paidevo.gr

Η πρωτεύουσα της Ταϋλάνδης Μπανγκόκ θα μπορούσε να καλυφθεί από νερό τα επόμενα είκοσι χρόνια εάν η υπερθέρμανση του πλανήτη διατηρηθεί σε σταθερή τροχιά, η οποία συνοδεύεται από αύξηση της στάθμης των ωκεανών και συχνότερη εκδήλωση κυκλώνων και άλλων ακραίων καιρικών φαινομένων.

Η εκτίμηση ανήκει στην Παγκόσμια Τράπεζα που ανέφερε την καταβύθιση της Μπανγκόκ μεταξύ δεκάδων αντίστοιχων περιπτώσεων που θα γίνουν πραγματικότητα εάν ο κόσμος θερμανθεί κατά δύο βαθμούς Κελσίου, όπως προβλέπει το πιθανότερο σενάριο.

Υπό την προεδρία του Τζιμ Γιονγκ Κιμ, η Παγκόσμια Τράπεζα έχει υιοθετήσει πιο επιθετική στάση ως προς τη λήψη μέτρων ανάσχεσης της κλιματικής αλλαγής. Μάλιστα, ο Κιμ υποστηρίζει ότι η καταπολέμηση της φτώχειας θα είναι αδύνατη σε έναν θερμότερο κόσμο.

Η τελευταία έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας δημοσιεύεται σε συνέχεια εκείνης του προηγούμενου Νοεμβρίου που προέβλεπε μέση αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας κατά τέσσερις βαθμούς Κελσίου ως το 2100.

Η σημερινή έκθεση εστιάζει στις επιπτώσεις της Κλιματικής Αλλαγής στις αναπτυσσόμενες χώρες της υποσαχάριας Αφρικής και της νότιας και νοτιοανατολικής Ασίας, όπου κατοικούν οι φτωχότεροι άνθρωποι παγκοσμίως.

Καλλιέργειες όπως το σιτάρι, το ρύζι και το αραποσίτι θα δυσκολευτούν να προσαρμοστούν σε ένα θερμότερο κλίμα με συνέπεια το 25-90% των πληθυσμών της υποσαχάριας Αφρικής να αντιμετωπίσουν πρόβλημα υποσιτισμού ως το 2050.

Η νότια Ασία θα αντιμετωπίσει συχνότερα κύματα καύσωνα, ενώ ξηρασίες θα χτυπήσουν Ινδία, Πακιστάν και Αφγανιστάν όπου θα περιοριστούν τα αποθέματα πόσιμου νερού.

Η Παγκόσμια Τράπεζα υπογραμμίζει ακόμα τον αντίκτυπο της κλιματικής αλλαγής στις παραγκουπόλεις οι οποίες βρισκόμενες στην άκρη των πόλεων και χωρίς υποδομές είναι περισσότερο εκτεθειμένες σε πλημμύρες και καύσωνες.

Ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας καλεί για άμεση δράση, όχι μόνο για να μειωθούν οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, αλλά και ώστε να μπορέσουν οι χώρες να προετοιμαστούν για έναν θερμότερο κόσμο όπου τα ακραία καιρικά φαινόμενα θα είναι καθημερινότητα.

Η Παγκόσμια Τράπεζα ανακοίνωσε ότι διπλασίασε τη χρηματοδότηση δράσεων αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής στα 4,6 δισ. δολ. το 2012, ενώ δάνεισε για τον ίδιο λόγο 7,1 δισ. δολ.

(πηγή: econews)

Τον δρόμο της ξενιτιάς σκέφτεται να πάρει τους επόμενους 12 μήνες το 4,1% των Ελλήνων πολιτών, σύμφωνα με την τριμηνιαία έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την απασχόληση και την κοινωνική κατάσταση στην Ευρώπη, που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα.

Σύμφωνα με την έκθεση της Επιτροπής, η μείωση της απασχόλησης και η εκτίναξη της ανεργίας των νέων σε ορισμένα κράτη μέλη της ΕΕ, τα τελευταία τέσσερα χρόνια, συνέβαλαν στην αύξηση της κινητικότητας εντός της ΕΕ.

Συγκεκριμένα, το ποσοστό των Ευρωπαίων πολιτών «με σοβαρές προθέσεις να μεταναστεύσουν εντός των επόμενων 12 μηνών» υπερδιπλασιάστηκε από το 0,5% το 2010 στο 1,2% το 2012. Το υψηλότερο ποσοστό Ευρωπαίων που σκοπεύουν σοβαρά να μεταναστεύσουν τον επόμενο χρόνο καταγράφεται από τους Έλληνες (4,1%). Ακολουθούν οι Λιθουανοί (3,9%), οι Λετονοί (3,8%), οι Βούλγαροι (3,4%) και οι Ρουμάνοι (2,8%).

Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, το 2012 ένας στους τέσσερις Έλληνες (24%) επιθυμεί να μεταναστεύσει μόνιμα και το 63% εξ’ αυτών εντός της ΕΕ. Στην ΕΕ, τα αντίστοιχα ποσοστά είναι 20% και 44%. Το μεγαλύτερο ποσοστό Ευρωπαίων που επιθυμούν να μεταναστεύσουν μόνιμα καταγράφεται από τους Βρετανούς (29%), ενώ επιθυμούν να μεταναστεύσουν μόνιμα περίπου ένας στους τέσσερεις Βέλγους, Βούλγαρους, Έλληνες, Κύπριους, Ούγγρους, Ιταλούς, Λετονούς, Λιθουανούς και Πορτογάλους.

Επιπλέον, η έκθεση επισημαίνει ότι η κινητικότητα εντός της ΕΕ, αυξήθηκε κατά την περίοδο της κρίσης (2008-2012), κυρίως από πολίτες των χωρών οι οποίες επλήγησαν σοβαρά. Για παράδειγμα, η κινητικότητα των Ελλήνων πολιτών εντός της ΕΕ αυξήθηκε κατά 170%, των Ισπανών κατά 107%, των Ιρλανδών κατά 64% και των Ούγγρων κατά 58%. Αντίθετα η κινητικότητα εντός της ΕΕ μειώθηκε για τους Πολωνούς, τους Ολλανδούς, τους Ρουμάνους και τους Πορτογάλους.

Όσον αφορά, ειδικότερα, τη μετανάστευση Ευρωπαίων πολιτών προς τη Γερμανία, σημειώνεται ότι από το 2008 ως το 2012, οι Έλληνες μετανάστες τετραπλασιάστηκαν, οι Ισπανοί τριπλασιάστηκαν και οι Ιταλοί και οι Πορτογάλοι διπλασιάστηκαν.

Επίσης, σημειώνεται ότι από το 2010 ο αριθμός μεταναστών από τον ευρωπαϊκό Νότο προς τη Γερμανία αυξήθηκε κατά 19%, με εντυπωσιακότερη άνοδο το 2012 κατά 8%. Σε απόλυτους αριθμούς, οι μεγαλύτερες αυξήσεις μεταναστών προς τη Γερμανία καταγράφηκαν από τους Ιταλούς και τους Έλληνες.

Ειδικότερα, το διάστημα 2010-2013, οι Έλληνες μετανάστες στη Γερμανία αυξήθηκαν κατά 25%. Καταγράφονται δηλαδή 25.000 περισσότεροι απασχολούμενοι Έλληνες στη Γερμανία (συνολικά απασχολούνται 123,7 χιλιάδες).

Εξάλλου, σημαντική αύξηση κατά 45% σημείωσε η μετανάστευση Ευρωπαίων πολιτών προς τον Καναδά, το διάστημα 2008-2012. Η μεγαλύτερη αύξηση μεταναστών προς των Καναδά καταγράφηκε από τους Ισπανούς (301%), τους Ιρλανδούς (158%), τους Έλληνες (155%) τους Ιταλούς (96%) και τους Πορτογάλους (69%).

Σε ό,τι αφορά την ανεργία στην ΕΕ, η έκθεση επισημαίνει ότι έφτασε το ιστορικό επίπεδο των 26,6 εκατ. ανέργων τον Απρίλιο του 2013, δηλαδή στο 11% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού της ΕΕ και στο 12,2% της ευρωζώνης. Η μακροχρόνια ανεργία επιδεινώθηκε στα περισσότερα κράτη- μέλη στο τέλος του 2012, καταγράφοντας 11,6 εκατομμύρια μακροχρόνια άνεργους Ευρωπαίους πολίτες (4,9% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού).

