paidevo.gr

«Αγάπη μου συρρίκνωσα τα ζώα!»: Βρετανοί επιστήμονες προειδοποιούν ότι περισσότερα από 1.000 μεγαλύτερου μεγέθους είδη θηλαστικών και πουλιών εκτιμάται ότι θα έχουν εξαφανιστεί μέσα στα επόμενα 100 χρόνια.

Όσο περνούν τα χρόνια, στον πλανήτη μας θα επικρατούν ολοένα μικρότερα σε μέγεθος θηλαστικά ζώα και πουλιά, με αποτέλεσμα σε 100 χρόνια να έχουν σχεδόν εξαφανιστεί τα μεγάλα ζώα, προειδοποιούν Βρετανοί επιστήμονες.

Το μέλλον ανήκει στα μικρόσωμα και γρήγορα ζώα που γεννούν πολλούς απογόνους και τρώνε έντομα, τα οποία μπορούν να προσαρμοστούν και να επιβιώσουν σε πολλά διαφορετικά περιβάλλοντα. Ανάμεσα στους «νικητές» θα είναι σίγουρα τα τρωκτικά και τα ωδικά πτηνά, ενώ άλλα ζώα όπως οι ελέφαντες, οι ρινόκεροι, οι ιπποπόταμοι, οι καμηλοπαρδάλεις, οι τίγρεις και οι αετοί, που δεν έχουν την ίδια προσαρμοστικότητα, οδεύουν προς εξαφάνιση.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον, με επικεφαλής τον Ρομπ Κουκ, που ανέλυσαν στοιχεία για 15.484 είδη ζώων και πουλιών της ξηράς και έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature Communications», προβλέπουν ότι το μέσο βάρος των θηλαστικών θα μειωθεί κατά 25% μέσα στον επόμενο αιώνα. Συγκριτικά, εκτιμάται ότι κατά τα προηγούμενα 125.000 χρόνια το σώμα των ζώων είχε μειωθεί μόνο κατά 14%.

«Η μεγαλύτερη απειλή για τα πουλιά και για τα ζώα είναι με μεγάλη διαφορά ο άνθρωπος, ο οποίος καταστρέφει τα ενδιαιτήματα τους μέσω αποψίλωσης των δασών, εντατικής γεωργίας, αστικοποίησης, κυνηγιού και των συνεπειών της παγκόσμιας υπερθέρμανσης», δήλωσε ο Κουκ.

Οι άνθρωποι έχουν ήδη εξαφανίσει τα περισσότερα μεγαλόσωμα ζώα που ζούσαν σε όλες τις ηπείρους της Γης, με εξαίρεση μέχρι σήμερα την Αφρική. Όμως περισσότερα από 1.000 μεγαλύτερου μεγέθους είδη θηλαστικών και πουλιών εκτιμάται ότι θα έχουν εξαφανιστεί μέσα στα επόμενα 100 χρόνια (πολλά από αυτά πλέον και στην Αφρική).

Οι πληθυσμοί των ζώων εκτιμάται ότι έχουν μειωθεί κατά περίπου 60% από το 1970 μέχρι σήμερα, κάτι που υποδηλώνει ότι βρίσκεται σε εξέλιξη μια έκτη μαζική εξαφάνιση των ειδών.

«Είναι ανησυχητικό ότι χάνουμε αυτά τα μεγάλα είδη, όταν δεν ξέρουμε καν πλήρως το ρόλο τους. Χωρίς αυτά, τα πράγματα μπορεί να αρχίσουν να χειροτερεύουν αρκετά γρήγορα, Τα οικοσυστήματα μπορεί να αρχίσουν να καταρρέουν και να δυσκολέψουν την επιβίωση μας», δήλωσε ο Κουκ.

(Πηγή: in.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Συντάκτης: Νατάσσα Ν. Σπαγαδώρου

Πηγή: AP Photo/Michael Probst

Με μεγάλη αγωνία, αίσθημα ευθύνης αλλά και με το δεδομένο ότι κάθε χρόνο διαγιγνώσκονται με καρκίνο 3 εκατ. άνθρωποι, παρά τις καινοτόμες θεραπείες και την επαγρύπνιση, η Ελληνική Ομοσπονδία Καρκίνου (ΕΛΛΟΚ), προσυπογράφει το Μανιφέστο για τις Ευρωπαϊκές εκλογές 2019  της ECPC – European Cancer Patient Coalition.

Η Ομοσπονδία, καλεί τους υποψήφιους Ευρωβουλευτές να δεσμευθούν ότι θα αναλάβουν δράση για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του καρκίνου και για τη μείωση των ανισοτήτων στην ογκολογική περίθαλψη και φροντίδα.

Η Ελληνική Ομοσπονδία Καρκίνου, το επίσημο δευτεροβάθμιο όργανο των Οργανώσεων Ασθενών με Καρκίνο στην Ελλάδα, εκπροσωπεί 36 Συλλόγους Ασθενών με καρκίνο και τις οικογένειές τους. Ως τακτικό μέλος, σε στενή συνεργασία και πλήρη εναρμόνιση με την ECPC-European Cancer Patient Coalition (Ευρωπαϊκή Συμμαχία Ασθενών με Καρκίνο), τον κεντρικό φορέα και επίσημο Ευρωπαϊκό εκπρόσωπο των οργανώσεων ασθενών με καρκίνο από όλες τις χώρες μέλη της ΕΕ, η ΕΛΛΟΚ υιοθετεί και προσυπογράφει  το Μανιφέστο των Ευρωπαίων Ασθενών με Καρκίνο, των επιβιωσάντων και των οικογενειών τους.

Παρά την πρόοδο που έχει συντελεστεί με τις καινοτόμες τεχνολογίες στη διάγνωση και θεραπεία του καρκίνου, ο αριθμός των ασθενών που έχασαν τη ζωή τους από τον καρκίνο στις χώρες  μέλη της Ε.Ε. το 2018 ανέρχεται σε 1.4 εκατομμύρια. Στην Ελλάδα οι αντίστοιχοι αριθμοί για το 2018, είναι 67.401 νέα περιστατικά ενώ η θνησιμότητα από καρκίνο ανήλθε σε 33.288 άτομα.

Το δικαίωμα των πολιτών στην υγεία έχει αναγνωρισθεί σε όλες τις διεθνείς συνθήκες ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι οποίες έχουν εγκριθεί από τις χώρες μέλη της ΕΕ. Η ουσιαστική εφαρμογή του δικαιώματος αυτού συνεπάγεται, την απρόσκοπτη πρόσβαση όλων των πολιτών σε όλες τις απαραίτητες θεραπείες και την εξασφάλιση υψηλής ποιότητας ογκολογικής περίθαλψης και φροντίδας για όλους τους ασθενείς με καρκίνο στη χώρα μας και στην Ευρώπη γενικότερα.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της ΕΕ είναι αρμόδια για την υιοθέτηση και συστάσεις για την εφαρμογή, από τις κυβερνήσεις των χωρών μελών, των κατάλληλων μέτρων, τα οποία ορίζουν υψηλές προδιαγραφές για την πρόσβαση, την ποιότητα, την αξιολόγηση και την ασφάλεια της ιατρικής τεχνολογίας, τις θεραπείες και τη περίθαλψη και φροντίδα για τον καρκίνο.

Το Μανιφέστο απευθύνεται σε όλους τους Υποψήφιους Ευρωβουλευτές και τους καλεί να παράσχουν  έμπρακτα τη στήριξη τους,  για τη βελτίωση της ογκολογικής περίθαλψης στη χώρα μας και την Ευρώπη, με συγκεκριμένες δράσεις, πρωτοβουλίες και την ανάπτυξη στενής συνεργασίας με τους εκπροσώπους των ασθενών με καρκίνο και γενικότερα με την Ελληνική ογκολογική κοινότητα, για τη προώθηση των θέσεων και την προάσπιση των δικαιωμάτων τους.

Συγκεκριμένα, όπως τονίζει η ΕΛΛΟΚ., «καλούμε τους Υποψήφιους Ευρωβουλευτές συλλογικά, αλλά και καθένα  ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ να στηρίξουν την αποστολή μας για την αποτελεσματική αντιμετώπιση και την καταπολέμηση των ανισοτήτων στη περίθαλψη και φροντίδα του καρκίνου στη χώρα μας και την Ευρώπη, γεφυρώνοντας τα όποια κενά με το Ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, προωθώντας διεθνείς συνεργασίες αμφίδρομης δυναμικής, προκειμένου αφενός να υιοθετηθούν οι καλές πρακτικές από τη χώρα μας και αφετέρου να γίνουν γνωστές και να ικανοποιηθούν οι ανάγκες των Ελλήνων ασθενών με καρκίνο, των οικογενειών και των φροντιστών τους, καθώς πιστεύουμε ότι όλοι οι ασθενείς με καρκίνο, πρέπει να έχουν έγκαιρη και οικονομικά προσιτή πρόσβαση στη καλύτερη δυνατή θεραπεία και φροντίδα, κατά τη διάρκεια της ζωής τους».

