paidevo.gr

Ο Γεράσιμος Χουλιάρας έδωσε στη δημοσιότητα στατιστικά στοιχεία που προκαλούν δέος

Τα ξημερώματα της Παρασκευής 26 Οκτωβρίου 2018 η Ζάκυνθος «ξυπνάει» από την «επίσκεψη» του Εγκέλαδου στο νησί. Σεισμός 6,8 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ με το επίκεντρο της δόνησης να εντοπίζεται, στην υποθαλάσσια περιοχή του Ιονίου Πελάγους, 53 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Ζακύνθου και το εστιακό βάθος του σεισμού υπολογίζεται στα 5χιλιόμετρα.

Από εκείνο το δύσκολο ξημέρωμα έχουν συμπληρωθεί σχεδόν τρεις μήνες και το «θηρίο» βρυχάται ακόμα.

«Πάνω από 2700 σεισμοί έχουν καταγραφεί και αναλυθεί στην μετασεισμική ακολουθία των 6.8 Ρίχτερ της Ζακύνθου από το Γεωδυναμικό Ινστιτούτο. Την άλλη εβδομάδα συμπληρώνουμε τον τρίτο μήνα και φθίνουσα πορεία σε μεγέθη και αριθμό σεισμών συνεχίζει», έγραψε στο προσωπικό του προφίλ στο Facebook ο διευθυντής ερευνών του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου, καθηγητής σεισμολογίας, Γεράσιμος Χουλιάρας που σημείωσε πως το φαινόμενο έχει πλέον μια ξεκάθαρα φθίνουσα πορεία.

(Πηγή: newsbeast.gr)

Χαώδης η διαφορά θερμοκρασίας ανάμεσα σε βόρειο και νότιο ημισφαίριο

Την ώρα που στο βόρειο ημισφαίριο και συγκεκριμένα στην Ρωσία έχουν παγώσει ακόμα και οι… ανάσες, στην Αυστραλία βιώνουν έναν από τους πιο ακραίους καύσωνες στην ιστορία.

Ο γνωστός μετεωρολόγος Σάκης Αρναούτογλου, «ανέβασε» στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook έναν χάρτη που δείχνει πως στις 6:00 UTC (Coordinated Universal Time) της 18ης Ιανουαρίου στο Delyankir της Ρωσίας ήταν -57,5 βαθμούς κελσίου και στο αεροδρόμιο Tibooburra της Αυστραλίας 48.3 βαθμούς κελσίου.

Παρά… κάτι δηλαδή, η διαφορά στη θερμοκρασία βόρειου και νότιου ημισφαιρίου ήταν 110 βαθμοί κελσίου!

(Πηγή: newsbeast.gr)

EPA/JUSTIN LANE

Επιταχύνθηκε περαιτέρω το 2018 η συγκέντρωση του πλούτου, με 26 δισεκατομμυριούχους να έχουν πλέον στα χέρια τους περιουσίες που ισούνται με τα εισοδήματα του φτωχότερου μισού της ανθρωπότητας, όπως αναφέρει σε έκθεσή της η μη κυβερνητική οργάνωση Oxfam, προτρέποντας για άλλη μια φορά τα κράτη να φορολογήσουν τους πλουσιότερους.

«Το χάσμα που μεγεθύνεται μεταξύ των πλούσιων και των φτωχών πλήττει τον αγώνα για την καταπολέμηση της φτώχειας, ζημιώνει την οικονομία και τροφοδοτεί την οργή σε όλο τον κόσμο», τονίζει η Γουίνι Μπιανίμα, εκτελεστική διευθύντρια της Oxfam International, στο δελτίο Τύπου που συνοδεύει την έκθεση της ΜΚΟ.

Σύμφωνα με την έκθεση, οι δισεκατομμυριούχοι του πλανήτη είδαν τον πλούτο τους να αυξάνεται αθροιστικά κατά 12%, ή 2,5 δισ. δολάρια την ημέρα πέρυσι, ενώ τα 3,8 δισ. άνθρωποι που αποτελούν το φτωχότερο μισό του πληθυσμού της υφηλίου είδαν τον δικό τους πλούτο να μειώνεται αθροιστικά κατά 11% ή κατά 500 εκατομμύρια δολάρια την ημέρα.

Οι κυβερνήσεις «πρέπει να εξασφαλίσουν ότι οι επιχειρήσεις και οι πλουσιότεροι θα πληρώνουν τους φόρους που τους αναλογούν» επισήμανε η Oxfam. Η ΜΚΟ δίνει την έκθεσή της για τις παγκόσμιες ανισότητες στη δημοσιότητα, όπως συνηθίζει, μία ημέρα πριν αρχίσει το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ (World Economic Forum) που θα διαρκέσει ως την Παρασκευή στο Νταβός της Ελβετίας.

Κατά τη ΜΚΟ, η μεθοδολογία της οποίας – βασίζεται σε δεδομένα που συγκεντρώνουν το περιοδικό Forbes και η τράπεζα Crédit Suisse – αμφισβητείται από κάποιους οικονομολόγους, 26 άνθρωποι έχουν πλέον στα χέρια τους χρηματοοικονομικούς πόρους και περιουσιακά στοιχεία που ισούνται με τα εισοδήματα των φτωχότερων 3,8 δισ. κατοίκων του πλανήτη. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Oxfam για το 2017, ότι ο λόγος αυτός των δισεκατομμυριούχων ανερχόταν σε 43.

Ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο, ο Τζεφ Μπέζος, ιδρυτής και επικεφαλής της Amazon, είδε την περιουσία του να αυξάνεται στα 112 δισ. δολάρια πέρυσι. Με άλλα λόγια, «ο προϋπολογισμός της Αιθιοπίας για τη δημόσια υγεία αντιστοιχεί στο 1% της περιουσίας του», σχολιάζει η ΜΚΟ.

Γενικά, ο πλούτος των δισεκατομμυριούχων σε παγκόσμιο επίπεδο αυξήθηκε κατά 900 δισ. πέρυσι (ήτοι κατά 2,5 δισ. την ημέρα). Ο αριθμός των δισεκατομμυριούχων έχει διπλασιαστεί από το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης του 2008, τονίζει η Oxfam, διαπιστώνοντας πως «οι πλούσιοι επωφελούνται όχι μόνο από την επέκταση της περιουσίας τους, αλλά επίσης κι από τα χαμηλότερα επίπεδα φορολόγησης εδώ και δεκαετίες» σε πολλά κράτη. «Εάν η τάση αυτή αντιστρεφόταν, οι περισσότερες κυβερνήσεις θα διέθεταν επαρκείς πόρους για να χρηματοδοτήσουν τις κοινωφελείς υπηρεσίες», προσθέτει η ΜΚΟ, για την οποία «ο πλούτος υποφορολογείται» σχεδόν παντού. Η Oxfam υπολογίζει πως ανά κάθε δολάριο φορολογικών εσόδων, μόλις τα τέσσερα σεντς προέρχονταν από τη φορολόγηση του πλούτου.

Για τη ΜΚΟ, η οποία εκτιμά πως οι πλουσιότεροι κρύβουν από τις φορολογικές αρχές περίπου 7,6 τρισεκατομμύρια δολάρια, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων σε χώρες όπως είναι η Βραζιλία ή το Ηνωμένο Βασίλειο, «το 10% των φτωχότερων πληρώνει πλέον φόρους επί των εσόδων του αναλογικά πολύ υψηλότερους από ό,τι οι πλουσιότεροι».

Αν και η Oxfam αναγνωρίζει ότι ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας υποδιπλασιάστηκε από το 1990 ως το 2010 και έκτοτε μειώθηκε κι άλλο, στα 736 εκατομμύρια ανθρώπους, επισημαίνει πως οι φορολογικοί συντελεστές για τα υψηλά εισοδήματα μειώθηκαν επίσης στις πλούσιες χώρες τις τελευταίες δεκαετίες. Εάν φορολογείτο το πλουσιότερο 1% κατά 0,5% περισσότερο επί της περιουσίας του, τα χρήματα που θα συγκεντρώνονταν θα ήταν υπεραρκετά για να μορφωθούν τα 262 εκατομμύρια παιδιά που δεν πάνε σήμερα σχολείο, επισημαίνει η οργάνωση.

