paidevo.gr

Κατά 25% έως 30% στη συνολική άνοδο της στάθμης των θαλασσών, συμβάλλουν οι παγετώνες της Γροιλανδίας, της Ανταρκτικής και άλλων περιοχών του πλανήτη, που λιώνουν σταδιακά λόγω της ανόδου της θερμοκρασίας, σύμφωνα με μια νέα έρευνα Ευρωπαίων επιστημόνων.

Η νέα μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature και ανέλυσε στοιχεία για πάνω από 19.000 παγετώνες διεθνώς, εκτιμά ότι περισσότεροι από 9.600 δισεκατομμύρια τόνοι πάγου χάθηκαν από τους παγετώνες της Γης μεταξύ 1961-2016, ανεβάζοντας συνολικά κατά 27 χιλιοστά (σχεδόν τρία εκατοστά) τα επίπεδα των θαλασσών.

Οι παγετώνες σήμερα καλύπτουν μια έκταση της Γης περίπου 706.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων και έχουν ένα συνολικό όγκο πάγου 170.000 κυβικών χιλιομέτρων. Η ετήσια απώλεια των πάγων τους σήμερα εκτιμάται σε περίπου 335 δισεκατομμύρια τόνους, ένας όγκος πάγου που αντιστοιχεί σε άνοδο των υδάτων κατά σχεδόν ένα χιλιοστό το χρόνο (συνολικά η στάθμη των θαλασσών ανεβαίνει κατά περίπου τρία χιλιοστά ετησίως, σύμφωνα με τη NASA).

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον ειδικό στους παγετώνες, Μίκαελ Ζεμπ του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης, όπως αναδημοσιεύει το Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, εκτιμούν ότι η μεγαλύτερη απώλεια πάγων διαχρονικά έχει συμβεί σε παγετώνες της Αλάσκας και ακολουθούν εκείνοι της Παταγονίας στη Νότια Αμερική, καθώς και στις αρκτικές περιοχές.

Σημαντικές απώλειες είχαν επίσης οι παγετώνες των Ευρωπαϊκών Άλπεων, του Καυκάσου και της Νέας Ζηλανδίας, όμως χάρη στη σχετικά περιορισμένη έκταση τους έπαιξαν μικρό μόνο ρόλο στην άνοδο της στάθμης των υδάτων.

«Κάθε χρόνο παγκοσμίως χάνουμε περίπου τριπλάσιο όγκο πάγου από αυτόν που βρίσκεται σε όλες τις Ευρωπαϊκές Άλπεις», δήλωσε ο Ζεμπ, ο οποίος εκτίμησε ότι μερικοί παγετώνες στην Ευρώπη και σε άλλες ηπείρους θα έχουν εξαφανιστεί τελείως έως το 2100.

Μια άλλη έρευνα φέτος τον Ιανουάριο, στο περιοδικό για θέματα κλιματικής αλλαγής Nature Climate Change, κατέληξε στη διαπίστωση ότι οι παγετώνες του πλανήτη είναι στην εποχή μας οι μικρότεροι σε έκταση σε όλη την ανθρώπινη ιστορία.

(Πηγή: newsbeast.gr)

Διεθνής επιστημονική ομάδα, με ελληνική συμμετοχή, αναμένεται σήμερα να αποκαλύψει ένα επίτευγμα – ορόσημο στην αστροφυσική, την πρώτη φωτογραφία μίας μαύρης τρύπας, θέτοντας ουσιαστικά το πιο μεγάλο τεστ στη θεωρία του Αϊνστάιν για τη σχετικότητα.

Οι μαύρες τρύπες, όπως εξηγεί το Reuters, έχουν τόσο ισχυρές βαρυτικές δυνάμεις που κανένα είδος ύλης ή φωτός δεν μπορεί να ξεφύγει.

Σε Ουάσιγκτον, Βρυξέλλες, Σαντιάγο, Σανγκάι, Ταϊπέι και Τόκιο είναι προγραμματισμένες συνεντεύξεις Τύπου, στις οποίες αναμένεται να αποκαλυφθεί κάτι πολύ σημαντικό από το πρόγραμμα Event Horizon Telescope (EHT), το οποίο άρχισε το 2012 με σκοπό να μελετήσει το άμεσο περιβάλλον μιας μαύρης τρύπας, χρησιμοποιώντας παγκόσμιο δίκτυο τηλεσκοπίων.

Το πρόγραμμα είχε στόχο δύο υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες, στο κέντρο διαφορετικών γαλαξιών.

Η συνέντευξη Τύπου στην Ουάσινγκτον διοργανώνεται από το ίδρυμα National Science Foundation των ΗΠΑ.

Στην επιστημονική ομάδα που έκανε την έρευνα και αναμένεται να κάνει και στις ανακοινώσεις συμμετέχει και ο Έλληνας αστροφυσικός Δημήτριος Ψάλτης από το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα.

Η έρευνα αυτή θα τεστάρει ουσιαστικά τη θεωρία της γενικής σχετικότητας που διατύπωσε ο Αϊνστάιν το 1915 επιχειρώντας να εξηγήσει τους νόμους της βαρύτητας και τη σχέση τους με άλλες φυσικές δυνάμεις.

Η θεωρία του Αϊνστάιν επιτρέπει μία πρόβλεψη για το μέγεθος και το σχήμα μιας μαύρης τρύπας. Εάν η πρόβλεψη αποδειχθεί ανακριβής, με τις σημερινές ανακοινώσεις, είναι πιθανό η κραταιά εδώ κι έναν αιώνα θεωρία να επανεξεταστεί.

Η μία από τις μαύρες τρύπες, με την ονομασία «Sagittarius A*» βρίσκεται στο κέντρο του δικούς μας γαλαξία, έχει μάζα τέσσερα εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από τον ήλιο και βρίσκεται 26.000 έτη φωτός μακριά από τη Γη.

Η δεύτερη, με την ονομασία «M87» βρίσκεται στο κέντρο του γειτονικού γαλαξία Virgo A, έχει μάζα 3,5 δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από τον ήλιο και βρίσκεται σε απόσταση 54 εκατομμυρίων ετών φωτός μακριά από τη Γη.

Οι ερευνητές έλαβαν τα πρώτα στοιχεία τον Απρίλιο του 2017, χρησιμοποιώντας τηλεσκόπια από την Αριζόνα, τη Χαβάη, το Μεξικό, τη Χιλή, την Ισπανία και την Ανταρκτική. Έκτοτε τηλεσκόπια από τη Γαλλία και τη Γροιλανδία έχουν προστεθεί στο παγκόσμιο δίκτυο, το οποίος τελικά έχει σχηματίσει ένα τεράστιο «πιάτο» παρατήρησης.

(Πηγή: newsbeast.gr)

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι τουλάχιστον 100 εκατομμύρια πτηνά πεθαίνουν κάθε χρόνο στις ΗΠΑ όταν συγκρούονται με κτίρια, φτιαγμένα από γυαλί ή φωτισμένους ουρανοξύστες.

Το Σικάγο, με τις πολυάριθμες γυάλινες κατασκευές, είναι ο πιο πολυσύχναστος εναέριος χώρος για τα πτηνά στις ΗΠΑ κατά τη διάρκεια της μετανάστευσης και επομένως η πιο επικίνδυνη πόλη για τους φτερωτούς ταξιδιώτες. Περισσότερα από 5 εκατομμύρια πουλιά από τουλάχιστον 250 διαφορετικά είδη πετούν μέσα από το κέντρο της πόλης κάθε άνοιξη.

Πέρα από το Σικάγο και το Μανχάταν αποτελεί «παγίδα» για τα πουλιά, τα οποία ταξιδεύουν δύο φορές το χρόνο, πάνω από την περιοχή με στόχο να φτάσουν βόρεια την άνοιξη και νότια το φθινόπωρο.

Κατά τη διάρκεια μιας μέρας ένα πουλί βλέποντας την αντανάκλαση ενός δέντρου σε έναν ουρανοξύστη μπερδεύεται με αποτέλεσμα να καταλήγει με δύναμη πάνω στο τζάμι, το οποίο έχει μπερδέψει με κλαδί δέντρου. Παράλληλα, τα πουλιά συνηθίζουν να έλκονται από το φως για αυτό και τυχαίνει να πετούν πάνω από τις πόλεις που είναι φωτισμένες, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της νύχτας, μια πρακτική που επίσης εγκυμονεί κινδύνους για την επιβίωσή τους.

Κάθε πόλη με δομές από γυαλί και λαμπερά φώτα το βράδυ είναι ένοχη για το θάνατο εκατομμυρίων πουλιών, ωστόσο, κάποιες είναι πιο επικίνδυνες από άλλες σύμφωνα με την έκθεση. Ανάμεσά τους βρίσκονται το Χιούστον, το Ντάλλας, η Νέα Υόρκη, το Λος Άντζελες, το Σεντ Λούις και η Ατλάντα.

(Πηγή: perierga.gr)

Γράφει ο Θοδωρής Τσιμπίδης – Διευθυντής Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας Αρχιπέλαγος

Ανησυχητική Αύξηση Νεκρών Δελφινιών σε Ακτές του Βορείου Αιγαίου

Σε διάστημα λίγων μόνο εβδομάδων στην ευρύτερη περιοχή του Βορείου Αιγαίου έχουν καταγραφεί τουλάχιστον 15 νεκρά δελφίνια, ενώ 7 από αυτά εντοπίστηκαν στις βόρειες ακτές της Σάμου, έχοντας παρασυρθεί από τους ΒΔ ανέμους, από περιοχές του κεντρικού και του ΒΑ Αιγαίου. Τρία από αυτά εντοπίστηκαν μόλις τις προηγούμενες ημέρες.

Αυτή η ανησυχητική αύξηση του αριθμού των δελφινιών που έχουν βρεθεί νεκρά χωρίς να υπάρχουν ενδείξεις ηθελημένης θανάτωσης αλλά ούτε και σοβαρής ασθένειας, προκαλεί απορίες για τις αιτίες θανάτου αυτών των προστατευόμενων θηλαστικών. 

Η αύξηση των εκβρασμών συμπίπτει χρονικά και χωρικά με τις εκτεταμένες ασκήσεις του τουρκικού πολεμικού ναυτικού που λαμβάνουν χώρα τις τελευταίες εβδομάδες στο Αιγαίο.

Συνεπώς αν και απαιτείται χρόνος για να γίνουν οι απαραίτητες αναλύσεις έτσι ώστε να προσδιοριστεί πιθανή σύνδεση των θανάτων των δελφινιών με τις τουρκικές ασκήσεις, δεν μπορεί να παραβλεφθεί αυτή η πρωτόγνωρη πίεση που δέχονται τα θαλάσσια είδη και οικοσυστήματα.