Στο πλαίσιο αυτό, η ΕΛΛΟΚ θεωρεί ότι απαιτείται η ανάληψη δράσης για τα ακόλουθα:

Δημιουργία Εθνικού Σχεδίου Δράσης για τον Έλεγχο του Καρκίνου, σύμφωνα με όσα προβλέπονται στον «Ευρωπαϊκό Οδηγό για τη Βελτίωση της Ποιότητας του Ολοκληρωμένου Ελέγχου του Καρκίνου» της Ευρωπαϊκής Κοινής Δράσης για τον Έλεγχο του Καρκίνου – CanCon

H Ευρωπαϊκή Κοινή Δράση Cancon είναι μια κοινή προσπάθεια των 17 συμμετεχουσών χωρών μελών της ΕΕ, των Ευρωπαϊκών επιστημονικών εταιρειών, των ολοκληρωμένων ογκολογικών κέντρων, των ερευνητικών κέντρων, των εκπροσώπων ασθενών και της κοινωνίας των πολιτών, που έθεσε τις βάσεις και παρέχει συστάσεις πολιτικής για τον ολοκληρωμένο έλεγχο του καρκίνου. Οι ασθενείς με καρκίνο, μέσω της ECPC-European Cancer Patient Coalition είναι βασικός εταίρος της Cancon και συνέβαλαν  ουσιαστικά στη σύνταξη του Οδηγού και των Εγγράφων Πολιτικής.

Σύσταση και Λειτουργία Εθνικού Μητρώου Νεοπλασιών

Το πληθυσμιακό Εθνικό Μητρώο Νεοπλασιών είναι η καλύτερη επιλογή για τη καταγραφή και κατανόηση των επιπτώσεων του καρκίνου, παρέχοντας την δυνατότητα για προβλέψεις σε εθνικό επίπεδο. Η καθιέρωση ενός Εθνικού Μητρώου Νεοπλασιών είναι πάντοτε εφικτή, ακόμη και όταν οι διαθέσιμοι πόροι είναι λίγοι.

Μείωση των ανισοτήτων για ταχεία, ασφαλή και οικονομικά προσιτή πρόσβαση σε χειρουργικές επεμβάσεις, ακτινοθεραπείες και φάρμακα.

Αναβάθμιση της ακτινοθεραπείας ως κεντρικού στοιχείου της ογκολογικής περίθαλψης και φροντίδας σε όλες τις πολιτικές καρκίνου, στο σχεδιασμό και στους προϋπολογισμούς υγείας  που καταρτίζονται.

Υιοθέτηση ασθενο-κεντρικής στρατηγικής για τη διασφάλιση της πρόσβασης σε βασικά αντι-νεοπλασματικά φάρμακα και σε νέα φάρμακα που μπορούν να σώσουν  ζωές και να βελτιώσουν τις εκβάσεις των ασθενών.

Πρόταση για τη ψήφιση μιας νέας Οδηγίας για τη Διαφάνεια στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων – ΕΜΑ, ώστε να διασφαλίσουμε αποτελεσματικούς ελέγχους και πλήρη διαφάνεια στις διαδικασίες τιμολόγησης και αποζημίωσης των φαρμάκων στις χώρες μέλη.

Τήρηση και ενίσχυση της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας για τον ανταγωνισμό καθώς και των αρμοδιοτήτων της επί της αγοράς φαρμακευτικών προϊόντων, με στόχο την  αντιμετώπιση της κατάχρησης και την προώθηση μιας δικαιότερης τιμολόγησης για τους ασθενείς και τα συστήματα υγείας.

Ενθάρρυνση και υποστήριξη της καινοτομίας στην έρευνα για τον καρκίνο και τις θεραπείες

Διασφάλιση της έγκαιρης έγκρισης του Ευρωπαϊκού Κανονισμού για την Αξιολόγηση Τεχνολογιών Υγείας – ΗΤΑ, δημιουργία κοινού υποχρεωτικού πλαισίου αξιολόγησης τεχνολογιών υγείας – HTA και διασφάλιση της υιοθέτησης Κοινών Κλινικών Αξιολογήσεων από όλα τα κράτη μέλη, εξασφαλίζοντας την ουσιαστική συμμετοχή των ασθενών σε όλα τα σχετικά στάδια της αξιολόγησης για να μπορέσουμε να εγγυηθούμε την αποτελεσματικότητα του κόστους των θεραπειών.

Πρόταση μέτρων βελτίωσης του βαθμού έγκρισης καινοτόμων θεραπειών που θα είναι διαθέσιμες στους ασθενείς και μέτρων ενίσχυσης των διαπραγματευτικών  δυνατοτήτων των χωρών μελών.

Διερεύνηση των εμποδίων στην ενθάρρυνση της καινοτομίας στα αντι-νεοπλασματικά φάρμακα για παιδιά και έμπρακτη στήριξη των ερευνών και της πρόσβασης στο τομέα αυτό .

Ενίσχυση της υιοθέτησης της καινοτομίας και της άμεσης Ευρωπαϊκής χρηματοδότησης για στήριξη των επενδύσεων σε  εξοπλισμό και κατάρτιση για την εφαρμογή εξατομικευμένων θεραπειών, χειρουργικής αντιμετώπισης και ακτινοθεραπείας ώστε να εξασφαλισθεί η ισότιμη αντιμετώπιση της νόσου σε όλη την ΕΕ.

Λήψη μέτρων για τη διευκόλυνση της διασυνοριακής συνεργασίας μεταξύ χωρών μελών της ΕΕ, ώστε να διασφαλισθεί ότι οι ασθενείς με καρκίνο λαμβάνουν την καταλληλότερη ογκολογική περίθαλψη, ανεξάρτητα από τον τόπο κατοικίας τους.

(Πηγή: cnn.gr)

Συντάκτης: Παύλος Δρακόπουλος

Ο αριθμός των ανθρώπων που πεθαίνουν από κάποια σοβαρή πάθηση και έχουν ανάγκη ανακουφιστικής φροντίδας, σχεδόν θα διπλασιαστεί μέσα στις επόμενες τέσσερις δεκαετίες. Έως το 2060, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική μελέτη, προβλέπεται ότι κάθε χρόνο περίπου 48 εκατομμύρια άνθρωποι θα πεθαίνουν παγκοσμίως από σοβαρή πάθηση (το 47% όλων των θανάτων διεθνώς) και θα χρειάζονται ανακουφιστική πάθηση για να μην υποφέρουν.

Είναι η πρώτη φορά που μια επιστημονική μελέτη κάνει μελλοντική πρόβλεψη σε παγκόσμια κλίμακα για τις αυξημένες μελλοντικές ανάγκες σε ανακουφιστική ή παρηγορητική φροντίδα. Ο αριθμός των ασθενών αυτών το 2060 αναμένεται να είναι αυξημένος κατά 87% έναντι του 2016, ενώ η πλειονότητα (83%) των ανθρώπων αυτών θα βρίσκονται σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος.

Οι ερευνητές του Βασιλικού Κολλεγίου (King’s) του Λονδίνου, με επικεφαλής τη δρα Κάθριν Σλίμαν, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό για θέματα διεθνούς υγείας “The Lancet Global Health”, εκτιμούν ότι στο τελευταίο στάδιο της ζωής οι πόνοι και οι ταλαιπωρίες λόγω διαφόρων σοβαρών ασθενειών θα αυξηθούν σε όλες τις ηπείρους, με τη μεγαλύτερη αύξηση (155% μεταξύ 2016-2060) να αναμένεται στις φτωχές χώρες, ενώ στις πλούσιες χώρες η αύξηση προβλέπεται μικρότερη (57%).

Όπως είναι αναμενόμενο, η αύξηση θα είναι μεγαλύτερη (183%) στην ηλικιακή ομάδα άνω των 70 ετών. Η βασική αιτία για τον ολοένα αυξανόμενο αριθμό των ασθενών με ανάγκη ανακουφιστικής/παρηγορητικής φροντίδας θα είναι η αύξηση στους θανάτους από καρκίνο (109% μεταξύ 2016-2060) και στα περιστατικά άνοιας (αύξηση 264% μέσα στην επόμενη 40ετία).

«Η άμεση διεθνής δράση για την ενσωμάτωση της ανακουφιστικής φροντίδας στα συστήματα υγείας αποτελεί ηθική και οικονομική επιταγή. Η ανακουφιστική φροντίδα μπορεί να απαλύνει τα βάσανα των ασθενών και των οικογενειών τους, καθώς επίσης να εξοικονομήσει χρήματα για τα συστήματα υγείας και την κοινωνία», δήλωσε η Σλίμαν.

