paidevo.gr

ΦΩΤΟ ΑΡΧΕΙΟΥ

Υπάρχει σχεδόν μια πιθανότητα στις δύο η αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας κατά μέσο όρο ετησίως να ξεπεράσει προσωρινά το επίπεδο του 1,5 ° Κελσίου σε σχέση με την προβιομηχανική εποχή μέσα σε κάποιο από τα επόμενα πέντε χρόνια, προειδοποιεί σήμερα ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών.

Ωστόσο, η προσωρινή υπέρβαση αυτού του ορίου για έναν χρόνο δεν είναι συνώνυμη με τη διαρκή υπέρβασή του, τουλάχιστον με την έννοια που ενεγράφη στη Συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα.

Η συμφωνία του 2015 είχε σκοπό να συγκρατηθεί η αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας κατά μέσον όρο ετησίως κάτω από το επίπεδο των 2 ° Κελσίου σε σύγκριση με τα προβιομηχανικά επίπεδα και, ει δυνατόν, κάτω από τον 1,5 ° Κελσίου.

Σύμφωνα με νεότερο ενημερωτικό δελτίο για το κλίμα, που δίνει στη δημοσιότητα σήμερα ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός (ΠΜΟ) των Ηνωμένων Εθνών, η πιθανότητα να ξεπεραστεί προσωρινά το όριο του 1,5 ° Κελσίου δεν έχει πάψει να αυξάνεται από το 2015, έτος κατά το οποίο ο κίνδυνος αυτός βρισκόταν σχεδόν στο μηδέν.

Τα χρόνια από το 2017 ως το 2021, η πιθανότητα αυτή βρισκόταν στο 10%. Όμως πέρασε πλέον «σχεδόν στο 50% για την περίοδο 2022-2026», υπογραμμίζει ο ΠΜΟ. Ωστόσο, θεωρεί μάλλον μικρή την πιθανότητα (10%) ο πενταετής μέσος όρος να ξεπεράσει επίσης το όριο του 1,5 ° Κελσίου.

«Αυτή η μελέτη δείχνει, με μεγάλη επιστημονική αξιοπιστία, ότι πλησιάζουμε αισθητά στη στιγμή που θα φθάσουμε προσωρινά στο κατώτερο όριο της Συμφωνίας του Παρισιού. Ο αριθμός αυτός (…) δεν επελέγη τυχαία. Σηματοδοτεί το σημείο πέρα από το οποίο οι συνέπειες στο κλίμα θα είναι ολοένα πιο βλαπτικές για τους πληθυσμούς και για ολόκληρο τον πλανήτη», εξήγησε ο Γενικός Γραμματέας του ΠΜΟ, ο Πέτερι Τάλας.

«Όσο συνεχίζουμε τις εκπομπές αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, οι θερμοκρασίες θα συνεχίσουν να αυξάνονται. Παράλληλα, οι ωκεανοί μας θα συνεχίσουν να θερμαίνονται και να γίνονται τοξικοί, οι πάγοι στη θάλασσα και τα παγόβουνα θα συνεχίσουν να καταρρέουν, το επίπεδο της θάλασσας θα συνεχίσει να αυξάνεται και οι ακραίες μετεωρολογικές συνθήκες θα συνεχίσουν να εντείνονται», προειδοποιεί.

Υπογραμμίζει ακόμη ιδιαίτερα την αύξηση της θερμοκρασίας στην Αρκτική, όπου οι συνθήκες έχουν αντίκτυπο σε όλο τον πλανήτη.

Σύμφωνα με το ενημερωτικό δελτίο που περιλαμβάνει ετήσιες και δεκαετείς προβλέψεις για το κλίμα σε παγκόσμια κλίμακα από τη μετεωρολογική υπηρεσία της Βρετανίας (Met Office), το κυριότερο κέντρο του ΠΜΟ για τις εκτιμήσεις του είδους, υπάρχει πολύ υψηλή πιθανότητα (93%) κάποιο από τα χρόνια μεταξύ του 2022 και του 2026 να είναι το πιο θερμό που έχει καταγραφεί στην ιστορία.

Το ρεκόρ διατηρεί για την ώρα το 2016, που σημαδεύτηκε από ισχυρό Ελ Νίνιο, φαινόμενο των ωκεανών που οδηγεί σε αύξηση των θερμοκρασιών.

Υπάρχει πιθανότητα που επίσης φθάνει το 93% ο μέσος όρος θερμοκρασίας την περίοδο 2022-2026 να είναι υψηλότερος από αυτόν της περασμένης πενταετίας (2017-2021).

Το 2021, η παγκόσμια θερμοκρασία κατά μέσον όρο ξεπέρασε κατά 1,11 ° Κελσίου την προβιομηχανική θερμοκρασία αναφοράς, σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του ΠΜΟ για το παγκόσμιο κλίμα. Η οριστική εκδοχή της έκθεσης θα δημοσιοποιηθεί τη 18η Μαΐου.

Σύμφωνα με τον ΠΜΟ, τα φαινόμενα Λα Νίνια στις αρχές και στα τέλη του 2021 οδήγησαν μεν σε μείωση των παγκόσμιων θερμοκρασιών, αλλά αυτό «δεν είναι παρά προσωρινό» και δεν αντιστρέφει «την τάση της αύξησης της θερμοκρασίας του πλανήτη μακροπρόθεσμα». Η εμφάνιση ενός φαινομένου Ελ Νίνιο θα οδηγούσε αμέσως σε αύξηση των θερμοκρασιών.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

EUROKINISSI/ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΑΛΛΙΑΡΑΣ

Ομάδα επιστημόνων της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών με δημοσίευση τους στην online επιθεώρηση «Earth’s Future» παρουσιάζουν τα ευρήματα της μελέτης που έκαναν σχετικά με το νερό που χρησιμοποιείται για το πότισμα των καλλιεργειών στον πλανήτη. Η βροχή, η άρδευση, το υπόγειο νερό και το νερό ποταμών και λιμνών είναι οι πηγές ύδρευσης των καλλιεργειών. Οι ερευνητές αναφέρουν ότι η ραγδαία αύξηση των αναγκών για νερό εξαιτίας της μεγάλης αύξησης του ανθρώπινου πληθυσμού τα τελευταία 100 έτη σε συνδυασμό με τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής (π.χ παρατεταμένες ξηρασίες σε ολοένα και περισσότερες περιοχές της Γης) εξαφανίζουν το διαθέσιμο για πότισμα καλλιεργειών νερό.

Με απλά λόγια η συνεχής αύξηση των καλλιεργήσιμων εκτάσεων και οι κολοσσιαίες ανάγκες ύδρευσης τους και η ολοένα και μεγαλύτερη έλλειψη βροχοπτώσεων εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής προκαλούν «ασφυξία» στην παγκόσμια γεωργία. Το πρόβλημα επιτείνει η ανάγκη να μην χρησιμοποιούνται πλέον σημαντικές δεξαμενές για πότισμα καλλιεργειών όπως μεγάλες λίμνες ή ποτάμια για να αξιοποιείται το νερό τους σε υδροηλεκτρικά έργα για την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας στα νοικοκυριά.

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς των ερευνητών μέχρι το 2050 οι αγρότες σε όλο τον κόσμο θα έχουν στη διάθεση τους 84% λιγότερο νερό για πότισμα από ότι σήμερα. Όπως είναι ευνόητο η εξέλιξη αυτή θέτει σε τεράστιο κίνδυνο την παραγωγή τροφίμων για τους κατοίκους του πλανήτη με ότι αυτό συνεπάγεται σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο. Μια από τις προτάσεις που κάνουν οι ερευνητές είναι η ανάπτυξη συστημάτων και μεθόδων καλλιέργειας που θα συγκρατούν και θα αξιοποιούν το νερό της βροχής ειδικά στις πιο άνυδρες περιοχές.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

Συντάκτης: Έφη Φουσέκη

Έπειτα από 825 μέρες με τον ιό SARS-CoV-2, αυτός συνεχίζει να μας απασχολεί και το μέλλον για την πορεία του δεν μπορεί να προβλεφθεί: χρειάζεται επαγρύπνηση, ωστόσο σήμερα είμαστε σε θέση να τον αντιμετωπίσουμε καλύτερα, διότι γνωρίζουμε περισσότερα, έχουμε εμβόλια και θεραπείες.

Αυτό όμως που, σύμφωνα με τους ειδικούς, έχει αναδειχθεί και χρήζει ιδιαίτερης προσοχής και θα μας απασχολήσει στο μέλλον είναι τα πολυανθεκτικά μικρόβια. Μάλιστα η κατάσταση έχει επιδεινωθεί, σε παγκόσμιο επίπεδο και στην Ελλάδα, ανέφεραν οι εκπρόσωποι της Ελληνικής Εταιρίας Λοιμώξεων κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, με αφορμή το 21ο Πανελλήνιο Συνέδριο Λοιμώξεων. Οι λόγοι είναι η αλόγιστη χρήση αντιβιοτικών, η κακή υγιεινή των χεριών και περιβαλλοντικοί παράγοντες.

«Η ήδη κακή κατάσταση επιδεινώθηκε. Είχαμε έκρηξη κατά την πανδημία των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων με ανθεκτικά μικρόβια», ανέφερε χαρακτηριστικά ο καθηγητής Λοιμωξιολογίας, Νικόλαος Σύψας, εξηγώντας ότι αυτό έγινε διότι οι λοιμωξιολόγοι ασχολήθηκαν μόνο με την Covid-19, «εγκαταλείφθηκαν οι δράσεις επιτήρησης» και αυξήθηκε η χρήση αντιβιοτικών. Ο κ. Σύψας είπε ότι ένα ποσοστό θανάτων ασθενών με Covid-19 οφείλεται σε ενδονοσοκομεικαές λοιμώξεις. «Δυστυχώς ξέφυγε από το ραντάρ της επιτήρησης η έκρηξη των λοιμώξεων σε ΜΕΘ και θαλάμους», είπε χαρακτηριστικά. Προσέθεσε ότι τα πολυανθεκτικά μικρόβια στοιχίζουν σε ανθρώπινες ζωές και το 2050 θα είναι η πρώτη αιτία θανάτου στον δυτικό κόσμο.

Κατά τη διάρκεια της πανδημίας, είπε, αναδείχθηκε ο μύκητας «Candida auris”, και στην Ελλάδα είχαμε ευτυχώς ελάχιστα κρούσματα, αλλά αυτός ο μύκητας άπαξ και μολύνει ένα νοσοκομείο, είναι εξαιρετικά δύσκολο να εκριζωθεί.

Οι εκπρόσωποι της Ελληνικής Εταιρίας Λοιμώξεων τόνισαν την ανάγκη ενδυνάμωσης και ενίσχυσης του προσωπικού των νοσηλευτικών ιδρυμάτων και περαιτέρω στελέχωσής τους με λοιμωξιολόγους και αυστηρότερα μέτρα ελέγχου των λοιμώξεων. «Τα μικρόβια δεν εξαφανίζονται. Τα παρακολουθούμε και συμμετέχουμε όλοι στην αντιμετώπισή τους. Η συμμετοχή ξεκινάει από το σπίτι με την χρήση αντιβιοτικών», τόνισε στην παρέμβασή του ο καθηγητής λοιμωξιολογίας και πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρίας Λοιμώξεων, Σωτήρης Τσιόδρας.

