paidevo.gr

Οι αρχές της Αυστραλίας ανακοίνωσαν σήμερα ότι επικεντρώνονται στην προστασία των υδάτινων πόρων από τις σφοδρές πυρκαγιές που μαίνονται γύρω από το Σίδνεϊ, τη μεγαλύτερη πόλη της χώρας.

Οι πυροσβέστες που μάχονται ενάντια στις πυρκαγιές επί εβδομάδες ωφελήθηκαν από τις καλύτερες καιρικές συνθήκες στη διάρκεια των Χριστουγέννων, όταν η θερμοκρασία σημείωσε πτώση, όμως η ανάπαυλα αυτή δεν αναμένεται να διαρκέσει.

Η θερμοκρασία στην πολιτεία Νέα Νότια Ουαλία προβλέπεται να πλησιάσει ξανά τους 40 βαθμούς Κελσίου στις αρχές της επόμενης εβδομάδας, ενισχύοντας τις πυρκαγιές κοντά στο Φράγμα Ουαραγκάμπα, το οποίο παρέχει νερό στο 80% των 5 εκατομμυρίων κατοίκων του Σίδνεϊ.

«Τις τελευταίες ημέρες μέχρι την ψυχρή αλλαγή οι πυρκαγιές αποτελούσαν πιθανή απειλή στην παροχή νερού και τα αποθέματά του, κυρίως στη Ουαραγκάμπα και τα Μπλε Όρη», επεσήμανε αξιωματούχος της υπηρεσίας που είναι αρμόδια για τους υδάτινους πόρους της Νέας Νότιας Ουαλίας, της WaterNSW.

«Με τις επερχόμενες πολύ ζεστές συνθήκες η κατάσταση από τις πυρκαγιές ενδέχεται να επιδεινωθεί και στα δύο αυτά μέτωπα και πιθανόν αλλού», πρόσθεσε.

Το Φράγμα Ουαραγκάμπα βρίσκεται 65 χιλιόμετρα δυτικά του Σίδνεϊ και σε αυτό συγκεντρώνεται το νερό που έρχεται από τα βουνά. Η χωρητικότητά του έχει μειωθεί στο 44,8%, ενώ λιγότερα από τρία χρόνια πριν ήταν σχεδόν γεμάτο.

Παρά τις εκτεταμένες καταστροφές από τις πυρκαγιές προς το παρόν το δίκτυο ύδρευσης του Σίδνεϊ δεν έχει υποστεί ζημιές, εξήγησε ο εκπρόσωπος

Με περισσότερα από 40 φράγματα σε όλη την πολιτεία, η εταιρεία WaterNSW παρέχει τα δύο τρίτα του νερού στις εταιρείες ύδρευσης της πολιτείας οι οποίες το καθαρίζουν και το επεξεργάζονται για να προσφέρουν καθαρό, πόσιμο νερό στις πόλεις.

Μεγάλες ποσότητες στάχτης και από αποκαΐδια ενδέχεται να επηρεάσουν την ποιότητα του νερού στα φράγματα, στην περίπτωση που μετά τις πυρκαγιές ακολουθήσουν έντονες βροχοπτώσεις. Ωστόσο βραχυπρόθεσμα δεν προβλέπονται βροχές για τη Νέα Νότια Ουαλία και η WaterNSW έχει τοποθετήσει ήδη φίλτρα ώστε να αποφύγουν το ενδεχόμενο αυτό.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Πρόσφυγες που μένουν στο κέντρο της Αθήνας άφησαν συμβολικά «δώρα» με τα 18 άρθρα για τα ανθρώπινα δικαιώματα κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο στο Σύνταγμα.

Αναλυτικά η δημοσίευση στο Facebook της Κατάληψης Στέγης Προσφύγων/Μεταναστών Νοταρά 26:

Οι πρόσφυγες επιστρέφουν πίσω τα Χριστούγεννα τις “Ευρωπαϊκές Αξίες” που έχουν χαθεί.

Το απόγευμα της 24ης Δεκεμβρίου η κοινότητα της προσφυγικής κατάληψης Νοταρά 26, κινήθηκε προς το χριστουγεννιάτικο δέντρο στη πλατεία συντάγματος για να επιστρέψει τις “Ευρωπαϊκές αξίες” στους ευρωπαίους πολίτες. 18 δέματα (δώρα) σύμφωνα με τα 18 άρθρα της Ευρωπαϊκής σύμβασης για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ήρθαν μέχρι το χριστουγεννιάτικο δέντρο για να θυμίσουν τις αξίες αυτές που είναι γραμμένες τουλάχιστον στο χαρτί. Σε αντίθεση υπήρχαν εικόνες για το πως πραγματικά αυτές οι «αξίες» και τα «δικαιώματα» στην πραγματικότητα λειτουργούν. Σε αυτή τους τη δήλωση τα ευρωπαϊκά κράτη ισχυρίζονται πως θα τιμήσουν αυτές τις αρχές, αλλά οι άνθρωποι “από τα κάτω” ακόμη αναρωτιούνται που θα τις βρουν.

«Δεν είμαστε τρεις, δεν είμαστε οι “μάγοι με τα δώρα”, και δεν ήρθαμε για να δημιουργήσουμε κανένα είδωλο κανενός νεογέννητου. Είμαστε χιλιάδες, αρνούμαστε βασίλεια και είδωλα, και επιζητούμε μια κοινωνία με σεβασμό και ίσα δικαιώματα για όλους. Ακόμη και αν προερχόμαστε από τα ίδια μέρη που ήρθαν οι τρεις αυτοί μυθολογικοί «μάγοι» δύο χιλιετίες πριν, οι λόγοι του ταξιδιού μας είναι εντελώς διαφορετικοί. Ξεφύγαμε από πολέμους, δικτατορίες, βασανιστήρια, λιμούς, εθνικές και βάση φύλου διακρίσεις. Ήρθαμε εδώ για να βρούμε αξιοπρεπείς συνθήκες ζωής.

Ακόμη και αν γνωρίζουμε πως όλες αυτές οι τραγωδίες στις χώρες μας ξεκινούν και ελέγχονται από το δυτικό κόσμο και κατ’ επέκταση την Ευρώπη, πιστεύαμε πως φτάνοντας σε αυτούς τους «άγιους τόπους» εδώ, θα μας φέρονταν σαν ανθρώπινες υπάρξεις. Αλλά οι θεσμοί και τα ιδρύματα που υποτίθεται πως έχουν δημιουργηθεί για να προστατεύουν τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι τα χειρότερα. Η ευρωπαϊκή ένωση, οι κυβερνήσεις των κρατών και η Frontex, ήδη μας φυλακίζουν στις χώρες του Μαγκρέμπ μέσω των συμβάσεων που έχουν υπογράψει, ήδη ανέχονται την σκλαβιά μας στην Λιβύη και στην Τουρκία, μας αφήνουν να πνιγούμε ή και μας πνίγουν στη Μεσόγειο, μας επαναπροωθούν έξω από κάθε νομικό πλαίσιο, μας βάζουν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης μέσα σε συνθήκες εξαθλίωσης, μας απομονώνουν κοινωνικά και ψυχολογικά. Ακόμη κάποιοι πολιτικοί μας θεωρούν ανθρώπους κατώτερης αξίας και «αποδιοπομπαίους τράγους», το οποίο επιφέρει μίσος, ρατσιστική βία και πογκρόμ.