«Εκτιμάται ότι μόνο το 14% των ανθρώπων που χρειάζονται ανακουφιστική φροντίδα παγκοσμίως, την έχουν, και οι περισσότεροι από αυτούς ζουν σε χώρες υψηλού εισοδήματος», επεσήμανε ο καθηγητής Ρίτσαρντ Χάρντινγκ. «Η κοινωνία έχει καθήκον να παρέχει τέτοια φροντίδα σε όλους στις τελευταίες στιγμές της ζωής τους», πρόσθεσε.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Η τριχοφυΐα στους άνδρες είναι ένδειξη αρρενωπότητας και το μουστάκι μέρος της γοητείας τους.

Τα τελευταία χρόνια μάλιστα, πολλοί άνδρες συμμετέχουν στο κίνημα Movember, που τους παροτρύνει να αφήνουν μουστάκι κάθε Νοέμβριο προκειμένου να ενεργοποιηθούν κατά ανδρικών ασθενειών, όπως ο καρκίνος του προστάτη.

Νέα μελέτη αποκαλύπτει ότι εκτός από στοιχείο ανδρικής φιλαρέσκειας, το μουστάκι προστατεύει από τον καρκίνο των χειλιών.

«Τα μουστάκια φαίνεται ότι προστατεύουν τα χείλη, με τον ίδιο τρόπο που τα μαλλιά προστατεύουν τη δέρμα του κεφαλιού», εξηγεί ο συγγραφέας της μελέτης Δρ. Daniel Aires, διευθυντής του τμήματος δερματολογίας στο Πανεπιστήμιο του Kansas. «Αν και ακούγεται λογικό, το θέμα δεν είχε διερευνηθεί κατά το παρελθόν».

Ο Aires και οι συνεργάτες του εξέτασαν 200 άνδρες ασθενείς που είχαν διαγνωστεί με προκαρκινική πάθηση γνωστή ως ακτινική κεράτωση στο κεφάλι ή το πρόσωπο.

Η ακτινική κεράτωση (ή υπερκεράτωση) του δέρματος χαρακτηρίζεται από μικρές κηλίδες στο δέρμα, που εμφανίζουν στην ψηλάφηση μια τραχύτητα και ξηρότητα, σε αντίθεση με την απαλή αίσθηση που δίνει το φυσιολογικό δέρμα.

Η ακτινική κεράτωση θεωρείται από τους περισσότερους γιατρούς ως ένας μη καρκινικός (καλοήθης) όγκος. Επειδή όμως αντιπροσωπεύει μια προκαρκινική κατάσταση του δέρματος, μπορεί να εξελιχθεί σε πλακώδες καρκίνωμα γι’ αυτό και πολλοί γιατροί την αντιμετωπίζουν ως ένα πρώιμο στάδιο καρκίνου.

«Επειδή η επιδερμίδα των χειλιών είναι τόσο λεπτή, η ακτινική κεράτωση στα χείλη μπορεί να είναι πολύ πιο επικίνδυνη συγκριτικά με τις ακτινικές κερατώσεις σε άλλα σημεία του δέρματος».

Περίπου 60 από τους άνδρες της μελέτης είχαν μουστάκι πάχους μέχρι ένα εκατοστό. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα χρόνια που οι άνδρες είχαν μουστάκι μεταφράζονταν σε 16 φορές μικρότερο κίνδυνο ακτινικής κεράτωσης στο κάτω χείλος τους, συγκριτικά με όσους δεν είχαν μουστάκι.

Αυτό ίσχυε ακόμη και όταν λαμβάνονταν υπόψιν άλλοι παράγοντες κινδύνου, όπως το οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του δέρματος, το ιστορικό ηλιακών εγκαυμάτων, το κάπνισμα και η ηλικία.

Η Αμερικανική Ακαδημία Δερματολογίας υπογραμμίζει ότι όταν κάποιος εκδηλώνει αυτή τη μορφή καρκίνου, ο κίνδυνος επανεμφάνισης αυξάνεται.

Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι αν η ακτινική κεράτωση αφεθεί χωρίς θεραπεία, μπορεί να οδηγήσει σε πλακώδες καρκίνωμα.

Αυτός ο τύπος καρκίνου προσβάλλει συχνότερα τις ανώτερες στιβάδες της επιδερμίδας γύρω από τα χείλη, τα αυτιά, το δέρμα του κεφαλιού που δεν έχει τρίχες και τους ώμους. Μπορεί επίσης να αναπτυχθεί στο εσωτερικό του στόματος, τη μύτη και τον λαιμό και στη συνέχεια να εξαπλωθεί.

Η ακτινική κεράτωση αποτελεί την έβδομη πιο κοινή μορφή καρκίνου ανά τον κόσμο.

Τα ευρήματα θα δημοσιευθούν στο τεύχος Ιουνίου της επιθεώρησης της Αμερικανικής Ακαδημίας Δερματολογίας.

(Πηγή: topontiki.gr με πληροφορίες από onmed.gr)

Όταν το ίντερνετ γίνεται σημαντικότερο από τους φίλους, τη δουλειά ή και τον ύπνο, τότε οι γιατροί κάνουν λόγο για εθισμό. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας κατέταξε τον εθισμό στο διαδίκτυο στον κατάλογο ασθενειών.

Περισσότεροι από 34 εκατομμύρια Γερμανoί παίζουν παιχνίδια στο διαδίκτυο σύμφωνα με εκτιμήσεις του Συνδέσμου για τον Κλάδο των Γερμανικών Παιχνιδιών. Περίπου το 1% παίζει υπερβολικά. Πότε όμως θεωρείται ότι το παιχνίδι στο διαδίκτυο είναι υπερβολικό; Από πότε ο εθισμός στο κομπιούτερ θεωρείται ασθένεια;  Μέχρι σήμερα το θέμα αποτελούσε πρόκληση για τους γιατρούς, διότι όταν μιλάμε για εθισμό τα κριτήρια θα πρέπει να είναι σαφή και η ασθένεια να συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ, WHO).

Για τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας λοιπόν η κατάσταση γίνεται προβληματική όταν ένας άνθρωπος για περισσότερο από ένα χρόνο θεωρεί το παιχνίδι στο διαδίκτυο σημαντικότερο από τις υπόλοιπες δραστηριότητες της ζωής του. Όταν δηλαδή παραμελεί φίλους και οικογένεια, όταν οι επιδόσεις στο σχολείο ή στη δουλειά χειροτερεύουν και όταν ακόμα το παιχνίδι στο ίντερνετ έχει επιπτώσεις στον ύπνο ή στη διατροφή του.

Εδώ και καιρό εκπρόσωποι των 194 κρατών-μελών του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας συζητούσαν για το εάν τα παιχνίδια στο κομπιούτερ και το διαδίκτυο μπορούν να συμπεριληφθούν στον επίσημο παγκόσμιο κατάλογο των διαταραχών της υγείας. Τώρα, στην 70η Διάσκεψη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας που πραγματοποιείται στη Γενεύη από τις 22 μέχρι τις 31 Μαΐου αναμένεται ο εθισμός στο διαδίκτυο να συμπεριληφθεί και επισήμως στον κατάλογο.

Τα ασφαλιστικά ταμεία θα αναλαμβάνουν τα έξοδα

Πότε το παιχνίδι γίνεται ασθένεια;

Ήδη από πέρυσι ο Βλαντιμίρ Ποζνιάκ, ειδικός σε θέματα Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, δήλωνε πως ήταν απαίτηση των γιατρών να αναγνωριστεί ο εθισμός στο ίντερνετ ως ασθένεια μιας και υπάρχουν επαρκείς αποδείξεις γι αυτό, ενώ είναι αναγκαία η θεραπεία της.

Περίπου 560.000 Γερμανοί θεωρούνται εξαρτημένοι από το διαδίκτυο. Ένα μέρος από αυτούς έχουν δυσκολίες να ελέγξουν το παιχνίδι. Για τους ίδιους, αλλά και για τους συγγενείς τους, είναι ένας τρόπος να βοηθηθούν ώστε να αντιμετωπίσουν αυτή την εξάρτηση. Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι από τη στιγμή που η εξάρτηση από το ίντερνετ συμπεριλαμβάνεται σε έναν διεθνή κατάλογο ασθενειών, τότε και η αντιμετώπισή της από τα ασφαλιστικά ταμεία στη Γερμανία θα είναι ανάλογη, σύμφωνα με τον Γερμανό υπουργό Υγείας Γενς Σπαν.

Το θέμα πάντως προκαλεί αντιδράσεις. Οι βιομηχανίες παιχνιδιών, αλλά και ειδικοί στο χώρο της υγείας, φοβούνται ενδεχόμενο στιγματισμό ανθρώπων που παίζουν συστηματικά, αλλά και δαιμονοποίηση των παιχνιδιών σε κομπιούτερ και διαδίκτυο.

