paidevo.gr

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη Στέφανι Ντούντκιεβιτς του Τμήματος Επιστημών της Γης, της Ατμόσφαιρας και του Πλανήτη του Πανεπιστημίου ΜΙΤ των ΗΠΑ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “Nature Communications”, εκτιμούν ότι έως το 2100 πάνω από το 50% των ωκεανών της Γης θα έχει αλλάξει χρώμα.

Πιο έντονο μπλε και πράσινο χρώμα θα αποκτήσουν σταδιακά οι ωκεανοί του πλανήτη έως το τέλος του αιώνα μας, εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής που προκαλεί σημαντικές αλλαγές στο φυτοπλαγκτόν των θαλασσών, σύμφωνα με εκτιμήσεις Αμερικανών και Βρετανών επιστημόνων.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη Στέφανι Ντούντκιεβιτς του Τμήματος Επιστημών της Γης, της Ατμόσφαιρας και του Πλανήτη του Πανεπιστημίου ΜΙΤ των ΗΠΑ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature Communications», εκτιμούν ότι έως το 2100 πάνω από το 50% των ωκεανών της Γης θα έχει αλλάξει χρώμα. Οι σταδιακές αλλαγές θα είναι ορατές από τους δορυφόρους.

Καθώς αυξάνονται οι παγκόσμιες θερμοκρασίες, οι κοινότητες του θαλάσσιου φυτοπλαγκτού (επιφανειακών μικροοργανισμών που φωτοσυνθέτουν) θα απορροφούν και θα αντανακλούν περισσότερο ή λιγότερο φως, ανάλογα με την περιοχή. Έτσι οι υποτροπικές περιοχές του ωκεανού με μπλε χρώμα αναμένεται να αποκτήσουν ολοένα πιο έντονη μπλε απόχρωση, καθώς θα αντανακλούν ακόμη λιγότερο φυτοπλαγκτόν και ζωή γενικότερα, σε σχέση με σήμερα.

Από την άλλη, περιοχές του ωκεανού πιο πράσινες σήμερα, όπως κοντά στους πόλους, θα γίνουν ακόμη πιο βαθυπράσινες, καθώς οι υψηλότερες θερμοκρασίες θα προκαλέσουν μεγαλύτερη ανάπτυξη του φυτοπλαγκτού.

«Οι αλλαγές δεν θα φαίνονται τεράστιες με γυμνό μάτι και ο ωκεανός θα δείχνει ακόμη πιο μπλε στις υποτροπικές περιοχές και πιο πράσινος κοντά στον ισημερινό και στους πόλους. Όμως θα είναι αρκετά διαφορετικός, ώστε να επηρεάζει όλη την υπόλοιπη τροφική αλυσίδα που βασίζεται στο φυτοπλαγκτόν», δήλωσε η Ντούτκιεβιτς.

Το χρώμα του ωκεανού εξαρτάται από το πόσο φως του Ήλιου αλληλεπιδρά με οτιδήποτε υπάρχει μέσα στο νερό. Τα μόρια του νερού απορροφούν σχεδόν όλο το ηλιακό φως με εξαίρεση το μπλε τμήμα του φάσματος, το οποίο αντανακλάται, με αποτέλεσμα οι σχετικά γυμνές από ζωή περιοχές του ανοιχτού ωκεανού να φαίνονται από το διάστημα ότι έχουν βαθύ μπλε χρώμα.

Αν όμως μέσα στο νερό υπάρχουν οργανισμοί, που απορροφούν και αντανακλούν διαφορετικά μήκη κύματος του φωτός, τότε το χρώμα του ωκεανού αλλάζει. Για παράδειγμα, το φυτοπλαγκτόν περιέχει χλωροφύλλη, που απορροφά κυρίως το μπλε τμήμα (και πολύ λιγότερο το πράσινο) του φάσματος του φωτός για να παράγει άνθρακα μέσω της φωτοσύνθεσης, με αποτέλεσμα το πράσινο να αντανακλάται από τον ωκεανό, ο οποίος έτσι φαίνεται να έχει πρασινωπή απόχρωση.

Από το τέλος της δεκαετίας του 1990, οι δορυφόροι παρακολουθούν συνεχώς το χρώμα των ωκεανών. Οι μετρήσεις αυτές επιτρέπουν να εξαχθούν συμπεράσματα για το πώς εξελίσσεται το φυτοπλαγκτόν διαχρονικά.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η κλιματική αλλαγή που ανεβάζει τη θερμοκρασία (και) των ωκεανών, αλλάζει σταδιακά τη σύνθεση του φυτοπλαγκτού και κατά συνέπεια το χρώμα των ωκεανών, καθώς διαφορετικά είδη φυτοπλαγκτού απορροφούν και αντανακλούν διαφορετικά το φως.

(Πηγή: in.gr)

To 14% μοιράζεται προσωπικό υλικό στο διαδίκτυο – 41% των παιδιών αποδέχεται αιτήματα φιλίας από αγνώστους – το 21% έχει συναντηθεί με κάποιον που γνώρισε στο διαδίκτυο – το 70% ανοίγει προφίλ σε κοινωνικό δίκτυο κάτω από την επιτρεπτή ηλικία των 13 ετών – 61% έχει συναντήσει ακατάλληλο περιεχόμενο- σχεδόν οι μισοί γονείς δε βάζουν όρια στη χρήση του διαδικτύου.

Τα παραπάνω προκύπτουν από μεγάλη έρευνα που πραγματοποίησε το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου του ΙΤΕ σε 14.000 μαθητές για τις συνήθειες και τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν στο διαδίκτυο.

Προβληματισμός αλλά και ανάγκη ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης των παιδιών σε θέματα που άπτονται της ασφαλούς χρήσης του διαδικτύου προκύπτει από τα αποτελέσματα της μεγάλης έρευνας  που πραγματοποίησε το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου υπό την έγκριση του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων. Η έρευνα στην οποία συμμετείχαν 14.000 μαθητές ηλικίας από 10-17 ετών , πραγματοποιήθηκε το Νοέμβριο – Δεκέμβριο του 2018 σε 400 σχολεία της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης, του Ηρακλείου Κρήτης, της Πάτρας και της Λάρισας με τη μορφή ανώνυμου online ερωτηματολογίου το οποίο συμπληρώθηκε από τα παιδιά κυρίως στο μάθημα της πληροφορικής.

Από τα στοιχεία που ξεχωρίζουν και προκαλούν ανησυχία είναι το γεγονός ότι το 70% των παιδιών κάνουν χρήση κοινωνικών δικτύων σε μη επιτρεπτή ηλικία, το 21% των παιδιών δηλώνει ότι έχει δεχτεί διαδικτυακή παρενόχληση και ένα μεγάλο ποσοστό  επιχείρησε να την αντιμετωπίσει χωρίς να το αναφέρει σε κανέναν, το 21% των παιδιών έχει συναντηθεί με κάποιον που γνώρισε στο διαδίκτυο και το 41% αποδέχεται αιτήματα φιλίας από αγνώστους. Πολύ προσωπικές φωτογραφίες στο διαδίκτυο παραδέχεται ότι έχει μοιραστεί το 14% και το 61% ότι έχει συναντήσει βίαιο/ακατάλληλο περιεχόμενο. Όσον αφορά στην υπερβολική χρήση του διαδικτύου το 34% νιώθει ότι παραμελεί τις δραστηριότητές του για χάρη του ψηφιακού κόσμου. Μόλις ένα 4% παραδέχεται ότι αντιμετωπίζει πρόβλημα εθισμού στο διαδίκτυο ενώ ένα 20% απαντά ότι δεν ξέρει αν αντιμετωπίζει πρόβλημα εθισμού στο διαδίκτυο. Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί η παραδοχή από τα παιδιά ότι σχεδόν οι μισοί γονείς δε θέτουν όρια στα παιδιά τους όσον αφορά στη χρήση του διαδικτύου.

Αναλυτικά από τα αποτελέσματα της έρευνας προκύπτουν:

1. Γενικά Συμπεράσματα:

•    Η πλειοψηφία των παιδιών (41%) ξεκινά να χρησιμοποιεί το διαδίκτυο στην ηλικία των 7-8 ετών ενώ ένα 20% δηλώνει ότι ξεκίνησε τη χρήση του διαδικτύου στην πολύ μικρή ηλικία των 4-6 ετών.
•    Το κινητό τηλέφωνο είναι το κύριο μέσο πρόσβασης των παιδιών στο διαδίκτυο με ποσοστό 73%. Στην ηλικία των 10-12 ετών το 40% των παιδιών έχει ήδη αποκτήσει δικό του κινητό τηλέφωνο ενώ ένα 23% το αποκτά στην ηλικία των 8-10 ετών.

  •    Το 83% των παιδιών δηλώνει ότι μπαίνει στο διαδίκτυο χωρίς την επίβλεψη των γονιών του ενώ όπως προκύπτει από τις απαντήσεις των παιδιών σχεδόν οι μισοί γονείς (43%) δεν θέτουν όρια στα παιδιά τους όσον αφορά στη χρήση του διαδικτύου.

•    Η πλειοψηφία των παιδιών (58%) δηλώνει ότι έμαθε μόνο του να χρησιμοποιεί το διαδίκτυο και μόλις ένα 4% δηλώνει ότι έμαθε να το χρησιμοποιεί στο σχολείο από κάποιον εκπαιδευτικό. Παρά το γεγονός ότι δηλώνουν αυτοδίδακτα θεωρούν ότι γνωρίζουν πως να χρησιμοποιούν το διαδίκτυο με ασφάλεια και μόνο το 12% δηλώνει λίγο ή καθόλου ενημερωμένο.
•    Τα παιδιά χρησιμοποιούν το διαδίκτυο κυρίως για να μιλάνε με τους φίλους τους (36%), να βλέπουν ταινίες ή να ακούν μουσική (33%), να παίζουν παιχνίδια (24%)

2. Κίνδυνοι διαδικτύου:

•    Διαδικτυακή παρενόχληση προκύπτει ότι έχει δεχτεί το 21% των παιδιών εκ των οποίων η πλειοψηφία (66%) αντέδρασε αποκλείοντας αυτόν/αυτήν που τα παρενόχλησε και μόνο το 21% ενημέρωσε για το θέμα κάποιον που εμπιστεύεται.
•    Το ανησυχητικό ποσοστό του 41% των παιδιών αποδέχεται αιτήματα φιλίας από αγνώστους εκ των οποίων το 29% θέτει ως προϋπόθεση να έχει κάποιον κοινό φίλο με το πρόσωπο που του έκανε αίτημα φιλίας.
•    Το 21% των παιδιών μάλιστα δηλώνει ότι έχει συναντηθεί με κάποιον που γνώρισε διαδικτυακά και το 29% δε θεωρεί ότι με το να μιλήσει με κάποιον άγνωστο στο διαδίκτυο μπορεί να θέσει τον εαυτό του σε κίνδυνο.