Από την άλλη πλευρά συναντάμε ανθρώπους γεμάτους αλληλεγγύη που αγωνίζονται για αντίστοιχα προβλήματα, όπως εμείς. Βρήκαμε ένα σπίτι και μια κοινότητα σε ένα κατειλημμένο κτήριο, μαζί με ανθρώπους από πολλά διαφορετικά υπόβαθρα. Και βλέπουμε πως αυτές οι αξίες πραγματικά υπάρχουν- ακόμη και σε μικρή κλίμακα. Δεν ζητούμε τίποτα από τους θεσμούς που είναι προφανώς υποκριτές, απλά ελπίζουμε να βρούμε περισσότερους ανθρώπους που μοιράζονται αυτές τις πανανθρώπινες αρχές και αξίες ώστε να χτίσουμε συλλογικά περισσότερες και μεγαλύτερες κοινότητες»

Έτσι άφησαν τα δώρα τους κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο και έφυγαν ελπίζοντας πως κάποια στιγμή οι «άνθρωποι» θα καταφέρουμε να βρούμε τις εκλιπούσες αρχές και ιδανικά μας, και να ξαναγίνουμε Άνθρωποι.

Σύνταγμα, Αθήνα, 24 Δεκεμβρίου 2019

(Πηγή: enallaktikos.gr)

Συντάκτης: Ειρήνη Αναστασοπούλου

Ο αναισθησιολόγος Διονύσης Μαυροδής έζησε τη σκληρή πραγματικότητα στη Γάζα σε δύο αποστολές 14 εβδομάδων των Γιατρών Χωρίς Σύνορα. «Οι Παλαιστίνιοι είναι ιδιαίτερα φιλικοί και ευγνώμονες απέναντι στους Έλληνες».

Σκυμμένος πάνω από τον ασθενή ξεχωρίζει ο πολύχρωμος χειρουργικός σκούφος με αυτοκινητάκια να τρέχουν σε ράλι. «Τον χρησιμοποιούσα από πολύ παλιά, όταν ήμουν κάποιο διάστημα στην παιδοχειρουργική κλινική του Charité στο Βερολίνο και έκανα ναρκώσεις σε παιδιά» μας λέει χαμογελώντας. «Τα παιδιά το κοιτούσαν με περιέργεια και ξεχνιόντουσαν κάπως. Έσπαγε το πράσινο της χειρουργικής ποδιάς των συναδέλφων στο στείρο περιβάλλον του χειρουργείου». Ο Διονύσης Μαυροδής είναι χαρακτηριστικός τύπος ενός αντισυμβατικού αναισθησιολόγου. Πάντα εύθυμος, ομιλητικότατος και με χαρούμενο παρουσιαστικό, δεν μπορεί να φανταστεί κανείς τις δραματικές εμπειρίες που κουβαλάει από τη Γάζα, όπου εργάστηκε ως αναισθησιολόγος για τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα (ΓΧΣ) σε δύο σπαστά χρονικά διαστήματα συνολικής διάρκειας 14 εβδομάδων. Ήταν και ο μόνος Έλληνας αναισθησιολόγος για φέτος.

Καθημερινός αγώνας επιβίωσης

Μετά από 13 χρόνια στην φημισμένη Πανεπιστημιακή Κλινική του Charité του Βερολίνου ο Διονύσης ήθελε να μεταδώσει τις γνώσεις του, αλλά σε διαφορετικό περιβάλλον. Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα του έδωσαν αυτήν τη δυνατότητα με προορισμό και τις δύο φορές τη Λωρίδα της Γάζας. «Η πρώτη μου αποστολή ήταν αρκετά δύσκολη από πλευράς εγκλιματισμού» θυμάται. «Τις πρώτες μέρες αισθανόμουν σαν σε άλλον πλανήτη. Και να φανταστείτε μόνο 4 ώρες πτήση από το Βερολίνο στο Ισραήλ και μετά μιάμιση ώρα στο μεθοριακό φυλάκιο για τη Γάζα. Θυμάμαι ότι μετά τον έλεγχο διαβατηρίων μπήκαμε στη Γάζα και είδα βομβαρδισμένα κτήρια στα περίχωρα της πόλης, μια εικόνα ανέχειας, που βλέπει κανείς μόνο σε ντοκιμαντέρ μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Και φυσικά μετά τις πρώτες ημέρες όταν άρχισα να δουλεύω στο σύστημα υγείας της Γάζας, αν μπορούμε να το πούμε έτσι, στα νοσοκομεία, είδα τρομερή έλλειψη δομών, ιατροφαρμακευτικού υλικού. Και μου πήρε μερικές ημέρες για να καταλάβω ότι ακόμη και εκεί, κάτω από αυτές τις συνθήκες, είσαι αντιμέτωπος με ανθρώπους παρά πολύ ανοιχτούς, πολύ φιλικούς, που προσπαθούν να κάνουν το παν για να επιβιώσουν σε αυτήν τη παρά πολύ δύσκολη κατάσταση. Πρόκειται για έναν μεγάλο υπαίθριο χώρο κλειστό από παντού στη Γάζα. Οι άνθρωποι αυτοί δεν μπορούν να μπουν, να βγουν, να συναντήσουν συγγενείς στη Δυτική Όχθη, αλλά ζουν με αισιοδοξία, με χαμόγελο, ότι θα την βγάλουμε κάπως και τη σημερινή ημέρα».

Το χαμόγελο του παιδιού ως επιβράβευση

Το καθημερινό παιχνίδι ανάμεσα στη ζωή και στο θάνατο είναι ο κόσμος του Διονύση Μαυροδή. Ένας αναισθησιολόγος το πρώτο που πρέπει να κάνει μαζί με τους χειρουργούς είναι να σταθεροποιήσει έναν ασθενή και να τον κρατήσει στη ζωή. Και μετά από τόσα χρόνια ο ΄Ελληνας γιατρός προσπαθεί να μην παίρνει εκτός χειρουργείου το ψυχολογικό βάρος αυτής της άνισης μάχης. Αλλά στη Γάζα είναι σχεδόν αδύνατο, ιδίως όταν έχει να κάνει με παιδιά, «ίσως επειδή και εγώ ο ίδιος είμαι πατέρας. Μετά από ένα περιστατικό χρειάζομαι πάντα χρόνο για να συνέλθω».

Από όλα όσα έζησε, μια περίπτωση του έχει μείνει ανεξίτηλη στη μνήμη. «Στην πρώτη αποστολή μου, το Μάρτιο, ζήσαμε έναν σχετικά μεγάλο βομβαρδισμό στη Γάζα. Εκείνο το βράδυ μας κάλεσαν όλους τους γιατρούς, ιδιαίτερα αναισθησιολόγους και χειρούργους, στο κεντρικό νοσοκομείο της Γάζας, όπου σε κατάσταση πανικού, έφερναν τον έναν τραυματία μετά τον άλλο. Εκεί έφεραν κι ένα παιδί 12 με 13 χρόνων με τραύματα στα κάτω άκρα και με αρκετά μεγάλη αιμορραγία. Οι συγγενείς του βρίσκονταν έξω από το χειρουργείο. Το παιδί είχε φριχτούς πόνους. Μέχρι τη μεταφορά του στο νοσοκομείο δεν είχε λάβει κάποια αντιμετώπιση του πόνου, αλλά επικοινωνούσε με το περιβάλλον. Ήταν ένας σχετικά σταθερός ασθενής. Μετά την χορήγηση οπιοειδών -τα χρησιμοποιούμε για αντιμετωπίσουμε τους ισχυρούς πόνους από τραύματα – δεν θα ξεχάσω το χαμόγελο του παιδιού, όταν απαλύνθηκε ο πόνος του. Αυτό είναι μέρος του επαγγέλματός μου. Συνήθως, μετά βγαίνω και λέω στους συγγενείς με τη βοήθεια του μεταφραστή, ότι το παιδί δεν βρίσκεται σε κίνδυνο. Και γελάει η οικογένειά του από ανακούφιση. Αυτές τις καταστάσεις έζησα αρκετές φορές… την ανακούφιση των συγγενών αλλά κυρίως την ανακούφιση του ασθενούς».