(Πηγή: dw.com με πληροφορίες από Tagesschau.de)

Εξαιρετικά παράξενο έτος χαρακτήρισε το 2019 ο καθηγητής Φυσικής της Ατμόσφαιρας Χρήστος Ζερεφός, σχολιάζοντας τα επεισόδια με την παρουσία σκόνης στην ατμόσφαιρα.

«Υπάρχει κλιματική ανωμαλία την οποία ακόμα δεν ξέρουμε πώς δημιουργήθηκε τόσο σταθερή και έχουμε αυτή την περίεργη άνοιξη και τον περίεργο χειμώνα», δήλωσε ο κ. Ζερεφός στον ραδιοφωνικό σταθμό ΘΕΜΑ 104,6.

Σύμφωνα με τον ίδιο, «θα έχουμε περισσότερες υφέσεις από ό,τι βαρομετρικά χαμηλά που φέρνουν τη σκόνη από την Αφρική» ενώ πρόσθεσε ότι «δύο ή τρεις φορές η σκόνη έχει πάει αραιωμένη μέχρι τη Σκανδιναβία».

«Τόσες ημέρες δεν είχαμε πράγματι τόση σκόνη και μάλιστα το πιο μεγάλο επεισόδιο είχαμε καμιά 15αριά χρόνια να δούμε τόσο πολύ. Το θέμα είναι ότι αυτό το φαινόμενο επαναλαμβάνεται. Η συχνότητα εμφάνισης είναι ένα θέμα που κανείς δεν μπορεί να αποδώσει είτε στην κλιματική αλλαγή είτε σε άλλο αίτιο», πρόσθεσε ο κ. Ζερεφός.

Οι αναλύσεις, πάντως, σύμφωνα με τον κ. Ζερεφό, δείχνουν ότι η σκόνη που αιωρείται «είναι άμμος σαν αυτή που βλέπουμε την παραλία».

(Πηγή: greenagenda.gr)

Πολλές και μεγάλες παράκτιες πόλεις της Γης, καθώς και ολόκληρα νησιωτικά κράτη, θα πρέπει να προετοιμάζονται για την άκρως ανησυχητική πιθανότητα η στάθμη των θαλασσών να ξεπεράσει ακόμη και τα δύο μέτρα, κάτι που υπάρχει πιθανότητα 5% να συμβεί έως το τέλος του αιώνα μας, σύμφωνα με νέες δυσοίωνες εκτιμήσεις επιστημόνων, οι οποίοι προειδοποιούν ότι μπορεί να υπάρξουν «βαριές συνέπειες για την ανθρωπότητα».

Νέα διεθνής μελέτη θεωρεί ότι αν τελικά μείνουν εκτός ελέγχου οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και άλλων «αερίων του θερμοκηπίου», καθώς και αν επιταχυνθεί το λιώσιμο των πάγων της Γροιλανδίας και της Ανταρκτικής, τότε είναι πιθανό να συμβεί το χειρότερο σενάριο, δηλαδή ακόμη και μια υπερδιπλάσια άνοδος της στάθμης των υδάτων σε σχέση με τις προηγούμενες εκτιμήσεις της σχετικής κλιματικής έκθεσης του ΟΗΕ. Η Διακυβερνητική Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή από το 2013 θεωρεί ως πιο πιθανό σενάριο μια άνοδο της στάθμης των ωκεανών κατά μισό έως ένα μέτρο μέχρι το 2100, μια εκτίμηση που όμως πολλοί επιστήμονες έκτοτε έχουν χαρακτηρίσει πολύ συντηρητική.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Τζόναθαν Μπάμπερ του βρετανικού Πανεπιστημίου του Μπρίστολ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), σύμφωνα με το BBC και το New Scientist, θεωρούν ότι η άνοδος των υδάτων μπορεί να φθάσει σχεδόν τα 2,4 μέτρα έως το 2100 και προειδοποιούν ότι μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να έχει εφιαλτικές συνέπειες για τους παράκτιους οικισμούς.

Περίπου 1,79 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα ξηράς θα μπορούσαν να καλυφθούν από τα νερά (μια έκταση όσο η Λιβύη) και έως 187 εκατομμύρια άνθρωποι να υποχρεωθούν να εγκαταλείψουν τα σπίτια και τις επιχειρήσεις τους. Όχι μόνο περιοχές όπως το Δέλτα του Νείλου στην Αίγυπτο και το Μπαγκλαντές θα απειληθούν, αλλά επίσης μεγαλουπόλεις όπως το Λονδίνο, η Νέα Υόρκη, το Λος ‘Αντζελες, το Ρίο ντε Τζανέιρο και η Σαγκάη.

«Αν δούμε κάτι τέτοιο μέσα στα επόμενα 80 χρόνια, θα πρέπει να αναμένουμε μια κοινωνική κατάρρευση σε κλίμακα αδιανόητη», ανέφερε ο Μπάμπερ. «Πολλά μικρά νησιωτικά κράτη, ιδίως εκείνα του Ειρηνικού, ουσιαστικά θα γίνουν ακατοίκητα. Μιλάμε για μια υπαρξιακή απειλή γι’ αυτές τις χώρες».

«Η κρίση των προσφύγων από τη Συρία είχε ως συνέπεια περίπου ένα εκατομμύριο άνθρωποι να έλθουν στην Ευρώπη. Ο αριθμός αυτός είναι σχεδόν 200 φορές μικρότερος από όσους θα ξεσπιτωθούν από μια άνοδο της θάλασσας κατά δύο μέτρα», πρόσθεσε.

Οι ερευνητές κατέληξαν στις εκτιμήσεις τους αξιολογώντας τις απόψεις 22 κορυφαίων επιστημόνων για το πώς οι πάγοι της Γης μπορεί να αντιδράσουν στη μελλοντική κλιματική αλλαγή. Συμπέραναν έτσι ότι υπάρχει μια μικρή αλλά όχι αμελητέα πιθανότητα – μία στις 20- η στάθμη των θαλασσών να ανέβει πάνω από δύο μέτρα έως το 2100, αν η άνοδος της θερμοκρασίας έως τότε φθάσει τους πέντε βαθμούς Κελσίου σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα (έως σήμερα η αύξηση της θερμοκρασίας είναι περίπου ένας βαθμός).

«Είναι κάτι όχι πολύ πιθανό, αλλά όχι τελείως απίθανο. Μιλάμε για μια πιθανότητα περίπου 5%», τόνισε ο Μπάμπερ. «Αν σας έλεγα ότι υπάρχει μια πιθανότητα στις 20 να σας πατήσει αυτοκίνητο, αν διασχίζατε το δρόμο, δεν θα τον πλησιάζατε. Ακόμη και μια πιθανότητα της τάξης του 1% σημαίνει ότι μια πλημμύρα που συμβαίνει μια φορά στα 100 χρόνια, είναι κάτι που θα συμβεί στη διάρκεια της ζωής σας. Νομίζω ότι μια πιθανότητα 5% συνιστά σοβαρό κίνδυνο. Μπορούμε ακόμη να κάνουμε κάποιες επιλογές, αλλά πρέπει να τις κάνουμε πολύ γρήγορα».

(Πηγή: enikos.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

To 2018 εξαφανίστηκαν στην Ελλάδα 299 παιδιά, σύμφωνα με την Ελληνική Αστυνομία, εκ των οποίων 123 αγόρια, από τα οποία ανευρέθηκαν τα 96 και αναζητούνται 27. Την ίδια χρονιά, εξαφανίστηκαν 176 κορίτσια, βρέθηκαν τα 161 και αναζητούνται 15. 

Μέχρι τις 11 Μαΐου του 2019 (πρώτο 4μηνο του 2019), εξαφανίστηκαν 45 αγόρια και 71 κορίτσια. Εντοπίστηκαν 39 αγόρια και αναζητούνται 6, ενώ αντίστοιχα, βρέθηκαν 58 κορίτσια και αναζητούνται 13.

Το ποσοστό ανεύρεσης ανέρχεται για το 2018 στο 85,9% και για το πρώτο 4μηνο του 2019 στο 82,2%, αριθμοί, που καταδεικνύουν, πως η Ελλάδα έχει το μεγαλύτερο ποσοστό ανευρέσεων σε όλη την Ευρώπη και ένα από τα μεγαλύτερα στον κόσμο. 

Δεν είναι ίδια η εικόνα, όμως, για τους ασυνόδευτους ανήλικους, οι οποίοι αποτελούν ξεχωριστή κατηγορία: το 2018 εξαφανίστηκαν 1.110 παιδιά και βρέθηκαν τα 421, ενώ το πρώτο τετράμηνο του 2018 εξαφανίστηκαν 404 παιδιά, εκ των οποίων έχουν βρεθεί τα 137. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία για τα Εξαφανισμένα Παιδιά, ένας από τους πιο συχνούς λόγους εξαφάνισης παιδιών προσφύγων και μεταναστών ήταν η έλλειψη εμπιστοσύνης των παιδιών στο σύστημα προστασίας, η επιθυμία τους να φύγουν με φίλους, οι μακρόσυρτες γραφειοκρατικές διαδικασίες και το γεγονός ότι οι δομές φιλοξενίας ήταν ανεπαρκείς και ακατάλληλες για τα παιδιά.