Η έκθεση δίνεται στη δημοσιότητα καθώς το ζήτημα της φορολόγησης των μεγάλων περιουσιών προκαλεί αντεγκλήσεις σε πολλές χώρες. Στη Γαλλία, το κίνημα των «κίτρινων γιλέκων» έφερε ξανά στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης την κατάργηση του ISF (σ.σ.: Impôt de solidarité sur la fortune, φόρος αλληλεγγύης στην περιουσία) από την κυβέρνηση του Εμανουέλ Μακρόν. Ενώ στις ΗΠΑ, η βουλευτής των Δημοκρατικών Αλεξάντρια Οκάσιο-Κορτές, που μόλις ανέλαβε τα καθήκοντά της, εισηγείται οι πλουσιότεροι Αμερικανοί να φορολογούνται με συντελεστή 70%, πρόταση υπέρ της οποίας τάσσεται ο Πολ Κρούγκμαν, Νόμπελ Οικονομίας.

(Πηγή: naftemporiki.gr με πληροφορίες από ΑΜΠΕ, AFP, DPA, Reuters)

Shutterstock

Περισσότερες από 16.000 μονάδες αφαλάτωσης σε ολόκληρο τον πλανήτη παράγουν περισσότερα απόβλητα από ό,τι πόσιμο νερό, σύμφωνα με νέα παγκόσμια εκτίμηση των βιομηχανικών αποβλήτων του τομέα, που δημοσιεύθηκε τη Δευτέρα.

Για κάθε λίτρο φρέσκου νερού που εξάγεται από τη θάλασσα ή τις υφάλμυρες υδάτινες οδούς, ενάμιση λίτρο αλμυρού αποβλήτου, που ονομάζεται άλμη, απορρίπτεται απευθείας στον ωκεανό ή στο έδαφος.

Η υπερβολικά αλμυρή ουσία καθίσταται ακόμα πιο τοξική από τις χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται στη διαδικασία αφαλάτωσης, όπως το χλώριο και ο χαλκός, αναφέρουν οι ερευνητές από το Ινστιτούτο Υδάτων, Περιβάλλοντος και Υγείας του Πανεπιστημίου των Ηνωμένων Εθνών στο Οντάριο του Καναδά.

«Ο κόσμος παράγει λιγότερο αφαλατωμένο νερό από ό,τι άλμη», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο Τύπου ο ερευνητής Μανζούρ Καντίρ. «Σχεδόν όλη η άλμη επιστρέφει στο περιβάλλον, κυρίως στον ωκεανό», πρόσθεσε.

Αυτό το επιπλέον αλάτι αυξάνει τη θερμοκρασία των παράκτιων υδάτων και μειώνει το επίπεδο οξυγόνου, το οποίο μπορεί να δημιουργήσει «νεκρές ζώνες» στον ωκεανό. Είναι δύσκολο για τους υδρόβιους οργανισμούς να λειτουργήσουν σε αυτές τις συνθήκες, καθώς χρειάζονται οξυγόνο για να επιβιώσουν, σύμφωνα με τον Καντίρ.

Περισσότερο από το 50% της άλμης προέρχεται μόνο από τέσσερις χώρες της Μέσης Ανατολής, τη Σαουδική Αραβία (22%), τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (20,2%), το Κουβέιτ (6%) και το Κατάρ (5,8%).

Η Βόρεια Αφρική, η Μέση Ανατολή και τα μικρά νησιωτικά κράτη στον Ειρηνικό και αλλού, βασίζονται στην αφαλάτωση για την παροχή ασφαλούς πόσιμου νερού, η οποία αντιπροσωπεύει σχεδόν τα δύο τρίτα της κατανάλωσης. Το υπόλοιπο χρησιμοποιείται στη βιομηχανία, ως ψυκτικό μέσο στην παραγωγή ενέργειας, και στη γεωργία.

Περίπου ένας στους τέσσερις ανθρώπους ζει σε περιοχές όπου οι υδάτινοι πόροι είναι ανεπαρκείς στη διάρκεια ενός τμήματος του έτους, ενώ περίπου 500 εκατομμύρια αντιμετωπίζουν έλλειψη νερού καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη.

Την λειψυδρία επιδεινώνουν ο υπερπληθυσμός, η ρύπανση και η κλιματική αλλαγή. Για κάθε βαθμό αύξησης της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη, περίπου το 7% του παγκόσμιου πληθυσμού θα έχει κατά 20% χαμηλότερη πρόσβαση σε γλυκό νερό, σύμφωνα με τη Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή του ΟΗΕ.

Το 1990, λειτουργούσαν ήδη 3.000 εγκαταστάσεις αφαλάτωσης σε όλο τον κόσμο. Σύμφωνα με τις τρέχουσες τάσεις, ο αριθμός θα φτάσει τις 17.500 μονάδες μέχρι το 2025, σύμφωνα με τον Καντίρ.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

REUTERS/NASA

Η Ανταρκτική σημείωσε αύξηση 600% της ετήσιας απώλειας μάζας πάγου μεταξύ 1979 και 2017, σύμφωνα με νέα μελέτη από το Πανεπιστήμιο Έρβαϊν της Καλιφόρνια, το εργαστήριο Jet Propulsion της NASA και το Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης στην Ολλανδία.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν επιπλέον ότι η επιτάχυνση της τήξης προκάλεσε άνοδο της παγκόσμιας στάθμης της θάλασσας περισσότερο από 1,3 εκατοστά κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.

«Καθώς το φύλλο πάγου της Ανταρκτικής συνεχίζει να λιώνει, αναμένουμε να αυξηθεί η στάθμη της θάλασσας κατά πολλά μέτρα στους επόμενους αιώνες» δήλωσε ο επικεφαλής της μελέτης, Ερίκ Ρινιό.

Η ερευνητική ομάδα εξέτασε 18 περιοχές που περιλαμβάνουν 176 λεκάνες, καθώς και τα γειτονικά νησιά. Οι τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν για την εκτίμηση της ισορροπίας των φύλλων πάγου περιελάμβαναν τη σύγκριση της συσσώρευσης χιονοπτώσεων στις εσωτερικές λεκάνες με την εκκένωση πάγου από παγετώνες στα σημεία όπου ο πάγος αρχίζει να επιπλέει στον ωκεανό και να αποσπάται. Τα δεδομένα προέκυψαν από δορυφορικά δεδομένα δεκαετιών από διάφορους δορυφόρους, καθώς και από αεροφωτογραφίες υψηλής ανάλυσης που τραβήχτηκαν από τη NASA από απόσταση περίπου 350 μέτρων.

Η ομάδα υπολόγισε ότι μεταξύ του 1979 και του 1990 η Ανταρκτική έχασε κατά μέσο όρο 40 γιγατόνους μάζας πάγου ετησίως. Από το 2009 έως το 2017 χάθηκαν περίπου 252 γιγατόνοι ετησίως.

Ένα από τα βασικά ευρήματα είναι η συμβολή της Ανατολικής Ανταρκτικής στη συνολική απώλεια μάζας πάγου τις τελευταίες δεκαετίες. Αυτή η περιοχή είναι πιθανώς πιο ευαίσθητη στην κλιματική αλλαγή απ’ ό,τι πίστευαν οι ερευνητές. Κι αυτό είναι σημαντικό, επειδή διατηρεί ακόμα περισσότερο πάγο από τη Δυτική Ανταρκτική και την Ανταρκτική Χερσόνησο μαζί, σύμφωνα με τον Ρινιό. Οι τομείς που χάνουν τη μεγαλύτερη μάζα πάγου, όπως είναι λογικό, βρίσκονται δίπλα στα θερμότερα σημεία των ωκεανών.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

Συντάκτης: Κατερίνα Ροββά

Συγκλονίζει η ιστορία 14χρονου πρόσφυγα από το Μάλι που πνίγηκε στην Μεσόγειο

Ως πότε θα θεωρείται αυτονόητος ένας κόσμος όπου τα παιδιά πεθαίνουν πριν μεγαλώσουν; Η ιστορία ενός 14χρονου αγοριού από το Μάλι που πνίγηκε στην Μεσόγειο αναζητώντας την ελπίδα στην προσφυγιά συγκλονίζει: Επάνω στα ρούχα του, στο εσωτερικό του μπουφάν του, το παιδί είχε ράψει τον έλεγχο με τις επιδόσεις του στο σχολείο… Δεν είχε έγγραφα, ούτε χρήματα, ο έλεγχος ήταν το μόνο που είχε πάρει φεύγοντας από το σπίτι.

Το παιδί, που θέλησε να δείχνει σε όλους ποιος ήταν, που πίστεψε ότι οι καλοί βαθμοί θα βοηθούσαν σε μια νέα ζωή χωρίς φτώχεια και συγκρούσεις, έμεινε ένας ακόμη αριθμός στους επίσημους καταλόγους, μια είδηση που συγκινεί για λίγο κι ύστερα ξεχνιέται.