Αν όμως αναλογιστούμε την ακτογραμμή χιλιάδων χιλιομέτρων της περιοχής, όπου οι ακτές στο μεγαλύτερο μέρος τους είναι δυσπρόσιτες, ο καθένας κατανοεί ότι τα νεκρά θαλάσσια θηλαστικά που γίνονται αντιληπτά αποτελούν μόνο ένα μικρό ποσοστό του πραγματικού αριθμού των νεκρών ζώων.

Τα νεκρά δελφίνια που εντοπίστηκαν ήταν μόνο αυτά που κατέληξαν σε παραλίες ή κοντά σε κατοικημένες περιοχές, ενώ οι συνεχόμενες δυσμενείς καιρικές συνθήκες που επικράτησαν στο Αιγαίο τις προηγούμενες εβδομάδες δεν επέτρεψαν στο σκάφος του Ινστιτούτο Αρχιπελάγους να έχει την λεπτομερέστερη παρακολούθηση της περιοχής στο ανοιχτό πέλαγος.

Σύμφωνα με τις αναγγελίες του τουρκικού πολεμικού ναυτικού, τις προηγούμενες εβδομάδες στις ασκήσεις στο Αιγαίο συμμετείχαν περισσότερα από 100 τουρκικά πολεμικά πλοία, ενώ πρόσφατα ανακοινώθηκε ότι ξεκινούν νέο κύκλο εκτεταμένων ασκήσεων.

Με βάση τα στοιχεία που δημοσιεύουν, διεξάγονται βολές με τη χρήση πραγματικών πυρών, καθώς και συνεχόμενη (ανεξέλεγκτη) χρήση σόναρ που προκαλεί έντονη υποβρύχια ηχορύπανση. Πολυάριθμες διεθνείς επιστημονικές μελέτες έχουν αποδείξει ότι η ηχορύπανση από τις συγκεκριμένες συχνότητες των σόναρ του πολεμικού ναυτικού, προκαλούν καταστροφικές συνέπειες στα θαλάσσια οικοσυστήματα, κυρίως στα θαλάσσια θηλαστικά, αλλά επηρεάζουν ακόμα και τα ψάρια και το ζωοπλαγκτόν.

Έπειτα από την πίεση που ασκήθηκε όταν αποδείχθηκε ότι μαζικές θανατώσεις κητωδών οφείλονταν στην ηχορρύπανση από σόναρ του πολεμικού ναυτικού, τόσο το ΝΑΤΟ όσο και το πολεμικό ναυτικό των ΗΠΑ και άλλων χωρών, καθώς και το Ελληνικό Γενικό Επιτελείο Ναυτικού έχουν εκδώσει Οδηγίες με αυστηρά μέτρα για τον περιορισμό των επιπτώσεων που προκαλούνται στα κητώδη κατά τη διάρκεια των ασκήσεων. Δραματικές είναι επίσης και οι επιπτώσεις των εκρήξεων στη θάλασσα καθώς ακόμα και η μικρότερη έκρηξη προκαλεί τη θανάτωση εκατομμυρίων οργανισμών σε έκταση χιλιομέτρων.

Σκοπός μας δεν είναι να αξιοποιηθεί το γεγονός αυτό για εθνικιστικούς σκοπούς, όμως οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι οι ανεξέλεγκτες ασκήσεις πολεμικών πλοίων στο Αιγαίο, απ’ όπου και αν αυτά προέρχονται, με χρήση πραγματικών πυρών και σόναρ συγκεκριμένων συχνοτήτων, αποτελούν σημαντικό παράγοντα απειλής για τα θαλάσσια οικοσυστήματα και είδη. Καθώς βλέπουμε ότι τα τελευταία χρόνια το πρόβλημα αυτό διογκώνεται, οφείλουμε να αναζητήσουμε τρόπους ουσιαστικής διαχείρισης του.

Το Ινστιτούτο Αρχιπέλαγος παρακολουθεί επί δεκαετίες τα προβλήματα που προκαλούνται από τις ανεξέλεγκτες στρατιωτικές ασκήσεις στο Αιγαίο, έχοντας στο παρελθόν αναγκαστεί να παρέμβει για τη διακοπή ασκήσεων βολής του ελληνικού στρατού σε προστατευόμενες νησίδες Διαβάστε περισσότερα εδώ.

Χωρίς να θέλουμε να λάβουμε ρόλο συνηγόρου του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι παρόλο που παλαιότερα οι ασκήσεις τους προκαλούσαν βαρύ περιβαλλοντικό αποτύπωμα, τα τελευταία χρόνια έχουν κάνει σημαντική στροφή στις πρακτικές για τον περιορισμό των επιπτώσεων που προκαλούν (παύση χρήσης βομβών βυθού, διαχείριση της χρήσης σόναρ και έλεγχος για πιθανή παρουσία κητωδών πριν από τη χρήση σόναρ, απαγόρευση βολών σε προστατευόμενες περιοχές, διαχείριση απορριμμάτων σε πλοία και υποβρύχια κα).

Είναι πραγματικά ελπιδοφόρο να βλέπουμε αυτή την αλλαγή νοοτροπίας και πρακτικών και θεωρούμε επείγον να επεκταθεί και στις υπόλοιπες ελληνικές ένοπλες δυνάμεις, η δραστηριότητα των οποίων συνεχίζει να αφήνει βαρύ περιβαλλοντικό αποτύπωμα. Κοινός στόχος δε θα έπρεπε να είναι μόνο η διασφάλιση της εθνικής μας κυριαρχίας, αλλά και η διασφάλιση της εθνικής μας ακεραιότητας, καθώς δεν είναι δυνατόν σε καιρό ειρήνης να καταστρέφονται ηθελημένα ή άθελα οι φυσικοί μας πόροι κατά τη διάρκεια των ασκήσεων.

Η πρωτόγνωρη πίεση που ασκείται τις τελευταίες εβδομάδες στα οικοσυστήματα του Αιγαίου κατά τη διάρκεια των τουρκικών ασκήσεων,προστίθεται στις πολυάριθμες άλλες ανθρωπογενείς πιέσεις που επίσης διογκώνονται όπως: η συνεχιζόμενη αύξηση των διερχόμενων πλοίων και των επικίνδυνων υλικών που αυτά μεταφέρουν χωρίς να υπάρχει λειτουργικός μηχανισμός αντιμετώπισης ατυχημάτων, η υπερσυγκέντρωση ανθρώπων στις ακτές του Αιγαίου χωρίς τις απαραίτητες υποδομές διαχείρισης απορριμμάτων και λυμάτων, ο εκτεταμένος διασκορπισμός απορριμμάτων, η εντατική και χωρίς διαχείριση αλιεία με πρακτικές που δεν θα έπρεπε ποτέ να έχουν επιτραπεί στο Αιγαίο κα.

Ο συνδυασμός των παραπάνω υπερβαίνει αυτά που μπορούν να αντέξουν τα οικοσυστήματα του Αιγαίου που είναι ζωτικής σημασίας για τους πληθυσμούς που ζουν στις ακτές του και εξαρτώνται από αυτό. H πρόσφατη ανησυχητική αύξηση του αριθμού των δελφινιών που εκβράστηκαν νεκρά στις ακτές του Αιγαίου, αν και δεν μπορεί ακόμα να αποδοθεί σε κάποιον από τους παραπάνω παράγοντες, θα πρέπει να μας προβληματίσει έντονα. Χωρίς εθνικιστικές προσεγγίσεις, αλλά με όρους καλής γειτονίας και με στόχο την ανεύρεση και εφαρμογή λύσεων σε υπαρκτά κοινά σημαντικά προβλήματα, η έμπρακτη προστασία του Αιγαίου ως οικοσύστημα είναι απαραίτητο να αποτελέσει άμεσα σημαντικό μέρος του Ελληνοτουρκικού διαλόγου.

(Πηγή: enallaktikos.gr)

Εκατομμύρια παιδιά κάθε χρόνο από 127 χώρες του κόσμου πέφτουν θύματα του trafficking με σκοπό την εξώθησή τους στην πορνεία ή την μαύρη εργασία σε 137 χώρες. Σύμφωνα με στοιχεία αμερικανικών μη κυβερνητικών πηγών η ηλικία των θυμάτων κυμαίνεται μεταξύ 11 και 14 ετών, ενώ ο μέσος όρος ζωής των θυμάτων του trafficking στις ΗΠΑ είναι 7 έτη, καθώς βρίσκονται νεκρά από επιθέσεις ή χάνουν τη ζωή της από κακοποίηση, HIV και άλλα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, υποσιτισμό, υπερβολική δόση ουσιών ή αυτοκτονία. Το 80% των θυμάτων στις ΗΠΑ είναι γυναίκες και παιδιά που αγοράστηκαν, πουλήθηκαν και εγκλωβίστηκαν στην βιομηχανία του σεξ. Παγκοσμίως, το 2015, 4,5 εκατομμύρια άνθρωποι έπεσαν θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης και 5,5 εκατομμύρια παιδιά ήταν θύματα εμπορίας για σεξουαλική εκμετάλλευση ή μαύρη εργασία. Το United Nations Office on Drugs and Crime το 2012 ανακοίνωσε ότι ο αριθμός των παιδιών και εφήβων θυμάτων αυξήθηκε σε μία τριετία από 20% σε 27% και ότι σε κάθε τρία παιδιά θύματα τα δύο είναι κορίτσια και το ένα αγόρι. Από ελληνικά στοιχεία προκύπτει ότι στη χώρα μας το ένα από τα τρία άτομα που είναι θύματα σεξουαλικού trafficking είναι παιδί ή εφηβικής ηλικίας. Σύμφωνα με εκτιμήσεις το 76% των σεξουαλικών συναλλαγών με ανήλικα κορίτσια αρχίζει μέσω του Ίντερνετ και τελικά αυτά τα παιδιά και οι έφηβοι καταλήγουν στο trafficking. Η UNICEF αναφέρει ότι δύο εκατομμύρια παιδιά ετησίως εξαναγκάζονται στην πορνεία.

Τα στοιχεία αυτά παρουσίασε ο αναπληρωτής καθηγητής του Ιατρικού Τμήματος του ΑΠΘ, ψυχίατρος-σεξολόγος Λουκάς Αθανασιάδης, στο Συνέδριο Παιδικής και Εφηβικής Γυναικολογίας που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Ο κ. Αθανασιάδης, ανέφερε ότι τα θύματα του, trafficking , με σκοπό την σεξουαλική εκμετάλλευση προέρχονται από 127 χώρες και προωθούνται σε 137 χώρες.