Τα παραπάνω στοιχεία παρουσιάστηκαν στην εκδήλωση του « Χαμόγελου του Παιδιού» με αφορμή την 25η Μαΐου, Παγκόσμια Ημέρα για τα Εξαφανισμένα Παιδιά, στο Ζάππειο.

Ο προϊστάμενος της Υποδιεύθυνσης Αναζητήσεων της ΕΛΑΣ, Νικόλαος Ζερβακάκος, διευκρίνισε, πως το ποσοστό ανεύρεσης είναι πολύ μεγαλύτερο. Τα στοιχεία δεν αντιστοιχούν απόλυτα στην πραγματικότητα, γιατί συχνά, οι γονείς ή κηδεμόνες βρίσκουν τα παιδιά, αλλά δεν επιστρέφουν να το δηλώσουν στην αστυνομία.

Οι περισσότερες εξαφανίσεις έχουν καταγραφεί την Αττική σε σχέση με την υπόλοιπη Ελλάδα. Η καταγωγή της πλειοψηφίας των εξαφανισθέντων είναι ελληνική, ενώ ακολουθούν η αλβανική και η πακιστανική. Το μεγαλύτερο ποσοστό εξαφανίσεων απαντάται στις ηλικίες 13-18 ετών. Συνήθως, εξήγησε ο κ. Ζερβακάκος, οι εξαφανίσεις των μικρότερων παιδιών, έως 12 ετών, αφορούν γονικές αρπαγές.

«Σχεδόν κάθε μέρα δηλώνεται η εξαφάνιση ενός παιδιού», ανέφερε ο κ. Ζερβακάκος και προσέθεσε, πως η δήλωση εξαφάνισης πρέπει να υποβάλλεται άμεσα, χωρίς καμία καθυστέρηση.

Σύμφωνα με τα διεθνή στοιχεία, το 2018 πραγματοποιήθηκαν 424.066 καταγγελίες για εξαφανισμένα παιδιά στις ΗΠΑ, 91.655 κλήσεις για εξαφανισμένα παιδιά σε 26 Ευρωπαϊκές Γραμμές Βοήθειας, ενώ 33.467 παιδιά εξαφανίστηκαν στην Ισπανία. Ετησίως, εξαφανίζονται 25.000 παιδιά και νέοι στην Αυστραλία, περισσότερα από 80.000 παιδιά στο Ηνωμένο Βασίλειο και περίπου 40.000 παιδιά στη Βραζιλία.

«Το Χαμόγελο του Παιδιού» το 2018 χειρίστηκε 191 περιπτώσεις παιδιών που εξαφανίστηκαν, εκ των οποίων εντοπίστηκαν τα 148. Το πρώτο τετράμηνο του 2019 εξαφανίστηκαν και αναζητήθηκαν 37 παιδιά, εκ των οποίων έχουν βρεθεί τα 33.

Τη μακροχρόνια συνεργασία του οργανισμού με τις εισαγγελικές αρχές επισήμανε η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Ξένη Δημητρίου-Βασιλοπούλου. Επίσης, περιέγραψε τα εκπαιδευτικά σεμινάρια, τα οποία ξεκίνησαν μέσα στον Απρίλιο και έχουν στόχο την επιμόρφωση εισαγγελέων, δικαστών, αστυνομικών, λιμενικών, πυροσβεστών και μελών των ενόπλων δυνάμεων σχετικά με την αντιμετώπιση περιστατικών εξαφάνισης παιδιών. Ήδη έχουν πραγματοποιηθεί σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, ενώ αναμένεται να επεκταθούν σύντομα και στις υπόλοιπες μεγάλες πόλεις της Ελλάδας, εξήγησε η κ. Δημητρίου-Βασιλοπούλου.

Ο βουλευτής και πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων, Νίκος Μανιός, τόνισε ότι το «Χαμόγελο» έχει ανοίξει ένα δρόμο στην κοινωνία, «που συνενώνει την κοινωνική ευαισθησία και αλληλεγγύη με τις δομές του κράτους. Αυτός ο δρόμος συνεχώς διευρύνεται και, από τη μεριά μας, πρέπει να τον ενισχύσουμε», προσέθεσε.

Τα νέα υλικοτεχνικά και τεχνολογικά μέσα για κάθε παιδί και ενήλικα που εξαφανίζεται, παρουσιάστηκαν στην εκδήλωση. Πρόκειται, μεταξύ άλλων, για το πρόγραμμα Missing Alert, με έμφαση σε άτομα που ανήκουν σε ομάδες ευάλωτες και υψηλού κινδύνου, την εφαρμογή Child Rescue, όπου συντονιστής είναι το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ) και όπου συμμετέχουν δέκα οργανισμοί από έξι διαφορετικές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την πλατφόρμα GMCNgine, το πρόγραμμα FIA Alert και την εφαρμογή για τη Γραμμή SOS 1056 Chat App.

(Πηγή: enallaktikos.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Associated Press

Ένας 16χρονος από την Γουατεμάλα πέθανε στο Τέξας, ενώ βρισκόταν υπό κράτηση από τη συνοριοφυλακή των ΗΠΑ ανακοίνωσαν οι αρμόδιες αρχές. Πρόκειται για τον πέμπτο ανήλικο από την Γουατεμάλα που πεθαίνει μετά από τη σύλληψή του στα σύνορα ΗΠΑ-Μεξικού έπειτα από τον Δεκέμβριο.

Ο έφηβος, η ταυτότητα του οποίου δεν δόθηκε στο δημοσιότητα, συνελήφθη από τους συνοριοφύλακες στις 13 Μαΐου μετά από παράνομη διέλευση των συνόρων, σύμφωνα με ανακοίνωση της υπηρεσίας τελωνείων και προστασίας των συνόρων.

Ο 16χρονος μεταφέρθηκε από τον κεντρικό σταθμό περισυλλογής στην Ρίο Γκράντε Βάλεϊ στο σταθμό της Βεσλάκο στο νότιο Τέξας την Κυριακή και αναμενόταν να οδηγηθεί στις υπηρεσίες του υπουργείου Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών, που επιβλέπουν τη φροντίδα μικρών παιδιών μεταναστών που εισέρχονται στο Ηνωμένες Πολιτείες χωρίς συνοδεία ενήλικων μελών της οικογένειας.

Αλλά σήμερα το αγόρι βρέθηκε αναίσθητο, σύμφωνα με ανακοίνωση της αμερικανικής υπηρεσίας τελωνείων και προστασίας των συνόρων (CBP). Πρόσθεσε ότι η αιτία θανάτου του δεν είναι ακόμη γνωστή.

«Οι άνδρες και οι γυναίκες της υπηρεσίας είναι θλιμμένοι από την τραγική απώλεια αυτού του νεαρού άνδρα και εκφράζουμε τα συλλυπητήριά μας στην οικογένειά του», δήλωσε ο Τζον Κούπερ, εκτελών χρέη επιτρόπου της CBP.

Το αγόρι ήταν ο πέμπτος ανήλικος από την Γουατεμάλα από τον Δεκέμβριο που πέθανε αφού συνελήφθη στα σύνορα των ΗΠΑ στο Μεξικό. Τέσσερα από τα παιδιά πέθαναν ενώ βρίσκονταν υπό κράτηση των αμερικανικών αρχών. Ένα πέμπτο παιδί, που πέρασε τα σύνορα με τη μητέρα του τον Απρίλιο, πέθανε αυτό το μήνα μετά από εβδομάδες στο νοσοκομείο, αλλά είχε ήδη αφεθεί ελεύθερος κατά τον χρόνο του θανάτου του.

Η Τζούλι Λίντον, συμπρόεδρος της αμερικανικής ακαδημίας παιδιάτρων για την υγεία των μεταναστών, εξέφρασε ανησυχία για τα άρρωστα παιδιά που ενδεχομένως στεγάζονται σε εγκαταστάσεις της συνοριοφυλακής, σε ακατάλληλες συνθήκες, για παρατεταμένες χρονικές περιόδους.

(Πηγή: skai.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Γράφει η Ζωή Χριστακοπούλου, Κοινωνιολόγος

Μελετώντας για αρκετά χρόνια την κοινωνία των ανθρώπων από την πλευρά του Κοινωνιολόγου και ερχόμενη αργότερα σε επαφή με τον θαυμαστό κόσμο των μελισσών μέσω της ενασχόλησής μου με την Μελισσοκομία, γεννήθηκε η επιθυμία μου να παραλληλίσω τους δύο αυτούς κόσμους! Τις δύο αυτές διαφορετικές μορφές κοινωνίας!