  •    Το 61% έχει συναντήσει ακατάλληλο/βίαιο περιεχόμενο στο διαδίκτυο. Από αυτό το ποσοστό παιδιών, το 65% το είδε τυχαία, το 21% το έψαξε για να το βρει και στο 13% το έστειλε κάποιος φίλος.

•    Το 14% των παιδιών παραδέχεται ότι έχει μοιραστεί πολύ προσωπικές φωτογραφίες στο διαδίκτυο. Μόλις το 5% δηλώνει ότι έχει πέσει θύμα διαδικτυακού εκφοβισμού και το 17% ότι έχει γίνει μάρτυρας διαδικτυακού εκφοβισμού. Από τα παιδιά που δηλώνουν ότι αντιλήφθηκαν  ότι κάποιος φίλος τους έχει πέσει θύμα cyberbullying το 21% αδιαφόρησε, το 35% προσπάθησε να στηρίξει το θύμα χωρίς όμως να μιλήσει  και το 44% αντέδρασε αποκαλύπτοντας το περιστατικό σε κάποιον ενήλικα που εμπιστεύεται.
•    Τα παιδιά και οι νέοι ενημερώνονται κυρίως από δημοσιεύσεις σε κοινωνικά δίκτυα (36%) και από αναρτήσεις φίλων τους (15%). Περισσότεροι από τους μισούς μάλιστα (58%) δηλώνουν ότι μπορούν να ξεχωρίσουν μια αληθινή είδηση από μια ψευδή.
•    Στην ερώτηση «σε ποιον θα απευθυνθείς στην περίπτωση που σου συμβεί κάτι διαδικτυακά» το 69% απάντησε στους γονείς μου, το 16% σε κάποιον φίλο, μόλις το 3% σε κάποιον εκπαιδευτικό και υπάρχει και ένα 12% που δηλώνει: «πουθενά. Θα τα βγάλω πέρα μόνος μου».

3. Χρονικά όρια Χρήσης του διαδικτύου:

•    Το 69% των παιδιών δηλώνει ότι χρησιμοποιεί το διαδίκτυο σε καθημερινή βάση.
•    Το 34% νιώθει ότι παραμελεί τις δραστηριότητές του για χάρη του διαδικτύου. Μόλις ένα 4% παραδέχεται ότι αντιμετωπίζει πρόβλημα εθισμού στο διαδίκτυο ενώ ένα 20% απαντά ότι δεν ξέρει αν αντιμετωπίζει πρόβλημα εθισμού στο διαδίκτυο.

  •    Το 71% των παιδιών παρακολουθεί video στο YouTube μέχρι 2 ώρες την ημέρα, 3-4 ώρες την ημέρα το 14% και περισσότερες από 4 ώρες την ημέρα το 10%.

•    Με τα κοινωνικά δίκτυα μέχρι 2 ώρες την ημέρα ασχολείται το 63% των παιδιών. 3-4 ώρες το 13% και περισσότερες από 4 ώρες το 9%. Το ποσοστό των παιδιών που ασχολούνται περισσότερες από 4 ώρες με τα κοινωνικά δίκτυα κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου φτάνει στο 15%
•    Με τα διαδικτυακά παιχνίδια μέχρι 2 ώρες σε καθημερινή βάση ασχολείται το 57%. 3-4 ώρες την ημέρα το 9% και περισσότερες από 4 ώρες το 7%. Το ποσοστό των παιδιών που παίζουν περισσότερες από 4 ώρες  κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου διπλασιάζεται και φτάνει το 15%

4. Χρήση κοινωνικών δικτύων:

•    Η συντριπτική πλειοψηφία των παιδιών (83%) διαθέτει προφίλ σε κοινωνικό δίκτυο εκ των οποίων το 70%  προκύπτει ότι ξεκινά την ενασχόληση πριν από την επιτρεπόμενη ηλικία των 13 ετών. Το 36% μάλιστα των παιδιών που διαθέτουν προφίλ σε κοινωνικά δίκτυα το άνοιξαν μόνα τους, χωρίς τη συγκατάθεση των γονιών τους.
•    Το 18% των παιδιών που χρησιμοποιεί κοινωνικά δίκτυα δεν έχει το προφίλ του ιδιωτικό και ένα 16% δε γνωρίζει πως να αναφέρει κάποιον ή κάτι που το ενόχλησε στο διαδίκτυο.
•    Το κοινωνικό δίκτυο που χρησιμοποιούν περισσότερο τα παιδιά είναι το INSTAGRAM με ποσοστό 51% ενώ το Facebook χρησιμοποιείται μόλις από το 11% των παιδιών . Ακολουθεί το ΥouTube με 40%, to Messenger με 19%, το Viber με 17%, το Skype και το Snapchat με 11%.

(Πηγή: alfavita.gr)

Πόσοι από εσάς που διαβάζετε αυτό το άρθρο δεν θυμάστε την μπλε ποδιά με τον άσπρο γιακά που φορούσαν οι μαθήτριες της χώρας έως και το 1982;

Σύμφωνα με την τότε κρατούσα άποψη η ομοιομορφία των μελών της μαθητικής κοινότητας ήταν ο στόχος της καθιέρωσης “στολής” για τις μαθήτριες.

Μεγάλα καταστήματα στην αρχή της σχολικής χρονιάς διαφήμιζαν τη σχολική τους ποδιά, για μαθητές και μαθήτριες.
Καταστήματα όπως “Αφοί Λαμπρόπουλοι”, “Μινιόν” και “Δραγώνας διοργάνωναν ειδικές εκδηλώσεις για να προβάλουν τα νέα …μοντέλα της ποδιάς και να κερδίσουν μερίδιο από την αγορά.

Οι ποδιές “Τσεκλένης” εκείνη την εποχή έκαναν πάταγο, ήταν πιο μοντέρνες, πιο ραφιναρισμένες και φυσικά και πιο ακριβές. Γιατί και στην ομοιομορφία υπήρχαν διαφορές εννοείται.

Ποδιές με κουκούλα ή άνευ, με θήκες για μολύβια (τότε δεν υπήρχαν κινητά).

Νοσταλγοί ή όχι εκείνης της εποχής, πάντως οι γονείς αναγκάζονταν να ξηλωθούν κανονικά αφού μία ποδιά καλής ποιότητας που θα άντεχε έκανε αρκετά χρήματα που έφταναν και στο 1/3 του βασικού μισθού (μιλάμε για τις ποδιές του Τσεκλένη)

Και φτάνει η 6η Φεβρουαρίου του 1982 και η ποδιά παύει να είναι υποχρεωτική. Υπουργός Παιδείας τότε ο Λευτέρης Βερυβάκης και οι γονείς ανάσαναν.

(Πηγή: alfavita.gr)

EPA/TONI ALBIR

Τα επίπεδα ρύπανσης στα καταστρώματα ορισμένων κρουαζιερόπλοιων είναι χειρότερα από ό,τι στις πιο μολυσμένες πόλεις του κόσμου, αποκαλύπτει έρευνα της εκπομπής Dispatches του βρετανικού Channel 4.

Η μυστική έρευνα στόχευσε τη μεγαλύτερη εταιρεία του τομέα στην Βρετανία, την P&O Cruises, ώστε να εξετάσει πόσο καθαρός είναι ο αέρας που αναπνέουν οι τουρίστες και το πλήρωμα όταν βρίσκονται στο κατάστρωμα ενός κρουαζιερόπλοιου.

Η έρευνα επικεντρώθηκε στα επίπεδα των εξαιρετικά λεπτών σωματιδίων που βρίσκονται στον αέρα και γύρω από το κρουαζιερόπλοιο και εκπέμπονται από τα καύσιμα που καίγονται στις μηχανές των πλοίων.

Τα ευρήματα έδειξαν ότι ένα κρουαζιερόπλοιο μπορεί να εκπέμπει τόσα μικροσωματίδια όσο ένα εκατομμύριο αυτοκίνητα την ημέρα, ήτοι 30 κρουαζιερόπλοια μολύνουν το ίδιο με όλα τα αυτοκίνητα στο Ηνωμένο Βασίλειο. Εν τω μεταξύ, τα κρουαζιερόπλοια γίνονται όλο και πιο δημοφιλή, με εκατομμύρια επιβάτες τόσο από το Ηνωμένο Βασίλειο όσο και παγκοσμίως.

Χρησιμοποιώντας έναν ειδικό μετρητή μικροσωματιδίων, η ερευνητική ομάδα μέτρησε τα επίπεδα στο πλοίο Oceana, το οποίο μπορεί να μεταφέρει περισσότερους από 2.000 επιβάτες. Η συσκευή έδειξε ότι ο αέρας στο κατάστρωμα κοντά στα φουγάρα του πλοίου περιείχε 84.000 μικροσωματίδια ανά κυβικό εκατοστό. Ακριβώς δίπλα στα φουγάρα στο κατάστρωμα, οι αριθμοί αυξήθηκαν από 144.000 έως και 226.000 μικροσωματίδια ανά κυβικό εκατοστό αέρα.

Αυτή η ποσότητα είναι υπερδιπλάσια του μέσου όρου που μετρήθηκε στο κέντρο του Λονδίνου, όπου χρησιμοποιώντας την ίδια συσκευή, η ομάδα κατέγραψε 38.400 μικροσωματίδια ανά κυβικό εκατοστό. Σύμφωνα με τους ερευνητές, αυτά είναι τα επίπεδα που θα περίμενε κανείς στις πιο μολυσμένες πόλεις του κόσμου, όπως η Σαγκάη και το Νέο Δελχί.

Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι η πλειονότητα των σωματιδίων έρχεται απευθείας από τα φουγάρα του πλοίου, όπου καίγεται βαρύ μαζούτ. Η βραχυχρόνια έκθεση σε αυτά μπορεί να προκαλέσει επιδείνωση αναπνευστικών συμπτωμάτων, όπως σε άτομα που έχουν άσθμα, ενώ διάφορες έρευνες υποδεικνύουν ότι τα αυξημένα επίπεδα επιβαρύνουν επίσης άτομα με καρδιαγγειακές παθήσεις. Οι συνέπειες για τα μέλη του πληρώματος που υπόκεινται σε επανειλημμένη έκθεση θα μπορούσαν να είναι ακόμα χειρότερες.

