paidevo.gr

Συντάκτης: Αλεξία Σβώλου

Την τελευταία πενταετία, η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ στον εφηβικό πληθυσμό παρουσιάζει αυξητική τάση, με τους εφήβους να πνίγουν την ανία τους στο ποτό στα χρόνια της πανδημίας, σύμφωνα με την Πανευρωπαϊκή έρευνα  ESPAD, η οποία στην Ελλάδα πραγματοποιείται από το ΕΠΙΨΥ-Ερευνητικό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Ψυχικής Υγιεινής.

Τα ποσοστά των παιδιών που μέθυσαν για πρώτη φορά σε ηλικία κάτω των 13 ετών (πρώιμη μέθη) είναι 9% για τα αγόρια και 5% για τα κορίτσια, με κυρίαρχο ποτό στην Ελλάδα να είναι το ουίσκι και η βότκα, ενώ στην υπόλοιπη Ευρώπη οι έφηβοι τα τσούζουν με μπίρα. Οι επιστήμονες της Ελληνικής Εταιρείας Εφηβικής Ιατρικής και των Προγραμμάτων «φιλικών» για εφήβους/νέους των ΠΟΥ/ ΕΚΠΑ καθώς και των Προγραμμάτων Κατάρτισης του Υπουργείου Υγείας, με επικεφαλής την Αναπληρώτρια  Καθηγήτρια Παιδιατρικής-Εφηβικής Ιατρικής, Άρτεμη Τσίτσικα, Πρόεδρο της Ελληνικής Εταιρείας Εφηβικής Ιατρικής χαρτογραφούν την (επιβλαβή) κατανάλωση αλκοόλ στον ανήλικο πληθυσμό και αναζητούν ομοιότητες και διαφορές με τις άλλες χώρες.

Η  Πανευρωπαϊκή έρευνα  ESPAD καταγράφει σημαντική αύξηση διαχρονικά των παιδιών που ξεκινούν τη χρήση αλκοόλ σε προεφηβική ηλικία. Τα ποσοστά των παιδιών που μέθυσαν για πρώτη φορά σε τόσο νεαρή ηλικία (πρώιμη μέθη) είναι 9% για τα αγόρια και 5% για τα κορίτσια. Από την εμπειρία στις Δομές Εφηβικής Υγείας του ΕΚΠΑ, αλλά και βασιζόμενοι σε στοιχεία ερευνών στην Ελλάδα προκύπτει ότι τα Ελληνόπουλα ξεκινούν να πίνουν αλκοόλ γύρω στην ηλικία των 12 ετών. Ενώ στους μαθητές στην Ευρώπη η μπύρα αποτελεί το κυρίαρχο ποτό, στην Ελλάδα πρώτα σε προτίμηση (24.8%) έρχονται τα ποτά με υψηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ (ουίσκι, βότκα). Σημαντική είναι ακόμη η πληροφορία ότι το αλκοόλ είναι η πρώτη εξαρτησιογόνος ουσία που δοκιμάζουν. Στην πατρίδα μας οι έφηβοι ξεκινούν με τα συσκευασμένα αλκοολούχα αναψυκτικά και ακολουθούν τα ποτά με υψηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλη (βότκα, ουίσκι), η μπίρα και το κρασί.

Το αλκοόλ μπορεί να προσφερθεί για πρώτη φορά σε μια οικογενειακή γιορτή ή και από φίλους. Oι έφηβοι πίνουν συνήθως το Σαββατοκύριακο, στα πάρτι με φίλους, σε  ομάδες φίλων ή στο σπίτι φίλου όταν λείπουν οι γονείς του. Η χρήση και κατάχρηση αλκοόλ στην εφηβεία εξαρτάται από γενετικούς παράγοντες και την κληρονομικότητα, την ευαλωτότητα της προσωπικότητας, την οικογένεια και τη λειτουργικότητά της, ενώ σημαντικό ρόλο στην εφηβεία παίζει και η πίεση από τους συνομηλίκους. Όταν στην οικογένεια υπάρχει γονιός που πίνει ή όταν υπάρχουν οικονομικά, προσωπικά ή επικοινωνιακά προβλήματα, οι παράγοντες αυτοί οδηγούν τον έφηβο στη χρήση αλκοόλ.

Η εφηβεία αποτελεί μία περίοδο επαναστατικότητας, πειραματισμού και σημαντικής επιρροής από τους συνομηλίκους. Οι έφηβοι αρέσκονται να ακολουθούν «μόδες», να αποδεικνύουν στους συνομηλίκους τους ότι είναι θαρραλέοι, τολμηροί και να υιοθετούν συμπεριφορές ενηλίκων. Οι έφηβοι είναι ευάλωτοι στις υπερβολές και συχνά τους είναι δύσκολο να αυτοοριοθετούνται με αποτέλεσμα να φτάνουν σε ακραίες συμπεριφορές που συμπεριλαμβάνουν και τη χρήση αλκοολούχων ποτών. Επιπλέον, πίνουν για να  μειώσουν το άγχος τους και για να λειτουργήσουν σεξουαλικά. Άλλωστε η χρήση αλκοόλ είναι καθόλα νόμιμη και παρουσιάζεται από τα ΜΜΕ με πολύ γοητευτικό τρόπο.

Την πρωτιά στην κατανάλωση αλκοόλ στους ανήλικους κρατούν η Βουλγαρία, η νήσος Μαν, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Λετονία, η Αυστρία και η Δανία, ενώ τη χαμηλότερη μέση κατανάλωση έχουν η Αρμενία και η Κύπρος. Οι έφηβοι στη χώρα μας πίνουν σε εβδομαδιαία βάση αλλά δεν μεθούν τόσο συχνά όσο τα Αγγλάκια.  Στη Μεγάλη Βρετανία περισσότερα από 10.000 παιδιά καταλήγουν ετησίως στο νοσοκομείο εξαιτίας του ποτού. Στην Ελλάδα τέτοια ακραία φαινόμενα δεν είναι συχνά.  Ωστόσο, τέτοιες ειδήσεις καταγράφουν αύξηση τα τελευταία χρόνια,  προκαλώντας αγανάκτηση και θλίψη, αφού πρόκειται για απώλειες που αφορούν νέα και υγιή άτομα. Πρόκειται για ένα σενάριο που μπορεί να συμβεί στην εφηβεία, με τις κύριες αιτίες θανάτου να μη σχετίζονται με νοσήματα, αλλά με συμπεριφορές υψηλού κινδύνου και να οφείλονται κατά κύριο λόγο σε ατυχήματα.

 Το κλειδί για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της κατάστασης έγκειται στη σωστή ενημέρωση των γονέων, οι οποίοι κατακλύζονται από αντιφατικές πληροφορίες σχετικά με την επικινδυνότητα της χρήσης ουσιών από τους νέους. Οι ίδιοι οι γονείς θα πρέπει να γνωρίζουν ότι η δική τους στάση απέναντι στο αλκοόλ αποτελεί πρότυπο για τη συμπεριφορά που θα αναπτύξει ο έφηβος. Αποφύγετε τακτικές εκφοβισμού, και  αποθαρρύνετε οι συμπεριφορές χρήσης αλκοόλ επισημαίνοντας στον έφηβο τις συνέπειες που θα τον οδηγήσουν σε καταστάσεις αμηχανίας. Όπως τα περισσότερα θέματα στην εφηβεία, έτσι και η αντιμετώπιση της κατάχρησης του αλκοόλ εστιάζεται στη σωστή εκπαίδευση και παιδεία που θα λάβουν τα παιδιά και οι έφηβοι από την οικογένεια, το σχολείο, τα ΜΜΕ και την πολιτεία. Τα τιμωρητικά μέτρα και οι απαγορεύσεις  μπορεί να έχουν κάποιο προσωρινό αποτέλεσμα, ωστόσο το κλειδί είναι η παιδεία. Για τους γονείς, το παράδειγμα που δίνουν οι ίδιοι έχει πολύ μεγάλη δύναμη.

Στο σχολείο μεγάλη αποτελεσματικότητα έχουν οι εργασίες στις οποίες οι έφηβοι συμμετέχουν ενεργά και ενημερώνουν συνομηλίκους. Σημαντικά είναι ο έλεγχος της διαφήμισης, η ενημέρωση από τα ΜΜΕ και η δημιουργία εκπομπών για νέους. Έλεγχος στα κέντρα διασκέδασης και στα σημεία αγοράς των ποτών μπορεί να συμβάλλει στο να μην είναι προσιτά τα ποτά στις ευαίσθητες ηλικίες.

(Πηγή: enikos.gr)

Ένα 2χρονο αγόρι έδειξε σημάδια εφηβείας, αφότου εκτέθηκε στο τζελ τεστοστερόνης του πατέρα του. Αν και σπάνιο, αυτό είναι ένα πρόβλημα που έχει τεκμηριωθεί πολλές φορές στην ιατρική βιβλιογραφία.

Μιλώντας στο Insider, η μητέρα του αγοριού από το Μπράιτον στο Ηνωμένο Βασίλειο αντιλήφθηκε το πρόβλημα, όταν ο γιος της μεγάλωσε αισθητά για την ηλικία του.

“Ήξερα ότι δεν ήταν φυσιολογικό”, είπε η Erica Brownsell. “Είχε μεγάλες, σταθερές στύσεις και το ύψος και το βάρος του ήταν εκτός κάθε σχετικού πίνακα ανάπτυξης”.

«Ζύγιζε 12 κιλά σε ηλικία ενός έτους και έπαιρνε πάνω από 0,9 κιλά κάθε μήνα μεταξύ ενός και ενάμισι έτους. Δεν ήταν λίπος, μόνο μυς».

Οι εξετάσεις αίματος έδειξαν ότι το αγόρι είχε εξαιρετικά υψηλά επίπεδα τεστοστερόνης, της κύριας ανδρικής ορμόνης, που αυξάνεται δραματικά κατά την εφηβεία. Οι γιατροί απέκλεισαν κοινές αιτίες αυτής της πάθησης, όπως προβλήματα με το ενδοκρινικό σύστημα, ή κάποια συγγενή διαταραχή, αλλά η υποκείμενη αιτία παρέμενε μυστήριο.

“Ήταν πολύ τρομακτικό”, πρόσθεσε ο μητέρα του παιδιού. “Κανείς δεν φαινόταν να ξέρει τι συνέβαινε”.

Στη συνέχεια, ένας γιατρός υπέθεσε εάν μπορεί το φαινόμενο να σχετίζεται με την έκθεση του παιδιού σε τεχνητές θεραπείες τεστοστερόνης. Όπως αποδείχθηκε, ο πατέρας του αγοριού, ο Peter, γεννήθηκε με μια περίπλοκη πάθηση των όρχεων και έβαζε τζελ τεστοστερόνης στο δέρμα του κάθε μέρα για αρκετά χρόνια.

Το τζελ τεστοστερόνης εφαρμόζεται γενικά στους ώμους, τους βραχίονες ή το στομάχι και η ορμόνη απορροφάται από το δέρμα. Φαίνεται ότι ο 2χρονος πρέπει να ήρθε σε επαφή με το τοπικό ορμονικό τζελ στο δέρμα του μπαμπά του.

Μέσα από αυτήν την ταλαιπωρία της οικογένειας, ο πατέρας του παιδιού ξεκίνησε εκστρατεία ενημέρωσης και προειδοποίησης που θα εμφανίζονται στην εξωτερική συσκευασία των τζελ τεστοστερόνης στο Ηνωμένο Βασίλειο, μαζί με οδηγίες φυλλαδίου που υπογραμμίζουν τους κινδύνους της θεραπείας.

Υπάρχουν πολλές ιατρικές αναφορές που έχουν επισημάνει παρόμοια προβλήματα με την έκθεση σε τζελ τεστοστερόνης που πυροδοτεί την πρώιμη εφηβεία σε μικρά παιδιά.