“Η Ελλάδα δεν είναι πλέον μια ενδιάμεση χώρα, αλλά χώρα προορισμού. Μιλάμε για τους πρόσφυγες από τον Νότο” ανέφερε χαρακτηριστικά. Μάλιστα παρουσίασε φωτογραφίες από προσφυγόπουλα στην Ειδομένη τα οποία είχε συναντήσει ο ίδιος πριν τρία χρόνια και κανείς δεν ξέρει τι απέγιναν. “Θα έχετε ακούσει και από ιδρύματα στην Ελλάδα ότι μυστηριωδώς εξαφανίστηκαν παιδιά και έφηβοι και δεν βρέθηκαν. Βεβαίως μπορούμε να υποθέσουμε που κατέληξαν. Το προσφυγικό σήμερα είναι ένα μεγάλο πρόβλημα γιατί εκτός των άλλων τα παιδιά και οι έφηβοι γίνονται θύματα κακοποίησης. Υπάρχουν πολλά ασυνόδευτα παιδιά και συχνά οι “κηδεμόνες” τους είναι προαγωγοί” πρόσθεσε ο κ. Αθανασιάδης. Έκανε ακόμη λόγο για το survival sex (το σεξ για την επιβίωση) όπου παιδιά εξωθούνται στην πορνεία ακόμη και από τους ίδιους τους τους γονείς προκειμένου να επιβιώσουν. Πρόσθεσε ακόμη ότι υπάρχουν περιστατικά παιδιών από την Αφρική, κυρίως από τη Νιγηρία, που έχουν δώσει όρκο βουντού να μη μιλήσουν και φοβούνται όταν μιλήσουν η κατάρα θα πέσει στα ίδια και στην οικογένειά τους και ότι θα πεθάνουν. Ο κ.Αθανασιάδης, αναφέρθηκε ακόμη στα lover boys που με διάφορους τρόπους προσεγγίζουν έφηβες τις οποίες είτε εξαπατούν είτε τις παντρεύονται και στη συνέχεια με την υπόσχεση μιας καλύτερης ζωής τις προωθούν για σεξουαλική εκμετάλλευση.

Παράλληλα, υπογράμμισε, ότι ότι το trafficking είναι προσοδοφόρο καθώς αυτοί που “πουλούν” παιδιά και εφήβους κερδίζουν πιο πολλά χρήματα από αυτούς που πουλούν όπλα, είναι επίσης δραστηριότητα χαμηλού κινδύνου, τα στοιχεία είναι ανεπαρκή, οι συλλήψεις λίγες και πιθανώς είναι ανεπαρκείς οι χειρισμοί από τις υπηρεσίες. Οι επιπτώσεις είναι εξαιρετικά σοβαρές για τη σωματική, τη σεξουαλική και την ψυχική υγεία των θυμάτων παιδιών και εφήβων. Από την άλλη η ενημέρωση του κοινού είναι ανεπαρκής, όπως ανεπαρκής είναι και η εκπαίδευση στις υπηρεσίες, τα θύματα στιγματίζονται και υπάρχει ανάγκη για σταθερή ψυχοκοινωνική στήριξη τους.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Για «προδιαγεγραμμένο έγκλημα ξεπουλήματος του ελληνικού αιγιαλού και των πανέμορφων παραλιών της χώρας» κάνει λόγο το WWF Ελλάδας σε ανακοίνωσή του με την οποία ασκεί δριμεία κριτική στο προς ψήφιση νομοσχέδιο.

Η περιβαλλοντική οργάνωση χαρακτηρίζει «απορρυθμιστικές» τις προωθούμενες ρυθμίσεις για τον αιγιαλό, οι οποίες, όπως αναφέρει, κατατέθηκαν στη Βουλή στις 5 Απριλίου, «κρυμμένες σε ένα νομοσχέδιο που αφορά κύρωση σύμβασης για την Ασιατική Τράπεζα». Όπως υποστηρίζει, μέσα από αυτές τις ρυθμίσεις, «το υπουργείο Οικονομικών με ευθύνη της υφυπουργού Κατερίνας Παπανάτσιου, ανοίγει διάπλατα την πόρτα στη μαζική νομιμοποίηση παρανομιών, τόσο στην παραλία, όσο και μέσα στη θάλασσα».

Το WWF απευθύνει έκκληση προς όλους τους πολίτες για συνυπογραφή επίσημης διαμαρτυρίας (https://support.wwf.gr/action/save_coasts ). και καλεί την κυβέρνηση να αποσύρει άμεσα «το σκανδαλώδες νομοσχέδιο που επιτρέπει την καταπάτηση και καταστροφή των ελληνικών ακτών και παραλιών». Όπως αναφέρει στην ανακοίνωσή του, οι υπογραφές που θα συγκεντρωθούν, θα παραδοθούν σε μια εβδομάδα από το WWF προς τον Έλληνα Πρωθυπουργό, ως μαζική διαμαρτυρία.

Ειδικότερα, σύμφωνα με όσα επισημαίνει η οργάνωση μέσα από νομοσχέδιο:

«Προωθείται η αθρόα τακτοποίηση δημόσιων και ιδιωτικών αυθαίρετων επεμβάσεων διαφόρων κατηγοριών στην παράκτια ζώνη. Μερικές κατηγορίες τέτοιων αυθαιρέτων επεμβάσεων αφορούν εγκαταστάσεις που εξυπηρετούν ναυταθλητικούς, επιστημονικούς, ανάπλασης, βιομηχανικούς, εξορυκτικούς, συγκοινωνιακούς, λιμενικούς, ναυπηγοεπισκευαστικούς, ενεργειακούς, αλιευτικούς και υδατοκαλλιεργητικούς σκοπούς.

Ανοίγει η πόρτα για συνεχείς τακτοποιήσεις, καθώς για πρώτη φορά τα υπό νομιμοποίηση αυθαίρετα δεν θα περιορίζονται στη γνωστή «κόκκινη γραμμή» της 28ης Ιουλίου 2011 (τότε ψηφίστηκε ο πρώτος νόμος για τα αυθαίρετα). Η διάταξη αυτή προβλέπει πως με απόφαση του υπουργού Οικονομικών θα μπορούν να τακτοποιούνται οποιασδήποτε ημερομηνίας αυθαίρετα που αφορούν «έργα εθνικής άμυνας και ασφάλειας, έργα εθνικής σημασίας, και έργα υποδομής δικτύων κοινής ωφέλειας».

Ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο για παραχωρήσεις ακτών και οχθών ποταμών για έρευνες εξόρυξης πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Η κυβέρνηση αρνείται πεισματικά, κατά πάγια πολιτική παράδοση, να αντιμετωπίσει την παράκτια ζώνη ως κρίσιμη φυσική υποδομή για προστασία ανθρώπων και φύσης και προστασία από την κλιματική αλλαγή.

Περιορίζεται η πρόσβαση του κοινού στον παράκτιο και παρόχθιο χώρο».

Όπως σημειώνει το WWF «μετά τις πρώτες έντονες αντιδράσεις που προκλήθηκαν από την είδηση του νομοσχεδίου, σημειώθηκε μια πρώτη μικρή, αλλά σημαντική νίκη που ενισχύει τις ελπίδες για άμεση και ολική απόσυρση του νομοσχεδίου.

Συγκεκριμένα, «από τη διάταξη αιώνιας νομιμοποίησης αυθαιρέτων για λόγους εθνικής σημασίας και δικτύων υποδομής (άρθ. 34, παρ. 1.β), αφαιρέθηκαν τρεις κατηγορίες αυθαιρέτων που αφορούσαν δρόμους και παράνομες επεκτάσεις έργων που είχαν κατασκευαστεί νόμιμα (τυχαίο παράδειγμα: παράνομη ταβέρνα στο κύμα που κατασκευάστηκε ως επέκταση νόμιμα ανεγερθέντος εμπορικού καταστήματος)». Ωστόσο, «ολόκληρο το άρθρο 34, το οποίο φέρει τον κομψό τίτλο Αδειοδότηση υφιστάμενων άνευ αδείας ή καθ’ υπέρβαση αυτής κατασκευών’ είναι απαράδεκτο και πρέπει να αποσυρθεί» προσθέτει η οργάνωση.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

Επιστήμονες περιγράφουν ένα ζοφερό μέλλον για την υπερθέρμανση του πλανήτη με το διοξείδιο του άνθρακα να φτάνει σε επίπεδα ρεκόρ, κάτι που έχει όμως “γραφτεί” στο παρελθόν

Η συγκέντρωση διοξειδίου του άνθρακα (CO2) στη ατμόσφαιρα, που είναι ο κύριος υπεύθυνος για την υπερθέρμανση της Γης, βρίσκεται στο υψηλότερο σημείο της εδώ και τρία εκατομμύρια χρόνια, καθιστώντας αναπόδραστη τη δραματική αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη και του επιπέδου των ωκεανών σε μερικούς αιώνες, προειδοποιούν οι ερευνητές.

Οι επιστήμονες εκτιμούσαν μέχρι τώρα πως το σημερινό επίπεδο του διοξειδίου του άνθρακα, λίγο μεγαλύτερο των 400 μερών στο εκατομμύριο (ppm), δεν ήταν πιο σημαντικό από εκείνο που υπήρχε πριν από 800.000 χρόνια, σε μια περίοδο που χαρακτηριζόταν από κύκλους αναθέρμανσης και ψύχρανσης της Γης οι οποίοι συνεχίζονταν μέχρι σήμερα χωρίς η υπερθέρμανση να συνδέεται με τις ανθρώπινες δραστηριότητες.

Όμως δείγματα παγόβουνων και θαλάσσιων ιζημάτων που ελήφθησαν από το πιο ψυχρό μέρος του πλανήτη αποκαλύπτουν πως το όριο των 400 ppm ξεπεράστηκε για πρώτη φορά πριν από τρία εκατομμύρια χρόνια, στη διάρκεια της πλειοκαίνου. Οι θερμοκρασίες τότε ήταν αυξημένες κατά 3 έως 4 βαθμούς Κελσίου, δέντρα φύτρωναν στην Ανταρκτική και το επίπεδο των ωκεανών ήταν υψηλότερο κατά 15 μέτρα.

Οι αναλύσεις αυτές επιβεβαιώνονται από ένα νέο κλιματικό μοντέλο που ανέπτυξε το Ινστιτούτο του Πότσδαμ για την Έρευνα των Κλιματικών Επιπτώσεων (PIK). «Το τέλος της πλειοκαίνου είναι σχετικά κοντινό σε εμάς από την άποψη των επιπέδων του CO2», εξηγεί στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Ματέο Βιλάιτ, ερευνητής στο PIK και βασικός συγγραφέας μιας έρευνας που δημοσιεύθηκε αυτή την εβδομάδα.

«Τα μοντέλα μας δείχνουν πως στην πλειόκαινο δεν υπήρχαν ούτε παγωμένοι κύκλοι ούτε μεγάλοι παγωμένοι θόλοι στο βόρειο ημισφαίριο. Το CO2 ήταν πολύ αυξημένο και το κλίμα πολύ ζεστό ώστε να το επιτρέπουν.» Η Συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα (2015) έθεσε ως στόχο τον περιορισμό της ανόδου της θερμοκρασίας το πλανήτη στους 2 βαθμούς Κελσίου, αν όχι στον 1,5 βαθμό Κελσίου, σε σχέση με την προβιομηχανική εποχή.