Δύσκολα να προβλεφθεί το μέλλον της Covid-19

O κ. Τσιόδρας ανέφερε ότι είναι δύσκολο να προβλεφθεί το μέλλον της πανδημίας, μπορεί να δούμε νέες μεταλλάξεις και χρειάζεται συνεχής επιτήρηση και παρακολούθηση. Σήμερα όμως είμαστε σε φάση να τον αντιμετωπίσουμε με εμβόλια και θεραπείες. Είπε χαρακτηριστικά ότι τα εμβόλια επηρέασαν την πορεία της και σύμφωνα με στοιχεία ο εμβολιασμός έσωσε 39.000 ανθρώπους.

«Κάποια στιγμή όλοι θα έρθουμε σε επαφή με τον ιό SARS-CoV-2», είπε ο κ. Τσιόδρας και αυτοί που κινδυνεύουν είναι οι ανεμβολίαστοι και ευάλωτοι πληθυσμοί. Ανέφερε μάλιστα ότι περίπου το 80% των Ευρωπαίων έχουν έρθει σε επαφή με τον ιό, τονίζοντας ότι η υβριδική ανοσία που έχει επιτευχθεί στη χώρα μας και την Ευρώπη, δηλαδή ο εμβολιασμός και η φυσική νόσηση, σε συνδυασμό με την καλοκαιρία της εποχής, θα διαδραματίσουν συνθήκες προς την κανονικότητα. Ο κ. Τσιόδρας, έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην έγκαιρη διάγνωση των συμπτωμάτων, ώστε να χορηγείται γρήγορα η αντιική θερπαπεία. Μάλιστα τόνισε ότι είναι μεγάλη επιτυχία να φτάνει γρήγορα το φάρμακο στον ασθενή, κάτι που το έχουμε καταφέρει στην Ελλάδα.

Σχετικά με την χρήση της μάσκας ο κ. Τσιόδρας είπε πως στο μέλλον η χρήση της θα αποτελεί μια «συνειδητή ελεύθερη επιλογή».

Για τη χρήση μάσκας το καλοκαίρι, την συνέστησε. Όσοι ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες και όσοι το επιθυμούν είναι καλό να προστατεύονται καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου σε χώρους με συνωστισμό, ανέφερε. Επίσης είπε ότι δεν υπάρχει λόγος να καταργηθεί η μάσκα σε χώρους όπως νοσοκομεία, φαρμακεία, μέσα μαζικής μεταφοράς.

Οι εκπρόσωποι της επιστημονικής εταιρίας αναφέρθηκαν και στην οξεία ηπατίτιδα σε παιδιά και συνέστησαν ψυχραιμία και υπομονή μέχρι να έχουμε όλα τα δεδομένα, καθώς βρίσκονται σε εξέλιξη έρευνες. Μάλιστα ανέφεραν ότι στη Μ. Βρετανία όπου υπήρχαν και τα περισσότερα κρούσματα, καταγράφεται μείωση.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Μάνες που είδαν τα παιδιά τους να χάνονται. Βίαια και μαρτυρικά. Αυτές οι μάνες είναι πολλές. Πάρα πολλές.

Οι μάνες σύμβολα. Οι μάνες όλων μας. Τίποτα από όλα αυτά δεν θέλησαν. Η καρδιά και η αγκαλιά τους γέμιζε μέχρι τη μέρα που όλα χάθηκαν. Δεν ήθελαν να τις μάθεις κανείς από εμάς. Κάθε τους πνοή για τα παιδιά τους. Οι μάνες όλων μας. Η μάνα του Παύλου. Η μάνα της Ελένης.  Η μάνα της Γαρυφαλλιάς. Η μάνα του Ζακ. Η μάνα της Ερατώς. Η μάνα του Βαγγέλη. Η μάνα του Άλκη. Και είναι κι άλλες πολλές. Μάνες που είδαν τα παιδιά τους να χάνονται. Βίαια και μαρτυρικά. Αυτές οι μάνες είναι πολλές. Πάρα πολλές.

Έζησαν και ζουν στον πόνο κι όμως η μοίρα των γυναικών αυτών φαίνεται πως τις προόρισε να γίνουν κομμάτι μας. Να γίνουν η λέξη μάνα στα χείλη μας. Τα δάκρυα στα μάτια μας. Όχι από λύπηση παρά από ευγνωμοσύνη και δέος απέναντι στο σθένος και το ήθος τους. Κι είναι αυτό τελικά που χαράζει τη μοίρα για τη Μάγδα, την Κούλα, την Ελένη, την Αλέκα, τη Μαρία, τη Μελίνα.

Χέρια γερά κρατημένα. Πρόσωπα ιδωμένα μέσα από καλειδοσκόπια. Φιγούρες που κινούνται κυκλικά σε μια ξέφρενη πορεία. Συγκλίνουν. Ενώνονται. Και δεν μπορείς να τις ξεχωρίσεις, να τις αναγνωρίσεις. Και δεν σε νοιάζει. Αυτό κι εκείνες θέλησαν όταν η μία έπεσε στην αγκαλιά της άλλης έξω από το Εφετείο. Να τις δούμε ως ένα. Ως ένα πανίσχυρο όλο που γίνεται ασπίδα για ολόκληρη την κοινωνία.

«Αισθάνθηκα την ανάγκη να την αγκαλιάσω και να σταθώ δίπλα της. Ήξερα πολύ καλά τον πόνο αυτής της γυναίκας. Να έχεις τους φονιάδες του παιδιού σου δίπλα και να πρέπει να παραμείνεις όρθια. Ανθρώπινο το ενδιαφέρον μου, μια πράξη έμπρακτης αλληλεγγύης, γι’ αυτό δεν κατάλαβα γιατί έδωσαν τόση έκταση τα μέσα ενημέρωσης. Την ίδια φρίκη ένιωσα όταν είδα και τη δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου», θα πει η Μάγδα Φύσσα για την Κούλα Αρμουτίδου. Η μία για την άλλη κι όλες μαζί για όλους εμάς. Οι μάνες όλων μας.

«Αυτό δεν είναι σχήμα λόγου», έχει πει σε συνέντευξή της η Χρύσα Παπαδοπούλου, μία εκ των δύο συνηγόρων υπεράσπισης στην υπόθεση Φύσσα. «Άλλωστε, το έχει πει και η ίδια, ο λόγος που το παλεύει μέχρι τέλους είναι για να μην ξανασυμβεί σε κανέναν άλλον αυτό που συνέβη στο παιδί της».

«Δεν υπάρχει κάτι χειρότερο, δεν μπορείς να το διανοηθείς, νεκρώνεις, δεν ζεις, απλά αναπνέεις. Εσείς θεωρείτε ότι εγώ κάνω κάτι πολύ δυνατό. Εγώ κάνω ό,τι μπορώ να κάνω και για τον Παύλο και για όλα τα παιδιά εκεί έξω που θέλουν να είναι ελεύθερα. Ελπίζω τα παιδιά εκεί έξω να πάρουν λίγο από το φως του. Εγώ τον Παύλο μου δεν θα τον φέρω πίσω, εγώ παλεύω να καταδικαστούν οι δολοφόνοι και με αυτό τον τρόπο να σωθούν άλλα παιδιά. Να σωθούν αθώα παιδιά», θα πει η Μάγδα Φύσσα σε συνέντευξής της στο Δεύτερο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και στην εκπομπή «Με τα πόδια μέχρι την αλήθεια».

«Έχασα τον Παύλο κι απέκτησα τόσα παιδιά κι όταν περπατάω στον δρόμο κι ακούω να με φωνάζουν “μάνα” και να με πιάνουν από τον ώμο, αυτό είναι για εμένα συγκλονιστικό», θα δηλώσει στην Εφημερίδα των Συντακτών.

«Σήμερα έγινε ένα πρώτο βήμα για την απονομή δικαιοσύνης για τη δολοφονία του Ζακ. Δεν θα σας εκφράσω τι αισθάνομαι αλλά θα σας περιγράψω τι σκέφτομαι.

Σκέφτομαι τον κοσμηματοπώλη, τον Δημόπουλο. Τον σκέφτομαι στο σπίτι του εγκλωβισμένο, όπως το παιδί μου στο κατάστημα του, να προσπαθεί να εξηγήσει στα εγγόνια του γιατί ο παππούς δεν μπορεί να πάει βόλτα μαζί τους.

Σκέφτομαι τον μεσίτη, τον Χορταριά, να προσπαθεί να εξηγήσει στους συγκρατούμενους του στη φυλακή πως κλωτσούσε ανήλεα έναν άνθρωπο “για να προστατέψει το πλήθος” που κατέγραφε τις εγκληματικές του πράξεις, για να τις πουλήσουν μετά και να βγάλουν κανένα φράγκο. Σκέφτομαι τους “αθώους” αστυνομικούς να προσπαθούν να εξηγήσουν στις οικογένειές τους πως η δουλειά τους είναι να συλλαμβάνουν παραβάτες του νόμου, αλλά και να χτυπούν, να κλωτσούν και να σέρνουν στο πεζοδρόμιο έναν τραυματισμό άνθρωπο και να τον αφήνουν να πεθαίνει μπροστά τους ρίχνοντας τις ευθύνες ο ένας στο άλλον.

Σκέφτομαι τον Ζακ ψηλά στον ουρανό να σκορπάει τόνους γκλίτερ παντού και αυτό να κολλάει και να μην ξεπλένεται με τίποτα.

Θα παραμείνει σε όσους τον άγγιξαν, του μίλησαν, τον κοίταξαν, τον διάβασαν, τον υπερασπίστηκαν και τον σκέφτονται for ever and ever». Ένα κείμενο 198 λέξεων από την Ελένη Κωστοπούλου, λίγες ώρες μετά απόφαση του δικαστηρίου για τη δολοφονία του Ζακ.

Η μητέρα της Γαρυφαλλιάς μιλώντας στους «Πρωταγωνιστές», λίγους μήνες μετά τη γυναικοκτονία της κόρης στη Φολέγανδρο είχε πει: «Δεν θα ήθελα να είμαι μητέρα ενός δολοφόνου. Προτιμώ το παιδί μου να είναι άγγελος, να έχει αφήσει πίσω αυτή την αγάπη και αυτό το φως, παρά να είχα ένα δολοφόνο. Αυτές οι γυναίκες πρέπει να βγουν μπροστά και να πουν που έχουν κάνει λάθος. Δεν ξέρω γιατί δεν βγαίνουν. Μέσα από αυτή την απώλεια βλέπεις τα πράγματα, τα ρούχα που φορούσε, που είναι άψυχα αλλά για εσένα έχουν πάρα πολύ μεγάλη σημασία, γιατί εκεί μέσα υπήρχε το σώμα του παιδιού σου. Η ψυχή για εμένα δεν φεύγει ποτέ από κοντά μου, συγγνώμη αν σας φαίνεται κάπως αυτό. Μπορώ και τη νιώθω συνεχώς κοντά μου, χαμογελαστή και όμορφη, όπως την είχα πάντα στο μυαλό μου. Δεν θα αλλάξει ποτέ αυτό, δεν μπορεί να μου το πάρει κανείς. Είναι φυλαχτό. Πίσω από την κόρη μου είναι όλες οι κόρες, γιατί για εμένα όλες αυτές οι αδικοχαμένες κοπέλες και τα αγόρια, γιατί είναι πάρα πολλά. Και το συνειδητοποίησα όταν είδα κάποια ματωμένα πορτρέτα, ήταν και πολλά αγόρια. Ο Φύσσας, ο Ζακ, ο Γιακουμάκης. Όλα αυτά τα μάτια ήταν ζωντανά και με κοιτούσαν, έχοντας ένα ”γιατί”. Και πρώτα από όλα της κόρης μου. Θα ήθελα να περάσω, αν μου επιτρέπετε, ένα μήνυμα και προς τους άντρες.