Σε μια περίπτωση που δημοσιεύθηκε το 2007, γιατροί στην Αλαμπάμα των ΗΠΑ αναφέρουν πώς ένα αγόρι 16 μηνών ανέπτυξε τρίχες στην ηβική [εριοχή, ένα ασυνήθιστα μεγάλο πέος και είχε συχνές στύσεις. Και πάλι, αποδείχτηκε ότι το παιδί εκτέθηκε άθελά του στο τζελ τεστοστερόνης του πατέρα του.

Μια άλλη παρόμοια περίπτωση αναφέρθηκε και το 2008 στο Τέξας, όπου ένα 2χρονο αγόρι, του οποίου ο πατέρας χρησιμοποιούσε επίσης τοπικό συμπλήρωμα τεστοστερόνης, άρχισε να αναπτύσσει ηβικές τρίχες. Κατέληξαν επίσης στο συμπέρασμα ότι πρέπει να γίνουν περισσότερα για να τονιστούν οι πιθανοί κίνδυνοι από τη χρήση τοπικών τζελ τεστοστερόνης, ειδικά εάν όσοι κάνουν θεραπεία περνούν χρόνο με παιδιά.

“Οι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με αυτά τα προϊόντα θα πρέπει να εκπαιδεύονται σχετικά με τους πιθανούς κινδύνους από την έκθεση τρίτων ατόμων σε τεστοστερόνη και τους τρόπους περιορισμού της έκθεσης αυτής”, καταλήγει η σχετική δημοσίευση.

(Πηγή: iatropedia.gr με πληροφορίες από insider.com, iflscience.com)

Συντάκτης: Αλεξία Σβώλου

Νόσος του πλανήτη κι όχι μόνο του ανθρώπου είναι το κάπνισμα, με το αποτύπωμα του να είναι απίστευτα τοξικό για το περιβάλλον, με 4,5 τρισεκατομμύρια γόπες κάθε χρόνο να δημιουργούν «βουνά» από τον πιο επικίνδυνο ρύπο στη στεριά και τη θάλασσα, κυρίως στις αμμουδερές παραλίες, όπως επισημαίνει από την εγχώρια επιστημονική κοινότητα η πνευμονολόγος Μάρθα Ανδρίτσου από την Α’ Κλινική Εντατικής Θεραπείας του νοσοκομείου «Ευαγγελισμός», συντονίστρια της Ομάδας Διακοπής Καπνίσματος και προαγωγής της Υγείας της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρίας.

Οι καπνοκαλλιέργειες καταστρέφουν ετησίως 5,3 εκατομμύρια εκτάρια γης και 600 εκατομμύρια δένδρα (για την δημιουργία του χαρτιού στα φίλτρα και στις συσκευασίες), ενώ δαπανούν 22 εκατ. τόνους νερό και εκλύουν στην ατμόσφαιρα 84 εκατομμύρια τόνους διοξείδιο του άνθρακα.

Συγκεντρώνοντας τα επιβαρυντικά στοιχεία για τις αμέτρητες βλαβερές επιπτώσεις των προϊόντων καπνού στο οικοσύστημα, ο Παγκόσμιος οργανισμός Υγείας συνέταξε μια έκθεση με τίτλο τα τσιγάρα δηλητηριάζουν τον πλανήτη μας και κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για το περιβάλλον που νοσεί βαριά.

Όπως εξηγεί η καθηγήτρια πνευμονολογίας Άννα Καρακατσάνη από τη Β’ Πνευμονολογική Κλινική του νοσοκομείου «Αττικόν» μέσα σε ένα χρόνο για περίπου 6 τρισεκατομμύρια τσιγάρα από περίπου 500 καπνοβιομηχανίες απαιτούνται 62,2 gigajoule ενέργειας (τεράστιο ποσό αναλογιζόμενοι και το μεγάλο κόστος που πλέον έχει η ενέργεια και την επερχόμενη ενεργειακή φτώχεια που εξαπλώνεται στον πλανήτη), ενώ παράγονται 25 μεγατόνοι στερεών αποβλήτων και χάνονται από άλλες καλλιέργειες ή άλλες ανθρώπινες δραστηριότητες 55 μεγατόνοι νερού!

Τα προϊόντα καπνού συνιστούν το βασικότερο και το πιο επικίνδυνο απόρριμμα  στον πλανήτη καθώς τον μολύνουν με περισσότερες από 7000 χημικές ουσίες. Όπως επισημαίνει ο διευθυντής προαγωγής υγείας του ΠΟΥ, δρ. Ruediger Krech, κάθε χρόνο 4,5 τρισεκατομμύρια γόπες μολύνουν θάλασσες, ποτάμια λίμνες, πάρκα, πεζοδρόμια και παραλίες, με πολλές γόπες να καταλήγουν στο στομάχι των ζώων και τα δηλητήρια της πίσσας και της νικοτίνης να περνούν στην τροφική αλυσίδα.

Όποιος έχει διαβάσει βιβλία  νουάρ/αστυνομικών  μυθιστορημάτων θα ξέρει ότι η υγρή νικοτίνη είναι δηλητήριο-αποτελεί μάλιστα αγαπημένο δηλητήριο για φόνους στα αστυνομικά μυθιστορήματα των «μετρ» του είδους, όπως η θρυλική Άγκαθα Κρίστι που έχει «εξολοθρεύσει» ουκ ολίγα θύματα με σταγόνες νικοτίνης στο ποτό τους.

Από τους μεγαλύτερους  ρυπαντές στον κόσμο είναι τα φίλτρα του τσιγάρου που περιέχουν  μικροσωματίδια πλαστικού και συνιστούν την 2^η κατά σειρά μορφή πλαστικών απορριμμάτων μετά τα μπουκάλια PET στον κόσμο.

Ένα άλλο πρόβλημα είναι πως η απομάκρυνση των απορριμμάτων που δημιουργούν τα προϊόντα καπνού αποτελούν μια πανάκριβη  διαδικασία η οποία αντί να επιβαρύνει την καπνοβιομηχανία, πέφτει στους ώμους και στο πολύπαθο πορτοφόλι των φορολογούμενων πολιτών.

Μόνο για την Κίνα και την  Ινδία, η απομάκρυνση αυτών των απορριμμάτων κοστίζει ετησίως 2,6 δισεκατομμύρια δολάρια  και 766 εκατομμύρια δολάρια για τους δύο αναδυόμενους οικονομικούς και πληθυσμιακούς γίγαντες. Για την Βραζιλία και την Γερμανία το αντίστοιχο κόστος εκτιμάται ότι υπερβαίνει τα 200 εκατ. δολάρια, με τους φορολογούμενους να επιβαρύνονται με αυτά τα αστρονομικά ποσά.

(Πηγή: enikos.gr)

Η αγέλη κρύβεται σε κοινή θέα εκατοντάδες χρόνια. Ζει σε φαινομενικά αδύνατο βιότοπο

Ερευνητές εντόπισαν μια αγέλη πολικών αρκούδων σε έναν βιότοπο στη Γροιλανδία,  ο οποίος δεν διαθέτει τον απαραίτητο θαλάσσιο πάγο που χρησιμοποιούν τα ζώα αυτά για να κυνηγήσουν την τροφή τους.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, αυτή η αγέλη κρύβεται σε κοινή θέα εδώ και εκατοντάδες χρόνια.

Ο πάγος συνιστά το πλέον στοιχειώδες συστατικό για την επιβίωση των πολικών αρκούδων, καθώς σε αυτόν μπορούν να κυνηγούν τις φώκιες που αποτελούν την κύρια πηγή τροφής τους.

Η νέα ανακάλυψη υποδηλώνει ότι ορισμένες τουλάχιστον πολικές αρκούδες μπορεί να είναι σε θέση να προσαρμοστούν στην εξαφάνιση του θαλάσσιου πάγου καθώς επιδεινώνεται η κλιματική αλλαγή, σύμφωνα με τη μελέτη.

«Ο πάγος των παγετώνων μπορεί να βοηθήσει μικρούς αριθμούς πολικών αρκούδων να επιβιώσουν για μεγαλύτερες περιόδους υπερθέρμανσης του πλανήτη, αλλά δεν είναι διαθέσιμος για τη συντριπτική πλειοψηφία των πολικών αρκούδων», δήλωσε στο Live Science η Κριστίν Λεντρ, επικεφαλής ερευνήτρια στο Polar Science Center του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον.

Μέχρι πρόσφατα, οι επιστήμονες είχαν εντοπίσει 19 γνωστούς υποπληθυσμούς πολικών αρκούδων (Ursus maritimus) που ζουν στον Αρκτικό Κύκλο. Ένας από αυτούς τους πληθυσμούς ζει σε μια απόσταση 3.200 χιλιομέτρων στην ανατολική ακτή της Γροιλανδίας.

Δεδομένα 36 ετών

Αλλά όταν οι ερευνητές έριξαν μια λεπτομερή ματιά σε αυτή την ομάδα, συνειδητοποίησαν ότι οι αρκούδες ανήκουν στην πραγματικότητα σε δύο εντελώς ξεχωριστούς πληθυσμούς.

Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα 36 ετών που είχαν συλλεχθεί από πολικές αρκούδες που είχαν σημανθεί με ραδιοκολλάρα με σύστημα GPS, και διαπίστωσαν ότι οι αρκούδες από τη νοτιοανατολική Γροιλανδία δεν πήγαιναν πάνω από ένα γεωγραφικό πλάτος 64 μοίρες βόρεια και οι αρκούδες από τα βορειοανατολικά δεν περνούσαν την ίδια γραμμή προς την άλλη κατεύθυνση. Η γενετική δειγματοληψία από μεμονωμένες αρκούδες επιβεβαίωσε ότι οι νοτιοανατολικές αρκούδες ήταν διαφορετικές από τις βορειοανατολικές.

«Παρουσιάζουμε τα πρώτα στοιχεία για μια γενετικά διακριτή και απομονωμένη ομάδα πολικών αρκούδων στη νοτιοανατολική Γροιλανδία, η οποία πληροί τα κριτήρια για έναν νέο υποπληθυσμό πολικών αρκούδων στον κόσμο», έγραψαν, σύμφωνα με την ertnews, οι ερευνητές στο σχετικό άρθρο που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Science».

Ο νοτιοανατολικός πληθυσμός περιλαμβάνει περίπου 300 αρκούδες, αν και ο προσδιορισμός ενός ακριβούς αριθμού είναι δύσκολος, δήλωσαν οι ερευνητές.

Η νεοανακαλυφθείσα ομάδα είναι η πιο ποικιλόμορφη γενετικά από τους 20 πληθυσμούς πολικών αρκούδων της Αρκτικής και οι γενετικές συγκρίσεις υποδηλώνουν ότι ζουν απομονωμένες από τον βορειοανατολικό πληθυσμό εδώ και περίπου 200 χρόνια, δήλωσαν οι ερευνητές.

(Πηγή: in.gr)

Ένα τεράστιο πορτρέτο του Μίκη Θεοδωράκη δημιούργησαν παιδιά με ειδικές ανάγκες, με το αποτέλεσμα να εντυπωσιάζει.

Μια είδηση που προκαλεί συγκίνηση και εντύπωση έρχεται από την Ξάνθη,  καθώς παιδιά με ειδικές ανάγκες δημιούργησαν ένα τεράστιο πορτρέτο, 35 τετραγωνικών μέτρων, αφιερωμένο στον Μίκη Θεοδωράκη.

Σύμφωνα με την ΕΡΤ3, οι μαθήτριες και οι μαθητές του Εργαστηρίου Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης Ξάνθης, προχώρησαν σε αυτή την κίνηση με την αφορμή της συμπλήρωσης δέκα μηνών, στις 2 Ιουλίου, από την απώλεια του μεγάλου Έλληνα δημιουργού.