Με σφαίρες «ντουμ ντουμ»

Το μεγαλύτερο ποσοστό τραυμάτων που αντιμετωπίζουν οι γιατροί στα νοσοκομεία της Γάζας είναι από τις λεγόμενες σφαίρες «ντουμ ντουμ», που έχουν απαγορευτεί διεθνώς από τη Συνθήκη της Χάγης. Το ιδιαίτερο είναι ότι δεν δημιουργούν διαμπερή τραύματα, αλλά εκρήγνυνται κατά την πρόσκρουση και προκαλούν μεγάλη ζημιά με θλάσεις ιστών και αγγείων και μεγάλη αιμορραγία. «Προσπαθείς να σώσεις το πόδι, αυτό ήταν και το νόημα και στις δυο αποστολές μου στην Γάζα» λέει ο Διονύσης Μαυροδής. «Ένας αγώνας δρόμου με τον χρόνο. Πόσο γρήγορα θα μας φέρουν τον ασθενή, πόσο γρήγορα θα λάβει την αντιβιοτική θεραπεία, γιατί ο κίνδυνος της λοίμωξης τις πρώτες ώρες είναι τεράστιος. Χάρη στους ΓΧΣ δεν υπάρχει έλλειψη αντιβιοτικών. Μετά βάζουμε τον ασθενή στο χειρουργείο, καθαρίζουμε το τραύμα και προσπαθούν οι χειρουργοί να το κλείσουν ή να σταθεροποιήσουν με τους εξωτερικούς μετεωρίτες αντί για γύψο το πόδι και τα οστά για να επουλωθεί η πληγή. Αυτό διαρκεί μήνες. Συνάντησα στη δεύτερη αποστολή μου τον Ιούλιο ανθρώπους που τους είχα συναντήσει τον Μάρτιο 2019, των οποίων οι πληγές ήταν οι ίδιες. Είναι ένας αγώνας με τον χρόνο. Όσο πιο γρήγορα αντιμετωπίσουμε την πληγή με καθαρισμό και αντιβίωση, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα να σώσουμε το άκρο του ασθενούς».

Επιλογή γιατρών με αυστηρά κριτήρια

Θέλει ετοιμότητα και γερά νεύρα η άσκηση του ιατρικού επαγγέλματος στη Γάζα. Γι αυτό και η επιλογή γιατρών από την γαλλική οργάνωση γίνεται με πολύ αυστηρά κριτήρια. Ο υποψήφιος για μια αποστολή περνά πρώτα από συνέντευξη για έλεγχο των αγγλικών ή των γαλλικών. «Εγώ πήγα σε αγγλόφωνη αποστολή. Μου ζήτησαν βιογραφικό, συστατικές επιστολές και ένα κατάλογο με τις επεμβάσεις που έχω κάνει. Πόσους ασθενείς έχω διασωληνώσει, πόσες καρδιοαναπνευστικές ανανήψεις έχω κάνει. Υπάρχει και το λεγόμενο ψυχολογικό μπρίφινγκ που κρατά  δυόμιση ώρες. Μια συζήτηση με τον ψυχολόγο της αποστολής για να δει εάν ψυχικά ένας άνθρωπος μπορεί να πάρει μέρος σε μια τέτοια αποστολή, εντελώς διαφορετική από την καθημερινή ζωή».

Εκείνο όμως που προσέφερε ιδιαίτερη ικανοποίηση στο Διονύση Μαυροδή ήταν το κομμάτι εκπαίδευσης των συναδέλφων του Παλαιστίνιων αναισθησιολόγων σε μια νέα τεχνική περιφερειακής αναισθησίας με τη βοήθεια υπέρηχου. Πρόκειται για την αποτελεσματικότερη μέθοδο καταπολέμησης του πόνου κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης, αλλά κυρίως μετά, στη μετεγχειρητική φάση. «Από του χρόνου οι ΓΧΣ θέλουν να εκπαιδεύσουμε όσο καλύτερα γίνεται τους τοπικούς Παλαιστίνιους αναισθησιολόγους ώστε να μη χρειάζεται να στέλνουν γιατρούς από την Ευρώπη στη Γάζα»

Η αντιμετώπιση από τους κατοίκους ήταν πολύ φιλική. «Οι Παλαιστίνιοι είναι πολύ ευγνώμονες απέναντι στους ξένους που πάνε να βοηθήσουν την κατάσταση. Με τη φάτσα που έχω, δεν μπορούσαν να προσδιορίσουν από πού ερχόμουν. Όταν τους έλεγα ότι είμαι Έλληνας ανοίγονταν ακόμη περισσότερο. Έχουν ισχυρή συμπάθεια για την Ελλάδα». Ο Διονύσης Μαυροδής παροτρύνει γιατρούς συναδέλφους του να προσφέρουν στο πλευρό των ΓΧΣ σε κάποια από τις 74 αποστολές τους στον κόσμο. Κάποια στιγμή μετά τα Χριστούγεννα θα ήθελε να επιστρέψει και πάλι στην αίθουσα του χειρουργείου στο Dar el Salam ή στο Al Shifa, εάν πάρει το πράσινο φως από την οργάνωση. Με το ίδιο χειρουργικό σκούφο με πολύχρωμα αυτοκινητάκια να τρέχουν σε ράλι.

(Πηγή: dw.com)

Eπιμέλεια: Δήμητρα Κυρανούδη

Μεγάλη αστυνομική επιχείρηση έγινε τη Δευτέρα στο Αμβρούργο με 420 αστυνομικούς και έξι εισαγγελείς να διεξάγουν έρευνες για υπόθεση δωροδοκίας και απάτης με εμπλεκόμενους γιατρούς, φαρμακοποιούς και τη γερμανική φαρμακευτική εταιρεία ZytoService, «ηγέτιδα» στον χώρο της παρασκευής εξειδικευμένων εγχύσεων για θεραπείες κατά του καρκίνου. Σύμφωνα με αστυνομικές πηγές πρόκειται για τη μεγαλύτερη αστυνομική επιχείρηση που έχει διατάξει η εισαγγελία του Αμβούργου για υπόθεση δωροδοκίας και απάτης.

Σύμφωνα με δημοσιογραφικές έρευνες της εκπομπής «Panorama» του πρώτου καναλιού της γερμανικής τηλεόρασης ΑRD, η επίμαχη φαρμακευτική εταιρεία φέρεται να δωροδόκησε γιατρούς – oγκολόγους με στόχο την αποκόμιση εσόδων από παράνομες, κερδοσκοπικές συνταγογραφήσεις αντικαρκινικών φαρμάκων.

Από το 2017, όπως προκύπτει από τα πρώτα στοιχεία, μεμονωμένοι γιατροί φέρεται ότι έλαβαν δάνεια χωρίς υποχρέωση αποπληρωμής, μπορούσαν να χρησιμοποιούν πολυτελή οχήματα ή αποκόμισαν μεγάλα χρηματικά οφέλη για τους ίδιους ή τα ιατρεία τους. Σε αντάλλαγμα η ZytoService φέρεται να λάμβανε προς όφελός της τα κέρδη από τις ιδιαίτερα προσοδοφόρες συνταγογραφήσεις για αντικαρκινικές εγχύσεις που χορηγούνταν από συγκεκριμένους φαρμακοποιούς, οι οποίοι πρόσκεινται στον φαρμακευτικό όμιλο.

Υπέρογκες ζημίες στα ασφαλιστικά ταμεία

Βάσει των πληροφοριών που είχε στη διάθεσή της η εκπομπή «Panorama», μόνο το δημόσιο ασφαλιστικό ταμείο Techniker Krankenkasse υπέστη ζημία ύψους 8,6 εκατομμυρίων ευρώ λόγω απάτης από τον Ιανουάριο του 2017.