Απαντώντας στα ευρήματα της έρευνας, η εταιρεία δήλωσε ότι από το 2005 έχει μειώσει την κατανάλωση καυσίμων κατά 28%, και ότι το συγκεκριμένο πλοίο θα εξοπλιστεί με συστήματα καθαρισμού καυσαερίων, τα οποία έχουν εγκατασταθεί σε άλλα 60 πλοία της εταιρείας.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

Ο στρατός της Αυστραλίας αναπτύχθηκε σε πολλές περιοχές στο βορειοανατολικό τμήμα της χώρας, εξαιτίας των εκτεταμένων πλημμυρών, που πλέον έχουν εύρος που δεν καταγράφεται παρά «κάθε αιώνα» κι ενώ κροκόδειλοι θεάθηκαν σε δρόμους που πλέον έχουν καλυφθεί από το νερό.

Στρατιωτικοί ανέπτυξαν έτσι αμφίβια οχήματα για να διασώσουν κατοίκους με φακούς στα χέρια που είχαν βρει καταφύγιο στις οροφές των σπιτιών τους, καθώς τμήματα της Πολιτείας Κουίνσλαντ μοιάζουν σαν να τα χτύπησε κατακλυσμός.

Ο τροπικός βορράς της αχανούς νήσου-ηπείρου είναι μάλλον συνηθισμένος στις βροχές των μουσώνων αυτή την περίοδο του χρόνου. Αλλά οι βροχοπτώσεις των τελευταίων ημερών ήταν πολύ ανώτερες του μέσου όρου, ειδικά στην παραθαλάσσια πόλη Τάουνσβιλ.

Οι αρχές αναγκάστηκαν χθες Κυριακή να ανοίξουν τους υδατοφράκτες, απελευθερώνοντας τεράστιες ποσότητες νερού, στην προσπάθειά τους να ελέγξουν την κατάσταση.

Σύμφωνα με την εφημερίδα Townsville Bulletin, θαλάσσιοι κροκόδειλοι θεάθηκαν σε πλημμυρισμένους δρόμους.

Αυτού του είδους οι βροχές «δεν είναι κάτι που συμβαίνει κάθε είκοσι χρόνια, είναι κάτι που συμβαίνει κάθε εκατό χρόνια», δήλωσε χαρακτηριστικά το Σάββατο η επικεφαλής της πολιτειακής κυβέρνησης της Κουίνσλαντ, η Αναστάζια Πάλασουκ.

Η μετεωρολογική υπηρεσία της Αυστραλίας προειδοποίησε χθες Κυριακή εναντίον του κινδύνου νέων βροχοπτώσεων, ανεμοστρόβιλων και σφοδρών ανέμων τις προσεχείς ημέρες. Περίπου 20.000 κατοικίες υπάρχει ενδεχόμενο να πλημμυρίσουν εάν οι κατακρημνίσεις συνεχιστούν, τόνισε η υπηρεσία. Σχολεία και δικαστήρια δεν θα ανοίξουν σήμερα.

Σύμφωνα με μετεωρολόγους, ένα σύστημα μουσώνα που κινείται πολύ αργά βρίσκεται πάνω από τη βόρεια Κουίνσλαντ και, σε ορισμένες περιοχές, η βροχόπτωση αναμένεται να φθάσει το επίπεδο που καταγράφεται συνήθως κατά τη διάρκεια ενός ολόκληρου έτους, πριν υπάρξει κάποια βελτίωση.

Στην περιοχή σημειώνεται βροχόπτωση 2.000 χιλιοστών κάθε χρόνο, αλλά ορισμένες πόλεις ενδέχεται να δουν αυτό το όριο να ξεπερνιέται μέσα σε μερικά εικοσιτετράωρα.

Η Αυστραλία βίωσε εξάλλου φέτος τον πιο θερμό Ιανουάριο που έχει καταγραφεί ποτέ, κάτι που επιδείνωσε την ξηρασία στην ενδοχώρα και στο ανατολικό της τμήμα και υπήρξε ένας από τους παράγοντες που πολλαπλασίασαν τις δασικές πυρκαγιές.

Οι καύσωνες δεν είναι σπάνιοι κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του νοτίου ημισφαιρίου, ωστόσο ειδικοί επισημαίνουν πως η κλιματική αλλαγή προκαλεί άνοδο των θερμοκρασιών τόσο στη γη όσο και στη θάλασσα, κάτι που επιτείνει τον κίνδυνο υπερβολικά θερμών ημερών καθώς και πυρκαγιών.

(Πηγή: enikos.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ)

Της Ανθής Αγγελοπούλου

SHUTTERSTOCK

* Διέκοψε το κάπνισμα

* Διατήρησε το βάρος σου σε φυσιολογικά όρια

* Διάλεξε σωστές τροφές

* Δραστηριοποιήσου σωματικά

* Διαζύγιο από την κατανάλωση οινοπνευματωδών ποτών

* Διαχώρισε την απόλαυση του ήλιου από τους κινδύνους της εντατικής έκθεσης σ’ αυτόν.

* Διασφάλισε υγιεινό περιβάλλον εκεί που ζεις, εργάζεσαι και ψυχαγωγείσαι.

* Δημιούργησε την απαραίτητη προστασία με εμβολιασμούς

* Διαμόρφωσε και διατήρησε ένα πρόγραμμα προληπτικών ελέγχων

* Δείξε αλληλεγγύη στους συνανθρώπους σου

Η Ελληνική Αντικαρκινική Εταιρεία με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου (4 Φεβρουαρίου) απευθύνεται σε όλο τον κόσμο ζητώντας τους να δραστηριοποιηθούν υιοθετώντας υγιεινές συμπεριφορές (σωστή διατροφή, διατήρηση βάρους σώματος σε φυσιολογικά επίπεδα, τακτική σωματική άσκηση). Επίσης, συμβουλεύει τον κόσμο να σταματήσει τις όποιες ανθυγιεινές συμπεριφορές (όπως το κάπνισμα, την κατανάλωση οινοπνευματωδών ποτών, την κατανάλωση τροφών υψηλής θερμιδικής αξίας – και ιδιαίτερα του κόκκινου κρέατος και των προϊόντων που περιέχουν υψηλό ποσοστό ζάχαρης, της καθιστικής ζωής).

Η Ελληνική Αντικαρκινική Εταιρεία επισημαίνει ότι ο κόσμος στην εποχή της ενημέρωσης πρέπει να ενημερώνεται τακτικά από έγκυρες πηγές για την αναγνώριση των πρώιμων συμπτωμάτων του καρκίνου, να κάνουν τακτικό προληπτικό έλεγχο για τον καρκίνο του μαστού, του παχέος εντέρου, του τραχήλου της μήτρας, του δέρματος, του πνεύμονος (όπου υπάρχει η δυνατότητα) και του προστάτη.

Επιπροσθέτως, όπως λένε οι ειδικοί, πρέπει όλοι να συμβάλλουν στην πράξη στην απομυθοποίηση και στον αποστιγματισμό της ασθένειας του καρκίνου συμμετέχοντας εθελοντικά στον αντικαρκινικό αγώνα, γιατί ο καθένας μπορεί να προσδιοριστεί από το δικό του «Είμαι» και να περιγράψει το «θέλω να…» στη στράτευση του γι΄ αυτό τον καλό σκοπό.

Και τέλος, να απαιτήσουν από τα κόμματα που ανήκουν και από την κυβέρνηση, να ασχοληθούν ουσιαστικά με την πολυεπίπεδη αντιμετώπιση του καρκίνου, να γίνουν μονάδες και δίκτυα παροχής παρηγορικής φροντίδας σε ασθενείς προχωρημένων σταδίων και να απαιτήσουν να αυξηθούν οι εντυπωσιακά μειωμένες τα τελευταία χρόνια δαπάνες για την υγεία.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

Για χιλιετίες ένα δημοφιλές σύμβολο για την αναζήτηση μιας καλής κοινότητας ήταν η μέλισσα.

Πολλοί άνθρωποι ανακαλύπτουν την αγάπη τους για τις μέλισσες. Στη Βαυαρία, χιλιάδες άνθρωποι έχουν ήδη υπογράψει το κείμενο που δημοσίευσαν οι Φίλοι της Μέλισσας για την ανάγκη ενίσχυσης των βιολογικών καλλιεργειών και τη σωτηρία των μελισσών, γράφει η Ζιντόιτσε Τσάιτουνγκ.

Στο Βερολίνο, γράφει η Die Zeit που επικαλείται το ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο αριθμός των εγγεγραμμένων φίλων της μέλισσας έχει σχεδόν τριπλασιαστεί τα τελευταία δέκα χρόνια και έχει φτάσει τους 1.300. Για τους νεότερους κατοίκους της πόλης, η μελισσοκομία είναι εξίσου καλή με το ποδήλατο ή τα ψώνια στο κατάστημα βιολογικών τροφίμων. Γι’ αυτούς η μέλισσα είναι ίσως το πιο δημοφιλές ζώο μετά τον σκύλο και τη γάτα σήμερα. Πολλές περιβαλλοντικές οργανώσεις αγωνίζονται για τις μέλισσες, προειδοποιώντας ότι απειλούνται με εξαφάνιση, αν δεν αλλάξει το μοντέλο της γεωργίας. «Η μέλισσα δεν είναι μόνο μικρή και αδύναμη, ένα πλάσμα που οι άνθρωποι τους αρέσει να ενδιαφέρονται. Είναι το τέλειο σύμβολο της ανθρωπογενούς φύσης» γράφει η Die Zeit.

«Οι φίλοι μέλισσας σήμερα μπορούν να κοιτάξουν πίσω στην ιστορία για να δουν πόσο μεγάλη ήταν η γοητεία που ασκούσε στους αρχαίους φιλοσόφους η κοινωνία των μελισσών. Από την αρχαιότητα, οι άνθρωποι θαυμάζουν την επιμέλεια και την κοινωνική συμπεριφορά αυτών των ζώων» τονίζει η γερμανική εφημερίδα .