Ο διευθυντής του Εργαστηρίου Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, Κλεομένης Ψωμακέλης είπε στην ΕΡΤ3 ότι πρόκειται για παιδιά με ειδικές ανάγκες που χρησιμοποίησαν γι’ αυτόν τον σκοπό, ανακυκλώσιμα υλικά, όπως συσκευασίες ψυγείων και πλυντηρίων, κατόπιν συνεννόησης με τους καταστηματάρχες. Στη συνέχεια, έφτιαξαν το τεράστιο παζλ και έπειτα ζωγράφισαν με πολλή αγάπη, μεράκι και υπομονή ένα – ένα τα κομμάτια του.

Επίσης, μαθήτριες και μαθητές ένωσαν τις φωνές τους και τραγούδησαν το αγαπημένο ποίημα του Οδυσσέα Ελύτη «Του Μικρού Βοριά».

Δείτε το σχετικό ρεπορτάζ

(Πηγή: in.gr)

Επιστήμονες ανακάλυψαν την ταχύτερη ξαφνική εκρήξη λαμπρού φωτός, η οποία ήταν τόσο φωτεινή που φαινόταν ακόμη και με γυμνό μάτι.

Έκρηξη νόβα ISTOCK

Αστρονόμοι στις ΗΠΑ ανακάλυψαν ένα παράξενο άστρο που δημιούργησε την ταχύτερη έκρηξη τύπου νόβα που έχει ποτέ παρατηρηθεί. Μια φωτεινή νόβα συνήθως χάνει τη λαμπρότητά της μετά από μερικές εβδομάδες ή και μήνες, αλλά η συγκεκριμένη νόβα με την ονομασία V1674 Hercules, η οποία έγινε ορατή στον αστερισμό του Ηρακλή στις 12 Ιουνίου 2021, ενώ ήταν τόσο φωτεινή που φαινόταν ακόμη και με γυμνό μάτι, μετά από μια μόλις μέρα είχε σχεδόν εξαφανιστεί, λες και κάποιος είχε ανάψει μόνο για λίγο ένα φλας.

Οι ερευνητές των πανεπιστημίων της Αριζόνα, της Μινεσότα και του Οχάιο, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Research Notes» της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρείας, δήλωσαν έκπληκτοι. Όπως ανέφερε ο καθηγητής αστροφυσικής Σάμερ Στάρφιλντ της Αριζόνα «κράτησε μόνο μια μέρα περίπου. Η προηγούμενη ταχύτερη νόβα ήταν κάποια που είχαμε μελετήσει το 1991, η V838 Herculis, η οποία είχε γίνει αχνή μετά από δύο έως τρεις μέρες».

Τι είναι οι εκρήξεις τύπου νόβα

Οι νόβα είναι ξαφνικές εκρήξεις λαμπρού φωτός από ένα σύστημα με δύο άστρα. Κάθε νόβα δημιουργείται από ένα άστρο λευκό νάνο (δηλαδή το πολύ πυκνό απομεινάρι του πυρήνα ενός μικρομεσαίου άστρου) και από το συνοδό άστρο του, καθώς το πρώτο έλκει ύλη από το δεύτερο. Ο λευκός νάνος ανεβάζει τη θερμοκρασία αυτού του υλικού, προκαλώντας μια ανεξέλεγκτη αντίδραση που απελευθερώνει μεγάλες ποσότητες ηλεκτρομαγνητικής ενέργειας. Η έκρηξη εκτοξεύει μακριά την ύλη με μεγάλη ταχύτητα και το όλο φαινόμενο γίνεται αντιληπτό από τη Γη ως πολύ φωτεινό.

Τα εκτοξευόμενα υλικά ανακυκλώνονται στο σύμπαν, καταλήγοντας να δημιουργήσουν νέα αστρικά συστήματα. Μερικές φορές ο λευκός νάνος δεν χάνει όλο το υλικό του στη διάρκεια μιας νόβα, αλλά σταδιακά αυξάνει τη μάζα του, γίνεται πιο ασταθής και τελικά εκρήγνυται ως σούπερ-νόβα τύπου 1α, ένα από τα φωτεινότερα φαινόμενα στο σύμπαν.

Οι αστραπιαίες νόβα είναι πολύ σπάνιες. Επιπλέον, στη συγκεκριμένη περίπτωση της V1674 Hercules, πέρα από την πολύ σύντομη διάρκειά της, ένα άλλο ασυνήθιστο χαρακτηριστικό της είναι ότι το φως και η ενέργεια που εκπέμπει, δονείται όπως ο ήχος μιας καμπάνας. Ένα χρόνο μετά την έκρηξη, κάθε 501 δευτερόλεπτα συνεχίζει να καταγράφεται μια τέτοια δόνηση τόσο στο φάσμα του ορατού φωτός όσο και των ακτίνων-Χ, για λόγους που είναι μυστηριώδεις.

Το νέο πολυπλανητικό σύστημα

Μια άλλη ομάδα αστρονόμων, με επικεφαλής ερευνητές του Πανεπιστημίου ΜΙΤ, ανακοίνωσαν στο συνέδριο της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρείας στην Καλιφόρνια ότι ανακάλυψαν ένα νέο πολυπλανητικό σύστημα στη «γειτονιά» μας, σε απόσταση μόνο 33 ετών φωτός από τη Γη. Στο κέντρο του βρίσκεται ένα μικρό και σχετικά ψυχρό άστρο νάνος τύπου Μ, με την ονομασία HD 260655, πέριξ του οποίου κινούνται τουλάχιστον δύο εξωπλανήτες με το μέγεθος περίπου της Γης.

Εκτιμάται ότι πρόκειται για βραχώδεις κόσμους που πιθανώς δεν έχουν φιλόξενες συνθήκες για ζωή, καθώς βρίσκονται αρκετά κοντά στο άστρο τους και δέχονται πολλή ακτινοβολία και θερμότητα, άρα μάλλον θα είναι απίθανο να έχουν υγρό νερό στην επιφάνειά τους. Παρόλα αυτά η εγγύτητα του συστήματος το καθιστά άλλον ένα στόχο για περαιτέρω μελέτη της τυχόν ατμόσφαιρας των πλανητών του.

Η αρχική ανίχνευση του συστήματος έγινε με το αμερικανικό διαστημικό τηλεσκόπιο TESS (Transiting Exoplanet Survey Satellite) και η επιβεβαίωσή του πραγματοποιήθηκε στη συνέχεια με επίγεια τηλεσκόπια στη Χαβάη και στην Ισπανία. Οι αστρονόμοι θεωρούν πιθανό ότι στο ίδιο σύστημα υπάρχουν και άλλοι πλανήτες, τους οποίους μπορεί να βρουν στο μέλλον.

Με βάση τα έως τώρα στοιχεία που έχουν συλλεχθεί, ο ένας εξωπλανήτης του άστρου, ο HD 260655b, είναι 1,2 φορές μεγαλύτερος από τη Γη και χρειάζεται 2,8 μέρες για μια περιφορά γύρω από το άστρο του, ενώ ο δεύτερος πλανήτης HD 260655c, είναι 1,5 φορές μεγαλύτερος από τη Γη και η περιφορά του διαρκεί 5,7 μέρες. Από άποψη μάζας, ο πρώτος εξωπλανήτης έχει περίπου διπλάσια από τη Γη, ενώ ο δεύτερος τριπλάσια. Όσον αφορά την πυκνότητα, ο πρώτος είναι ελαφρώς πυκνότερος από τη Γη, ενώ ο δεύτερος κάπως λιγότερο πυκνός.

(Πηγή: news247.gr)

Η τοξική θετικότητα συνιστά εμμονή με τη θετική σκέψη. Πρακτικά, είναι η πεποίθηση ότι οι άνθρωποι πρέπει να βλέπουν όλες τις εμπειρίες θετικά – ακόμη κι αυτές που είναι βαθιά τραγικές

Η τοξική θετικότητα μπορεί να φιμώσει τα αρνητικά συναισθήματα, να μειώσει τη θλίψη και να κάνει τους ανθρώπους να αισθάνονται ότι πρέπει να προσποιούνται ότι είναι χαρούμενοι ακόμη κι όταν δυσκολεύονται. Αυτή η υπεραισιοδοξία μπορεί να αφορά σε αυθυποβολή – π.χ. ένα άτομο μπορεί να προσπαθεί να φαίνεται χαρούμενο όλη την ώρα παρουσιάζοντας τα πάντα ως θετικά, ή να είναι το αποτέλεσμα εξωτερικής πίεσης – π.χ. όταν οι άνθρωποι λένε σε ένα άτομο που πενθεί να προχωρήσει ή να αναζητήσει θετικό στην απώλειά του.

Αλλά με το να μην επιτρέπουμε την ύπαρξη ορισμένων συναισθημάτων, πέφτουμε σε κατάσταση άρνησης και καταπιεσμένων συναισθημάτων. Η αλήθεια είναι ότι οι άνθρωποι έχουν ελαττώματα: ζηλεύουμε, θυμώνουμε, αγανακτούμε και γινόμαστε άπληστοι. Μερικές φορές η ζωή μπορεί απλά να είναι χάλια… Προσποιούμενοι, όμως, ότι είναι όλα καλά ακόμη κι όταν όλα μέσα και γύρω μας καταρρέουν, στην ουσία αρνούμαστε την εγκυρότητα μιας γνήσιας ανθρώπινης εμπειρίας.

Συνεχίστε να διαβάζετε για να μάθετε περισσότερα για την τοξική θετικότητα, συμπεριλαμβανομένων των κινδύνων που συνεπάγεται και πώς να την αποφύγετε.

Σημάδια τοξικής θετικότητας

Για αρκετές δεκαετίες, τα βιβλία και τα social media τόνιζαν την πιθανή αξία της θετικής σκέψης – και υπάρχουν ορισμένα στοιχεία που δείχνουν ότι μπορεί να βελτιώσει την ψυχική υγεία. Για παράδειγμα, μια μελέτη του 2018 σε φοιτητές κολεγίου υποδηλώνει ότι η υψηλή αυτοεκτίμηση μπορεί να υποστηρίξει τη θετική σκέψη, μειώνοντας τον κίνδυνο αυτοκτονικών ιδεών και χειρονομιών.

Ωστόσο, τα δεδομένα που υπογραμμίζουν τα οφέλη της θετικής σκέψης δείχνουν επίσης ότι παράγοντες όπως η κοινωνική υποστήριξη και η αυτοαποτελεσματικότητα, που είναι η ικανότητα ενός ατόμου να αντεπεξέρχεται, αλληλεπιδρούν με τη θετική σκέψη για τη βελτίωση της ευημερίας. Τι σημαίνει αυτό; Με απλά λόγια, ότι η θετική σκέψη δεν υπάρχει στο κενό και δεν είναι πανάκεια για όλες τις προκλήσεις της ζωής.

Η έρευνα γύρω από τη θετική σκέψη επικεντρώνεται γενικά στα οφέλη της αισιόδοξης προοπτικής όταν αντιμετωπίζεις ένα πρόβλημα. Η τοξική θετικότητα, αντίθετα, απαιτεί θετικότητα από τους ανθρώπους ανεξάρτητα από τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν, φιμώνοντας δυνητικά τα συναισθήματά τους κι αποτρέποντάς τους από το να αναζητήσουν κοινωνική υποστήριξη.

