paidevo.gr

Η 71χρονη σήμερα συγγραφέας, ειδικευμένη στα αισθηματικά μυθιστορήματα με τίτλους όπως «Ο λάθος σύζυγος», απέρριπτε εξαρχής τις κατηγορίες
Dave Killen/The Oregonian via AP, Pool

Μία Αμερικανίδα συγγραφέας ρομαντικών βιβλίων από το Όρκεγκον των ΗΠΑ που, μεταξύ άλλων, είχε γράψει δοκίμιο με τίτλο «Πώς να δολοφονήσετε τον σύζυγό σας», κρίθηκε την Τετάρτη ένοχη από σώμα ενόρκων δικαστηρίου, για τον φόνο του άντρα της το 2018.

Έπειτα από οκτώ ώρες διαβουλεύσεων, οι ένορκοι έκριναν τη Νάνσι Κράμπτον Μπρόφι ένοχη για τον φόνο του Ντάνιελ Μπρόφι.

Η συγγραφέας, ειδικευμένη στα αισθηματικά μυθιστορήματα με τίτλους όπως «Ο λάθος σύζυγος», απέρριπτε εξαρχής τις κατηγορίες, διαβεβαιώνοντας ότι τα πλάνα από κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης που την εικόνιζαν κοντά στον τόπο του εγκλήματος την έδειχναν απλούστατα να ψάχνει έμπνευση για τα βιβλία της.

Όσο για ένα πιστόλι που λείπει, το όπλο του φόνου κατά την αστυνομία, είπε πως το αγόρασε για να έχει ρεαλισμό επόμενο βιβλίο που ετοίμαζε. Απέρριψε επίσης την κατηγορία πως δολοφόνησε τον σύζυγό της για να εισπράξει εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια από την ασφάλεια ζωής του.

Οι συνήγοροι υπεράσπισης της γυναίκας, 71 ετών, ανακοίνωσαν πως σκοπεύουν να ασκήσουν έφεση, σύμφωνα με την τοπική εφημερίδα The Oregonian.

Σύμφωνα με τους εισαγγελείς, η Νάνσι Κράμπτον Μπρόφι αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα τον Ιούνιο του 2018, όταν φέρεται να σκότωσε τον σύζυγό της με δυο σφαίρες στην καρδιά στη σχολή μαγειρικής όπου δίδασκε.

Μαθητές βρήκαν τον Ντάνιελ Μπρόφι, 63 ετών, να κείτεται στο δάπεδο αίθουσας διδασκαλίας.

Η σύζυγός του συνελήφθη τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς κι έκτοτε παραμένει προφυλακισμένη.

Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, ο εισαγγελέας Σον Όβερστριτ παρουσίασε τεκμήρια που δείχνουν, κατ’ αυτόν, ότι η κατηγορούμενη πράγματι διέπραξε τον φόνο.

«Δεν επρόκειτο απλά για θέμα χρημάτων. Το ζήτημα ήταν ο τρόπος ζωής που επιθυμούσε κι ο Νταν δεν μπορούσε να της προσφέρει», επιχειρηματολόγησε.

Στο εδώλιο, η Νάνσι Κράμπτον Μπρόφι αρνήθηκε τις κατηγορίες, διαβεβαιώνοντας πως τα οικονομικά της προβλήματα ήταν αρχαία ιστορία. «Οικονομικά, θα ήμουν πολύ καλύτερα αν ο Νταν ήταν ζωντανός, παρά αν ήταν νεκρός», κατέθεσε.

«Πού είναι το κίνητρο, σας ρωτάω; Οποιοσδήποτε εκδότης θα έβαζε τα γέλια και θα έλεγε ‘πιστεύω ότι πρέπει να τη δουλέψεις περισσότερο αυτή την ιστορία, έχει μια τεράστια τρύπα στη μέση’», πρόσθεσε.

Η διάρκεια της ποινής που θα επιβληθεί στη συγγραφέα δεν είναι ακόμη γνωστή.

Το δοκίμιο «Πώς να δολοφονήσετε τον σύζυγό σας» δεν απασχόλησε ποτέ τη δικαιοσύνη ως τη δίκη.

Το δοκίμιο ανέφερε πως τα πυροβόλα όπλα «κάνουν πολλή φασαρία, προκαλούν χαμό, κι απαιτούν ορισμένο βαθμό ικανότητας». Αλλά –κατέληγε το κείμενο–, «αυτό που ξέρω για τον φόνο είναι ότι ο καθένας και η καθεμία τον έχει μέσα του, αν πιεστεί αρκετά».

Οι κινήσεις που γέννησαν υποψίες

Η Νάνσι είχε αρνηθεί εξαρχής την κατηγορία, ωστόσο συνελήφθη λίγους μήνες μετά το θάνατο όταν το άλλοθί της, ότι βρισκόταν στο σπίτι του ζεύγους, κατέρρευσε.

Την ημέρα του θανάτου είχε γράψει στο Facebook: «Για τους φίλους και τους συγγενείς, έχω δυσάρεστα νέα. Ο άνδρας και καλύτερος φίλος μου, σεφ Dan Brophy σκοτώθηκε χθες το πρωί. Για όσους είστε κοντά μου και θέλετε να με πάρετε τηλέφωνο, έχετε δίκιο αλλά αυτή τη στιγμή παλεύω να συνειδητοποιήσω το παραμικρό».

Η κατηγορούμενη είχε γράψει το διήγημα «Πώς να σκοτώσεις τον άνδρα σου» το 2011

Λίγες ημέρες μετά τον φόνο, η συγγραφέας είχε απευθυνθεί στην αστυνομία προκειμένου να της προσκομίσουν ένα έγγραφο στο οποίο θα δήλωναν ότι η ίδια δεν είναι ύποπτη, προκειμένου να λάβει την ασφάλεια του συζύγου της, αξίας 40.000 δολαρίων. Σύμφωνα με τα έγγραφα, οι Αρχές έμαθαν αργότερα ότι το πραγματικό ύψος της ασφάλισης έφτανε το 1,5 εκατ. δολάρια.

(Πηγή: cnn.gr)

Συντάκτης: Μαργαρίτα Βεργολιά

Μοναδική ανεπτυγμένη χώρα όπου το δικαίωμα στην οπλοκατοχή παραμένει συνταγματικά κατοχυρωμένο, οι ΗΠΑ είναι μακράν η χώρα με τα περισσότερα πυροβόλα όπλα κατά κεφαλήν

Το μακελειό με τους 21 νεκρούς σε δημοτικό σχολείο της κοινότητας Ουβάλντε στο Τέξας ήταν η 30η ένοπλη επίθεση σε σχολείο πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στις ΗΠΑ για το 2022.

Εάν συμπεριληφθούν και οι υπόλοιπες βαθμίδες, οι επιθέσεις με πυροβόλα όπλα ανά την αμερικανική επικράτεια, με ή χωρίς νεκρούς, εκτιμάται ότι μόνο φέτος αγγίζουν τις 38.

Στις δύο δεκαετίες που ακολούθησαν το μακελειό στο λύκειο Κολουμπάιν, το 1999, έχουν καταγραφεί 11 μαζικοί πυροβολισμοί και εκατοντάδες ένοπλες επιθέσεις μικρότερης κλίμακας σε αμερικανικά εκπαιδευτικά ιδρύματα, σε όλες τις πολιτείες.

Γενικότερα, κανένα άλλο ανεπτυγμένο έθνος δεν έχει μαζικούς πυροβολισμούς στην ίδια κλίμακα ή συχνότητα όπως αυτοί που καταγράφονται επί αμερικανικού εδάφους.

Το φαινόμενο τείνει να γίνει ενδημικό κυρίως στις αμερικανικές πολιτείες με χαλαρό ή ακόμη και ευνοϊκό νομικό πλαίσιο ως προς την οπλοκατοχή και οπλοχρησία.

Πρόκειται για ένα «μαύρο» παγκόσμιο ρεκόρ των ΗΠΑ. Όμως δεν είναι καν το μόνο.

Σήμερα, είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο όπου η κατά κεφαλήν κατοχή (μη στρατιωτικών) όπλων ξεπερνά τον πληθυσμό της.

Είναι επίσης η μοναδική ανεπτυγμένη χώρα όπου το δικαίωμα οπλοκατοχής και οπλοφορίας είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο.

Υπάρχουν μόνο άλλες δύο στις οποίες ισχύει το ίδιο: η Γουατεμάλα και το Μεξικό.

Ένα εν ειρήνη έθνος… στα όπλα

Το δικαίωμα στην οπλοκατοχή και οπλοφορία αναφέρεται στη Δεύτερη Τροπολογία του αμερικανικού Συντάγματος, αν και αποτελεί εδώ και πάνω από δύο αιώνες αντικείμενο πολιτικής διαμάχης και διαφορετικών ερμηνειών.

Το αποτέλεσμα είναι σήμερα να αντιστοιχούν 120,5 όπλα σε κάθε 100 Αμερικανούς πολίτες, σύμφωνα με έρευνα της Small Arms Survey (SAS).

Το ελβετικό ινστιτούτο ερευνών υπολογίζει ότι οι Αμερικανοί (το 4,25% του παγκόσμιου πληθυσμού) κατέχουν περίπου το 46% των διαθέσιμων πυροβόλων όπλων μη στρατιωτικής χρήσης σε ολόκληρο τον κόσμο.

Έρευνα της Gallup τον Οκτώβριο του 2020 κατέδειξε ότι περίπου το 44% των ενηλίκων Αμερικανών πολιτών ζει σε νοικοκυριό όπου υπάρχει τουλάχιστον ένα όπλο.

Σχεδόν ένας στους τρεις είναι κάτοχοι, με ή χωρίς άδεια οπλοφορίας.

Εν μέσω μάλιστα της πανδημίας της COVID-19 και των lockdowns, μεταξύ Ιανουαρίου του 2019 και Απριλίου του 2021, περίπου 7,5 εκατομμύρια Αμερικανοί έγιναν νομίμως για πρώτη φορά κάτοχοι όπλων.

Η συντριπτική πλειονότητα (5,4 εκατομμύρια) δεν είχαν πριν όπλα στα σπίτια τους.

Με την αλλαγή στάσης, εκτιμάται ότι εξέθεσαν συνολικά σε κίνδυνο περισσότερα από 11 εκατομμύρια άτομα στα αμερικανικά νοικοκυριά, ανάμεσά τους πάνω από 5 εκατομμύρια παιδιά.

Περίπου οι μισοί από τους νέους κατόχους όπλων είναι γυναίκες και από 20% Αφροαμερικανοί και ισπανόφωνοι.

Όχι τυχαία -όπως καταγράφει τελευταία έκθεση του αμερικανικού υπουργείου Δικαιοσύνης– μόνο μέσα στο 2020 οι Αμερικανοί κατασκευαστές όπλων παρήγαγαν 11,3 εκατομμύρια πυροβόλα τα οποία προορίζονταν για το εμπόριο.

Συνολικά, η εγχώρια παραγωγή έφτασε την τελευταία 20ετία τα 139 εκατομμύρια όπλα, εκ των οποίων μόνο 7,5 εκατομμύρια εξήχθησαν.

Ακόμη μια ένδειξη, επισημαίνει η έκθεση, της σταθερά αυξανόμενης ζήτησης στις ΗΠΑ.

Ενδημική βία

Ως συνέπεια, στην ισχυρότερη σήμερα χώρα του πλανήτη καταγράφεται μακράν το υψηλότερο ποσοστό ανθρωποκτονιών με πυροβόλα όπλα.

Υπολογίζεται ότι 53 Αμερικανοί χάνουν καθημερινά τη ζωή τους από πυρά που δεν είναι αστυνομικά ή στρατιωτικά.

Το 79% των δολοφονιών είναι από επιθέσεις με πυροβόλο όπλο.

Μόνο φέτος τα καταγεγραμμένα περιστατικά μαζικών πυροβολισμών (με πάνω από τέσσερα θύματα, τραυματίες ή νεκρούς) φτάνουν τα 212: αναλογικά δηλαδή περισσότερα από ένα ημερησίως στους πέντε πρώτους μήνες του 2022.

