paidevo.gr

Η για καιρό έλλειψη σωματικής άσκησης και γενικότερα η σωματική αδράνεια σχετίζεται με αυξημένη πιθανότητα σοβαρής λοίμωξης Covid-19 και αυξημένο κίνδυνο θανάτου από κορονοϊό, σύμφωνα με μια νέα μεγάλη αμερικανική επιστημονική μελέτη. Είναι η πρώτη έρευνα που κάνει αυτή τη συσχέτιση με ιδιαίτερη μάλιστα έμφαση, αναδεικνύοντας ένα παραγνωρισμένο παράγοντα κινδύνου.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Ρόμπερτ Σάλις του Ιατρικού Κέντρου Kaiser Permanente της Καλιφόρνια, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό περιοδικό αθλητιατρικής “British Journal of Sports Medicine”, ανέλυσαν στοιχεία για 48.440 άτομα με διαγνωσμένη Covid-19 με μέση ηλικία 47 ετών. Σχεδόν τα δύο τρίτα ήταν γυναίκες και ο μέσος δείκτης μάζας σώματος ήταν 31 (παχυσαρκία). Οι μισοί δεν είχαν υποκείμενα νοσήματα, το 18% είχε ένα χρόνιο νόσημα, ενώ το 32% δύο ή περισσότερα.

Οι ασθενείς ταξινομήθηκαν σε κατηγορίες ανάλογα με το βαθμό σωματικής δραστηριότητας τους κατά την προηγούμενη διετία πριν την πανδημία: αδρανείς (0-10 λεπτά την εβδομάδα), μέτρια (11-149 λεπτά) και αρκετή (πάνω από 150 λεπτά την εβδομάδα). Το 15% θεωρήθηκαν αδρανείς, το 7% αρκετά δραστήριοι σωματικά, ενώ οι υπόλοιποι ανήκαν στην ενδιάμεση κατηγορία.

Από το σύνολο των ασθενών, σχεδόν ένας στους δέκα (9%) χρειάσθηκε εισαγωγή σε νοσοκομείο, το 3% εισαγωγή σε μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) και το 2% πέθανε. Διαπιστώθηκε ότι όσοι προηγουμένως ασκούνταν αρκετά, είχαν σημαντικά μειωμένη πιθανότητα να αρρωστήσουν βαριά και να πεθάνουν από Covid-19. Οι πιο αδρανείς σωματικά είχαν υπερδιπλάσιο κίνδυνο εισαγωγής στο νοσοκομείο, σε σχέση με όσους ασκούνταν για περισσότερα από 150 λεπτά εβδομαδιαίως, ενώ είχαν επίσης 73% μεγαλύτερη πιθανότητα εισαγωγής σε ΜΕΘ και 2,5 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου από κορονοϊό.

Αλλά και σε σχέση με τους ασθενείς που προηγουμένως ασκούνταν σε μέτριο βαθμό, οι συστηματικά αδρανείς σωματικά ασθενείς είχαν 20% μεγαλύτερο πιθανότητα νοσηλείας, 10% μεγαλύτερο κίνδυνο εισαγωγής σε ΜΕΘ και 32% μεγαλύτερη πιθανότητα θανάτου από λοίμωξη Covid-19.

«Είναι αξιοσημείωτο ότι η συστηματική σωματική αδράνεια αποτελεί ισχυρότερο παράγοντα κινδύνου για σοβαρή Covid-19 από οποιαδήποτε υποκείμενα νοσήματα και παράγοντες κινδύνου, με εξαίρεση την ηλικία άνω των 60 ετών και τη μεταμόσχευση οργάνου στο παρελθόν. Η σωματική αδράνεια είναι ισχυρότερος παράγοντας κινδύνου από το κάπνισμα, την παχυσαρκία, το διαβήτη, την υπέρταση, την καρδιαγγειακή νόσο και τον καρκίνο», ανέφεραν οι ερευνητές.

«Συνιστούμε στις Αρχές δημόσιας υγείας να πληροφορήσουν τον πληθυσμό ότι, με εξαίρεση τα εμβόλια και την τήρηση των μέτρων ασφαλείας όπως οι κοινωνικές αποστάσεις και η χρήση μάσκας, η τακτική σωματική δραστηριότητα είναι πιθανώς το σημαντικότερο πράγμα που μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι για να αποφύγουν τη σοβαρή Covid-19 και τις επιπλοκές της. Το μήνυμα αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό με δεδομένα τα εμπόδια για τακτική σωματική δραστηριότητα στη διάρκεια ενός λοκντάουν και των άλλων περιορισμών λόγω πανδημίας», πρόσθεσαν.