Σύμφωνα επίσης με πληροφορίες της ίδιας εκπομπής και της εφημερίδας Zeit Online, οι εισαγγελείς του Αμβούργου επιρρίπτουν στους βασικούς υπόπτους βαριές κατηγορίες για δωροληψία, δωροδοκία στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης και απάτη. Βασικοί ύποπτοι είναι τα διευθυντικά στελέχη της ZytoService, μεταξύ των οποίων και τρία ιδρυτικά στελέχη της που φέρεται ότι «ενήργησαν ως μέλη συμμορίας κατ´επάγγελμα». Για την ώρα εκπρόσωποι της φαρμακευτικής εταιρείας έχουν αρνηθεί οποιοδήποτε σχόλιο τόσο στην Zeit όσο και στο Spiegel.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι στη Γερμανία οι θεράποντες ιατροί αποφασίζουν από ποια εξειδικευμένα φαρμακεία οι ασθενείς τους με καρκίνο θα προμηθευτούν τα αντικαρκινικά φάρμακα. Μια θεραπεία για τον καρκίνο μπορεί να κοστίσει έως και 100.000 ευρώ. Οι συνταγογραφήσεις αντικαρκινικών φαρμάκων είναι έτσι ιδιαίτερα προσοδοφόρες για τα φαρμακεία αλλά και τις φαρμακευτικές εταιρείες που τα παράγουν και θεωρούνται έτσι «χρυσός» για τον ευρύτερο φαρμακευτικό κλάδο.

(Πηγή: dw.com με πληροφορίες από Zeit Online/ ARD/ Tagesschau/ Spiegel Online)

Μεγάλο πρόβλημα στο κομμάτι της εκπαίδευσης προκαλεί η υπογεννητικότητα στη χώρα μας.

Σύμφωνα με έρευνα του ΙΟΒΕ, η Ελλάδα βλέπει να μειώνονται οι γεννήσεις περισσότερο κι από την εποχή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, κάτι που οδηγεί στο κλείσιμο αρκετών σχολείων, κυρίως στα νηπιαγωγεία και στο δημοτικό.

Μάλιστα, σύμφωνα με την έρευνα, σε 15 χρόνια ο μαθητικός πληθυσμός θα έχει μειωθεί κατά 430.000 παιδιά.

Το πρόβλημα που εντοπίζεται από το 2010 και μετά θα αρχίζει να φαίνεται περισσότερο σε Γυμνάσια και Λύκεια το 2022 και από το 2028 θα δημιουργήσει δυσκολίες και στα Πανεπιστήμια.

Μέχρι στιγμής, το φαινόμενο αναστολής λειτουργίας των σχολείων είναι πιο έντονο στην περιφέρεια.

Για παράδειγμα στην Λάρισα πέρυσι πήγαν 258 μαθητές λιγότεροι. Στην Στερεά Ελλάδα, δεκάδες δημοτικά και Λύκεια λειτουργούν με μόλις έναν ή δύο μαθητές, εφόσον δεν υπάρχει η δυνατότητα να μεταφερθούν σε άλλα κοντινά σχολεία με περισσότερους μαθητές. Η δραματική μείωση των μαθητών εξάλλου, αποτυπώνεται σε απόφαση που δημοσιεύθηκε πριν από λίγες ημέρες στην Εφημερίδα της κυβερνήσεως, για το κλείσιμο 23 σχολείων σε 19 δήμους της Αττικής (14 νηπιαγωγεία και 9 δημοτικά), από τη Βούλα και τον Μαραθώνα μέχρι τον Γέρακα και τα Μέγαρα. Ως κύριος λόγος αναφέρεται η έλλειψη μαθητικού προσωπικού.

Επίσης, κατά την περίοδο 2009 – 2014 έκλεισαν 1.705 σχολικές μονάδες: 796 δημοτικά, 509 νηπιαγωγεία και τα υπόλοιπα ήταν γυμνάσια και λύκεια.

(Πηγή: newsbeast.gr)

Οι Έλληνες ανησυχούν για τις φυσικές καταστροφές, θεωρώντας με διαφορά νούμερο ένα κίνδυνο τους σεισμούς.

Περισσότεροι από ένας στους τέσσερις (το 26%) δεν μπορούν να σκεφτούν σωστά ούτε έναν αριθμό έκτακτης ανάγκης όπως το 199 της Πυροσβεστικής ή το ευρωπαϊκό 112, ενώ πάνω από τρεις στους τέσσερις (το 77%) δεν έχουν πάρει μέρος ποτέ στη ζωή τους σε κάποια σχετική άσκηση προετοιμασίας, με εξαίρεση τους σεισμούς για τους οποίους γίνονται ασκήσεις στα σχολεία εδώ και χρόνια.

Αυτά προκύπτουν από έρευνα επιστημόνων του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών (ΕΑΑ), με επικεφαλής την δρα Κατερίνα Παπαγιαννάκη του Ινστιτούτου Ερευνών Περιβάλλοντος και Βιώσιμης Ανάπτυξης (ΙΕΠΒΑ), η οποία πραγματοποιήθηκε το 2019 σε πανελλαδικό δείγμα 2.330 ατόμων μέσω της μετεωρολογικής ιστοσελίδας meteo.gr και δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό “Water” (Νερό). Στην έρευνα συμμετείχαν οι ερευνητές του ΕΑΑ Βασιλική Κοτρώνη και Κώστας Λαγουβάρδος, καθώς επίσης οι Μιχάλης Διακάκης και Εμμανουήλ Ανδρεαδάκης του Τμήματος Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Η μελέτη, που εστιάστηκε στο πώς οι Έλληνες αντιλαμβάνονται τους διάφορους φυσικούς κινδύνους και κατά πόσο είναι προετοιμασμένοι για αυτούς, βρήκε ότι οι μετεωρολογικοί κίνδυνοι (π.χ. πλημμύρες) θεωρούνται λιγότερο επικίνδυνοι και λιγότερο πιθανοί σε σχέση με τους γεωφυσικούς κινδύνους, ιδίως τους σεισμούς. Οι σεισμοί είναι αυτό που οι Έλληνες φοβούνται περισσότερο, ενώ ακολουθούν οι πυρκαγιές και μετά οι πλημμύρες.

Παραδόξως, αν και ο κίνδυνος σεισμού θεωρείται τόσο υψηλός, η προετοιμασία δεν είναι ανάλογη της αντίληψης για την απειλή. Οι λόγοι εντοπίζονται όχι μόνο στο υψηλό κόστος που απαιτείται, αλλά και στην χαμηλή πεποίθηση των ατόμων ότι μπορούν με ατομικές δράσεις να βελτιώσουν την ασφάλειά τους.

Από άποψη πιθανότητας να συμβούν, οι Έλληνες θεωρούν πιθανότερες τις καταιγίδες και έπονται κατά σειρά οι καύσωνες και οι σεισμοί, ενώ πιο πίσω ακολουθούν οι παγετοί, οι πυρκαγιές, οι ξηρασίες και οι πλημμύρες. Οι ηφαιστειακές εκρήξεις θεωρούνται ο λιγότερο πιθανός κίνδυνος από τους Έλληνες.

Χωρίς ασφάλιση δύο στους τρεις

Παρά τους διάχυτους φόβους στην ελληνική κοινωνία, σχεδόν δύο στους τρεις (ποσοστό 64%) δεν έχουν κάνει καμία ασφάλιση της περιουσίας τους έναντι φυσικής καταστροφής. Αλλά και από όσους έχουν κάνει, το 28% έχει υποχρεωθεί στο πλαίσιο λήψης δανείου από τράπεζα, ενώ μόνο ένα 14% των Ελλήνων έχει ασφαλιστεί με δική του πρωτοβουλία.