Κάθε χρόνο από το 1990 έως το 2019 εν τω μεταξύ οι ΗΠΑ είχαν σταθερά τον μεγαλύτερο αριθμό αυτοκτονιών με χρήση πυροβόλου όπλου διεθνώς.

Μόνο το 2019 έφτασαν σε αριθμό τις 23.000 επί αμερικανικού εδάφους.

Πρόκειται για το 44% των αυτοκτονιών με όπλο σε ολόκληρο τον κόσμο.

Ειδικοί εκφράζουν τώρα φόβους για μεγάλη αύξηση των αποπειρών υπό το βάρος της ψυχολογικής πίεσης και της αβεβαιότητας των τελευταίων δύο χρόνων με την COVID-19.

Εκκλήσεις στο ρεπουμπλικανικό… κενό

«Για τ’ όνομα του Θεού, πότε θα ορθώσουμε το ανάστημά μας απέναντι στο λόμπι των όπλων;» διερωτήθηκε αγανακτισμένος ο Αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν σε διάγγελμά του μετά το  νέο μακελειό στο Τέξας.

«Είμαι αποκαρδιωμένος και κουρασμένος», τόνισε, καθώς καλούσε για πολλοστή φορά το διχασμένο Κογκρέσο να αναλάβει δράση για να σταματήσει η ενδημική ένοπλη βία.

Ζητούμενο ήταν και παραμένει η αυστηροποίηση των όρων οπλοκατοχής και οπλοχρησίας.

Όμως το ισχυρό λόμπι υπέρ της οπλοκατοχής NRA (National Rifle Assosiation) -που οι αρχές του Σαν Φρανσίσκο χαρακτήρισαν προ τριών ετών «εγχώρια τρομοκρατική οργάνωση»- διατηρεί στενούς δεσμούς με πολλά μέλη του Κογκρέσου. Και δη τους πιο σκληροπυρηνικούς Ρεπουμπλικανούς.

Ως εκ τούτου, πολλά φιλόδοξα νομοσχέδια για την επιβολή αυστηρότερων ελέγχων στην κατοχή και χρήση όπλων από τους Αμερικανούς πολίτες παραπέμπονται αρχικά στις καλένδες και εν τέλει στα σκουπίδια, ενώ το αίμα ρέει…

Τα δύο πιο πρόσφατα νομοσχέδια εγκρίθηκαν μόλις τον περασμένο Νοέμβριο από την (ελεγχόμενη από τους Δημοκρατικούς) Βουλή των Αντιπροσώπων.

Πρόκειται για τα Enhanced Background Checks Act of 2021 και Bipartisan Background Checks Act of 2021, που αφορούν σε ενίσχυση των ελέγχων για την πώληση και χρήση όπλων από άτομα που δεν έχουν άδεια οπλοφορίας.

Παρά τις λογικές παρεμβάσεις, αμφότερα έχουν μπει ουσιαστικά στην «κατάψυξη» από τους Ρεπουμπλικανούς στη Γερουσία.

Η προοπτική τελικής έγκρισής τους φαντάζει τώρα απίθανη, καθώς πλησιάζουν οι κρίσιμες ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου.

Οι Ρεπουμπλικανοί ποντάρουν τα «ρέστα» τους για να αποκτήσουν τον έλεγχο του Κογκρέσου και το τελευταίο που θα έκαναν θα ήταν να δυσαρεστήσουν τη συντηρητική εκλογική βάση τους: από τους πλέον ένθερμους υποστηρικτές της οπλοκατοχής.

Παρά το μακελειό στο Τέξας μάλιστα η NRA οργανώνει απτόητη  το ετήσιο συνέδριό της αυτό το Σαββατοκύριακο στο Χιούστον, ήτοι στην ίδια πολιτεία, στρώνοντας «κόκκινο χαλί» στους υψηλούς προσκεκλημένους της από την πιο σκληροπυρηνική πτέρυγα των Ρεπουμπλικανών.

Μεταξύ τους συγκαταλέγονται ο πρώην πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής του Τέξας Τεντ Κρουζ και ο Ρεπουμπλικανός κυβερνήτης της πολιτείας, Γκρεγκ Άμποτ.

Στην επίσημη ιστοσελίδα του εν τω μεταξύ το πανίσχυρο λόμπι επαίρεται για τη συνοδευτική του συνεδρίου έκθεση «έκτασης πάνω από 14 στρέμματα με τα τελευταία μοντέλα όπλων και εξοπλισμού».

(Πηγή: in.gr)

Γυναίκα κοιμάται GETTY IMAGES/ISTOCKPHOTO

Νέα έρευνα έδειξε ότι η κλιματική κρίση έχει επιπτώσεις ακόμα και στις ώρες ύπνου. Προβλέπει πως η αύξηση της θερμοκρασίας θα οδηγήσει σε απώλειες 50 έως 58 ώρες ύπνου το χρόνο μέχρι το 2099.

Οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο είναι πιθανό να χάσουν 50 έως 58 ώρες ύπνου το χρόνο μέχρι το 2099 λόγω της κλιματικής κρίσης, όπως αποκάλυψε νέα μελέτη.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν βραχιολάκια με εσωτερικούς μετρητές επιτάχυνσης για να μετρήσουν τη διάρκεια του ύπνου και τον χρόνο ύπνου σε περισσότερους από 47.000 ενήλικες σε 68 χώρες για ένα μέσο όρο έξι μηνών για μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό One Earth.

Οι ενήλικες θα πρέπει να κοιμούνται επτά έως εννέα ώρες, σύμφωνα με το Εθνικό Ίδρυμα Ύπνου. Η πιθανότητα να κοιμηθείς λιγότερο από επτά ώρες αυξήθηκε κατά 3,5% εάν οι ελάχιστες εξωτερικές θερμοκρασίες τη νύχτα υπερέβαιναν τους 25 βαθμούς Κελσίου σε σύγκριση με τη βασική θερμοκρασία των5 έως 10 βαθμών Κελσίου, διαπίστωσε η μελέτη. «Η απώλεια ύπνου κατά 3,5% μπορεί αρχικά να μοιάζει με μικρός αριθμός, αλλά αθροίζεται», είπε ο Άλεξ Αγκοστίνι, λέκτορας στο τμήμα δικαιοσύνης και κοινωνίας στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Αυστραλίας στην Αδελαΐδα στο CNN.

Όταν οι ενήλικες δεν λαμβάνουν τη συνιστώμενη ποσότητα ύπνου, μπορεί να έχουν προβλήματα συγκέντρωσης, είπε ο Αγκοστίνι. Οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις μπορεί να περιλαμβάνουν αυξημένο κίνδυνο για ορισμένα προβλήματα υγείας, όπως καρδιαγγειακές και γαστρεντερικές παθήσεις, είπε.

“Πολλοί από εμάς έχουμε ξενυχτήσει σε κάποιο στάδιο της ζωής μας – φανταστείτε να το κάνουμε επί οκτώ. Πώς θα νιώθατε;” είπε ο Αγκοστίνι.

Μια νύχτα με θερμοκρασία πάνω από 30 βαθμούς Κελσίου μειώνει τον χρόνο ύπνου κατά περίπου ένα τέταρτο της ώρας ανά άτομο, δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Κέλτον Μάινορ, υποψήφιος διδάκτορας στο Κέντρο Κοινωνικών Δεδομένων της Κοπεγχάγης στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης.

Ωστόσο, οι ηλικιωμένοι έχασαν διπλάσια ποσότητα ύπνου ανά βαθμό θερμοκρασίας που ανέβαινε σε σύγκριση με τους νεαρούς ή μεσήλικες ενήλικες. Επιπλέον, η απώλεια ύπνου ήταν τρεις φορές μεγαλύτερη για τους ηλικιωμένους σε περιοχές με χαμηλότερο εισόδημα σε σύγκριση με τις περιοχές με υψηλότερο εισόδημα, είπε. Οι γυναίκες επηρεάστηκαν επίσης περίπου 25% περισσότερο από την άνοδο της θερμοκρασίας από τους άνδρες, πρόσθεσε η Μάινορ.

Οι άνθρωποι προσαρμόζονται δύσκολα στη ζέστη

Οι ερευνητές βρήκαν επίσης στοιχεία ότι οι άνθρωποι που ζουν σε θερμότερα κλίματα χάνουν περισσότερο ύπνο ανά βαθμό σε σύγκριση με εκείνους σε ψυχρότερα κλίματα και ότι οι άνθρωποι προσαρμόζονται καλύτερα σε ψυχρότερα κλίματα παρά σε θερμότερα. Αυτή η μεγαλύτερη απώλεια ύπνου σε πιο ζεστά μέρη υποδηλώνει ότι οι άνθρωποι δεν μπορούν εύκολα να προσαρμοστούν σε υψηλότερες θερμοκρασίες, είπε η Μάινορ.

Καθώς οι θερμοκρασίες συνεχίζουν να αυξάνονται λόγω της υπερθέρμανσης του πλανήτη, η Μίνορ προέβλεψε ότι η απώλεια ύπνου θα αυξηθεί με ταχύτερο ρυθμό σε περιοχές που έρχονται ήδη αντιμέτωπες με θερμά κλίματα σε σύγκριση με εκείνες που δεν έχουν.

Ούτε ο κόσμος φαινόταν να προσαρμόζεται στη ζέστη: Η ποσότητα ύπνου που έλαβαν οι άνθρωποι τον πρώτο μήνα του καλοκαιριού όταν οι άνθρωποι ήταν λιγότερο εξοικειωμένοι με τη ζέστη και τον τελευταίο μήνα του καλοκαιριού που οι άνθρωποι ήταν περισσότερο εξοικειωμένοι με αυτήν έδειξε ότι έχασαν σχεδόν το την ίδια ποσότητα ύπνου, σύμφωνα με τη Μάινορ.

Αυτή η ομοιότητα στο πως χάνουν ύπνο έδειξε ότι οι άνθρωποι δεν μπορούν να προσαρμοστούν σε υψηλότερες θερμοκρασίες με την πάροδο του χρόνου, όπως είπε. Επιπλέον, τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι άνθρωποι δεν φαινόταν να ανακτούν τον ύπνο που έχασαν κατά τη διάρκεια μιας ζεστής νύχτας για δύο εβδομάδες μετά την απότομη αύξηση της θερμοκρασίας, συνέχισε.

Το κόστος των υψηλότερων θερμοκρασιών

Οι άνθρωποι περνούν περίπου το ένα τρίτο της ζωής τους στον ύπνο, ωστόσο ένας αυξανόμενος αριθμός ανθρώπων δεν κοιμάται αρκετά, επισημαίνει η Μάινορ. Το ένα τρίτο των ενηλίκων στις Ηνωμένες Πολιτείες αναφέρει ότι συνήθως κοιμάται λιγότερο από τις συνιστώμενες επτά έως εννέα ώρες, σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ.

«Πολλοί από εμάς δεν κοιμόμαστε ήδη αρκετά και η προσθήκη των προβλημάτων ύπνου που σχετίζονται με την υπερθέρμανση του πλανήτη θα μπορούσε να έχει σοβαρές συνέπειες για την υγεία και την ευημερία μας», είπε ο Αγκοστίνι.

«Όταν οι άνθρωποι αρχίζουν να κοιμούνται, η θερμοκρασία του πυρήνα του σώματός τους πέφτει» είπε. «Όταν η θερμοκρασία περιβάλλοντος είναι πιο ζεστή, καθιστά πιο δύσκολο να κρυώσει, κάτι που μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα να αποκοιμηθείς» εξήγησε.

Ο κλιματισμός μπορεί να επιτρέπει στους ανθρώπους να προσαρμοστούν στις υψηλότερες θερμοκρασίες, αλλά δεν είναι μια αξιόπιστη, μακροπρόθεσμη λύση, είπε ο Αγκοστίνι.