Πρέπει και οι άντρες να προσέξουν πάρα πολύ και όταν έχουν μια σχέση, μια κοπέλα, μια σύντροφο που δεν τους αρέσει, που δεν τους κάνει, που τους προσβάλλει, που τους υποτιμά, που τους χάλασε τη φάση, ας την πάρουν αυτή την κοπέλα, ας την πάνε στο σπίτι της και να την αφήσουν έξω από την πόρτα της, να μην την ξανασυναντήσουν ποτέ, να γυρίσουν στη μάνα τους, γιατί και αυτούς μάνα τους περιμένει και αυτό το κορίτσι το περιμένω εγώ και η οικογένειά της».

Οι φωνές έξω από το Εφετείο ενώνονται, δυστυχώς, όλο και πιο συχνά. Εκείνη τη μέρα το μόνο που ακουγόταν ήταν ένα σύνθημα. Ένα σύνθημα αγανάκτησης. «Ποτέ μην ξεχαστεί τι κάναν στην Ελένη καμία άλλη δολοφονημένη». Την Κούλα Αρμουτίδου δεν μπορεί να την συγκρατήσει κανείς. Κανένα ανθρώπινο χέρι δεν μπορεί να τη σταματήσει. Η Κούλα ουρλιάζει. «Καταστράφηκε η ζωή μου, είστε όλοι υποκριτές. Άνδρες με μπέσα, μην γίνεστε βιαστές».

«Στον δικό μου τον ύπνο και στα όνειρά μου δεν έχει έρθει ποτέ, γιατί ξέρει ότι πονάω. Ποτέ δεν έχει εμφανιστεί και αυτό είναι παράπονό μου. Κάθε φορά που κλείνω τα μάτια μου, λέω “Ελένη, έλα σήμερα, σε περιμένω να μου πεις πού είσαι, πώς είσαι, τί έγινε”»

Και είναι και η Μελίνα Καμπάνου. Η μάνα του Άλκη. Μιλώντας στην ΕΡΤ έδωσε νέο ορισμό στη λέξη αξιοπρέπεια. «Δεν κρατάμε κακία σε κανέναν. Εγώ αυτή τη στιγμή δεν έχω καθόλου συναισθήματα. Καμία μανούλα να μην βρεθεί στη θέση μου. Μου τηλεφώνησε να δω τι κάνω. Την επόμενη μέρα θα έδινε μάθημα στο πανεπιστήμιο. Μου είπε θα έβγαινε μία βόλτα να φάει και μετά θα επέστρεφε σπίτι. Του ευχήθηκα καλή επιτυχία και κλείσαμε το τηλέφωνο. Στις 3 τα ξημερώματα μας ειδοποίησε ο κουνιάδος μας. Είχα την ελπίδα ότι δεν είναι αλήθεια. Αυτά τα παιδιά μεγάλωσαν χωρίς αγάπη και ίσως να ένιωσαν απόρριψη από την οικογένειά τους. Αυτό που μας έλεγε ο Άλκης είναι να αγαπάμε τον κόσμο».

Η Μάγδα, η Κούλα, η Ελένη, η Αλέκα, η Μαρία, η Μελίνα. Μάνες που έμελλε να γίνουν για πάντα οι μάνες όλων μας.

(Πηγή: news247.gr)

Οι άνθρωποι που σταματούν να χρησιμοποιούν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (social media) ακόμη και για μόνο μία εβδομάδα εμφανίζουν σημαντική βελτίωση στη διάθεση και την ψυχική υγεία τους, π.χ. στο άγχος και την κατάθλιψή τους, όπως δείχνει μία νέα βρετανική επιστημονική μελέτη.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Μπαθ, με επικεφαλής τον δρα Τζεφ Λάμπερτ του Τμήματος Υγείας, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό κυβερνο-ψυχολογίας, συμπεριφοράς και κοινωνικής δικτύωσης «Cyberpsychology, Behaviour and Social Networking», μελέτησαν 154 ανθρώπους από 18 έως 72 ετών που ήταν καθημερινοί χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν τυχαία σε δύο ομάδες: Η μία συνέχισε κανονικά τη χρήση των social media (Facebook, Instagram, Twitter, TikTok) σε καθημερινή βάση, ενώ η δεύτερη σταμάτησε για μία εβδομάδα («απελευθερώνοντας» έτσι κατά μέσο όρο οκτώ έως εννέα ώρες την εβδομάδα). Η ψυχική υγεία των ατόμων αξιολογήθηκε τόσο στην αρχή όσο και στο τέλος της μελέτης.

Διαπιστώθηκε ότι μία εβδομάδα «αποχής» από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ήταν αρκετή για να βελτιωθεί η γενική αίσθηση ψυχικής ευεξίας και να μειωθούν ειδικότερα τα συμπτώματα άγχους και κατάθλιψης.

Ο Λάμπερτ επεσήμανε ότι «η χρήση των social media είναι τόσο γενικευμένη που πολλοί από εμάς το κάνουμε χωρίς να σκεφτόμαστε, από τη στιγμή που ξυπνάμε μέχρι που κλείνουμε τα μάτια μας το βράδυ. Γνωρίζουμε ότι, λόγω αυτής της τεράστιας χρήσης των social media, έχουν εκφραστεί αυξανόμενες ανησυχίες για τις επιπτώσεις στην ψυχική υγεία. Η μελέτη μας έδειξε ότι πολλοί συμμετέχοντες ανέφεραν οφέλη από την εβδομαδιαία διακοπή των social media, εμφανίζοντας βελτιωμένη διάθεση και λιγότερο άγχος γενικά, πράγμα που σημαίνει ότι ακόμη κι ένα σύντομο διάλειμμα μπορεί να έχει θετική επίπτωση».

«Φυσικά», πρόσθεσε, «για πολλούς ανθρώπους τα social media αποτελούν μέρος της ζωής τους και αναπόσπαστο τμήμα του ποιοι είναι και πώς αλληλεπιδρούν με τους άλλους. Αν, όμως, αφιερώνει κανείς ώρες κάθε εβδομάδα σε αυτά και νιώθει ότι επηρεάζεται αρνητικά, έχει πράγματι νόημα να σταματήσει τη χρήση τους για να δει κατά πόσο αυτό θα τον βοηθήσει».

Οι ερευνητές θα μελετήσουν, στη συνέχεια, κατά πόσο το ψυχικό όφελος διαρκεί σε βάθος χρόνου, αν η «αποχή» από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης διαρκέσει πάνω από μία εβδομάδα. Εάν αυτό επιβεβαιωθεί, όπως ανέφεραν, τότε θα πρέπει να ληφθεί υπόψη από τους ειδικούς της ψυχικής υγείας ως ακόμη μία κλινική-θεραπευτική επιλογή.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Η πανδημία της Covid-19 ευθυνόταν για τον θάνατο 13 έως 17 εκατομμυρίων ανθρώπων στο κόσμο μέχρι το τέλος του 2021, αριθμός πολύ μεγαλύτερος από τους επισήμως καταγεγραμμένους θανάτους, σύμφωνα με νέα εκτίμηση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας που δημοσιεύεται σήμερα.

Οι αριθμοί αυτοί δίνουν μία ρεαλιστικότερη εικόνα των καταστροφικών – άμεσων και έμμεσων -συνεπειών της χειρότερης πανδημίας εδώ και έναν αιώνα, η οποία συνεχίζει να προκαλεί χιλιάδες θανάτους παγκοσμίως κάθε εβδομάδα.

«Οι νέες εκτιμήσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας δείχνουν ότι ο συνολικός απολογισμός των θανάτων που συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με την πανδημία της Covid-19 ανάμεσα στην 1η Ιανουαρίου 2020 και τις 31 Δεκεμβρίου 2021 είναι περίπου 14,9 εκατομμύρια νεκροί (13,3 έως 16,6 εκατομμύρια)», αναφέρεται σε ανακοίνωση του διεθνούς οργανισμού.

Από την έναρξη της πανδημίας, τα στοιχεία των χωρών μελών που συγκεντρώθηκαν από τον ΠΟΥ ανεβάζουν τον αριθμό των νεκρών παγκοσμίως σε 5,4 εκατομμύρια κατά την ίδια περίοδο, αλλά ο οργανισμός προειδοποιούσε από καιρό ότι οι αριθμοί αυτοί υποτιμούσαν την πραγματικότητα.

«Τα στοιχεία αυτά, που δίνουν τροφή για σκέψη, επισημαίνουν όχι μόνο τις συνέπειες της πανδημίας, αλλά επίσης την ανάγκη για όλες τις χώρες να επενδύσουν σε πιο ανθεκτικά συστήματα υγείας που θα μπορούν να υποστηρίξουν τις υπηρεσίες υγείας, ζωτικής σημασίας κατά την διάρκεια των κρίσεων. Και μαζί με αυτά, πιο σταθερά συστήματα ενημέρωσης», δήλωσε ο γενικός διευθυντής του οργανισμού Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους.

Υπολογισμοί

Η υπερβάλλουσα θνητότητα είναι η διαφορά ανάμεσα στον αριθμό των πραγματικών θανάτων και τον αριθμό των θανάτων που εκτιμάται ότι θα είχαν επέλθει εάν απουσίαζε η πανδημία, με βάση τα υπάρχοντα στατιστικά στοιχεία.

Η υπερβάλλουσα θνητότητα περιλαμβάνει επίσης τους θανάτους που προκλήθηκαν άμεσα από την νόσο και εκείνους που συνδέονται εμμέσως με την Covid και οφείλονται στις επιπτώσεις της πανδημίας επί των συστημάτων υγείας και τις γενικές κοινωνικές συνθήκες.

Οι έμμεσες αιτίες θανάτου που συνδέονται με την Covid μπορεί να οφείλονται στην υπερφόρτωση των δομών υγείας (όταν για παράδειγμα προκαλούνται καθυστερήσεις σε εγχειρήσεις ή σε συνεδρίες χημειοθεραπείας για τους καρκινοπαθείς).

Ο ΠΟΥ ανακοίνωσε ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των υπερβαλλόντων θανάτων (το 84%) είναι συγκεντρωμένο στην νοτιοανατολική Ασία, την Ευρώπη και την Αμερική.

Περί τις 10 χώρες αντιπροσωπεύουν το 68% της συνολικής υπερβάλλουσας θνητότητας.

Οι χώρες υψηλού εισοδήματος αντιπροσωπεύουν το 15% της υπερβάλλουσας θνητότητας, έναντι 28% για τις χώρες υψηλού/μεσαίου εισοδήματος και 53% για τις χώρες μεσαίου/χαμηλού εισοδήματος. Οι χώρες χαμηλού εισοδήματος αντιπροσωπεύουν το 4%.

Ο αριθμός των νεκρών παγκοσμίως είναι υψηλότερος στους άνδρες σε σχέση με τις γυναίκες -57% άνδρες και 43% γυναίκες- και υψηλότερος στην ομάδα των ηλικιωμένων.

«Η μέτρηση της υπερβάλλουσας θνητότητας αποτελεί σημαντικό παράγοντα για την κατανόηση των συνεπειών της πανδημίας», εξήγησε η Σαμίρα Ασμά, επιφορτισμένη με το θέμα στον ΠΟΥ.