Όμως το 2017, οι εκπομπές αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου κατέρριψαν κάθε ρεκόρ στην ανθρώπινη ιστορία, και οι δεσμεύσεις των κρατών που υπέγραψαν τη Συμφωνία του Παρισιού οδηγούν τον κόσμο σε μια αύξηση 3 βαθμών Κελσίου.

Αύξηση του επιπέδου των ωκεανών από 15 έως 20 μέτρα

Για τους ερευνητές που συναντήθηκαν αυτή την εβδομάδα στο Λονδίνο, η πλειόκαινος δίνει ορισμένα μαθήματα. «Οι παγκόσμιες θερμοκρασίες ήταν 3 με 4 βαθμούς Κελσίου πιο πάνω από σήμερα και η στάθμη της θάλασσας 15 με 20 μέτρα πιο υψηλή», σχολιάζει ο Μάρτιν Ζίγκερτ, καθηγητής Γεωεπιστήμης στο Imperial College του Λονδίνου.

Σήμερα, με 1 βαθμό Κελσίου παραπάνω σε σχέση με την προβιομηχανική εποχή, η Γη υφίσταται ήδη τις επιπτώσεις της κλιματικής απορρύθμισης, από πλημμύρες μέχρι ξηρασίες. Για τον Ζίγκερτ, το γεγονός ότι ξεπεράστηκαν τα 400 ppm CO2 δεν σημαίνει πως επίκειται μια αύξηση του επιπέδου των θαλασσών του εύρους της πλειοκαίνου, όμως, εκτός εάν ο άνθρωπος καταφέρει να αποσύρει σε μεγάλη κλίμακα το CO2 από την ατμόσφαιρα, οι σημαντικές επιπτώσεις θα είναι αναπόφευκτες, αργά ή γρήγορα. Βασιζόμενοι στις συγκεντρώσεις του CO2, οι επιστήμονες που μελετούν τους παγετώνες προβλέπουν μια αύξηση του επιπέδου των ωκεανών από 50 εκατοστά έως ένα μέτρο μέχρι το τέλος αυτού του αιώνα, λέει ο ερευνητής.

«Δύσκολα θα ήταν μεγαλύτερη, επειδή η τήξη χρειάζεται χρόνο. Όμως αυτό δεν σταματά το 2100, συνεχίζεται.» Τον Οκτώβριο, οι επιστήμονες της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Αλλαγή του Κλίματος (Giec) έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου: για να παραμείνει η αύξηση της θερμοκρασίας κάτω από τον 1,5 βαθμό Κελσίου, θα πρέπει να υπάρξει μια μείωση των εκπομπών CO2 σχεδόν κατά 50% μέχρι το 2030. Όμως, παρά τις υποσχέσεις, οι εκπομπές που συνδέονται με την ενέργεια από ορυκτά καύσιμα και τη γεωργία αυξάνονται ανηλεώς.

«Στα 400 ppm, παραμένουμε στην τροχιά ενός κλίματος παρόμοιου με την πλειόκαινο», λέει η Τίνα φαν Ντε Φλιρντ, καθηγήτρια Γεωχημείας των ισοτόπων στο Imperial College. Ο θόλος του παγετώνα της Γροιλανδίας, που περιέχει αρκετό νερό ώστε να προκαλέσει αύξηση του επιπέδου των θαλασσών κατά 7 μέτρα, θα έχει εξαφανιστεί τότε. Και εκείνος της δυτικής Ανταρκτικής, «που περιέχει [αρκετό νερό ώστε να προκαλέσει αύξηση του επιπέδου των θαλασσών κατά] περίπου 5 μέτρα, θα έχει πιθανόν εξαφανιστεί».

«Τρελή εμπειρία»

Οι ερευνητές εκτιμούν πως στο παρελθόν έχουν σημειωθεί επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα πολύ μεγαλύτερα των 400 ppm, όμως χρειάστηκαν εκατομμύρια χρόνια προκειμένου να συμβεί αυτό. Από την πλευρά τους, οι εκπομπές που συνδέονται με την ανθρώπινη δραστηριότητα προκάλεσαν την αύξηση των επιπέδου του CO2 τουλάχιστον κατά 40% σε ενάμιση αιώνα. Με μια συγκέντρωση 412 ppm, και παραπάνω, ορισμένοι ειδικοί εκτιμούν πως μια αύξηση της θερμοκρασίας της Γης κατά 3 ή 4 βαθμούς Κελσίου είναι αναπόφευκτη.

Η τελευταία φορά που η περιεκτικότητα της ατμόσφαιρας σε CO2 ήταν τόσο μεγάλη, το διοξείδιο του άνθρακα απορροφήθηκε από τα δέντρα, τα φυτά, τα ζώα, και στη συνέχεια θάφτηκε μαζί τους με τον θάνατό τους. «Και αυτό που κάνουμε εδώ και 150 χρόνια, είναι να το ξεθάβουμε και να το ξαναστέλνουμε στην ατμόσφαιρα», υπογραμμίζει ο Ζίγκερτ. «Είναι μια τρελή εμπειρία.»

(Πηγή: news247.gr)

Στον Πεντάλοφο Κοζάνης έφθασαν τα πρώτα τέσσερα ασυνόδευτα κορίτσια – προσφυγόπουλα που θα φιλοξενηθούν στην Εστία Πενταλόφου, ενώ τις επόμενες ημέρες ο αριθμός τους αναμένεται να αυξηθεί και να φθάσει έως τα 40 άτομα, τον μέγιστο αριθμό ανθρώπων που μπορεί να φιλοξενήσει η συγκεκριμένη εστία. 

Τις τέσσερις έφηβες υποδέχθηκαν ο δήμαρχος Βοΐου Δημήτρης Λαμπρόπουλος, η αντιδήμαρχος Φωτεινή Ζιάρα, που φέρει την ευθύνη από πλευράς του δήμου στη διαχείριση της φιλοξενίας τους, ο πρόεδρος της ορεινής κοινότητας, Κώστας Χονδροκώστας και αρκετοί από τους κατοίκους της περιοχής.

Ξεχωριστή στιγμή στη διάρκεια της υποδοχής των ασυνόδευτων κοριτσιών ήταν η παρουσία 20 Αλβανών μαθητών και μαθητριών του διαπολιτισμικού Γυμνασίου και Λυκείου που μένουν και αυτοί στην Εστία Πενταλόφου.

Ο Πεντάλοφος αποτελεί όχι μόνο πανελλαδική πρωτοτυπία αλλά και παράδειγμα ανθρωπιάς, αφού πριν από τρία χρόνια στην αιχμή του προσφυγικού προβλήματος, οι κάτοικοι και το κοινοτικό συμβούλιο, μετά από παρότρυνση του προέδρου, αποφάσισαν ομόφωνα να διαθέσουν το κτίριο της μαθητικής Εστίας για να φιλοξενηθούν ανήλικοι πρόσφυγες.

Ο Κώστας Χονδροκώστας, φανερά ικανοποιημένος από την εξέλιξη, δήλωσε στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ότι “χρειάστηκε να υπερβούμε πολλά εμπόδια που σχετίζονται όχι μόνο με τη διαχείριση του προσφυγικού και τη γραφειοκρατία, αλλά και από το γεγονός ότι τα παιδιά είναι ανήλικα και έπρεπε να γίνουν διαφορετικοί χειρισμοί, που έχουν να κάνουν με το υπουργείο δικαιοσύνης”.

Με τη φιλοξενία των παιδιών δεν σχετίζεται καμία από τις ΜΚΟ που ασχολούνται με τους πρόσφυγες. Την ευθύνη της διαχείρισης φιλοξενίας έχει αναλάβει εξολοκλήρου ο δήμος Βοΐου με την κοινότητα  Πενταλόφου και όπως σημείωσε η αρμόδια αντιδήμαρχος, Φωτεινή Ζιάρα, “ο δήμος μετά από συνεννόηση με το Εθνικό κέντρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης έχει αναλάβει και τη διαχείριση πληρωμής του προσωπικού που θα εργαστεί στην συγκεκριμένη δομή”.

Όπως ανέφερε, έχουν ήδη προσληφθεί έξι άτομα και σταδιακά με την αύξηση των παιδιών θα προσλαμβάνονται και οι αντίστοιχες ειδικότητες εργαζομένων. Σε συνθήκες πλήρους ανάπτυξης της δομής θα εργάζονται 42 άτομα, όπως ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί, δικηγόρος, φύλακες, μάγειροι και βοηθητικό προσωπικό.

Τα παιδιά, που αναμένεται να φθάσουν τις επόμενες ημέρες, προέρχονται από χώρους φιλοξενίας ανήλικων προσφύγων στη Σάμο και οι χώρες καταγωγής τους είναι η Συρία, το Ιράκ, το Κουβέιτ, το Κογκό και το Αφγανιστάν, ενώ οι ηλικίες τους κυμαίνονται από 12 έως 17 ετών.

Μετά το πρώτο στάδιο προσαρμογής ο διευθυντής του διαπολισμικού Γυμνασίου Λυκείου Πενταλόφου και τα στελέχη της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης Κοζάνης θα αποφασίσουν για την κανονική ένταξη των παιδιών στην εκπαιδευτική διαδικασία του σχολείου.

(Πηγή: enallaktikos.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Η ρύπανση του αέρα κόβει από το προσδόκιμο ζωής σχεδόν τόσους μήνες όσους το κάπνισμα και περισσότερους απ’ όσους η κατανάλωση νερού που δεν είναι ασφαλές και καθαρό

Η ρύπανση του αέρα, τόσο στο περιβάλλον όσο και σε κλειστούς χώρους, «κόβει» κατά μέσον όρο 20 μήνες ζωής από το προσδόκιμο ζωής ενός παιδιού που γεννιέται σήμερα στη Γη, σύμφωνα με τη νέα διεθνή επιστημονική έκθεση «Η κατάσταση του Παγκόσμιου Αέρα 2019» (State of Globar Air-SOGA).

Η ρύπανση του αέρα κόβει από το προσδόκιμο ζωής σχεδόν τόσους μήνες όσους το κάπνισμα και περισσότερους απ’ όσους η κατανάλωση νερού που δεν είναι ασφαλές και καθαρό.

Το πρόβλημα του αέρα είναι πιο επιβαρυντικό για τους ανθρώπους στις αναπτυσσόμενες και φτωχότερες χώρες, όπου το προσδόκιμο ζωής είναι ήδη -για άλλους λόγους πέρα από τη ρύπανση- μικρότερο σε σχέση με τις ανεπτυγμένες χώρες.