Οι άνθρωποι που ζουν σε χώρες με χαμηλότερο εισόδημα έχουν λιγότερη πρόσβαση στον κλιματισμό, κάτι που θα μπορούσε να ενισχύσει το χάσμα των ανισοτήτων, είπε η Μάινορ.

Επιπλέον, τα κλιματιστικά απελευθερώνουν εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, οι οποίες φυσικά αυξάνουν την υπερθέρμανση του πλανήτη, είπε ο Αγκοστίνι.

«Η μεγαλύτερη και καλύτερη λύση στο πρόβλημα είναι η χρήση φιλικού προς το περιβάλλον σχεδιασμού κτιρίων και η εφαρμογή άλλων αλλαγών για τη βελτίωση του ζητήματος της υπερθέρμανσης του πλανήτη», είπε στο τέλος.

(Πηγή: news247.gr)

Συντάκτης: Άννα Παπαδομαρκάκη

Χωρίς πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας και με ένα σύστημα με αναχρονιστικό τεχνολογικό εξοπλισμό, οι Έλληνες καλούνται να λύσουν τα προβλήματα υγείας τους σε έναν αγώνα μετ’ εμποδίων – Χάρτης με τις ανάγκες υγείας σχεδιάζεται στο υπουργείο Υγείας

Επτά από τις 15 πρώτες περιφέρειες της Ευρώπης όπου οι ανάγκες των ασθενών δεν καλύπτονται είτε γιατί οι υπηρεσίες υγείας είναι πολύ ακριβές, είτε γιατί οι μονάδες υγείας βρίσκονται πολύ μακριά ή έχουν μεγάλη λίστα αναμονής, είναι ελληνικές περιφέρειες, ενώ στις ενδιάμεσες θέσεις οι περιφέρειες που αντιμετωπίζουν το αντίστοιχο πρόβλημα, βρίσκονται στην Αλβανία, την Εσθονία, τη Ρουμανία ή απομακρυσμένες περιοχές της Φινλανδίας.

Στις περιφέρειες αυτές σχεδόν το 14% του πληθυσμού βλέπει οι ιατρικές του ανάγκες να μην μπορούν να καλυφθούν με αποτέλεσμα να επιβαρύνεται δυσανάλογα ο οικογενειακός προϋπολογισμός ή η ποιότητα ζωής των ασθενών.

Στη χώρα μας, παρότι ο πληθυσμός που δεν μπορεί να καλύψει τις ανάγκες υγείας που αντιμετωπίζει μειώθηκε στο μισό από το 2016 ως το 2020, από το 13,1% στο 6,5%, αντίστοιχα, εντούτοις η Ανατολική  Μακεδονία – Θράκη, παραμένει στη 2^η θέση στην Ευρώπη από πλευράς ακάλυπτων ιατρικών αναγκών και το πρόβλημα αφορά σχεδόν το 11% του πληθυσμού της περιοχής. Στην ίδια κατάσταση βρίσκονται επίσης το Βόρειο και το Νότιο Αιγαίο, καθώς και η βόρεια Ελλάδα συνολικά με ποσοστό 9,2% του πληθυσμού.

Τα σχετικά στοιχεία της Ε.Ε. δείχνουν παράλληλα πως το ΕΣΥ διατηρεί τον ελάχιστο απαραίτητο εξοπλισμό ιατρικής τεχνολογίας, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να εξυπηρετηθούν γρήγορα οι νοσηλευόμενοι ή οι εξωτερικοί ασθενείς που καταφεύγουν στον ιδιωτικό τομέα, ο οποίος έχει τουλάχιστον τριπλάσια δυναμικότητα σε ιατρικό εξοπλισμό για αξονικές, μαγνητικές και PET/CT τομογραφίες, μαστογραφίες και ακτινοθεραπεία.

Καθώς τα παραπάνω δεδομένα αφορούν την περίοδο πριν την πανδημία, το υπουργείο Υγείας, έχοντας να αντιμετωπίσει πολύ χειρότερες επιδόσεις του ΕΣΥ εξαιτίας του κοροναϊού και της απομάκρυνσης των ασθενών από το σύστημα υγείας συνολικά κατά την τελευταία διετία και πλέον, προωθεί τώρα την δημιουργία «χάρτη υγείας» με στόχο να εντοπιστούν οι όποιες ελλείψεις και να ξεκινήσει σταδιακά η αποκατάστασή τους, αυτή τη φορά όμως βάσει συγκεκριμένων δεικτών ποιότητας.

Το εγχείρημα έχει στόχο να αναδειχθούν οι ανάγκες σε επίπεδο περιφερειών και να αποτιμηθούν οι πολιτικές υγείας που εφαρμόζονται στην κατεύθυνση κάλυψης των αναγκών υγείας, αλλά και η καθιέρωση συγκεκριμένων δεικτών που θα προσδιορίζουν την ποιότητα των υπηρεσιών που παρέχονται.

Οι δείκτες υγείας που θα εξετασθούν, περιλαμβάνουν κατ΄ αρχήν τα εξής:

1. Μη καλυπτόμενες ιατρικές ανάγκες
2. Ενδονοσοκομειακή δαπάνη
3. Ίδιες/άμεσες πληρωμές για δαπάνες υγείας
4. Μέσος χρόνος ενδονοσοκομειακής νοσηλείας, ημέρες
5. Κλίνες μακροχρόνιας νοσηλείας/ 100.000 κατοίκους
6. Κλίνες οξείας περίθαλψης/ 100.000 κατοίκους
7. Διαθεσιμότητα βαρέος ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού
8. Άτομα στα οποία έχει παρασχεθεί φροντίδα σε κοινότητα/στο σπίτι/σε οίκο ευγηρίας
9. Ποσοστό ατόμων στο πρώτο πεμπτημόριο εξισορροπημένου εισοδήματος (20% των πολιτών με το χαμηλότερο εισόδημα) με δηλωμένες ακάλυπτες ανάγκες για υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης είτε λόγω οικονομικών φραγμών, χρόνου αναμονής ή διανυκτερεύσεων
10. Αριθμός κατοίκων ανά έναν γενικό ιατρό ανά περιφέρεια/περιφερειακή ενότητα
11. Αριθμός γυναικών ανά γυναικολόγο, ανά περιφέρεια/περιφερειακή ενότητα
12. Έλλειψη γιατρών ανά 100.000 κατοίκους
13. Έλλειψη νοσηλευτών ανά 100.000 κατοίκους
14. Προσδόκιμο ζωής κατά τη γέννηση
15. Παιδική θνησιμότητα
16. Προτεραιοποίηση ειδικευμένου προσωπικού/ κλινών με βάση την επίπτωση ασθενειών (π.χ. ισχαιμική καρδιοπάθεια, εγκεφαλικό επεισόδιο, καρκίνος του πνεύμονα)
17. Κλίνες ΜΕΘ / 100.000 κατοίκους
18. Κλίνες Μακροχρόνιας Φροντίδας / 100.000 κατοίκους.

Την αναζήτηση των παραπάνω δεικτών έχει αναλάβει το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, το οποίο όμως σύμφωνα με τις προδιαγραφές του σχετικού έργου, μπορεί παράλληλα να παρουσιάζει επιπλέον δείκτες οι οποίοι θα μπορούσαν να ενισχύσουν περαιτέρω τις προτεινόμενες επενδύσεις ΕΣΠΑ και θα μπορούσαν να βελτιώσουν τους στόχους και τις κατευθύνσεις των πολιτικών υγείας.

Πρόσθετα στοιχεία που θα μπορέσουν να αξιοποιηθούν αφορά:

• Υπηρεσίες/Μονάδες Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (υποδομές, προσωπικό, νοσολογική κίνηση, εξοπλισμό υγείας)
• ΤΟΜΥ & ΚΟΜΥ (προσωπικό – υποδομές κ.ά.)
• Δημόσια Νοσοκομεία (όπως προσωπικό, νοσολογική κίνηση, νοσοκομειακές κλίνες και βαρύς εξοπλισμός υγείας)
• Ασθενοφόρα ΕΚΑΒ (προσωπικό + οχήματα)
• Υποδομές τηλεϊατρικής (e Health) Δομές Μακροχρόνιας Φροντίδας Υγείας
• Κέντρα Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης
• Δομές υγείας σε προσωρινούς τόπους διαμονής Μεταναστών ή/και Προσφύγων
• Δομές Ψυχικής Υγείας (προσωπικό, υποδομές, κλίνες ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης)
• ΚΟΙΣΠΕ
• Αντιμετώπιση εξαρτήσεων.

Τα δεδομένα που θα προκύψουν θα χρησιμοποιηθούν για ενίσχυση της ισότιμης πρόσβασης στην περίθαλψη, αλλά και την ενίσχυση της ανθεκτικότητας του συστήματος υγείας, ξεκινώντας από την πρωτοβάθμια περίθαλψη και καταλήγοντας ακόμη και στη μετάβαση από την ιδρυματική φροντίδα στη φροντίδα της οικογένειας και της τοπικής κοινότητας, όταν πρόκειται για υπηρεσίες μακροχρόνιας περίθαλψης.

(Πηγή: in.gr)

Εκτιμάται ότι τουλάχιστον 130 χώρες έχουν ελλείψεις γιατρών και πάνω από 150 ελλείψεις νοσηλευτών και μαιών.

Περισσότεροι από 43 εκατομμύρια επιπρόσθετοι γιατροί, νοσηλευτές, φαρμακοποιοί, οδοντογιατροί και άλλοι υγειονομικοί απαιτούνται για να ικανοποιηθεί ο στόχος της καθολικής κάλυψης των αναγκών υγείας σε όλο τον κόσμο, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις μιας νέας επιστημονικής μελέτης, της πιο ολοκληρωμένης του είδους της μέχρι σήμερα.

Οι ερευνητές από το διεθνούς φήμης αμερικανικό Ινστιτούτο Μετρήσεων και Αξιολόγησης της Υγείας (ΙΗΜΕ) της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ουάσιγκτον στο Σιάτλ, με επικεφαλής την επίκουρη καθηγήτρια ‘Ανι Χάακενσταντ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «The Lancet», εκτιμούν ότι τα μεγαλύτερα κενά σε υγειονομικό προσωπικό υπάρχουν κατά σειρά στην υποσαχάρια Αφρική, στη νότια Ασία, στη βόρεια Αφρική και στη Μέση Ανατολή.

Ελλείψεις

Εκτιμάται ότι τουλάχιστον 130 χώρες έχουν ελλείψεις γιατρών και πάνω από 150 ελλείψεις νοσηλευτών και μαιών.

Το 2019 (τελευταία διαθέσιμα παγκόσμια στοιχεία) υπήρχαν στον κόσμο περίπου 104 εκατ. υγειονομικοί, εκ των οποίων 12,8 εκατ. γιατροί, 29,8 εκατ. νοσηλευτές και μαίες, 4,6 εκατ. οδοντογιατροί και 5,2 εκατ. φαρμακοποιοί. Η μέση παγκόσμια πυκνότητα γιατρών υπολογίστηκε σε 16,7 ανά 10.000 άτομα του πληθυσμού και των νοσηλευτών-μαιών σε 38,6 ανά 10.000 κατοίκους.

Για να καλυφθεί τουλάχιστον σε ποσοστό 80% ο στόχος κάλυψης των ιατρικών-νοσοκομειακών αναγκών του παγκόσμιου πληθυσμού (με βάση τον διεθνή Δείκτη Καθολικής Υγειονομικής Κάλυψης), εκτιμάται ότι θα χρειαστούν ακόμη, ανά 10.000 κατοίκους, τουλάχιστον 20,7 γιατροί, 70,6 νοσηλευτές-μαίες, 8,2 οδοντογιατροί και 9,4 φαρμακοποιοί. Συνολικά υπάρχει κενό τουλάχιστον 6,4 εκατ. γιατρών, 30,6 εκατ. νοσηλευτών-μαιών, 3,3 εκατ. οδοντιάτρων και 2,9 εκατ. φαρμακοποιών.