Η ύπαρξη πιο αξιόπιστων στοιχείων θα επιτρέψει στα κέντρα λήψης αποφάσεων να προετοιμάσουν το έδαφος για να περιορίσουν τις συνέπειες μελλοντικών κρίσεων.

«Οι νέες εκτιμήσεις βασίζονται σε καλύτερα διαθέσιμα στοιχεία που προέκυψαν με την βοήθεια μίας στέρεης μεθοδολογίας και μίας απολύτως διαφανούς προσέγγισης», εξήγησε.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Τουλάχιστον δύο στα τρία παιδιά ηλικίας ενός έως τεσσάρων ετών στις ΗΠΑ έχουν πλέον μολυνθεί από τον κορονοϊό, σύμφωνα με αμερικανική έρευνα που βασίστηκε στην παρουσία αντισωμάτων στο αίμα. Οι μολύνσεις σε αυτή την ηλικιακή ομάδα – που παραμένει ανεμβολίαστη – έχουν αυξηθεί περισσότερο από κάθε άλλη φέτος στη διάρκεια του επιδημικού κύματος της παραλλαγής Όμικρον, γεγονός που, κατά τους επιστήμονες, δείχνει την μεγάλη μεταδοτικότητα της.

Οι ερευνητές των Κέντρων Ελέγχου και Πρόληψης Νόσων (CDC), με επικεφαλής την επιδημιολόγο δρα Κρίστι Κλαρκ στην Ατλάντα, σύμφωνα με το “Nature”, ανέλυσαν τα αντισώματα κατά της Covid-19 σε δείγματα αίματος από περίπου 86.000 παιδιά και εφήβους έως 17 ετών, εκ των οποίων 6.100 ήσαν έως τεσσάρων ετών. Σε αυτή τη νεαρότερη ηλικιακή ομάδα βρέθηκαν τον Φεβρουάριο του 2022 ότι το 68% των παιδιών (πάνω από δύο στα τρία) είχαν αντισώματα κατά του κορονοϊού, έναντι ποσοστού 33% τον Δεκέμβριο του 2021, δηλαδή μέσα σε ένα μόνο δίμηνο είχε υπερδιπλασιαστεί το ποσοστό των μικρών παιδιών που είχαν μολυνθεί εξαιτίας της Όμικρον.

Το ποσοστό των παιδιών ηλικίας 5-11 ετών με αντισώματα βρέθηκε να είναι 77%, ενώ στην ηλικιακή ομάδα 12-17 ετών ήταν 74%. Με βάση τα έως τώρα καταγεγραμμένα κρούσματα Covid-19 στις ΗΠΑ, εκτιμάται ότι περίπου το 17% των παιδιών κάτω των 18 ετών έχουν μολυνθεί από τον κορονοϊό. Αλλά, σύμφωνα με την Κλαρκ, τα στοιχεία αυτά αποτελούν μόνο “την κορυφή του παγόβουνου”, καθώς τα βεβαιωμένα – με μοριακό ή γρήγορο τεστ – κρούσματα υποεκτιμούν σοβαρά τον πραγματικό αριθμό των μολύνσεων, ιδίως στα πολύ μικρά παιδιά, όπου υπάρχουν πάρα πολλές ασυμπτωματικές και ήπιες λοιμώξεις και στις οποίες ηλικιακές ομάδες σπάνια γίνονται τεστ.

Οι ερευνητές αναζήτησαν στα δείγματα αίματος μια συγκεκριμένη πρωτεΐνη του ιού που δεν υπάρχει στα εμβόλια κατά της Covid-19, οπότε μπορούσαν να ξεχωρίσουν αν τα παιδιά είχαν αποκτήσει αντισώματα μέσω μόλυνσης τους ή εμβολιασμού.

Ο αριθμός των παιδιών κάτω των πέντε ετών που έχουν χρειαστεί νοσηλεία λόγω Covid-19, ήταν πενταπλάσιος στην κορύφωση του κύματος της Όμικρον σε σχέση με το προηγούμενο κύμα της Δέλτα, ενώ και οι εισαγωγές σε παιδιατρική μονάδα εντατικής θεραπείας ήσαν 3,5 φορές περισσότερες επί Όμικρον από ό,τι επί Δέλτα. Εν μέρει αυτό οφείλεται, σύμφωνα με την Κλαρκ, στο ότι μέχρι σήμερα τα παιδιά έως πέντε ετών δεν έχουν εμβολιαστεί κατά του κορονοϊού, ενώ είναι λιγότερο πιθανό να φοράνε μάσκα και να κρατάνε αποστάσεις από τους άλλους.

Για εντυπωσιακά αλλά όχι απρόσμενα ευρήματα, που δείχνουν ότι έχει υποεκτιμηθεί η εξάπλωση των μολύνσεων στη διάρκεια της Όμικρον, έκανε λόγο ο ειδικός στα εμβόλια δρ Σαμπίρ Μαχντί του νοτιοαφρικανικού Πανεπιστημίου του Witwatersrand. Επεσήμανε επίσης ότι τα τεστ αντισωμάτων δεν μπορούν να διακρίνουν αν κάποιος έχει μολυνθεί περισσότερες από μία φορά από τον κορονοϊό, άρα ακόμη και αυτά κάνουν υποεκτίμηση των πραγματικών μολύνσεων.

Πάντως οι έως τώρα μελέτες συγκλίνουν ότι ο κίνδυνος βαριάς Covid-19 είναι μικρότερος στα παιδιά που μολύνονται με Όμικρον, σε σχέση με εκείνα που μολύνονται με Δέλτα. Μια άλλη πρόσφατη αμερικανική μελέτη, που ανέλυσε στοιχεία για περισσότερα από 650.000 παιδιά στις ΗΠΑ, συγκρίνοντας τις εισαγωγές στα τμήματα επειγόντων νοσοκομείων παίδων μεταξύ Νοεμβρίου 2021-Ιανουαρίου 2022, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο κίνδυνος σοβαρής νόσου με Όμικρον είναι περίπου το ένα τρίτο από ό,τι με Δέλτα. Επίσης μέχρι στιγμής η πιθανότητα νοσηλείας ενός παιδιού με Covid-19 παραμένει πολύ μικρότερη από εκείνη ενός ενήλικα.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Συντάκτης: Άννα Παπαδομαρκάκη

Σοβαρές επιπτώσεις στην ανάπτυξη των παιδιών και σε ολόκληρη την ενήλικη ζωή τους προκαλεί η φτώχεια, μεταφέροντας το πρόβλημα και στις επόμενες γενιές

Η φτώχεια στα πρώτα χρόνια της ζωής ενός παιδιού έχει σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία του για ολόκληρη τη μετέπειτα ζωή του.

Τα δεδομένα δείχνουν ότι η φτώχεια στα παιδιά, έχει επιπτώσεις στην επιβίωσή τους, τη διατροφή τους, αλλά και τη γνωστική τους ανάπτυξη. Έχει αντίθετα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα στο ύψος των παιδιών, στις επιδόσεις τους στο σχολείο και στην ευφυΐα  τους. Ιδίως τα κορίτσια, μεγαλώνοντας, έχουν αυξημένο κίνδυνο για μεταβολικό σύνδρομο και παχυσαρκία, αισθητά περισσότερο απ΄ ότι τα αγόρια.

Είναι απαραίτητη η εφαρμογή πολυπαραγοντικών πολιτικών κατά της φτώχειας, αλλά και παρεμβάσεις υγείας και διατροφής στα παιδιά, ιδίως σε μια περίοδο που η πανδημία διαλύει την πρόοδο που έχει συντελεστεί τελευταία στην οικονομία, την υγεία και την εκπαίδευση.

Τα παραπάνω επισημαίνονται σε μελέτη του Lancet με θέμα τις «επιπτώσεις της παιδικής φτώχειας στην υγεία των παιδιών και εφήβων», με ανάλυση στοιχείων από 95 χώρες χαμηλού και μέσου εισοδήματος, με αφορμή τις ανισότητες που βρίσκονται στον πυρήνα των στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης.

Μελέτες σε χώρες υψηλού εισοδήματος, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Νέα Ζηλανδία, οι ΗΠΑ και η Νορβηγία, έχουν δείξει ήδη τις δια βίου επιπτώσεις της φτώχειας στην πορεία της ζωής σε κοινωνίες υψηλού εισοδήματος, με ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις στο ανθρώπινο κεφάλαιο. Όμως σχεδόν σε όλες τις χώρες χαμηλού και μέσου εισοδήματος τα παιδιά έχουν υποτυπώδη φροντίδα κατά την ανάπτυξή τους, με επιπτώσεις στην υγεία τους, τη διατροφή, εκπαίδευση, τις σχέσεις τους, αλλά και την ασφάλειά τους.

Όπως διαπιστώθηκε:

• η μέση θνησιμότητα μέχρι την ηλικία των 5 ετών ανά 1000 γεννήσεις να φτάνει το 86,7% στις χώρες χαμηλού εισοδήματος, το 57,9% στις χώρες χαμηλότερου μέσου εισοδήματος και το 37,3% στις χώρες υψηλότερου μέσου εισοδήματος
• στασιμότητα στην ανάπτυξη των παιδιών κατά 36% στις χώρες χαμηλού εισοδήματος, το 35,9% στις χώρες χαμηλότερου μέσου εισοδήματος και το 16,3% στις χώρες υψηλότερου μέσου εισοδήματος
• σωματική ανάπτυξη με αποκλίσεις από τη φυσιολογική πορεία κατά 38,7% στις χώρες χαμηλού εισοδήματος, 31,9% στις χώρες χαμηλότερου μέσου εισοδήματος και το 18% στις χώρες υψηλότερου μέσου εισοδήματος
• μητρότητα στην εφηβεία στο 50,4% στις χώρες χαμηλού εισοδήματος, το 34,1% στις χώρες χαμηλότερου μέσου εισοδήματος και το 34,7%% στις χώρες υψηλότερου μέσου εισοδήματος
• φοίτηση στο δημοτικό σχολείο, χωρίς όμως να το τελειώνουν, σε ποσοστό 18,5% στις χώρες χαμηλού εισοδήματος, 11,3% στις χώρες χαμηλότερου μέσου εισοδήματος και το 2,3% στις χώρες υψηλότερου μέσου εισοδήματος.

Σύμφωνα με τη μελέτη στο 86% των περιοχών που εξετάστηκαν, διαπιστώθηκε τουλάχιστον διπλάσιος κίνδυνος καταστροφικών επιπτώσεων στο φτωχότερο 10% του πληθυσμού σε σύγκριση με το πλουσιότερο 10% του αντίστοιχου πληθυσμού και μάλιστα στο 50% των περιοχών, ο ανάλογος κίνδυνος ήταν υπερτριπλάσιος. Το εύρος δε της ανισότητας στην παιδική θνησιμότητα, διατροφή και ανάπτυξη ήταν ευθέως συσχετιζόμενο με το βαθμό της οικονομικής ανισότητας σε κάθε χώρα. Αυτές οι αναλύσεις επιβεβαιώνουν ότι παιδιά και έφηβοι πλήττονται βαριά από την κοινωνικοοικονομική ανισότητα μεταξύ των χωρών που εξετάστηκαν, αλλά και στο εσωτερικό της κάθε χώρας, ξεχωριστά.