Η ιστορία του έμελλε να γίνει γνωστή μέσα από την διήγηση της Ιταλίδας ιατροδικαστού Cristina Cattaneo, η οποία διενήργησε τη νεκροψία στο πτώμα του 14χρονου όπως και σε εκατοντάδες άλλους πρόσφυγες που έχουν χάσει την ζωή τους στη Μεσόγειο. Τις θλιβερές ιστορίες ανθρώπων με τις οποίες ήρθε σε επαφή, περιγράφει στο βιβλίο της «Faceless Wrecks, Raffelo Cortina Editore» που εκδόθηκε πρόσφατα.

Με αφορμή το περιστατικό, τον γύρο του Διαδικτύου κάνει τις τελευταίες ώρες ένα σκίτσο του Makkox το οποίο δημοσιεύτηκε σε ιταλική ιστοσελίδα: Το παιδί από το Μάλι στον βυθό της θάλασσας, κρατώντας τον έλεγχό του δέχεται συγχαρητήρια από έναν καρχαρία και ένα δελφίνι. Προφανώς ειρωνικά. Τα άριστα δεν είναι αρκετά σε έναν κόσμο που λειτουργεί με γνώμονα το κέρδος…

(Πηγή: in.gr)

«Τρία σε ένα» το βράδυ της Κυριακής 20 Ιανουαρίου προς χαράματα της Δευτέρας 21 Ιανουαρίου: πανσέληνος, υπερπανσέληνος και ολική σεληνιακή έκλειψη. Η πρώτη πανσέληνος του έτους θα συνδυασθεί με μια ολική έκλειψη Σελήνης, ενώ ταυτόχρονα το φεγγάρι θα βρίσκεται στο κοντινότερο σημείο της τροχιάς του από τη Γη (στο περίγειο) και έτσι θα φαίνεται πιο μεγάλο και φωτεινό (Υπερ-Σελήνη ή υπερπανσέληνος), αλλά και πιο σκουροκόκκινο λόγω της έκλειψης.

Ολική σεληνιακή έκλειψη συμβαίνει, όταν το φεγγάρι καλύπτεται ολόκληρο από τη σκιά της Γης. Η προηγούμενη είχε συμβεί στις 27 Ιουλίου 2018. Η νέα έκλειψη του Ιανουαρίου θα είναι η τελευταία ολική έκλειψη Σελήνης έως τις 26 Μαΐου 2021, αλλά η επόμενη έκλειψη που θα είναι ορατή από την Ελλάδα, θα αργήσει ακόμη περισσότερο, έως τον Φεβρουάριο του 2024, δηλαδή σε πέντε χρόνια.

Στη χώρα μας, η είσοδος της Σελήνης στη σκιά της Γης, δηλαδή η έναρξη της μερικής έκλειψης, θα ξεκινήσει στις 5:34 ώρα Ελλάδας και το φεγγάρι θα βρίσκεται σε ύψος 25 περίπου μοιρών στον δυτικό ουρανό. Η ολική φάση της έκλειψης, που θα διαρκέσει περίπου μία ώρα, θα είναι ορατή σχεδόν από όλη την Ελλάδα (εκτός από κάποιες περιοχές της νότιας και ανατολικής Ελλάδας), συμπεριλαμβανομένης της Αθήνας, όπου το φαινόμενο θα αρχίσει περίπου στις 06:41 ώρα Ελλάδας, θα φθάσει στο μέγιστο σημείο του στις 07:12 και θα ολοκληρωθεί στις 07:43 ώρα Ελλάδας.

Για να δουν όλο το φαινόμενο, το οποίο μαζί με τη μερική έκλειψη θα διαρκέσει σχεδόν τρεισήμισι ώρες, οι παρατηρητές στη χώρα μας θα πρέπει να έχουν ανεμπόδιστο ορίζοντα προς τα δυτικά, ειδικά κατά την ολική φάση της έκλειψης, όταν η Σελήνη θα βρίσκεται πολύ χαμηλά. Αντίθετα με τις δυνητικά επικίνδυνες ηλιακές εκλείψεις, δεν χρειάζεται η λήψη προστατευτικών μέτρων για να δει κανείς απευθείας τη σεληνιακή έκλειψη με γυμνά μάτια, καθώς το φεγγάρι δεν είναι τόσο λαμπρό όσο ο Ήλιος.

Η έκλειψη στην ολότητά της -δηλαδή μαζί με το φαινόμενο της παρασκιάς και της μερικής έκλειψης που προηγείται και έπεται της ολικής- θα είναι ορατή μόνο από το πιο δυτικό τμήμα της Ευρώπης, τη δυτική Αφρική, τη Βόρεια και Νότια Αμερική και τον ανατολικό Ειρηνικό Ωκεανό.

Η πρώτη πανσέληνος του έτους, που φέτος θα συμβεί στις 07:16 ώρα Ελλάδας της 21ης Ιανουαρίου, ονομαζόταν παραδοσιακά από τους Ινδιάνους της Αμερικής «πανσέληνος του λύκου», επειδή εκείνη την εποχή του χρόνου κοπάδια πεινασμένων λύκων ούρλιαζαν γύρω από τους καταυλισμούς των ανθρώπων.

Θα είναι το πρώτο από τα τρία «σούπερ-φεγγάρια» του 2019, καθώς φέτος θα υπάρξει τρεις φορές Υπερ-Σελήνη, δηλαδή ο δορυφόρος της Γης θα φαίνεται πιο κοντινός και λαμπερός από ό,τι συνήθως. Η επόμενη υπερπανσέληνος θα συμβεί στις 19 Φεβρουαρίου.

Την επόμενη μέρα, την Τρίτη 22 Ιανουαρίου, θα υπάρξει άλλο ένα ενδιαφέρον αστρονομικό φαινόμενο, ένα πολύ κοντινό πλησίασμα (σύνοδος) στον ουρανό της Αφροδίτης και του Δία. Οι δύο φωτεινοί πλανήτες θα είναι ορατοί σε απόσταση μόνο 2,4 μοιρών μεταξύ τους στον πρωινό ουρανό προς την ανατολή, λίγο πριν ο Ήλιος ανατείλει. Στις 31 Ιανουαρίου στους δύο πλανήτες θα προστεθεί και η Σελήνη, ώστε θα υπάρξει τριπλή σύνοδος το ξημέρωμα.

(Πηγή: enallaktikos.gr)

Η θερμοκρασία φτάνει τους -170 βαθμούς – Δείτε το βίντεο

Τα πράσινα φυλλαράκια που βλάστησαν στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού πέθαναν μόλις 24 ώρες μετά την εντυπωσιακή φωτογραφία που είχε δώσει στη δημοσιότητα η Κίνα.

Τα φυτά του βαμβακιού που είχαν στείλει στη Σελήνη οι Κινέζοι με το σκάφος Chang’e-4 και τα οποία είχαν προ ημερών πετάξει βλαστάρια χάρη στις ηλιακές ακτίνες, είναι νεκρά εξαιτίας του πολύ κρύου που φθάνει τους -170 βαθμούς Κελσίου.

Οι πολύ χαμηλές θερμοκρασίες ξεκίνησαν από τη στιγμή που χάθηκε ο Ήλιος πάνω από το σημείο της προσελήνωσης και έπεσε η μακριά σεληνιακή νύχτα που διαρκεί περίπου δύο εβδομάδες.

Πρόκειται για ένα βιολογικό πείραμα, που περιλαμβάνει επίσης σπόρους πατάτας, κανόλας (ποικιλίας της ελαιοκράμβης) και αραβίδοψης, καθώς επίσης αυγά μυγών και ζυμομύκητες. Αυτή είναι μια προσπάθεια να μελετηθεί πώς αντιδρούν και αναπτύσσονται τα φυτά και άλλοι οργανισμοί στο αφιλόξενο σεληνιακό περιβάλλον – με την προοπτική να τραφεί μια μελλοντική σεληνιακή αποικία ανθρώπων.

Λίγο μετά την ιστορική κινεζική προσελήνωση στις αρχές Ιανουαρίου, άρχισε το πείραμα μέσα στο βάρους 2,6 κιλών δοχείο από αλουμίνιο, μια μίνι βιόσφαιρα που περιείχε τα γήινα δείγματα. Στην αρχή οι σπόροι βαμβακιού τα πήγαν πολύ καλά και έγιναν τα πρώτα φυτά που βλάστησαν στην επιφάνεια ενός άλλου κόσμου.