Η μέση πυκνότητα γιατρών κυμαίνεται από μόνο 2,9 ανά 10.000 κατοίκους στην υποσαχάρια Αφρική έως 38,3 ανά 10.000 στην κεντρική και ανατολική Ευρώπη. Στους νοσηλευτές και στις μαίες η πυκνότητα κυμαίνεται από 152,3 ανά 10.000 κατοίκους στην Αυστραλασία έως 37,4 στη Νότια Αμερική, όπου σε επίπεδο χωρών ξεχωρίζει η Κούβα με 84,4 ανά 10.000, έναντι μόνο 2,1 στη γειτονική Αϊτή.

Η μελέτη επισημαίνει ότι στους παράγοντες που συμβάλλουν στις ελλείψεις, είναι η μετανάστευση των υγειονομικών σε άλλες χώρες με περισσότερες ευκαιρίες εργασίας, οι πόλεμοι και οι πολιτικές αναταραχές, η βία κατά των υγειονομικών, τα ανεπαρκή κίνητρα για εκπαίδευση και παραμονή κ.α. Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι «τα ευρήματα δείχνουν πόσο ανεπαρκώς προετοιμασμένος ήταν ο κόσμος, όταν η πανδημία Covid-19 σάρωσε την ανθρωπότητα, επιβαρύνοντας τα συστήματα υγείας που ήδη είχαν ελλείψεις εργαζομένων πρώτης γραμμής».

Τι γίνεται στην Ελλάδα

Για την Ελλάδα, η μελέτη εκτιμά ότι το 2019 υπήρχε πυκνότητα 47,6 γιατρών ανά 10.000 κατοίκους και καμία έλλειψη, πυκνότητα 49,1 νοσηλευτών-μαιών ανά 10.000 κατοίκους και έλλειψη 19,7 ανά 10.000 κατοίκους (ή 20.339 σε απόλυτο αριθμό), πυκνότητα 9,6 οδοντιάτρων ανά 10.000 κατοίκους και καμία έλλειψη, ενώ για το φαρμακευτικό προσωπικό πυκνότητα 8,6 ανά 10.000 κατοίκους και έλλειψη 5,6 ανά 10.000 (ή 5.761 σε απόλυτο αριθμό).

(Πηγή: in.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Συντάκτης: Βέτα Μεγάλου

Από την επίθεση στο Columbine ΑΡ

Η πολύνεκρη επίθεση στο Τέξας με θύματα 19 παιδιά και δύο δασκάλους είναι η τελευταία σε μια σειρά επιθέσεων σε αμερικανικά σχολεία τις τελευταίες δεκαετίες. Και είναι η δεύτερη φονικότερη από το 1988.

Πρόκειται επίσης για την 188η επίθεση από το 1970, σύμφωνα με ανάλυση δεδομένων των New York Times που βασίζεται σε στοιχεία του Naval Postgraduate School’s Center for Homeland Defense and Security.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, οι επιθέσεις σε δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια είναι εκατοντάδες ενώ οι νεκροί συνολικά υπερβαίνουν τους 200. Σε αυτόν τον αριθμό δεν συμπεριλαμβάνονται οι δράστες των επιθέσεων, που αυτοκτόνησαν ή πυροβολήθηκαν θανάσιμα απο την αστυνομία.

Sandy Hook: 26 νεκροί

Η επίθεση σε σχολείο με τα περισσότερα θύματα σημειώθηκε το 2012 στο Νιουτάουν του Κονέκτικατ στις 14 Δεκεμβρίου του 2012. Μετά τη δολοφονία της μητέρας του, ο 20χρονος Adam Lanza σκοτώνει 26 ανθρώπους, στο σχολείο Sandy Hook. Ανάμεσά στα θύματα είναι 20 παιδιά 6 – 7 ετών. Ο δράστης στη συνέχεια αυτοκτόνησε.

Απο την επίθεση στο Sundy Hook AP

Marjory Stoneman Douglas High School: 17 νεκροί

Στις 14 Φεβρουαρίου του 2018, ένας 19χρονος, ο Nikolas Cruz εισβάλει στο Marjory Stoneman Douglas High School στο Πάρκλαντ της Φλόριντα και ανοίγει πυρ με ημιαυτόματο τουφέκι εναντίον μαθητών και καθηγητών. 17 άνθρωπο άφησαν την τελευταία τους πνοή ενώ ο δράστης συνελήφθη.

Marjory Stoneman Douglas High School AP

Columbine High School: 13 νεκροί

Τον Απρίλιο του 1999 δύο μαθητές λυκείου, 17 και 18 ετών, εισέβαλαν στο λύκειο Columbine στο Κολοράντο και άνοιξαν πυρ, σκοτώνοντας 12 συμμαθητές τους και έναν δάσκαλο. Τραυμάτισαν άλλους 24 και συνέχεια αυτοκτόνησαν.

Το  αρχικό τους σχέδιο, ήταν να προκαλέσουν έκρηξη με φιάλες προπανίου που βρίσκονταν στην καφετέρια του σχολείου. Οι αρχές εκτίμησαν ότι αν πυροδοτούσαν τους αυτοσχέδιους εκρηκτικούς θα σκοτώνονταν το σύνολο των μαθητών του σχολείου.

Columbine High School AP

Santa Fe High School: 10 νεκροί

Στις 18 Μαϊου 2018, δέκα άνθρωποι -8 μαθητές και δύο καθηγητές- βρίσκουν το θάνατο από τα πυρά ενός 17χρονου μαθητή. Άλλοι 13 τραυματίζονται ενώ ο δράστης συλλαμβάνεται.

Santa Fe High School AP

Red Lake Senior High School: 8 νεκροί

Στις 21 Μαρτίου 2005 ο 16χρονος Jeff Weise σκοτώνει τον παππού του, αστυνομικό, και τη σύντροφό του στο σπίτι τους στη Μινεσότα. Στη συνέχεια και αφού άρπαξε τα όπλα του παππού του και το αλεξίσφαιρο γιλέκο του πήγε στο σχολείο όπου είχε φοιτήσει για μερικούς μήνες.

Ο 16χρονος άνοιξε πυρ και σκότωσε 8 ανθρώπους και τραυμάτισε άλλους πέντε. Στη συνέχεια αυτοκτόνησε σε μια από τις αίθουσες του σχολείου.

Red Lake Senior High School ΑP

(Πηγή: news247.gr)

Απώλεια όρασης, βαρηκοΐα και μείωση της οστικής μάζας προκάλεσε σε έναν έφηβο η αποκλειστική κατανάλωση junk food. Από την ηλικία των 14 ετών που άρχισε να εμφανίζει συμπτώματα κούρασης έως τα 17 του μειώθηκε προοδευτικά η όραση του και η οπτική του οξύτητα έπεσε στο 1/10 (δηλαδή έβλεπε το 1/10 από ό,τι βλέπει ένας άνθρωπος χωρίς προβλήματα όρασης), ενώ ήδη στα 15 του είχε παρουσιάσει νευροαισθητήριο βαρηκοΐα. Το αγόρι, επί πέντε συνεχή χρόνια τρεφόταν με τηγανητές πατάτες, τσιπς, ζαμπόν, λουκάνικα και ψωμί και τίποτα άλλο.

Το περιστατικό, που συνέβη στο Μπρίστολ, παρουσιάστηκε σήμερα από τον οφθαλμίατρο – επιμελητή στο Ναυτικό Νοσοκομείο Αθηνών Γεώργιο Καραστατήρα, στο πλαίσιο του 55ου Πανελλήνιου Οφθαλμολογικού Συνεδρίου, που διοργανώνει η Οφθαλμολογική Εταιρεία Βορείου Ελλάδος (19-21 Μαΐου), στη Θεσσαλονίκη.

O κ. Καραστατήρας ανέφερε ότι ο ίδιος αντιμετώπισε το περιστατικό αυτό κατά τη διάρκεια της εξειδίκευσής του στο Oφθαλμολογικό Νοσοκομείο του Πανεπιστημίου του Bristol και ότι μετά μία σειρά εξετάσεων στις οποίες υποβλήθηκε ο έφηβος στη διάρκεια τριών χρόνων διαπιστώθηκε ότι η απώλεια της όρασης οφειλόταν στην αποκλειστική διατροφή του με junk food.

«Το παιδί, όταν ήταν 14 ετών, είχε εμφανίσει συμπτώματα κόπωσης. Η μητέρα του ανέφερε στον γενικό γιατρό ότι το αγόρι ήταν “επιλεκτικό στη διατροφή” αλλά δεν έπαιρνε κάποια συστηματική αγωγή. Το ιστορικό του ήταν ελεύθερο και δεν είχε προβλήματα, δεν είχε αλλεργίες και ήταν φυσιολογικά υγιής. Από τις εξετάσεις που έκανε ο γενικός γιατρός, βρέθηκε ότι είχε μακροκυτταρική αναιμία και έλλειψη βιταμίνης Β12. Επίσης εξετάστηκε για τον ενδογενή παράγοντα, οι τρανσαμινάσες του ήταν αρνητικές και ο γιατρός του έδωσε ενέσιμη βιταμίνη Β12 και διατροφικές οδηγίες», ανέφερε ο κ. Καραστατήρας.

Έναν χρόνο αργότερα, το παιδί παρουσίασε νευροαισθητήρια βαρηκοΐα και παραπέμφθηκε σε ΩΡΛ. Η μαγνητική εγκεφάλου στην οποία υποβλήθηκε δεν έδειξε δομικές ανωμαλίες. «Τότε ήταν που ανέφερε ότι είχε και κάποια συμπτώματα όρασης και παραπέμθηκε στο οφθαλμίατρο, ο οποίος τον εξέτασε και βρήκε φυσιολογική την όρασή του χωρίς κάποια προβλήματα. Όταν έφτασε σε ηλικία 17 ετών ανέφερε ότι έχει πολύ σημαντική απώλεια όρασης. Ο γενικός γιατρός τον έστειλε σε εξειδικευμένο οφθαλμίατρο και τότε βρέθηκε ότι η όρασή του ήταν 20/200 (γύρω στο 1/10 αυτού που βλέπει ένας άνθρωπος χωρίς προβλήματα όρασης) και επίσης είχε μειωμένη χρωματική αντίληψη 8/17.

Είχε πλήρη οφθαλμική κινητικότητα, η ωχρά ήταν φυσιολογική, το οπτικό νεύρο έδειξε ότι είχε κάποιες αλλοιώσεις αρχικά και είχε κεντρικό σκότωμα (δηλαδή έβλεπε σκοτεινά σημεία) στα οπτικά πεδία. Η νευρολογική εξέταση ήταν φυσιολογική. Αποφασίστηκε να γίνει και μία περαιτέρω διερεύνηση με ηλεκτροδιαγνωστικό έλεγχο, ο οποίος έδειξε αμφοτερόπλευρη οπτική νευροπάθεια.

Η μαγνητική εγκεφάλου που επαναλήφθηκε δεν έδειξε να έχει κάποιο άλλο πρόβλημα και έγινε και γενετικός έλεγχος για την οπτική νευροπάθεια Leber και δεν βρέθηκε κάποιο άλλο θέμα. Στη συνέχεια έγινε περαιτέρω έλεγχος και από τη γενική αίματος βρέθηκε μακροκυττάρωση, φυσιολογική φερριτίνη, φυλλικό οξύ και ηπατική λειτουργία. Οι εξετάσεις έδειξαν ότι ίσως να είχε λειτουργική έλλειψη βιταμίνης Β12», πρόσθεσε ο κ. Καραστατήρας.

Το παιδί δεν ήταν υπέρβαρο, ήταν 65 κιλά και είχε ύψος 1,72, δεν έκανε χρήση αλκοόλ, καπνού ή ναρκωτικών και η μητέρα του έλεγε ότι δεν μπορούσε να τρώει τροφές που είχαν κάποιες περίεργες υφές. «Τότε είπαμε να δούμε τη διατροφή του και διαπιστώσαμε ότι τα τελευταία πέντε χρόνια το μόνο που έτρωγε ήταν μια μερίδα πατάτες τηγανητές από το Fish & Chips, πατατάκια, μια φέτα ψωμί ζαμπόν και λουκάνικα. Έτρωγε μόνο αυτά και τίποτα άλλο.