«Η μελέτη αποτελεί καμπανάκι αφύπνισης για τη σημασία του υγιεινού τρόπου ζωής και ιδίως της σωματικής δραστηριότητας. Οι άνθρωποι που ασκούνται τακτικά, έχουν τις μεγαλύτερες πιθανότητες να νικήσουν την Covid-19, ενώ οι σωματικά αδρανείς τις λιγότερες. Το περπάτημα 30 λεπτά τη μέρα, πέντε μέρες την εβδομάδα, με μέτριο ρυθμό, φαίνεται να δίνει σε κάποιον τρομερή προστασία έναντι της Covid-19. Πιστεύω ότι η άσκηση συνιστά φάρμακο που ο καθένας πρέπει να παίρνει, ιδίως στην εποχή της πανδημίας», τόνισε ο δρ Σάλις.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Το κάπνισμα παρότι δεν είναι πλέον της μόδας και μάλιστα οδηγεί τα ζευγάρια σε τσακωμούς, αυξήθηκε στη διάρκεια της πανδημίας, ως μέσο εκτόνωσης του στρες από τον εγκλεισμό στο σπίτι

Στα 2,2 εκατομμύρια φτάνουν οι καπνιστές τσιγάρου στη χώρα μας, ενώ οι καπνιστές εναλλακτικών προϊόντων καπνού υπολογίζονται σε 400.000. Η πανδημία οδήγησε το 27,2% των καπνιστών να καπνίζουν περισσότερο και το 7% να ομολογεί πως άρχισε να καπνίζει ξανά κατά την διάρκεια της πανδημίας, ενώ είχε διακόψει το κάπνισμα. Τα μεγαλύτερα ποσοστά αύξησης της συχνότητας καπνίσματος παρατηρούνται στους αυτοαπασχολούμενους και στους άνεργους.

Ταυτόχρονα όμως, πάνω από τους μισούς καπνιστές (51,1%) θεωρούν πως δεν υπάρχει επαρκής ενημέρωση για τα οφέλη και τους τρόπους διακοπής του καπνίσματος, με την συντριπτική πλειοψηφία της κοινής γνώμης (πάνω από 88%) να πιστεύει πως θα πρέπει να υπάρχει επαρκής ενημέρωση και πρόσβαση σε πληροφορίες σχετικά με εναλλακτικές λύσεις καπνίσματος.

Τα στοιχεία αυτά προκύπτουν από πανελλαδική έρευνα της Marc  με θέμα: «Πανδημία, Lockdown και Κάπνισμα- Συνήθειες  και Κοινωνικές Τάσεις» που διεξήχθη τον Μάρτιο του 2021 για λογαριασμό της εταιρείας Παπαστράτος και η οποία παρουσιάστηκε σήμερα σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε ψηφιακά με τους κ.κ. Θωμά Γεράκη, Διευθύνοντα Σύμβουλο της Marc και Σταύρο Δρακουλαράκο, Γενικό Διευθυντή Επικοινωνίας της Παπαστράτος. Τα ευρήματα σχετικά με την επίδραση του τσιγάρου στις διαπροσωπικές σχέσεις, σχολίασε η Βέρα Αθανάσιου, Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια. Στην έρευνα συμμετείχαν περισσότερα από 1200 νοικοκυριά, στα αστικά κέντρα αλλά και την περιφέρεια της Ελλάδας.

Η έρευνα, ανέδειξε τα προβλήματα που δημιουργεί το κάπνισμα στις διαπροσωπικές σχέσεις, καθώς οι καπνιστές δεν θεωρούνται πρόσωπα ελκυστικά και επιθυμητά. Μάλιστα το 51,7% των καπνιστών γνωρίζει ότι το τσιγάρο ενοχλεί τον σύντροφό τους, ενώ αντίστοιχα το 50,5% των μη καπνιστών θεωρεί πως τα άτομα που καπνίζουν είναι λιγότερο ελκυστικά και επιθυμητά. Μάλιστα, 4 στους 10 καπνιστές (38,8%) δηλώνουν πως το κάπνισμα αποτελεί συχνά αιτία εντάσεων και τσακωμών με αγαπημένα τους πρόσωπα.

Σχολιάζοντας τα στοιχεία της έρευνας, ο Σταύρος Δρακουλαράκος, Γενικός Διευθυντής Επικοινωνίας της Παπαστράτος, δήλωσε: «Ένα χρόνο μετά το ανοιχτό κάλεσμα που απευθύναμε προς όλους με στόχο 1.000.000 λιγότερους καπνιστές έως το τέλος του 2021, βλέπουμε ότι ένας στους τέσσερις κατοίκους στην Ελλάδα, συνεχίζει αυτή τη βλαβερή συνήθεια. Την ίδια ώρα που οι καπνιστές αναζητούν αξιόπιστη ενημέρωση είτε για διακοπή είτε για αλλαγή σε καλύτερες, επιστημονικά τεκμηριωμένες εναλλακτικές του τσιγάρου και που, όπως φαίνεται από τα ευρήματα, η πλειονότητα της κοινωνίας  θεωρεί το κάπνισμα μια ξεπερασμένη συνήθεια.