«Συχνά οι μελετητές φαίνεται να γοητεύονται από την ιδέα να χρησιμοποιήσουν το παράδειγμα της μέλισσας για να μάθουν κάτι για τον άνθρωπο. Να μάθουν από την αποικία των μελισσών ως μια σύνθετη οργανωμένη κοινωνία. Αυτό διατρέχει όλο τον αρχαίο κόσμο», εξηγεί στην εφημερίδα που επικαλείται το ΑΠΕ-ΜΠΕ, η κλασική φιλόλογος και βιολόγος Ντομινίκ Μπάρενς.

Για παράδειγμα, στο έργο του «Περί τα Ζώα ιστορίαι», ο Αριστοτέλης ξεχωρίζει τις μέλισσες όσο και τους ανθρώπους στην πολύ μικρή ομάδα των «κοινωνικών ζώων».

Η μέλισσα δεν μπορεί να ζήσει μόνη της, αλλά μόνο σε μια κοινότητα που λειτουργεί στην κατεύθυνση ενός μεγαλύτερου συνόλου, γεγονός που συμπίπτει με τον καταπληκτικό αριστοτελικό ορισμό του ανθρώπου ως κοινωνικού και πολιτικού όντος.

Ο ρωμαίος φιλόσοφος Σενέκας μίλησε μάλιστα για τον «εξανθρωπισμό» της μέλισσας. Η βασίλισσα μέλισσα γίνεται το μοντέλο του καλού ηγεμόνα και στο έργο του “De clementia”, ο Σενέκας θέλει να διδάξει στον νεαρό αυτοκράτορα Νέρωνα τα κριτήρια της καλής διακυβέρνησης, επιλέγοντας ως μοντέλο την κοινωνία των μελισσών.

Στο έργο του αυτό ο Σενέκας δείχνει πόσο έντονα η σύγχρονη ηθική, η βιολογική γνώση και η πολιτική ατζέντα επηρεάστηκαν από τη μέλισσα και έκαναν το έντομο αυτό «πολιτικό ζώο». Ότι η βασίλισσα χρησιμοποιεί το στίγμα της σπάνια, είναι για τον Σενέκα το σύμβολο ενός είδους φυσικού δικαιώματος δικαιολόγησης του ήπιου και καλοπροαίρετου βασιλιά. Η Φύση, καταλήγει ο Σενέκας, δείχνει ότι ήθελε ακόμη και ο άνθρωπος ηγεμόνας να παραιτηθεί από τη βία.

Σώστε τις μέλισσες

Στη Γερμανία το κίνημα «Σώστε τις μέλισσες» παίρνει μεγάλες διαστάσεις.

Η μελισσοκόμος Χέλγκε Πάους πρωτοστατεί στην πρωτοβουλία συγκέντρωσης υπογραφών για τις μέλισσες.

Όποιος θέλει να υποστηρίξει την πρωτοβουλία, έχει στη διάθεσή του δύο εβδομάδες για να υπογράψει. Η πρωτοβουλία απαιτεί περισσότερη βιολογική γεωργία και λιγότερα φυτοφάρμακα. Για τον σκοπό αυτό, πρέπει να προσαρμοστεί ο νόμος για τη διατήρηση της φύσης στη Βαυαρία. Αυτό όμως δεν αρέσει σε όλους. Η Βαυαρική Ένωση Αγροτών προειδοποιεί ενάντια στην επέκταση της βιολογικής γεωργίας.

Η Χέλγκα Πάους σε συνέντευξή της στη Ζιντόιτσε Τσάιτουνγκ τονίζει ότι οι μέλισσες είναι απλώς οι εκπρόσωποι όλων των ειδών εντόμων που απειλούνται. Τα έντομα είναι με τη σειρά τους η τροφή για τα πουλιά. Εάν τα έντομα εξαφανιστούν, τα πουλιά επίσης θα υποφέρουν. Επιπλέον, οι μέλισσες είναι υπεύθυνες για την επικονίαση των λουλουδιών και των δέντρων και επομένως είναι σημαντικές για τον φυτικό κόσμο. Άρα το κίνημα «Σώστε τις μέλισσες!» έχει στόχο να σώσει κάτι πολύ περισσότερο από τις ίδιες τις μέλισσες» λέει η Πάους.

Το κίνημα «Σώστε τις μέλισσες» απαιτεί δεσμευτικούς κανόνες για τους αγρότες.

Ο εθελοντισμός από μόνος του δεν αρκεί. Οι αγρότες χρειάζονται επίσης οικονομικά κίνητρα για να καταστούν οικολογικά ενεργοί, διαφορετικά θα βρίσκονται σε μειονεκτική θέση σε σύγκριση με εκείνους που δεν σέβονται τη φύση. Χρειαζόμαστε μια οικολογική γεωργία για τις μελλοντικές γενιές, λέει η Γερμανίδα μελισσοκόμος. Όπως λέει στη Sddeutsche Zeitung στόχος των Φίλων της Μέλισσας είναι η αύξηση του μεριδίου της βιολογικής γεωργίας από περίπου 9% σε 30 %.

(Πηγή: enallaktikos.gr)

Περπατώντας στις πλατείες αλλά και στους δρόμους μιας μικρής ή μεγάλης πόλης είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα συναντήσουμε περιστέρια, το πιο σύνηθες είδος αστικών πουλιών.

Γκρι, λευκά, μαύρα ή καφέ, περιστέρια κυριαρχούν στο αστικό τοπίο δίνοντας ζωή στην πόλη αλλά και εκνευρίζοντας μερικές φορές τους πολίτες με τις ακαθαρσίες τους.

Ακόμη κι αν πολλοί δεν έχουμε μπει στη διαδικασία να το σκεφτούμε, υπάρχει ένα παράδοξο με τα περιστέρια. Παρόλο που συναντάμε πολλά από αυτά στην καθημερινότητά μας, έχετε αναλογιστεί ότι ποτέ δεν βλέπουμε μωρά περιστέρια;

Το παράξενο αυτό φαινόμενο έχει βέβαια μια λογική εξήγηση. Τα περιστέρια επιλέγουν να χτίζουν τις φωλιές τους μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα των ανθρώπων, σε δέντρα, εγκαταλελειμμένα κτίρια, στέγες κτλ. Επιπλέον, τα περιστέρια είναι πολύ στοργικοί γονείς και κρατούν τα μικρά τους στη φωλιά μέχρι αυτά να γίνουν 40 ημερών. Σε αυτό το διάστημα τα μικρά περιστέρια έχουν μεγαλώσει αρκετά ώστε να μην είναι εμφανής η διαφορά τους από τα υπόλοιπα. Γι αυτό δεν βλέπουμε μικρά περιστέρια στους δρόμους ή τουλάχιστον δεν τα παρατηρούμε.

Οι πιο παρατηρητικοί και γνωρίζοντες, μπορούν να διαχωρίσουν τα νεαρά περιστέρια από την έλλειψη μοβ και πράσινου φτερώματος γύρω από το λαιμό!

(Πηγή: perierga.gr)

REUTERS/YVES HERMAN

Δεκάδες χιλιάδες μαθητές πλημμύρισαν τους δρόμους του Βελγίου για τέταρτη εβδομάδα, προκειμένου να συμμετέχουν στις διαδηλώσεις για πιο σκληρή αντιμετώπιση ενάντια στην κλιματική αλλαγή.

Εν όψει των κινητοποιήσεων στις Βρυξέλλες, τη Λιέγη και το Λέουβεν, οι μαθητές άφησαν για λίγο τις σχολικές υποχρεώσεις τους για να διαδηλώσουν έξω από την οικία του Βέλγου υπουργού περιβάλλοντος.

Στις διαδηλώσεις έδωσε νέα ώθηση μία ανοιχτή επιστολή 3.450 Βέλγων επιστημόνων, οι οποίοι τονίζουν «το δίκιο των ακτιβιστών».

REUTERS/YVES HERMAN

Περισσότεροι από 30.000 μαθητές συμμετείχαν στις διαδηλώσεις σε τρεις βελγικές πόλεις, την περασμένη εβδομάδα. Αντίστοιχες κινητοποιήσεις έχουν επίσης πραγματοποιηθεί στη Γερμανία και την Ελβετία.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

Μόνο δύο χώρες έχουν μεγαλύτερο ποσοστό από το ελληνικό

Το 7,8% των Ευρωπαίων πολιτών, όπως έδειξε πανευρωπαϊκή έρευνα της Eurostat, δεν μπορούσε, το 2017, να ανταποκριθεί στην οικονομική επιβάρυνση για την επαρκή θέρμανση του σπιτιού του. Το ποσοστό αυτό έπιασε το υψηλότερο επίπεδο, 11% το 2012, και τα επόμενα χρόνια κατέγραφε διαρκώς πτώση.

Η κατάσταση στα κράτη-μέλη της ΕΕ ποικίλλει. Στη χειρότερη θέση, σχετικά με το πόσοι πολίτες δεν μπορούν να ζεστάνουν το σπίτι τους, βρίσκεται η Βουλγαρία με 37%, ακολουθεί η Λιθουανία με 29%, η Ελλάδα με 26%, η Κύπρος με 23% και η Πορτογαλία με 20%.

Στη χώρα μας, δηλαδή, ένας στους τέσσερις δεν αντέχει οικονομικά τη θέρμανση του σπιτιού του ενώ το ποσοστό 26% είναι πολύ μακριά από το 7,8% του ευρωπαϊκού μέσου όρου.

Αντίθετα, οι χώρες όπου το πρόβλημα είναι πολύ μικρό, με πολύ χαμηλό ποσοστό πολιτών που δεν μπορούν να ζεστάνουν τα σπίτια τους- κοντά στο 2%- είναι το Λουξεμβούργο, η Φινλανδία, η Σουηδία, η Ολλανδία και η Αυστρία.

(Πηγή: newsbeast.gr)

Πάνω από δύο χιλιάδες πτήσεις ματαιώθηκαν – Δείτε τις φωτογραφίες

Αντιμέτωποι με θερμοκρασίες Ανταρκτικής είναι εκατομμύρια Αμερικανοί με το θερμόμετρο να φτάνει δεκάδες βαθμούς κάτω από το μηδέν, τουλάχιστον 21 άνθρωποι να έχουν χάσει τη ζωή τους και οι μεσοδυτικές πολιτείες να έχουν παραλύσει.

Σύμφωνα με το Reuters, το ψύχος είναι τόσο δριμύ που μπορεί να προκληθεί κρυοπάγημα μέσα σε μερικά λεπτά και το να κυκλοφορεί κανείς έξω μπορεί να του στοιχίσει τη ζωή.