Βλέποντας όλα αυτά κάναμε κι έναν περαιτέρω έλεγχο, που έδειξε ότι είχε χαμηλά επίπεδα χαλκού και σεληνίου, υψηλό ψευδάργυρο, εμφανώς χαμηλή βιταμίνη D και επίσης είχε και οστεοπενία. Έγιναν και βιοψίες του πεπτικού συστήματος που βρέθηκαν φυσιολογικές. Του δώσαμε συμπληρώματα διατροφής, τον παραπέμψαμε και στην υπηρεσία ψυχικής υγείας και είδαμε ότι η όρασή του σταθεροποιήθηκε, αλλά δεν βελτιώθηκε. Αυτά συνέβησαν από το 2017 μέχρι το 2020 που τον είδα εγώ», ανέφερε ο κ Καραστατήρας.

Ως κύριες αιτίες της οπτικής νευροπάθειας, ο κ. Καραστατήρας ανέφερε τη δυσαπορρόφηση, τα φάρμακα, τη φτωχή διατροφή, τον αλκοολισμό, την ανεπάρκεια βιταμινών του συμπλέγματος Β και σιδήρου.

«Όταν έχουμε μια ανεξήγητη απώλεια της όρασης πρέπει να βάζουμε και την τροφική οπτική νευροπάθεια στη διαφοροδιάγνωσή μας, ειδικά όταν ο ασθενής ακολουθεί φτωχή δίαιτα άσχετα αν είναι παχύσαρκος ή όχι. Η διατροφική οπτική νευροπάθεια είναι πιθανόν αναστρέψιμη, αν διαγνωστεί νωρίς. Αν όμως παραμείνει αθεράπευτη, μπορεί να προκαλέσει μόνιμη απώλεια όρασης», κατέληξε ο κ. Καραστατήρας.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η απουσία του ενζύμου επηρεάζει τη διέγερση του εγκεφάλου, πιθανολογώντας ότι αυτό μειώνει την ικανότητα του βρέφους να ξυπνά ή να ανταποκρίνεται στο εξωτερικό περιβάλλον.

Σημαντική πρόοδο στην πρόληψη και αποφυγή των αιφνίδιων θανάτων νεογνών πιστεύουν ότι πέτυχαν οι επιστήμονες.

Η νέα μελέτη που διεξήχθη με δείγματα από 722 παιδιά, εκ των οποίων τα 655 ήταν υγιή, τα 26 είχαν χάσει τη ζωή τους από Σύνδρομο Αιφνίδιου Βρεφικού Θανάτου (SIDS) και τα 41 βρέφη είχαν πεθάνει από άλλες αιτίες, έδειξε ότι ένας βιοχημικός δείκτης του αίματος πιθανόν να συνδέεται με το SIDS.

Ειδικότερα, τα δείγματα αίματος από τα παιδιά που έχασαν τη ζωή τους, συγκρίθηκαν με αντίστοιχα δείγματα υγειών παιδιών, με τους επιστήμονες να διαπιστώνουν ότι η δραστηριότητα του ενζύμου βουτυρυλοχολινεστεράση (BChE), ήταν σημαντικά χαμηλότερη στα μωρά που πέθαναν από SIDS σε σύγκριση με τα ζωντανά βρέφη και άλλους θανάτους βρεφών.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η απουσία του ενζύμου επηρεάζει τη διέγερση του εγκεφάλου, πιθανολογώντας ότι αυτό μειώνει την ικανότητα του βρέφους να ξυπνά ή να ανταποκρίνεται στο εξωτερικό περιβάλλον.

«Μέχρι τώρα δεν γνωρίζαμε τι προκαλεί την έλλειψη διέγερσης. Τώρα που ξέρουμε ότι εμπλέκεται η BChE μπορούμε να αρχίσουμε να αλλάζουμε την έκβαση για αυτά τα μωρά και να κάνουμε το SIDS παρελθόν», δήλωσε η Χάρινγκτον και συνέχισε: «Ένα φαινομενικά υγιές μωρό που πέφτει για ύπνο και δεν ξυπνάει είναι ο εφιάλτης κάθε γονέα και μέχρι τώρα δεν υπήρχε κανένας απολύτως τρόπος να γνωρίζουμε ποιο βρέφος θα υποκύψει».

Η τραγωδία της ερευνήτριας

Επικεφαλής της έρευνας ήταν η δρ. Κάρμελ Χάρινγκτον από το νοσοκομείο Παίδων Westmead της Νέας Νότιας Ουαλίας, η οποία βίωσε και η ίδια την τραγωδία πριν 29 χρόνια.

Τότε, έχασε τον δικό της γιο στον ύπνο του, με την ίδια να βάζει σκοπό να εντοπίσει το λόγο που οδηγεί τα βρέφη στον θάνατο.

«Κανείς δεν μπορούσε να μου εξηγήσει τι ακριβώς είχε συμβεί. Απλώς είπαν ότι ήταν μια τραγωδία. Αλλά ήταν μια τραγωδία που δεν ταίριαζε καλά στον επιστημονικό μου εγκέφαλο» σημείωσε η δρ. Κάρμελ Χάρινγκτον.

(Πηγή: in.gr)

Συντάκτης: Βαγγέλης Στεργιόπουλος

Η συγγραφέας Έλλη Αλεξίου γεννήθηκε στις 22 Μαΐου 1894 στο Ηράκλειο της Κρήτης

Όμως ο μπαμπάς δεν ερχόταν

Η Αγγελικούλα, μόλις άνοιξε τα μάτια της το πρωί, ξαναθυμήθηκε τη χθεσινή κουβέντα της μαμάς τους, ακριβώς όπως τους τα είχε πει αποβραδίς: «…γιορτές και να μη με ζητήσουν μήτε για πλύσιμο… μήτε για άσπρισμα… άλλο πια δεν έχει. Θα πάω να σταθώ στην οδός Αιόλου, να διακονέψω…»

Πάντα της ξενοδούλευε, γιατί ο άντρας της –πλανόδιος ντενεκετζής που ήταν– τι να βγάλει, και πού να φτάσουν, μα τώρα που είχε απομείνει μονάχη, ακόμα χειρότερα. «Θα σταθώ στην οδός Αιόλου… και θα σας πάρω και σας. Τα σκολειά κλειστά είναι. Θα χαζέψετε και τον κόσμο… Θα δείτε τα πράματα που θα ’χουν απλωμένα από δω κι από κει… μπορεί να βρεθεί και κανείς χριστιανός να σας δώσει και καμιά δεκάρα…»

– Πότε, μαμά, θα πάμε στην οδός Αιόλου; ρώτησε η Αγγελικούλα.

– Θα λέμε και τα κάλαντα της εξορίας; ρώτησε κι ο Πέτρος τη μαμά του.

– Να τα λέτε.

Κι ο Πέτρος άρχισε να σιγοτραγουδά από κει που ήταν ξαπλωμένος:

Αρχημηνιά‑ά κι α‑αρχή χρο-νιά,
είν’ ο μπαμπάς, χρόνους εννιά
στη μα‑ στη μαύ‑ρην εξορία…
συ ’σαι αρχό‑ συ ’σαι αρχόντισσα κυρία…

– Θ’ αργήσουμε, μαμά, ακόμα;

Η Αγγελικούλα βιαζότανε να φύγουν.

– Εμ τώρα είναι ακόμα πρωί… Καλά καλά δεν έφεξε. Θα πάμε άμα σφίξει* ο κόσμος.

– Και πότε θα σφίξει ο κόσμος;

– Άμα βγει ο ήλιος.

– Κι αν δε βγει ο ήλιος, δε θα πάμε; ρώτησε ο Πέτρος.

– Τι να κάνουμε από τέτοιαν ώρα; Να ξεπαγιάσουμε άδικα;

– Τα παιγνίδια όμως, ας είναι και πρωί, δεν είναι στα τζάμια; ξανάπε ο Πέτρος. Αν μαζέψεις, μαμά, πολλά λεφτά, και μας δώσουν και μας από τα κάλαντα, θα μου πάρεις, μαμά, κείνο το σιδερόδρομο που σου ’λεγα;

Ήταν ένας σιδερόδρομος που έπιανε όλη τη βιτρίνα! Τα παιδιά, στα σκολειά, στα διαλείμματα, όλο για το σιδερόδρομο μιλούσαν. Διηγούνταν πώς κάνει γύρους. Πώς ανάβουν και σβήνουν τα ηλεκτρικά του. Πώς έχει σειρά τα βαγόνια. Ανεβοκατεβαίνει στα βουνά, χωρίς να γκρεμίζεται. Περνάει κι ένα ποτάμι πάνω από μια γέφυρα και ύστερα!… τρυπώνει σ’ ένα τρυπημένο βουνό… και χάνεται!… Μα σε λίγο… να σου τον και ξετρυπώνει από την άλλη μεριά της βιτρίνας, και ξαναρχίζει τα ίδια…

– Αυτά τα παιγνίδια είναι ακριβά! Δεν μπορούμε να τ’ αγοράσουμε μεις…

– Άμα πιάσουμε πολλά λεφτά;

– Όσα και να πιάσουμε… δεν μπορούμε.

– Πότε θα μπορέσουμε;

– Άμα έρθει ο μπαμπάς σου.

– Πότε θα ’ρθει ο μπαμπάς μου;

– Άμα τον αφήσουν οι κακοί ανθρώποι.

– Θα τον αφήσουν πριν από την Πρωτοχρονιά;

– Ναι… ναι… πριν από την Πρωτοχρονιά.

– Κι άμα έρθει, θα μου πάρει το σιδερόδρομο;

– Ναι… ναι…

– Να του το πεις όμως και συ…

– Ναι… ναι… θα του το πω.

-.-

Στην οδό Αιόλου κόντεψαν να χαθούν. Ο Πέτρος έψαχνε να βρει το σιδερόδρομο, κι η Αγγελικούλα είδε μια κούκλα, που στεκόταν πίσω από το τζάμι και κουνούσε το κεφάλι της δεξιά κι αριστερά, κι ανοιγόκλεινε τα μάτια της, και σταμάτησε, γιατί ήθελε να τη δει καλά.

– Αν δεν έχετε το νου σας, να το ξέρετε, πως θα χαθούμε. Εγώ θα στέκουμαι εδώ σε τούτη τη γωνιά. Μην ξεμακρύνετε… Και να ’στε πιασμένοι χέρι χέρι…

– Άντε να πάμε να βρούμε το σιδερόδρομο, είπε ο Πέτρος στην Αγγελικούλα, και ύστερα ξαναγυρίζομε.
Μπρος από τη βιτρίνα, που ήταν ο σιδερόδρομος, είχαν μαζευτεί ένα σωρό παιδιά. Κι όλα φώναζαν:

– Κοιτάτε! Τώρα θ’ ανεβεί, θα το δείτε, σ’ αυτό το ψηλό βουνό.

– Θα περάσει και το ποτάμι… πάνω από τη γέφυρα…

– Κοίτα το μηχανικό πώς κάνει.

– Τώρα θ’ ανάψει το πράσινο φως και θα σβήσει το κόκκινο.

– Θα μου τον αγοράσει ο μπαμπάς μου, είπε το παιδί ενός καθηγητή, τώρα στις γιορτές, που θα τους δώσουν δύο μισθούς…

– Εγώ θα πω στο νονό μου, είπε ένα αδυνατούλικο, χλομό αγοράκι, να μου τον αγοράσει, που είναι σωφέρης.*

– Η θεία μου η μικρή, είπε της μαμάς μου, πως θα βάλουν όλοι τους, ο θείος ο Νικόλας, κι ο θείος μου που ’χει το περίπτερο, να μου τον αγοράσουν…, είπε ένα άλλο παιδί.