Επισημαίνεται, ότι στην Ελλάδα καταγράφεται το υψηλότερο ποσοστό μακροχρόνιων ανέργων, με 16,8% το 2012, καθώς και το υψηλότερο ποσοστό άνεργων νέων, με 60%, τον Φεβρουάριο του 2013.

Τέλος, σύμφωνα με την έκθεση της Επιτροπής, στην Ελλάδα παρατηρείται η μεγαλύτερη μείωση του μοναδιαίου κόστους εργασίας (-5,5%) το 2012, σε σχέση με το 2011. Το ίδιο διάστημα το μοναδιαίο κόστος εργασίας στην ΕΕ αυξήθηκε κατά 0,4%. Παράλληλα, οι Έλληνες εμφανίζονται να είναι οι πολίτες της ΕΕ που εργάζονται περισσότερο σε εβδομαδιαία βάση (42,6 ώρες, έναντι 40,6 ώρες που είναι ο μέσος όρος στην Ευρώπη).

(πηγές: enikos.gr, AMΠΕ)

Πάνω από το 20% των νέων ηλικίας μεταξύ 15 και 29 ετών δεν εκπαιδεύεται, ούτε εργάζεται στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες της νότιας Ευρώπης.

Αυτό υπογραμμίζεται, μεταξύ άλλων, στην ετήσια έκθεση Education at a Glance 2013, η οποία καταρτίστηκε από τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) με τη συνεργασία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και αναλύει τα εκπαιδευτικά συστήματα των 34 κρατών μελών του ΟΟΣΑ, περιλαμβανομένων 21 κρατών μελών της ΕΕ.

Αναλυτικά στην έκθεση επισημαίνονται τα εξής:

Οι εκπαιδευτικές δαπάνες ανά σπουδαστήπαρουσιάζουν πτωτική τάση στις περισσότερες χώρες της ΕΕ, αν και εξακολουθούν να είναι ελαφρώς υψηλότερες από τον μέσο όρο των χωρών του ΟΟΣΑ.

Το 2010 οι δαπάνες ανά σπουδαστή σε όλα τα επίπεδα εκπαίδευσης στα 21 κράτη μέλη της ΕΕ που συμμετέχουν στον ΟΟΣΑ ανήλθαν σε 7.200 ευρώ, έναντι 6.900 ευρώ στον ΟΟΣΑ, συνολικά.

Το γεγονός αυτό προκαλεί ανησυχία. Επιπλέον, από τα αριθμητικά στοιχεία της ίδιας της ΕΕ σχετικά με τις δημόσιες δαπάνες για την παιδεία ως ποσοστό του ΑΕΠ, προκύπτει ότι πέντε χώρες της ΕΕ (Βουλγαρία, Ελλάδα, Ιταλία, Σλοβακία και Ρουμανία) συνδυάζουν, συγχρόνως, χαμηλό επίπεδο επενδύσεων σε απόλυτες τιμές και πτωτική τάση στις δαπάνες για την παιδεία από το 2008/09.

Εξάλλου, κατά μέσο όρο, το 15% των νέων ηλικίας 15 έως 29 ετών ούτε εργάζονταν ούτε παρακολουθούσαν μαθήματα εκπαίδευσης ή κατάρτισης το 2011, ποσοστό ελαφρώς καλύτερο από τον συνολικό μέσο όρο του ΟΟΣΑ (16%). 

Ωστόσο, στην Ελλάδα, την Ιρλανδία, την Ιταλία και την Ισπανία, πάνω από το 20% των νέων βρίσκονταν σε αυτή την κατάσταση. 
Τα τελευταία αριθμητικά στοιχεία της ΕΕ δείχνουν ότι η κατάσταση επιδεινώθηκε το 2012 για τις τρεις χώρες του ευρωπαϊκού νότου.

Σημαντικό ρόλο για την αποτροπή του κινδύνου να υπάρξει μια «χαμένη γενιά» θα διαδραματίσουν, όπως αναφέρει η Επιτροπή, ειδικά προγράμματα εκπαίδευσης και κατάρτισης, καθώς και διάφορα υψηλής ποιότητας προγράμματα μαθητείας ή πρακτικής άσκησης, που θα εφαρμοστούν στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας της ΕΕ «Εγγύηση για τους νέους».

Ακόμη, στην έκθεση τονίζεται ότι οι χώρες της ΕΕ έχουν μεγάλο μερίδιο σπουδαστών σε προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης του ανώτερου επιπέδου της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, σημαντικά υψηλότερο από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ. Ωστόσο, η εικόνα ποικίλλει σημαντικά μεταξύ των κρατών μελών.

Το 2011 το ποσοστό αυτό υπερέβη το 70% στην Αυστρία, το Βέλγιο, την Τσεχική Δημοκρατία, τη Φινλανδία και τη Σλοβακική Δημοκρατία, αλλά στην Εσθονία, την Ιρλανδία, την Ελλάδα, την Ουγγαρία, την Πορτογαλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, το εν λόγω ποσοστό δεν ξεπερνούσε το 40%.

Το ίδιο συνέβη και στις χώρες που δεν είναι μέλη της ΕΕ, με εξαίρεση την Αυστραλία. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προτρέπει τα κράτη μέλη να μεγιστοποιήσουν τα οφέλη της μάθησης με βάση την εργασία για τη διευκόλυνση της μετάβασης των νέων από το σχολείο στην εργασία.

Στην έκθεση αναφέρεται ότι κατά μέσο όρο, οι εκπαιδευτικοί στις χώρες της ΕΕ κερδίζουν μεταξύ του 77 και του 89% των μισθών των εργαζομένων πλήρους απασχόλησης ίδιου μορφωτικού επιπέδου.

Σε ό,τι αφορά την κατανομή των φύλων στους πτυχιούχους της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στις χώρες της ΕΕ βελτιώνεται, αλλά όχι εξίσου σε όλους τους τομείς.

Όπως αποκαλύπτει η έκθεση, στην Ευρώπη εδώ και αρκετά χρόνια οι γυναίκες απόφοιτοι σχολών τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και μεταπτυχιακών σπουδών είναι περισσότερες από τους άντρες και το ποσοστό τους αυξάνει (60% του συνόλου των πτυχιούχων στις 21 χώρες της ΕΕ που συμμετέχουν στον ΟΟΣΑ, έναντι 55% το 2000).
(πηγή: nooz.gr)

Οικογένειες στην Ελλάδα που εγκαταλείπουν τα παιδιά τους σε ιδρύματα, προκειμένου να εξασφαλίσουν ένα πιάτο φαγητό, αναφέρει ρεπορτάζ της βρετανικής εφημερίδας Daily Mail. Ο δημοσιογράφος Ίαν Μπίρελ ταξίδεψε στην Αθήνα και επισκέφθηκε το Ζάννειο Ίδρυμα Παιδικής Προστασίας και Αγωγής και ένα από τα Παιδικά Χωριά SOS, όπου διαπίστωσε τις τραγικές συνέπειες της οικονομικής κρίσης στη χώρα μας.

«Ορφανά από την κατάρρευση της ΕΕ: Η συγκλονιστική εικόνα που δείχνει πως μεσοαστοί γονείς εγκαταλείπουν τα παιδιά τους σε ορφανοτροφεία για να μην πεινάσουν» είναι ο τίτλος του δημοσιεύματος. Όπως παρατηρεί ο δημοσιογράφος, «τα παιδιά αυτά είναι τα ξεχασμένα θύματα της ελληνικής κρίσης. Τα παρέδωσαν οι γονείς τους (στο ίδρυμα), αφού δε μπορούσαν πλέον να τα θρέψουν.

Η οικονομική κατάρρευση στην Ελλάδα έχει προκαλέσει πόνο και πολλά δεινά. Σε μία χώρα, όμως, όπου η ιδέα της οικογένειας βρίσκεται στο επίκεντρο της καθημερινής ζωής, οι νεότεροι σε ηλικία είναι αυτοί που επωμίζονται το βαρύτερο φορτίο σε αυτήν την κρίση».

