των 12 GHz, κυρίως από τα ραδιοτηλεσκόπια Parkes στην Αυστραλία και Green Bank Observatory στη Δυτική Βιρτζίνια των ΗΠΑ, καθώς και συμπληρωματικά από το οπτικό τηλεσκόπιο Automated Planet Finder στην Καλιφόρνια.

«Αν τα διαστρικά ταξίδια είναι δυνατά, κάτι που δεν ξέρουμε, και αν άλλοι πολιτισμοί βρίσκονται εκεί έξω, κάτι που επίσης δεν γνωρίζουμε, και αν έχουν τα κίνητρα να φτιάξουν ένα διαστρικό σκάφος, τότε ένα μικρό ποσοστό των διαστημικών αντικειμένων είναι τεχνητές διαστρικές συσκευές», δήλωσε ο αστρονόμος Στιβ Κροφτ του Κέντρου Ερευνών Berkley SETI και του Breakthrough Listen.

Όπως ανέφερε ο επικεφαλής ερευνητής ‘Αντριου Σίμιον του Breakthrough Listen, τα τηλεσκόπια του προγράμματος αναζητούν ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία συμβατή με σήματα που γνωρίζουμε ότι η (ανθρώπινη) τεχνολογία παράγει ή θα μπορούσε να παράγει. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει αυτές οι χαρακτηριστικές τεχνο-υπογραφές να ξεχωρίσουν τόσο από τον αστροφυσικό «θόρυβο» (από φυσικά αστροφυσικά συμβάντα), όσο και από τον υπόλοιπο ηλεκτρομαγνητικό «θόρυβο», δηλαδή τα σήματα από κινητά τηλέφωνα, GPS, δορυφόρους, διαδίκτυο, Wi-Fi κ.α. Εν ολίγοις, σαν να ψάχνεις ψύλλους στα άχυρα…

Είναι οι εξωγήινοι εμείς; Ζουν ανάμεσα μας;

Στο μεταξύ, κατά καιρούς υπάρχουν ανά τον κόσμο ποικίλες αναφορές για τη θέαση άγνωστης ταυτότητας ιπτάμενων αντικειμένων (UFO), για τα οποία δεν λείπουν οι ριζοσπαστικές θεωρίες, όπως αυτή του καθηγητή βιολογικής ανθρωπολογίας Μάικλ Μάστερς του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου της Μοντάνα, ο οποίος σε πρόσφατο βιβλίο του (Identified Flying Objects: A Multidisciplinary Scientific Approach to the UFO Phenomenon) θεωρεί ως πιθανό ότι τα UFO «πιλοτάρουν» άνθρωποι από το μέλλον, οι οποίοι κάνουν ταξίδι πίσω στο χωροχρόνο, δηλαδή στη Γη σήμερα!

Όπως δήλωσε, «ξέρουμε ότι οι άνθρωποι έχουμε μια μακρά εξελικτική ιστορία σε αυτό τον πλανήτη. Και γνωρίζουμε ότι η τεχνολογία μας πρόκειται να είναι πολύ πιο εξελιγμένη στο μέλλον. Νομίζω πως η απλούστερη εξήγηση είναι ότι οι ‘εξωγήινοι’ είναι εμείς».

Εν μέρει, όπως υποστηρίζει, ταξιδεύουν πίσω στο χρόνο για λόγους περιέργειας ή…τουρισμού. «Αναμφίβολα», ανέφερε, «στο μέλλον θα υπάρχουν εκείνοι που θα πληρώνουν πολλά χρήματα για να έχουν την ευκαιρία να πάνε πίσω και να παρατηρήσουν την αγαπημένη περίοδο τους στην ιστορία».