Οι άνδρες στη χώρα μας ανησυχούν για τις φυσικές καταστροφές λιγότερο από ό,τι οι γυναίκες, ιδίως όσον αφορά τους μετεωρολογικούς κινδύνους (εν μέρει για αυτό επτά στα δέκα θύματα από πλημμύρες στην Ελλάδα είναι άνδρες), ενώ οι ηλικιωμένοι ανησυχούν περισσότερο από τους νεότερους. Επίσης όσοι έχουν υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο και εισόδημα ανησυχούν λιγότερο, ενώ αντίθετα όσοι έχουν βιώσει κάποια φυσική καταστροφή μετά ανησυχούν περισσότερο, όπως είναι αναμενόμενο, αλλά και προετοιμάζονται καλύτερα για μια επόμενη. Δυστυχώς, σύμφωνα με τη μελέτη, με το πέρασμα του χρόνου αυτή η εγρήγορση τείνει να εξανεμίζεται.

Μέτριος είναι ο βαθμός εμπιστοσύνης των Ελλήνων απέναντι στις Αρχές ότι έχουν την ικανότητα να προστατεύσουν το κοινό από μια φυσική καταστροφή. Όσον αφορά την εμπιστοσύνη ότι θα υπάρξει έγκαιρη προειδοποίηση για ένα επερχόμενο ακραίο συμβάν, αυτή αφορά πρωτίστως τους καύσωνες και δευτερευόντως τις καταιγίδες και σε πολύ μικρότερο βαθμό άλλους κινδύνους.

Όσον αφορά στους μετεωρολογικούς κινδύνους, οι Έλληνες φαίνεται πως είναι ελλιπώς προετοιμασμένοι. «Οι φυσικοί κίνδυνοι που σχετίζονται με το κλίμα», τονίζουν οι ερευνητές, «πρέπει να αναδειχθούν ως σημαντικές απειλές, ιδίως με δεδομένες τις δυσοίωνες προβλέψεις για την κλιματική αλλαγή για την περιοχή μας, αναφορικά με τις πλημμύρες, τα φαινόμενα κατολισθήσεων και τις δασικές πυρκαγιές. Αυτό, με τη σειρά του, μπορεί να επηρεάσει θετικά τη δημόσια ατζέντα, όσον αφορά την πρόληψη και προστασία από τέτοιους κινδύνους».

Η κ. Παπαγιαννάκη, ερευνήτρια ΕΛΕ Β’ του ΙΕΠΒΑ/ΕΑΑ, δήλωσε στο Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ότι «σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, οι πολίτες με αυξημένη ενημέρωση και πρόσβαση σε εξειδικευμένη πληροφορία έχουν και αυξημένη δυνατότητα να ανταποκριθούν στους κινδύνους που σχετίζονται με τα φυσικά φαινόμενα. Οι σύγχρονες εκστρατείες ευαισθητοποίησης οφείλουν να διεγείρουν την ατομική αντίληψη του κινδύνου και να πείσουν τον πολίτη σχετικά με την αποτελεσματικότητα της προληπτικής συμπεριφοράς».

(Πηγή: enikos.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Τη μάχη με τον καρκίνο συνεχίζει να δίνει ο Θάνος Μικρούτσικος.

Με αφορμή τις γιορτινές ημέρες που διανύουμε, ο γνωστός μουσικοσυνθέτης απευθύνει έκκληση για αίμα από το νοσοκομείο όπου βρίσκεται, τόσο για τον ίδιο όσο και για όσους ανθρώπους το έχουν ανάγκη.

“Αυτές τις μέρες στο νοσοκομείο χρειάστηκε πολλές φορές να κάνω μετάγγιση αίματος. Το ίδιο και οι άνθρωποι στους διπλανούς θαλάμους. Σκεφτόμουνα αντί για δώρο φέτος να δώσετε αίμα. Για τον Θ.Μ. Για κάποιον που το έχει ανάγκη. Αυτές τις γιορτές σκεφτείτε τους άλλους και γίνετε αιμοδότες”, έγραψε στο Facebook.

(Πηγή: enallaktikos.gr)

Ο πρώην διευθύνων σύμβουλος και γενικός διευθυντής Ντιντιέ Λομπάρ της γαλλικής εταιρείας τηλεπικοινωνιών France Telecom καθώς και άλλα δύο στελέχη της καταδικάστηκαν χθες στο Παρίσι για «ηθική παρενόχληση» σχετικά με την πολιτική αναδιάρθρωσης της εταιρείας η οποία συνδέθηκε με αυτοκτονίες εργαζομένων τη δεκαετία του 2000. 

Ο Λομπάρ, ο δεύτερος στην ιεραρχία της εταιρείας Λουί- Πιερ Βενέ και ο πρώην διευθυντής ανθρώπινου δυναμικού Ολιβιέ Μπαρμπερό καταδικάστηκαν σε φυλάκιση ενός έτους, εκ των οποίων οι οκτώ μήνες με αναστολή, και σε πρόστιμο 15.000 ευρώ επειδή εφάρμοσαν μια ακραία πολιτική μείωσης προσωπικού το διάστημα 2007-2008.

Ο Λομπάρ άσκησε ήδη έφεση, ανακοίνωσε ο δικηγόρος του.

Εξάλλου η εταιρεία, που τo 2013 μετονομάστηκε Orange, καταδικάστηκε στο ανώτατο προβλεπόμενο πρόστιμο των 75.000 ευρώ.

Τέσσερα άλλα στελέχη της εταιρείας κρίθηκαν ένοχα για συνέργεια και καταδικάστηκαν σε τέσσερις μήνες φυλάκιση με αναστολή και πρόστιμο 5.000 ευρώ.

Η France Τelecom είχε γίνει στα τέλη της δεκαετίας του 2000 σύμβολο των κακομεταχείρισης εργαζομένων στη Γαλλία

Πριν δέκα χρόνια η εταιρεία είχε έρθει στη δημοσιότητα αφού πολλοί εργαζόμενοί της αυτοκτονούσαν αφήνοντας πίσω τους σημειώματα ιδιαίτερα επικριτικά για τη France Telecom.

Το δικαστήριο εξέτασε τις υποθέσεις 39 εργαζομένων, εκ των οποίων οι 19 αυτοκτόνησαν και οι 12 αποπειράθηκαν να βάλουν τέλος στη ζωή τους. Οι υπόλοιποι πάσχουν από κατάθλιψη ή δεν είναι σε θέση να εργαστούν.

Την περίοδο 2007-2010 η εταιρεία, που μόλις είχε ιδιωτικοποιηθεί, ξεκίνησε μια τεράστια αναδιάρθρωση. Ο Λομπάρ είχε στόχο να μεταμορφώσει τη France Telecom σε διάστημα τριών ετών με την περικοπή 22.000 θέσεων εργασίας και τη μετακίνηση 10.000 εργαζομένων σε σύνολο 120.000.

«Τα μέσα που επιλέχθηκαν για να επιτευχθούν οι 22.000 αποχωρήσεις ήταν απαγορευμένα», σχολίασε ο δικαστής. Επρόκειτο για μια «βεβιασμένη» περικοπή θέσεων εργασίας.

Εξάλλου κάποιοι εργαζόμενοι πήραν μετάθεση μακριά από τις οικογένειές τους, απολύθηκαν όταν καταργήθηκαν οι θέσεις τους ή τους ανατέθηκαν εξευτελιστικές δουλειές.

«Θα τους διώξω με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, από το παράθυρο ή από την πόρτα», είχε δηλώσει το 2007 ο Λομπάρ σε στελέχη της εταιρείας.

Ο ίδιος παραδέχθηκε στο δικαστήριο ότι η αναδιάρθρωση της εταιρείας αναστάτωσε τους εργαζόμενους, αλλά απέρριψε την ιδέα ότι οδήγησε κάποιους στην αυτοκτονία.