Σύμφωνα με τον ίδιο το 10% των παιδιών στην Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπο με το φάσμα της πείνας.

Στο Ζάννειο Ίδρυμα Παιδικής Προστασίας και Αγωγής, ο Ίαν Μπίρελ γνώρισε τον Αλέξανδρο και την Όλγα, οι οποίοι ήρθαν να πάρουν τα παιδιά τους στο σπίτι για το Σαββατοκύριακο. Όταν έμειναν άνεργοι και οι δύο, πήραν τη δύσκολη απόφαση να αφήσουν τα τρία από τα πέντε παιδιά τους στο Ίδρυμα, καθώς αδυνατούσαν να τους προσφέρουν ακόμη και τα απολύτως απαραίτητα.

«Ένα 11χρονο κορίτσι με αγγελικό πρόσωπο μου είπε πόσο λαχταρούσε να δει τη μαμά του κάθε Παρασκευή. Ο μπαμπάς του είχε πεθάνει και η μητέρα του δε μπορούσε να το φροντίσει, επειδή έχασε τη δουλειά της», γράφει ο Βρετανός δημοσιογράφος για μία άλλη περίπτωση.

Κατά την επίσκεψη του στο Παιδικό Χωριό SOS στη Βάρη, ο Μπίρελ μαθαίνει πόσο δραματικά έχουν αλλάξει τα δεδομένα τα τελευταία χρόνια. Πριν από μία πενταετία, τα Παιδικά Χωριά SOS βοηθούσαν 47 οικογένειες και σήμερα ο αριθμός τους ξεπερνά τις 900.

«Έχουν σημειωθεί τεράστιες αλλαγές στην ελληνική κοινωνία τα τελευταία τρία χρόνια», εξηγεί ο ψυχολόγος Πέτρος Σαλίχος, προσθέτοντας ότι «ποτέ στο παρελθόν δεν είχαμε τόσα πολλά περιστατικά».

Ο δημοσιογράφος της Daily Mail προσπαθεί να δώσει ένα μέτρο σύγκρισης στους αναγνώστες του, αναφέροντας πως ο αντίκτυπος της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα είναι δύο φορές μεγαλύτερος από αυτόν που είχε η Μεγάλη Ύφεση στη Βρετανία τη δεκαετία του 1930.

(πηγή: tvxs.gr)

Φρίκη προκαλούν οι καταγγελίες του ΟΗΕ για τα δεινά που υφίστανται από το Ισραήλ παιδιά από τα Παλαιστινιακά εδάφη. Σύμφωνα με τα στοιχεία, υπόκεινται σε βασανιστήρια και χρησιμοποιούνται ακόμη και ως ανθρώπινη ασπίδα.

Στην έκθεσή της έπειτα από δεκαετή εξέταση, έως το 2012, η Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Παιδιού καταγγέλλει πως οι αρχές αρνούνται τακτικά στα παιδιά από την Γάζα και την Δυτική Όχθη την εγγραφή της γέννησής τους στα μητρώα και την πρόσβασή τους στο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης, σε αξιοπρεπή σχολεία και σε καθαρό νερό.

Ακόμη χειρότερα, κάνουν λόγο για συλλήψεις παιδιών Παλαιστινίων από τον ισραηλινό στρατό και την αστυνομία, οι οποίοι τα υποβάλλουν σε ταπεινωτική μεταχείριση, βασανιστήρια και τα ανακρίνουν στα εβραϊκά- γλώσσα που δεν γνωρίζουν- αναγκάζοντάς τα να υπογράψουν ομολογίες.

Η έκθεση αναγνωρίζει τις ανησυχίες του Ισραήλ για την εθνική ασφάλεια και επισημαίνει ότι παιδιά και από τις δύο πλευρές της σύγκρουσης εξακολουθούν να σκοτώνονται και να τραυματίζονται, αν και οι περισσότερες απώλειες είναι μικροί Παλαιστίνιοι.

Τα περισσότερα από αυτά τα παιδιά συλλαμβάνονται με την κατηγορία της ρίψης πετρών, κάτι που μπορεί να τους στοιχίσει έως και 20 χρόνια φυλάκισης, ενώ σύμφωνα με την επιτροπή οι Ισραηλινοί στρατιώτες συχνά παραδέχονται πως πρόκειται για αυθαίρετες συλλήψεις.

Στη διάρκεια της δεκαετούς έρευνας, 18 ειδικοί της οργάνωσης εξέτασαν αν το Ισραήλ συμμορφώνεται με μια συνθήκη του 1990. Κατέληξαν πως σε αυτή την περίοδο αυτή 7.000 παιδιά Παλαιστινίων ηλικίας 12-17 ετών, έχουν συλληφθεί, ανακριθεί και κρατηθεί. Πολλά οδηγούνται ενώπιον στρατοδικείων με αλυσίδες στα πόδια και χειροπέδες, ενώ κάποιοι νέοι κρατούνται στην απομόνωση, ορισμένες φορές για μήνες, σύμφωνα με την έκθεση.

Σε αυτήν εκφράζεται βαθιά ανησυχία διότι «χρησιμοποιούνται συνεχώς μικροί Παλαιστίνιοι ως ανθρώπινες ασπίδες και ως πληροφοριοδότες». Ισραηλινοί στρατιώτες έχουν χρησιμοποιήσει μικρούς Παλαιστίνιους για να μπουν αυτοί μέσα σε ενδεχομένως επικίνδυνα κτίρια πριν από τους ίδιους και για να στέκονται μπροστά από στρατιωτικά οχήματα για να αποτρέπουν την ρίψη πετρών, προστίθεται στην έκθεση.

«Σχεδόν όλοι αυτοί που χρησιμοποίησαν παιδιά ως ανθρώπινες ασπίδες και ως πληροφοριοδότες εξακολουθούν να μην έχουν τιμωρηθεί, ενώ στους στρατιώτες που καταδικάστηκαν επειδή εξανάγκασαν υπό την απειλή όπλου ένα 9χρονο παιδί να ψάξει τσάντες, οι οποίες πιστευόταν ότι περιείχαν εκρηκτικά, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης τριών μηνών με αναστολή και υποβιβάστηκαν», υπογραμμίζουν οι συντάκτες της έκθεσης.

(πηγή: iefimerida.gr)

Ελεύθεροι κυκλοφορούν 800 παιδεραστές οι οποίοι καταδικάστηκαν αλλά αξιοποίησαν τα παραθυράκια των νόμων.

Σοκ προκαλεί έκθεση της ΕΛ.ΑΣ. σύμφωνα με την οποία περισσότεροι από 800 άνδρες που συνελήφθησαν και κατηγορήθηκαν την τελευταία δεκαετία από την Αστυνομία για παιδοφιλία, χρήση υλικού παιδικής πορνογραφίας και παιδεραστία κυκλοφορούν ελεύθεροι ανάμεσά μας, εκμεταλλευόμενοι τα κενά και τα παράθυρα του νόμου.

Σύμφωνα με το Πρώτο Θέμα, μεγάλο προβληματισμό προκαλούν τα στοιχεία της ελληνικής αστυνομίας. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Ασφάλειας, από το 2003 μέχρι σήμερα σε περίπου 7.500 υποθέσεις έχουν συνολικά κατηγορηθεί 823 άτομα εκ των οποίων οι 274 έχουν συλληφθεί και για τους υπόλοιπους 558 έχει σχηματιστεί δικογραφία.

Το απίστευτο είναι, ότι παρά τις δικογραφίες που σχηματίστηκαν, μόνο 42 από αυτούς προφυλακίστηκαν, ενώ σήμερα πίσω από τα κάγκελα των φυλακών είναι μερικές δεκάδες.

“Οι νομοθέτες σε όλον τον κόσμο τιμωρούν αυτόν που αγοράζει ή διακινεί υλικό παιδικής πορνογραφίας για να κόψουν τη φόρα στους ανθρώπους που κακοποιούν μικρά παιδιά. Και όταν λέμε κακοποιούν μικρά παιδιά εννοούμε από έξι μηνών βρέφη ως 8,9,10 και 12 ετών”, τονίζει ο υποδιοικητής της Οικονομικής Αστυνομίας και της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, Μανώλης Σφακιανάκης.