– Εμάς, ξεθαρρεύτηκε ο Πέτρος, θα μας τον αγοράσει ο μπαμπάς μας…

Τα παιδιά στράφηκαν και πρόσεξαν τα δυο φτωχοντυμένα αδέλφια. Ο Πέτρος φορούσε μαύρο σακάκι μπαλωμένο στους αγκώνες και το γιακά, και στο λαιμό μαύρο κασκόλ, και καφέ γάντια, που βγαίναν όξω τα δυο πρώτα δάχτυλα. Η Αγγελικούλα δε φαινόταν τι φορούσε. Ήταν διπλοτυλιγμένη μέσα σ’ ένα μποξά* σκούρο, σφιχτοδεμένο κάτω από τα χέρια, μ’ ένα κορδόνι. Τα παπούτσια τους –αρβυλάκια– ήτανε βουτηγμένα στη λάσπη, καθώς είχαν κάμει πεζή όλο το δρόμο, από του Ζωγράφου ως την οδό Αιόλου.

– Τι δουλειά κάνει ο μπαμπάς σου; ρώτησε τον Πέτρο το παιδί του καθηγητή.

– Είναι εξορία, μα θα ’ρθει πριν από την Πρωτοχρονιά.

– Ξέρεις πόσο κάνει ο σιδερόδρομος; του λέει. Για να μου τον αγοράσει ο μπαμπάς μου, θα δώσει το μισό μισθό, απ’ αυτόν που θα τους δώσουν για τις γιορτές.

-.-

Η Αγγελικούλα με τη μαμά και τον Πέτρο πήγαν και την άλλη μέρα στην οδό Αιόλου, και την παράλλη. O Πέτρος, κρατώντας την Αγγελικούλα από το χέρι, τραβούσε ίσια για τη βιτρίνα που ήταν ο σιδερόδρομος. Είχε το φόβο μην πάνε καμιά μέρα και βρούνε άδεια τη βιτρίνα. Κ’ ύστερα; Σαν έρθει ο μπαμπάς; Αν είναι πουλημένος ο σιδερόδρομος;

Τα βράδια, άμα χτυπούσε η οξώπορτα της μάντρας, τ’ αδέρφια συνερίζονταν* ποιο να προλάβει ν’ ανοίξει πρώτο.

– Πώς θα καταλάβουμε πως είναι ο μπαμπάς μας;

– Από το γέλιο του.

– Εκείνος θα μας γνωρίσει;

– Ναι, ναι…

– Μα αφού δε μας ξέρει.

– Θα σας γνωρίσει από τη φωτογραφία που του στείλαμε.

Μα οι μέρες περνούσαν. Πέρασε κι η Πρωτοχρονιά. Κόντευαν τα Φώτα, κι ο μπαμπάς δεν ερχόταν. Ευτυχώς που κι ο σιδερόδρομος δεν είχε φύγει από τη βιτρίνα. Πολλά παιγνιδάκια, που κάνανε συντροφιά στο σιδερόδρομο, χάνονταν μέρα με τη μέρα. Κάτι σερβίτσια του τσαγιού, κάτι επιπλάκια, που στέκαν όρθια από δω κι από κει, μέσα στα κουτιά τους, πουλήθηκαν. Έλειψε κι η αρκούδα, που κοίταζε με τόση προσήλωση τα παιδιά, έφυγε και το αεροπλάνο, που κρεμόταν από ψηλά και, μόλις το κούρντιζαν, έφερνε γύρους. Όμως ο σιδερόδρομος έμενε πάντα στη θέση του. Μόνο πως άμα πέρασε η Πρωτοχρονιά, δεν περπατούσε πια. Είχε σταματήσει ακριβώς πάνω από τη γέφυρα. Και τα φώτα του δεν αναβοσβήνανε. Φαινόταν κι αυτός σα στενοχωρημένος.

– Αν ερχόταν ο μπαμπάς μας από την εξορία, είπε ο Πέτρος, θα μας τον είχε αγοράσει. Κανένας όμως μπαμπάς δεν ήρθε από την εξορία. Δεν τους άφησαν οι κακοί άνθρωποι.

– Εμένα δεν μου τον πήρε ο μπαμπάς, γιατί δεν τους δώσανε τον άλλο μισθό.

– Ο νονός μου, είπε και το αδυνατούλικο αγοράκι, είπε στη μαμά μου πως είναι καλύτερα να μου αγοράσει μια φανέλα, γιατί έχω πλευρίτη. Ξέρεις πώς πονάω, άμα παίρνω ανάσα;

– Η θεία μου η μικρή, κι ο θείος μου ο Νικόλας, κι ο άλλος που ’χει το περίπτερο, είπε και το άλλο παιδί, μ’ αγόρασαν καλύτερα τούτο το παλτό… γιατί το περσινό μου ήταν λιωμένο, μα και δε με χωρούσε κιόλας.

Κι ο σιδερόδρομος κι αυτός ήταν πολύ στενοχωρημένος. Γιατί αυτός είχε έρθει στον κόσμο μόνο και μόνο για να δώσει χαρά στα παιδιά, και τώρα αντί χαρά, τους είχε δώσει στενοχώρια.

Για όλους ήτανε φέτος πολύ στενόχωρες οι γιορτές.

– Μα του χρόνου, θα δείτε, είπε η μαμά, στα δυο λυπημένα παιδιά της. Όλα θα ’χουν αλλάξει… θα ’χουν φύγει οι κακοί ανθρώποι, κι οι καλοί μπαμπάδες θα μας έχουν έρθει, θα ’χουν γεμίσει τα έρημα, τα ορφανεμένα μας τα σπίτια…

*Προς διευκόλυνσή σας: σφίξει σημαίνει αυξηθεί ή πληθύνει, σωφέρης είναι ο οδηγός, μποξάς είναι το χοντρό μάλλινο σάλι, συνερίζονταν σημαίνει συναγωνίζονταν.

Το ανωτέρω διήγημα, γραμμένο το 1954, προέρχεται από το βιβλίο της Έλλης Αλεξίου «Προσοχή συνάνθρωποι», που κυκλοφόρησε το 1978 (εκδόσεις Καστανιώτη). Στο βιβλίο αυτό περιλαμβάνονται διηγήματα που αναφέρονται στην περίοδο της Κατοχής, της Αντίστασης και των εξοριών.
-.-

Η συγγραφέας Έλλη Αλεξίου γεννήθηκε στις 22 Μαΐου 1894 στο Ηράκλειο της Κρήτης. Το 1911 ήλθε στην Αθήνα για να σπουδάσει και να γίνει δασκάλα.

Στα κατοπινά χρόνια άρχισε να ασχολείται με τη λογοτεχνική γραφή, αλλά και να προσεγγίζει σταδιακά την κομμουνιστική ιδεολογία, επηρεασμένη σαφώς από τις διώξεις που υφίσταντο όσοι είχαν πρωτοστατήσει στην εκπαιδευτική αναγέννηση που είχε οραματιστεί ο Δημήτρης Γληνός.

Η Αλεξίου πρωτοεμφανίστηκε στο χώρο των γραμμάτων το 1923 δημοσιεύοντας το διήγημά της «Ο Φραντζέσκος» στο περιοδικό Φιλική Εταιρία του Φώτη Κόντογλου.

Το 1928 έγινε μέλος του ΚΚΕ και το 1934 ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών.

Επί Κατοχής η Αλεξίου έλαβε μέρος στον αντιστασιακό αγώνα μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ Λογοτεχνών.

Το 1945, με υποτροφία της γαλλικής κυβέρνησης, μετέβη για σπουδές στο Παρίσι (παρακολούθησε μαθήματα στη Σορβόννη), όπου παρέμεινε έως το 1949.

Ακολούθησε μια μακρά περίοδος αυτοεξορίας σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, έως το 1962, έτος επιστροφής της στην Ελλάδα.

Η Αλεξίου υπηρέτησε την εκπαίδευση στην Ελλάδα και το εξωτερικό από διάφορες θέσεις επί τέσσερις και πλέον δεκαετίες.

Λόγω του ξεκάθαρου πολιτικού προσανατολισμού της και της ιδεολογικής στράτευσής της η Αλεξίου υπέστη επανειλημμένες διώξεις, φυλακίστηκε και στερήθηκε την ελληνική ιθαγένεια.

Μέχρι το θάνατό της, στις 28 Σεπτεμβρίου 1988, ήταν παρούσα σε όλες τις πολιτιστικές και πνευματικές εκδηλώσεις του ΚΚΕ.

Το μεγάλο σε έκταση και πολύπλευρο έργο της Αλεξίου περιλαμβάνει μυθιστορήματα, διηγήματα, παιδικά βιβλία, θεατρικά έργα, εκπαιδευτικά δοκίμια, ανθολογίες για την ποίηση της Αντίστασης, μεταφράσεις και μελέτες.

(Πηγή: in.gr)

Οι… ίπποι της Stephanie AP PHOTO/MICHAEL PROBST

Λόγω της αύξησης των καυσίμων, άλλοι πάνε στη δουλειά με τα πόδια, άλλα με τα Μέσα και άλλοι με ποδήλατο. Ωστόσο, για την 33χρονη Stephanie από τη Γερμανία, το κάρο ήταν μονόδρομος.

Η διαδρομή της Stephanie Kirchner προς τη δουλειά της έγινε πιο χρονοβόρα, αλλά, όπως λέει η ίδια, φθηνότερη. Η 33χρονη από τη Γερμανία άφησε το SUV της στο σπίτι και μεταπήδησε σε πραγματική… ιπποδύναμη.

Η Kirchner, ιδιοκτήτρια φάρμας εκτροφής και εκπαιδεύτρια αλόγων, αποκαλύπτει ότι αποφάσισε πως δεν μπορεί να συνεχίσει να κινείται με το αυτοκίνητο, μετά την εκτίναξη των τιμών των καυσίμων μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

«Επειδή υποψιάστηκα ότι η συγκομιδή του σανού και όλα τα υπόλοιπα θα γίνουν πολύ, πολύ πιο ακριβά, είπα “πρέπει να εξοικονομήσουμε λίγα χρήματα”», τονίζει η ίδια.

Όπως γράφει η washingtonpost, η γυναίκα, μαζί με το κάρο και τα δυο της άλογα, διανύει καθημερινά μια διαδρομή περίπου 6 χλμ από το σπίτι της στη δυτική Γερμανία, μέχρι την εργασία της. Αυτό μετατρέπει τη διάρκεια της διαδρομής από 10-15 λεπτά σε μία ώρα.

Ωστόσο, η ίδια υπολογίζει ότι, λαμβάνοντας υπόψη πόσα καύσιμα καταναλώνει το Toyota SUV της, εξοικονομεί περίπου 250 ευρώ το μήνα.

Η άμαξά της είναι ιδιαίτερα δημοφιλής σε παιδιά και μεγάλους. Η γυναίκα αναγνωρίζει ότι η απάντησή της στην ακρίβεια και την αύξηση των τιμών των καυσίμων δεν είναι για όλους.

«Δεν μπορώ να βάλω ένα άλογο σε ένα γκαράζ», λέει. «Νομίζω ότι πολύ περισσότεροι αναβάτες αλόγων θα το έκαναν αν δημιουργούνταν ευκαιρίες για τα άλογα», συνεχίζει η ίδια.

(Πηγή: news247.gr)

REUTERS/THOMAS MUKOYA

Δεν είναι εύκολο για τους επιστήμονες να μελετήσουν σε βάθος τις συμπεριφορές των ελεφάντων στη φύση, αλλά με τη βοήθεια του YouTube αποκάλυψαν ότι τα γιγαντόσωμα ζώα φαίνεται να θρηνούν και αυτά, ατομικά ή ομαδικά, για τον θάνατο των συγγενών και συντρόφων τους.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη βιολόγο Σαντζίτα Σάρμα Ποκαρέλ του Κέντρου Οικολογικών Επιστημών του Ινδικού Ινστιτούτου Επιστήμης και του Smithsonian Conservation Biology Institute, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στην επιθεώρηση «Royal Society Open Science», εντόπισαν στο YouTube 39 βίντεο που εμφανίζουν 24 περιπτώσεις θρηνητικής συμπεριφοράς από ασιατικούς ελέφαντες από το 2010 έως το 2021.