Όμως, όπως έκαναν γνωστό σε συνέντευξη Τύπου οι Κινέζοι επιστήμονες του πειράματος, με επικεφαλής τον καθηγητή Λίου Χανλόνγκ από το Πανεπιστήμιο Τσονγκκίνγκ, η θερμοκρασία μέσα στο δοχείο με τα φυτά έπεσε στους -52 βαθμούς Κελσίου και το πείραμα έλαβε τέλος. Κάτι που, όπως είπαν, περίμεναν να συμβεί. Επειδή το δοχείο είναι σφραγισμένο, τα υλικά από τα φυτά που θα αποσυντεθούν τις επόμενες εβδομάδες, δεν θα διαρρεύσουν στη σεληνιακή επιφάνεια, διαβεβαίωσαν εκπρόσωποι της Κινεζικής Διαστημικής Υπηρεσίας σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Οι σπόροι βαμβακιού ήταν οι πρώτοι που βλάστησαν σε άλλο ουράνιο σώμα, αλλά όχι οι πρώτοι που βλάστησαν στο διάστημα. Κάτι ανάλογο έχει συμβεί σε τρεις διαστημικούς σταθμούς έως τώρα, στον ρωσικό Μιρ, στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και στον κινεζικό Τιανγκόνγκ-2.

Οι Κινέζοι δεν έδωσαν πληροφορίες για τα άλλα φυτά και τους άλλους οργανισμούς, που πάντως δεν φαίνεται να έχουν δώσει σημεία ζωής μέχρι στιγμής, δηλαδή είτε τα φυτά να βλαστήσουν, είτε τα αυγά των μυγών να εκκολαφθούν.

(Πηγή: newsbeast.gr)

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 89 ετών

Οι συγχωριανοί της, θα πουν αύριο το τελευταίο αντίο στη Σκάλα Σκαμιάς ενώ όπως είπε στην ΕΡΤ Αιγαίου ο πρόεδρος της κοινότητας Γιώργος Σαρόγλου « θα τη θυμόμαστε πάντα, μια τίμια γυναίκα που μας έκανε περήφανους»

Τον γύρο του κόσμου έκανε τον Οκτώβριο του 2015 η φωτογραφία του  Λευτέρη Παρτσάλη από τη Μυτιλήνη (Σκάλα Συκαμιάς) που έδειχνε τρεις ηλικιωμένες Ελληνίδες να φροντίζουν ένα μικρό παιδί την ώρα που η μητέρα του αλλάζει ρούχα καθώς μόλις έχει φτάσει στο νησί από τα τουρκικά παράλια.

Η κυρία Ευστρατία, η κυρία Μαρίτσα και η κυρία Μηλίτσα, οι γιαγιάδες  της Λέσβου είχαν δηλώσει ότι «του τραγουδούσαμε και ήπιε το γάλα μονορούφι».

Για το περιστατικό  και τη φωτογραφία όπως το αφηγήθηκε η Μαρίτσα: 

«Ήταν πολύς κόσμος μαζωμένος στον Πλάτανο καθώς είχαν φτάσει τρεις βάρκες. Είδαμε τη μητέρα την ώρα που άλλαζε τα ρούχα της και της είπαμε ότι το μωρό πεινάει. Έδωσαν στο μωρό ένα μπιμπερό αλλά αυτό δεν ήθελε το γάλα. Το δοκίμασα στο χέρι μου και ήταν καυτό. Εκεί δίπλα είχε μια βρύση και κρύωσα εκεί το μπιμπερό και μετά το μωρό το ήπιε το γάλα»

(Πηγή: nostimonimar.gr με πληροφορίες από lesvosnews.net)

Ένα αγόρι έξι ετών πήγε στο σχολείο με γεμάτο πιστόλι, ανακοίνωσε η αστυνομία της πόλης Κολόμπους, στην Πολιτεία Οχάιο των βόρειων ΗΠΑ.

Το παιδί θεάθηκε την Παρασκευή να κουβαλάει ένα «βαρύ αντικείμενο» βαλμένο μέσα στο παντελόνι όταν μπήκε στον παιδοκομικό σταθμό Africentric σε αυτή τη μητρόπολη του Οχάιο.

Το προσωπικό του σχολείου έψαξε το παιδί, βρήκε και του πήρε το όπλο, ανέφερε ανάρτηση της γενικής αστυνομικής διεύθυνσης του Κολόμπους στον ιστότοπο κοινωνικής δικτύωσης Facebook.

Δοθείσης της ηλικίας του, δεν θα του ασκηθεί ποινική δίωξη, πάντως διενεργείται έρευνα για να εξακριβωθεί πώς ακριβώς βρέθηκε στην κατοχή του το όπλο.

Η οπλοφορία είναι δικαίωμα κατοχυρωμένο από το Σύνταγμα στις ΗΠΑ, όπου το ένα τρίτο των ενηλίκων δηλώνει ότι έχει στην κατοχή του τουλάχιστον ένα πυροβόλο όπλο.

Σχεδόν 40.000 άνθρωποι σκοτώνονται κάθε χρόνο από σφαίρες, στο πλαίσιο εγκληματικών ενεργειών, από ατύχημα, ή αυτοκτονώντας.

Από την 1η Ιανουαρίου 2019, 521 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί στις ΗΠΑ από πυρά — στον αριθμό αυτόν δεν συμπεριλαμβάνονται οι αυτόχειρες — ενώ 98 ανήλικοι έχουν σκοτωθεί ή τραυματιστεί από σφαίρες, σύμφωνα με τον εξειδικευμένο ιστότοπο Gun Violence Archive.

(Πηγή: atexnos.gr)

REUTERS/STRINGER/BRAZIL

Οι άνθρωποι έχουν μεγαλύτερη επιρροή στο παγκόσμιο τοπίο από ό,τι πιστεύαμε μέχρι σήμερα, σύμφωνα με πρόσφατη ανάλυση της ανθρώπινης παρουσίας στον πλανήτη από τη ΜΚΟ Nature Conservancy με έδρα τις ΗΠΑ.

Η έρευνα αναμένεται να αποτελέσει οδηγό για τη στρατηγική προστασίας του πλανήτη κατά τα προσεχή έτη.

Η νέα μελέτη υπολογίζει ότι μόνο το 5% της γήινης επιφάνειας είναι επί του παρόντος ανεπηρέαστη από τους ανθρώπους, πολύ χαμηλότερο ποσοστό από την προηγούμενη εκτίμηση της τάξης του 19%.

Το 95% της επιφάνειας της γης έχει κάποια ένδειξη ανθρώπινης τροποποίησης, ενώ το 84% έχει πολλαπλές ανθρώπινες επιπτώσεις, σύμφωνα με τη μελέτη.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν διαθέσιμα στο κοινό δεδομένα υψηλής ανάλυσης από δορυφορικές και εναέριες εικόνες, καθώς και επιτόπιες έρευνες, για τη χρήση γης σε κομμάτια ενός τετραγωνικού χιλιομέτρου, ώστε να πραγματοποιήσουν μια χωρική αξιολόγηση του αντίκτυπου 13 ανθρωπίνων παραγόντων σε χερσαία εδάφη και οικοσυστήματα.

Στους ανθρώπινους παράγοντες περιλαμβάνονται η γεωργία, η φυσική επέκταση των ανθρωπίνων οικισμών, οι μεταφορές όπως οι σιδηρόδρομοι και οι περιφερειακοί οδοί, η εξόρυξη, η παραγωγή ενέργειας και η ηλεκτρική υποδομή, όπως οι γραμμές μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας.

Η μελέτη διαπίστωσε ότι οι λιγότερο τροποποιημένες εκτάσεις τείνουν να βρίσκονται σε μεγάλα γεωγραφικά πλάτη όπως σε τούνδρες, βόρεια δάση, τάιγκα και εύκρατα κωνοφόρα δάση. Από την άλλη πλευρά, οι πιο τροποποιημένες εκτάσεις περιλαμβάνουν πιο τροπικά τοπία, όπως εύκρατα πλατύφυλλα και μεικτά δάση.

«Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις συμφωνούν ότι τα μεγάλα άθικτα τοπία που απομένουν στον πλανήτη έχουν προτεραιότητα. Αλλά τα αποτελέσματά μας υποδηλώνουν ότι λιγότερες από αυτές τις περιοχές του κόσμου παραμένουν πραγματικά αμετάβλητες από τις ανθρώπινες δραστηριότητες και οι περισσότερες βρίσκονται μάλιστα σε μία κατάσταση ενδιάμεσης τροποποίησης και στο κατώφλι κρίσιμων σημείων ανατροπής», δήλωσε ο Τζο Κίζεκερ, συνεπικεφαλής της μελέτης.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

REUTERS/AMIR COHEN

Παρά το ότι η κλιματική αλλαγή αυξάνει σημαντικά τη βροχόπτωση σε κάποιες περιοχές του πλανήτη, η παγκόσμια διαθεσιμότητα υδάτινων πόρων καταγράφει πτώση, αναφέρει νέα μελέτη του Πανεπιστημίου της Νέας Νότιας Ουαλίας στην Αυστραλία.