Οι επιπτώσεις της παιδικής φτώχειας είναι επίμονες και δημιουργούν τεράστια κενά στην υγεία του ανθρώπινου κεφαλαίου των χωρών για ολόκληρη τη ζωή των παιδιών και εφήβων. Η σωματική ανάπτυξη και γνωστική αντίληψη στην παιδική ηλικία είχε σαφή πρόοδο ανάλογα με την κοινωνικοοικονομική διαστρωμάτωση.

Παίρνοντας τον ορισμό της Παγκόσμιας Τράπεζας για το ανθρώπινο κεφάλαιο, που συνυπολογίζει την επιβίωση, ανάπτυξη, εκπαίδευση και ευφυΐα, οι ερευνητές ανακάλυψαν βαθμό ευφυΐας (IQ) με διαφορά 20 μονάδων σε άτομα της υψηλότερης οικονομικά κοινωνικής κλίμακας σε σύγκριση με τις αντίστοιχες φτωχότερες. Οι κοινωνικές διακυμάνσεις στη γνωστική ικανότητα γίνονται εμφανείς ακόμη και στα παιδιά κάτω των 5 ετών. Και παρότι η ποιότητα και ο χρόνος εκπαίδευσης παίζουν το ρόλο τους, περιβαλλοντικοί παράγοντες που τα λιγότερο προνομιούχα παιδιά αντιμετωπίζουν ακόμη και από την ώρα της εγκυμοσύνης, συμβάλλουν στη μειωμένη αποτελεσματικότητά τους.

Αντίθετα, με την ενηλικίωση οι διαφορές αυτές δεν είναι τόσο ευδιάκριτες, παρά μόνο στην μητρότητα κατά την εφηβεία και κάποιων ψυχολογικών επιπτώσεων. Οι ερευνητές σημειώνουν πως η επιπτώσεις της παιδικής φτώχειας στην ψυχική υγεία θα μπορούσε να αποτελεί ένα σημαντικό μηχανισμό για τη μετάδοση της φτώχειας από γενιά σε γενιά, καθώς επηρεάζει την ικανότητα των γονέων να παρέχουν τη φροντίδα που χρειάζονται τα παιδιά τους.

Σε ότι αφορά την παχυσαρκία, όταν η στέρηση τροφής είναι συνήθης, εμφανίζεται στα πιο εύπορα κοινωνικά στρώματα. Με το χρόνο το μοτίβο αλλάζει στις γυναίκες σε αντίθεση με τους άνδρες.

Επίσης σε ότι αφορά την ανάπτυξη, τα αγόρια έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να πεθάνουν νωρίς, να σταματήσει ή να καθυστερήσει η ανάπτυξή τους και να έχουν μειωμένες επιδόσεις στο σχολείο, καθώς μπαίνουν στην αγορά εργασίας πολύ νωρίτερα. Με την ενηλικίωση, οι γυναίκες εμφανίζουν περισσότερα ψυχολογικά προβλήματα και στρες σε σχέση με τους άνδρες.

(Πηγή: in.gr)

Συντάκτης: Μαργαρίτα Βεργολιά

Μετά το νερό, η άμμος είναι το πιο περιζήτητη πρώτη ύλη στον κόσμο. Όπως όμως προειδοποιεί ο ΟΗΕ, πλέον «στερεύει» εξαιτίας της αλόγιστης χρήσης της

Στον ποταμό Μεκόνγκ, τον μεγαλύτερο στη νοτιοανατολική Ασία, η εξόρυξη άμμου προκάλεσε βύθιση του δέλτα, επιφέροντας την αλάτωση εύφορων εδαφών.

Σε ποταμό της Σρι Λάνκα η αλόγιστη εκσκαφή της άμμου αντέστρεψε τη ροή, φέρνοντας στην ενδοχώρα το αλμυρό νερό του Ινδικού Ωκεανού και, μαζί με αυτό, μέχρι και κροκόδειλους.

Πάνω από είκοσι νησάκια στην Ινδονησία «σβήστηκαν» από τον χάρτη, ενόσω η Σιγκαπούρη εισήγε εκατομμύρια τόνους άμμου για τη μαζική επέκτασή της.

Τα 186,5 εκατομμύρια κυβικά μέτρα άμμου που απαιτήθηκαν για να κατασκευαστούν τα τεχνητά νησιά Palm Islands και The World στο Ντουμπάι εξάντλησαν τα αποθέματα στον πυθμένα της θάλασσας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, καθιστώντας αναγκαία την εισαγωγή άμμου από την Αυστραλία για την ανέγερση του ψηλότερου κτιρίου στον κόσμο, του Burj Khalifa.

Καθώς εν τω μεταξύ ο πληθυσμός της Γης αυξάνεται και η αστικοποίηση εντείνεται -ειδικά στον αναπτυσσόμενο κόσμο- η ζήτηση για άμμο ολοένα και αυξάνεται για την ανέγερση ή επέκταση πόλεων, κάνοντας τις ακτές πιο ευάλωτες στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής.

Δεν αποτελεί έκπληξη λοιπόν που ο ΟΗΕ κρούει πλέον τον κώδωνα του κινδύνου, προειδοποιώντας ότι η ανθρωπότητα βρίσκεται ενώπιον ακόμη μιας κρίσης: αυτή της άμμου.

Πιο πολύτιμη και από τον… χρυσό

Πρόκειται για τον πιο περιζήτητο φυσικό πόρο μετά το νερό, με αμέτρητες πια χρήσεις: στην παρασκευή οδοντόκρεμας, γυαλιού, οθόνες κινητών, τσιπ υπολογιστών, εμφυτευμάτων στήθους, καλλυντικών, χαρτιού, μπογιάς, πλαστικών, πρωτίστως όμως σκυροδέματος.

Του βασικού οικοδομικού υλικού -με σύνθεση 10% τσιμέντο, 15% νερό και 75% άμμο- η παραγωγή του οποίου σήμερα ξεπερνά τα 4 δισεκατομμύρια τόνους ετησίως.

Ενδεικτικά, για ένα σπίτι απαιτούνται κατά μέσο όρο 200 τόνοι άμμου, για ένα νοσοκομείο 3,000 τόνοι και για περίπου 1,5 χιλιόμετρο αυτοκινητόδρομου 15.000 τόνοι.

Όχι άμμου από ερήμους -καθώς λόγω μορφολογίας θεωρείται ακατάλληλη για τις κατασκευές- αλλά από παραλίες και από τον πυθμένα ποταμών, λιμνών και θαλασσών.

Όμως πλέον τη χρησιμοποιούμε πολύ πιο γρήγορα και αχόρταγα από ό,τι μπορεί να την παράγει η φύση και ο πλανήτης.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ΟΗΕ, σήμερα εξορύσσονται πάνω από 50 δισεκατομμύρια τόνοι άμμου και αμμοχάλικου ετησίως. Ποσότητα που αναλογεί σε περίπου 17 κιλά ανά άτομο την ημέρα και θα αρκούσε για να χτιστεί γύρω από ολόκληρη τη Γη ένα τείχος ύψους και πλάτους 27 μέτρων.

Δεν είναι απορίας άξιο λοιπόν που το Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον (UNEP) προειδοποιεί στην τελευταία έκθεσή του ότι ο κόσμος κινδυνεύει σήμερα να ξεμείνει από άμμο.

Όμως η απειλή είναι πολλαπλή…

Μια πολλαπλή κρίση

Βασική αιτία αποτελεί το ότι η εξόρυξη, η προμήθεια, η χρήση και η διαχείριση της άμμου -μια βιομηχανία άνω των 70 δισεκατομμυρίων δολαρίων- παραμένουν σε μεγάλο βαθμό ανεξέλεγκτες σε πολλές περιοχές του κόσμου.

Γεγονός που με τη σειρά του προκαλεί μια αλυσίδα περιβαλλοντικών και, πλέον, και οικονομικών προκλήσεων ανά τον πλανήτη.

Η άμμος είναι απαραίτητη για τη σωστή λειτουργία ολόκληρων οικοσυστημάτων και για τη στήριξη της βιοποικιλότητας, συμπεριλαμβανομένων θαλάσσιων φυτών που λειτουργούν ως καταβόθρες άνθρακα ή φιλτράρουν το νερό.

Η αλόγιστη εξόρυξή της από ποτάμια και παράκτια ή θαλάσσια οικοσυστήματα μπορεί να οδηγήσει σε διάβρωση του εδάφους, απώλεια της φυσικής προστασίας από έντονα καιρικά φαινόμενα και από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας λόγω της κλιματικής αλλαγής.

Επιπλέον, εντείνει τον κίνδυνο για αλάτωση των υδροφόρων οριζόντων και καλλιεργειών, θέτοντας έτσι υπό απειλή μέσα διαβίωσης: την παροχή πόσιμου νερού, την παραγωγή τροφίμων, την αλιεία, την τουριστική βιομηχανία.

«Βρισκόμαστε τώρα στο σημείο όπου οι ανάγκες και οι προσδοκίες των κοινωνιών μας δεν μπορούν να καλυφθούν χωρίς βελτιωμένη διακυβέρνηση των πόρων άμμου», υπογραμμίζει στον πρόλογο της έκθεσης η Σίλα Αγκάργουαλ Χαν, διευθύντρια του Οικονομικού Τμήματος του UNEP.

«Αν ενεργήσουμε τώρα», τονίζει, «είναι ακόμα δυνατό να αποφευχθεί μια κρίση άμμου».

Λήψη μέτρων τώρα ή ποτέ

Αν και κρίσιμης σημασίας για το περιβάλλον και την οικονομική ανάπτυξη, η άμμος ακόμη δεν αναγνωρίζεται ως στρατηγικός φυσικός πόρος, όπως το νερό.

«Οι πόροι άμμου δεν είναι ανεξάντλητοι και πρέπει να τους χρησιμοποιήσουμε με σύνεση», επισημαίνει ο Πασκάλ Πεντούτσι, διευθυντής της Βάσης Δεδομένων Παγκόσμιων Πόρων του UNEP και γενικός συντονιστής της νέας έκθεσης.

«Εάν μπορούμε να κατανοήσουμε πώς να διαχειριστούμε το πιο εξαγόμενο στερεό υλικό στον κόσμο, μπορούμε να αποτρέψουμε μια κρίση και να προχωρήσουμε προς μια κυκλική οικονομία».

Ως εκ τούτου, οι αξιωματούχοι του ΟΗΕ προτείνουν να αναπτυχθεί ένα διεθνές πρότυπο για τον τρόπο εξαγωγής της άμμου.

Συνιστούν την απαγόρευση της διαδικασίας από τις παραλίες, χαρακτηρίζοντας το μέτρο ζωτικής σημασίας για την ανθεκτικότητα των ακτών, του περιβάλλοντος και της οικονομίας.

Υπογραμμίζουν την ανάγκη σημαντικών βελτιώσεων στη βυθοκόρηση, ώστε να μην βλάπτει τη βιοποικιλότητα των θαλάσσιων οικοσυστημάτων.

Καλούν σε επαναχρησιμοποίηση άμμου από ανακυκλωμένα υλικά, όπως το σκυρόδεμα και τα απορρίμματα εξόρυξης, καθώς και τη χρήση εναλλακτικών οικοδομικών υλικών.

Και υπογραμμίζουν τη σημασία χαρτογράφησης και επόπτευσης των υφιστάμενων πόρων άμμου, με προσεγγίσεις στη διαχείρισή της που θα λαμβάνουν υπόψη τις ιδιαιτερότητες της εκάστοτε περιοχής.