Περίπου το 92% του παγκόσμιου πληθυσμού συνεχίζει να ζει σε περιοχές όπου η συγκέντρωση μικροσωματιδίων ΡΜ2,5 στον αέρα υπερβαίνει το επίπεδο που ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας θεωρεί υγιές.

Η κατάσταση είναι χειρότερη στη Νότια Ασία, όπου η μείωση του προσδόκιμου ζωής εκτιμάται ότι φθάνει τους 30 μήνες, ενώ στην υποσαχάρια Αφρική τους 24 μήνες και στην Ανατολική Ασία τους 23 μήνες.

Από την άλλη, στις ανεπτυγμένες χώρες (μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα) το προσδόκιμο ζωής των νεογέννητων παιδιών είναι μειωμένο κατά λιγότερο από πέντε μήνες εξαιτίας της ρύπανσης του αέρα.

Η ρύπανση του αέρα, σύμφωνα με την έκθεση, συντελεί σχεδόν στο 10% των θανάτων διεθνώς.

Το 2017, προκαλώντας σχεδόν πέντε εκατομμύρια πρόωρους θανάτους, υπήρξε η τέταρτη αιτία πρόωρου θανάτου (μετά τους διατροφικούς κινδύνους, τους καρκίνους και το κάπνισμα), σοβαρότερη από τα τροχαία ή την ελονοσία.

Η ρύπανση από μικροσκοπικά σωματίδια ΡΜ2,5 σε ανοιχτούς χώρους (2,9 εκατομμύρια θάνατοι το 2017), από τον τοξικό αέρα των κλειστών χώρων (1,6 εκατομμύρια θάνατοι) και από το επιφανειακό όζον (σχεδόν μισό εκατομμύριο θάνατοι) είναι οι τρεις κυριότερες όψεις της ρύπανσης του αέρα, που οφείλεται κυρίως στα οχήματα, στις βιομηχανίες και στο μαγείρεμα-θέρμανση.

«Αποτελεί πραγματικό σοκ ότι μειώνεται τόσο πολύ η ζωή των παιδιών. Δεν υπάρχει καμία μαγική λύση, αλλά οι κυβερνήσεις πρέπει να αναλάβουν δράση», μεταξύ άλλων προωθώντας την ηλεκτροκίνηση στα οχήματα και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, δήλωσε ο Ρόμπερτ Ο’Κιφ, αντιπρόεδρος του Ινστιτούτου Health Effects, που δημοσιοποίησε την έκθεση, σύμφωνα με τη βρετανική «Γκάρντιαν».

Η ρύπανση του αέρα εκτιμάται ότι εμπλέκεται στο 41% των θανάτων διεθνώς από χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, στο 20% των περιστατικών διαβήτη τύπου 2, στο 19% των περιπτώσεων καρκίνου των πνευμόνων, στο 16% των περιπτώσεων ισχαιμικής νόσου και στο 11% των θανάτων από εγκεφαλικό, σύμφωνα με τη νέα μελέτη, που θεωρείται η πιο συστηματική ετήσια έκθεση για τις επιπτώσεις της ρύπανσης στην υγεία παγκοσμίως.

Ο Ο΄Κιφ χαρακτήρισε πάντως ενθαρρυντικό το γεγονός ότι ολοένα και περισσότερες κυβερνήσεις παίρνουν πιο «ζεστά» το πρόβλημα της ρύπανσης, μεταξύ των οποίων και η Κίνα.

Σήμερα η Ινδία έχει σχεδόν διπλάσια έκθεση σε μικροσκοπικά σωματίδια ΡΜ2,5 σε σχέση με την Κίνα, όπου τα τελευταία χρόνια τα επίπεδα των σωματιδίων ΡΜ2,5 έχουν σημειώσει σημαντική μείωση.

Γενικότερα, οι αναπτυσσόμενες χώρες έχουν τέσσερις έως πέντε φορές υψηλότερα επίπεδα σωματιδίων ΡΜ2,5 σε σχέση με τις ανεπτυγμένες.

Από την άλλη, εκτός από τη ρύπανση του αέρα του περιβάλλοντος, πρόβλημα υπάρχει και με τον αέρα μέσα στα νοικοκυριά και γενικά στους κλειστούς χώρους.

Σχεδόν ο μισός πληθυσμός της γης (3,6 δισεκατομμύρια άνθρωποι) αναπνέουν αέρα με ρύπους μέσα στους χώρους όπου ζουν και εργάζονται, κυρίως επειδή γίνεται χρήση στερεών καυσίμων (ξύλων, κάρβουνων, βιομάζας κ.ά.) για το μαγείρεμα και τη θέρμανση.

Η έκθεση επισημαίνει επίσης ότι το όζον κοντά στην επιφάνεια της Γης (όχι το στρατοσφαιρικό, που ευθύνεται για την «τρύπα του όζοντος») αποτελεί ολοένα και πιο σοβαρό πρόβλημα, ακόμη και στις πλούσιες χώρες. Το όζον αυτό παράγεται στην ατμόσφαιρα από οξείδια του αζώτου και άλλους ρυπαντές που εκπέμπονται από οχήματα και εργοστάσια.

(Πηγή: in.gr)

Ότι η Κούβα έχει αναπτύξει εμβόλια για τέσσερις διαφορετικούς τύπους καρκίνου είναι σίγουρα μεγάλη είδηση ​​για την Ανθρωπότητα (1), αν λάβουμε υπόψη ότι, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, κάθε χρόνο στον κόσμο, από την ασθένεια αυτή, πεθαίνουν περίπου 8 εκατομμύρια άνθρωποι (2).

Ωστόσο, τα διεθνή μέσα ενημέρωσης έχουν σχεδόν αγνοήσει την είδηση αυτή παντελώς.

Το 2012 η Κούβα κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το πρώτο θεραπευτικό εμβόλιο κατά του καρκίνου του πνεύμονα προηγμένο σε παγκόσμιο επίπεδο, το CIMAVAX-EGF (3). Και τον Ιανουάριο του 2013 ανακοίνωσε το δεύτερο, Racotumomab (4).
Κλινικές Μελέτες σε 86 χώρες δείχνουν ότι αυτά τα εμβόλια, δεν θεραπεύουν πλήρως την ασθένεια, αλλά επιτυγχάνουν τη μείωση των όγκων και προσφέρουν μια σταθερή φάση της νόσου, αυξάνοντας το προσδόκιμο και την ποιότητα ζωής του ασθενούς.

Το Κέντρο Μοριακής Ανοσολογίας στην Αβάνα, στη Κούβα, είναι ο δημιουργός όλων αυτών των εμβολίων. Ήδη από το 1985 το κέντρο αυτό ανέπτυξε το εμβόλιο για τη μηνιγγίτιδα Β (5), μοναδικό στον κόσμο, και αργότερα και πολλά άλλα, όπως αυτό κατά της ηπατίτιδας Β ή του δάγκειου (6). Επιπλέον, συνεχίζει την έρευνα του για χρόνια για να αναπτύξει εμβόλιο κατά του HIV-AIDS (7). Ένα άλλο κέντρο ιατρικών ερευνών στην Κούβα, τα εργαστήρια LABIOFAM, ανέπτυξε επίσης ένα ομοιοπαθητικό φάρμακο κατά του καρκίνου: το Vidatox, από το μπλε δηλητήριο του σκορπιού (8).

Η Κούβα εξάγει αυτά τα φάρμακα σε 26 χώρες, και συμμετέχει σε κοινοπραξίες στην Κίνα, τον Καναδά και την Ισπανία (9). Όλα αυτά σπάνε εντελώς ένα στερεότυπο διαδεδομένο, ενισχυμένο από τη σιωπή των μέσων ενημέρωσης σχετικά με την πρόοδο της Κούβας και άλλων χωρών του Νότου: η ιατρική-φαρμακευτική έρευνα στο προσκήνιο εμφανίζεται μόνο στις χώρες που ονομάζονται «αναπτυγμένες».

Αναμφίβολα, οι κουβανικές οικονομικές επιδόσεις αυξήθηκαν μέσω της επίτευξης των διεθνών πωλήσεων αυτών των φαρμάκων (10). Ωστόσο, η έρευνα μάρκετινγκ και η φιλοσοφία είναι τελείως αντίθετη με την επιχειρηματική πρακτική των μεγάλων φαρμακευτικών εταιρειών παγκοσμίως.

Ο βραβευμένος με Νόμπελ Ιατρικής, Richard J. Roberts, κατήγγειλε πρόσφατα τις φαρμακευτικές εταιρείες ότι προσανατολίσουν την έρευνά τους σε αντίθετη κατεύθυνση από την θεραπεία της ασθένειας του καρκίνου, με σκοπό την ανάπτυξη φαρμάκων για άλλες χρόνιες παθήσεις, πράγμα πιο οικονομικά αποδοτικό για τις εταιρείες αυτές (11). Έτσι, το 90% του προϋπολογισμού για έρευνα διατίθεται σε ασθένειες που πλήττουν μόνο το 10% του παγκόσμιου πληθυσμού.

Η ιατρο-φαρμακευτική βιομηχανία της Κούβας, εξακολουθεί να παραμένει μια σημαντική πηγή ξένου συναλλάγματος για τη χώρα, που διέπεται από αρχές ριζικά αντίθετες με τα παραπάνω.

Πρώτον, οι έρευνες τους αποσκοπούν, σε μεγάλο μέρος, για την ανάπτυξη εμβολίων που σκοπό έχουν τη πρόληψη ασθενειών και ως εκ τούτου έτσι τη μείωση δαπανών για αγορά φαρμάκων του πληθυσμού. Σε ένα άρθρο στο έγκυρο περιοδικό Science, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ (Καλιφόρνια), ισχυρίστηκαν ότι η Κούβα κατέχει υψηλότερους δείκτες στον τομέα καλύτερης υγείας από τις ΗΠΑ (12). Ο λόγος: η απουσία, στο κουβανικό μοντέλο, εμπορικών πιέσεων και κινήτρων από φαρμακευτικές εταιρείες, και μια επιτυχημένη στρατηγική εκπαίδευση των ανθρώπων σχετικά με την πρόληψη της υγείας.

Επιπλέον, οι φυσικές και παραδοσιακές θεραπείες, όπως η φυτική ιατρική, ο βελονισμός, η ύπνωση και πολλές άλλες-μη κερδοφόρες πρακτικές για τους κατασκευαστές φαρμάκων, έχουν χτιστεί εδώ και χρόνια στο δημόσιο δωρεάν σύστημα υγείας του νησιού (13) .

Εν τω μεταξύ, στην Κούβα τα φάρμακα που διανέμονται, πρώτον, στο εθνικό δίκτυο δημόσιων νοσοκομείων, είναι δωρεάν ή επιδοτούμενα τα πολύ-ακριβά, χάρη στα κέρδη από τις εξαγωγές τους (14).