Οι αρχές σε πολλές πολιτείες συνδέουν τους θανάτους με τον παγωμένο αέρα. Ο προηγούμενος απολογισμός έκανε λόγο για 12 νεκρούς αλλά ο αριθμός αυξήθηκε αφότου ακόμα εννέα άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στο Σικάγο από τραυματισμούς που συνδέονται με τον κακό καιρό και ειδικά το κρύο.

Στο Σικάγο, το νοσοκομείο John H. Stroger Jr. υποδέχθηκε αυτή την εβδομάδα 25 ανθρώπους με κρυοπαγήματα. Στις πιο σοβαρές περιπτώσεις, είναι ορατός ο κίνδυνος ακρωτηριασμών δαχτύλων των ποδιών και των χεριών.

Μεταξύ των θυμάτων από το κρύο είναι και ένας 18χρονος φοιτητής από το Πανεπιστήμιο της Αϊόβα. Ο Gerard Belz βρέθηκε την Τετάρτη το πρωί αναίσθητος, λίγα μέτρα έξω από τον κοιτώνα του. Σύμφωνα με την Αστυνομία, το κρύο έπαιξε ρόλο στον θάνατό του, καθώς η θερμοκρασία αέρα ήταν εκείνη την ώρα στους -46 βαθμούς Κελσίου.

Μεγάλος είναι ο κίνδυνος για τους άστεγους και το Σικάγο, όπως και άλλες πόλεις, έχει ανοίξει καταφύγια για την προστασία τους. Κάποιοι αναζήτησαν κατάλυμα σε εγκαταλελειμμένα κτίρια με μοιραία αποτελέσματα. Μία 60χρονη βρέθηκε νεκρή σε εγκαταλελειμμένο σπίτι στο Οχάιο και πιστεύεται πως έχασε τη ζωή της από υποθερμία. «Αν δεν έχεις κάποια πηγή θέρμανσης κοντά σου είναι αδύνατον να επιβιώσεις σε τέτοιο καιρό» σχολίασε εκπρόσωπος των Αρχών της πόλης.

Τέτοιο κύμα βαρυχειμωνιάς είχε να καταγραφεί εδώ και μία 20ετία στις μεσοδυτικές και βορειοανατολικές πολιτείες των ΗΠΑ, σύμφωνα με τη Μετεωρολογική Υπηρεσία.

Στο Ντιτρόιτ, η General Motors Co προχώρησε σε αναστολή της λειτουργίας έντεκα μονάδων της στο Μίσιγκαν ενώ η Fiat Chrysler Automobiles NV έκανε το ίδιο σε δύο εργοστάσιά της.

Χιόνι και παγετός δημιουργούν και πολύ δύσκολες συνθήκες μετακίνησης, με 26 τροχαία να καταγράφονται μέσα σε δύο ώρες στην κομητεία Τζόνσον της Αϊόβα.

Για δεύτερη ημέρα, το έντονο κρύο και οι ισχυροί άνεμοι προκάλεσαν ματαίωση τουλάχιστον 2000 πτήσεων- οι 700 στο Σικάγο.

Σύμφωνα με τη Μετεωρολογική Υπηρεσία των ΗΠΑ, χθες καταγράφηκε στη Μινεσότα θερμοκρασία -56 βαθμών Κελσίου.

(Πηγή: newsbeast.gr)

Γράφει η Ζωή Διδιλή*

Άστεγοι στην πλατεία Κουμουνδούρου, φωτογραφία Κωνσταντίνος Τρουπάκης.

Στο λίκνο της δημοκρατίας, οι αντιθέσεις καλά κρατούν.

Την φρενίτιδα των εκπτώσεων στα μαγαζιά δεν φαίνεται να διαταράσσει η συγκλονιστική εικόνα βιτρίνας καταστήματος που προωθεί τα νέα στρώματα και αναπαυτικά της μαξιλάρια, ενώ ακριβώς μπροστά από αυτή ένας άντρας είναι σκεπασμένος με σκισμένες κουβέρτες, ξαπλωμένος στο χαρτονένιο κρεβάτι του.
Κρεβάτια χωρίς ανθρώπους και άνθρωποι χωρίς κρεβάτια.

Η τελευταία δεκαετία έχει επηρεάσει καταλυτικά τα δεδομένα των αστέγων στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στην Ελλάδα, όχι μόνο σε ποσοτικό αλλά και σε ποιοτικό επίπεδο. Η “σωτηρία” της Ελλάδας και η έξοδός της από τα μνημόνια, τον Αύγουστο του 2018, κόστισε την πλήρη καταστρατήγηση θεμελιωδών δικαιωμάτων, οικονομικών, κοινωνικών και πολιτισμικών, συμπεριλαμβανομένου και του δικαιώματος στο φαγητό. Η δημοσιευμένη έκθεση του ΤΝΙ παρουσίασε ενδελεχώς τις επιπτώσεις της λιτότητες στον ελληνικό πληθυσμό, σε κάθε πτυχή της ζωής του. Απέδειξε με νούμερα, πως τα μέτρα λιτότητας όχι μόνο αύξησαν την φτώχεια και την επισιτιστική ανασφάλεια, αλλά ακόμη, ενίσχυσαν ενα αγροτροφικό επιχειρηματικό καθεστώς που παρατείνει τις ανισότητες στην πρόσβαση και στον έλεγχο της τροφής, ενώ συρρίκνωσαν το κράτος ευημερίας. Συγκεκριμένα, μέχρι και το 2013, οι τιμές των τροφίμων ανέβαιναν διαρκώς, με ρυθμό ταχύτερο από αυτόν της υπόλοιπης Ευρωζώνης, σε αντίθεση με το μειούμενο εισόδημα και το ελάχιστο εργατικό κόστος. Για την αύξηση των εσόδων, αυξήθηκαν οι φόροι στο φαγητό, ενώ εντάθηκε η εξάρτηση από τα εισαγόμενα προϊόντα και η δύναμη του ολιγοπωλίου των αγορών. Η δυσκολία του ενός σήμανε την άνεση του άλλου και η δυσκολία αυτή εκτονώθηκε στα ασθενέστερα στρώματα, οδηγώντας τα στον δρόμο.

Εκτός από τα ίδια τα ποσοστά που βρίσκονται σε διαρκή αύξηση, στην κατηγορία των αστέγων προστέθηκαν και άλλες ομάδες όπως Ρωμά, μετανάστες, νέοι και παιδιά, καταδεικνύοντας την επέκταση του φαινομένου. Η ερευνήτρια Όλγα Παπαλιού για το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΕΚΚΕ), διαχώρισε το φαινόμενο σε 4 κατηγορίες:

1. Άστεγοι στον δρόμο,
2. Άτομα που στερούνται κατοικίας,
3. Άτομα που διαβιούν σε επισφαλείς συνθήκες στέγασης και
4. Άτομα που διαβιούν σε ανεπαρ-κή/ακατάλληλα καταλύματα.

Αφορώντας όλες τις παραπάνω κατηγορίες, ο αριθμός των αστέγων στην χώρα μας δεν μπορεί να υπολογισθεί ακριβώς, καθώς έρευνες καταγράφουν από 10 μέχρι και 30 χιλιάδες. Η ασαφής αυτή εικόνα οφείλεται στηνέλλειψη ενός οργανωμένου συστήματος συλλογής στατιστικών, που επιφέρει μία ανεπαρκή οργάνωση και συντονισμό για την περίθαλψή τους. Η πλειοψηφία των αστέγων, ωστόσο, ζει στην πρωτεύουσα. Μιλώντας με αριθμούς, το 2016, το 62% των αστέγων ήταν Έλληνες, ενώ το 71% από αυτούς, βρέθηκε στον δρόμο την τελευταία πενταετία. Η έρευνα του ΚΥΑΔΑ κατέδειξε πως υπάρχουν πάνω από 9,000 άστεγοι και από τους Έλληνες, η συντριπτική πλειοψηφία του 85,4% είναι άνδρες και οι μισοί, στην ηλικία των 35-55 ετών. Το 47% των ερωτηθέντων της έρευνας απάντησε πως αναγκάστηκαν να ζήσουν στο δρόμο αφότου έχασαν τη δουλειά τους, ενώ το 29%, πως προτιμούν τον δρόμο από το καταφύγιο αστέγων ή τις νοσοκομειακές εγκαταστάσεις. Σχεδόν οι μισοί από τους αστέγους είναι χρήστες ουσιών (41.2%), το 7.3% κάνει κατάχρηση αλκοόλ και 2% είναι αμφότερα χρήστες αλκοόλ και ναρκωτικών.

Αυτό που θα έπρεπε να μας προβληματίζει, ωστόσο, εκτός από την ίδιο τον εκφυλισμό της κοινωνίας και της υποτίμησης της ανθρώπινης ζωής, είναι οι συνθήκες των καταφυγίων και των δομών φιλοξενίας και γιατί προκαλούν την αποστροφή στους αστέγους.

Το φαινόμενο των αστέγων και της ραγδαίας αύξησής τους σημειώνεται σε ολόκληρη την Ευρώπη, με μόνη την Φινλανδία να κάνει την διαφορά, έχοντας καταφέρει να μειώσει αξιοσημείωτα τα ποσοστά της, με τελική στόχευση την πλήρη εξάλειψη του φαινομένου. Η λύση που δόθηκε μέσω της παροχής σπιτιών (housing), οδήγησε ταυτόχρονα και στην αύξηση της συμμετοχής των ατόμων στα προγράμματα υποστήριξης και αποθεραπείας, καθώς και κοινωνικής ένταξης.