Μεταξύ άλλων, εμφανίζονται ελέφαντες (πιθανώς γονείς) που μυρίζουν και αγγίζουν το πρόσωπο του νεκρού ζώου, που βγάζουν κραυγές πάνω από τον νεκρό, που προσπαθούν με την προβοσκίδα και τα πόδια τους να κουνήσουν και να ζωντανέψουν το σώμα ενός νεκρού νεαρού ελέφαντα, που έχουν συγκεντρωθεί γύρω από το άψυχο σώμα σαν να παρηγορούν τη μητέρα, που χαϊδεύουν με την προβοσκίδα τους απαλά και παρηγορητικά το κεφάλι ενός στενού συγγενούς ή φίλου του νεκρού ζώου, που φαίνεται να κάνουν ένα είδος αγρυπνίας πάνω από τον νεκρό και να κοιμούνται γύρω από αυτόν, θηλυκοί ελέφαντες (πιθανώς μητέρες) που μετακινούν με την προβοσκίδα τους τα νεκρά ελεφαντάκια μεταφέροντάς τα μέσα στο δάσος επί μέρες κ.ά.

Η νέα μελέτη είναι μέρος μίας ολοένα αυξανόμενης τάσης των επιστημόνων να χρησιμοποιούν βίντεο που έχουν ανεβάσει κατά καιρούς στο YouTube διάφοροι χρήστες, προκειμένου να μάθουν έτσι περισσότερα πράγματα για συμπεριφορές των ζώων, οι οποίες σπάνια ή ποτέ δεν παρατηρούνται σε ζωολογικούς κήπους. Αυτό αφορά, μεταξύ άλλων, το πεδίο της λεγόμενης συγκριτικής θανατολογίας, δηλαδή του τρόπου που τα ζώα αντιδρούν στον θάνατο. Έως τώρα υπήρχαν κυρίως ανεκδοτολογικές αναφορές, αλλά όχι μία επιστημονική καταγραφή τους, όπως έγινε τώρα στους ελέφαντες.

Θρηνητικού τύπου συμπεριφορές έχουν παρατηρηθεί και σε άλλα ζώα (χιμπατζήδες, καμηλοπαρδάλεις, δελφίνια, φάλαινες κ.ά.), αν και παραμένει υπό συζήτηση σε ποιο βαθμό τα ζώα θρηνούν με την ανθρώπινη έννοια, κάτι που πάντως θεωρείται πιθανό. Η Ποκαρέλ δήλωσε ότι «ως άνθρωπος, όταν βλέπω έναν ελέφαντα να αντιδρά με αυτόν τον τρόπο, θεωρώ ότι είναι συναισθηματικά δεμένος με τον νεκρό, αλλά ως επιστήμονες πρέπει να το αποδείξουμε».

Οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν, ασφαλώς, σε ποιο βαθμό οι ελέφαντες και άλλα ζώα αντιλαμβάνονται την έννοια του θανάτου ως κάτι διαφορετικό από την απλή απουσία ενός μέλους του κοπαδιού. Από την άλλη πλευρά, και στους ανθρώπους ο θάνατος -πρωτίστως- γίνεται αντιληπτός ως απουσία.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

Όπως ανέφεραν οι επιστήμονες πρόκειται για την πρώτη φορά που φυτά από τη Γη φυτρώνουν και αναπτύσσονται σε χώμα ενός άλλου πλανήτη.

Μπορεί να ακούγεται εξωπραγματικό, αλλά επιστήμονες έχουν καταφέρει να καλλιεργήσουν φυτά σε χώμα από τη Σελήνη χρησιμοποιώντας δείγματα που συλλέχθηκαν από τις αμερικανικές αποστολές Apollo.

Όπως ανέφεραν οι επιστήμονες πρόκειται για την πρώτη φορά που φυτά από τη Γη φυτρώνουν και αναπτύσσονται σε χώμα ενός άλλου πλανήτη.

Αυτό θα μπορούσε να θέσει τα θεμέλια για την καλλιέργεια φυτών στο φεγγάρι με απώτερο σκοπό την εξασφάλιση τροφής και οξυγόνου.

Τι έδειξαν τα πειράματα

Τα πειράματα έδειξαν πόσο δύσκολο είναι για ορισμένα φυτά να αναπτυχθούν σε σεληνιακό ρεγόλιθο, ή έδαφος, το οποίο είναι πολύ διαφορετικό από αυτά της Γης.

Το φυτό Arabidopsis για παράδειγμα αντιμετώπισε πρόβλημα στην προσαρμογή του στο σεληνιακό έδαφος.

Οι ρίζες του ήταν λιγοστές και χρειάστηκε περισσότερος χρόνο για να αναπτυχθούν διογκωμένα φύλλα σε σύγκριση με το ίδιο είδος που καλλιεργήθηκε σε ηφαιστειακή τέφρα.

Μερικά από τα φυτά του σεληνιακού εδάφους εμφάνισαν κοκκινωπά και μαύρα σημάδια μαύρες, ένα εξωτερικό σημάδι στρες.

Η μελέτη που περιγράφει λεπτομερώς το πείραμα των φυτών δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Communications Biology.

Η έρευνα πάνω στο θέμα θα μπορούσε να βοηθήσει τους ερευνητές να προσδιορίσουν έναν πιο αποτελεσματικό τρόπο καλλιέργειας φυτών σε σεληνιακό χώμα.

(Πηγή: in.gr)

Μία γυναίκα στο Νέο Δελχί περιμένει το λεωφορείο έχοντας καλύψει με μαντήλι το πρόσωπό της για να προστατευτεί από το νέφος που υπάρχει στην πόλη και οδηγεί πολλές φορές σε λήψη μέτρων όπως το κλείσιμο των σχολείων. – REUTERS/SAUMYA KHANDELWAL

Η ρύπανση ευθυνόταν για τον πρόωρο θάνατο εννέα εκατομμυρίων ανθρώπων το 2019, αποκαλύπτει μελέτη που δημοσιεύει η επιθεώρηση Lancet, απολογισμός που δεν βελτιώθηκε, κυρίως λόγω της κακής ποιότητας του αέρα και της μόλυνσης από χημικές ουσίες, ειδικά μόλυβδο.

Τέσσερα χρόνια μετά την πρώτη μελέτη του είδους, η κατάσταση παρέμεινε πρακτικά αμετάβλητη: περίπου ο ένας πρόωρος θάνατος στους έξι στον κόσμο οφείλεται στη ρύπανση, στηλιτεύει η Επιτροπή για τη Ρύπανση και την Υγεία του Lancet. Η ρύπανση και τα ανθρωπογενή απορρίμματα που μολύνουν τον αέρα, το νερό και τη γη σκοτώνουν σπανίως άμεσα, όμως βρίσκονται πίσω από πολλές σοβαρές ασθένειες — καρδιακές παθήσεις, καρκίνους, αναπνευστικά προβλήματα, οξείες διάρροιες…

«Οι συνέπειες για την υγεία παραμένουν τεράστιες και οι χώρες με χαμηλά και μεσαία εισοδήματα υφίστανται το μεγαλύτερο βάρος», συνοψίζει ο βασικός συγγραφέας και συνδιευθυντής της επιτροπής Ρίτσαρντ Φούλερ. Σε αυτές συγκεντρώνεται το 92% των θανάτων και το μεγαλύτερο μέρος των οικονομικών ζημιών εξαιτίας του προβλήματος.

«Η προσοχή και η χρηματοδότηση ελάχιστα αυξήθηκαν από το 2015, παρά την τεκμηριωμένη αύξηση των ανησυχιών του κοινού ως προς τη ρύπανση και τις συνέπειές της στην υγεία», στηλιτεύει. Μολονότι οι πρόωροι θάνατοι που αποδίδονται σε μορφές μόλυνσης που συνδέονται με την ακραία φτώχεια μειώθηκαν, αυτοί που αποδίδονται στη ρύπανση του αέρα και στη μόλυνση από χημικές ουσίες αυξήθηκαν.

«Ο αντίκτυπος της ρύπανσης στην υγεία παραμένει πολύ μεγαλύτερος από αυτούς των πολέμων, της τρομοκρατίας, της ελονοσίας, του HIV, της φυματίωσης, των ναρκωτικών και του αλκοόλ» και «ο αριθμός των θανάτων εξαιτίας της ρύπανσης ανταγωνίζεται αυτόν εξαιτίας του καπνίσματος», υπογραμμίζει.

Το 2019, στη μόλυνση του αέρα αποδόθηκαν 6,7 εκατομμύρια θάνατοι, σε αυτή του νερού 1,4 εκατ., στη μολυβδίαση 900.000. «Το γεγονός ότι η κατάσταση με τον μόλυβδο χειροτέρεψε, ειδικά στις πιο φτωχές χώρες, ότι αυξήθηκε ο αριθμός των θανάτων, είναι φρικιαστικό», τόνισε ο κ. Φούλερ στο Γαλλικό Πρακτορείο.

Η έκθεση σε τοξικές ουσίες μπορεί εξάλλου να προκαλέσει καθυστέρηση στη νοητική ανάπτυξη των παιδιών. Αν και η θνησιμότητα εξαιτίας της ρύπανσης στα νοικοκυριά (που συνδέεται με την καύση καυσίμων, τα προβλήματα στην ύδρευση ή στην υγιεινή) υποχώρησε, ιδιαίτερα στην Αφρική, οι πιο «σύγχρονες» μορφές μόλυνσης σκοτώνουν περισσότερους απ’ ό,τι πριν από 20 χρόνια. Το 2000, οι πρόωροι θάνατοι που οφείλονταν στη ρύπανση του αέρα ανέρχονταν σε 2,9 εκατ., το 2019 υπολογίζεται πως έφθασαν τα 4,5 εκατ..

Τα μικροσωματίδια και το όζον στον αέρα, η έκθεση στον μόλυβδο και καρκινογόνες ουσίες στον χώρο εργασίας, η χημική μόλυνση στο περιβάλλον κερδίζουν έδαφος, πρωτίστως στην Ασία. «Αν δεν μπορέσουμε να αναπτυχθούμε με καθαρό και οικολογικό τρόπο, τότε κάνουμε κάτι τρομερά λάθος», τονίζει ο κ. Φούλερ.

(Πηγή: naftemporiki.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Το συνολικό χρέος αυξήθηκε κατά 3,3 τρις ​​δολάρια το τρίμηνο Ιανουαρίου–Μαρτίου, ανακοίνωσε την Τετάρτη το Ινστιτούτο Διεθνών Χρηματοοικονομικών (Institute of International Finance).

Το παγκόσμιο χρέος αυξήθηκε στα 305 τρισεκατομμύρια δολάρια τους πρώτους τρεις μήνες του 2022, καθώς οι ΗΠΑ και η Κίνα, οι δύο μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου, συνέχισαν να δανείζονται εν μέσω επιβράδυνσης της οικονομικής ανάπτυξης που επιδεινώθηκε από τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία.

Το συνολικό χρέος αυξήθηκε κατά 3,3 τρισ. ​​δολάρια το τρίμηνο Ιανουαρίου-Μαρτίου, ανακοίνωσε την Τετάρτη το Ινστιτούτο Διεθνών Χρηματοοικονομικών (Institute of International Finance).

Σε περισσότερο από το 348% του παγκόσμιου ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος, το χρέος είναι περίπου 15 ποσοστιαίες μονάδες κάτω από το ανώτατο όριο του το πρώτο τρίμηνο του 2021, σύμφωνα με το IIF.

Αντικατοπτρίζοντας την έκρηξη του πληθωρισμού, ο λόγος του παγκόσμιου χρέους προς το ΑΕΠ μειώθηκε για τέταρτο συνεχόμενο τρίμηνο τους πρώτους τρεις μήνες του τρέχοντος έτους. Η πτώση ήταν πιο εμφανής στις ώριμες αγορές.