Μέτρο, με το οποίο ευελπιστούν ότι θα καταπολεμηθεί και το εκτεταμένο λαθρεμπόριο.

Τόσο, ώστε να γίνεται εδώ και χρόνια λόγος για τη «μαφία της άμμου», η οποία έχει συν τω χρόνω εξαπλωθεί από την Ασία έως τη βόρεια Αφρική και την Καραϊβική, με κυκλώματα που κάθε χρόνο κλέβουν τόνους άμμου, εξασφαλίζοντας παράνομα κέρδη ύψους  δισεκατομμυρίων δολαρίων.

(Πηγή: in.gr)

Μελετώντας τα στοιχεία που ήρθαν στη Γη από τους μετεωρίτες

Μια νέα εξέταση μετεωριτών που προσγειώθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά και την Αυστραλία ενισχύει την ιδέα ότι τέτοια αντικείμενα μπορεί να έχουν μεταφέρει στη Γη χημικά συστατικά ζωτικής σημασίας για τη δημιουργία της ζωής.

Όπως αναφέρει το Reuters, οι επιστήμονες είχαν εντοπίσει προηγουμένως σε αυτούς τους μετεωρίτες τρία από τα πέντε χημικά συστατικά που απαιτούνται για να σχηματίσουν το DNA και το RNA. Και μόλις χθες Τρίτη, ανακοίνωσαν ότι κατάφεραν πλέον να εντοπίσουν και τα δύο τελευταία, αφού βελτίωσαν τον τρόπο με τον οποίον ανέλυσαν τους μετεωρίτες.

«Ευαίσθητες» έρευνες

Σε αντίθεση με προηγούμενες έρευνες, οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν αυτή τη φορά ήταν πιο ευαίσθητες και δεν χρησιμοποιούσαν ισχυρά οξέα ή ζεστό υγρό για την εξαγωγή των πέντε συστατικών, γνωστών ως νουκλεοβάσεις. Αυτό αναφέρει ο ο αστροχημικός Γιασουσίρο Όμπα του Πανεπιστημίου Hokkaido στην Ιαπωνία, επικεφαλής συγγραφέα της μελέτης που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature Communications .

Οι νουκλεοβάσεις είναι ενώσεις που περιέχουν άζωτο και είναι καθοριστικές για το σχηματισμό της χαρακτηριστικής διπλής έλικας του DNA.

Σύμφωνα με τον αστροβιολόγο και συν-συγγραφέα της μελέτης Ντάνι Γκλέιβιν του Κέντρου Διαστημικών Πτήσεων Γκόνταρντ της NASA στο Μέριλαντ, η επιβεβαίωση μιας εξωγήινης προέλευσης ενός πλήρους συνόλου νουκλεοβάσεων που βρέθηκαν στο DNA και το RNA υποστηρίζει τη θεωρία ότι οι μετεωρίτες θα μπορούσαν να ήταν μια σημαντική πηγή οργανικών ενώσεων απαραίτητων για την εμφάνιση των πρώτων ζωντανών οργανισμών της Γης.

Καλύτερη κατανόηση

Οι επιστήμονες προσπαθούν να κατανοήσουν καλύτερα τα γεγονότα που εκτυλίχθηκαν στη Γη και που επέτρεψαν σε διάφορες χημικές ενώσεις να ενωθούν σε ένα ζεστό υδάτινο περιβάλλον για να σχηματίσουν ένα ζωντανό μικρόβιο ικανό να αναπαραχθεί. Ο σχηματισμός DNA και RNA ήταν ένα σημαντικό ορόσημο καθώς αυτά τα μόρια περιέχουν ουσιαστικά τις οδηγίες για την κατασκευή και τη λειτουργία ζωντανών οργανισμών.

«Υπάρχουν ακόμη πολλά να μάθουμε για τα χημικά βήματα που οδήγησαν στην προέλευση της ζωής στη Γη – το πρώτο αυτοαναπαραγόμενο σύστημα», είπε ο Γκλέιβιν. «Αυτή η έρευνα σίγουρα προσθέτει στον κατάλογο των χημικών ενώσεων που υπήρχαν στην πρώιμη πρεβιοτική σούπα της Γης (που υπήρχε πριν από την εμφάνιση της ζωής)».

Μελετώντας τους μετεωρίτες

Οι ερευνητές εξέτασαν υλικό από τρεις μετεωρίτες – έναν που έπεσε το 1950 κοντά στην πόλη Murray στην πολιτεία του Κεντάκι των ΗΠΑ, ένας που έπεσε το 1969 κοντά στην πόλη Murchison στην πολιτεία Victoria της Αυστραλίας και ένας που έπεσε το 2000 κοντά στη λίμνη Tagish στο Επαρχία Βρετανικής Κολομβίας του Καναδά.

Και οι τρεις είναι κατασκευασμένοι από βραχώδες υλικό που πιστεύεται ότι σχηματίστηκε νωρίς στην ιστορία του ηλιακού συστήματος. Είναι πλούσιοι σε άνθρακα, με τους μετεωρίτες Murchison και Murray να περιέχουν περίπου 2% οργανικό άνθρακα κατά βάρος και τον μετεωρίτη της λίμνης Tagish να περιέχει περίπου 4% οργανικό άνθρακα. Ο άνθρακας είναι το κύριο συστατικό των οργανισμών στη Γη.

«Και οι τρεις μετεωρίτες περιέχουν ένα πολύ περίπλοκο μείγμα οργανικών μορίων, τα περισσότερα από τα οποία δεν έχουν ακόμη εντοπιστεί», είπε ο Glavin.

Τα πέντε στοιχεία

Οι δύο νουκλεοβάσεις, που ονομάζονται κυτοσίνη και θυμίνη, που εντοπίστηκαν πρόσφατα στους μετεωρίτες μπορεί να διέφευγαν από την ανίχνευση σε προηγούμενες εξετάσεις, επειδή διαθέτουν μια πιο λεπτή δομή από τις άλλες τρεις, είπαν οι ερευνητές.

Οι πέντε νουκλεοβάσεις όμως δεν είναι οι μόνες χημικές ενώσεις απαραίτητες για τη ζωή. Μεταξύ άλλων απαιτούνται: αμινοξέα, τα οποία είναι συστατικά πρωτεϊνών και ενζύμων, σάκχαρα, τα οποία αποτελούν μέρος της ραχοκοκαλιάς του DNA και του RNA και λιπαρά οξέα, τα οποία είναι δομικά συστατικά των κυτταρικών μεμβρανών.

«Τα σημερινά αποτελέσματα μπορεί να μην αποσαφηνίζουν άμεσα την προέλευση της ζωής στη Γη», είπε ο Όμπα, «αλλά πιστεύω ότι μπορούν να βελτιώσουν την κατανόησή μας για τον κατάλογο των οργανικών μορίων στην πρώιμη Γη πριν από την έναρξη της ζωής».

(Πηγή: in.gr)

Σε ηλικία μόλις 41 ετών ο παχύτερος άνθρωπος στον κόσμο έφυγε από τη ζωή το 1983, μετά από μία σκληρή μάχη που έδωσε στα νοσοκομεία.

Σχεδόν 40 χρόνια μετά το θάνατό του, ο ίδιος άνθρωπος εξακολουθεί να κατέχει το… Παγκόσμιο ρεκόρ για τον πιο βαρύ άνθρωπο που υπήρξε ποτέ, καθώς ο ίδιος έφτασε να ζυγίζει 635 κιλά.

Πρόκειται για τον Jon Brower Minnoch, ο οποίος υπέφερε από μικρός από παχυσαρκία, καθώς μόλις στα 12 του ζύγιζε 132 κιλά και σε ηλικία 22 ετών είχε φτάσει στα 178. Ωστόσο, το βάρος του δυστυχώς συνέχιζε να αυξάνεται, φτάνοντας τα 635 κιλά.

Λόγω του βάρους, ο Jon εμφάνισε προβλήματα υγείας λόγω υγείας, συμπεριλαμβανομένων αναπνευστικών και καρδιακών διαταραχών.

Ο Jon νοσηλεύτηκε στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Σιάτλ το 1978, αλλά δεν ήταν εύκολο να μετακινηθεί, γι’ αυτό φρόντισαν δώδεκα πυροσβέστες και προσωπικό έκτακτης ανάγκης που χρησιμοποίησαν ένα ειδικά τροποποιημένο φορείο για να τον μεταφέρουν στο νοσοκομείο.

Κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του, ο Jon ακολουθώντας μία αυστηρή δίαιτα 1.200 θερμίδων την ημέρα, έχασε 419 κιλά και έφτασε να ζυγίζει 216 κιλά όταν πήρε εξιτήριο. Αργότερα όμως πήρε 89 κιλά και εισήχθη ξανά στο νοσοκομείο το 1981. Πέθανε 23 μήνες αργότερα το 1983 σε ηλικία 41 ετών.

(Πηγή: enimerotiko.gr)

Μπορεί να φαίνεται παράξενο, όμως το χρώμα των ματιών προδιαθέτει για ορισμένες ασθένειες και την ανταπόκριση του οργανισμού μας σε διάφορους περιβαλλοντικούς παράγοντες

Πες μου τι χρώμα έχουν τα μάτια σου να σου πω από τι κινδυνεύει η υγεία σου ή σε τι είσαι περισσότερο επιρρεπής.

Όχι, δεν πρόκειται για παροιμία, αλλά για ιατρικά δεδομένα που έχουν προκύψει από πολυετή παρατήρηση και μια σειρά ιατρικών μελετών που έχουν εκπονηθεί, καταλήγοντας στα σχετικά συμπεράσματα.

Καρκίνος των ματιών

Έχετε μπλε, πράσινα ή γκρίζα μάτια; Ο κίνδυνος για έναν συγκεκριμένο καρκίνο του ματιού που ονομάζεται μελάνωμα ραγοειδούς, είναι μεγαλύτερος σε σχέση με αυτούς που έχουν καστανά μάτια. Παρόλα αυτά, οι πιθανότητές σας εξακολουθούν να είναι χαμηλές – προσβάλλει μόλις 5-11 ασθενείς ανά εκατομμύριο πληθυσμού.

«Φλερτ» με τον διαβήτη

Παρότι χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση, μια ευρωπαϊκή μελέτη του 2011 εκτιμά ότι ο συνδυασμός μπλε ματιών και ανοιχτόχρωμου δέρματος, αυξάνει τον κίνδυνο για εμφάνιση διαβήτη τύπου 1.

Αξιοπιστία χαρακτήρα

Έρευνες διαπιστώνουν πως οι άνθρωποι θεωρούν τα άτομα με καστανά μάτια πιο αξιόπιστα από αυτά με άλλο χρώμα ματιών. Οι ίδιες έρευνες ωστόσο, εκτιμούν πως πιθανότατα είναι τα χαρακτηριστικά του προσώπου των ατόμων με καστανά μάτια η αιτία που προκαλεί το αίσθημα εμπιστοσύνης, περισσότερο από το χρώμα των ματιών.

Απώλεια ακοής

Μελέτες δείχνουν ότι σε ένα θορυβώδες περιβάλλον, τα άτομα με καστανά μάτια έχουν λιγότερη απώλεια ακοής από τα άτομα με μπλε μάτια. Ο λόγος αποδίδεται στη μελανίνη, τη χρωστική ουσία που δίνει το χρώμα στο δέρμα, τα μαλλιά και τα μάτια, και την οποία οι άνθρωποι με καστανά μάτια έχουν παραπάνω. Θεωρείται λοιπόν, ότι η μεγαλύτερη ποσότητα μελανίνης  στα μάτια και στα αυτιά, παρέχει λίγο μεγαλύτερη προστασία όταν τα επίπεδα θορύβου ανεβαίνουν.