Καθώς αυξάνεται η μέση θερμοκρασία, ο θερμότερος αέρας είναι σε θέση να διατηρήσει περισσότερη υγρασία, καθιστώντας τις βροχοπτώσεις πιο έντονες σε διάφορες περιοχές.

Ωστόσο, ταυτόχρονα, η κλιματική αλλαγή επιδεινώνει τις συνθήκες ξηρασίας σε άλλες περιοχές, γεγονός που καθιστά το έδαφος ξηρότερο. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, το ολοένα και ξηρότερο έδαφος μειώνει την ποσότητα των υδάτων που εισέρχεται σε ζωτικούς πόρους γλυκού νερού.

Αναλύοντας δεδομένα από 43.000 σταθμούς παρατήρησης βροχόπτωσης και 5.300 σημεία παρακολούθησης ποταμών σε 160 διαφορετικές χώρες, η μελέτη αποτελεί την πιο λεπτομερή στο αντικείμενό της. Βάσει αυτής της έρευνας, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι για κάθε 100 σταγόνες βροχής που πέφτουν στην ξηρά, μόνο 36 θεωρούνται «μπλε νερό». Με τον όρο αυτό οι επιστήμονες χαρακτηρίζουν τη βροχή που εισέρχεται σε ποτάμια, λίμνες και υδροφόρους ορίζοντες. Το υπόλοιπο 64% διατηρείται ως υγρασία του εδάφους. Αυτό ονομάζεται «πράσινο νερό» και καταναλώνεται από τα όλο και πιο «διψασμένα» τοπία και οικοσυστήματα.

Συνοπτικά, καθώς η γη απορροφά όλο και περισσότερη βροχόπτωση, όλο και λιγότερο νερό βροχής διαρρέει σε ποτάμια και επομένως υπάρχει λιγότερο νερό διαθέσιμο για ανθρώπινη χρήση.

Σημαντικές νέες εκθέσεις από τη Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και άλλους οργανισμούς, προειδοποιούν ότι η κλιματική αλλαγή θα φέρει πιο έντονες καταιγίδες και βροχοπτώσεις στο μέλλον. Αυτό με τη σειρά του θα δημιουργήσει προκλήσεις για τις πόλεις που αντιμετωπίζουν περισσότερες πλημμύρες, ειδικά καθώς παλαιώνουν οι υποδομές.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

Συντάκτης: Σοφία Χουλαδάκη

Αν συγκεντρώναμε σε μια χώρα όλα τα παιδιά, που υποχρεώνονται σε αναγκαστική εργασία, θα δημιουργούσαμε την 9η μεγαλύτερη χώρα του κόσμου, με 151 εκατομμύρια πληθυσμό.

«…εμείς είμαστε καλά.
Κάνε καλέ θεούλη,
να ’χουν όλα τα παιδάκια ένα ποταμάκι γάλα,
μπόλικα αστεράκια, μπόλικα τραγούδια.
Κάνε καλέ θεούλη,
να ’ναι όλοι καλά
έτσι που κι εμείς
να μη ντρεπόμαστε για τη χαρά μας…»

Μιλάει ο Ρίτσος στην κόρη του και μέσα από εκείνη μιλάει σε όλα τα παιδιά. Ένα απόσπασμα από το «Πρωινό άστρο», ποίηση από τον πατέρα στο παιδί, από τον άνθρωπο του σήμερα στον άνθρωπο του αύριο. Τόσο χορτάτα, τόσο χαρούμενα, τόσο ανέμελα θέλει ο άνθρωπος τα παιδιά, τα παιδιά τα δικά του, τα παιδιά του διπλανού του, τα παιδιά του κόσμου. «…για να μην ντρεπόμαστε για τη χαρά μας», γράφει ο ποιητής και αναρωτιέται κανείς, αν υπάρχει ντροπή για όσα παθαίνουν τα παιδιά.

Αν συγκεντρώναμε σε μια χώρα όλα τα παιδιά, που υποχρεώνονται σε αναγκαστική εργασία, θα δημιουργούσαμε την 9^η μεγαλύτερη χώρα του κόσμου, με 151 εκατομμύρια πληθυσμό (151.622.000). Θα ήταν μια χώρα με 64 εκατομμύρια κορίτσια και 88 εκατομμύρια αγόρια. Αγόρια και κορίτσια σαν αυτά που αναθρέφουμε, σαν αυτά που φιλάμε κάθε βράδυ, σαν αυτά που κοιτάμε με κρυφό καμάρι και αγωνία. Αγόρια και κορίτσια δικά μας, σαν όλα τα παιδιά αυτού του κόσμου.

 Αυτή η χώρα μπορεί να μην υπάρχει, αλλά αυτά τα παιδιά υπάρχουν, διασκορπισμένα σε όλες τις χώρες, από τις πιο φτωχές μέχρι τις πιο πλούσιες. Από την Αφρική ως την Ασία και από την υπερατλαντική βασιλεύουσα του σύγχρονου οικονομικού μας συστήματος (Η.Π.Α.), μέχρι την Γηραιά Ήπειρο, τη μητέρα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αυτός ο βασανισμένος λαός των ανήλικων, παλεύει ώρα την ώρα για να καταφέρει να ζήσει. Από τα 151 εκατομμύρια παιδιά, σχεδόν τα μισά (73 εκατομμύρια), εξαναγκάζονται σε δουλειές που θέτουν σε άμεσο κίνδυνο την υγεία, την ασφάλεια, ακόμα και την ίδια τους την ύπαρξή. Παιδιά που σακατεύονται χωμένα μέσα σε ορυχεία, σε στοές που δεν χωράει ολόκληρος άνθρωπος. Παιδιά κλειδωμένα σε δωμάτια πίσω από τοίχους που κρύβουν τις πιο βαθιές σεξουαλικές διαστροφές των ενηλίκων. Παιδιά σε βιομηχανικές καλλιέργειες αγκαλιά με επικίνδυνα χημικά. Παιδιά «στρατιώτες», παιδιά «εραστές», παιδιά «βαποράκια», παιδιά «σκλάβοι»… εν τέλει, παιδιά αναλώσιμα.

Τούτος ο κόσμος, ο «Δυτικά» πλασμένος, γιόρτασε στις 11 Δεκεμβρίου την ημέρα του παιδιού. Αφιερώματα, διεθνείς συνθήκες που ανασύρονται από συρτάρια σε κάθε επέτειο, χαρούμενες παιδικές ζωγραφιές, εκπομπές και φιέστες. Ευτυχώς, υπάρχουν παιδιά που ζωγραφίζουν, αλλά υπάρχει και εκείνο το ένα για κάθε δέκα (1/10) παιδιά στον κόσμο, που δεν έχει αυτό το δικαίωμα. Αυτό το ένα παιδί, που αντί για μολύβι κρατάει σκεπάρνι, αντί για παιχνίδι κρατάει όπλο, αντί για χάδι εισπράττει βία, βαναυσότητα και εκμετάλλευση. Αυτό το παιδί μπορεί να είναι από χώρες που βιώνουν πολέμους και καταστροφές, έχει περισσότερες πιθανότητες να γεννήθηκε κάπου στην Αφρική ή στην Ασία.

Ωστόσο, αυτή δεν είναι ολόκληρη η εικόνα, αφού το 56% των παιδιών που υποχρεώνονται να δουλέψουν ανήκουν σε χώρες με μεσαίο ή υψηλό κατά κεφαλήν εισόδημα, ενώ υπάρχουν 2 εκατομμύρια (2.000.000) παιδιά που προέρχονται από χώρες με υψηλό κατά κεφαλήν εισόδημα (1).