Παρόμοιες «εξωτικές» ιδέες έχουν και άλλοι αξιοσέβαστοι άνθρωποι, όπως η Έλεν Σάρμαν, η πρώτη Βρετανή αστροναύτης και χημικός του Imperial College του Λονδίνου, η οποία θεωρεί πιθανό ότι εξωγήινοι ζουν ανάμεσα μας, αλλά δεν γίνονται αντιληπτοί. Αυτό μπορεί να συμβαίνει, όπως υποστηρίζει, επειδή αποτελούν μορφές ζωής διαφορετικές από αυτές που υπάρχουν στη Γη, με τελείως διαφορετική βιοχημεία. Συνεπώς είναι ασύλληπτες με τα δικά μας αισθητήρια όργανα, αποτελώντας μια «σκιώδη» βιόσφαιρα παράλληλη με τη γήινη.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Μια «μόδα» των τελευταίων ετών που απειλεί ένα από τα σημαντικότερα έντομα της παγκόσμιας τροφικής αλυσίδας – 50 δισεκατομμύρια μέλισσες πέθαναν μόνο σε ένα χειμώνα

Σημαντικές επιπτώσεις στον πληθυσμό ενός εκ των σημαντικότερων εντόμων της παγκόσμιας τροφικής αλυσίδας και του πλανητικού οικοσυστήματος, τις μέλισσες, φαίνεται ότι έχει μια «μόδα» των τελευταίων ετών: η κατανάλωση «γάλακτος» αμυγδάλου.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της Guardian, δισεκατομμύρια μέλισσες οδηγούνται στο θάνατο, καθώς οι πληθυσμοί τους δέχονται μεγάλη πίεση από την αυξημένη ζήτηση τεράστιων ποσοτήτων αμυγδάλου για την παρασκευή του ροφήματος που κατ’ ευφημισμόν αποκαλείται «γάλα».

Η μεγάλη θνησιμότητα μεταξύ των μελισσών που επικονιάζουν αμυγδαλιές οφείλεται κυρίως στην εκτεταμένη χρήση ζιζανιοκτόνων που χρησιμοποιούν οι καλλιεργητές, ώστε να ανταπεξέλθουν στην τεράστια ζήτηση. Ένα από τα πιο διαδεδομένα χημικά είναι η γλυφοσάτη το περίφημο «Round Up», που έχει αποδειχθεί θανατηφόρο για τις μέλισσες και καρκινογόνα για τους ανθρώπους.

Η πολυεθνική Bayer που εξαγόρασε τη Monsanto, την εταιρεία παρασκευής του ζιζανιοκτόνου αρνείται τη σύνδεση του «Round Up» με το λέμφωμα, αλλά έχουν καταγραφεί δεκάδες χιλιάδες περιπτώσεις, για τις οποίες η εταιρεία ετοιμάζεται να έρθει σε συμβιβασμό δισεκατομμυρίων δολαρίων με τους ασθενείς και τις οικογένειες των νεκρών.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα για τις μέλισσες εντοπίζεται στην Πολιτεία της Καλιφόρνια, στην Κεντρική Κοιλάδα, όπου παράγεται το 80% της παγκόσμιας παραγωγής αμυγδάλου. Η αγορά γνωρίζει ανάπτυξη και ο τζίρος αγγίζει τα 11 δισεκατομμύρια δολάρια. Το 2000, αμυγδαλιές κάλυπταν 500.000 εκτάρια στην περιοχή, ενώ το 2018 η έκταση αυτή είχε διπλασιαστεί, αποδίδοντας ένα εκατομμύριο τόνους αμυγδάλων σε ετησίως. Ο μέσος Αμερικανός καταναλώνει περίπου 900 γραμμάρια αμυγδάλων κάθε χρόνο – περισσότερα από τον μέσο πολίτη οποιασδήποτε άλλης χώρας.

Η επικονίαση των δέντρων αυτών είναι εξαιρετικά απαιτητική για τις μέλισσες, καθώς αναγκάζονται να βγουν από τα μελίσσια τους μέσα στον χειμώνα, έως και δύο μήνες νωρίτερα από ότι συνηθίζουν υπό άλλες συνθήκες. Αυτή την εποχή, οι περισσότερες μέλισσες παραμένουν συσπειρωμένες στις κυψέλες τους, καταναλώνοντας τροφή και κάνοντας ελαφρές κινήσεις, εξασφαλίζοντας θερμοκρασία 32 βαθμών Κελσίου, που κρατά ζεστή τη βασίλισσα του μελισσιού. Στις αμυγδαλιές, πάρα πολλές μέλισσες συγκεντρώνονται σε σχετικά μικρές περιοχές, κάνοντας πιο πιθανή και την μετάδοση ασθενειών από το ένα έντομο στο άλλο.