1 στα 10 παιδιά κακοποιείται στην Ελλάδα του 2013

Την ώρα που 800 και πλέον παιδόφιλοι κυκλοφορούν ελεύθεροι ανάμεσά μας, έρευνες δείχνουν ότι ένα στα δέκα παιδιά έχουν κακοποιηθεί σεξουαλικά.

Κάθε μέρα γίνεται στην Ασφάλεια τουλάχιστον μία καταγγελία για σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκου, ενώ το 60% των παιδόφιλων στρέφεται σε αγόρια ηλικίας από 7 ως 16 ετών και το 40% σε κορίτσια ηλικίας από 8 ως 15 ετών.

Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, η αστυνομία κινείται στα τυφλά, σε ό,τι αφορά την τύχη των παιδεραστών, καθώς δεν υπάρχει ενημέρωση από τις δικαστικές αρχές για τη μετέπειτα πορεία τους. Οι αξιωματικοί της Ασφάλειας δε γνωρίζουν αν οι δράστες καταδικάζονται, αν και πότε παίρνουν άδειες και το κυριότερο, πότε αποφυλακίζονται.

(πηγή: news247.gr)

Η Ελλάδα εξακολουθεί να είναι χώρα διέλευσης και προορισμού εμπορίας ανθρώπων (Trafficking) αναφέρεται στην ετήσια έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Στην έκθεση σημειώνεται ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν συμμορφώνεται πλήρως με τα ελάχιστα κριτήρια για την εξάλειψη της σωματεμπορίας, ωστόσο, καταβάλλει σημαντικές προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση.

Αναφέρεται, λοιπόν, ότι στην Ελλάδα θύματα σωματεμπορίας είναι γυναίκες από την Αλβανία, τη Λευκορωσία, τη Βουλγαρία, τη Λετονία, τη Λιθουανία, τη Μολδαβία, τη Ρωσία, τη Ρουμανία, την Ουκρανία, τη Γεωργία, τη Νιγηρία και ορισμένες χώρες της Ασίας.

Όσον αφορά τα θύματα καταναγκαστικής εργασίας – κυρίως παιδιά και άνδρες – προέρχονται από την Αλβανία, το Μπαγκλαντές, τη Βουλγαρία, την Ινδία, τη Μολδαβία, το Πακιστάν, τη Ρουμανία, και όλο και περισσότερο αγόρια από το Αφγανιστάν. Τα θύματα υπόκεινται στη δουλεία κυρίως στους τομείς της γεωργίας και των κατασκευών.

Σύμφωνα πάντα με την έκθεση την οποία παρουσίασε ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Τζον Κέρι, εκατοντάδες παιδιά, κυρίως Ρομά από την Αλβανία και τη Ρουμανία, υποβάλλονται σε καταναγκαστική εργασία στην Ελλάδα και πωλούν διάφορα αγαθά στον δρόμο, ζητιανεύοντας ή διαπράττοντας μικροκλοπές.

Επίσης, γυναίκες από τη Νιγηρία που μεταφέρονται στην Ελλάδα μέσω των νησιών του Αιγαίου και των ελληνοτουρκικών συνόρων στον Εβρο και στη συνέχεια προωθούνται από κυκλώματα σωματεμπορίας στην Αθήνα και σε άλλες μεγάλες πόλεις.

Οι ελληνικές αρχές προχώρησαν μέσα στο 2012 σε περισσότερες συλλήψεις σωματεμπόρων, σε σύγκριση με την προηγούμενη χρονική περίοδο και έκαναν σημαντικές προσπάθειες για την εκπαίδευση της αστυνομίας, αλλά και του δικαστικού σώματος, σε ζητήματα της εμπορίας ανθρώπων, υπογραμμίζει η έκθεση.

Τονίζει ακόμη ότι υπήρξε στενή συνεργασία των αστυνομικών αρχών με Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις τόσο για τη διαλεύκανση υποθέσεων σωματεμπορίας, όσο και στην χορήγηση καταλύματος και στην προσφορά φιλοξενίας σε θύματα τέτοιων υποθέσεων

Μεταξύ άλλων, επισημαίνεται πως δεν υπήρξε καμία σύλληψη, ούτε και δίωξη αξιωματούχων οι οποίοι καταγγέλλεται ότι συμμετείχαν σε κυκλώματα εμπορίας ανθρώπων, αν και υπήρξαν συγκεκριμένες αναφορές για χαμηλόβαθμους αξιωματούχους της ελληνικής αστυνομίας.

Τέλος, σημειώνεται ότι η κυβέρνηση συνέχισε να εφαρμόζει το εθνικό σχέδιο δράσης κατά της εμπορίας ανθρώπων.

(πηγή: iefimerida.gr)

Μία μέρα ο Διογένης έτρωγε ένα πιάτο φακές καθισμένος στο κατώφλι ενός τυχαίου σπιτιού. Δεν υπήρχε σε όλη την Ελλάδα πιο φθηνό φαγητό από μία σούπα με φακές. Μ’ άλλα λόγια, αν έτρωγες φακές σήμαινε ότι βρισκόσουν σε κατάσταση απόλυτης ανέχειας. Πέρασε ένα απεσταλμένος του άρχοντα και του είπε:

«Α! Διογένη, Αν μάθαινες να μην είσαι ανυπότακτος κι αν κολάκευες λιγάκι τον άρχοντα, δε θα ήσουν αναγκασμένος να τρως συνέχεια φακές.»

Ο Διογένης σταμάτησε να τρώει, σήκωσε το βλέμμα και κοιτάζοντας στα μάτια τον πλούσιο συνομιλητή του αποκρίθηκε:

«Α, φουκαρά αδελφέ μου! Αν μάθαινες να τρως λίγες φακές, δεν θα ήσουν αναγκασμένος να υπακούς και να κολακεύεις συνεχώς τον άρχοντα.»

(πηγή: antikleidi.com)

Της Niemandsrose

Θα τάιζες το παιδί σου τζανκ φουντ; Αν όχι, τότε γιατί να του προσφέρεις πνευματική τροφή τα σκουπίδια της παιδικής υποκουλτούρας;

Αυτά αναρωτιέμαι όταν καμιά φορά ακούω παιδάκια να τραγουδούν στίχους όλο ερωτικό υπονοούμενο, νεοελληνικό νταλκά κι ευτελές χιούμορ σε τσιφτετελοειδές τέμπο. Σε μερικά χρόνια, αν όχι ήδη, θ’ ακούνε τους καινούργιους Πλούταρχους και Νότηδες, χτίζοντας πνευματική συγγένεια με τους υμνητές του φασισμού.

Στον αντίποδα, το Τρίτο Πρόγραμμα έδινε τη δυνατότητα σε όλους εμάς που δεν έχουμε κάποια μεγαλοαστική καταγωγή να εξοικειωθούμε οι ίδιοι και να φέρουμε τα παιδιά μας σε επαφή με την κλασική μουσική, ανεπιτήδευτα, ομαλά, σαν κομμάτι της καθημερινότητας. Στον αντίποδα στέκονται και τα διαχρονικά τραγούδια της Λιλιπούπολης, της Ντενεκεδούπολης της Ευγενίας Φακίνου και της Φρουτοπίας του Ευγένιου Τριβιζά. Κάποιοι είχαμε την τύχη να μεγαλώσουμε με παραμύθια που έγραψαν σπουδαίοι συγγραφείς και που, διόλου τυχαία, τα στήριξε και τα προώθησε η ΕΡΤ, δημιουργώντας μια παράδοση δεκαετιών ποιοτικής παιδικής ζώνης που έφτανε μέχρι σήμερα. Είναι αδύνατο ν’ απαριθμήσω όλες τις εξαιρετικές μεταφορές παιδικών βιβλίων στη μικρή οθόνη. Ενδεικτικά θυμάμαι Το καπλάνι της βιτρίνας της Άλκης Ζέη, τον Θησαυρό της Βαγίας της Ζωρζ Σαρρή, τον Κήπο με τα αγάλματα της Ελένης Σαραντίτη.