Η φαρμακευτική βιομηχανία της Κούβας , επίσης, προορίζεται μόνο για διαφήμιση του προϋπολογισμού των δαπανών που, στην περίπτωση των πολυεθνικών, το κόστος της διαφήμισης είναι ανώτερο ακόμα και από το κόστος που επενδύουν στη ίδια την έρευνα για το εκάστοτε φάρμακο (15).

Τέλος, η Κούβα έχει προωθήσει την παραγωγή γενόσημων φαρμάκων που διατίθενται για φτωχές χώρες και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, σε τιμή πολύ χαμηλότερη από εκείνη της μεγάλης παγκόσμιας βιομηχανίας (16).

Αλλά αυτές οι συμφωνίες, που δεν συμφέρουν τους κανόνες της αγοράς, δημιουργούν ισχυρές πιέσεις από τις λοιπές φαρμακευτικές βιομηχανίες. Πρόσφατα, η κυβέρνηση του Ισημερινού στην Κούβα ανακοίνωσε την αγορά ενός αριθμού των φαρμάκων με αντάλλαγμα υποτροφίες για παιδιά από το Εκουαδόρ να φοιτήσουν στις Κουβανικές σχολές (17 ). Ο Σύνδεσμος Φαρμακευτικών Εργαστηρίων όμως του Εκουαδόρ άρχισε διαμαρτυρίες και έκανε αμέσως εκστρατεία στα μέσα ενημέρωσης, διαδίδοντας το μήνυμα της υποτιθέμενης κακής ποιότητας των κουβανικών φαρμάκων (18).

Επιπλέον, πολλοί αναλυτές βλέπουν πίσω από το πραξικόπημα στην Ονδούρα, το 2009, την μεγάλη διεθνής φαρμακευτική βιομηχανία, καθώς η κυβέρνηση του ανατραπέντος Μανουέλ Σελάγια, στο πλαίσιο της συμφωνίας ALBA, προόριζε να αντικαταστήσει την εισαγωγή των φαρμάκων από τις πολυεθνικές με της Κούβας (19).

Επιπρόσθετα, ο αποκλεισμός των ΗΠΑ ενάντια στην Κούβα επιβάλλει μεγάλα εμπόδια στο διεθνές μάρκετινγκ των φαρμακευτικών κουβανικών προϊόντων, αλλά και άμεσα βλάπτει αμερικανούς υπηκόους Για παράδειγμα, 80.000 άτομα με διαβήτη που υποφέρουν στις ΗΠΑ κάθε χρόνο από ακρωτηριασμό των ποδιών τους, δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση στο κουβανικό εμβόλιο Heperprot-Ρ Κούβας που εμποδίζει μια τέτοια εξέλιξη (20).

Ο βραβευμένος με Νόμπελ στη Χημεία, Peter Agre, δήλωσε πρόσφατα ότι “η Κούβα είναι ένα μεγάλο παράδειγμα για το πώς ενσωματώνεται επιστημονική γνώση και έρευνα” (21). Η Ιρίνα Μπόκοβα, Γενική Διευθύντρια της UNESCO, είπε ότι ήταν «πολύ εντυπωσιασμένη» με τα επιστημονικά επιτεύγματα της Κούβας και έδειξε τη βούληση της οργάνωσης των Ηνωμένων Εθνών για την προώθησή τους σε όλο τον κόσμο (22). Το ερώτημα είναι αναπόφευκτο: με την επιτακτική ανάγκη για συνεργασία με τα διεθνή μέσα ενημέρωσης για τη διάδοση;

—

• (1) http://www.jornada.unam.mx/2011/11/…
• (2) http://www.lapagina.com.sv/nacional…
• (3) http://actualidad.rt.com/ciencias/v…
• (4) http://www.prensalibre.com/salud/De…
• (5) http://www.nnc.cubaweb.cu/clasifica…
• (6) http://ipsnoticias.net/nota.asp?idn…
• (7) http://www.telesurtv.net/articulos/…
• (8) http://www.jornada.unam.mx/2012/07/…
• (9) http://spanish.news.cn/salud/2011-1…
• (10) http://www.guiacuba.info/noticias-d…
• (11) http://voselsoberano.com/index.php?…
• (12) http://www.cubadebate.cu/especiales…
• (13) http://www.sld.cu/sitios/mednat/
• (14) http://www.nuevatribuna.es/articulo…
• (15) http://www.elmundo.es/elmundosalud/…
• (16) http://www.cubainformacion.tv/index…
• (17) http://www.diariovasco.com/agencias…
• (18) http://www.ciudadaniainformada.com/…
• (19) http://www.tercerainformacion.es/?H…
• (20) http://actualidad.rt.com/economia/v…
• (21) http://www.opciones.cu/cuba/2012-03…
• (22) http://www.juventudrebelde.cu/cuba/…

 tercerainformacion.es, Μετάφραση στα ελληνικά: Sierra MaestraΔημοσιεύτηκε από Sierra Maestra

(Πηγή: alfavita.gr)

Η ανοσοθεραπεία έχει ανοίξει μία νέα εποχή στην θεραπεία του καρκίνου. Σήμερα ενδείκνυται για το μελάνωμα και τον καρκίνο του πνεύμονα, ενώ η έρευνα για την εφαρμογή της και σε άλλες μορφές καρκίνου συνεχίζεται και σήμερα στο ΝΗΙ (Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας) των ΗΠΑ υπάρχουν τουλάχιστον 2.000 πρωτόκολλα ανοσοθεραπείας που θα εφαρμοστούν τα επόμενα χρόνια. Πρόκειται για μια θεραπευτική μέθοδο που χρησιμοποιεί το ανοσολογικό σύστημα κατά ορισμένων ασθενειών όπως ο καρκίνος και γίνεται είτε με τη διέγερση του ανοσολογικού συστήματος, ώστε να επιτεθεί στα καρκινικά κύτταρα, είτε με την χορήγηση παραγόντων που ενισχύουν την ανοσιακή απάντηση. Την αισιοδοξία τους ότι η λύση στη θεραπεία του καρκίνου θα δοθεί μέσα από την ανοσοθεραπεία, ότι στα επόμενα 10 χρόνια θα αλλάξει ριζικά η επιδημιολογία του καρκίνου παγκοσμίως και ότι χάρη στη ανοσοθεραπεία, ο καρκίνος θα καταστεί ένα ακόμη χρόνιο νόσημα, εξέφρασαν, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ στο περιθώριο τους 34ου Βορειοελλαδικού Ιατρικού Συνεδρίου, ο αναπληρωτής καθηγητής ανοσολογίας στο Universit Pierre et Marie Curie των Παρισίων, ανοσογενετιστής, Ιωάννης Θεοδώρου και η ομότιμη καθηγήτρια Παθολογίας – Ανοσολογίας του ΑΠΘ, Παναγιώτα Μπούρα.

Η ανοσοθεραπεία θα αλλάξει ριζικά την επιδημιολογία του καρκίνου παγκοσμίως

Η κ. Μπούρα χαρακτήρισε την ανοσοθεραπεία ως ένα Big Bang αναφέροντας ότι η ιστορία ξεκίνησε περί τις αρχές του 2001-2002 ενώ μετά από το 2010 έγινε η μεγάλη έκρηξη. “Έχουν “θεραπευτεί” ασθενείς, ή έχουν μπει σε παρατεταμένες υφέσεις, σε υφέσεις χωρίς ταλαιπωρία του ασθενή, δηλαδή ελεύθερες νόσου. Διάβαζα σήμερα για μία ομάδα ασθενών η οποία έχει ξεπεράσει τα δέκα χρόνια απόλυτης ύφεσης για μελάνωμα. Μιλάμε για πολύ παρατεταμένη ύφεση και για μεγάλες περιόδους εκτός νόσου. Έχουν μπει στη διαδικασία της ανοσοθεραπείας και άλλα νοσήματα τα οποία είναι τα χειρότερα κακοήθη. Έχει μπει ο καρκίνος του πνεύμονα, που είναι από τους κακοθέστερους καρκίνους, έχει μπει ο καρκίνος του νεφρού και τελευταία του πεπτικού συστήματος. Πιστεύω ότι την τρέχουσα περίοδο στα επόμενα δέκα χρόνια θα έχει αλλάξει ριζικά η επιδημιολογία της νόσου παγκοσμίως. Περνάμε σε μία άλλη περίοδο. Περνάμε όμως και σε μία περίοδο όπου πιστεύω ότι η λύση στη θεραπεία του καρκίνου θα έρθει από την ανοσολογία. Είναι η περίοδος πια όπου οι ανοσοθεραπείες θα μπούνε στην πρώτη γραμμή και θα υπάρξει υποβοήθηση από αλλά ίσως κλασικά φάρμακα ή και την ακτινοβολία” επισήμανε η κ. Μπούρα.

Διλήμματα στην εφαρμογή ανοσοθεραπείας

Η ανοσοθεραπεία, όπως ανέφερε ο κ. Θεοδώρου, χρησιμοποιήθηκε αρχικά μετά από την κλασική χημειοθεραπεία. “Μετά το 2013-14 είδαμε ότι η ανοσοθεραπεία σε μερικούς όγκους ίσως να ήταν πιο αποτελεσματική από την κλασική θεραπεία και αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε σε ένα δίλημμα: Τι πρέπει να κάνουμε πρώτα; Να κάνουμε πρώτα ανοσοθεραπεία ή πρώτα χημειοθεραπεία; Να κάνουμε και τα δυο; Τι τύπου ανοσοθεραπεία να κάνουμε; Να κάνουμε ανοσοθεραπεία με Αναστολείς Σημείων Ελέγχου (checkpoint inhibitors) που είναι ευρέως διαδεδομένη μετά το 2010; Να κάνουμε ανοσοθεραπεία με CAR T κύτταρα; (Είναι ένας τρόπος θεραπείας. Σε ένα ανοσολογικό σύστημα, το οποίο είναι κουρασμένο από χημειοθεραπείες, ή από την ηλικία ή οτιδήποτε, μπορούμε να πάρουμε κάποιες πληροφορίες και κάποια συγκεκριμένα γονίδια από λεμφοκύτταρα Τ που βρίσκονται μέσα στον όγκο. Τα βάζουμε μέσα σε κύτταρα κάποιου άλλου υγιούς δότη για να μπορέσουμε αργότερα να τα εγχύσουμε στον άρρωστο για να έχουμε κάποιο θεραπευτικό αποτέλεσμα ). Ή να κάνουμε εμβολιασμούς παίρνοντας κύτταρα από κάποιο δότη ή κάνοντας κατευθείαν ανοσοποίηση του αρρώστους;” αναρωτήθηκε ο κ. Θεοδώρου.