«Οι μέλισσες γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης και δεν αντιμετωπίζονται με σεβασμό» σε αυτές τις καλλιέργειες, τονίζει ο μελισσοκόμος Πάτρικ Πάινς, μιλώντας στη Guardian. «Η αυλή μου είναι γεμάτη με άδεια μελίσσια, που κάποτε φιλοξενούσαν υγιείς πληθυσμούς μελισσών, αναφέρει παράλληλα ο Ντένις Αρπ, μελισσοκόμος που, όπως και πολλοί άλλοι συνάδελφοί του, εξασφαλίζουν σχεδόν το μισό εισόδημά τους από την ενοικίαση των μελισσών τους για την επικονίαση αμυγδαλιών.

Στη δεκαετία του 1980, ο Αρπ απλώς πουλούσε μέλι και έχανε το πολύ το 5% των μελισσών του σε ετήσια βάση, εξαιτίας ασθενειών ή ακραίων καιρικών συνθηκών. Στις αρχές του 2000, ο Αρπ άρχισε να χάνει έντομα σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό και τώρα πεθαίνει περίπου το 30% κάθε χρόνο. Όμως η πώληση μελιού έχει πολύ μικρότερο κέρδος συγκριτικά με την ενοικίαση των μελισσιών του στις «μεγα-φάρμες» της Καλιφόρνια. Καθώς ο χειμώνας πλησιάζει, οι μέλισσες του αρχίζουν να αρρωσταίνουν.

Μόνο το χειμώνα του 2018-2019, εκτιμάται πως στην περιοχή πέθαναν περίπου 50 δισεκατομμύρια μέλισσες. Πρόκειται για αριθμό που ξεπερνά το ένα τρίτο των ελεγχόμενων αποικιών στις ΗΠΑ και για τη μεγαλύτερη απώλεια εντόμων που έχει καταγραφεί από τα μέσα της δεκαετίας του 2000, όταν ξεκίνησαν οι μετρήσεις. Οι μέλισσες ευημερούν σε οικοσυστήματα μεγάλης βιοποικιλότητας, αλλά η παραγωγή αμυγδάλου στην Καλιφόρνια επιβάλει ένα επικίνδυνο καθεστώς μονο-καλλιέργειας. «Το μεγάλο ποσοστό θνησιμότητας δημιουργεί ένα θλιβερό μοντέλο εργασίας για τους μελισσοκόμους», λέει ο Νέιτ Ντόουνλι, επιστήμονας του κέντρου Βιολογικής Ποικιλομορφίας. «Είναι σαν να στέλνουμε τις μέλισσες στον πόλεμο. Πολλές δεν επιστρέφουν πίσω».

Οι μέλισσες του εμπορίου κατατάσσονται ως ζωικό κεφάλαιο από το υπουργείο Γεωργίας των ΗΠΑ, λόγω του ζωτικού τους ρόλου του ζώου στην παραγωγή τροφίμων. Αλλά καμία άλλη κατηγορία ζωικού κεφαλαίου δεν πλησιάζει τις συνθήκες «καμένης γης» που αντιμετωπίζουν οι εμπορικές μέλισσες. Περισσότερες μέλισσες πεθαίνουν κάθε χρόνο στις ΗΠΑ από ό, τι όλα τα άλλα ψάρια και ζώα που εκτρέφονται για σφαγή.