Συνεπώς, δεν είναι μόνο στις φτωχές χώρες που τα παιδιά σακατεύονται στην προκρούστια κλίνη του πιο άγριου, του πιο απάνθρωπου οικονομικού συστήματος. Είναι και οι χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής, είναι η ύπαρξη παιδιών σκλάβων και σε αυτές τις χώρες που αποδεικνύει, ότι ο καθοριστικός παράγοντας είναι η εσωτερική διανομή των εισοδημάτων εντός της κάθε χώρας. Όταν σου λείπει το φαγητό, όταν κοιμάσαι στο πεζοδρόμιο, δεν έχει σημασία αν βρίσκεσαι στην κεντρική λεωφόρο του Λος Άντζελες ή του Νέου Δελχί, δεν έχει σημασία αν παγώνεις λίγα μέτρα μακριά από το Καπιτώλιο ή αν λιώνεις στη ζέστη της Άκκρα . Όπως αναφέρεται στη σχετική έκθεση του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας

«… Είναι η οικογενειακή ένδεια και ο κοινωνικός αποκλεισμός, δεδομένα που υπάρχουν σε όλες τις χώρες ανεξάρτητα του εθνικού εισοδήματος της καθεμίας, οι παράγοντες που καθορίζουν την παιδική εργασία. Η υποχρεωτική εργασία για τα παιδιά είναι πολύ υψηλότερη σε νοικοκυριά χαμηλών εισοδημάτων, αλλά δεν περιορίζεται μόνο σε αυτά. Στις αναπτυσσόμενες χώρες η παιδική εργασία αντικατοπτρίζει την αδυναμία των ενηλίκων μελών της οικογένειας να κερδίζουν τα προς το ζην…» .(2)

Κοιτάζοντας στον χάρτη τη γεωγραφία αυτής της αγριότητας, είναι αναμενόμενο η πολύπαθη Αφρική να κρατά τα πρωτεία με το 1/5 του παιδικού εργατικού πληθυσμού να της ανήκει. Στη συνέχεια έρχεται η Ασία και μετά η Αμερική, με 11 εκατομμύρια  παιδιά, η Ευρώπη με 6 εκατομμύρια και οι αραβικές χώρες με 1 εκατομμύριο.

Η κυρίαρχη ηλικιακή ομάδα μεταξύ τους είναι αυτή που ξεκινά από την ηλικία των 5 ετών και φτάνει μέχρι τα 11, συγκροτώντας το 48% του συνόλου. Το 28% ανήκει στα παιδιά από 12 έως 14 χρονών και το 25% στα παιδιά από 15 έως 17 ετών. Στην ομάδα των παιδιών που υποχρεώνονται σε επικίνδυνες για τη ζωή τους δραστηριότητες, το 1/4 (19 εκατομμύρια), είναι από 5 έως 11 ετών.

Για να το δούμε ξανά… 19 εκατομμύρια παιδιά από 5 έως 11 χρονών… είναι σαν να λέμε ότι έχουμε δύο φορές τον πληθυσμό της Ελλάδας να αποτελείται μόνο από νήπια και παιδιά δημοτικού. Είναι αυτά τα νήπια που τα χώνουν μέσα σε τρύπες στη γη, αυτά που ανεβάζουν τις χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας ψηλά στην τουριστική ζήτηση ενός είδους τουρισμού που νομιμοποιεί το εμπόριο της παιδικής σάρκας. Αυτά, που βάφουν τα ρούχα μας με επικίνδυνα για την υγεία τους χημικά χρώματα, που δουλεύουν σε ατελείωτες φυτείες καπνού, καφέ, κακάο κ.α. από το πρωί μέχρι το βράδυ.

• Πόσα παιδιά πεθαίνουν την ώρα που τα εκμεταλλεύονται;
• Πόσα απ’ αυτά μένουν ανάπηρα;
• Πόσα παιδιά υποσιτίζονται ή αρρωσταίνουν αβοήθητα;
• Ποιο είναι το προσδόκιμο της ζωής τους;
• Τι γίνονται τα παιδιά που ορφανεύουν στις εμπόλεμες ζώνες;

Οι πιθανότητες ένα παιδί να πέσει θύμα εκμετάλλευσης αυξάνουν κατά 77% όταν προέρχεται από εμπόλεμη ζώνη. Οι πιθανότητες να πέσει σε κυκλώματα που θα το σακατέψουν σε δραστηριότητες επικίνδυνες για τη ζωή του είναι 50% υψηλότερη από τον παγκόσμιο μέσο όρο (3). Σύμφωνα με έκθεση της UNICEF το 18% των ανθρώπων που έπεσαν θύματα σκλαβιάς τον τελευταίο χρόνο, είναι κάτω των 18 ετών. Σε αυτό το ποσοστό συμπεριλαμβάνονται και οι 1.000.000 ανήλικοι, θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης.

Τα νούμερα ζαλίζουν, μιλάμε για τα εκατομμύρια των παιδιών σαν να μιλάμε για τα βότσαλα της θάλασσας. Μιλάμε για τα παιδιά, λες και δεν υπήρξε ποτέ ο Ρουσσώ, λες και δεν προχωρήσαμε καθόλου από την εποχή που η παιδική εργασία έγινε το καύσιμο που ανέδειξε τον βρετανικό καπιταλισμό του 18^ου και 19^ου αιώνα σε παγκόσμια δύναμη. Από την εποχή των ορφανοτροφείων του Λονδίνου, των πτωχοκομείων και των εργοστασίων, όπου παιδιά και ποντίκια συμβίωναν, μέχρι σήμερα έχουν περάσει πάνω από 200 χρόνια. Σε αυτόν τον κόσμο όλα έχουν αλλάξει, οι πόλεις μας, η διατροφή μας, οι δραστηριότητές μας, όλα εκτός από ένα. Η σταθερή ανάγκη αυτού του συστήματος να μας μετατρέπει όλους σε οικονομικά μεγέθη και να τρέφεται από το αίμα το δικό μας και των παιδιών μας.

***

[1] Οι χώρες ομαδοποιούνται σε 4 κατηγορίες, ανάλογα με το ακαθάριστο εθνικό κατά κεφαλήν εισόδημα. Οι κατηγορίες είναι οι εξής:

• Χαμηλό εισόδημα (US$ 1,042 ή λιγότερο)
• Χαμηλό-μέσο εισόδημα (US$ 1,046-4,125)
• Ανώτερο-μέσο εισόδημα (US$ 4,126-12.735)
• Υψηλό εισόδημα (US$ 12,736 ή περισσότερο)

[2] Πρωτότυπο κείμενο: «The distribution of income within countries is an even more important consideration than national income levels. It is family and community poverty and social exclusion, which exist within counties across all national income groupings, that are a key driver of child labour. Child labour is much higher from poor house-holds although child labour is not limited to poor households. In developing and transition countries, the employment of children is a further reflection of the inability of working-age members of house-holds to generate subsistence. Children’s labour in many countries fills the income gap”

[3] Τα ποσοστά έχουν προκύψει από την επεξεργασία δεδομένων του 2015, που προέρχονται από εμπόλεμες χώρες. Σε αυτές δεν έχουν συμπεριληφθεί, λόγω έλλειψης στοιχείων, χώρες όπως Λιβύη, Σομαλία, Σουδάν και Συρία.

(Πηγή: imerodromos.gr)

Γερνάει ραγδαία ο πληθυσμός της Ελλάδας. Μεγάλη μείωση του μαθητικού πληθυσμού (που οφείλεται στην εξωτερική μετανάστευσης κυρίως αλλοδαπών που σημειώθηκε στη χώρα μετά την έναρξη της κρίσης), αλλά και στη μεγάλη μείωση των γεννήσεων, από το 2010 ως σήμερα, δείχνει πανελλαδική μελέτη του Ιδρύματος Βιομηχανικών και Οικονομικών Ερευνών (ΙΟΒΕ)

Γερνάει ραγδαία ο πληθυσμός της Ελλάδας. Μεγάλη μείωση του μαθητικού πληθυσμού (που οφείλεται στην εξωτερική μετανάστευσης κυρίως αλλοδαπών που σημειώθηκε στη χώρα μετά την έναρξη της κρίσης), αλλά και στη μεγάλη μείωση των γεννήσεων, από το 2010 ως σήμερα, δείχνει πανελλαδική μελέτη του Ιδρύματος Βιομηχανικών και Οικονομικών Ερευνών (ΙΟΒΕ).

Η έρευνα έγινε για να αναζητηθούν οι επιπτώσεις της κρίσης και της δημοσιονομικής προσαρμογής στην τρέχουσα και τη μελλοντική λειτουργία του εκπαιδευτικού συστήματος. Το ΙΟΒΕ εκτιμάει ότι τα κενά εκπαιδευτικών στα σχολεία και οι ελλείψεις, οφείλονται περισσότερο σε διαχειριστικές αδυναμίες της κεντρικής διοίκησης.

Η μελέτη αναλύει τις μεταβολές που έχουν σημειωθεί στα βασικά μεγέθη και δείκτες λειτουργίας του εκπαιδευτικού συστήματος μετά την έναρξη της κρίσης, καθώς επίσης και τις επιπτώσεις των δημογραφικών μεταβολών που έχουν σημειωθεί, στη μελλοντική εξέλιξη και προοπτική της λειτουργίας του εκπαιδευτικού συστήματος.