Ανάμεσα στις υποθέσεις που εξέτασε το δικαστήριο ήταν αυτή μίας 32χρονης γυναίκας η οποία το 2009 αυτοκτόνησε στο γραφείο της στο Παρίσι. Μία άλλη γυναίκα προσπάθησε να αυτοκτονήσει στη Μετς όταν ενημερώθηκε ότι θα πάρει μετάθεση για τρίτη φορά σε διάστημα ενός έτους.

Το 2011 ένας 57χρονος εργαζόμενος αυτοκτόνησε μόλις έφτασε στο γραφείο του κοντά στη Μπορντό.

(Πηγή: enallaktikos.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Εικόνες συγκλονιστικές από μια γυναίκα που ζει σε αυτοκίνητο εδώ και δύο χρόνια…

Ο λόγος για την κυρία Μαρίνα, η οποία λαμβάνει, όπως λέει, ένα επίδομα φτώχιας, με το οποίο δεν μπορεί να καλύψει ούτε τις βασικές της ανάγκες.

Κοιμάται στο αυτοκίνητο, ενώ πίνει δωρεάν τον καφέ της στο ΚΑΠΗ Δειλινών.

Όπως περιέγραψε στον φακό της ΚΡΗΤΗ TV, η καθημερινότητά της είναι εφιαλτική.

Ωστόσο, υπάρχουν άνθρωποι που τη στηρίζουν, δείχνοντας έμπρακτα την αλληλεγγύη τους.

Μάλιστα, πριν λίγες μέρες οικογένεια από τη Σάμο τής έκανε πρόταση να μεταβεί στο νησί αυτό του Αιγαίου τις ημέρες των Χριστουγέννων για να μην κοιμάται στο αυτοκίνητο.

(Πηγή: neakriti.gr)

Η ενασχόληση με τις τέχνες και γενικότερα οι πολιτιστικές δραστηριότητες ευνοούν την μακροζωΐα. Οι τακτικές επισκέψεις σε μουσεία, θέατρα, όπερες, συναυλίες, γκαλερί, εκθέσεις και σε άλλους χώρους πολιτιστικών δραστηριοτήτων συνδέονται με περισσότερα χρόνια ζωής, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα

Η ενασχόληση με τις τέχνες και γενικότερα οι πολιτιστικές δραστηριότητες ευνοούν την μακροζωΐα. Οι τακτικές επισκέψεις σε μουσεία, θέατρα, όπερες, συναυλίες, γκαλερί, εκθέσεις και σε άλλους χώρους πολιτιστικών δραστηριοτήτων συνδέονται με περισσότερα χρόνια ζωής, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα.

Μάλιστα, όσο περισσότερο ασχολείται κανείς με τον πολιτισμό, τόσο το καλύτερο για την υγεία, όπως δείχνει η μελέτη. Προηγούμενες μελέτες είχαν βρει ότι οι τέχνες μπορούν να βελτιώσουν τη σωματική και ψυχική υγεία και βοηθούν στη μάχη κατά της κατάθλιψης, της άνοιας, των χρόνιων πόνων κ.α. Η νέα έρευνα δείχνει ότι ο πολιτισμός συμβάλλει θετικά και στο προσδόκιμο ζωής.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου (UCL), με επικεφαλής την αναπληρώτρια καθηγήτρια ψυχοβιολογίας και επιδημιολογίας Ντέιζι Φάνκουρτ του Τμήματος Επιστήμης της Συμπεριφοράς και Υγείας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό «British Medical Journal» (BMJ), ανέλυσαν στοιχεία για περισσότερα από 6.000 άτομα άνω των 50 ετών. Σε βάθος 12ετίας έγινε συσχέτιση της συχνότητας επισκέψεων σε χώρους τέχνης και πολιτισμού με την κατάσταση της υγείας τους.

Διαπιστώθηκε ότι όσοι πήγαιναν σε κάποια παράσταση ή άλλη πολιτιστική εκδήλωση έστω μια-δυό φορές το χρόνο, είχαν κατά μέσο όρο 14% μικρότερο κίνδυνο πρόωρου θανάτου από οποιαδήποτε αιτία, σε σχέση με όσους δεν πήγαιναν καθόλου. Η μείωση του κινδύνου ήταν μεγαλύτερη (31%) για όσους πήγαιναν συχνότερα, τουλάχιστον μια φορά κάθε λίγους μήνες, και ακόμη μεγαλύτερη για όσους πήγαιναν ακόμη πιο συχνά, π.χ. κάθε μήνα.

«Τα ευρήματα αναδεικνύουν τη σημασία των κοινωνικών παραγόντων στην υγεία. Ο καθένας πρέπει να έχει την ευκαιρία να συμμετέχει σε πολιτιστικές δραστηριότητες», τόνισαν οι ερευνητές και επεσήμαναν ότι το όφελος είναι μεγαλύτερο για ορισμένες ομάδες όπως οι φτωχοί, οι καταθλιπτικοί και οι μοναχικοί άνθρωποι. Επίσης υπογράμμισαν ότι είναι σημαντικό να υπάρχουν δραστηριότητες σχετικές με την τέχνες και τον πολιτισμό στα σχολεία και στα πανεπιστήμια.

(Πηγή: in.gr)

Οι άνθρωποι που εκτίθενται σε υψηλότερα επίπεδα ρύπανσης του αέρα, είναι πιθανότερο να πάθουν κατάθλιψη ή να αυτοκτονήσουν, σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική μελέτη.

Η πρώτη συστηματική έρευνα (μετα-ανάλυση) που συσχετίζει την ατμοσφαιρική ρύπανση με διάφορα ψυχικά προβλήματα, βασίζεται στην αξιολόγηση στοιχείων 25 μελετών από 16 χώρες. Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Ψυχιατρικής του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου (UCL), με επικεφαλής τη δρα ‘Αϊζομπελ Μπρεϊθγουέιτ, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό περιβαλλοντικής υγείας “Environmental Health Perspectives”.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι αν παγκοσμίως μειωθεί η μέση έκθεση στα μικροσωματίδια ΡΜ2,5 (με διάμετρο μικρότερη από 2,5 εκατομμυριοστά του μέτρου) από 44 μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο αέρα σε 25 μικρογραμμάρια, τότε θα υπάρξει μια μείωση κατά 15% στον κίνδυνο κατάθλιψης παγκοσμίως. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά τα εν λόγω σωματίδια να μην υπερβαίνουν τα 10 μg/m3.

«Γνωρίζαμε ήδη ότι η ρύπανση του αέρα είναι κακή για την υγεία των ανθρώπων, προκαλώντας πολλά προβλήματα, από νόσους της καρδιάς και των πνευμόνων μέχρι εγκεφαλικό και μεγαλύτερο κίνδυνο άνοιας. Τώρα δείξαμε επίσης μπορεί να επιφέρει σημαντική βλάβη στην ψυχική υγεία μας, πράγμα που καθιστά ακόμη πιο επείγουσα την ανάγκη για καθάρισμα του αέρα που αναπνέουμε», ανέφερε η δρ Μπρεϊθγουέιτ.

Η νέα μελέτη βρήκε ότι μια αύξηση κατά 10 μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο αέρα στο μέσο επίπεδο των σωματιδίων ΡΜ2,5, σχετίζεται κατά προσέγγιση με μια αύξηση κατά 10% στην πιθανότητα εμφάνισης κατάθλιψης. Επίσης ο κίνδυνος αυτοκτονίας φαίνεται να είναι μεγαλύτερος τις μέρες που αυξάνονται τα επίπεδα ρύπανσης της ατμόσφαιρας, αν και η συσχέτιση ρύπανσης-αυτοκτονιών είναι μικρότερη από ό,τι ρύπανσης-κατάθλιψης. Η πιθανότητα αυτοκτονίας αυξάνεται κατά 2% για κάθε αύξηση της ρύπανσης κατά 10 μg/m3 επί τρεις μέρες.