Με οδηγό την επιστήμη και την τεχνολογία δεσμευόμαστε ότι θα συνεχίσουμε την πορεία μας προς τη μεγάλη αλλαγή που απαιτεί η κοινωνία ώστε να οδηγηθούμε σε ένα μέλλον, όπου το τσιγάρο θα αποτελεί οριστικά παρελθόν. Ένα μέλλον που είναι πιο κοντά από ποτέ καθώς, με το κατάλληλο ρυθμιστικό πλαίσιο και την υποστήριξη της κοινωνίας των πολιτών θα σταματήσουμε να πουλάμε τσιγάρα, εντός 10-15 ετών, σε πολλές χώρες του κόσμου».

Τι έδειξε η έρευνα:

Την εποχή της πανδημίας οι Έλληνες έχουμε κάνει ένα βήμα πίσω στον αγώνα για τη μείωση και διακοπή του καπνίσματος

Το 27,2% των καπνιστών ανέφεραν πως αυτή την περίοδο καπνίζουν περισσότερο. Η αύξηση της συχνότητας του καπνίσματος συνδέεται με ομάδες πληθυσμού που αισθάνονται μεγαλύτερη πίεση, άγχος και ανασφάλεια αυτήν την περίοδο.

84,3% των καπνιστών ανησυχεί πως το κάπνισμα έχει σοβαρές επιπτώσεις για την υγεία τους.

18,4% των καπνιστών δεν γνωρίζει ποιες είναι οι ουσίες στο τσιγάρο που βλάπτουν την υγεία του καπνιστή.

Πάνω από το 88% των καπνιστών και του συνόλου των ερωτώμενων πιστεύουν πως θα πρέπει να έχουν επαρκή ενημέρωση και πρόσβαση σε πληροφορίες σχετικά με εναλλακτικές λύσεις καπνίσματος.

Το 51,6% των καπνιστών αναφέρουν πως δεν γνωρίζουν τις διαφορές μεταξύ των συμβατικών τσιγάρων και των εναλλακτικών προϊόντων καπνού.

Η συντριπτική πλειοψηφία των ερωτώμενων (91,1%) δηλώνει πως για την επιλογή του σωστού εναλλακτικού προϊόντος καπνίσματος θα πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη η επιστήμη και η τεχνολογία που βρίσκεται σε αυτό.

To 60,5% του πληθυσμού δηλώνει πως εάν κάποιος κοντά του χρησιμοποιεί μια εναλλακτική λύση χωρίς καπνό, δεν τον ενοχλεί σε σύγκριση με κάποιον που καπνίζει τσιγάρα.

Πέρα από τις βλαβερές συνέπειες που έχει στην υγεία, το τσιγάρο δείχνει να επηρεάζει, σημαντικά, αρνητικά και τις διαπροσωπικές σχέσεις, με το 49% των καπνιστών να αναφέρει πως το κάπνισμα αποτελεί αιτία διαφωνιών και καβγάδων με την/τον σύντροφό τους.

Η μία στις δύο οικογένειες (49%) δε, δεν επιτρέπουν το κάπνισμα στο σπίτι τους.

Η επίπτωση του lockdown

Κατά την περίοδο των lockdown, υπολογίζεται πως περισσότεροι από 1 στους 4 Έλληνες δηλώνουν καπνιστές. Από αυτό το ποσοστό, ένα 7% είχε καταφέρει να διακόψει το κάπνισμα, πριν την αρχή της πανδημίας και τώρα έχει επιστρέψει σε αυτό.

Το 27,2% των καπνιστών ανέφεραν πως αυτή την περίοδο καπνίζουν περισσότερο. Η πλειοψηφία αυτών δήλωσαν αυτοαπασχολούμενοι ή άνεργοι.

Το 7% των καπνιστών δήλωσε πως ενώ είχε κόψει το τσιγάρο, άρχισε να καπνίζει ξανά κατά την διάρκεια της πανδημίας

Βλαβερή συνήθεια

Η συντριπτική πλειοψηφία των καπνιστών έχει επίγνωση για τις βλαβερές συνέπειες του τσιγάρου στην υγεία τους, χωρίς όμως να μπορούν να τις εντοπίσουν με σαφήνεια.