Μερικά παραδείγματα τοξικής θετικότητας περιλαμβάνουν:

• Λένε σε έναν γονέα του οποίου το παιδί πέθανε να είναι χαρούμενος γιατί τουλάχιστον πρόλαβε κι έκανε παιδιά
• Υποστηρίζουν μετά από μια καταστροφή ότι «όλα συμβαίνουν για κάποιο λόγο»
• Παροτρύνουν κάποιον να επικεντρωθεί στις θετικές πτυχές μιας καταστροφικής απώλειας
• Λένε σε κάποιον να ξεπεράσει τη θλίψη ή τον πόνο του και να επικεντρωθεί στα καλά πράγματα στη ζωή του
• Χαρακτηρίζουν τους ανθρώπους που φαίνονται πάντα θετικοί ή δεν μοιράζονται τα συναισθήματά τους ως πιο δυνατούς ή πιο συμπαθείς από τους άλλους
• Παροτρύνουν τους ανθρώπους να ευδοκιμήσουν ανεξάρτητα από τις αντιξοότητες που αντιμετωπίζουν, π.χ. λέγοντας ότι η καραντίνα κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19 αποτελεί ευκαιρία για να αναπτύξουν νέες δεξιότητες ή να βελτιώσουν τη φυσική τους κατάσταση
• Διώχνουν τις ανησυχίες κάποιου λέγοντας «θα μπορούσαν τα πράγματα να ήταν και χειρότερα»

Γιατί η θετική τοξικότητα είναι επικίνδυνη

Μια γενικά θετική προοπτική δεν είναι επιβλαβής. Ωστόσο, ένα άτομο που πιστεύει ότι πρέπει να είναι μόνο θετικό μπορεί να αγνοήσει σοβαρά προβλήματα ή να μην αντιμετωπίσει υποκείμενα ζητήματα ψυχικής υγείας. Ομοίως, τα άτομα που απαιτούν θετικότητα από τους άλλους μπορεί να προσφέρουν ανεπαρκή υποστήριξη ή να κάνουν τα αγαπημένα τους πρόσωπα να αισθάνονται στιγματισμένα και ότι κρίνονται.

Μερικοί από τους κινδύνους τοξικής θετικότητας περιλαμβάνουν:

• Αγνοούμε την πραγματική βλάβη: Μια πρόσφατη ανασκόπηση 29 μελετών για την ενδοοικογενειακή βία, διαπίστωσε ότι μια θετική προκατάληψη μπορεί να κάνει τους ανθρώπους που βιώνουν κακοποίηση να υποτιμήσουν τη σοβαρότητά της και να παραμείνουν σε καταχρηστικές σχέσεις. Η αισιοδοξία, η ελπίδα και η συγχώρεση αύξησαν τον κίνδυνο οι άνθρωποι να παραμείνουν με τους κακοποιούς τους και να υποστούν κλιμακούμενη κακοποίηση.
• Υποτιμούμε μια απώλεια: Η θλίψη και ο θρήνος είναι φυσιολογικά μπροστά στην απώλεια. Ένα άτομο που ακούει επανειλημμένα μηνύματα για να προχωρήσει ή να είναι χαρούμενο μπορεί να αισθάνεται ότι οι άλλοι δεν ενδιαφέρονται για την απώλειά του. Ένας γονέας που έχασε ένα παιδί, για παράδειγμα, μπορεί να αισθάνεται ότι το παιδί του δεν ήταν σημαντικό για τους άλλους, βιώνοντας έτσι μεγαλύτερο πόνο.
• Βιώνουμε απομόνωση και στιγματισμό: Τα άτομα που αισθάνονται πίεση να χαμογελάσουν μπροστά στις αντιξοότητες μπορεί να είναι λιγότερο πιθανό να αναζητήσουν υποστήριξη. Μπορεί να αισθάνονται απομονωμένοι ή να ντρέπονται για τα συναισθήματά τους, με αποτέλεσμα να μην αναζητήσουν βοήθεια. Σύμφωνα με την Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία, το στίγμα μπορεί να αποτρέψει ένα άτομο από το να αναζητήσει βοήθεια από έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας.
• Η επικοινωνία καθίσταται προβληματική: Κάθε σχέση έχει προκλήσεις. Η τοξική θετικότητα ενθαρρύνει τους ανθρώπους να αγνοήσουν αυτές τις προκλήσεις και να επικεντρωθούν στα θετικά. Αυτή η προσέγγιση μπορεί να καταστρέψει την επικοινωνία και την ικανότητα επίλυσης προβλημάτων σχέσεων.
• Βιώνουμε χαμηλή αυτοεκτίμηση: Όλοι βιώνουν αρνητικά συναισθήματα μερικές φορές. Η τοξική θετικότητα ενθαρρύνει τους ανθρώπους να αγνοούν τα αρνητικά τους συναισθήματα, παρόλο που η καταπίεσή τους μπορεί να τους κάνει να αισθάνονται ακόμα πιο δυνατοί. Όταν ένα άτομο δεν μπορεί να νιώσει θετικό, μπορεί να αισθάνεται σαν να αποτυγχάνει.

Είναι εντάξει να είστε αρνητικοί;

Οι άνθρωποι αισθάνονται ένα ευρύ φάσμα συναισθημάτων, καθένα από τα οποία αποτελεί σημαντικό μέρος της ευημερίας. Το στρες, για παράδειγμα, μπορεί να ειδοποιήσει ένα άτομο για μια επικίνδυνη κατάσταση ή έναν ηθικό ενδοιασμό, ενώ ο θυμός είναι μια φυσιολογική απάντηση στην αδικία ή την κακομεταχείριση. Η θλίψη μπορεί να σηματοδοτεί την ένταση μιας απώλειας.

Το να μην αναγνωρίζεις αυτά τα συναισθήματα σημαίνει να αγνοείς τη δράση που μπορούν να εμπνεύσουν. Επιπλέον, όταν δεν μιλάμε γι’ αυτά δεν θα τα κάνουμε να φύγουν. Οι περισσότεροι άνθρωποι χρειάζονται βοήθεια για να αντιμετωπίσουν τα συναισθήματά τους από καιρό σε καιρό. Το να τα εκφράζουμε μπορεί να μας κάνει να τα αισθανόμαστε λιγότερο επίπονα, βοηθώντας μας να νιώθουμε λιγότερο «παγιδευμένοι» σε αυτά.

Ορισμένες έρευνες δείχνουν ότι η συζήτηση για συναισθήματα, συμπεριλαμβανομένων των αρνητικών συναισθημάτων, μπορεί ακόμη και να βοηθήσει τον εγκέφαλο να τα επεξεργαστεί καλύτερα. Μια παλαιότερη μελέτη διαπίστωσε ότι η επισήμανση και η συζήτηση για τα συναισθήματα μείωσαν τη δύναμη ορισμένων οδών του εγκεφάλου που σχετίζονται με αυτά τα συναισθήματα. Αυτό το εύρημα υποδηλώνει ότι η συζήτηση για τα συναισθήματα μπορεί να τα κάνει να αισθάνονται λιγότερο επίπονα.

Πώς να αποφύγετε την τοξική θετικότητα

Μερικές στρατηγικές για την αποφυγή της αυτοεπιβαλλόμενης τοξικής θετικότητας περιλαμβάνουν:

• Αναγνωρίστε τα αρνητικά συναισθήματα ως φυσιολογικά και σημαντικό μέρος της ανθρώπινης εμπειρίας
• Αναγνωρίστε και ονοματίστε τα συναισθήματά σας αντί να προσπαθείτε να τα αποφύγετε
• Μιλήστε με έμπιστα άτομα για τα συναισθήματά σας, συμπεριλαμβανομένων των αρνητικών
• Αναζητείστε υποστήριξη από μη επικριτικά άτομα, όπως έμπιστους φίλους ή έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας

Ένα άτομο μπορεί να αποφύγει την επιβολή τοξικής θετικότητας στους άλλους με το να:

• Ενθαρρύνει τους ανθρώπους να μιλήσουν ανοιχτά για τα συναισθήματά τους
• Νιώθει πιο άνετα με τα αρνητικά συναισθήματα
• Αποφεύγει την προσπάθεια να έχει θετική απάντηση σε όλα όσα λέει ένα άτομο
• Αναγνωρίζει ότι τα έντονα αρνητικά συναισθήματα συχνά συμπίπτουν με ισχυρά θετικά συναισθήματα, όπως όταν η βαθιά θλίψη σηματοδοτεί έντονη αγάπη

Το να είστε υγιείς άνθρωποι προϋποθέτει την επίγνωση του εαυτού σας και του πώς εμφανιζόσαστε στον κόσμο. Εάν αναγνωρίζετε τον εαυτό σας ως «πομπό» τοξικής θετικότητας, ήρθε η ώρα να το «κόψετε». Πληγώνετε τον εαυτό σας και τους ανθρώπους για τους οποίους ενδιαφέρεστε περισσότερο, επιμένοντας σε αυτή τη μονοχρωματική νοοτροπία. Αντί να ασκείτε τοξική θετικότητα, στοχεύστε στην ισορροπία και την αποδοχή τόσο των καλών όσο και των κακών συναισθημάτων. Εάν επηρεάζεστε από την τοξική θετικότητα, σας ενθαρρύνουμε να θέσετε υγιή όρια με οποιονδήποτε κρίνει την αυθεντική σας εμπειρία και εσωτερική σας αλήθεια. Έχουμε μια ευκαιρία σε αυτή την όμορφη, οδυνηρή, ατελή ζωή… αγκαλιάστε την ολοκληρωτικά και θα δρέψετε τους καρπούς της άφθονης ζωντάνιας της.

(Πηγή: in.gr)

AP PHOTO

Σχεδόν 200.000 σπίτια και επιχειρήσεις στην Αγγλία κινδυνεύουν να βρεθούν κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας μέχρι το 2050, εξαιτίας της πλανητικής υπερθέρμανσης και της κλιματικής αλλαγής που οδηγούν σε σταδιακή άνοδο της στάθμης του νερού, αναφέρει επιστημονική μελέτη.

Η έρευνα εξετάζει πώς η άνοδος της στάθμης της θάλασσας που προκαλείται από την κλιματική αλλαγή, σε συνδυασμό με τη διάβρωση των ακτών από τα κύματα, αυξάνουν τον κίνδυνο πλημμύρας στις ακτές και προειδοποιεί ότι μπορεί να μην είναι δυνατή η προστασία ορισμένων κοινοτήτων.

Οι ειδικοί προειδοποίησαν ότι υπάρχει επείγουσα ανάγκη για μια εθνική συζήτηση σχετικά με την απειλή των πλημμυρών στις παράκτιες κοινότητες καθώς και για την κατάρτιση μακροπρόθεσμου σχεδίου για τον «μετασχηματισμό» ορισμένων τομέων υποδομών, συμπεριλαμβανομένης της παράκτιας οχύρωσης και της δυνατότητας μετακίνησης περιουσιών και κατοικιών

Η μελέτη, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Oceans And Coastal Management, συγκρίνει τον αυξανόμενο κίνδυνο παράκτιων πλημμυρών με τις υπάρχουσες πολιτικές για τη διαχείριση των πλημμυρικών φαινομένων.

Η Αγγλία θα μπορούσε να δει περίπου ρεκόρ ανόδου 25 εκατοστών στη στάθμη της θάλασσας μέχρι το 2050 και είναι σχεδόν βέβαιο ότι το νούμερό αυτό θα αγγίζει το 1 μέτρο πάνω από την τρέχουσα επιφάνεια της θάλασσας μέχρι το τέλος του αιώνα, ανέφερε η μελέτη.

Η άνοδος της στάθμης των θαλασσών σε συνδυασμό με την αυξημένη διάβρωση του φυσικού εδάφους που προκαλείται από τα κύματα αυξάνουν τον κίνδυνο παράκτιων πλημμυρών, αναγκάζοντας την κυβέρνηση και τις κοινότητες να βρουν άμεσες και αποτελεσματικές λύσεις -κυρίως εάν θα κρατήσουν τη γραμμή οχύρωσης απέναντι στη θάλασσα, χτίζοντας και διατηρώντας άμυνες ή θα ορίσουν εκ νέου την ακτογραμμή και θα μετακινήσουν τους οικισμούς και τους περιουσίες των κατοίκων.