«Καθώς οι  επιπτώσεις του πολέμου Ρωσίας-Ουκρανίας συνεχίζουν να διαταράσσουν την παγκόσμια οικονομική δραστηριότητα, η οικονομική ανάπτυξη αναμένεται να επιβραδυνθεί σημαντικά φέτος, με δυσμενείς επιπτώσεις στη δυναμική του χρέους», ανέφερε η IIF στην έκθεσή της Global Debt Monitor.

«Με το αυστηρό lockdown στην Κίνα και των αυστηρότερων παγκόσμιων συνθηκών χρηματοδότησης, η αναμενόμενη επιβράδυνση πιθανότατα θα περιορίσει ή ακόμη και θα αναστρέψει την πτωτική τάση στους δείκτες χρέους».

Αν και το παγκόσμιο χρέος ωθήθηκε σε μεγάλο βαθμό από δανεισμούς 2,5 και 1,8 τρις ​​δολαρίων από την Κίνα και τις ΗΠΑ, αντίστοιχα, στη ζώνη του ευρώ υποχώρησε για τρίτο συνεχόμενο τρίμηνο.

Οι προοπτικές για τον πληθωρισμό θα παίξουν επίσης ρόλο στο παγκόσμιο χρέος και θα συνεχίσουν να συμβάλλουν στη μείωση των δεικτών χρέους γενικά.

«Καθώς οι κεντρικές τράπεζες προχωρούν με αυστηροποίηση της πολιτικής για τον περιορισμό των πληθωριστικών πιέσεων, το υψηλότερο κόστος δανεισμού θα επιδεινώσει την ευπάθεια του χρέους», ανέφερε η IIF. «Ο αντίκτυπος θα μπορούσε να είναι πιο σοβαρός για εκείνους τους δανειολήπτες των αναδυόμενων αγορών που έχουν λιγότερο διαφοροποιημένη βάση επενδυτών».

Οι κυβερνήσεις και οι κεντρικές τράπεζες σε όλο τον κόσμο έχουν χορηγήσει περίπου 25 τρισ. ​​δολάρια σε δημοσιονομική και νομισματική στήριξη για να σταθεροποιήσουν τις χρηματοπιστωτικές αγορές και να ελαχιστοποιήσουν τις επιπτώσεις της πανδημίας στις οικονομίες τους. Δανείστηκαν εκτενώς τα δύο τελευταία χρόνια για να καλύψουν οικονομικά και να γεφυρώσουν τα δημοσιονομικά κενά σε μια περίοδο ιστορικά χαμηλών επιτοκίων.

Ωστόσο, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ έχει αρχίσει να αυξάνει τα επιτόκια για να καταπολεμήσει τον πληθωρισμό που έφτασε στο υψηλό 40 ετών. Η Fed σχεδιάζει να συνεχίσει να αυξάνει τα επιτόκια αναφοράς φέτος και το επόμενο έτος, γεγονός που θα αυξήσει το κόστος δανεισμού, ιδιαίτερα στις αναδυόμενες αγορές.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία και οι κυρώσεις στη Ρωσία έχουν επιδεινώσει τις προοπτικές παγκόσμιας ανάπτυξης και πληθωρισμού. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο μείωσε τις προβλέψεις του για την ανάπτυξη της παγκόσμιας οικονομίας για το 2022 και το 2023 στο 3,6%, αναθεωρώντας τις κατά 0,8 και 0,2 ποσοστιαίες μονάδες αντίστοιχα από προηγούμενη εκτίμηση.

Πολλές αναδυόμενες και ώριμες οικονομίες της αγοράς έχουν εισέλθει στον τελευταίο κύκλο αύξησης των επιτοκίων της Fed με υψηλά επίπεδα χρέους σε δολάρια, ανέφερε το IIF.

Από την έναρξη της πανδημίας, το παγκόσμιο δημόσιο χρέος έχει αυξηθεί κατά 14 ποσοστιαίες μονάδες, ή 17,4 τρισεκατομμύρια δολάρια, στο 103% του παγκόσμιου ΑΕΠ μέχρι το τέλος του πρώτου τριμήνου του τρέχοντος έτους.

Αντιμέτωποι με το αυξανόμενο κόστος δανεισμού, οι ισολογισμοί του δημοσίου βρίσκονται υπό πίεση. Οι χρηματοδοτικές ανάγκες των κυβερνήσεων εξακολουθούν να είναι πολύ υψηλότερες από τα προ της πανδημίας επίπεδα, ενώ οι υψηλότερες και πιο ασταθείς τιμές των βασικών εμπορευμάτων θα μπορούσαν να αναγκάσουν ορισμένες χώρες να αυξήσουν ακόμη περισσότερο τις δημόσιες δαπάνες για να αποτρέψουν τις κοινωνικές αναταραχές — ειδικά εάν η οικονομική τους ανάπτυξη παραμένει χαμηλότερη από την αναμενόμενη.

Η απότομη αντιστροφή της παγκόσμιας διάθεσης για κινδύνους και η οικονομική αβεβαιότητα που απορρέει από τη στρατιωτική επίθεση της Ρωσίας στην Ουκρανία έχει επίσης αναγκάσει μια σημαντική επιβράδυνση του χρέους για έργα και συμφωνίες που τηρούν περιβαλλοντικά, κοινωνικά και πρότυπα διακυβέρνησης.

(Πηγή: fortunegreece.com)

Συντάκτης: Βασίλης Σ. Κανέλλης

Περιστατικά βίας, bullying, ακραίες καταστάσεις. Τι πρέπει να γίνει στα ελληνικά σχολεία;

Κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της ελληνικής εκπαίδευσης ή απλά εμείς οι… boomers τα βλέπουμε διαφορετικά και ξεχνάμε τι γινόταν πριν από μερικές δεκαετίες στα σχολεία;

Κανείς δεν μπορεί να δώσει απάντηση σε αυτό το ερώτημα. Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά σε ποια εποχή επικρατούσε ζούγκλα του μαυροπίνακα ή σε ποια επικρατούσε ηρεμία, σεβασμός, ευγένεια ή τελικά… φόβος.

Και θα ήταν μάλλον άδικο (και ιδιαιτέρως οπισθοδρομικό) να βγουν οι σημερινοί γονείς και να κατακρίνουν τις νεότερες γενιές για έλλειψη σεβασμού και για απουσία κανόνων στα σχολεία.

Όμως, ορισμένα γεγονότα είναι τόσο ανησυχητικά που δεν μπορείς να μην τα σχολιάσεις. Και να δεις αν τελικά μπορεί να υπάρξει λύση στο πρόβλημα, χωρίς παρωπίδες, χωρίς στοχοποίηση των γενεών και χωρίς όλες αυτές τις ηθικοπλαστικές ανοσίες του στυλ «εμείς στην εποχή μας σεβόμασταν τους δασκάλους και τους συμμαθητές, εσείς είστε αλητάκια και σας πρέπει κούρεμα και διαπόμπευση».

Πώς να σχολιάσεις, όμως, το γεγονός ότι σε ένα σχολείο της Αθήνας αυτοκτονεί ένα παιδί και υπάρχουν σοβαρές υπόνοιες για άγριο bullying από τους συμμαθητές του; Ποιος θα εξηγήσει στους χαροκαμένους γονείς ότι το παιδί τους μπορεί να ζούσε σήμερα αν υπήρχε σοβαρή αντιμετώπιση των προβλημάτων που αντιμετώπιζε στην καθημερινότητά του;

Πώς να σχολιάσεις ότι στο ίδιο σχολείο υπάρχουν καταγγελίες για ξυλοδαρμούς, βία, επιθέσεις, ύβρεις και μάλιστα εν γνώσει της διεύθυνσης που φέρεται να μην έκανε τίποτε για να σταματήσει τα φαινόμενα αυτά;

Τι να πεις για περιστατικά άγριων επιθέσεων ανηλίκων σε ανήλικους; Με τρομερό ξύλο μεταξύ 15χρονων και σε κοινή θέα; Και πώς να χαρακτηρίσεις όλους εκείνους που αφήνουν να εκτυλίσσεται μπροστά τους ένας τέτοιος ξυλοδαρμός και το μόνο που κάνουν είναι να σηκώνουν το κινητό για να απαθανατίσουν τη στιγμή και να την ανεβάσουν στα social media;

Σε πολύ γνωστό ιδιωτικό σχολείο της Αθήνας, από τα μεγαλύτερα, ακριβότερα και πιο προβεβλημένα, παιδιά 14 και 15 ετών κάνουν… μπάφους (το λιγότερο) σε διαλλείματα.

Κι ενώ το γνωρίζουν όλοι οι μόνοι που δεν έχουν πάρει… χαμπάρι είναι οι καθηγητές, είναι η διεύθυνση.

Γιατί; Για να μην αμαυρωθεί η φήμη του σχολείου και φύγουν μαθητές; Ενώ να κρύβεται κάτω από το χαλί οποιαδήποτε παρανομία είναι θεμιτό;

Πριν από μερικά χρόνια σε μεγάλο ιδιωτικό σχολείο αποκαλύφθηκε ότι η χρήση ναρκωτικών ήταν σε καθημερινή βάση. Και σκληρών ναρκωτικών μάλιστα.

Εγινε ποτέ κάτι; Υπήρξε κάθαρση; Διορθώθηκαν τα πράγματα;

Σε πολλά δημόσια σχολεία, αλλά και σε δημόσια ΙΕΚ και επαγγελματικά Λύκεια η βία, η παρανομία, η παντελής έλλειψη κανόνων προκαλεί αδιανόητες καταστάσεις.

Το υπουργείο Παιδείας γνωρίζει; Παίρνει μέτρα ή απλά αφήνει να διαιωνίζεται μια κατάσταση άκρως επικίνδυνη και προβληματική;

Δηλαδή πρέπει να πεθάνει κάποιος μαθητής ή δάσκαλος για να κινητοποιηθούν οι υπεύθυνοι;

Και πώς εκπαιδευτικοί αντέχουν να συμβαίνουν τέτοια περιστατικά βίας μπροστά στα μάτια τους και να αδιαφορούν;

Μπορεί και στο παρελθόν να υπήρχαν τέτοιες άγριες καταστάσεις. Παλιοί διηγούνται συγκρούσεις μεταξύ σχολείων σε κοντινές περιοχές ενώ περιστατικά σαν κι αυτά που είδαμε σε γνωστές ταινίες όπως ο «νόμος 4000», περί τεντιμποϊσμού, δεν ήταν κάτι το ασύνηθες.

Όμως, πρέπει να γίνει κάτι. Κυρίως από την πλευρά της Πολιτείας, των εκπαιδευτικών κοινοτήτων, των διευθύνσεων των σχολείων.

Και των γονιών βεβαίως που δεν είναι άμοιροι ευθυνών για τα παιδιά τους και τη συμπεριφορά τους.

Ειδικά στα θέματα bullying δεν φαίνεται να βάζουμε μυαλό. Ο θάνατος του Γιακουμάκη δεν μας κινητοποίησε όσο έπρεπε.

Οφείλουμε όλοι μαζί, οργανωμένο κράτος, εκπαιδευτικοί, γονείς να δείξουμε τον σωστό δρόμο στα παιδιά, τα μόνα που δεν φταίνε.

Και ο σωστός δρόμος, η καθοδήγηση, η τήρηση των κανόνων, η τάξη, δεν είναι ηθικοπλαστική διαδικασία.

Μακριά από εμένα οι… συμβουλές στις νέες γενιές από όλους εμάς που… τα κάναμε όλα καλά ενώ οι σημερινοί νεολαίοι είναι αλήτες.

Η σημερινή γενιά είναι πιο μορφωμένη, πιο διεκδικητική, πιο δυναμική. Ομως χρειάζεται και να τους δοθεί διέξοδος, να νιώθουν λιγότερη πίεση, να έχουν όραμα και ελπίδα για το μέλλον τους.

Αλλά χρειάζονται κι ενσυναίσθηση. Κι αυτό θέλει πολύ δουλειά για να συμβεί.

(Πηγή: in.gr)