Περίπου τριάντα χρόνια πριν, η ΕΡΤ πρόβαλλε «Το θαυμαστό ταξίδι του Νιλς Χόλγκερσον», μια παιδική σειρά που βασιζόταν στο ομώνυμο βιβλίο για το οποίο βραβεύθηκε με Νόμπελ η συγγραφέας του, Σέλμα Λάγκερλεφ. Από την ίδια συχνότητα παρακολουθούσαμε τον «Μικρό Πρίγκιπα» του Εξυπερύ αλλά και τον «Γύρο του κόσμου σε ογδόντα μέρες» του Ιουλίου Βερν. Όμως και πιο πρόσφατα, οι «Μικροί Αϊνστάιν», πάλι από την ΕΤ-1, ήταν μια παιδική εκπομπή κινουμένων σχεδίων, όπου μια παρέα πέντε παιδιών ταξίδευαν σε κάθε επεισόδιο σε άλλο σημείο του πλανήτη και επικεντρώνονταν σε έναν εικαστικό καλλιτέχνη και έναν κλασικό συνθέτη.

Και τα τέσσερα παραδείγματα, που ενδεικτικά σταχυολόγησα εδώ, χαρακτηρίζονται από μια κοσμοπολίτικη ματιά, έτσι καθώς οι κεντρικοί τους ήρωες περιπλανώνται ανά την υφήλιο, γνωρίζοντας τον κόσμο με ένα πνεύμα που διαπνέεται από ανθρωπιστικές αξίες. Μπορεί κανείς να αναλογιστεί σε πόσο ευθεία αντίθεση έρχονται οι αξίες που προβάλλονται μέσα από τα συγκεκριμένα έργα, με την αναδίπλωση στον φασισμό που ενισχύεται πια με όλα τα μέσα.

Από την άλλη, η ιδιωτική τηλεόραση και ραδιοφωνία δεν έχουν να επιδείξουν εφάμιλλα προϊόντα κουλτούρας που απευθύνονται στο παιδί. Οι περισσότεροι ραδιοφωνικοί και τηλεοπτικοί σταθμοί δεν διατηρούν καν ζώνη παιδικού προγράμματος, κι όσο για τα κανάλια που προβάλλουν παιδικές σειρές εναπόκειται στην κρίση του καθενός να εξαγάγει τα συμπεράσματά του για την αισθητική και τα νοήματα που προάγουν.

Η κόρη μου μού ζητάει να της βάλω «μπαλετική μουσική» στο τρανζιστοράκι, εννοώντας το Γ΄ Πρόγραμμα, για ν’ αποκοιμηθεί. Και η σιωπή από τη ραδιοσυχνότητα αντηχεί εκκωφαντική στο παιδικό υπνοδωμάτιο – μαζί με τη δική μου σιωπή που δεν ξέρω τι να πω στο παιδί, μαζί με τη σιωπή που θέλησαν να μας επιβάλλουν. «Αλλά με τις ξόβεργες μπορεί να πιάνεις πουλιά, δεν πιάνεις ποτέ το κελαηδητό τους», όπως είπε κι ο ποιητής.

(πηγές: Αυγή, koutipandoras.gr)

H Niemandsrose διατηρεί το μπλογκ «Του κανενός το ρόδο» (niemandsrose-niemandsrose.blogspot.gr)

Της Δήμητρας Ευθυμιάδου 

Μπορεί η ηγεσία του υπουργείου Υγείας να έσπευσε να διαψεύσει ότι θα κλείσουν νοσοκομεία, και ειδικά αυτά που θεωρούνται μη αποδοτικά, ήδη όμως ετοιμάζεται όλο το σχέδιο για την κατάργηση συγκεκριμένων νοσηλευτικών μονάδων ανά τη χώρα. 

Αναστάτωση προκάλεσε η πρόσφατη ανάρτηση του iatropedia.gr ότι η κυβέρνηση και το υπουργείο Υγείας ετοιμάζονται να βάλουν λουκέτο σε διάφορα νοσοκομεία της χώρας και μάλιστα άμεσα, έπειτα από σχετική παρότρυνση της τρόικας.

Ωστόσο οι ίδιες διασταυρωμένες και έγκυρες πληροφορίες του iatropedia.gr -που προέρχονται από υψηλόβαθμα κυβερνητικά στελέχη- επιμένουν ότι το σχέδιο κατάργησης νοσοκομείων ετοιμάζεται και η εφαρμογή του θα αρχίσει άμεσε.

Άλλωστε οι δανειστές μας είναι αυτοί που επιμένουν ότι υπάρχουν νοσοκομεία που δεν εξυπηρετούν κανέναν σκοπό δεδομένου ότι είναι χαμηλής αποδοτικότητας και πληρότητας.

Παρά τις αντιρρήσεις και τις αντιστάσεις που επέδειξε η ηγεσία του υπουργείου υγείας σε πολλές συναντήσεις, οι τροικανοί επιμένουν: κλείστε άμεσα νοσοκομεία για να μειωθούν οι δαπάνες.

Εξάλλου οι καθυστερήσεις στις συγχωνεύσεις τμημάτων και κλινικών είχαν προβληματίσει ιδιαιτέρως της τρόικα.

Γι αυτό και οι δανειστές μας- σύμφωνα με πληροφορίες του iatropedia.gr-είχαν εμφανιστεί άκρως ενοχλημένοι και μετά και την ανάγνωση του πολυσέλιδου πορίσματος (103 σελίδων) που τους είχαν παρουσιάσει τα στελέχη του υπουργείου Υγείας με αναλυτικά στοιχεία για την αποδοτικότητα του κάθε νοσοκομείου ξεχωριστά.

Βέβαια πρέπει να σημειωθεί ότι η ηγεσία του υπουργείου Υγείας επιχειρηματολόγησε σχετικά, εστιάζοντας στο γεγονός ότι μπορεί κάποια νοσοκομεία να μην εμφανίζουν μεγάλη πληρότητα, ειδικά στα νησιά, συμβάλουν όμως στην υγειονομική κάλυψη απομακρυσμένων περιοχών για αυτό και θα πρέπει να παραμείνουν.

Παρ αυτά οι δανειστές μας επιμένουν σε άμεσα λουκέτα.

Γι αυτό και μέσα στο καλοκαίρι και ενώ θα είναι σε εξέλιξη τα …ιερά μπάνια του λαού, αναμένεται –όπως σημειώνουν πηγές του iatropedia.gr- να κλείσουν συγκεκριμένα νοσηλευτικά ιδρύματα.

Η αρχή θα γίνει από την πρωτεύουσα προκειμένου σε αυτήν τη φάση, και λόγω της ρευστής πολιτικής κατάστασης, να αποφευχθούν οι αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών στην περιφέρεια.

Έγκυρες πληροφορίες αναφέρουν ότι τα πρώτα λουκέτα που θα μπούνε δε θα στηριχθούν στην πληρότητα των νοσηλευτικών ιδρυμάτων. Θα σφραγισθούν μόνο όσα δεν έχουν εμφανή λόγο να λειτουργούν επειδή π.χ. έχουν σε κοντινή απόσταση άλλο μεγαλύτερο νοσηλευτικό ίδρυμα.  Το προσωπικό θα μεταφερθεί σε αντίστοιχες μονάδες Υγείας για να μπορούν να εξυπηρετούνται καλύτερα οι ανάγκες, διαμηνύουν στελέχη του υπουργείου Υγείας.

Το νοσοκομείο Αγία Βαρβάρα από όπου έχουν ήδη κουρευτεί πολλές κλινικές και μεγάλα τμήματα του προσωπικού έχουν μεταφερθεί στο Αττικόν, είναι πάνω πάνω στην  λίστα.

Λουκέτο θα μπει επίσης άμεσα στην Πολυκλινική της Ομόνοιας. Θα διατηρηθούν μόνο τα εξωτερικά ιατρεία ώστε να παρέχεται επείγουσα βοήθεια σε έκτακτα περιστατικά του κέντρου της Αθήνας τα οποία όμως θα διακομίζονται άμεσα σε νοσοκομεία. Θα διαθέτει ελάχιστο προσωπικό και κυρίως εξειδικευμένο σε επείγουσα ιατρική.

Ταυτόχρονα θα κλείσει και το Νοσοκομείο Πατησίων καθώς θεωρήθηκε ότι οι ανάγκες της περιοχής μπορούν να καλυφθούν από άλλα νοσηλευτικά ιδρύματα.