Ένα αντίστοιχο ενδεχόμενο επίλυσης, παρότι μοιάζει αυτονόητο, θα ήταν πολύ δύσκολα εφαρμόσιμο στην Ελλάδα. Όχι λόγω έλλειψης υποδομών, αλλά λόγω κοινωνικών αντιδράσεων. Την ίδια στιγμή που χιλιάδες νοικοκυριά είναι υπερχρεωμένα και με εισοδήματα ανεπαρκή για να καλύψουν τις στοιχειώδης βιωτικές ανάγκες, η παροχή σπιτιού, σε αστέγους, θα πυροδοτούσε σωρεία κοινωνικών αντιδράσεων για μια υποτιθέμενη ανισότητα και κοινωνική αδικία, ακόμα και αν αφορούσε Έλληνες συμπολίτες τους. Τα αίτια αυτού του φαινομένου βέβαια είναι πολύ βαθύτερα από τις οικονομικές δυστοπίες και αφορούν μία γενικότερη νοοτροπία ατομικισμού και απουσίας συλλογικότητας. Ως τώρα, ευτυχώς υπάρχουν και φορείς, όπως ΟΚΑΝΑ, ΚΕΘΕΑ, PRAKSIS, Γιατροί του Κόσμου, ΚΑΠΗ, ομάδες της εκκλησίας, φιλανθρωπικές ομάδες, αλληλέγγυοι, ιδιώτες και δημόσιοι φορείς όπως το ΚΥΑΔΑ, που διανέμουν φαγητό και ρουχισμό, κάποιοι από τους παραπάνω φορείς παρέχουν φιλοξενία και δίνουν ελπίδα σε έναν αγώνα άνισο. Παρόλα αυτά οι άστεγοι που κάνουν χρήση ουσιών είναι αποκλεισμένοι ακόμα και από τις σημερινές δομές φιλοξενίας και τα κριτήρια για την ένταξή τους στις δυο τελευταίες δομές που άνοιξαν πρόσφατα στον Πειραιά και τη Νίκαια εξακολουθούν να είναι ακόμα αυστηρά, αφήνοντας πολλούς ανθρώπους ακόμα και με τέτοιες καιρικές συνθήκες στο δρόμο. Ως πότε θα συνεχίζουν να καλύπτουν οι συλλογικότητες, οι οργανισμοί, οι αλληλέγγυοι και ελάχιστοι δημόσιοι φορείς, την απουσία ενός πραγματικού κράτους πρόνοιας, οργανωμένο με μακροπρόθεσμες πολιτικές κοινωνικής δικαιοσύνης και επισιτιστικής κυριαρχίας, που θα αφορούν όλους τους πολίτες ανεξαιρέτως, ακόμα και αυτούς τους αφανείς, τους αστέγους;

Ως μόνο θετικό οιωνό στα ελληνικά δεδομένα, μπορεί να δει κανείς τα αντανακλαστικά που επέδειξαν πρωτεύουσα και συμπρωτεύουσα στις ημέρες παγετού. Από την πρώτη κιόλας μέρα των ακραίων καιρικών φαινομένων, κινητοποιήθηκαν ανεξάρτητες ομάδες και δημόσιοι φορείς προκειμένου να βρεθεί προσωρινή στέγη για τους αστέγους. Την ίδια στιγμή όμως αυτή η κινητοποίηση στις καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης απέδειξε και τη σημασία της ύπαρξης μακροπρόθεσμης πολιτικής για την επίλυση του ζητήματος και την αποκατάσταση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, πολιτικές δηλαδή που λάμπουν δια της απουσίας τους στην Ελλάδα.

Το φαινόμενο που είναι αποτέλεσμα κυβερνητικών πολιτικών και όχι επιλογής, αντιμετωπίζεται με ενδιαφέρον προσωρινό, όπως και η προσωρινή διαμονή των αστέγων σε χώρους φιλοξενίας. Μία ζωή προσωρινή, χτισμένη στους δρόμους της Ελλάδας.

—

*Λίγα λόγια για τη συγγραφέα: Η Ζωή Διδίλη είναι τελοιόφοιτη φοιτήτρια του τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, με ειδίκευση στην Πολιτική και Διπλωματία. Είναι μέλος του Δ.Σ του Ομίλου UNESCO Νέων Θεσσαλονίκης και υπεύθυνη Στρατηγικής Επικοινωνίας στην online καλλιτεχνική πλατφόρμα KNACK. Ασχολείται ενεργά με τον εθελοντισμό, την αρθρογραφία και την φωτογραφία. Στο παρελθόν πραγματοποίησε πρακτική άσκηση στο Δίκτυο Νέων Ελλάδος για την Βιώσιμη Ανάπτυξη, στην Πρεσβεία της Ελλάδος στην Ρώμη και υπήρξε μέλος του Δ.Σ της Πανελλήνιας Ένωσης Φοιτητών Πολιτικών και Οικονομικών Επιστημών. Μιλά αγγλικά και ισπανικά και διαθέτει βασικές γνώσεις γαλλικής, ιταλικής, γερμανικής και ρωσικής γλώσσας. Γεννήθηκε στις 20/07/1995.

——
Πηγές:
Chrysopoulos, P. (2016). Most of the Athens Homeless are Greeks, Victims of Economic Crisis | GreekReporter.com. [online] Greece.greekreporter.com. Available at: https://greece.greekreporter.com/2016/05/31/most-of-the-athens-homeless-are-greeks-victims-of-economic-crisis/
Chrysopoulos, P. (2017). Homeless in Athens in the Midst of Holiday Cheer | GreekReporter.com. [online] Greece.greekreporter.com. Available at: https://greece.greekreporter.com/2017/12/29/homeless-in-athens-in-the-midst-of-holiday-cheer/
Chrysopoulos, P. (2014). Thessaloniki Municipality and NGOs Collaborate to Help Homeless | GreekReporter.com. [online] Available at: https://greece.greekreporter.com/2014/12/11/thessaloniki-municipality-and-ngos-collaborate-to-help-homeless/
Kay, S. (2018). The true cost of austerity: lessons from Greece | ROAR Magazine. [online] ROAR Magazine. Available at: https://roarmag.org/essays/austerity-costs-greece/
Cuddy, A. (2018). Homelessness on the rise in all EU countries — except Finland: report. [online] euronews. Available at: https://www.euronews.com/2018/03/21/homelessness-on-the-rise-in-all-eu-countries-except-finland-report
Ec.europa.eu. Homelessness – Employment, Social Affairs & Inclusion – European Commission. [online] Available at: https://ec.europa.eu/social/main.jsp?catId=1061&langId=en

(Πηγή: pressenza.com)

Της Μαριάνθης Πελεβάνη

Πέντε εκατομμύρια παιδιά ηλικίας μικρότερης των 5 ετών πέθαναν στην Αφρική από ασθένειες που μπορούσαν να προληφθούν ή να ιαθούν, από πείνα, από τραύματα και άλλες άμεσες και έμμεσες συνέπειες ένοπλων συρράξεων στην ήπειρο από το 1995 ως το 2015, τονίζουν οι συγγραφείς της μελέτης που δημοσιεύθηκε στην ιατρική επιθεώρηση The Lance.

Τα ευρωπαϊκά κράτη πρέπει να κάνουν περισσότερα ώστε να προστατεύσουν χιλιάδες παιδιά από το να πέσουν στα χέρια δουλεμπόρων που δρουν σε εγκληματικά δίκτυα ή ακόμα και στις ίδιες τους τις οικογένειες, προειδοποιεί η Europol, υπογραμμίζοντας τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν αγόρια και νεαροί πρόσφυγες. Οι δουλέμποροι στοχοθετούν ολοένα και περισσότερο παιδιά από χώρες όπως η Νιγηρία και το Βιετνάμ και τα εξαναγκάζουν να εργάζονται σε αγροκτήματα και εργοστάσια ή τα πουλάνε για σεξουαλική εκμετάλλευση, επισημαίνει η Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία.

Τουλάχιστον 4 εκατομμύρια παιδιά παγκοσμίως πέφτουν θύματα εξαναγκαστικής εργασίας και σεξουαλικής εκμετάλλευσης, σύμφωνα με τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών. Αυτά τα παιδιά τα αναγκάζουν να επαιτούν, να κλέβουν στον δρόμο ή από καταστήματα, ενώ τα δίνουν σε παράνομες υιοθεσίες και τα υποχρεώνουν σε ψεύτικους γάμους, σύμφωνα με την έκθεση. Εξάλλου, η εμπορία ανθρώπων για εργασιακή εκμετάλλευση καταγράφει άνοδο στην Ευρώπη και υπερτερεί της σεξουαλικής εκμετάλλευσης ως κυρίαρχη μορφή της σύγχρονης δουλείας σε αρκετές χώρες, μεταξύ αυτών της Βρετανίας, του Βελγίου και της Πορτογαλίας, σύμφωνα με το Συμβούλιο της Ευρώπης.

Το μέλλον των εκατομμυρίων παιδιών που ζουν σε χώρες που πλήττονται από ένοπλες συγκρούσεις κινδυνεύει, καθώς τα εμπόλεμα μέρη εξακολουθούν να διαπράττουν σοβαρά εγκλήματα κατά των παιδιών και οι ηγέτες του κόσμου απλώς παρακολουθούν – λέει η Unicef. «Τα παιδιά που ζουν σε ζώνες σύγκρουσης σε όλο τον κόσμο συνέχισαν να υποφέρουν από ακραίες βιαιότητες τους τελευταίους 12 μήνες και ο κόσμος εξακολουθεί να αποτυγχάνει. Διαπράττονται βίαιες πράξεις με ατιμωρησία και η κατάσταση χειροτερεύει», λέει ο Manuel Fontaine, διευθυντής προγραμμάτων έκτακτης ανάγκης της Unicef. Τα παιδιά που ζουν σε χώρες που βρίσκονται σε πόλεμο χρησιμοποιούνται ως ανθρώπινες ασπίδες, συλλαμβάνονται, στρατολογούνται για να πολεμήσουν, σκοτώνονται, πεθαίνουν από πείνα, από δίψα, από αρρώστιες. Επίσης, ο βιασμός, ο αναγκαστικός γάμος και η απαγωγή έχουν γίνει συνηθισμένες τακτικές στη Συρία στην Υεμένη, στο Κονγκό, στη Νιγηρία, στο Νότιο Σουδάν και στη Μιανμάρ.

Στο Αφγανιστάν, η βία και η αιματοχυσία είναι καθημερινότητα, ενώ περίπου 6.000 παιδιά βρήκαν το θάνατο το 2018. Σχεδόν τα μισά παιδιά στο Αφγανιστάν δεν πηγαίνουν σχολείο εξαιτίας των συγκρούσεων, της φτώχειας, των γάμων ανηλίκων και των διακρίσεων εις βάρος των κοριτσιών. Και βέβαια, όταν τα παιδιά δεν είναι στα σχολεία, κινδυνεύουν περισσότερο να κακοποιηθούν, να πέσουν θύματα εκμετάλλευσης και στρατολόγησης.