Εξάρτηση από το ποτό

Όχι μόνο έχετε περισσότερες πιθανότητες να πιείτε αλκοόλ εάν τα μάτια σας είναι μπλε, αλλά διατρέχετε επίσης υψηλότερο κίνδυνο να εθιστείτε σε αυτό, σύμφωνα με μια μελέτη του 2015. Είναι πιθανό να εμπλέκονται γενετικοί δεσμοί και άλλες μεταβλητές.

Ενδομητρίωση

Αυτό συμβαίνει όταν ο ιστός που αναπτύσσεται κανονικά μέσα στη μήτρα μεγαλώνει έξω από αυτήν. Όταν εισβάλλει σε όργανα όπως η ουροδόχος κύστη και το έντερο, ονομάζεται βαθιά διηθητική ενδομητρίωση. Οι γυναίκες με μπλε μάτια πάσχουν συχνότερα από βαθιά διηθητική ενδομητρίωση, απ΄ότι οι λοιπές γυναίκες με άλλο χρώμα ματιών. Οι ειδικοί πιστεύουν ότι τα γονίδια που ελέγχουν το χρώμα των ματιών μπορεί να συνδέονται με αυτά που προκαλούν αυτή τη σοβαρή μορφή ενδομητρίωσης.

Ανταπόκριση στην ψυχανάλυση

Το χρώμα των ματιών μπορεί να παίξει ρόλο στο είδος της συμπεριφορικής θεραπείας που λειτουργεί καλύτερα για σας. Τα σκούρα μάτια μπορεί να ανταποκρίνονται καλύτερα σε μια σταθερή θεραπεία σε αντίθεση με τα ανοιχτόχρωμα μάτια που είναι πιο πιθανό να ανταποκριθούν σε ένα πρόγραμμα που αλλάζει όπως αλλάζουν κι αυτά, με τον ρυθμό τους.

Διαφορετική διαστολή κόρης

Ένα στα 5 άτομα έχει φυσικά διαφορετικού μεγέθους κόρες — η μία μικρότερη από την άλλη. Αλλά μερικές φορές, οι αταίριαστες κόρες των ματιών μπορεί να είναι σημάδι προβλήματος υγείας στο νευρικό σύστημα, όπως ένα εγκεφαλικό επεισόδιο ή μια μόλυνση.

Λεύκη

Εάν έχετε μπλε μάτια, είναι λιγότερο πιθανό να εμφανίσετε λεύκη, την πάθηση που επιτρέπει να χάνεται το χρώμα του δέρματος σε κηλίδες. Οι ειδικοί πιστεύουν ότι θα μπορούσε να οφείλεται στο ότι ορισμένα από τα γονίδια που κάνουν τα μάτια μπλε, μειώνουν και τον κίνδυνο εμφάνισης λεύκης.

Καταρράκτης

Η κατάσταση όπου η όραση θολώνει είναι πιο πιθανό να εμφανιστεί νωρίτερα εάν έχετε σκούρα καστανά μάτια, λέει μια αυστραλιανή μελέτη. Πάντως καστανά ή ανοικτόχρωμα μάτια, όλα παθαίνουν καταρράκτη τελικά, ανεξάρτητα από το χρώμα τους.

Ακτινωτή κόρη

Οι μελέτες συνεχίζονται, αλλά οι ειδικοί πιστεύουν ότι το μέγεθος της κόρης σε ηρεμία θα μπορούσε να είναι σημάδι ευφυΐας. Οι μεγαλύτερες κόρες των ματιών τείνουν να συνδέονται με έναν εγκέφαλο που λειτουργεί καλά.

Πολύχρωμα μάτια

Έχετε μπλε μπάλωμα στα κυρίως καστανά μάτια σας; Θα μπορούσε να είναι σύμπτωμα του συνδρόμου Waardenburg. Αυτή η γενετική διαταραχή μπορεί να κάνει να ασπρίσει τα μαλλιά, να προκαλέσει ανοικτά στίγματα στο δέρμα και να αλλάξει το χρώμα των ματιών (ένα γαλανό και το άλλο καστανό) ή να προκαλέσει ένα λευκό κύκλο στην ίριδα που ονομάζεται τόξο του κερατοειδούς. Μπορεί επίσης να προκαλέσει κώφωση και μοναδικά χαρακτηριστικά του προσώπου, όπως πλατιά μάτια και φαρδιά γέφυρα μύτης.

Αθλητικές δεξιότητες

Σε αθλήματα όπου οι κινήσεις που γίνονται ως αντίδραση – πυγμαχία, χτυπήματα μπάλας, ποδοσφαιρική άμυνα – όσοι έχουν καστανά μάτια έχουν καλύτερες επιδόσεις. Αλλά αν χρειάζεται έλεγχος της δράσης από την αρχή μέχρι το τέλος, όπως το μπόουλινγκ, το γκολφ ή το μπέιζμπολ, οι γαλανομάτες έχουν πλεονέκτημα.

Ανοχή στον πόνο

Η μελέτη των γυναικών κατά τη διάρκεια του τοκετού δείχνει την ανοχή του πόνου ανάλογα με το χρώμα των ματιών. Οι γυναίκες με σκουρόχρωμα μάτια έτειναν να παρουσιάζουν μεγαλύτερη δυσχέρεια κατά τη διάρκεια του τοκετού. Ξυπνούσαν από τον πόνο πιο συχνά, ένιωθαν περισσότερο πόνο κατά την ανάπαυση ή όταν κινούνταν, ενώ ήταν πιο πιθανό να έχουν κατάθλιψη λόγω του πόνου τους.

Εκφύλιση της ωχράς κηλίδας

Μια αυστραλιανή μελέτη λέει ότι τα άτομα με ανοιχτόχρωμα μάτια έχουν διπλάσιες πιθανότητες να εμφανίσουν εκφύλιση της ωχράς κηλίδας που σχετίζεται με την ηλικία. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι λιγότερο υπεριώδες φως απορροφάται από την ίριδα, έτσι περισσότερο μπορεί να περάσει στον αμφιβληστροειδή και να προκαλέσει βλάβη. Αυτή η ασθένεια μπορεί να προκαλέσει απώλεια όρασης.

(Πηγή: in.gr)

Συντάκτης: Μαρία Κοτοπούλη

«Ο ύπνος θρέφει τα μωρά» λέει ο σοφός λαός αναφερόμενος κυρίως στα οφέλη που προσφέρει στην σωστή ανάπτυξη του οργανισμού των παιδιών. Αντίστοιχα όμως κερδισμένη είναι και η νοητική ικανότητα των παιδιών όταν κοιμούνται κατά τη διάρκεια της ημέρας

Ένας μεσημεριανός ύπνος δε γεμίζει μόνο τις «μπαταρίες» των μικρών παιδιών, αλλά τα εφοδιάζει κατάλληλα με μια πολύ χρήσιμη δεξιότητα που σχετίζεται με τη μάθηση. Μια νέα έρευνα από μελετητές στην Αυστραλία και την Αγγλία συμπέρανε ότι ο μεσημεριανός ύπνος βοηθά τα παιδιά προσχολικής ηλικίας να αντιστοιχίσουν τα γράμματα με τους ήχους τους, το κλειδί της επιτυχίας στην ανάγνωση αργότερα.

Αν και πρόκειται για μελέτη μικρής κλίμακας, τα αποτελέσματα παρέχουν ορισμένες πρώιμες ενδείξεις σε συνδυασμό και με τη σχετική βιβλιογραφία και άλλες μελέτες. Οι ερευνητές παρατήρησαν την επίδραση του μεσημεριανού ύπνου σε 32 παιδιά ηλικίας 3 έως 5 ετών από δύο ημερήσιους παιδικούς σταθμούς του Σίδνεϊ. Αν και τα μικρά παιδιά κοιμόντουσαν τακτικά κατά τη διάρκεια της ημέρας, δεν είχαν ακόμα διδαχθεί επίσημα τα ονόματα ή τους ήχους των γραμμάτων. Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο Child Development.

Κατά τη διάρκεια επτά συνεδριών σε διάστημα δύο έως τεσσάρων εβδομάδων, τα παιδιά εξετάστηκαν αρχικά για να καθοριστούν οι γνώσεις τους σχετικά με τα γράμματα και στη συνέχεια εκπαιδεύτηκαν και επίσημα και με την εφαρμογή του μεσημεριανού ύπνου αλλά και χωρίς.

Οι δοκιμές των ερευνητών αποτελούνταν από τη χαρτογράφηση γράμματος-ήχου και ερωτήσεις όπως: «Ποιον ήχο βγάζει το γράμμα C;».

Σημαντικό προβάδισμα στον σωστό εντοπισμό άγνωστων λέξεων και της συσχέτισής τους με τους ήχους που είχαν μάθει παρουσίασαν τα παιδιά που είχαν κοιμηθεί  κατά τη διάρκεια της ημέρας. Παρόλα αυτά, ο μεσημεριανός ύπνος δεν φάνηκε να επηρεάζει τη ρητή μάθηση, όπως την αναπαραγωγή ή την αναγνώριση των ήχων των γραμμάτων που δεν είχαν μάθει νωρίτερα.

«Διαπιστώσαμε ότι αν τα παιδιά είχαν κοιμηθεί αφού έμαθαν τη χαρτογράφηση γραμμάτων-ήχων, ήταν πιο αποδοτικά στο να ανακαλούν αυτές τις πληροφορίες και να τις χρησιμοποιούν για να αναγνωρίσουν τις λέξεις», συνοψίζει η συγγραφέας της μελέτης Hua-Chen Wang, λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Macquarie και στο Κέντρο Ανάγνωσης στο Σίδνεϊ.

Η έρευνα βασίστηκε σε στοιχεία που σχετίζονται με τα οφέλη του βραδινού ύπνου στην εδραίωση της μνήμης στους ενήλικες. Μια θεωρία υποστηρίζει ότι όταν οι άνθρωποι μαθαίνουν κάτι νέο, οι πληροφορίες κωδικοποιούνται και αποθηκεύονται προσωρινά στον εγκέφαλο. Με τον καιρό, αυτή η μνήμη γίνεται μέρος της μακροπρόθεσμης μνήμης ενός ατόμου. Ο ύπνος, επομένως, βοηθά σε αυτή τη μετάβαση.

Επειδή οι συνεδρίες της μελέτης έγιναν στον παιδικό σταθμό, οι ερευνητές δεν παρακολούθησαν τα φυσιολογικά μέτρα ύπνου, όπως η γρήγορη κίνηση των ματιών, γνωστός και ως ύπνος REM, το στάδιο του ύπνου δηλαδή που σχετίζεται με την «αποθήκευση» της μνήμης.

Συμπερασματικά, η δρ Wang ανέφερε ότι τα νηπιαγωγεία θα μπορούσαν να προγραμματίσουν αναλόγως τις ημερήσιες δραστηριότητες των παιδιών. Δηλαδή, με στόχο την καλύτερη αφομοίωση των πληροφοριών, θα μπορούσαν να εντάξουν τις δραστηριότητες εκμάθησης κοντά στην ώρα του μεσημεριανού ύπνου.