Για 1.600-1.900 χλμ. θα υπάρξει μεγάλη πίεση ώστε να επανεξεταστεί η τρέχουσα πολιτική για να κρατηθεί η γραμμή οχύρωσης, καθώς μπορεί να γίνει ανέφικτο λόγω του αυξανόμενου κόστους ή τεχνικά αδύνατο, λέει η μελέτη.

Αυτό αντιπροσωπεύει περίπου το 30 τοις εκατό της ακτογραμμής όπου εφαρμόζονται οι πολιτικές οχύρωσης και θα μπορούσε να επηρεάσει περίπου 120.000 έως 160.000 σπίτια -εξαιρουμένων των τροχόσπιτω – έως τη δεκαετία του 2050, με ένα ποσοστό πιθανόν να χρειαστεί μετεγκατάσταση.

Η μελέτη λέει ότι δεν είναι δυνατόν να πούμε πόσα από αυτά θα πρέπει να μετακινηθούν, καθώς αυτό θα είναι θέμα της κυβερνητικής πολιτικής και της χρηματοδότησης για αντιπλημμυρικά αντιπλημμυρικά.

Πάντως, μέχρι στιγμής έχουν καταγραφεί από 30 έως 35.000 κατοικίες σε περιοχές που θα εφαρμοστεί σχέδιο ανάπλασης και επαναχάραξης της ακτογραμμής.

Αυτοί που κινδυνεύουν περισσότερο είναι μεμονωμένες κοινότητες, εκείνες με διάσπαρτα συγκροτήματα σπιτιών και κτιρίων σε μια μεγάλη πλημμυρική πεδιάδα, όπως το Somerset Levels, περιοχές με στενό χώρο μεταξύ της ακτογραμμής και του ανυψωτικού εδάφους, καθώς και μικρές αποβάθρες και κοινότητες παράκτιων λιμανιών όπως αυτά της Κορνουάλης.

Η μελέτη δεν εξέτασε τοπικά χαρακτηριστικά, ή εθνικά σημαντικές υποδομές, όπως πυρηνικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής, μέρη τα οποία αποτελούν πρώτη προτεραιότητα στη διαδικασία οχύρωσης απέναντι σε φυσικές καταστροφές.

(Πηγή: efsyn.gr)

Cecilia Fabiano/LaPresse via AP

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του Ιταλικού Ινστιτούτου Στατιστικής Istat, 5.600.000 κάτοικοι της Ιταλίας ζουν σε κατάσταση απόλυτης ένδειας. Πρόκειται ουσιαστικά για 1.900.000 οικογένειες. Το Istat υπογραμμίζει ότι «ουσιαστικά, επιβεβαιώνονται το αρνητικό ρεκόρ και οι δυσκολίες του 2020, όταν ξέσπασε η πανδημία κορονοϊού».

Στην έκθεση του στατιστικού ινστιτούτου της χώρας αναφέρεται ότι η άνοδος του πληθωρισμού προκάλεσε νέες δυσκολίες στα νοικοκυριά που αντιμετώπιζαν ήδη οικονομικά προβλήματα.

Παράλληλα, σε κατάσταση απόλυτης φτώχειας ζει το 14,2% των ανηλίκων της Ιταλίας, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στο σύνολο του πληθυσμού είναι 9,4%. Επιβεβαιώνονται επίσης οι διαφορές βάσει γεωγραφικών περιοχών: οι νότιες περιφέρειες της χώρας «υποφέρουν» σαφώς περισσότερο από τον ιταλικό Βορρά, όπου μπορεί να διακρίνει κανείς μια κάποια βελτίωση της όλης κατάστασης.

Το 22% των οικογενειών με τρία παιδιά και πάνω αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα, έναντι του 8,2% των οικογενειών που έχουν μόνο ένα παιδί.

(Πηγή: efsyn.gr)

ΦΩΤΟ ΑΡΧΕΙΟΥ

Συνθήκες καύσωνα επικρατούν σε μερικές βαθιές περιοχές του εγκεφάλου, όπως αποκαλύπτει για πρώτη φορά μια νέα βρετανική επιστημονική μελέτη. Ενώ η θερμοκρασία στο σώμα των υγιών ανθρώπων είναι κάτω των 37 βαθμών Κελσίου, η μέση θερμοκρασία του εγκεφάλου είναι 38,5 και σε μερικές βαθιές περιοχές του συχνά ξεπερνά τους 40 βαθμούς, ιδίως στις γυναίκες στη διάρκεια της μέρας.

Οι ερευνητές του Εργαστηρίου Μοριακής Βιολογίας του Ιατρικού Συμβουλίου Ερευνών στο Κέιμπριτζ, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό νευροεπιστήμης Brain (Εγκέφαλος), παρήγαγαν τον πρώτο αναλυτικό “χάρτη” των θερμοκρασιών του υγιούς ανθρωπίνου εγκεφάλου. Ο “χάρτης” δείχνει ότι οι φυσιολογικές θερμοκρασιακές διαφορές ποικίλουν πολύ περισσότερο από ό,τι θεωρείτο έως τώρα και ότι αυτό πρέπει να θεωρηθεί σημάδι φυσιολογικής λειτουργίας και όχι παθολογικής.

Στο παρελθόν η μελέτη της θερμοκρασίας του ανθρωπίνου εγκεφάλου είχε γίνει μόνο σε ασθενείς με εγκεφαλικές βλάβες σε μονάδες εντατικής θεραπείας. Όμως, πιο πρόσφατα, μια νέα μέθοδος “σκαναρίσματος” του εγκεφάλου (Magnetic Resonance Spectroscopy-MRS) επέτρεψε στους ερευνητές να καταγράψουν μη επεμβατικά τις θερμοκρασίες του εγκεφάλου σε υγιείς ανθρώπους και πώς αυτές διακυμαίνονται στη διάρκεια του 24ώρου.

Η νέα μελέτη έγινε σε 40 εθελοντές 20 έως 40 ετών, ο εγκέφαλος των οποίων παρακολουθήθηκε θερμοκρασιακά σε συνεχή βάση από το πρωί έως το βράδυ. Διαπιστώθηκαν έτσι αξιοσημείωτες διακυμάνσεις της θερμοκρασίας του εγκεφάλου ανάλογα με την εγκεφαλική περιοχή, την ηλικία του ανθρώπου, το φύλο και την ώρα της μέρας. Η μελέτη καταρρίπτει επίσης τη διαδεδομένη αντίληψη ότι η θερμοκρασία του σώματος και του εγκεφάλου ενός ανθρώπου είναι ίδιες.

Η επιφάνεια του εγκεφάλου είναι γενικά πιο δροσερή, ενώ οι βαθύτερες περιοχές του όχι σπάνια περνάνε τους 40 βαθμούς, με την υψηλότερη θερμοκρασία που καταγράφηκε σε υγιή άνθρωπο, να είναι οι 40,9 βαθμοί. Σε όλους τους ανθρώπους η μέση θερμοκρασία του εγκεφάλου εμφανίζει μέσα στη μέρα μια διακύμανση της τάξης σχεδόν του ενός βαθμού, με την υψηλότερη θερμοκρασία να παρατηρείται το απόγευμα και την χαμηλότερη κατά τη νύχτα.

Ο γυναικείος εγκέφαλος είναι κατά μέσο όρο 0,4 βαθμούς πιο ζεστός από τον ανδρικό. Η διαφορά αυτή πιθανότατα οφείλεται στον έμμηνο κύκλο (περίοδο) της γυναίκας, καθώς στις περισσότερες γυναίκες μετά την ωορρηξία η θερμοκρασία του εγκεφάλου τους είναι περίπου 0,4 βαθμούς μεγαλύτερη σε σχέση με τη φάση προ ωορρηξίας.

Η εγκεφαλική θερμοκρασία αυξάνεται επίσης με την ηλικία και στα δύο φύλα, ιδίως στις βαθιές εγκεφαλικές περιοχές, όπου η μέση διαχρονική αύξηση φθάνει τους 0,6 βαθμούς. Αυτό πιθανώς οφείλεται στο ότι με το πέρασμα του χρόνου μειώνεται η ικανότητα του εγκεφάλου να ψύχεται.

Ο επικεφαλής ερευνητής δρ Τζον Ο’Νιλ δήλωσε ότι “το πιο απρόσμενο εύρημα της μελέτης μας είναι πως ο υγιής ανθρώπινος εγκέφαλος μπορεί να φθάσει θερμοκρασίες, οι οποίες οπουδήποτε αλλού στο σώμα θα θεωρούνταν πυρετός. Τέτοιες υψηλές θερμοκρασίες είχαν μετρηθεί στο παρελθόν μόνο σε ανθρώπους με εγκεφαλικές βλάβες και είχαν θεωρηθεί συνέπεια της βλάβης. Βρήκαμε επίσης ότι η θερμοκρασία του εγκεφάλου πέφτει το βράδυ πριν πάει κανείς για ύπνο και ανεβαίνει στη διάρκεια της μέρας. Πρόκειται για μια ημερήσια διακύμανση που σχετίζεται με την μακροπρόθεσμη υγεία του εγκεφάλου και πρέπει να μελετηθεί περαιτέρω”.

Οι ερευνητές μελέτησαν επίσης τη θερμοκρασία εγκεφάλου σε 114 ασθενείς με μέτριο έως σοβαρό τραυματισμό του εγκεφάλου και βρήκαν ότι η μέση θερμοκρασία ήταν ίδια με τον εγκέφαλο των υγιών (38,5 βαθμοί), όμως εμφάνιζε μεγαλύτερη διακύμανση (από 32,6 έως 42,3 βαθμούς).

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Συντάκτης: Δήμητρα Τριανταφύλλου

Οι ειδικοί των αρμόδιων οργανώσεων μιλούν στο kathimerini.gr για το αποτρόπαιο θέαμα που αντικρίζουν κάθε χρόνο και εξηγούν πως αυτό σχετίζεται με τον «καλπασμό» των μoβ μεδουσών – Το θετικό παράδειγμα του Μάριου στη Νάξο

Πριν ακόμα καλά καλά αρχίσει, το φετινό καλοκαίρι είχε ήδη «κουβαλήσει» πάνω του το προδιαγεγραμμένο πρόβλημα των μοβ μεδουσών. Η εξάπλωση τους απασχόλησε και πέρυσι Έλληνες και ξένους τουρίστες αλλά φέτος, όπως όλα δείχνουν, η δυσκολία να βρεθούν «καθαρές» από μοβ μέδουσες παραλίες, θα είναι πολύ μεγαλύτερη.

Πολλοί ειδικοί επιστήμονες που παρατηρούν από κοντά το φαινόμενο πιστεύουν πως το θέμα έχει λάβει διαστάσεις υστερίας. Μετά από την προτροπή του «Ελληνικού Παρατηρητηρίου Βιοποικιλότητας» το κοινό ξεκίνησε από πέρυσι να καταγράφει συστηματικά και σε ζωντανό χρόνο την παρουσία των μοβ μεδουσών στις ελληνικές θάλασσες, σε μια ειδική πλατφόρμα με τίτλο Jellyfish of Greece- iNaturalist. Σύμφωνα με τις καταγραφές των πολιτών, το ανεπιθύμητο θαλάσσιο είδος εμφανίζεται αυτή τη στιγμή και σε πολλές από τις κοσμοσύχναστες παραλίες της Αττικής.