Το Σπηλιοπούλειο Νοσοκομείο «Η Αγία Ελένη» θα μετατραπεί άμεσα σε ίδρυμα για χρονίως πάσχοντες για μόνιμη φιλοξενία προκειμένου όσοι ασθενείς παρουσιάζουν ανίατα νοσήματα να μπορούν να νοσηλεύονται εκεί και όχι σε απλά νοσοκομεία όπου ουσιαστικά δεν μπορούν να τους παρασχεθούν υπηρεσίες φροντίδας.

Πάνω πάνω στη λίστα του υπουργείου Υγείας είναι και το νοσοκομείο  «Παναγία» της Θεσσαλονίκης καθώς θεωρήθηκε πολυέξοδο χωρίς όμως να μπορεί να προσφέρει τις ανάλογες υπηρεσίες.

Μόλις ολοκληρωθούν τα λουκέτα στην  Αθήνα σειρά θα πάρουν τα νοσηλευτικά ιδρύματα που βρίσκονται στα τρίγωνα Άργους, Ναυπλίου, Κυπαρισσίας, Κρεστένων, Καλαμάτας μια που εκτιμάται ότι σε μικρή απόσταση υπάρχουν πολλά νοσοκομεία που καλύπτουν ακριβώς τις ίδιες ανάγκες.

Βέβαια ερωτηματικά και προβληματισμό προκαλεί και στους εργαζόμενους αλλά και στους συνδικαλιστές το θέμα της μεταφοράς του προσωπικού.

Πολλοί συνδικαλιστές εκτιμούν ότι η αλλαγή των θέσεων εργασίας σε άλλα νοσοκομεία ειδικά στην περιφέρεια, θα αποτελέσει αφορμή για απολύσεις. Και αυτό διότι αν κανείς κληθεί να εργάζεται σε άλλη πόλη από αυτή που ήταν προηγουμένως, πιθανώς να προκληθούν σοβαρές δυσκολίες τόσο στη μεταφορά όσο και στη συνέπεια. Γεγονός που η κυβέρνηση θα αξιοποιήσει για να απομακρύνει εργαζόμενους.

(πηγή: iatropedia.gr)

Ένα άτομο εκτοπιζόταν κάθε 4,1 δευτερόλεπτα 2012

AFP PHOTO/JOSEPH EID

Σε 7,6 εκατομμύρια ανήλθε ο αριθμός των ατόμων που εκτοπίστηκαν από τη χώρα τους το 2012, εκ των οποίων 6,5 εκατ. είναι οι εκτοπισμένοι στο εσωτερικό μιας χώρας και 1,1 εκατομμύριο οι πρόσφυγες, σύμφωνα με έκθεση της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR). Ο συνολικός αριθμός των ατόμων που ζούσαν μακριά από τις εστίες τους το περασμένο έτος ξεπέρασε τα 45,2 εκατ. και είναι ο υψηλότερος που έχει καταγραφεί από το 1994.

Από τους 45,2 εκατ. ανθρώπους που έχουν ξεριζωθεί, 15,4 εκατ. ήταν πρόσφυγες (τα 4,9 εκατ. από τους οποίους Παλαιστίνιοι), 28,8 εκατ. εκτοπισμένοι και 937.000 άνθρωποι που ζητούν άσυλο.

Ο πόλεμος παραμένει η κύρια αιτία εκτοπισμού πληθυσμών. Σύμφωνα με την UNHCR, το 55% των προσφύγων που καταγράφονται στην έκθεση προέρχεται από τις εξής πέντε χώρες: Αφγανιστάν, Σομαλία, Ιράκ, Σουδάν και Συρία. Επίσης, επισημαίνεται ότι οι αναπτυσσόμενες χώρες φιλοξενούν σήμερα το 81% των προσφύγων στον κόσμο, δηλαδή 11% περισσότερους από ό,τι μία δεκαετία πριν. Το Πακιστάν παραμένει η χώρα που φιλοξενεί περισσότερους πρόσφυγες απ’ όλες τις άλλες (1,6 εκατ.) και ακολουθούν το Ιράν και η Γερμανία.

Το Αφγανιστάν παραμένει η κυριότερη πηγή προσφύγων τα τελευταία 32 χρόνια, με το 95% των εκτοπισμένων από τη χώρα να βρίσκονται στο Ιράν ή στο Πακιστάν. Οι Σομαλοί ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη ομάδα προσφύγων το 2012, ενώ ακολούθησαν οι Ιρακινοί και οι Σύριοι. Σημαντική αύξηση σημειώθηκε στον αριθμό των εκτοπισμένων από το Μάλι και τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό.

Όπως επισημαίνεται στην έκθεση, η Συρία αποτελεί έναν «σημαντικό νέο παράγοντα» που οδηγεί στην αύξηση του αριθμού, ενώ μάλιστα στα στοιχεία που δημοσιεύονται δεν έχει συμπεριληφθεί το ένα εκατομμύριο ανθρώπων που εγκατέλειψαν τη χώρα τους τελευταίους έξι μήνες. Ο ΟΗΕ προειδοποιεί ότι αν συνεχιστεί η παρούσα τάση, επιπλέον δύο εκατ. άτομα θα εγκαταλείψουν τη Συρία μέχρι το τέλος του έτους.

Τα παραπάνω στοιχεία βασίζονται σε δεδομένα που έχει συλλέξει η Ύπατη Αρμοστεία, κυβερνήσεις και άλλες ΜΚΟ.

«Οι αριθμοί είναι πραγματικά ανησυχητικοί. Αντανακλούν τα προσωπικά δεινά σε μία τεράστια κλίμακα και τις δυσκολίες της διεθνούς κοινότητας να προλάβει τις συγκρούσεις και να προωθήσει έγκαιρες λύσεις», δηλώνει ο Ύπατος Αρμοστής Αντόνιο Γκουτέρες. «Το 2012 καταγράψαμε τον πιο αυξημένο αριθμό εκτοπισμένων μετά το 1994», χρονιά που είχε χαρακτηρισθεί από τη γενοκτονία στη Ρουάντα και τις συνέπειες της κατάρρευσης της πρώην Γιουγκοσλαβίας, εξήγησε στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου.

Ο ίδιος επισημαίνει μάλιστα ότι ο αριθμός των 7,6 εκατ. σημαίνει ότι το 2012 εκτοπιζόταν ένα άτομο κάθε 4,1 δευτερόλεπτα. «Κάθε φορά που ανοιγοκλείνεις τα μάτια σου ένα άτομο αναγκάζεται σε φυγή», σημειώνει.

Ο Γκουτέρες δήλωσε επίσης πως ανησυχεί για τον αριθμό ρεκόρ των παιδιών που ζητούν άσυλο και ταξιδεύουν μόνα (21.300). Τα άτομα κάτω των 18 ετών αντιπροσωπεύουν εξάλλου το 46% των προσφύγων ανά τον κόσμο, σύμφωνα με την Αρμοστεία.

(πηγές: Ελευθεροτυπία, BBC, UNHCR, ΑΜΠΕ)

«Σχολάω από το σχολείο, πηγαίνω στο σουβλατζίδικο και μένω μέχρι το βράδυ. Βασανίζομαι αλλά δεν μπορώ να πω τίποτα».

«Πηγαίνω έκτη δημοτικού, δουλεύω σε καφετέρια. Κάποιοι ήρθαν ένα βράδυ για έλεγχο και οι μεγάλοι μου είπαν να κρυφτώ».

Περιγραφές ανηλίκων που αναγκάζονται να εργάζονται με χαμηλά μεροκάματα, πέντε – δέκα ευρώ, σε συνθήκες εξαιρετικής πίεσης. Ιστορίες ανηλίκων που μετέφερε μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο βοηθός συνήγορος για τα δικαιώματα του Παιδιού, Γιώργος Μόσχος.

Πρόκειται για παιδιά – εργαζόμενους που δεν είναι καταγεγραμμένα από την πολιτεία. Τα παιδιά που εργάζονται στην Ελλάδα είναι «αόρατα», δηλώνει η επικεφαλής του Δικτύου για τα Δικαιώματα του Παιδιού, Μυρσίνη Ζορμπά. «Έχουν εξαφανιστεί σε ένα περιβάλλον που έχει άλλες προτεραιότητες» τονίζει.