Οι ερευνητές τόνισαν η μελέτη αναδεικνύει συσχετίσεις και δεν μπορεί να αποδείξει ότι η ίδια η ρύπανση προκαλεί άμεσα προβλήματα ψυχικής υγείας. «Γνωρίζουμε πάντως ότι τα μικροσκοπικά σωματίδια από το βρώμικο αέρα μπορούν να φθάσουν στον εγκέφαλο μέσω της κυκλοφορίας του αίματος και της μύτης, καθώς επίσης ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση έχει συνδεθεί με αυξημένη φλεγμονή των νευρώνων, βλάβες στα νευρικά κύτταρα και αλλαγές στην παραγωγή της ορμόνης του στρες, παράγοντες που όλοι έχουν συσχετισθεί στο παρελθόν με κακή ψυχική υγεία», τόνισε η Μπρεϊθγουέιτ.

Οι ερευνητές θα επεκτείνουν την έρευνα, εστιάζοντας πλέον στην επίπτωση της ρύπανσης του αέρα στους εσωτερικούς χώρους πάνω στην ψυχική υγεία.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

SHUTTERSTOCK

Ο μήνας Νοέμβριος του 2019 είναι ο δεύτερος θερμότερος που έχει ποτέ καταγραφεί στη Γη από το 1880, (ο Νοέμβριος του 2015 ο θερμότερος), ανακοίνωσε σήμερα η αμερικανική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA), επιβεβαιώνοντας με τη σειρά της ότι διανύουμε μια νέα χρονιά με ρεκόρ ζέστης.

Από την πλευρά της, η ευρωπαϊκή υπηρεσία Copernicus είχε δημοσιεύσει μια ελαφρώς διαφορετική εκτίμηση επιβεβαιώνοντας, ωστόσο, την ίδια τάση κι εκτιμώντας ότι ο μήνας αυτός βρίσκεται μεταξύ των τριών θερμότερων μηνών Νοεμβρίου στα αρχεία καταγραφής, μαζί με το 2015 και το 2016

Σύμφωνα με τη NOAA, η μέση θερμοκρασία της γης τον Νοέμβριο του 2019 ήταν υψηλότερη κατά 0,92 βαθμούς Κελσίου σε σχέση με τον μέσο όρο του 20ου αιώνα, των 12,9 βαθμών Κελσίου.

Σημειώνεται πως το έτος 2019, κι ιδίως ο Ιούλιος, έχει καταγράψει απανωτά ρεκόρ. Έως αυτή τη στιγμή, είναι η δεύτερη θερμότερη χρονιά από το 1880, σύμφωνα με τους Αμερικανούς.

(Πηγή: naftemporiki.gr με πληροφορίες από ΑΜΠΕ, ΑFP)

David Gray/Sonali Paul

Ο υδράργυρος σπάει όλα τα κοντέρ στην Αυστραλία. Η Τρίτη ήταν η πιο θερμή ημέρα στην ιστορία της χώρας, με τη μέση θερμοκρασία να φθάνει τους 40,9 βαθμούς Κελσίου.

Πρόκειται για την υψηλότερη θερμοκρασία από τότε που άρχισαν να καταγράφονται στοιχεία στην Αυστραλία, όπως ανακοίνωσε η αυστραλιανή μετεωρολογική υπηρεσία.

Το προηγούμενο ρεκόρ είχε σημειωθεί τον Ιανουάριο του 2013 και ήταν 40,3° Κελσίου, υπενθύμισε η υπηρεσία. Το νέο ρεκόρ αναμένεται να σπάσει πολύ σύντομα, καθώς εξαπλώνεται κύμα καύσωνα στη χώρα που υπάρχει κίνδυνος να ευνοήσει τις δασικές πυρκαγιές οι οποίες μαίνονται στην Αυστραλία.

«Τα προκαταρκτικά δεδομένα δείχνουν ότι χθες ήταν η πιο θερμή ημέρα που έχει καταγραφεί ποτέ, με τις θερμοκρασίες να ξεπερνούν τους 45° Κελσίου στο μεγαλύτερο μέρος της ενδοχώρας, με μια πολύ εκτεταμένη μάζα θερμού αέρα», επισήμανε η μετεωρολόγος Ντιάνα Ίντι.

«Αυτός ο καύσωνας θα ενταθεί σήμερα», πρόσθεσε.

Νέα ρεκόρ ζέστης καταγράφηκαν αυτή την εβδομάδα στην Πολιτεία της Δυτικής Αυστραλίας, όπου πυροσβέστες αγωνίζονται εναντίον πυρκαγιών που έχουν απανθρακώσει δεκάδες χιλιάδες στρέμματα.

Το κύμα καύσωνα προελαύνει προς το κεντρικό τμήμα της χώρας, προς ανατολική κατεύθυνση, όπου ήδη πυρκαγιές κατέστρεψαν δεκάδες χιλιάδες στρέμματα βλάστησης και πάνω από 700 σπίτια.

Οι πυρκαγιές αυτές ώθησαν πολλούς Αυστραλούς να διαδηλώσουν εναντίον της παθητικότητας της συντηρητικής κυβέρνησης της Αυστραλίας στον αγώνα εναντίον των κλιματικών αλλαγών και της υπερθέρμανσης του πλανήτη.

Σήμερα οι αρχές προειδοποίησαν τους κατοίκους της ανατολικής ακτής εναντίον της «νέας απειλής», καθώς αναμένονται ισχυροί άνεμοι με ριπές 100 χιλιομέτρων την ώρα σε περιοχές όπου μαίνονται πυρκαγιές εκτός κάθε ελέγχου.

«Οι πυροσβέστες, οι υπηρεσίες άμεσης βοήθειας και οι τοπικοί πληθυσμού θα βρεθούν αντιμέτωποι τις επόμενες ημέρες με μια νέα απειλή», δήλωσε ο Σέιν Φιτζσίμονς, αξιωματικός της πυροσβεστικής στη Νέα Νότια Ουαλία. Στην Πολιτεία αυτή ο υδράργυρος αναμένεται να φθάσει τους 45° αύριο Πέμπτη.

Τριάντα εκατομμύρια στρέμματα γης έχουν απανθρακωθεί σε όλη τη χώρα και έξι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στις εκατοντάδες πυρκαγιές των τελευταίων μηνών, συμπεριλαμβανομένης μιας γιγαντιαίας φωτιάς βόρεια του Σίδνεϊ. Οι αρχές κάνουν λόγο για «κατάσταση έκτακτης ανάγκης για τη δημόσια υγεία» στη μεγαλύτερη πόλη της χώρα λόγω των τοξικών καπνών που αναπνέουν οι κάτοικοί της εδώ κι εβδομάδες.

Οι φωτιές είναι συχνές στην Αυστραλία όταν έρχεται το καλοκαίρι του νοτίου ημισφαιρίου αλλά φέτος άρχισαν πάρα πολύ νωρίς και είναι εξαιρετικά εκτεταμένες. Ερευνητές εκτιμούν ότι η αύξηση της θερμοκρασίας στον πλανήτη δημιουργεί συνθήκες που ευνοούν τις πυρκαγιές ακόμα πιο πολύ.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

Συντάκτης: Νατάσα Καραθάνου

@pixabay

Τους ανθρώπους, πρόσφυγες και μετανάστες, που ζουν σαν σκιές στην πόλη, αφού δεν έχουν καταγραφεί από την Υπηρεσία Ασύλου, επιχειρεί να φέρει στο φως έρευνα που πραγματοποιήθηκε το 2018 από το δήμο Θεσσαλονίκης, με την υποστήριξη ανθρωπιστικών οργανώσεων.