Και ενώ όλοι ασχολούνται πια φανατικά με το θέμα των κατάλληλων για κολύμπι παραλιών, την ίδια στιγμή, ένα βασικό μέρος αυτού του προβλήματος «δουλεύει» σε παράλληλο χρόνο. Ο λόγος για την υπεραλίευση, αλλά και συχνά την εξόντωση των φυσικών θηρευτών των μοβ μεδουσών: τις θαλάσσιες χελώνες, τον τόνο και τον ξιφία. Όπως εξηγούν οι ειδικοί επιστήμονες, τα παραπάνω τρία θαλάσσια είδη τρέφονται, ανάμεσα σε άλλα, και με μοβ μέδουσες, όμως η συστηματική αλίευση και θανάτωσή τους «ανοίγουν την πόρτα» στην εξάπλωση των μεδουσών.

Η ιστορία που περιγράφει στο kathimerini.gr o Χρήστος Τακλής, θαλάσσιος βιολόγος και διαχειριστής του Ελληνικού Παρατηρητηρίου Βιοποικιλότητας είναι πολύ ενδεικτική του τι συμβαίνει. ‘Όπως μας λέει ο ίδιος: «Πριν από λίγες ημέρες, μια σειρά από περιβαλλοντικές οργανώσεις και εθελοντικές ομάδες ξεκινήσαμε μια μικρή αποστολή για να καθαρίσουμε παραλίες στον Παγασητικό κόλπο. Ανάμεσα στη βραχονησίδα Πρασούδα με Κόττες Τρικερίου και συγκεκριμένα κοντά στη παραλία Διακόπι στο νότιο Πήλιο είδαμε μια νεκρή χελώνα να επιπλέει στη θάλασσα. Ήταν μια μεγάλη αρσενική χελώνα τουλάχιστον 1,30 μέτρων μήκους και ήταν καταφανές ότι είχε δεχτεί εσκεμμένο χτύπημα με αιχμηρό αντικείμενο στο κεφάλι. Στη συνέχεια, της είχαν περάσει και ένα σχοινί στο λαιμό, ίσως για να ολοκληρώσουν την αποτρόπαιη ενέργεια τους. Καλέσαμε αμέσως το λιμενικό για να κάνει καταγραφή του συμβάντος».

Η νεκρή θαλάσσια χελώνα που εντόπισαν πριν από λίγες ημέρες στον Παγασητικό κόλπο μέλη περιβαλλοντικών οργανώσεων

Σύμφωνα με τον κ. Τακλή, η συγκεκριμένη περιοχή όπου βρέθηκε η νεκρή χελώνα είναι πολύ κοντά σε αυτές που πέρυσι το καλοκαίρι είχαν «δεινοπαθήσει» από την επέλαση των μoβ μεδουσών, όπως άλλωστε όλος ο Παγασητικός κόλπος. «Σκεφτείτε πως σε ξενοδοχειακό συγκρότημα στην παραλία Χόρτο στο νότιο Πήλιο ένας επιχειρηματίας τοποθέτησε το προηγούμενο καλοκαίρι τα πολύ ακριβά ειδικά δίχτυα που συγκρατούν τις μοβ μέδουσες έξω από τα όρια που κινούνται οι κολυμβητές. Το πρόβλημα είναι ήδη υπαρκτό και φέτος σε αυτή την ευρύτερη περιοχή».

Ο κ. Τακλής τονίζει πως δυστυχώς η θλιβερή εικόνα που αντίκρισε πριν από λίγες ημέρες τείνει να γίνεται ολοένα και πιο συχνή τα τελευταία χρόνια. Σύμφωνα με τον ίδιο: «οι άνθρωποι που προβαίνουν στους εσκεμμένους τραυματισμούς είναι στην πλειονότητά τους ψαράδες οι οποίοι κυνηγούν τις χελώνες, γιατί σύμφωνα με τους ίδιους, τους σκίζουν τα δίχτυα και τους τρώνε τα ψάρια που βέβαια οι ίδιοι υπεραλιεύουν. Δεν γνωρίζουμε πόσος είναι στην πραγματικότητα ο πληθυσμός των θαλάσσιων χελωνών στην Ελλάδα, γνωρίζουμε όμως ότι η επίθεση που δέχονται κάθε χρόνο για τους παραπάνω λόγους, είναι μεγάλη».

Εξηγώντας περαιτέρω το πρόβλημα, ο κ. Τακλής σημειώνει και το εξής: «η ένταση της εξάπλωσης των μοβ μεδουσών σε όλη τη Μεσόγειο και φυσικά και στην Ελλάδα έχει να κάνει με την κλιματική αλλαγή, με την υπερθέρμανση των θαλασσών αλλά και με την εξόντωση των φυσικών θηρευτών των μεδουσών και ανάμεσα στους θηρευτές τους, κυρίαρχες είναι οι θαλάσσιες χελώνες».

«Η πρόκληση τραύματος στο κεφάλι της χελώνας είναι κάτι που δεν παρατηρείται στις υπόλοιπες χώρες της Μεσογείου»

Ο Δημήτρης Φυτίλης, υπεύθυνος στο Κέντρο Διάσωσης Θαλάσσιας Χελώνας «Αρχέλων» στην Γλυφάδα λέει στο kathimerini.gr πως μόνο το 2021 οι αναφορές των πολιτών για εκβρασμούς χελωνών σε όλη την παράκτια Ελλάδα σε συνεργασία με το Λιμενικό Σώμα έδωσαν στοιχεία για πάνω από 1.000 περιπτώσεις. «Η εκτίμηση μας είναι πως από τις τραυματισμένες χελώνες που περιθάλπουμε στο κέντρο διάσωσης, ένα ποσοστό της τάξης του 40% αφορά σε χελώνες που δέχτηκαν σκόπιμο τραυματισμό στο κεφάλι. Αυτή η σοκαριστική εικόνα είναι κάτι που δεν παρατηρείται στις υπόλοιπες χώρες της Μεσογείου. Οι τράτες και η υπεραλίευση είναι σημαντικό μέρος του προβλήματος. Να σημειώσουμε πως ένα μεγάλο ποσοστό του εκβρασμού των χελωνών οφείλεται σε τραυματισμό τους και από κατάποση αγκιστριών ή εγκλωβισμό τους σε αλιευτικά εργαλεία».

Άντρες του Λιμενικού Σώματος καταγράφουν το περιστατικό της νεκρής χελώνας στον Παγασητικό

Ο εσκεμμένος τραυματισμός των θαλάσσιων χελωνών είναι και κατά τον κ. Φυτίλη μέρος ενός προβλήματος με πολλά «κεφάλια» στο τέλος του οποίου κάνουν την εμφάνιση τους και οι μοβ μέδουσες.

«Όταν εξοντώνεται ένα ή περισσότερα θαλάσσια είδη, προκαλείται απορρύθμιση στο σύστημα και αρχίζει να αναπαράγεται ανεξέλεγκτα ένα άλλο», εξηγεί ο ίδιος και καταλήγει: «Το καλό σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια είναι πως το κοινό είναι πια πολύ περισσότερο ευαισθητοποιημένο με το θέμα και μας στέλνει τις αναφορές του και τις καταγραφές του, δίνοντάς μας πολύτιμα στοιχεία για να καταλαβαίνουμε το μέγεθος του προβλήματος, αλλά και το που πρέπει να στοχεύσουμε στις καμπάνιες ενημέρωσης».

Το θετικό παράδειγμα του Μάριου στη Νάξο

Για τη σημαντική πάντως δουλειά που κάνουν ως θηρευτές μοβ μεδουσών οι θαλάσσιες χελώνες, μας μίλησε ο Γιάννης Ορφανός, υπεύθυνος του «Συλλόγου Προστασίας Άγριας Ζωής Νάξου». Την αφορμή έχει δώσει ο viral πια, σύμφωνα και με τον κο Ορφανό, Μάριος, η θαλάσσια χελώνα που πέρυσι έτρωγε εκατοντάδες μοβ μέδουσες σε μια κεντρική παραλία της Νάξου.

«Οι μοβ μέδουσες χτύπησαν πέρυσι τη Νάξο προς το τέλος του Αυγούστου» μας λέει ο ίδιος και συνεχίζει: «Εκείνες τις ημέρες, ο Μάριος βρισκόταν στην πολυσύχναστη παραλία της Αγίας Άννας. Δρούσε στα 20 με 30 μέτρα από τη θάλασσα. Μια μέρα που βούτηξα, τον βιντεοσκόπησα να καταβροχθίζει εκατοντάδες μέδουσες μέσα σε μισή ώρα και αυτό που λέω δεν είναι καθόλου υπερβολικό. Στην ουσία, ο Μάριος βοήθησε τρομερά στο να παραμείνει προσβάσιμη για το κοινό η διάσημη παραλία της Αγίας Άννας. Και μαζί του βοήθησαν και άλλες θαλάσσιες χελώνες που κυκλοφορούν στις θάλασσες της Νάξου. Τα τελευταία δέκα χρόνια έχουν καταγραφεί στο νησί γύρω στις 100 θαλάσσιες χελώνες».

Όσο για τον Μάριο, όπως μας εξηγεί ο κ. Ορφανός, η συμπαθέστατη χελώνα βρίσκεται στην παραλία της Αγίας Άννας εδώ και οκτώ χρόνια και στην αρχή μέχρι να καταλάβουν το φύλο της, οι υπεύθυνοι του συλλόγου την είχαν ονομάσει… Μαρία. Όπως πέρυσι, έτσι και φέτος, ο Μάριος είναι έτοιμος να κάνει τη δουλειά του αν χρειαστεί. «Για την ώρα, η Νάξος δεν έχει καθόλου μοβ μέδουσες» μας λέει ο κ. Ορφανός και καταλήγει: «ίσως γιατί τα νερά στο νησί είναι ακόμα κρύα και ως γνωστόν, οι μέδουσες προτιμούν τα ζεστά νερά ενώ φυσικά στη μετακίνησή τους το ρόλο τους παίζουν και τα θαλάσσια ρεύματα».

(Πηγή: kathimerini.gr)

Την ανοιχτή επιστολή υπογράφουν 740 πανεπιστημιακοί και ερευνητές από 50 χώρες.

Ανοιχτή επιστολή προς τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και την υπουργό Παιδείας Νίκη Κεραμέως για τα ζητήματα της ανώτατης παιδείας αποστέλλουν 740 πανεπιστημιακοί και ερευνητές από 50 χώρες.

Το κείμενο συλλογής υπογραφών έχει τίτλο «Ανοικτή επιστολή – Σεβαστείτε τα δημόσια πανεπιστήμια στην Ελλάδα». Ανάμεσα σε αυτούς που υπογράφουν μέχρι στιγμής είναι οι: Μαρία Τοντόροβα, Τζούντιθ Μπάτλερ, Ετιέν Μπαλιμπάρ, Σλάβοϊ Ζίζεκ, Γουέντι Μπράουν, Χαλ Φόστερ, Τζόαν Γ. Σκοτ, Σούζαν Μπακ-Μορς, Σίλβια Φεντερίτσι.

Δύο είναι τα βασικά αιτήματα όσων υπογράφουν την επιστολή: να μην εφαρμοστεί το μέτρο για την πανεπιστημιακή αστυνομία και να αποσυρθεί το νέο νομοσχέδιο.

Ολόκληρη η επιστολή:

«Εμείς, οι κάτωθι υπογραφόμενοι, είμαστε ακαδημαϊκοί, καθηγητές πανεπιστημίου και ερευνητές από όλον τον κόσμο που παρακολουθούμε με μεγάλη εγρήγορση και ανησυχία τις πρόσφατες εξελίξεις στο πεδίο της ανώτατης εκπαίδευσης στην Ελλάδα. Γράφουμε το ανοικτό αυτό γράμμα, πρώτα απ’ όλα, για να εκφράσουμε την υποστήριξή μας στα σωματεία διδασκόντων και διοικητικών υπαλλήλων και τους φοιτητές στην Ελλάδα, που έχουν εκφράσει την καθαρή και αποφασισμένη αντίθεσή τους στις λεγόμενες πανεπιστημιακές μεταρρυθμίσεις της παρούσας κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας.