Όπως υπογραμμίζει ο κ Μόσχος, στην Ελλάδα, με βάση εκτιμήσεις και όχι τα πραγματικά στοιχεία, καθώς δεν υπάρχουν, είναι δεκάδες χιλιάδες τα παιδιά που εργάζονται παράνομα, αριθμός που ξεπερνά τις 100.000. Ο ίδιος χαρακτηρίζει ανησυχητικό το γεγονός της μείωσης της αδειοδοτημένης εργασίας ανηλίκων.

Το 2010 εκδόθηκαν στην Ελλάδα 1.462 βιβλιάρια εργασίας ανηλίκων, το 2011, 874 και το 2012, 562. Σύμφωνα με τον κ. Μόσχο η μείωση αυτή δεν δείχνει ότι μειώνεται ο αριθμός των ανηλίκων που εργάζονται, αλλά ότι μέσα σε αυτή την περίοδο της οικονομικής κρίσης μειώνεται δραματικά η αδειοδοτημένη εργασία ανηλίκων, καθώς η ανασφάλιστη εργασία κοστίζει λιγότερο, γίνονται ελάχιστοι έλεγχοι και υπάρχει ανοχή. Ο κ. Μόσχος ανέφερε ως παράδειγμα ότι επισκέφθηκε Επαγγελματικό Λύκειο σε πόλη της Πελοποννήσου και στην πρώτη Λυκείου, από τους 25 μαθητές, οι 14 εργάζονταν, όμως, κανένας νόμιμα.

Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ οι δηλούμενοι ως απασχολούμενοι ανήλικοι το τελευταίο τρίμηνο του 2010, ήταν 12.764 και το 2012 το ίδιο τρίμηνο 6.238. Όμως, όπως σημειώνει ο κ. Μόσχος, πρέπει να ληφθεί υπόψη η σχολική διαρροή, για την οποία δεν έχουν δοθεί επίσημα στοιχεία από το υπουργείο Παιδείας. Σύμφωνα με τη Γιούροστατ στην Ελλάδα, το 2012 δεν γράφτηκε στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση κατά μέσο όρο το 11,4% των μαθητών, δηλαδή περίπου 70 χιλιάδες παιδιά και έφηβοι σταμάτησαν το σχολείο. Από την πλευρά του, το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο εκτιμά ότι σε ποσοστό 70% τα παιδιά που σταματούν το σχολείο με κάποιο τρόπο εργάζονται. «Φανταστείτε ότι εάν 70 χιλιάδες παιδιά σταμάτησαν το σχολείο μόνο σε ένα χρόνο, στις 560 επίσημες αναγνωρισμένες θέσεις εργασίας ανηλίκων, αντιστοιχούν 50 χιλιάδες παιδιά που εργάζονται ανασφάλιστα, κακοπληρωμένα και σε συνθήκες που παραβιάζονται πολλαπλώς τα δικαιώματά τους», εξηγεί ο κ. Μόσχος.

Ιδιαίτερα σημαντική είναι η διαρροή μαθητών από τα Επαγγελματικά Λύκεια, μετά την ηλικία των 15 ετών, οπότε δεν είναι υποχρεωτική η εκπαίδευση. Όπως μεταφέρουν οι καθηγητές, επισημαίνει ο κ. Μόσχος, τα παιδιά δεν «βλέπουν» μέλλον μέσα από το σχολείο και οι εκπαιδευτικοί δεν μπορούν να τα συγκρατήσουν στα θρανία.

Τα περισσότερα παιδιά εργάζονται σε καφενεία, καφετέριες, καταστήματα, κάνουν αγροτικές εργασίες, στα νησιά απασχολούνται στον τουρισμό, κοντά σε ενήλικες. Όσα παιδιά κάνουν απολύτως απαγορευμένες μορφές εργασίας, δηλαδή εργάζονται στο δρόμο, πχ πουλώντας αντικείμενα, κάνοντας επαιτεία, είναι κυρίως ημεδαποί Ρομά, αλλοδαποί ή μετακινούμενοι Βαλκάνιοι, πληθυσμοί ιδιαίτερα ευάλωτοι, πάρα πολύ αδύναμοι οικονομικά. Ο κ. Μόσχος αναφέρει ότι καταγεγραμμένα με ονοματεπώνυμο, υπάρχουν περίπου εννιακόσια παιδιά σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη που εργάζονται στο δρόμο και με πολύ μεγάλη έμφαση ζητάει «να μη δίνουμε χρήματα στα παιδιά αυτά. Ποτέ! Πρόκειται για συντήρηση του φαινομένου».

Ο κ. Μόσχος καθώς και η κ. Ζορμπά, κάνουν ιδιαίτερη αναφορά στο γεγονός ότι αν και είναι χρόνια θεσμοθετημένο το Παρατηρητήριο για τα Δικαιώματα του Παιδιού, δεν λειτουργεί. «Όφειλε να υπάρχει και να συλλέγει τα στοιχεία για την παιδική εργασία που δεν συγκεντρώνει ούτε το υπουργείο Εργασίας, ούτε κανείς» τονίζει η κ. Ζορμπά, ενώ ο κ. Μόσχος σημειώνει ότι κατά την εξέταση της έκθεσης για την εφαρμογή της σύμβασης για τα δικαιώματα του παιδιού από τον ΟΗΕ, έχουν γίνει πολλές παρατηρήσεις προς την Ελλάδα, γιατί δεν στέλνει στοιχεία για την παιδική εργασία ή ακόμη και για τα παιδιά με αναπηρίες. «Μας προτρέπουν να οργανώσουμε καλύτερα τα στατιστικά μας στοιχεία», σημειώνει και συμπληρώνει: «Εμείς έχουμε προτείνει στην Ελληνική Στατιστική Αρχή κατά τη διαδικασία της απογραφής να ζητούνται στοιχεία και για τα παιδιά».

Σε επικοινωνία του ΑΠΕ-ΜΠΕ με τη Γραμματεία Νέας Γενιάς, που είναι υπεύθυνη για τη λειτουργία του Παρατηρητηρίου για τα Δικαιώματα του Παιδιού, επισημάνθηκε ότι γίνονται όλες οι απαραίτητες ενέργειες προκειμένου να λειτουργήσει.

«Το φαινόμενο της παιδικής εργασίας είναι πολυεπίπεδο. Η κρίση μαστίζει πολλές οικογένειες. Η πολιτεία πρέπει να βρίσκεται κοντά τους, να τους καθοδηγήσει μέσω ειδικών. Είναι ζήτημα ορθής συμπεριφοράς απέναντι στα παιδιά, σεβασμού των δικαιωμάτων τους και των διεθνών συμβάσεων που τα προστατεύουν» υπογραμμίζει ο βοηθός Συνήγορος για τα Δικαιώματα του Παιδιού.

(πηγή: protothema.gr)

Στοιχεία σοκ από το Διεθνή Οργανισμό Εργασίας

Γι’ αυτά δεν υπάρχει παιδική ηλικία, παιχνίδι, σχολείο, αθωότητα. Είναι τα περίπου 10,5 εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον κόσμο που δουλεύουν σε θέσεις οικιακών εργαζομένων, σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα ο Διεθνής Οργανισμός Εργασίας.

Πολλά εξ αυτών δουλεύουν σε συνθήκες επικίνδυνες, που πολλές φορές αγγίζουν τα όρια της σκλαβιάς, αναφέρει ο Οργανισμός, επισημαίνοντας πως η παιδική οικιακή εργασία σε μεγάλο βαθμό δεν καταγράφεται.

Η έκθεση, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παιδικής Εργασίας, τονίζει επίσης πως τα παιδιά αυτά είναι ευάλωτα σε σωματική και σεξουαλική βία.

Τα περισσότερα είναι κάτω των 14 ετών και σε ποσοστό άνω του 71% είναι κορίτσια. Συχνά δεν έχουν πρόσβαση στην εκπαίδευση κι επειδή δουλεύουν σε σπίτια είναι δύσκολο να υπάρξουν κανονισμοί.

«Το παιδί εργάζεται αλλά δεν θεωρείται εργαζόμενος και παρότι ζει σε οικογενειακό περιβάλλον δεν αντιμετωπίζεται ως μέλος της οικογένειας», αναφέρει η ανακοίνωση.