Η ανθρώπινη κοινωνία και αυτή των μελισσών εμφανίζει αρκετά κοινά χαρακτηριστικά. Το φαινόμενο αυτό δημιούργησε τον έκδηλο θαυμασμό επιστημόνων που προέρχονται από πολλούς και διαφορετικούς κλάδους! Η Ψυχοφυσική έρχεται να δώσει όλες τις απαντήσεις.

Σύμφωνα με έρευνες, ο μηχανισμός του νου που μπαίνει σε δράση όταν ο άνθρωπος σκοπεύει να πάρει σημαντικές αποφάσεις, λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο που οι μέλισσες παίρνουν αποφάσεις για να σώσουν την αποικία τους!

Η κοινωνική οργάνωση των μελισσών είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένη και το κάθε μέλος της έχει ξεχωριστά καθήκοντα. Βασίλισσα, εργάτριες και κηφήνες είναι εξ’ αρχής προορισμένοι για κάποιο σκοπό. Ο σκοπός είναι η διαιώνιση του είδους και κανείς δεν παρεκκλίνει!

Άλλα κοινά χαρακτηριστικά της μέλισσας με τον άνθρωπο είναι οι επικοινωνιακές ικανότητες, η δυνατότητα να ταξιδεύει χωρίς να αποπροσανατολίζεται, η γενετική ποικιλομορφία, η προσαρμογή στις συνθήκες του περιβάλλοντος που ζει αλλά και η αναζήτηση νέων τόπων, όταν μέσω του ένστικτου της επιβίωσης αυτό γίνεται επιτακτική ανάγκη. Η αναζήτηση του καινούριου οδήγησε τους ανθρώπους στην πρόοδο!

Έτσι και οι μέλισσες ποτέ δεν κλείνονται στα στενά όρια της κυψέλης τους. Αναζητούν νέα μέρη και διαρκώς νέες ανθοφορίες! Το μητρικό ένστικτο είναι ανεπτυγμένο στις μέλισσες, αφού φροντίζουν με ιδιαίτερη «στοργή» τον νεογέννητο γόνο, όπως κάθε μητέρα το παιδί της.

Αξιοσημείωτες, όμως, είναι και οι κατασκευαστικές ικανότητες των μελισσών. Πολλοί επιστήμονες θεωρούν ότι οι μέλισσες γνωρίζουν καλύτερα από τους ανθρώπους αρχιτεκτονική και γεωμετρία, καθώς το εξάγωνο σχήμα που έχουν τα κελιά της είναι ιδιαίτερα δύσκολο στην κατασκευή!

Ωστόσο, υπάρχουν και μεγάλες διαφορές όσον αφορά την δομή της κοινωνίας τους. Με την αλάνθαστη «συνταγή» στην διαμόρφωση των δεσμών μεταξύ των μελών της εδώ και εκατομμύρια χρόνια οι μέλισσες καταφέρνουν να μας κρατούν ζωντανούς!

Ιεραρχία, εργατικότητα, υπακοή και πειθαρχία είναι τα βασικά χαρακτηριστικά τους γνωρίσματα. Όλοι κάνουν το ίδιο για το ίδιο χρονικό διάστημα. Όλοι αποφασίζουν από κοινού και όλοι αντιμετωπίζουν με το ίδιο θάρρος τους κινδύνους που προέρχονται από τους εχθρούς. Η προσήλωση σε ένα συγκεκριμένο στόχο πολλές φορές λείπει από τον άνθρωπο.

Πόσοι από εμάς δεν δειλιάσαμε ή δεν αποκλίναμε από τον στόχο μας προφασιζόμενοι κάποιο πρόβλημα ή μια αλλαγή που προέκυψε στην ζωή μας; Η αξιοθαύμαστη εργατικότητα της μέλισσας περικλείεται σε μια και μόνο φράση που όλοι έχουμε χρησιμοποιήσει κατά καιρούς «I am busy like a bee»

Μελετώντας τον κόσμο των μελισσών μαθαίνουμε να είμαστε προνοητικοί και να αγαπάμε την ευθύνη. Ο χρόνος είναι πολύτιμος για τις μέλισσες και τον διαχειρίζονται με άνεση άψογα! Γιατί όχι κι εμείς; Μας μαθαίνουν την έννοια της ποιότητας.

Η μέλισσα συλλέγει την ποιοτικότερη γύρη από τα ποιοτικότερα άνθη! Δείχνουν αμέριστη εμπιστοσύνη κι έτσι μπορούν να εργάζονται ομαδικά με αλληλοσεβασμό, αλληλοκατανόηση και αλληλεγγύη. Τα πιο σημαντικά όμως χαρακτηριστικά της μέλισσας είναι η αυτοθυσία και η παντελής έλλειψη εγωισμού!

Έλλειψη εγωισμού όχι μόνο ως προς τις μεταξύ τους σχέσεις αλλά και ως προς την φύση! Η μέλισσα παίρνοντας γύρη και νέκταρ από το άνθος ενός φυτού του χαρίζει μέσω της επικονίασης ζωή!

Χάρη σε αυτές μπορούμε κι εμείς να υπάρχουμε και να απολαμβάνουμε το θαύμα της ζωής, να γευόμαστε τα αγαθά της φύσης και να γοητευόμαστε από την ομορφιά της! Μπορούν, λοιπόν, τόσα πολλά να μας διδάξουν οι μέλισσες, αρκεί να συντονίσουμε τους δέκτες μας στα «ερτζιανά» της σοφίας τους!

(Πηγή: enallaktikos.gr)

Γράφει ο Tariq Jordan*

Φωτογραφία koldo.

Ως ηθοποιός και αφηγητής, θεωρούσα πάντα τον εαυτό μου συμπονετικό και αυτό ήταν κάτι που μου έδινε υπερηφάνεια. Όμως εδώ και λίγα χρόνια συνειδητοποίησα ότι η συμπόνια μου στην πραγματικότητα, ήταν λίγο ελλιπής. Δεν περιελάμβανε όλο το νόημα της λέξης. Η συμπόνια μου, μου επέτρεπε απλώς να παρακολουθώ ως θεατής τη σκηνή όπου εξελίσσονταν οι ανθρώπινοι αγώνες. Ήταν λίγα τα όσα έκανα για τους άλλους. Αυτό που μου έλειπε, ήταν να ενεργοποιήσω ξανά κάτι που είχα ξεχάσει: την ενσυναίσθηση.

Το 2014 ταξίδευα στη Δυτική Όχθη με ένα λεωφορείο στο οποίο ήταν και άλλοι τριάντα νέοι παλαιστίνιοι. Το ταξίδι ήταν γεμάτο μουσική, νταρμπούκες και dabkes (σ.τ.σ. λαϊκός χορός της Μέσης Ανατολής) και με έκανε να αισθάνομαι τελείως απορροφημένος σε αυτό. Ήταν αδύνατο να μην αισθάνεσαι έτσι. Αυτό είναι η ενσυναίσθηση. Να αισθάνεσαι μαζί με τους άλλους και όχι στη θέση τους. Όμως στην πορεία αυτού του ταξιδιού, η ενσυναίσθηση μετατράπηκε σε σύγχυση. Το λεωφορείο μας έπρεπε να περάσει από ένα οδόφραγμα που φυλάσσονταν από ισραηλινούς στρατιώτες. Πυροβόλησαν με τουφέκι προς τον οδηγό μας, ο οποίος αναγκάστηκε να σταματήσει το λεωφορείο, το οποίο ακινητοποιήθηκε σε απόσταση τριών μέτρων από τα νεότερα μέλη της ομάδας. Καθώς παραμείναμε  στη θέση μας νιώθοντας ανακατεμένοι, εγώ καθόμουν δίπλα σε ένα αγόρι δεκατριών ετών.

Ένας από τους στρατιώτες των δυνάμεων του Ισραηλινού Στρατού εισήλθε στο λεωφορείο και φωνάζοντας μας ζήτησε ταυτότητες, έγγραφα και άδειες. Όπως καθόμασταν αμίλητοι μπροστά στη θέα της κάννης του όπλου του, ο δεκατριάχρονος νεαρός που καθόταν δίπλα μου γύρισε προς το μέρος μου και με ρώτησε αν είμαι εντάξει. Εγώ απλώς κούνησα το κεφάλι μου. Μου χαμογέλασε και είπε: «Μην ανησυχείς, όλα θα πάνε καλά». Ξαφνικά ένιωσα μεγάλη ντροπή. Ντρεπόμουν γιατί ένας τριαντάχρονος άνδρας ενθαρρύνθηκε από ένα δεκατριάχρονο παιδί.