Μαθαίνουμε ότι τα ελληνικά δημόσια πανεπιστήμια – που παρά την ισχνή κρατική χρηματοδότηση έχουν αξιοσημείωτες διεθνείς επιτυχίες χάρη στη σκληρή δουλειά και την αφοσίωση του διδακτικού και διοικητικού τους προσωπικού, συκοφαντούνται αμείλικτα ως «χώροι ανομίας» στα ΜΜΕ που υποστηρίζουν την κυβέρνηση και ελέγχονται από αυτήν. (Για τον κρατικό έλεγχο και τη διαφθορά στα ελληνικά ΜΜΕ, σημειώνουνε ότι οι Ρεπόρτερ χωρίς Σύνορα το 2022 έδωσαν στην Ελλάδα, το λίκνο και σύμβολο της δημοκρατίας, τη χαμηλή θέση 108 στον Παγκόσμιο Δείκτη Ελευθερίας του Τύπου, την πιο χαμηλή μεταξύ των χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έχοντας πέσει 38 θέσεις εν σχέσει με πέρυσι).

«Παρά τις συνεχιζόμενες διαμαρτυρίες»

Μαθαίνουμε ότι η κυβέρνηση, παρά τις συνεχιζόμενες διαμαρτυρίες, επιμένει στην προώθηση του σχεδίου της να δημιουργήσει μια ειδική κρατική αστυνομία που θα εδρεύει στα δημόσια πανεπιστήμια. Το μέτρο αυτό θα διαβρώσει περαιτέρω την πανεπιστημιακή αυτονομία και θα διαταράξει βαθιά την ακαδημαϊκή ζωή και τις σπουδές. Παρά τις φιλοκυβερνητικές παράτες στα ΜΜΕ, μάθαμε από τους Έλληνες συναδέλφους μας για την περίφημη επίθεση της κρατικής αστυνομίας εναντίον διαδηλωτών φοιτητών στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης τον Μάιο, στην οποία ένας φοιτητής κτυπήθηκε από οβίδα κρότου-λάμψης που εκτοξεύθηκε απευθείας προς αυτόν. Από καθαρή τύχη και μόνο, ο φοιτητής δεν έπεσε νεκρός.

Μαθαίνουμε ότι, μέσα σε αυτή την τεταμένη και τοξική ατμόσφαιρα, η υπουργός Παιδείας πρότεινε ένα νέο νομοσχέδιο για την ανώτατη παιδεία που για πρώτη φορά καταργεί την δημοκρατική αρχή της εκλογής της διοίκησης του Πανεπιστημίου από την πανεπιστημιακή κοινότητα και αναθέτει τον διορισμό της σε συμβούλια αμφίβολης νομιμοποίησης εξαρτημένα από την εκάστοτε κυβέρνηση. Το νέο νομοσχέδιο (αν γίνει νόμος) θα διαταράξει βαθιά την ακαδημαϊκή ζωή σε κάθε της πτυχή, επιβάλλοντας νέες ιεραρχικές δομές και ανασχεδιάζοντας την πανεπιστημιακή εκπαίδευση ώστε να συμορφωθεί αυτή με τις αρχές της αγοράς και της λειτουργίες μιας επιχείρησης.

«Ισχνή προθεσμία, διαδικασίες εξπρές»

Μάθαμε επίσης ότι η υπουργός Παιδείας έδωσε με την ανακοίνωση του νομοσχεδίου μια ισχνή προθεσμία μόνο δύο εβδομάδων (!) για διαβούλευση στην ηλεκτρονική πλατφόρμα του Υπουργείου, και ότι ο πρωθυπουργός σκοπεύει να εισαγάγει το νέο αυτό νομοσχέδιο στη βουλή και να το ψηφίσει με διαδικασίες εξπρές στις ερχόμενες εβδομάδες – παρά το γεγονός ότι η Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού το απέρριψε ομόφωνα.

Μάθαμε, τέλος, ότι ο πρωθυπουργός δήλωσε ότι θεωρεί την ψήφιση αυτού του νομοσχεδίου ενάντια στη θέληση της ακαδημαϊκής κοινότητας ως μια από τις μεγαλύτερες «ιδεολογικές μάχες» της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας.

Πιστεύοντας ακράδαντα στην ανθρωπιστική αξία και τον προοδευτικό ρόλο της εκπαίδευσης στην κοινωνία, και κατανοώντας τα καταστρεπτικά αποτελέσματα της κρατικής καταπάτησης της ακαδημαϊκής αυτονομίας μέσα από την επιβολή ακραίων νεοφιλελεύθερων δογμάτων στην εκπαίδευση, καλούμε τον πρωθυπουργό και την ελληνική κυβέρνηση:

α) να ματαιώσει την μόνιμη εγκατάσταση ειδικής κρατικής αστυνομικής δύναμης στα ελληνικά πανεπιστήμια και να λάβει κάθε αναγκαίο μέτρο ώστε να επαναφέρει την ηρεμία στα Πανεπιστήμια και να δημιουργήσει μια ατμόσφαιρα διαλόγου με τους διδάσκοντες, τους εργαζόμενους και τους φοιτητές, και

β) να αποσύρει το νομοσχέδιο για την ανώτατη εκπαίδευση που μονομερώς επεξεργάστηκε, να σεβαστεί την άποψη των Ελλήνων πανεπιστημιακών δασκάλων και να ξεκινήσει μαζί τους έναν γνήσιο διάλογο για τα προβλήματα και το μέλλον της ελληνικής ανώτατης εκπαίδευσης».

(Πηγή: in.gr)

Συντάκτης: Εύη Σαλτού

Ο θανατηφόρος μύκητας που τα σκοτώνει καταγράφηκε το 2003 στη Μεσσηνία. Πολύ γρήγορα, η ασθένεια μεταδόθηκε σε Αχαΐα, Ηλεία, Αιτωλοακαρνανία και ανέβηκε στην Ήπειρο, με τα «άρρωστα» πλατάνια να είναι σήμερα χιλιάδες.

Μεσημέρι στην κεντρική πλατεία του χωριού, κάτοικοι και επισκέπτες αποζητούν τη σκιά του μεγάλου πλατάνου: η εικόνα αυτή, τόσο χαρακτηριστική του ελληνικού καλοκαιριού, σε λίγα χρόνια μπορεί να ανήκει οριστικά στο παρελθόν, καθώς τα πλατάνια στη χώρα μας κινδυνεύουν με… αφανισμό. Αιτία; Ένας μύκητας, ο Ceratocystis Platani, που για πρώτη φορά εντοπίστηκε στις ΗΠΑ το 1935.

Στην Ευρώπη φέρεται να «ταξίδεψε» κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, πιθανότατα μέσω των ξύλινων κιβωτίων που μετέφεραν πολεμικό υλικό από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Περιοχές της Ιταλίας και της Νότιας Γαλλίας αντιμετωπίζουν εδώ και δεκαετίες μεγάλο πρόβλημα, και μάλιστα, σύμφωνα με στοιχεία του Ινστιτούτου Μεσογειακών Δασικών Οικοσυστημάτων και Τεχνολογίας Δασικών Προϊόντων, μέσα σε 20 χρόνια σε πόλεις της Ιταλίας καταστράφηκε το 90% των πλατάνων, αρκετοί από τους οποίους ήταν υπεραιωνόβιοι.

Στη χώρα μας η πρώτη εμφάνιση του μεταχρωµατικού έλκους, της ασθένειας που προκαλεί ο συγκεκριμένος μύκητας, καταγράφηκε το 2003, σε κατοικημένες περιοχές της Μεσσηνίας και κατά μήκος ποταμών και χειμάρρων της περιοχής. Πολύ γρήγορα, η ασθένεια μεταδόθηκε σε Αχαΐα, Ηλεία και Αιτωλοακαρνανία, με τα «άρρωστα» πλατάνια να είναι σήμερα χιλιάδες.

Ενδεικτικό της «σφοδρότητας» και της ταχύτητας με την οποία εξαπλώνεται ο μύκητας είναι και το γεγονός ότι έχει προσβάλει μεγάλης ηλικίας δέντρα, κάποια από τα οποία είναι σημεία αναφοράς για τις περιοχές όπου βρίσκονται. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το δέντρο στο χωριό Πλατανιώτισσα, κοντά στα Καλάβρυτα, όπου στο εσωτερικό του κοιλώματός του βρίσκεται ένα μικρό εκκλησάκι. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για τρεις μεγάλους πλατάνους που έχουν ενωθεί με την πάροδο των χρόνων, σταδιακά όμως νεκρώνουν καθώς έχουν προσβληθεί από τον μύκητα.

Όπως επισημαίνει στα «ΝΕΑ» ο γεωπόνος και τέως προϊστάμενος του Εθνικού Κήπου Πάρις Γεωργακόπουλος, η ασθένεια ονομάζεται μεταχρωματικό έλκος επειδή αλλάζει χρώμα το εσωτερικό του φλοιού, όπου μεγαλώνει ο μύκητας, και από άσπρο γίνεται καφέ. Ο ξαφνικός μαρασμός, συνήθως, εμφανίζεται την άνοιξη ή το καλοκαίρι, τις εποχές, δηλαδή, που το δέντρο έχει μεγαλύτερη ανάγκη σε νερό.

«Έχει αποδειχθεί πως τα νέα πλατάνια ξεραίνονται στα δύο με τρία χρόνια από την προσβολή τους. Τα πιο ηλικιωμένα ίσως χρειάζονται λίγα χρόνια παραπάνω. Αυτό, όμως, που είναι αδιαμφισβήτητο είναι πως πρόκειται για μια ασθένεια που δυστυχώς δεν παίρνει θεραπεία».

Η Αθήνα ανήκει στις περιοχές όπου ακόμη δεν έχει εμφανιστεί ο μύκητας, «γι’ αυτό και θα πρέπει να επιδείξουμε μεγάλη προσοχή στις φυτεύσεις, ιδίως εάν πρόκειται για δέντρα που έρχονται από άλλες περιοχές. Θα πρέπει να δημιουργήσουμε «καραντίνες», ώστε να περιορίσουμε τη μόλυνση. Να μην… πηγαινοέρχονται δέντρα από τη μία περιοχή στην άλλη. Ή έστω να υπάρχει έλεγχος ποια φυτά εισέρχονται και ποια φεύγουν από κάθε πόλη», εξηγεί ο Πάρις Γεωργακόπουλος.

Και μπορεί η πρωτεύουσα να είναι «καθαρή» από τον μύκητα που σκοτώνει τα πλατάνια, δεν συμβαίνει το ίδιο όμως σε πόλεις και χωριά της Ηπείρου, όπου από το 2010 το μεταχρωματικό έλκος τα αφανίζει. Όπως επισημαίνει η γεωπόνος της Περιφέρειας Ηπείρου Βάσω Παπαδημητρίου, τα σημαντικότερα προβλήματα εντοπίζονται στην Εθνική Οδό Άρτας – Ιωαννίνων αλλά και στους μεγάλους ποταμούς, όπως ο Αχέροντας και ο Λούρος: «Εδώ και περίπου μία δεκαετία αντιμετωπίζουμε αυτό το σοβαρό ζήτημα. Κάθε χρόνο απομακρύνουμε από την Εθνική Οδό περίπου 500 άρρωστα πλατάνια, πολλά από τα οποία είναι πολλών ετών. Μάλιστα, μέχρι πέρυσι κόβαμε τα ασθενή δέντρα και τα καίγαμε. Από φέτος, όμως, τα ξεραμένα δέντρα πηγαίνουν σε εργοστάσιο στα Γρεβενά, όπου γίνονται πέλετ».