Σύμφωνα με την μελέτη, η σημαντικότερη μεταβολή στα μεγέθη αυτά αφορά στη μείωση του μαθητικού πληθυσμού, που οφείλεται στην εξωτερική μετανάστευσης κυρίως αλλοδαπών που σημειώθηκε στη χώρα μετά την έναρξη της κρίσης, αλλά και στη μεγάλη μείωση των γεννήσεων, που έχει σημειωθεί από το 2010 και έπειτα. Εξέλιξη που έχει πολλαπλασιαστικές επιπτώσεις.

Τα σημαντικότερα ευρήματα και συμπεράσματα της μελέτης αφορούν στα εξής:

• Μετά την ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ μέχρι το ξέσπασμα της κρίσης, ο αριθμός των εκπαιδευτικών στην δημόσια πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση αυξήθηκε σημαντικά από 145 χιλ το 2000 σε 180 χιλ το 2010 (αύξηση 24%). Στο πλαίσιο της δημοσιονομικής προσαρμογής που ακολούθησε την έναρξη της κρίσης, ο αριθμός των εκπαιδευτικών σημείωσε σημαντική μείωση από 180 χιλ το 2010 σε 152 χιλ το 2017 (μείωση 15,6%).
• Οι αυξομειώσεις του αριθμού των εκπαιδευτικών που σημειώθηκαν πριν και μετά την έναρξη της κρίσης, μετέβαλαν σημαντικά τις αναλογίες εκπαιδευτικών-μαθητών στο σύνολο πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Ειδικότερα, πριν από την κρίση, η αναλογία εκπαιδευτικών-μαθητών από 1:10,6 (2000) μειώθηκε σε 1:8,2 (2009). Μετά την έναρξη της κρίσης, οι αναλογίες εκπαιδευτικών-μαθητών αυξήθηκαν εκ νέου σε 1:9,5 (2017).
• Παρά την έκταση της δημοσιονομικής προσαρμογής που εφαρμόστηκε από το 2010 και έπειτα, οι αναλογίες εκπαιδευτικών μαθητών στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση παραμένουν στην Ελλάδα μικρότερες από το μέσο όρο των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΟΟΣΑ. Επιπλέον, οι αναλογίες αυτές είναι μικρότερες από τον μέσο όρο των άλλων ευρωπαϊκών χωρών, είτε στις κεντρικές περιφέρειες της χώρας (Αττική, Κεντρική Μακεδονία), όπου συγκεντρώνεται το μεγαλύτερο μέρος του μαθητικού πληθυσμού, είτε στις περισσότερο απομακρυσμένες περιοχές με μικρότερο πληθυσμό και γεωγραφικές ιδιαιτερότητες (π.χ. δυσπρόσιτα σχολεία νησιωτικών ή ορεινών περιοχών).
• Προκύπτει, επομένως, το συμπέρασμα ότι οι ελλείψεις και τα κενά εκπαιδευτικών που παρουσιάζονται κάθε χρόνο στα ελληνικά σχολεία, οφείλονται περισσότερο σε διαχειριστικές αδυναμίες της κεντρικής διοίκησης, στην αξιοποίηση και διαχείριση του προσωπικού της εκπαίδευσης, του δικτύου σχολικών υποδομών και του σχολικού προγράμματος.
• Ο αριθμός των σχολικών μονάδων, έβαινε μειούμενος με αργό ρυθμό την περίοδο πριν από την κρίση από 15.714 το 2000 σε 15.547 το 2009 (μείωση 1,1%) και επιταχύνθηκε έτσι ώστε το 2015 μειώθηκε σε 13.870 (μείωση 10,8%), στο πλαίσιο του εξορθολογισμού και της δημοσιονομικής προσαρμογής που ακολούθησε την έναρξη της κρίσης.
• Ύστερα από την έναρξη της κρίσης και ως αποτέλεσμα της διακοπής των προσλήψεων, η αναλογία μονίμων/αναπληρωτών εκπαιδευτικών μεταβλήθηκε σημαντικά. Στο δημοτικό σχολείο από 7% το 2004 και 6,6% το 2008 σε 18,7% το 2015, στο Λύκειο το ποσοστό των αναπληρωτών από 3,1% το 2002 και 3,6% το 2009 ανήλθε σε 6,8% το 2015, ενώ στην Επαγγελματική Εκπαίδευση από 7,4% το 2002 και 4,8% το 2009 ανήλθε σε 8,9 το 2015.
• Επιπλέον, η κρίση είχε σημαντικές επιπτώσεις και στην ιδιωτική εκπαίδευση, καθώς ο αριθμός των μαθητών από 94,2 χιλ. το 2000 και 93,4  χιλ. το 2009 μειώθηκαν σε 70,7 χιλ. το 2015 (-24,9% σε σχέση με το 2000). Οι εκπαιδευτικοί από 9,0 χιλ. το 2000 και 8,9 το 2009 μειώθηκαν σε 8,3 χιλ. το 2014 (-8,4% σε σχέση με το 2000).
• Η σημαντικότερη όμως επίπτωση της κρίσης στη λειτουργία της εκπαίδευσης, που διαπίστωσε η παρούσα μελέτη, αφορά στη μείωση του συνολικού μαθητικού πληθυσμού που σημειώθηκε μετά την έναρξη της κρίσης καθώς από 1,53 εκ το 2000 μειώθηκε σε 1,49 εκ το 2009 (-3,1%) και 1,44 εκ το 2016 (-5.9% συγκριτικά με το 2000). Η εξέλιξη αυτή οφείλεται:

α) στην εξωτερική μετανάστευση οικογενειών κυρίως αλλοδαπών μετά την έναρξη της κρίσης, καθώς μεταξύ 2011 και 2015 ο αριθμός των παλιννοστούντων και αλλοδαπών μαθητών μειώθηκε κατά 55,9% (από τους 159,5 χιλ. στους 70,3 χιλ.),

β) στην μείωση των γεννήσεων που σημειώθηκε από το 2010 και εντάθηκε από το 2012 και μετά (με εξαίρεση το 2016, όταν σημειώθηκε αύξηση σε σχέση με το 2015). Η μείωση των γεννήσεων μετά την έναρξη της κρίσης κατά σχεδόν 30%, από 118,3 χιλ. το 2008 σε 88,5 χιλ. το 2017, άρχισε ήδη να αποτυπώνεται στον αριθμό των νηπίων στο νηπιαγωγείο (από 162 χιλ. το 2014 σε 155,2 χιλ. το 2015) και στις πρώτες τάξεις του δημοτικού σχολείου (από 107,2 το 2016 σε 101,9 το 2017).

• Οι μεταβολές αυτές στο μαθητικό πληθυσμό αποτελούν έμμεσες αλλά βαθύτερες επιπτώσεις της κρίσης στην εκπαίδευση, καθώς συνδέονται με τη μεγάλη μείωση της απασχόλησης που σημειώθηκε, τη διάρκεια της ύφεσης της οικονομίας και της καθυστέρησης της ανάκαμψης της απασχόλησης, τις επιπτώσεις στον οικογενειακό προγραμματισμό λόγω της αβεβαιότητας και της έλλειψης οικονομικής εμπιστοσύνης που επήλθε, καθώς και την εξωτερική μετανάστευση αλλοδαπών και Ελλήνων σε αναπαραγωγική ηλικία.
• Αυτές οι επιπτώσεις της κρίσης δεν έχουν ακόμα εκδηλωθεί και αποτυπωθεί πλήρως στη λειτουργία της εκπαίδευσης. Από τη μια, η μείωση του αριθμού των μαθητών που οφείλεται στην εξωτερική μετανάστευση έχει ήδη συντελεσθεί, χωρίς όμως να είναι βέβαιο ότι έχει σταματήσει και ολοκληρωθεί. Από την άλλη, η μείωση του αριθμού των μαθητών, που οφείλεται στη μείωση των γεννήσεων μετά την έναρξη της κρίσης, έχει μόλις πρόσφατα αρχίσει να αποτυπώνεται στη λειτουργία της εκπαίδευσης. Οι επιπτώσεις της μείωσης των γεννήσεων, που έχει σημειωθεί από το 2010 και έπειτα, και συνεχίζεται μέχρι και το 2017 αναμένεται να εκδηλωθούν σταδιακά και εντονότερα τα προσεχή χρόνια και να μεταβάλλουν ριζικά το συνολικό τοπίο του εκπαιδευτικού συστήματος.