Ο στρατιώτης άρχισε να μετακινείται μέσα στο λεωφορείο. Εκείνη τη στιγμή χρειαζόμουν να νιώσω καλά με τον εαυτό μου. Και τι έκανα λοιπόν; Αναγνώρισα τη συμπόνια μου. Την αισθανόμουν για εκείνο το παιδί που καθόταν δίπλα μου. Υπενθύμισα στον εαυτό μου ότι κανένα παιδί δεν επιτρέπεται να σημαδεύεται από την κάννη ενός όπλου. Θύμισα στον εαυτό μου ότι όλο αυτό ήταν λάθος. Και τελικά θυμήθηκα ότι η συμπόνια μου δεν έκανε τίποτα για εκείνον το δεκατριάχρονο σύντροφό μου.

Το αγόρι εκείνο με κοίταξε ξανά και συνειδητοποίησε ότι ήμουν νευρικός. «Χαμογέλα, θα σε βοηθήσει», μου είπε πριν μου ζητήσει το διαβατήριο μου. Δε δίστασα ούτε στιγμή να δώσω το διαβατήριο μου σε ένα παιδί δεκατριών ετών. Έβαλε το διαβατήριο στην αγκαλιά μου έτσι ώστε να είναι πολύ ορατό και είπε κάτι που με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι η συμπόνια μου ήταν μάταιη. «Αυτό είναι κρυπτονίτης, να το θυμάστε». Ο στρατιώτης έφτασε μέχρι τη θέση μου και σημάδεψε με το όπλο του το πρόσωπο του νεαρού μου φίλου, τη στιγμή που το αγόρι επιδείκνυε μία στωικότητα που δεν πίστευα ότι υπήρχε στα παιδιά. Ο στρατιώτης έδωσε ένα χτύπημα στο διαβατήριό μου και συνέχισε. Κρυπτονίτης.

Θυμάμαι συχνά εκείνο το παιδί κάθε φορά που ακούω ειδήσεις για διαμάχες στη συγκεκριμένη περιοχή. Και το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι: ελπίζω να συνεχίζει να χαμογελά. Τον ευχαριστώ που με βοήθησε να επανενεργοποιήσω τη δική μου ενσυναίσθηση, αλλά και να καταλάβω τί σήμαινε αυτό. Ενσυναίσθηση σημαίνει αδυναμία να κλείσεις τις ειδήσεις, ή να αφήσεις την εφημερίδα όταν τα βάσανα των άλλων είναι τόσο μεγάλα. Η ενσυναίσθηση δεν βρίσκει θέση στις πολιτικές αίθουσες για να ακουστεί η φωνή της, αλλά κυρίως για να πάρει μέτρα. Ενσυναίσθηση σημαίνει να μην κλείνεις τα μάτια μπροστά στην καταστροφή της αθωότητας της νεολαίας μας, είτε πρόκειται για ένα παιδί που ζει στη Λωρίδα της Γάζας βιώνοντας νυχτερινές αεροπορικές επιθέσεις, είτε για ένα ισραηλινό παιδί που ζει στην περιοχή όπου πέφτουν οι πύραυλοι της Χαμάς. Η ενσυναίσθηση υποχρεώνει τους ηγέτες να μην καταδικάζουν με επιφανειακή συμπόνια, αλλά να αναλάβουν δράση και να σώσουν τα παιδιά μας.

Αυτό το 13χρονο παιδί επέλεξε να νιώσει μαζί μου, αντί να νιώσει για εμένα. Και ήταν ταπεινωτικό για μένα να νιώσω ότι ως ενήλικας δεν είχα αυτή τη δυνατότητα. Όμως ίσως πρέπει να νιώσουμε ταπεινωμένοι μερικές φορές. Γιατί αν ένα παιδί κατέχει αυτή την ποιότητα, τότε χρειάζεται να επανεκπαιδευτούμε ως ενήλικοι. Τα παιδιά επιδεικνύουν ενσυναίσθηση συμμετέχοντας στους αγώνες των άλλων και βοηθώντας τους να βρουν από κοινού μία διέξοδο. Τα παιδιά συνειδητοποιούν ότι η ενσυναίσθηση μας οδηγεί στη θετική δράση. Η συμπόνια, όχι.

—

*Συγγραφέας και ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, αραβικής μουσουλμανικής και ευρωπαϊκής εβραϊκής καταγωγής, είναι συγγραφέας του έργου Ali and Dahlia που παρουσιάζονταν στο Pleasence Theatre του Λονδίνου μέχρι τις 14 Απριλίου, μία παλαιστινο-ισραηλινή ιστορία αγάπης, θυσίας και λύτρωσης που διερευνά την απώλεια της αθωότητας, τη λαχτάρα για τη χαμένη πατρίδα και τις πολιτικές δυνάμεις που διαμορφώνουν τη ζωή μας.

——

Μετάφραση από τα ισπανικά για την ελληνική Pressenza: Θοδωρής Διαμαντόπουλος.

(Πηγή: pressenza.com)

Συντάκτης: Καψύλης Αλέξανδρος

Τι αποκαλύπτει έρευνα της «Le Monde» – Το 2016 σταμάτησαν τέτοιου είδους συνεργασίες, απαντά η αμερικανική εταιρεία

Η «Le Monde» υπενθυμίζει ότι ένα κουτάκι Coca-Cola περιέχει το αντίστοιχο επτά κύβων ζάχαρης

Οκτώ εκατομμύρια ευρώ έχει διαθέσει τα τελευταία χρόνια η Coca-Cola για να επηρεάσει επαγγελματίες της υγείας και ερευνητές στη Γαλλία, αποκάλυψε έρευνα της «Le Monde». Κατά τη γαλλική εφημερίδα, στόχος της αμερικανικής πολυεθνικής εταιρείας αναψυκτικών είναι με τα κονδύλια αυτά να συγκαλυφθούν οι αρνητικές για την υγεία επιπτώσεις που έχουν τα σακχαρούχα αναψυκτικά.

Για τον σκοπό αυτόν, σημειώνουν οι ερευνητές, η Coca-Cola προτάσσει τον ρόλο που παίζουν τα προϊόντα της στην τόνωση φυσικής δραστηριότητας και θέτει σε δεύτερη μοίρα τον ρόλο τους στην αύξηση της παχυσαρκίας. Η «Le Monde» υπενθυμίζει ότι ένα κουτάκι Coca-Cola περιέχει το αντίστοιχο επτά κύβων ζάχαρης (προφανώς δεν πρόκειται για τα αναψυκτικά διαίτης της εταιρείας).

«Από το 2010 η Coca-Cola έχει χρηματοδοτήσει με περισσότερα από 8 εκατ. ευρώ ειδικούς σε διάφορους ιατρικούς οργανισμούς, καθώς επίσης και αθλητές ή άλλα πρόσωπα αναγνωρίσιμα στην κοινωνία. Στη Γαλλία, όπως και σε άλλες χώρες, αυτές οι χρηματοδοτήσεις ισοδυναμούν στη μεγάλη πλειονότητά τους με επικοινωνιακά κονδύλια ή με καθαρές διαφημιστικές χορηγίες και όχι για τη διενέργεια αυθεντικών επιστημονικών εργασιών» γράφει χαρακτηριστικά η «Le Monde».

Επικοινωνιακή πολιτική

Εξάλλου, μια μελέτη της ειδικευμένης σε θέματα δημόσιας υγείας επιθεώρησης «Journal of Public Health Policy», που δημοσιεύθηκε στις 8 Μαΐου, αποκαλύπτει ότι η γιγαντιαία πολυεθνική, στην οποία ανήκουν μεταξύ άλλων και οι επωνυμίες Fanta, Sprite, Finley και Minute Maid, θέτει ρήτρες και καθορίζει προϋποθέσεις με στόχο την επιρροή επιστημονικών μελετών που χρηματοδοτεί.

Κατά τη «Le Monde», το ζήτημα επηρεασμού της κοινής γνώμης από την Coca-Cola ξεκίνησε από έρευνα για το «lobbying» του ομίλου που δημοσίευσαν το 2015 οι «New York Times». Έπειτα από το σκάνδαλο, που δημιουργήθηκε τότε, η εταιρεία έδωσε μια «υπόσχεση διαφάνειας» και έκτοτε δημοσιεύει στην ιστοσελίδα της τα ονόματα των ειδικών επιστημόνων και επίσης έναν κατάλογο δραστηριοτήτων που χρηματοδοτεί στις Ηνωμένες Πολιτείες. «Έπειτα από επιμονή της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης Foodwatch, η εταιρεία αναγκάστηκε να δημοσιεύσει τα ονόματα αυτά και τις δραστηριότητες και στη Γαλλία τον Απρίλιο του 2016» αναφέρει η γαλλική εφημερίδα.

Μετά τη δημοσιοποίησή τους στη Γαλλία, τα στοιχεία αυτά πέρασαν από… κόσκινο. «Διαιτολόγοι, διατροφολόγοι και αθλητίατροι… Τα περισσότερα από τα 18 άτομα που αναφέρονται είναι επαγγελματίες της υγείας, οι πλέον αρμόδιοι για να συστήσουν στους πελάτες τους, αλλά και στα μέσα ενημέρωσης και στα διάφορα σεμινάρια που συμμετέχουν τη μη κατανάλωση ζαχαρούχων αναψυκτικών» γράφει η «Le Monde».