Μεταδόθηκε από μολυσμένα μηχανήματα

Αγώνα δρόμου για να μην εξαπλωθεί ο μύκητας κάνει τα τελευταία χρόνια και ο Δήμος Ιωαννιτών, επικεντρώνοντας, μάλιστα, τις προσπάθειες γύρω από τη λίμνη. Όπως επισημαίνει ο προϊστάμενος της Δημοτικής Υπηρεσίας Πρασίνου Γιώργος Σαούγκος, το πιθανότερο είναι ο μύκητας να έφτασε στην Ήπειρο μέσω μολυσμένων μηχανημάτων από την Πελοπόννησο, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για τις εργασίες στην Εγνατία Οδό.

«Υπάρχουν χωριά που πήραν το όνομά τους από τους πλατάνους και πλέον δεν έχουν ούτε έναν, είναι σαν τοπία βγαλμένα από ταινία τρόμου. Στην περίπτωση του παραλίμνιου μετώπου η επιμόλυνση γίνεται υπόγεια με τη μεταφορά του μύκητα μέσω των ριζών. Οι κινήσεις που κάνουμε είναι προληπτικού χαρακτήρα, απολυμαίνοντας τα μηχανήματα όταν κλαδεύουμε και απομακρύνοντας τα νεκρά πλατάνια για να μην αποτελέσουν εστία επιμόλυνσης», συνεχίζει ο ίδιος.

Τα τελευταία δύο χρόνια, από τα συνολικά 300 μεγάλα πλατάνια που υπάρχουν στην παραλίμνια ζώνη, τα 45 χρειάστηκε να κοπούν, καθώς το 70% από αυτά ήταν άρρωστα, ενώ τα υπόλοιπα ήταν υγιή και έπρεπε να απομακρυνθούν για να μη συνεχιστεί η καταστροφική πορεία του μύκητα. Την ίδια στιγμή, πέριξ της πόλης των Ιωαννίνων ξεραίνονται 60-70 πλατάνια ετησίως. «Σύμφωνα με τις οδηγίες του Δασαρχείου, για δέκα χρόνια δεν μπορούμε να ξαναφυτέψουμε στο σημείο οποιαδήποτε ποικιλία πλατάνου, γι’ αυτό τα αντικαθιστούμε με δέντρα που αισθητικά προσομοιάζουν με τα πλατάνια, όπως η βελανιδιά ή το σφενδάμι».

(Πηγή: in.gr)

Συντάκτης: Μαρία Κοτοπούλη

Μια μέθοδος ευχάριστης εκγύμνασης που προσφέρει εκτόνωση και έκφραση μπορεί επίσης να προσφέρει ανακούφιση από το άγχος και τον χρόνιο πόνο αλλά και να ενισχύσει τη μνήμη σε ασθενείς με νόσο Αλτσχάιμερ

Αγχώδη συμπτώματα, χρόνιος πόνος και νόσος Αλτσχάιμερ μπορούν να ανακουφιστούν με το ίδιο καθημερινό φυσικό «φάρμακο», το οποίο φροντίζει παράλληλα να γυμναστούμε και να χάσουμε λίπος και δεν είναι άλλο από τον χορό.

Η Starre Vartan, μια επιστημονική συγγραφέας επισημαίνει και μια άλλη πτυχή χορού. Η ίδια σημειώνει στην Washington Post ότι ο χορός τη βοήθησε να περάσει τις δύσκολες και μοναχικές στιγμές κατά τη διάρκεια της πανδημίας, με τους ειδικούς να συμφωνούν ότι η ο χορός θα μπορούσε να επιφέρει θετικές επιδράσεις στον εγκέφαλο.

Ωστόσο, τα οφέλη του χορού δε σταματούν εκεί. Οι χορευτικές θεραπείες ναι μεν έχουν πολλά να προσφέρουν στο σώμα, όπως καλύτερη καρδιαγγειακή υγεία, μυϊκή ενδυνάμωση και καύση του λίπους, αλλά και σημαντικά οφέλη σε συναισθηματικό επίπεδο.

Πρόκειται για μια διαδικασία λύτρωσης, όπως εξηγεί η δρ Angela Grayson, πρόεδρος της American Dance Therapy Association: «Κάθε εμπειρία που είχαμε βιώσει την κρατάμε στο σώμα μας, επομένως μέσω της κίνησης, απελευθερώνεται κάθε ένταση από τους σφιγμένους μυς. Οι μύς κρατάνε και τις μνήμες και όταν κινούμαστε, μπορούμε και απελευθερωνόμαστε».

Παρόλο που και όταν χορεύετε μόνοι σας, βγαίνετε κερδισμένοι όσον αφορά τα παραπάνω οφέλη, αυτά πολλαπλασιάζονται όταν χορεύετε υπό την καθοδήγηση κάποιου ειδικά εκπαιδευμένου θεραπευτή χορού, καταλήγει η δρ. Angela Grayson.

Πώς διαφέρει όμως ο χορός από κάποια άλλη σωματική δραστηριότητα, όπως για παράδειγμα την ποδηλασία; Οι ξεχωριστές εμπειρίες του κάθε ατόμου, απαντάει η δρ. Jacelyn Biondo, ειδικός στη θεραπεία δημιουργικών τεχνών στο Πανεπιστήμιο Drexel, στη Φιλαδέλφεια, αναφέροντας ότι ο χορός επιτρέπει σε όλους να εκφραστούν μοναδικά και όχι απλώς να πάρουν μέρος σε μια μονότονη δραστηριότητα που ακολουθεί ένα συγκεκριμένο μοτίβο. Μάλιστα, σημειώνει ότι η θεραπεία του χορού έχει αποδείξει τον θετικό της αντίκτυπο σε άτομα που υποφέρουν από κατάθλιψη και άγχος, κάτι που είναι ήδη ευρέως γνωστό, ακόμα και ενάντια στα συμπτώματα της σχιζοφρένειας.

Μια μελέτη που πραγματοποιήθηκε το 2021 με επικεφαλής την δρ. Jacelyn Biondo ανέδειξε ότι οι ασθενείς με σχιζοφρένεια που συμμετείχαν σε θεραπείες χορού ήταν λιγότερο πιθανό να υποφέρουν από ακουστικές παραισθήσεις, συμπτώματα παράνοιας και παραληρηματική σκέψη σε σύγκριση με εκείνους που χρησιμοποιούσαν τακτική θεραπεία ομιλίας.

Επιπλέον, όσοι συμμετείχαν στην πιο δραστήρια μορφή της θεραπείας εξέφρασαν σε μεγαλύτερο βαθμό τα συναισθήματά τους και είχαν μειωμένα επίπεδα ψυχολογικής δυσφορίας.

(Πηγή: ygeiamou.gr)

Συντάκτης: Θοδωρής Διάκος

Το καθημερινό στρες δεν πρόκειται να μας αφήσει να ηρεμήσουμε, συνεπώς κάποιες φορές είναι και στο χέρι μας να βοηθήσουμε τον εαυτό μας.

Από όποια πλευρά και να το πιάσουμε, η ψυχική ηρεμία είναι ζήτημα περίπλοκο αυτές τις μέρες. Και δεν μιλάμε καν για το στρες της πανδημίας – όχι ότι τελείωσε η πανδημία, ούτε ότι χαλαρώσαμε αναγκαστικά, ίσως περισσότερο το στρες της πανδημίας να έγινε κομμάτι της καθημερινής ζωής πια. Μιλάμε όμως για τα απλά και καθημερινά, επειδή έχουν την τάση να μαζεύονται και να μην μας αφήνουν να κοιμόμαστε τα βράδια.

Πώς θα μπορέσουμε λοιπόν να καθαρίσουμε το μυαλό μας αποτελεσματικά από όλο αυτό τον φόρτο ευθυνών, εργασιών, συναναστροφών αλλά και αρνητικών σκέψεων;

Προσπαθούμε να μένουμε στο παρόν

Ο πιο εύκολος τρόπος να πελαγώσουμε στις σκέψεις μας είναι να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε το μέλλον, κάνοντας σενάρια και αναλύοντας σε υπερβολικό βαθμό πιθανότητες. Πολλές φορές χρειάζεται να συγκεντρωθούμε στο άμεσο. Φτιάξτε μια λίστα με τις δουλειές της ημέρας, χωρίς να βλέπετε πολύ μακριά στο μέλλον. Το να κάνετε μία-μία τις δουλειές και να τις σβήνετε από τη λίστα θα σας βοηθήσει σημαντικά να χαλαρώσετε.

Γράφουμε αυτά που νιώθουμε

Αν μέχρι τώρα σας φαινόταν περίεργη η ιδέα του να κρατάτε ημερολόγιο, ίσως να το ξανασκεφτείτε. Είναι ένα πολύ δυνατό εργαλείο που θα σας βοηθήσει να βάζετε τις σκέψεις σας σε μια σειρά και να ηρεμείτε όταν τις νιώθετε να γίνονται χάος. Επιπλέον, αν συνηθίζετε να γράφετε το βράδυ, είναι ένας καλός τρόπος να δημιουργήσετε μια ρουτίνα ύπνου, αλλά και να πέφτετε στο κρεβάτι χωρίς περιττές σκέψεις να σας βασανίζουν, μιας και θα τις έχετε ήδη εκφράσει κάπου.

Η μουσική πάντα βοηθά

Η μουσικοθεραπεία έχει αποδεδειγμένα οφέλη, αλλά τις περισσότερες φορές έχει να κάνει με συγκεκριμένη, χαλαρωτική μουσική. Αν πιστεύετε ότι χρειάζεστε κάτι τέτοιο, υπάρχουν αμέτρητες playlists που μπορούν να σας βοηθήσουν. Εναλλακτικά, προσπαθήστε να περνάτε περισσότερο χρόνο ακούγοντας την αγαπημένη σας μουσική, μιας και είναι ένας τρόπος να έρθετε σε επαφή με τα συναισθήματά σας χωρίς απαραίτητα να σκέφτεστε.

Κοιμόμαστε καλά

Είναι πολύ σημαντικό να φροντίσετε να κοιμάστε καλά και αρκετά, καθώς τα οφέλη ενός καλού ύπνου δεν έχουν να κάνουν μόνο με το σώμα, αλλά και με το πνεύμα. Προσπαθήστε να έχετε σταθερές ώρες που κοιμάστε και ξυπνάτε, και ο οργανισμός σας σύντομα θα συνηθίσει την νέα αυτή ρουτίνα.

Βγαίνουμε για περπάτημα

Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε όταν νιώθουμε ότι το κεφάλι μας είναι ένα χάος; Μια σύντομη βόλτα για να πάρουμε λίγο αέρα. Είναι τόσο κλισέ έκφραση, αλλά λειτουργεί. Και, ναι, γενικότερα η γυμναστική μπορεί να βοηθήσει πολύ (και εννοούμε ΠΟΛΥ) σε τέτοια ζητήματα. Φροντίστε να κάνετε λίγες ασκήσεις κάθε μέρα, ακόμα και το πρωί που ξυπνάτε. Δεν είναι λίγες οι έρευνες που έχουν δείξει πως η πρωινή γυμναστική είναι ιδιαίτερα ωφέλιμη.

Διατηρούμε τον χώρο μας καθαρό

Ένας χώρος που είναι ακατάστατος ή βρώμικος θα έχει άμεση επίδραση στην παραγωγικότητα και τη διάθεσή μας. Φροντίστε να τακτοποιείτε και να καθαρίζετε το σπίτι σας τακτικά, αλλά και τον χώρο της δουλειάς σας.

(Πηγή: iatronet.gr)