Πώς λειτουργούν τα RNA εμβόλια;

Ο κ. Θεοδώρου επισήμανε ότι τελευταία έχουν αρχίσει να παρουσιάζονται τα RNA εμβόλια τα οποία χρησιμοποιούνται κυρίως για το μελάνωμα με σχετικά καλά αποτελέσματα. Παράλληλα διευκρίνισε ότι αυτά τα εμβόλια χορηγούνται σε διαγνωσμένους ασθενείς και βρίσκουν ποια μόρια παρουσιάζει ο όγκος την επιφάνειά του, τα οποία που μπορούν να αναγνωριστούν από το ανοσολογικό σύστημα. Από τη στιγμή που αναγνωρίζονται από το ανοσολογικό σύστημα γίνεται προσπάθεια να χρησιμοποιηθούν για να διεγερθεί το ανοσολογικό σύστημα απέναντι σε αυτά είτε κατευθείαν στον ίδιο τον άρρωστο ή περνώντας από τα κύτταρα κάποιο δότη.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Η Light and Hope Οrchestra είναι η μοναδική «τυφλή» γυναικεία ορχήστρα της γης

Η μοναδική «τυφλή» γυναικεία ορχήστρας του κόσμου, απαρτίζεται αποκλειστικά από γυναίκες τυφλές ή με σοβαρά προβλήματα όρασης και επιβιώνει σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία όπου τόσο η γυναίκα όσο και η κλασική μουσική υποτιμάται.

Η Al Nour Wal Amal Chamber Orchestra ή αλλιώς Light and Hope Οrchestra, δημιουργήθηκε στην Αίγυπτο τη δεκαετία του ’50 από τον οργανισμό Αl Nour Wal Amal, η οποία διεκδικεί τα δικαιώματα των τυφλών γυναικών. Περιοδεύει ανά τον κόσμο από τα μέσα της δεκαετίας του ’90 και αρχικά ξεκίνησε ως μουσικό σύνολο 15 κοριτσιών. Σιγά-σιγά εξελίχθηκε κι έφτασε το μέγεθος μιας ολόκληρης ορχήστρας δωματίου η οποία σήμερα κάνει περιοδείες ανά τον κόσμο κι έχει διεθνή αναγνώριση.

Τα μέλη της έχουν μάθει να αντισταθμίζουν την έλλειψη οράσεως ακολουθώντας τη φωνή του μαέστρου ή τα χτυπήματα που δίνει με την μπαγκέτα του στο αναλόγιο.

Το ρεπερτόριο (από κλασική δυτική μέχρι αιγυπτιακή και ανατολίτικη μουσική), μελετάται σε σύστημα Μπράιγ, πρώτα ατομικά κι έπειτα στις εβδομαδιαίες ομαδικές πρόβες. Τα μέλη της έχουν μάθει να αντισταθμίζουν την έλλειψη οράσεως ακολουθώντας τη φωνή του μαέστρου ή τα χτυπήματα που δίνει με την μπαγκέτα του στο αναλόγιο, χρησιμοποιώντας τα ως μέσα επικοινωνίας.

Η Light and Hope Οrchestra υπερβαίνει πολλά εμπόδια πέρα από το προφανές της οράσεως, αφού έρχεται από την Αίγυπτο. Με την υποβαθμισμένη θέση της γυναίκας εκεί αλλά και τις σκληρές σεξιστικές επιθέσεις, η συμμετοχή σε κάτι τέτοιο δεν είναι εύκολη υπόθεση. Η ένταξη στην κοινωνία για αυτές τις γυναίκες θα ήταν σχεδόν ακατόρθωτο ενώ η αγορά εργασίας θα παρέμενε κλειστή. Όλος αυτός ο αποκλεισμός έχει φυσικά και τον αντίστοιχο ψυχολογικό αντίκτυπο. Η ορχήστρα αυτή είναι όχι μόνο δημιουργία αλλά και η ανακουφιστική διέξοδός τους από όλα τα παραπάνω.

(Πηγή: newsitamea.gr με πληροφορίες από www.dinfo.gr, www.doctv.gr)

Shutterstock

Η θερμοκρασία των ωκεανών αυξάνεται παγκοσμίως επηρεάζοντας τον πληθυσμό των ψαριών του πλανήτη, με παράλληλη μείωση της αλιευτικής παραγωγής τις τελευταίες οκτώ δεκαετίες.

Τα ψάρια είναι ψυχρόαιμα ζώα, γεγονός που σημαίνει ότι αντικατοπτρίζουν τη θερμοκρασία του νερού στο οποίο ζουν. Όταν τα νερά είναι πολύ θερμά, αυτό μεταβάλλει τα ένζυμα που χρησιμοποιούν για την πέψη και άλλες λειτουργίες, καθιστώντας τα λιγότερο αποτελεσματικά και επηρεάζοντας έτσι την αναπαραγωγή και την ανάπτυξή τους. Επιπλέον, τα θερμότερα νερά προκαλούν επίσης άγχος στα ψάρια επειδή περιέχουν λιγότερο οξυγόνο.

Για να μελετήσουν πόσο έχει επηρεάσει η κλιματική αλλαγή την αλιεία σε όλο τον κόσμο, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Ράτγκερς δημιούργησαν ένα μοντέλο για το πώς τα ψάρια ανταποκρίνονται στις αυξανόμενες θερμοκρασίες, χρησιμοποιώντας μια βάση δεδομένων που αντιπροσωπεύει περίπου το ένα τρίτο όλων των ψαριών που αλιεύονται σε όλο τον κόσμο.

Οι Αμερικάνοι ερευνητές εξέτασαν πάνω από 200 αποθέματα ψαριών και διαπίστωσαν ότι εννέα εξ αυτών είχαν κατά μέσο όρο 4% αύξηση της παραγωγής. Ωστόσο, αυτά βρίσκονται σε ψυχρότερα ύδατα που θερμαίνονται και γίνονται πιο κατάλληλα για τα ψάρια. Για παράδειγμα, στο Λαμπραντόρ και το Νιουφάουντλαντ του Καναδά, σημειώθηκε αύξηση της αλιευτικής παραγωγής κατά 14% από το 1930, με ανοδικές τάσεις. Επιπλέον, η παραγωγικότητα ορισμένων ψαριών της Γροιλανδίας θα μπορούσε να αυξηθεί ακόμη και κατά 51% για κάθε βαθμό Κελσίου που ανεβαίνει η θερμοκρασία των υδάτων.

Από την άλλη πλευρά, σε μέρη όπως η Ιαπωνία και η Βόρεια Ευρώπη, υπάρχουν 19 αποθέματα που παρουσίασαν κατά μέσο όρο μείωση παραγωγής 8%, και για κάθε βαθμό υπερθέρμανσης αναμένεται να μειωθούν ακόμη κατά 54% ακόμα.

Λαμβάνοντας υπόψη τις αυξήσεις και τις μειώσεις, οι ερευνητές υπολόγισαν τη συνολική μέγιστη βιώσιμη απόδοση να είναι 4% χαμηλότερη σε 235 αποθέματα ιχθύων σε σύγκριση με το 1930. Παρόλο που αυτό το ποσοστό φαίνεται μικρό, στην πραγματικότητα αντιπροσωπεύει μείωση 1,4 εκατομμυρίων τόνων στην παραγωγή ψαριού, στην οποία πολλοί άνθρωποι στηρίζονται για την επιβίωσή τους, πέρα από τον αντίκτυπο στο οικοσύστημα και την τροφική αλυσίδα.

Οι ερευνητές υποθέτουν ότι οι εκτιμήσεις είναι συντηρητικές επειδή υπήρχαν λίγα στοιχεία από τις τροπικές περιοχές όπου τα αποτελέσματα της αύξησης της θερμοκρασίας της θάλασσας είναι πιθανότατα πιο αισθητά. Επιπλέον, τα υποτιθέμενα θετικά αποτελέσματα της αύξησης της παραγωγής ιχθύων στα προηγουμένως ψυχρά ύδατα δεν αναμένεται να διαρκέσουν, δεδομένης της αναμενόμενης αύξησης της θερμοκρασίας στον επόμενο αιώνα.

Ως εκ τούτου, η υπεύθυνη διαχείριση της αλιείας είναι ακόμη πιο σημαντική για να βοηθήσει τα ψάρια να προσαρμοστούν στην κλιματική αλλαγή, καταλήγει η έρευνα.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

Συντάκτης: Γιώργης-Βύρων Δάβος

ΕΕ: Το χάσμα μεταξύ των οικονομιών Βορρά και Νότου αυξήθηκε την τελευταία 15ετία κι απειλεί την ευρωπαϊκή συνοχή, σύμφωνα με έρευνα του Ινστιτούτου Bruegel

Η ψαλίδα ανάμεσα στον πλούσιο Βορρά και τον φτωχότερο Νότο στην ΕΕ απειλεί να λάβει αβυσσαλέες διαστάσεις, έπειτα από τρεις δεκαετίες άκαρπων προσπαθειών για τη γεφύρωσή της. 

Κατά τη συζήτηση της στρατηγικής της Ένωσης για την επόμενη πενταετία, το προσεχές Σάββατο, οι 28 υπουργοί Οικονομικών θα επιχειρήσουν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα, που όπως αποκαλύπτει αναφορά της ΕΕ την τελευταία 15ετία έχει οδηγήσει στην «απόκλιση» μεταξύ των δύο περιοχών.

Η συζήτηση είναι ιδιαίτερα σημαντική για την Ιταλία και την Ελλάδα, αλλά και για την Ισπανία που ατύπως βρίσκεται στο ίδιο άρμα, όσον αφορά την ανάπτυξη των κατά κεφαλήν εσόδων. Στην ευρωπαϊκή έκθεση κρούεται ο κώδωνας του κινδύνου για «αύξηση των πολιτικών και δημοσιονομικών πιέσεων» εάν συνεχισθεί η συγκεκριμένη τάση.

Οι υπουργοί Οικονομικών της ΕΕ στην άτυπη σύνοδό τους στο Βουκουρέστι θα εξετάσουν σε βάθος το περιεχόμενο της έκθεσης του Ινστιτούτου Bruegel των Βρυξελλών και σύμφωνα με τις πληροφορίες της εφημερίδας El Pais, σε αυτήν διατυπώνεται η προειδοποίηση πως η ΕΕ αποτυγχάνει ακριβώς στο σημείο εκείνο που στόχευε η νομισματική πολιτική του ευρώ: τη σύγκλιση των οικονομιών των κρατών εταίρων και μάλιστα από τη γέννησή του.

Η αναπτυξιακή κατιούσα των οικονομιών της ζώνης ευρώ και η ανησυχία που γεννά ένα Brexit χωρίς συμφωνία, είναι πιθανό να επιταχύνει τη διαδικασία αυτή. Η έκθεση επισημαίνει τα δύο μέτωπα που οφείλει το ταχύτερο να κλείσει η ΕΕ: πρώτον, τη μισή μονάδα στην αύξηση που κάθε χρόνο της αφαιρούν οι ΗΠΑ και, κατά δεύτερον, η «μη ικανοποιητική σύγκλιση» που μπορεί να φθάσει «να απειλήσει την κοινωνική συνοχή» μέσα στην ΕΕ.