Ονοματεπώνυμα και διευθύνσεις

Η έρευνα της παριζιάνικης εφημερίδας αποκάλυψε και γαλλικές εταιρείες που χρηματοδοτήθηκαν από την Coca-Cola. Αναφέρεται η CréaBio, η οποία εισέπραξε από την αμερικανική εταιρεία 930.000 ευρώ για έρευνα που πραγματοποίησε για τα έντονα γλυκαντικά στα ροφήματα. Μια άλλη έρευνα με θέμα επίσης τα πρόσθετα τροφίμων διενεργήθηκε από την CHU στην πόλη Ρεν για λογαριασμό του Ινστιτούτου για την Ευρωπαϊκή Εξειδίκευση στη Φυσιολογία (Institute for European Expertise in Physiology), στα ταμεία του οποίου εισέρευσαν 720.000 ευρώ από την Coca-Cola την περίοδο 2010-2014.

Επίσης, ο Ξαβιέ Μπιγκάρ, πρώην πρόεδρος της Γαλλικής Εταιρείας Αθλητιατρικής και νυν ιατρικός διευθυντής της Διεθνούς Ενώσεως Ποδηλασίας, επιβεβαίωσε ότι εισέπραξε 4.000 ευρώ από την Powerade (ένα ενεργειακό ρόφημα που κυκλοφόρησε στην αγορά το 1988 η Coca-Cola), για ένα συνέδριο με θέμα την ενυδάτωση των αθλητών. Και ο Μπέρναρντ Ουέισφελντς, φυσίατρος ειδικευμένος σε θέματα διατροφής, ομολογεί ότι εισέπραξε ένα ανάλογο ποσό για μια ενημέρωση τύπου που έκανε με αφορμή ένα συνέδριο το οποίο διοργανώθηκε το 2011 με θέμα τα ροφήματα των εφήβων.

Μιλώντας στη «Le Monde» ο Ουέισφελντς εξήγησε ότι η τότε παρουσίασή του «είχε μελετηθεί επί μακρόν και είχε εναρμονιστεί από υπευθύνους της Coca-Cola». Από την πλευρά της, πάντως, η αμερικανική πολυεθνική εξήγησε στην εφημερίδα ότι από το 2016 έχει σταματήσει τέτοιου είδους συνεργασίες.

(Πηγή: tovima.gr)

Συντάκτης: Ανθή Κουτσουμπού

Βούλιαξαν” από τα πλαστικά τα νησιά Κόκος στον Ινδικό ωκεανό, που χαρακτηρίζονται ως “ο τελευταίος παράδεισος της Αυστραλίας”, με 238 τόνους να έχουν ξεβραστεί στις ακτές τους.

Πλαστικά στα νησιά Κόκος SILKE STUCKENBROCK

Σχεδόν ένα εκατομμύριο παπούτσια και περισσότερες από 370.000 οδοντόβουρτσες είναι μεταξύ των 414 εκατ. πλαστικών που ξεβράστηκαν στα απομακρυσμένα νησιά Κόκος (Κήλινγκ) στον Ινδικό ωκεανό, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Scientific Reports, αναφέρει ότι τα νησιά, τα οποία αποτελούν αυστραλιανό έδαφος, ήταν γεμάτα με 238 τόνους πλαστικών, παρά το γεγονός ότι σ’ αυτά κατοικούν μόνο 500 άνθρωποι.

Η συστάδα των 27 νησιών, τα περισσότερα εκ των οποίων είναι ακατοίκητα, απέχει 2.750 χιλιόμετρα από το Περθ και χαρακτηρίζεται ως “ο τελευταίος παράδεισος της Αυστραλίας”.

Πολλά από τα σκουπίδια ήταν αντικείμενα ευρείας κατανάλωσης, όπως καπάκια μπουκαλιών, καλαμάκια, παπούτσια και σανδάλια, σύμφωνα με την τοξικολόγο του πανεπιστημίου της Τασμανίας Τζένιφερ Λάβερς. “Η ρύπανση από πλαστικά είναι πλέον πανταχού παρούσα στους ωκεανούς μας και τα απομακρυσμένα νησιά είναι ένα ιδανικό μέρος για να αποκτήσουμε μια αντικειμενική εικόνα του όγκου των πλαστικών σκουπιδιών που κυκλοφορούν αυτή τη στιγμή”δήλωσε η Λάβερς και πρόσθεσε: “Τα νησιά είναι σαν τα καναρίνια σε ένα ανθρακωρυχείο και είναι όλο και σημαντικό να ενεργούμε στις προειδοποιήσεις που μας δίνουν”.

Η Λάβερς τόνισε ότι η εκτίμηση των 414 εκατ. πλαστικών κομματιών είναι “συντηρητική” καθώς είχαν βρεθεί σε βάθος μόλις 10 εκατοστών και δεν μπορούσαν να έχουν πρόσβαση σε ορισμένες παραλίες που είναι γνωστές ως “hotspots” σκουπιδιών.

Το 2017 η Λάβερς είναι γνωστοποιήσει έρευνα που έδειχνε ότι το απομακρυσμένο νησί Χέντερσον στον νότιο Ειρηνικό είχε την υψηλότερη πυκνότητα πλαστικών σκουπιδιών που είχε αναφερθεί παγκοσμίως. Τα νησιά Κόκος έχουν μικρότερη πυκνότητα από το Χέντερσον αλλά ο συνολικός όγκος είναι μεγαλύτερος. Στο Χέντερσον είχαν βρεθεί 38 εκατ. κομμάτια που ζύγιζαν 17 τόνους.

(Πηγή: news247.gr)

SHUTTERSTOCK

H φρασεολογία με την οποία ο Guardian θα καλύπτει στο εξής τα θέματα του περιβάλλοντος αλλάζει. Και τούτο γιατί, όπως λέει η βρετανική εφημερίδα, θέλει να αποτυπώνει και να μεταδίδει στον αναγνώστη με μεγαλύτερη ακρίβεια την κρίση, που αντιμετωπίζει ο πλανήτης.

Αντί λοιπόν για «κλιματική αλλαγή» (climate change), προτιμά το «κλιματική έκτακτη ανάγκη» (climate emergency) ή «κλιματική κρίση» (climate crisis), ενώ για την άνοδο της θερμοκρασίας στον πλανήτη από το σχετικά ήπιο «global warming» περνάει στο «global heating», με τον όρο heat, που σημαίνει καύσωνας, να παραπέμπει σε μία πολύ πιο έντονη κατάσταση. 

Οι παλαιοί όροι δεν απαγορεύονται βεβαίως, αλλά η σύσταση της διευθύντριας σύνταξης, Κάθριν Βάινερ, στους συντάκτες είναι σαφής. «Θέλουμε να διασφαλίσουμε ότι θα είμαστε επιστημονικά ακριβείς, επικοινονώντας παράλληλα ξεκάθαρα με τους αναγνώστες σε αυτό το τόσο σημαντικό ζήτημα» τόνισε και εξήγησε: «Η φράση κλιματική αλλαγή, για παράδειγμα, ακούγεται μάλλον παθητική και ήπια, την ώρα που οι επιστήμονες μιλούν για μία καταστροφή για την ανθρωπότητα».

Όπως είπε ολοένα και περισσότεροι επιστήμονες και οργανισμοί αλλάζουν και εκείνοι την ορολογία, χρησιμοποιώντας πιο «δυνατή» γλώσσα για να περιγράψουν την κατάσταση, στην οποία έχουμε βρεθεί.

Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, πράγματι μίλησε για «κλιματική κρίση» τον Σεπτέμβριο, προσθέτοντας: «Αντιμετωπίζουμε άμεση υπαρξιακή απειλή». Ο επιστήμονας Χανς Γιοαχίμ Σελνουμπερ, πρώην σύμβουλος της Άγκελα Μέρκελ, της Ε.Ε. και του πάπα, επίσης χρησιμοποιεί τη φράση «κλιματική κρίση».

«Καθώς η κρίση κλιμακώνεται στον φυσικό μας κόσμο, αρνούμαστε να αγνοήσουμε την κλιματική καταστροφή και την εξαφάνιση των ειδών. Για τον Guardian τα ρεπορτάζ για το περιβάλλον είναι προτεραιότητα» ξεκαθαρίζει η διευθύντρια της εφημερίδας.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

Οι εικόνες τραβήχτηκαν στην Αυστραλία, ενώ το αεροπλάνο στο οποίο επέβαινε η επιβάτης που τράβηξε το βίντεο αναγκάστηκε να επιστρέψει στη Μελβούρνη για να προσγειωθεί με ασφάλεια.

Δείτε το βίντεο:

(Πηγή: newsbeast.gr)