Πριν λίγους μήνες, σοκ προκάλεσε βίντεο που δείχνει μια ομάδα στρατιωτών στο Καμερούν να εκτελεί εν ψυχρώ δύο μητέρες με τα δύο παιδιάς τους. Οι εκτελεστές ήταν άνδρες του στρατού του Καμερούν. Στο βίντεο ακούγονται να φωνάζουν στους τέσσερις προς εκτέλεση «είστε μέλη της Μπόκο Χαράμ, θα πεθάνετε». Τον Νοέμβριο, επίσης, περισσότεροι από 80 άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένων πολλών παιδιών, απήχθησαν από σχολείο στο Nkwen, στα βορειοδυτικά της χώρας και απελευθερώθηκαν λίγες μέρες αργότερα. Μέχρι σήμερα, 93 χωριά φέρονται να έχουν καεί εν μέρει ή εξ ολοκλήρου εξαιτίας συγκρούσεων στις περιοχές, ενώ πολλά παιδιά βιώνουν ακραία βία.

Πέντε χρόνια μετά το ξέσπασμα του εμφυλίου πολέμου στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, η κατάσταση είναι απελπιστικά σκληρή για τα παιδιά στη χώρα. Περίπου 1,5 εκατομμύριο αγόρια και κορίτσια, δηλαδή τα δύο τρίτα των παιδιών στη χώρα των περίπου 4,5 εκατομμυρίων κατοίκων, χρειάζονται ανθρωπιστική βοήθεια. Πάνω από 43.000 παιδιά ηλικίας κάτω των πέντε ετών προβλέπεται να αντιμετωπίσουν πολύ υψηλό κίνδυνο θανάτου από ακραίο οξύ υποσιτισμό μέσα στο 2019, προειδοποιεί η υπηρεσία του ΟΗΕ. Το ένα στα τέσσερα παιδιά είτε έχει εκτοπιστεί, ή ζει στην προσφυγιά. Χιλιάδες παιδιά ζουν παγιδευμένα στις τάξεις ένοπλων ομάδων, χρησιμοποιούνται σαν στρατιώτες και βοηθητικοί, ενώ χιλιάδες άλλα είναι θύματα σεξουαλικής βίας. «Τα σκελετωμένα σώματα των παιδιών που ήταν αρκετά τυχερά για να καταφέρουν να φθάσουν στην πτέρυγα του μοναδικού παιδιατρικού νοσοκομείου της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας που είναι αφιερωμένη στην αντιμετώπιση του υποσιτισμού ουσιαστικά ουρλιάζουν “λιμός”», τονίζει η UNICEF. Κι όλα αυτά στη χώρα, που διαθέτει πλούσια κοιτάσματα διαμαντιών αλλά παραμένει βυθισμένη στην απόλυτη φτώχεια.

Περίπου 700.000 παιδιά υποφέρουν από υποσιτισμό στην Κασάι, 400.000 από τα οποία «κινδυνεύουν να πεθάνουν» σε αυτή την περιοχή της κεντρικής Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, θύματα μιας σύγκρουσης από τον Σεπτέμβριο του 2016 έως τα μέσα του 2017, ανέφερε η Unicef. Η ενδοεθνική βία και οι συγκρούσεις μεταξύ των δυνάμεων ασφαλείας και των ένοπλων ομάδων-πολιτοφυλακών έχουν καταστροφικές επιπτώσεις στα παιδιά. Επιπλέον, περίπου 4,2 εκατομμύρια παιδιά διατρέχουν τον κίνδυνο σοβαρού υποσιτισμού ενώ η χώρα πλήττεται από την επιδημία «Έμπολα» Η κατάσταση εντείνεται από τις παραβιάσεις των δικαιωμάτων των παιδιών, συμπεριλαμβανομένης της αναγκαστικής στρατολόγησης από ένοπλες ομάδες και της σεξουαλικής κακοποίησης.

Στο Ιράκ, ακόμη και αν οι συγκρούσεις έχουν μειωθεί σε μεγάλο βαθμό, τέσσερα παιδιά σκοτώθηκαν το Νοέμβριο στο βόρειο τμήμα της χώρας, όταν το φορτηγό που ταξίδευαν στο σχολείο δέχθηκε σε επίθεση. Τα παιδιά και οι οικογένειες που επιστρέφουν στα σπίτια τους σε περιοχές που είχαν προηγουμένως πληγεί από ακραία βία συνεχίζουν να εκτίθενται στον κίνδυνο μη εκραγέντων πυρομαχικών. Χιλιάδες οικογένειες παραμένουν εκτοπισμένες και τώρα αντιμετωπίζουν τις πρόσθετες απειλές των χειμερινών θερμοκρασιών και των πλημμυρών.

Στη Συρία, από τον Ιανουάριο έως τον Σεπτέμβριο του 2018, ο ΟΗΕ επαλήθευσε τη δολοφονία 870 παιδιών – τον υψηλότερο αριθμό που σημειώθηκε ποτέ στους πρώτους εννέα μήνες κάθε έτους από την έναρξη της σύγκρουσης το 2011.

Ο ανταρτοπόλεμος των τζιχαντιστών της Μπόκο Χαράμ, που άρχισε το 2009 στη βορειοανατολική Νιγηρία, έχει στοιχίσει τη ζωή σε τουλάχιστον 27.000 ανθρώπους, ανάμεσά  τους χιλιάδες παιδιά και έχει προκαλέσει σοβαρή ανθρωπιστική κρίση, με τον εκτοπισμό 2,5 εκατομμυρίων κατοίκων. Μετά τη μαζική απαγωγή των νεαρών κοριτσιών στην Τσιμπόκ τον Απρίλιο του 2014, η πόλη και αρκετά κοντινά χωριά έχουν υποστεί επανειλημμένα επιθέσεις από τους τζιχαντιστές της Μπόκο Χαράμ και βέβαια τα σχολεία αποτελούν απαγορευμένη ζώνη. Οι ένοπλες ομάδες συνεχίζουν να στοχεύουν τα κορίτσια, τα οποία βιάζονται, αναγκάζονται να γίνουν σύζυγοι μαχητών ή να χρησιμοποιηθούν ως «ανθρώπινες βόμβες».

«Η γενοκτονία» των μουσουλμάνων Ροχίνγκια στη Μιανμάρ συνεχίζεται, κατήγγειλε ο επικεφαλής της αποστολής έρευνας του ΟΗΕ. Ο εξοστρακισμός, οι διακρίσεις σε βάρος μιας εθνοτικής ομάδας, η προσπάθεια παρεμπόδισης των γεννήσεων, ο εγκλεισμός των μειονοτικών σε στρατόπεδα συνεχίζουν να είναι παρόντα. Τα ίδια και όσον αφορά τα δικαιώματα στην ελεύθερη κυκλοφορία και τα εμπόδια πρόσβασης στην υγεία και την εκπαίδευση.

Στην Παλαιστίνη, σκοτώθηκαν πάνω από 50 παιδιά και το 2018 και τραυματίστηκαν εκατοντάδες, πολλά από τα οποία καταδεικνύουν την επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης στη Γάζα. Τα παιδιά στην Παλαιστίνη αλλά και στο Ισραήλ είναι μόνιμα εκτεθειμένα στο φόβο, στη βία και τους τραυματισμούς. Ειδικά στη Γάζα η ζωή για τα παιδιά είναι ένας περιορισμός.

Δύο χρόνια μετά την ανεξαρτησία του από το Σουδάν, το Νότιο Σουδάν βυθίστηκε το 2013 σε έναν εμφύλιο πόλεμο που έχει προκαλέσει τον θάνατο δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων, τον εκτοπισμό έξι εκατομμυρίων και μια καταστροφική ανθρωπιστική κρίση. Ο επικεφαλής της υπηρεσίας του ΟΗΕ για τον συντονισμό της ανθρωπιστικής βοήθειας Μάρκ Λόουεκ, είπε ότι στο Νότιο Σουδάν βρίσκονται στο στάδιο 5 (δηλαδή πεθαίνουν της πείνας) περίπου 25.000 άνθρωποι, τα περισσότερα παιδιά.

Στην Υεμένη, ο ΟΗΕ έχει επαληθεύσει ότι 1.427 παιδιά σκοτώθηκαν τους τελευταίους μήνες. Τα σχολεία και τα νοσοκομεία δέχονται επίθεση ή χρησιμοποιούντα για στρατιωτικούς σκοπούς, αρνούμενα την πρόσβαση των παιδιών στο δικαίωμά τους στην εκπαίδευση και την υγειονομική περίθαλψη. Αυτό προκαλεί περαιτέρω κρίση σε μια χώρα όπου κάθε 10 λεπτά, ένα παιδί πεθαίνει λόγω ασθενειών που μπορούν να προληφθούν και 400.000 παιδιά υποφέρουν από έντονο υποσιτισμό. Η πείνα που μαστίζει την Υεμένη είναι δέκα φορές χειρότερη από εκείνη στο Νότιο Σουδάν, εκτίμησε ο επικεφαλής της υπηρεσίας του ΟΗΕ για τον συντονισμό της ανθρωπιστικής βοήθειας Μάρκ Λόουεκ.

Η εύθραυστη εκεχειρία που επιτεύχθηκε στο στρατηγικής σημασίας λιμάνι της Χοντέιντα και σε άλλα μέτωπα γέννησε ελπίδες για μια πολιτική διευθέτηση της κρίσης, παρότι συνοδεύθηκε από καταγγελίες των κυβερνητικών ότι οι αντάρτες Χούτι λυμαίνονται την ανθρωπιστική βοήθεια και από κατηγορίες των ανταρτών ότι οι κυβερνητικές δυνάμεις (μαζί με τους Άραβες και δυτικούς συμμάχους τους) χρησιμοποιούν την πείνα ως όπλο.

Τις παραμονές της πρωτοχρονιάς η εφημερίδα New York Times ανέδειξε μια άλλη διάσταση της ανθρωπιστικής κρίσης που… ενώνει τις μοίρες των φτωχών της Υεμένης και του Νότιου Σουδάν. Τις φέρνει τόσο πολύ κοντά, ώστε η επιβίωση των μεν να εξαρτάται από τον θάνατο των δε, καθώς η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα στρατολογούν μαχητές από το Σουδάν και τους βάζουν να πολεμήσουν για λογαριασμό τους στην Υεμένη. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, μεταξύ των μισθοφόρων είναι ανήλικα αγόρια καθώς και βετεράνοι πολεμιστές της διαβόητης πολιτοφυλακής Τζαντζαουίντ ή μέλη οικογενειών που καταστράφηκαν από τον πόλεμο του Νταρφούρ, μίας από τις πολλές συγκρούσεις στο εσωτερικό του Σουδάν, που έχει στοιχίσει τη ζωή 300.000 ανθρώπων και τον εκτοπισμό περισσότερων από 1 εκατομμύριο.