Για να βελτιώσουν την παραγωγική διαδικασία, ομάδες υπέρ της προστασίας των μελισσών δημιουργούν λίστες με προϊόντα που έχουν παραχθεί με φιλικές προς τα έντομα μεθόδους. Ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός Bee Better για παράδειγμα, συνεργάζεται με παραγωγούς αμυγδάλων που αυξάνουν την βιοποικιλότητα στις εκτάσεις τους, φυτεύοντας αγριολούλουδα και τριφύλλια ανάμεσα στις αμυγδαλιές.

Πέρα όμως από το κόστος για τις μέλισσες, οι αμυγδαλιές απαιτούν και τεράστιες ποσότητες νερού, που για κάποιες Πολιτείες αποτελεί πρόβλημα. Όπως παρατηρούσαν πριν μερικά χρόνια οι επιστημονικοί συνεργάτες του οικολογικού περιοδικού Mother Jones, για την δημιουργία ενός και μόνο αμυγδάλου απαιτούνται περίπου 3,87 λίτρα νερού.

(Πηγή: alfavita.gr με πληροφορίες από Guardian)

Ένα σύνολο περίπου μισού εκατομμυρίου ειδών εντόμων οδηγούνται προς την εξαφάνιση εξαιτίας της ανθρώπινης δραστηριότητας, κάτι που θα μπορούσε να αποβεί καταστροφικό για τη ζωή στη Γη.

Συγκεκριμένα, επιστήμονες πραγματοποίησαν έρευνα σύμφωνα με τα συμπεράσματα της οποίας τα έντομα σύντομα θα μπορούσαν να εξαφανιστούν σε κατακλυσμιαία κλίμακα.

Τα έντομα είναι θεμελιώδη για τη γονιμοποίηση των φυτών, τον έλεγχο των παρασίτων και άλλες διαδικασίες που επιτρέπουν τη επιβίωση των οικοσυστημάτων.

«Η συγκεκριμένη κρίση εξαφάνισης των εντόμων προκαλεί βαθιά ανησυχία», ανέφερε ο Πέντρο Καρντόσο, βιολόγος στο Φινλανδικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας κι επικεφαλής ερευνητής στη μελέτη που δημοσιεύτηκε πρόσφατα.

Τα είδη εντόμων υπολογίζονται στα 5,5 εκατ., με μόλις το 1/5 να έχει ταυτοποιηθεί και ονοματιστεί

«Ωστόσο, αυτά που γνωρίζουμε είναι απλά η κορυφή του παγόβουνου», τόνισε ο Καρντόσο στο AFP.

«Η ανθρώπινη δραστηριότητα είναι υπεύθυνη για σχεδόν όλες τις εξαφανίσεις και μειώσεις πληθυσμών των εντόμων», τόνισε ο Καρντόσο.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι η μείωση των πεταλούδων, των σκαθαριών, των μελισσών, των σφηγκών, των γρύλων και των δρακομυγών έχει πολύ μεγαλύτερες συνέπειες από απλά το δικό τους θάνατο.

«Πολλά είδη εντόμων είναι ζωτικής σημασίας πάροχοι υπηρεσιών που είναι αναντικατάστατες», σημείωσε ο Καρντόσο.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι αυτές οι υπηρεσίες οικοσυστημάτων αξίζουν 52 εκατ. ευρώ το χρόνο μόνο στις ΗΠΑ, όπως είχε δείξει παλιότερη έρευνα.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι σοδειές που απαιτούν γονιμοποίηση από έντομα έχουν οικονομική αξία τουλάχιστον 235-577 δις. δολαρίων ετησίως, σύμφωνα με την υπηρεσία βιοποικιλότητας του ΟΗΕ.

Ενώ και αρκετά ζώα στηρίζονται αποκλειστικά στα έντομα για την επιβίωσή τους. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, τα είδη εντόμων υπολογίζονται στα 5,5 εκατ., με μόλις το 1/5 να έχει ταυτοποιηθεί και ονοματιστεί.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι η εν λόγω έρευνα, «Scientists’ warning to humanity on insect extinctions», δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση, journal Conservation Biology.

(Πηγή: sputniknews.gr)