Το δείγμα υπηκόων τρίτων χωρών, που δεν έχουν καταγραφεί από την Υπηρεσία Ασύλου, αποτελούσαν 441 άτομα, κατανεμημένα σε όλο το δήμο Θεσσαλονίκης και την Ανοικτή Δομή Υποδοχής (ΑΔΥ) Διαβατών, εκ των οποίων τα 222 ζούσαν άστεγα, 161 έμεναν ως μη δηλωμένοι κάτοικοι στην ΑΔΥ και τα υπόλοιπα ενοικίαζαν διαμερίσματα.

Όπως προέκυψε, η πλειονότητα αυτών των ανθρώπων- 93% – είχε φτάσει μέσω των συνόρων του Έβρου, κατείχε υπηρεσιακά σημειώματα χορηγηθέντα από την αστυνομία, προέρχονταν από τη Συρία (34%) και το Ιράκ (28%), είναι κυρίως άντρες κάτω των 35 ετών με τους περισσότερους να δηλώνουν ότι έχουν πρόθεση να ζητήσουν άσυλο στην Ελλάδα.

“Με δεδομένο το περιορισμένο δυναμικό του Περιφερειακού γραφείου Ασύλου της Θεσσαλονίκης και της τοπικής Διεύθυνσης Αλλοδαπών της αστυνομίας, οι νέες αφίξεις από τα χερσαία σύνορα δυσκολεύτηκαν σημαντικά στην υποβολή, στην Υπηρεσία Ασύλου, σχετικών αιτήσεων. Η δήλωση αποτελεί βασική προϋπόθεση προκειμένου ένα άτομο να ωφελείται από τις υπηρεσίες που παρέχονται επί του παρόντος στους αιτούντες άσυλο. Ο χρόνος που απαιτείται για τη δήλωση ενός ατόμου ως αιτούντα άσυλο στη Θεσσαλονίκη αποτελεί βασική ανησυχία που επεκτείνει και διατηρεί την κατάσταση έλλειψης στέγης για τους μη δηλωμένους αιτούντες άσυλο” καταγράφεται στην έρευνα που παρουσιάστηκε το πρωί στη Θεσσαλονίκη.

Αν και δεν έχουν δικαίωμα νόμιμης απασχόλησης στην Ελλάδα, διερευνήθηκαν τυχόν ανεπίσημες δραστηριότητες που πραγματοποιούσαν, παρά την έλλειψη απαραίτητων εγγράφων. Ελάχιστοι, κυρίως άγαμοι Πακιστανοί, δήλωσαν ότι έχουν εργαστεί και ορισμένοι ανέφεραν ότι παρείχαν “σεξουαλική εργασία”. Λιγότεροι από τους μισούς δεν είχαν εισόδημα, το 28% ζούσε με δικές του αποταμιεύσεις και το 18% λάμβανε εμβάσματα από συγγενείς και φίλους στο εξωτερικό.

Εκτός από τους υπηκόους τρίτων χωρών, που δεν έχουν καταγραφεί από την Υπηρεσία Ασύλου, πραγματοποιήθηκε, παράλληλα και έρευνα σε δείγμα 1.808 προσφύγων και αιτούντων άσυλο. Πρόκειται για άτομα, κυρίως Σύρους και Ιρακινούς, που διαμένουν σε διαμερίσματα, μέσω του προγράμματος ESTIA, είτε στεγάζονται με ίδια μέσα, είτε είναι δηλωμένοι κάτοικοι της Δομής Διαβατών. Είναι ενδεικτικό ότι, σε σύγκριση με τα νοικοκυριά στο πρόγραμμα στέγασης και στην ΑΔΥ Διαβατών, τα νοικοκυριά που στεγάζονταν με ίδια μέσα έδειξαν μεγαλύτερη δυνατότητα αυτάρκειας και είχαν συχνά αποδοχές από εργασία ως δευτερεύουσα πηγή εισοδήματος. Αυτή η πηγή εισοδήματος ήταν επιπρόσθετη της οικονομικής βοήθειας που αποτελούσε τη βασική πηγή εισοδήματος σε όλες τις κατηγορίες, ανάλογα με τον τύπο στέγασης.

“Παρότι όμως”, αναφέρεται στη μελέτη, “η πρόθεση παραμονής αναφέρθηκε από την πλειονότητα των ερωτηθέντων σε όλες τις εθνικότητες, εντούτοις επικρατούσε περισσότερο στα νοικοκυριά Πακιστανών και Ιρακινών παρά σε αυτά Σύρων και Ιρανών”.

Όσον αφορά την αλληλεπίδραση με Έλληνες, όταν ρωτήθηκαν αν τα παιδιά τους παίζουν με τα ντόπια παιδιά, μόλις το 36% των νοικοκυριών στα Διαβατά απάντησε θετικά, ποσοστό που όμως αυξάνεται στο 45% στα νοικοκυριά με στέγαση με ίδια μέσα και στο 52% στα νοικοκυριά με παιδιά στο πρόγραμμα στέγασης.

Για τη διεξαγωγή της έρευνας συγκροτήθηκε Συμβουλευτική Επιτροπή στην οποία συμμετείχε:

• ο Δήμος Θεσσαλονίκης
• η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR)
• το Νορβηγικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες (NRC)
• το κέντρο ημέρας Προσφύγων Αλκυόνη
• η Άρσις
• το Solidarity Now
• το Δανέζικο Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες (DRC)
• ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης (IOM)
• ο σύλλογος εθελοντών OMNES
• το δίκτυο της κοινωνίας των πολιτών Help Refugees
• η οργάνωση INTERSOS
• η οργάνωση Filoxenia και 
• ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός

(Πηγή: enallaktikos.gr)

Ένα ποίημα του Μπέρτολτ Μπρεχτ, με αφορμή την (18η Δεκεμβρίου) Παγκόσμια Ημέρα Μεταναστών.

Λαθεμένο μού φαινόταν πάντα τ’ όνομα που μας δίναν:
«Μετανάστες».

Θα πει, κείνοι που αφήσαν την πατρίδα τους. Εμείς, ωστόσο,
δε φύγαμε γιατί το θέλαμε,
λεύτερα να διαλέξουμε μιαν άλλη γη. Ούτε
και σε μιαν άλλη χώρα μπήκαμε
να μείνουμε για πάντα εκεί, αν γινόταν.

Εμείς φύγαμε στα κρυφά. Μας κυνηγήσαν, μας προγράψανε.
Κι η χώρα που μας δέχτηκε, σπίτι δε θα ‘ναι, μα εξορία.

Έτσι, απομένουμε δω πέρα, ασύχαστοι, όσο μπορούμε πιο κοντά
στα σύνορα,
προσμένοντας του γυρισμού τη μέρα, καραδοκώντας το παραμικρό
σημάδι αλλαγής στην άλλην όχθη, πνίγοντας μ’ ερωτήσεις
κάθε νεοφερμένο, χωρίς τίποτα να ξεχνάμε, τίποτα
ν’ απαρνιόμαστε,
χωρίς να συχωράμε τίποτ’ απ’ όσα έγιναν, τίποτα δε συχωράμε.

Α, δε μας ξεγελάει τούτη η τριγύρω σιωπή! Ακούμε ίσαμ’ εδώ
τα ουρλιαχτά που αντιλαλούν απ’ τα στρατόπεδά τους. Εμείς
οι ίδιοι
μοιάζουμε των εγκλημάτων τους απόηχος, που κατάφερε
τα σύνορα να δρασκελίσει. Ο καθένας μας,
περπατώντας μες στο πλήθος με παπούτσια ξεσκισμένα,
μαρτυράει την ντροπή που τη χώρα μας μολεύει.

Όμως κανένας μας
δε θα μείνει εδώ. Η τελευταία λέξη
δεν ειπώθηκε ακόμα.

Μπέρτολτ Μπρεχτ, Για τον όρο «μετανάστες» (1937), Ποιήματα, μετάφραση: Μάριος Πλωρίτης, Εκδόσεις Θεμέλιο, σ.67.

(Πηγή: imerodromos.gr)