Οι μισθοφόροι μεταφέρονται αεροπορικώς στη Σαουδική Αραβία, όπου λαμβάνουν μια στοιχειώδη στρατιωτική εκπαίδευση τεσσάρων εβδομάδων πριν ριχτούν στις μάχες κατά των ανταρτών 2.000 χιλιόμετρα μακριά από τον τόπο τους, με «μηνιάτικα» που κυμαίνονται από 480 δολάρια (για τους άπειρους) μέχρι 530 δολάρια για τους βετεράνους. Εφόσον επιζήσουν, οι Σουδανοί επιστρέφουν στην πατρίδα τους μετά από έξι μήνες, παίρνοντας επίσης ένα «μπόνους» 10.000 δολαρίων ο καθένας, ολόκληρη περιουσία για τα δεδομένα της πάμφτωχης χώρας. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες που κατέγραψε ο δημοσιογράφος Ντέιβιντ Κιρκπάτρικ, οι Σουδανοί που πήγαν στον πόλεμο της Υεμένης ανέρχονται σε πολλές χιλιάδες, ίσως και δεκάδες χιλιάδες. Σε αρκετές περιπτώσεις οι επίδοξοι μισθοφόροι χρειάστηκε να «λαδώσουν» αξιωματούχους για να πάνε στην Υεμένη. “Δώσαμε μίζα 1.300 δολάρια”, είπε ο αδελφός ενός Σουδανού αξιωματικού που δεν επέστρεψε ποτέ. Η χήρα του και τα τρία παιδιά τους πήραν αποζημίωση 35.000 δολάρια. «Αυτά έχει η ζωή» είπε ο αδελφός.

Η κυβέρνηση του προέδρου Ομάρ Αλ Μπασίρ, που αποτελεί τμήμα της αραβικής συμμαχίας, αρνείται να δώσει στοιχεία για τους στρατιώτες που έστειλε στην Υεμένη, τις αμοιβές ή τις απώλειες. Η Σαουδική Αραβία και τα ΗΑΕ αρνούνται κατηγορηματικά ότι στρατολογούν παιδιά. Οι ανήλικοι οι οποίοι μίλησαν στον Αμερικανό δημοσιογράφο περιέγραψαν τις μάχες στις οποίες πήραν μέρος και τις τοποθεσίες υποστηρίζοντας ότι έκαναν τη βρόμικη δουλειά για εκείνες τις αραβικές χώρες που δεν αντέχουν να χάσουν δικούς τους πολίτες στον πόλεμο. Όσο για τον Μπασίρ, που κυβερνά το Σουδάν επί τρεις δεκαετίες, κατηγορείται μεν από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για εγκλήματα πολέμου στο Νταρφούρ, αλλά αυτό δεν εμποδίζει τις πλούσιες μοναρχίες του Κόλπου και τους δυτικούς συμμάχους τους να τον αντιμετωπίζουν ως έναν σημαντικό εταίρο.

Σημειώνεται ότι το 2019 σηματοδοτεί την 30ή επέτειο της σύμβασης-ορόσημο για τα δικαιώματα του παιδιού και την 70η επέτειο των συμβάσεων της Γενεύης, αλλά σήμερα περισσότερες χώρες εμπλέκονται σε εσωτερικές ή διεθνείς συγκρούσεις σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη στιγμή τις τελευταίες τρεις δεκαετίες.

(Πηγή: nostimonimar.gr με πληροφορίες από tvxs.gr)

Έξι ανθρώπινες ζωές χάνονται κατά μέσο όρο κάθε μέρα στη Μεσόγειο, σύμφωνα με έκθεση της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες.

Η Fatima, που ξέφυγε από το ξέσπασμα του ιού Έμπολα στη Σιέρα Λεόνε, κρατάει στην αγκαλιά της τον γιο της Daniel πάνω στο σκάφος έρευνας και διάσωσης Sea Watch στη Μεσόγειο το 2016. © UNHCR/Hereward Holland

Πρόσφυγες έχασαν τη ζωή τους με ιδιαίτερα ανησυχητικό ρυθμό μέσα στο 2018, στην προσπάθειά τους να φτάσουν στην Ευρώπη διασχίζοντας τη Μεσόγειο, καθώς οι περιορισμοί στις επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης την καθιέρωσαν ως το πιο θανατηφόρο θαλάσσιο πέρασμα στον κόσμο.

Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση ‘Desperate Journeys’ (Επικίνδυνα Ταξίδια), που δημοσιεύει σήμερα η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (Υ.Α.), έξι ανθρώπινες ζωές χάνονταν την ημέρα, κατά μέσο όρο.

Μέσα στο 2018, εκτιμάται ότι 2.275 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους ή αγνοούνταν στην προσπάθειά τους να διασχίσουν τη Μεσόγειο, παρά τη σημαντική μείωση που σημειώθηκε στον αριθμό των αφίξεων στις ακτές της Ευρώπης. Συνολικά, 139.300 πρόσφυγες και μετανάστες έφτασαν στην Ευρώπη, ο χαμηλότερος αριθμός των τελευταίων πέντε ετών.

«Η διάσωση ανθρώπινων ζωών στη θάλασσα δεν είναι επιλογή, ούτε πολιτικό ζήτημα, αλλά διαχρονική υποχρέωση», δήλωσε ο Ύπατος Αρμοστής του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, Filippo Grandi. «Μπορούμε να βάλουμε ένα τέλος στις τραγωδίες αυτές εάν επιδείξουμε το κουράγιο και το όραμα που χρειάζεται για να δούμε πιο μακριά από την επόμενη βάρκα και εάν υιοθετήσουμε μια μακροπρόθεσμη προσέγγιση που θα βασίζεται στην περιφερειακή συνεργασία, με βασικό πυρήνα την ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια».

Η έκθεση περιγράφει πώς οι αλλαγές στις πολιτικές που χάραξαν ορισμένα ευρωπαϊκά κράτη οδήγησαν σε πολλά περιστατικά όπου μεγάλος αριθμός ανθρώπων παρέμειναν εγκαταλελειμμένοι εν πλω για μέρες, περιμένοντας έγκριση να αποβιβαστούν. Πλοία των ΜΚΟ με τα πληρώματά τους αντιμετώπισαν όλο και περισσότερους περιορισμούς κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων έρευνας και διάσωσης. Στη θαλάσσια διαδρομή από τη Λιβύη προς την Ευρώπη, ένας άνθρωπος έχασε τη ζωή του για κάθε 14 ανθρώπους που κατάφεραν να φτάσουν στην Ευρώπη – κάτι που συνιστά μεγάλη αύξηση σε σχέση με τα επίπεδα του 2017. Χιλιάδες περισσότεροι επεστράφησαν στη Λιβύη, όπου ήρθαν αντιμέτωποι με άθλιες συνθήκες μέσα στα κέντρα κράτησης.

Για πολλούς, η άφιξη στην Ευρώπη ήταν το τελικό στάδιο σε ένα εφιαλτικό ταξίδι στο οποίο αντιμετώπισαν βασανιστήρια, βιασμούς και σεξουαλικές επιθέσεις, καθώς και την απειλή να πέσουν θύματα απαγωγής ή να κρατηθούν για λύτρα. Τα κράτη πρέπει να λάβουν άμεση δράση για να εξαρθρώσουν τα δίκτυα των διακινητών και να φέρουν τους δράστες αυτών των εγκλημάτων στη δικαιοσύνη.

Ωστόσο, σε ορισμένες περιοχές υπήρξαν ελπιδοφόρες εξελίξεις. Παρά το πολιτικό αδιέξοδο που σημειώθηκε για την ανάπτυξη μιας περιφερειακής προσέγγισης για τη διάσωση στη θάλασσα και την αποβίβαση, για την οποία είχε απευθύνει έκκληση η Υ.Α. και ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης (Δ.Ο.Μ.) τον περασμένο Ιούνιο, αρκετά κράτη δεσμεύθηκαν να μετεγκαταστήσουν όσους διασώθηκαν στην Κεντρική Μεσόγειο. Κάτι τέτοιο θα αποτελούσε ενδεχομένως τη βάση για μια προβλέψιμη και μόνιμη λύση. Τα κράτη δεσμεύθηκαν επίσης για χιλιάδες θέσεις επανεγκατάστασης μετά την απομάκρυνση προσφύγων από τη Λιβύη.

Η έκθεση αναδεικνύει επίσης τις σημαντικές αλλαγές που σημειώθηκαν στις διαδρομές που χρησιμοποιούν πρόσφυγες και μετανάστες. Για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια, η Ισπανία υπήρξε το πρώτο σημείο εισόδου στην Ευρώπη, καθώς περίπου 6.800 άνθρωποι έφτασαν μέσω ξηράς (μέσω των ισπανικών θυλάκων της Ceuta και της Melilla) και επιπλέον 58.600 άνθρωποι διέσχισαν την επικίνδυνη Δυτική Μεσόγειο. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να τετραπλασιαστεί σχεδόν ο αριθμός των νεκρών, από 202 το 2017 σε 777. Περίπου 23.400 πρόσφυγες και μετανάστες έφτασαν στην Ιταλία το 2018, πέντε φορές λιγότεροι απ’ ό,τι την προηγούμενη χρονιά. Η Ελλάδα δέχθηκε παρόμοιο αριθμό αφίξεων μέσω θαλάσσης, περίπου 32.500, σε σχέση με τις 30.000 το 2017. Όμως σημειώθηκε σχεδόν τριπλάσια αύξηση στον αριθμό των ανθρώπων που έφτασαν από τα χερσαία σύνορά της με την Τουρκία.

Αλλού στην Ευρώπη, για παράδειγμα στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, σημειώθηκαν περίπου 24.000 αφίξεις καθώς οι πρόσφυγες και οι μετανάστες διέσχιζαν τα Δυτικά Βαλκάνια. Η Κύπρος δέχθηκε αρκετές βάρκες με Σύρους πρόσφυγες από τον Λίβανο, ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο είδε να διασχίζουν τα σύνορά του με τη Γαλλία μικροί αριθμοί προσφύγων και μεταναστών προς τα τέλη της χρονιάς.

(Πηγή: in.gr)