«Όχι μόνο μοχθούν πίσω από τις κλειστές πόρτες των εργοδοτών τους αλλά οι κοινωνίες δεν βλέπουν καν τι κάνουν σαν εργασία», τονίζει ο Διεθνής Οργανισμός Εργασίας.

Οι ανήλικοι εργαζόμενοι συχνά απομονώνονται από τις οικογένειές τους και εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τους εργοδότες τους, οι οποίοι συχνά δεν τους πληρώνουν και κάνουν σοβαρές διακρίσεις εις βάρος τους.

(πηγή: newsbeast.gr)

Τα παιδιά μου παραδίδουν στην οικία του πρωθυπουργού την επιστολή του πατέρα τους…

Προς τον πρωθυπουργό της Ελλάδας

Κηφισιά 15 Ιουνίου 2013

κ. Αντώνη Σαμαρά

κ. Πρόεδρε,

Είναι περιττό να επαναλάβω, όπως τόσοι και τόσοι συνάδελφοι & συνάνθρωποί μου, το μέγεθος της λύπης και της ψυχικής φθοράς που μας/με συνοδεύει όλο αυτό το διάστημα που δοκιμαζόμαστε, αγωνιούμε, απογοητευόμαστε, ανακτούμε δυνάμεις ανακαλώντας, με προσπάθεια και συγκίνηση, γνώσεις και μνήμες, φοβόμαστε, όλο και πιο συχνά βλέπουμε χωρίς να διακρίνουμε, ελπίζουμε, υπερβαίνουμε, καταθέτουμε απροσδιόριστο αντίτιμο, κοιτάζουμε τα παιδιά μας και προχωρούμε άλλοτε δίνοντας εξηγήσεις κι άλλοτε όχι.

Αποφάσισα να σας γράψω διότι τα όσα συνέβησαν και εξακολουθούν να συμβαίνουν στη Ραδιοφωνία μας πλήγωσαν όλους πολύ και βαθιά, τόσο που οι δικές μου δυνάμεις ένιωσα για πρώτη φορά πως δεν αρκούν, πως εξαντλούνται…

Πέρα από τις προθέσεις, τις διαπιστώσεις, τις ανάγκες, τις αναμορφώσεις και τα σχεδιαγράμματα-οργανογράμματα υπάρχουν θεσμοί, άνθρωποι και αξίες.

Δεν με νοιάζει πλέον και τόσο η οικονομική δυσχέρεια, είναι κάτι που όλοι έχουμε συνηθίσει… που όλοι γνωρίζαμε από την πρώτη ημέρα που περάσαμε την πόρτα του Ωδείου… ήταν και είναι κάτι περισσότερο από πιθανότητα. Αυτό που με πληγώνει, κ. πρόεδρε, είναι η απομόνωση και η απουσία, η αναξιοπρέπεια, η απαξίωση και η διαρκής υποχρέωσή μας να απολογούμαστε, να παρακαλάμε, να αποδεικνύουμε. Δεν με πειράζει που βλέπω στα μάτια του καθένα που με ρωτά για το επάγγελμά μου την αμφιβολία και την περιέργεια. Δεν με πειράζει που, για τους περισσότερους, «μουσικός» σημαίνει «νυχτερινό μαγαζί» και τραγούδια. Δεν με πειράζει που αρνήθηκα, όπως και εκατοντάδες άλλοι συνάδελφοί μου, να υποκύψω στις σειρήνες τέτοιων επιλογών καταδικάζοντας τον εαυτόν μου και την οικογένειά μου σε αυτή την κατηγορία επαγγελματιών που τους χαρακτηρίζει η ιδιοτυπία και η θυσία χωρίς αντίκρισμα.

Με πειράζει, με πληγώνει και με συντρίβει πως η πολιτεία δεν μπορεί, και το σοβαρότερο, δεν θέλει να αναγνωρίσει τις προσπάθειες και τη συνέπειά μας, τη γνώση και τη συμβολή μας στην κοινή κατάκτηση του υψηλού.

Περισσότερο από ποτέ η πολιτεία μας έχει εγκαταλείψει. Ενώ θα περίμενε ο καθένας πως το κράτος θα στηριζόταν στην τέχνη για να ορθοποδήσει και να εμπνεύσει, για να συγκινήσει και να ταυτιστεί στις δυσκολίες με τις πνευματικές ανάγκες του λαού, αντίθετα… μας πολεμά και καθημερινά γκρεμίζει θεσμούς και αξίες που δεκαετίες μας κράτησαν ζωντανούς. όχι υλικά φυσικά. Σήμερα, στην επέτειο του θανάτου του Μάνου Χατζιδάκι (15 Ιουνίου 1994) και δεν υπάρχει ουσιαστικά ούτε το Γ΄ πρόγραμμα, ούτε η Ορχήστρα των Χρωμάτων, ενώ το Ωδείο Αθηνών, όπου σπούδασε, προσπαθεί να ορθοποδήσει με κόπο και θυσίες.

Πως θέλετε να αισθάνομαι ως έλληνας μουσικός, ως έλληνας συνθέτης.;

Πως νομίζετε πως νιώθω κάθε φορά που φέρνω στο νου μου τους δασκάλους μου και συμπεραίνω πως εμείς θα παραδώσουμε τον κόσμο πνευματικά φτωχότερο απ’ όσο τον παραλάβαμε εμείς στα παιδιά μας…;

Δύο μόλις χρόνια μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης (Σεπτέμβριος του 1914) ο Ελευθέριος Βενιζέλος ίδρυσε το Κρατικό Ωδείο μέσα στον πόλεμο και την καταστροφή. Σήμερα, 99 χρόνια μετά, το Κρατικό Ωδείο είναι υπό έξωση. Πόσο φτωχότερη είναι η «πτωχή πλην τίμια Ελλάς» από το 1914;

Δεν ζητάμε τίποτε περισσότερο από σεβασμό… δεν ζητώ τίποτε περισσότερο από το δικαίωμά μου να «αναπνέω» πνευματικά… δεν ζητάμε τίποτε περισσότερο από το να ηχούν τα όργανα που με τόσο κόπο και θυσίες σπουδάσαμε… δεν ζητώ τίποτε περισσότερο από φιλόξενα αναλόγια για τα πεντάγραμμά μας… ζητώ να μην χρειάζεται να απολογούμαι στους συναδέλφους μου στο εξωτερικό για την απουσία και την αδιαφορία της χώρας μου… να μην νιώθω μειονεκτικά… να μην αμφιβάλλω πως κάνω το σωστό…

Σας παρακαλώ: υπερβείτε την καθ’ όλα σεβαστή γνώμη των συμβούλων σας… ακούστε προσωπικά και φιλικά έναν από εμάς… είναι βέβαιο πως κάτι θα αποκομίσετε από μία τέτοια συζήτηση.

Φίλιππος Τσαλαχούρης

Συνθέτης, μουσικός, τακτικό μέλος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών, βραβευμένος από την Ακαδημία Αθηνών, τιμημένος με το Αργυρό Μετάλλιο της πόλης της Ρόδου, καθηγητής επί 25 χρόνια, πατέρας δύο παιδιών.

(αναδημοσίευση από προσωπική σελίδα facebook κ. Φίλιππου Τσαλαχούρη)

Ο φασισμός

Ο φασισμός δεν έρχεται απ’ το μέλλον
Καινούργιο τάχα κάτι να μας φέρει
Τι κρύβει μεσ’ τα δόντια του το ξέρω
Καθώς μου δίνει γελαστός το χέρι.

Οι ρίζες του το σύστημα αγκαλιάζουν
Και χάνονται βαθιά στα περασμένα
Οι μάσκες του με τον καιρό αλλάζουν
Μα όχι και το μίσος του για μένα.

Το φασισμό βαθιά κατάλαβέ τον
Δεν θα πεθάνει μόνος, τσάκισέ τον!

Ο φασισμός δεν έρχεται από μέρος
Που λούζεται στον ήλιο και στ’ αγέρι!
Το κουρασμένο βήμα του το ξέρω
Και την περίσσεια νιότη μας την ξέρει.

Μα πάλι θε ν’ απλώσει σαν χολέρα
Πατώντας πάνω στην ανεμελιά σου
και δίπλα σου φτάσει κάποια μέρα
αν χάσεις τα ταξικά γυαλιά σου.

Μπέρτολντ Μπρεχτ