(Πηγή: ygeiamou.gr)

Ο εικονιζόμενος μετεωρίτης kakowa προσφέρει νέα στοιχεία για την προέλευση του νερού στη Γη.

Ένας μετεωρίτης 470 εκατομμυρίων ετών, χάρη στην επιστημονική μελέτη τριών ετών και την αναζήτηση δεδομένων που ξεκίνησε το μακρινό 2013, φανερώνει μία ακόμα δυνάμει πηγή προέλευσης του νερού στη Γη. «Πολλές φορές αμελούμε την προσπάθεια της αναζήτησης τέτοιων ορυκτών σε έναν μετεωρίτη επειδή θεωρητικά μπορεί να μην τα αναμένουμε εκεί», ανέφερε στον ραδιοφωνικό σταθμό του ΑΠΕ-ΜΠΕ «Πρακτορείο 104,9 FM» ο Δρ. Ιωάννης Μπαζιώτης, επίκουρος καθηγητής του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, περιγράφοντας τη διαδικασία της επιστημονικής έρευνας που οδήγησε σε μία μοναδική ανακάλυψη ένυδρων ορυκτών σε έναν ιστορικό μετεωρίτη.

«Τα αποτελέσματα της έρευνας είναι μοναδικά για την κατηγορία των τυπικών χονδριτών μετεωριτών. Για πρώτη φορά έχουμε ανακάλυψη του ένυδρου ορυκτού μαργαρίτη, που με την παρουσία του δεικνύει μία ακόμα -δυνάμει- πηγή του νερού στη πρώιμη Γη», εξηγεί ο Δρ. Μπαζιώτης, ο οποίος ηγήθηκε μιας διεθνούς ομάδας επιστημόνων.

Η συγκεκριμένη ομάδα επιστημόνων, αποτελούμενη από Έλληνες, Αμερικάνους, Κινέζους και Γάλλους επιστήμονες, ανακάλυψε και χαρακτήρισε ένα μοναδικό ορυκτολογικό άθροισμα στον μετεωρίτη Kakowa. Ένα ιστορικό δείγμα μετεωρίτη βρίσκεται στη μεγάλη συλλογή μετεωριτών του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας της Βιέννης.

«Ο μετεωρίτης Kakowa αποτελεί ένα τυπικό χονδρίτη, κατηγορίας L6, που έπεσε στις 19 Μαΐου 1858 στη Ρουμανία και σύμφωνα με ιστορικές καταγραφές, ανακτήθηκε μόλις μερικά λεπτά μετά την πτώση του. Χάρη στην έρευνα που έγινε, ανακαλύψαμε μοναδικά ευρήματα ένυδρων ορυκτών κι έναν μεγάλο αριθμό ορυκτών υπερυψηλών πιέσεων στον Kakowa», εξήγησε ο Έλληνας επιστήμονας.

Η δημοσίευση των αποτελεσμάτων της μελέτης της ομάδας στο αντικείμενο της Πλανητικής Επιστήμης έχει τίτλο «Unique evidence of fluid alteration in the Kakowa (L6) ordinary chondrite» και δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Scientific Reports του Οίκου Nature Publishing Group (Springer Nature) – και το στοιχείο που την καθιστά μοναδική είναι ότι «…επεκτείνει τη γνώση μας που καταγράφεται στους μετεωρίτες και σχετίζεται τόσο με τις διαδικασίες εξαλλοίωσης όσο και της μεταμόρφωσης λόγω σοκ», τονίζει ο Δρ. Μπαζιώτης.

Απουσία νερού σημαίνει απουσία ζωής

«Ήταν δύο συγκρούσεις απίστευτου σοκ! Οι παρατηρήσεις που κάναμε, μας επέτρεψαν να “ανακατασκευάσουμε” την ιστορία του μετεωρίτη Kakowa, κατά τη διάρκεια της οποίας δημιουργήθηκαν φλέβες τήγματος ως αποτέλεσμα μίας σφοδρής σύγκρουσης στο μητρικό σώμα του Kakowa, ακολουθούμενη από μία ηπιότερη σύγκρουση με έναν άλλο αστεροειδή, κατά τη διάρκεια της οποίας διείσδυσαν ένυδρα ορυκτά μέσα σε ρωγμές», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Δρ. Ιωάννης Μπαζιώτης.

«Η πληθώρα των ορυκτών υψηλών πιέσεων που βρέθηκαν μέσα στις φλέβες τήγματος μας βοήθησαν να εκτιμήσουμε τη σφοδρότητα και τις συνθήκες της πρώτης σύγκρουσης που έλαβε χώρα πριν από 470 εκατομμύρια χρόνια στο μητρικό σώμα από το οποίο προέρχεται ο μετεωρίτης Kakowa», προσθέτει.

Οι μετεωρίτες αποτελούν σπάνια αντικείμενα, που περιέχουν πολύτιμες πληροφορίες σχετικά με τη γέννηση και εξέλιξη του ηλιακού μας συστήματος. Διατηρούν στοιχεία των διαδικασιών εκείνων που έλαβαν χώρα σε αστεροειδείς κατά τα πρώτα εκατομμύρια χρόνια της ιστορίας του ηλιακού μας συστήματος. Αυτοί οι αστεροειδείς θερμάνθηκαν εξαιτίας της διάσπασης ραδιενεργών ισοτόπων και της επακόλουθης απελευθέρωσης θερμότητας, οδηγώντας στη θερμική μεταμόρφωσή τους, και τη μετέπειτα απελευθέρωση ρευστών. Ταυτόχρονα υπέστησαν «πολλαπλές προσκρούσεις που άφησαν τα ίχνη τους στα ορυκτά των μετεωριτών».

Η ιστορία του νερού στο ηλιακό μας σύστημα είναι θέμα τεράστιου ενδιαφέροντος, ακριβώς λόγω του ρόλου του στην έναρξη της ζωής στη Γη. «Δείχνοντας για πρώτη φορά ότι τα μητρικά σώματα των τυπικών χονδριτών απελευθερώνουν αρκετό νερό ώστε να σχηματίσουν ένυδρα ορυκτά, προσθέτει μία ακόμα -δυνάμει- σημαντική πηγή για τη προέλευση του νερού στη Γη», αναφέρει ο Δρ. Ιωάννης Μπαζιώτης. Οι δύο άλλες πηγές προέλευσης του νερού στη Γη μπορεί να είναι οι κομήτες και οι ανθρακούχοι αστεροειδείς.

Μια ευκαιρία στις 69477 για ένα «Εύρηκα»

«Τώρα, με την συγκεκριμένη ανακάλυψη του μαργαρίτη, ενός ένυδρου ορυκτού που ανήκει στους ασβεστούχους μαρμαρυγίες με ποσοστό που φθάνει το 4-5 % κ.β. σε νερό, μπορούμε να πούμε ότι για πρώτη φορά ένα τέτοιο ορυκτό -με σαφή εξωγήινη ισοτοπική υπογραφή- συναντάται μέσα σε τυπικούς χονδρίτες», εξηγεί ο Έλληνας επιστήμονας, υπογραμμίζοντας την ιδιαιτερότητα της επιστημονικής ανακάλυψης.

«Είναι χαρακτηριστικό της σπανιότητας το γεγονός ότι επί του συνόλου των 69477 μετεωριτών (σύμφωνα με τη τελευταία επίσημη καταγραφή στη βάση δεδομένων της Meteoritical Society), οι τυπικοί χονδρίτες -όπως ο μετεωρίτης Kakowa- “αγγίζουν” τους 59192, δηλαδή ξεπερνούν το 85%», προσθέτει ο Δρ. Μπαζιώτης.

Ο συγκεκριμένος μετεωρίτης έχει και μια σημαντική ιδιαιτερότητα αφού δεν «μολύνθηκε» όταν έπεσε στη Γη. «Κάποιοι από τους μετεωρίτες έχουν ανακτηθεί από την Ανταρκτική ή τις ζεστές ερήμους (π.χ. Σαχάρα), ωστόσο, οι πιο “φρέσκοι” μετεωρίτες είναι αυτοί που ο άνθρωπος τούς είδε να πέφτουν στη Γη, και τους συνέλεξε λίγο μετά την πτώση τους. Αυτοί είναι που έχουν αποφύγει τη λεγόμενη εξαλλοίωση στο γήινο περιβάλλον», επισημαίνει.

Συνεργασία για την ανακάλυψη

Η μελέτη ξεκίνησε στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Βιέννης, στο πλαίσιο του χρηματοδούμενου από την ΕΕ προγράμματος SYNTHESYS, με σκοπό την έρευνα των χαρακτηριστικών που δημιουργούνται έπειτα από τη πρόσκρουση αστεροειδών. Τα δε μέλη της ομάδας του California Institute of Technology, στις ΗΠΑ, πραγματοποίησαν προηγμένες μικροαναλυτικές μεθόδους για να χαρακτηρίσουν την ορυκτολογία, χημική σύσταση, ισοτοπικές αναλογίες οξυγόνου και μολύβδου, του μοναδικού αυτού ένυδρου ορυκτολογικού αθροίσματος.

«Όσο περισσότερες μεθόδους εφαρμόζαμε για να χαρακτηρίσουμε αυτά τα εξωτικά υλικά, τόσο περισσότερο σίγουροι ήμασταν για την αξιοπιστία των αναλύσεών μας και την εξωγήινη προέλευση των ορυκτών», αναφέρει στην επιστημονική του ανάλυση ο καθηγητής Πολ Ασίμοφ, επικεφαλής της ομάδας του Caltech που εργάστηκε υπό την καθοδήγηση του Έλληνα επιστήμονα.

«Όσα ανακαλύφθηκαν σήμερα δεν θα μπορούσαν να βρεθούν πριν από 50 χρόνια… Πρακτικά, χάρη στην επιστημονική εξέλιξη, κάθε δεκαετία θα ήταν πιθανή μια νέα ανακάλυψη. Ποτέ δεν ξέρεις τι πρόκειται να ανακαλύψεις, αν δε κάνεις προσπάθεια να μελετήσεις έναν μετεωρίτη, και ιδιαίτερα, αν δεν επιμείνεις στη περαιτέρω διερεύνηση των ορυκτών που μπορεί να περιέχονται μέσα σε αυτό», εξήγησε ο Δρ. Μπαζιώτης.

Ο συγκεκριμένος μετεωρίτης εισήλθε στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Βιέννης λίγο μετά την ανάκτησή του, το 1858. Ο Kakowa εκτίθεται στην αίθουσα των μετεωριτών στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Βιέννης, στην Αυστρία, ενώ στην ίδια αίθουσα εκτίθεται και ο μόνος μετεωρίτης που έχει ανακτηθεί από ελληνικό έδαφος το μακρινό 1818, ο επονομαζόμενος «Seres».

«Μέσα από σκληρή επιστημονική δουλειά καταφέραμε να αποδείξουμε ότι το συγκεκριμένο υλικό είναι εξωγήινο. Η αγωνία ήταν τεράστια. Περιμέναμε από μέρα σε μέρα να έρθουν τα αποτελέσματα από τη Καλιφόρνια. Ένα συγκεκριμένο νούμερο ειδικά, ώστε να πούμε με βεβαιότητα πια, το δικό μας “εύρηκα”. Αυτό σημαίνει ότι βρισκόμαστε μπροστά στο 0,0016% των μετεωριτών που φέρουν αυτό το σπάνιο ορυκτό!», καταλήγει ο Δρ. Μπαζιώτης.

(Πηγή: naftemporiki.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)