Οι δημογραφικές επιπτώσεις

Προκειμένου να καταγράψει και αναδείξει πληρέστερα τις επιπτώσεις της κρίσης στην εκπαίδευση, η μελέτη του ΙΟΒΕ εκπόνησε εναλλακτικά σενάρια μελλοντικής εξέλιξης και προοπτικής του εκπαιδευτικού συστήματος με βάση τις δημογραφικές τάσεις.

Τα εναλλακτικά αυτά σενάρια μελλοντικής προοπτικής δείχνουν ότι, αν στο μεταξύ δεν υπάρξουν ριζικές αλλαγές (τέτοιες ώστε να έχουν ως αποτέλεσμα τη μεγάλη αύξηση των γεννήσεων ή την μαζική επιστροφή Ελλήνων και την εισροή μεταναστών από  άλλες χώρες στην Ελλάδα τα προσεχή χρόνια), ο συνολικός αριθμός των μαθητών από 1,48 εκ το 2008 θα μειωθεί σε 1,05 εκ περίπου (29,2 % ή 423,3 χιλ λιγότεροι μαθητές) μέχρι το 2035, όταν δηλαδή θα έχει ενταχθεί στο εκπαιδευτικό σύστημα και η πιο πρόσφατη μείωση γεννήσεων που σημειώθηκε το 2017.

Όπως αναφέρθηκε, ήδη καταγράφεται μείωση του αριθμού νηπίων στα νηπιαγωγεία καθώς και του αριθμού μαθητών στις πρώτες τάξης του δημοτικού σχολείου ενώ οι επιπτώσεις της έναρξης μείωσης των γεννήσεων που σημειώθηκε το 2010 θα αρχίσουν να αποτυπώνονται στη λειτουργία του Γυμνασίου από το 2022, ενώ στα Γενικά και τα Επαγγελματικά Λύκεια από το 2025. Στην τριτοβάθμια εκπαίδευση οι επιπτώσεις αυτές θα αρχίσουν να εκδηλώνονται από το 2028 και έπειτα.

Συγκεκριμένα, ανάλογα και με την κατεύθυνση και τις επιλογές της κρατικής εκπαιδευτικής πολιτικής για τη διαχείριση του εκπαιδευτικού προσωπικού, του δικτύου σχολικών υποδομών και του σχολικού προγράμματος που θα εφαρμοστεί τα προσεχή χρόνια (αδράνεια, προσαρμογή ή ευρωπαϊκή σύγκλιση της λειτουργίας του εκπαιδευτικού συστήματος), στο πλαίσιο της παραπάνω προοπτικής μείωσης του μαθητικού πληθυσμού:

α) ο αριθμός των σχολικών μονάδων ενδέχεται να μειωθεί έως 10,7 χιλ. το 2035 από 15,5 χιλ. 2008 (μείωση κατά 30,8% ή 4,8 χιλ σχολικές μονάδες),

β) ο αριθμός των εκπαιδευτικών από 180,3 χιλ το 2009 ενδέχεται να μειωθεί το 2035 σε 110,5 χιλ (μείωση 38,7% στο σενάριο προσαρμογής)  και σε 80,7 χιλ (μείωση 55,2% στο σενάριο της ευρωπαϊκής σύγκλισης).

Οι επιπτώσεις της μείωσης των μαθητών στις ανάγκες σε εκπαιδευτικούς που απαιτούνται για τη λειτουργία των σχολείων, ανάλογα και με το σενάριο εκπαιδευτικής πολιτικής που θα εφαρμοστεί τα προσεχή χρόνια, αναμένεται να έχουν επιπτώσεις στις διαφορετικές ειδικότητες εκπαιδευτικών. Ειδικότερα, οι επιπτώσεις αυτές αναμένεται ότι θα εκδηλωθούν πρώτα (2018) στην ειδικότητα των Δασκάλων καθώς και των εκπαιδευτικών ειδικοτήτων που διδάσκουν στα Δημοτικά σχολεία (Αγγλικής, Γαλλικής, Γερμανικής, Φυσικής Αγωγής, Μουσικής, Καλλιτεχνικών, Πληροφορικής).

Η σταδιακή επέκταση της 2ετούς υποχρεωτικής προσχολικής εκπαίδευσης (από το 2018) μετριάζει τις επιπτώσεις των δημογραφικών μεταβολών και αναβάλει προσωρινά για το 2019 την έναρξη εκδήλωσής τους στον αριθμό των νηπίων και στις ανάγκες για νηπιαγωγούς. Από το 2022 όμως, οι επιπτώσεις αυτές θα αρχίσουν να εκδηλώνονται και στις υπόλοιπες ειδικότητες εκπαιδευτικών μέσης εκπαίδευσης, και θα εντείνονται τα επόμενα χρόνια καθώς ο αριθμός των μαθητών θα μειώνεται σταδιακά και εντονότερα.

Η έκταση του πλεονάσματος εκπαιδευτικών, συνολικά και ανά ειδικότητα που ενδέχεται να δημιουργηθεί τα προσεχή χρόνια, λόγω των δημογραφικών μεταβολών θα εξαρτηθεί και από τον αριθμό και την εξέλιξη των συνταξιοδοτήσεων/αποχωρήσεων εκπαιδευτικών καθώς και από την πολιτική προσλήψεων εκπαιδευτικών τα προσεχή χρόνια.

Η μείωση των αναγκών σε εκπαιδευτικούς για τη λειτουργία του εκπαιδευτικού συστήματος, που προβλέπεται τα προσεχή χρόνια, θα έχει επίσης δυσμενείς επιπτώσεις στη σύνδεση της ανώτατης εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας και την απασχόληση, καθώς ο κλάδος της εκπαίδευσης (δημόσια και ιδιωτικά σχολεία, φροντιστήρια κλπ.) απορροφά μεγάλο μέρος των αποφοίτων ανώτατης εκπαίδευσης και ιδιαίτερα των αποφοίτων πανεπιστημίων.

Ακόμα, η προοπτική μείωσης του μαθητικού πληθυσμού που διαγράφεται με τα σημερινά δεδομένα θα έχει σημαντικές  επιπτώσεις  στην εισαγωγή μαθητών στην ανώτατη εκπαίδευση, καθώς οι απόφοιτοι Λυκείου που διεκδικούν την εισαγωγή τους στην ανώτατη εκπαίδευση από 71,8 χιλ. (2008) θα μειωθούν σε 54,2 χιλ. το 2035 (-24,5% ή 17,6 χιλ λιγότεροι), ενώ οι εισερχόμενοι στην ανώτατη εκπαίδευση από 68 χιλ θα μειωθούν σε 51,8 χιλ. το 2035 (-23,8% ή -16,2 χιλ λιγότεροι), αν διατηρηθεί η σημερινή αναλογία αποφοίτων-εισερχόμενων.

Οι πρώτες επιπτώσεις στην εισαγωγή στην ανώτατη εκπαίδευση και στο πρώτο έτος των ιδρυμάτων ανώτατης εκπαίδευσης αναμένεται να εκδηλωθούν από το 2027 και έπειτα. Αν οι αριθμός των πρωτοετών φοιτητών στην ανώτατη εκπαίδευση παραμείνει σταθερός μέχρι το 2035, η διαφορά του με τον αριθμό των αποφοίτων Γενικού Λυκείου μετά το 2026 διευρύνεται σημαντικά.

Τέλος, όπως αναφέρεται στην έρευνα, οι δημογραφικές μεταβολές που έχουν σημειωθεί και η προοπτική μείωσης του μαθητικού πληθυσμού που διαγράφεται, αν δεν αναστραφούν σύντομα, θα έχουν σημαντικές επιπτώσεις στην αγορά εργασίας και την οικονομία, λόγω μειωμένης προσφοράς νέων αποφοίτων, προσόντων και δεξιοτήτων.

Ειδικότερα, αν στο μεταξύ δεν υπάρξουν ριζικές αλλαγές στις εκπαιδευτικές ροές και τις επιλογές των μαθητών, ο ήδη ισχνός συγκριτικά με άλλες ευρωπαϊκές χώρες αριθμός των μαθητών της δευτεροβάθμιας επαγγελματικής εκπαίδευσης θα μειωθεί από 106,5 χιλ. το 2008 σε 80,5 χιλ. το 2035 (-26 χιλ. ή -24,4%), ενώ ο αριθμός των αποφοίτων κατ’ έτος από 37,3 χιλ. το 2010 σε 24,1 χιλ. το 2035 (-5,3 χιλ. ή -18,1%). Οι επιπτώσεις αυτές θα ξεκινήσουν να εκδηλώνονται από το 2027 και θα εντείνονται τα επόμενα χρόνια, μέχρι τουλάχιστον το 2035.

(Πηγή: in.gr)