Οι χώρες που ταχύτερα τείνουν προς τη σύγκλιση είναι τα κράτη της Ανατολικής Ευρώπης, με τα κατά κεφαλήν εισοδήματα στη Λιθουανία, Λετονία, Πολωνία και Βουλγαρία να έχουν αυξηθεί πάνω από το 4% στην περίοδο 2003-14, μία διαφορά έως και 3 μονάδες από τις πλουσιότερες οικονομίες της ΕΕ.

Στους αντίποδες βρίσκονται οι χώρες του Νότου. «Εκεί υπήρξαν αποκλίσεις, τουλάχιστον σε περιοχές της ζώνης αυτής που είναι σημαντικές», υποστηρίζεται στην έκθεση. Στην ουρά βρίσκεται η Ισπανία με αύξηση του κατά κεφαλήν εισοδήματος μόλις κατά 0,65%, αλλά και η Πορτογαλία (0,63%) και η Κύπρος (0,57%). Τα ετήσια κατά κεφαλήν έσοδα είναι αρνητικά για την Ελλάδα (-0,74%) και στην Ιταλία (-0,24%).

Την ίδια περίοδο το κατά κεφαλήν εισόδημα στη Γερμανία αυξήθηκε κατά 1,39%, στην Ολλανδία 1,08%. Μπορεί αυτή η μικρή διαφορά, πχ. του 0,74% της Γερμανία την Ισπανία να φαίνεται μικρή, μολαταύτα τούτο μεταφράζεται σε αύξηση της διαφοράς κατά 11,1% μέσα στη 15ετία αυτή.

Τα κενά που θα κληθούν να καλύψουν οι εταίροι είναι κυρίως αυτά που δημιουργούνται στο εσωτερικό τον χωρών τους, με πρώτο και καλλίτερο τις κοινωνικές ανισότητες, μεταξύ πλουσίων και φτωχών, που σε ορισμένες χώρες έχει λάβει ανησυχητικές διαστάσεις. Η ομάδα Μπρίγκελ απαριθμεί τα «συστημικά αίτια» που εξηγούν τα κενά τούτα, όπως η έλλειψη μίας πλήρους αρχιτεκτονικής στον σχεδιασμό του ευρώ, την άνιση αύξηση της παραγωγικότητας, τη φυγή ανθρώπινου κεφαλαίου από τον Νότο κατά τη διάρκεια της ύφεσης, τις αδυναμίες στην καινοτομία, ή την απουσία διακεκριμένων κέντρων σπουδών.

Στην ίδια έκθεση, που υπογράφουν οι Γκίντραμ Βολφ, Αντρέ Σαπίρ και Μαρία Δεμερτζή, περιγράφονται τα μέτρα που θα πρέπει να εξετάσουν τα κράτη μέλη για να προσεγγίσουν οι οικονομίες τους. Το κείμενο θεωρεί πως το κόστος χρηματοδότησης των χωρών και των επιχειρήσεων αποτελεί μία πρώτη τροχοπέδη, για τον λόγο τούτο καλούν σε μία ολοκλήρωση του σχεδιασμού της ΕΚΤ για τη μείωση της χρηματοδότησης αυτής.

Ιδιαίτερη μνεία κάνουν οι συντάκτες της έκθεσης στην φορολογική επιβάρυνση. Κατά τη γνώμη τους, χάρη στην ενιαία αγορά οι μεγάλες εταιρείες και περιουσίες έχουν βρει πολλά «παράθυρα» για να μειώσουν τη φορολογία τους. Για τον λόγο αυτό, η έκθεση θεωρεί «κεφαλαιώδους σημασίας» να συνεχισθούν οι προσπάθειες για την φορολόγησή τους. «Η αύξηση της φορολογίας στην εργαζόμενη μεσαία τάξη θα ήταν ασύμβατη με την υπόσχεση μίας κοινωνικής οικονομίας και αγοράς στην Ευρώπη». Επίσης, η έκθεση προτείνει τη μεταβολή των περίπλοκων φορολογικών κανόνων στην ΕΕ.

(Πηγή: enallaktikos.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ & El Pais)

Οι επισιτιστικές κρίσεις θα επηρεάσουν δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπους σε όλον τον κόσμο αυτή την χρονιά, προειδοποίησαν σήμερα ερευνητές καθώς ο πόλεμος, τα ακραία καιρικά φαινόμενα και οι οικονομικές κρίσεις το 2018 άφησαν πίσω τους περισσότερους από 113 εκατομμύρια ανθρώπους σε μεγάλη ανάγκη για βοήθεια.

Οι συγκρούσεις και η ανασφάλεια ευθύνονταν για την απέλπιδα κατάσταση που αντιμετώπισαν 74 εκατομμύρια άνθρωποι –ή τα δύο τρίτα από εκείνους που επηρεάστηκαν– το 2018, ανέφερε στην ετήσια Παγκόσμια Έκθεση για τις Επισιτιστικές Κρίσεις το Δίκτυο Πληροφοριών για την Ασφάλεια των Τροφίμων (FSIN).

Το FSIN είναι ένα παγκόσμιο πρόγραμμα που χρηματοδοτείται από τον Διεθνή Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) των Ηνωμένων Εθνών, το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα και το Ερευνητικό Ινστιτούτο Διεθνούς Πολιτικής Τροφίμων.

Αναλύει 53 χώρες χρησιμοποιώντας μια κλίμακα πέντε επιπέδων με το τρίτο επίπεδο να χαρακτηρίζεται ”κρίση”, το τέταρτο ”έκτακτη ανάγκη” και το πέμπτο “λιμός/καταστροφή”.

Ο Λούκα Ρούσο, ο ανώτερος αναλυτής επισιτιστικών κρίσεων του FAO, προειδοποίησε ότι εκατομμύρια περισσότεροι άνθρωποι κινδυνεύουν σήμερα να φθάσουν στο επίπεδο τρία και πιο πάνω.

“Τα 113 εκατομμύρια είναι αυτό που σήμερα χαρακτηρίζουμε ‘κορυφή του παγόβουνου’. Αν κοιτάξετε τους αριθμούς πιο κάτω, υπάρχουν άνθρωποι που δεν είναι επισιτιστικά ανασφαλείς αλλά βρίσκονται ένα βήμα πριν”, δήλωσε ο Ρούσο στο Ίδρυμα Thomson Reuters.

Οι άνθρωποι αυτοί, άλλα 143 εκατομμύρια, είναι “τόσο ευάλωτοι που χρειάζεται μόλις μια ξηρασία” ώστε να βυθιστούν στην επισιτιστική κρίση, λέει ο ίδιος.

“Αν δεν εργαστούμε ουσιαστικά γι αυτούς τους ανθρώπους και δεν απομακρύνουμε κάποιες από τις δυνάμεις που μπορεί να τους οδηγήσουν σε μια χειρότερη κατάσταση, ο συνολικός αριθμός είναι πιθανόν να αυξηθεί”, εξηγεί.

Από τις χώρες που βίωσαν επισιτιστικές κρίσεις το 2018, περισσότερο επλήγη η Υεμένη, όπου σχεδόν 16 εκατομμύρια άνθρωποι είχαν επείγουσα ανάγκη τροφίμων έπειτα από τέσσερα χρόνια πολέμου και ακολουθεί το ΛΔ Κονγκό με 13 εκατομμύρια και το Αφγανιστάν με 10,6 εκατομμύρια.

Όσο οικτρή και αν δείχνει η κατάσταση, θα ήταν χειρότερη χωρίς την διεθνή ανθρωπιστική βοήθεια, με εκτιμήσεις να δείχνουν ότι ο αριθμός των ανθρώπων που στερούνται τροφής στην Υεμένη θα είχε ξεπεράσει τα 20 εκατομμύρια, τόνισε ο Ρούσο.

Αυτή είναι η τρίτη χρονιά όπου ο αριθμός των ανθρώπων σε επισιτιστική κρίση ξεπέρασε τα 100 εκατομμύρια, αλλά ο αριθμός είναι λίγο χαμηλότερος σε σχέση με το 2017, όταν χρειάζονταν βοήθεια 124 εκατομμύρια άνθρωποι.

Η μείωση οφείλεται κυρίως στο ότι το 2018 οι χώρες δεν βίωσαν τα ίδια επίπεδα ξηρασίας, πλημμύρων, αιφνίδιων βροχοπτώσεων και αυξήσεων θερμοκρασίας σε σχέση με το 2017, σύμφωνα με το FSIN.

Οι άνθρωποι αυτοί, άλλα 143 εκατομμύρια, είναι “τόσο ευάλωτοι που χρειάζεται μόλις μια ξηρασία” ώστε να βυθιστούν στην επισιτιστική κρίση, λέει ο ίδιος.

“Αν δεν εργαστούμε ουσιαστικά γι αυτούς τους ανθρώπους και δεν απομακρύνουμε κάποιες από τις δυνάμεις που μπορεί να τους οδηγήσουν σε μια χειρότερη κατάσταση, ο συνολικός αριθμός είναι πιθανόν να αυξηθεί”, εξηγεί.

Από τις χώρες που βίωσαν επισιτιστικές κρίσεις το 2018, περισσότερο επλήγη η Υεμένη, όπου σχεδόν 16 εκατομμύρια άνθρωποι είχαν επείγουσα ανάγκη τροφίμων έπειτα από τέσσερα χρόνια πολέμου και ακολουθεί το ΛΔ Κονγκό με 13 εκατομμύρια και το Αφγανιστάν με 10,6 εκατομμύρια.

Όσο οικτρή και αν δείχνει η κατάσταση, θα ήταν χειρότερη χωρίς την διεθνή ανθρωπιστική βοήθεια, με εκτιμήσεις να δείχνουν ότι ο αριθμός των ανθρώπων που στερούνται τροφής στην Υεμένη θα είχε ξεπεράσει τα 20 εκατομμύρια, τόνισε ο Ρούσο.

Αυτή είναι η τρίτη χρονιά όπου ο αριθμός των ανθρώπων σε επισιτιστική κρίση ξεπέρασε τα 100 εκατομμύρια, αλλά ο αριθμός είναι λίγο χαμηλότερος σε σχέση με το 2017, όταν χρειάζονταν βοήθεια 124 εκατομμύρια άνθρωποι.

Η μείωση οφείλεται κυρίως στο ότι το 2018 οι χώρες δεν βίωσαν τα ίδια επίπεδα ξηρασίας, πλημμύρων, αιφνίδιων βροχοπτώσεων και αυξήσεων θερμοκρασίας σε σχέση με το 2017, σύμφωνα με το FSIN.

(Πηγή: enallaktikos.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)