Το 84,3% των καπνιστών ανησυχεί πως το κάπνισμα έχει σοβαρές επιπτώσεις για την υγεία τους.

Οι καπνιστές αναφέρουν ως πιο βλαπτικό συστατικό του τσιγάρου, την πίσσα σε ποσοστό 54,3%, την νικοτίνη σε ποσοστό 15,5% και το μονοξείδιο του άνθρακα σε ποσοστό 11,8%. Το 18,4% των καπνιστών είπε πως δεν γνωρίζει!

Εναλλακτικά προϊόντα

Το εναλλακτικό κάπνισμα θεωρείται λιγότερο ενοχλητικό από το συμβατικό. Περίπου 1 στους 2 θεωρεί πως είναι και λιγότερο βλαπτικό για τον χρήστη, γι’ αυτό και ένα 37,4% δήλωσε πως έχει προτείνει τα εναλλακτικά προϊόντα ως λύση σε κάποιον καπνιστή στο περιβάλλον του.

Το 60,5% του πληθυσμού δηλώνει πως εάν κάποιος κοντά του χρησιμοποιεί μια εναλλακτική λύση χωρίς καπνό, δεν τον ενοχλεί σε σύγκριση με κάποιον που καπνίζει τσιγάρα. Με την άποψη αυτή συμφωνούν το 63,8% των μη καπνιστών και το 65,6% των πρώην καπνιστών.

Το 37,4% των ερωτηθέντων ανέφερε πως έχει προτείνει σε κάποιον καπνιστή να σταματήσει το κάπνισμα τσιγάρων και να δοκιμάσει μια εναλλακτική λύση.

58% των καπνιστών δεν επιλέγουν να κάνουν την αλλαγή από τα συμβατικά τσιγάρα καθώς πιστεύουν πως τα εναλλακτικά προϊόντα δεν θα τους καλύπτουν/ικανοποιούν όσο το τσιγάρο.

45,6% του πληθυσμού πιστεύει πως τα εναλλακτικά προϊόντα καπνίσματος είναι λιγότερο βλαβερά για την υγεία σε σχέση με το κάπνισμα.

Τι ξέρουμε για τα εναλλακτικά προϊόντα

Όσον αφορά στην ενημέρωση σχετικά με τα εναλλακτικά προϊόντα, είναι σημαντικά ελλιπής σύμφωνα με τον 1 στους 2 καπνιστές. Οι περισσότεροι αναφέρουν ως πηγή πληροφόρησης κάποιον γνωστό ή φίλο. Η συντριπτική πλειονότητα των ερωτηθέντων δήλωσε πως θα πρέπει να αυξηθεί με κάποιον τρόπο η ενημέρωση σχετικά με προϊόντα εναλλακτικά του τσιγάρου.

Ένας στους δύο καπνιστές (51,1%) δηλώνει πως δεν υπάρχει επαρκής ενημέρωση για τα οφέλη και τους τρόπους διακοπής του καπνίσματος.

Η αλλαγή από τα συμβατικά τσιγάρα σε μια λιγότερη βλαβερή επιλογή όπως τα ηλεκτρονικά τσιγάρα ή τα θερμαινόμενα προϊόντα καπνού δυσχεραίνεται από την έλλειψη ενημέρωσης.

Το 48,2% των καπνιστών δήλωσε πως γνωρίζει ελάχιστα ή καθόλου για τα εναλλακτικά προϊόντα καπνίσματος.

Μόνο το 30% του συνολικού πληθυσμού γνωρίζει ποιες είναι οι βασικές διαφορές ανάμεσα στα συμβατικά τσιγάρα και στα εναλλακτικά προϊόντα καπνού.

51,6% των καπνιστών αναφέρουν πως δεν γνωρίζουν τις διαφορές μεταξύ των συμβατικών τσιγάρων και των εναλλακτικών προϊόντων καπνού.

Ακόμα και το 29,2% όσων χρησιμοποιούν εναλλακτικά προϊόντα αναφέρουν πως δεν γνωρίζουν ακριβώς τις διαφορές.

Πάνω από το 88% των καπνιστών και του συνόλου της κοινής γνώμης πιστεύουν πως θα πρέπει να έχουν επαρκή ενημέρωση και πρόσβαση σε πληροφορίες σχετικά με εναλλακτικές λύσεις.

Αιτία για καυγά

Οι διαπροσωπικές σχέσεις επηρεάζονται έντονα από το κάπνισμα, με τον 1 στους 2 καπνιστές να δηλώνουν πως ο σύντροφός του ενοχλείται. Μία στις δύο οικογένειες δεν επιτρέπει καν το κάπνισμα εντός του σπιτιού ενώ φαίνεται πως αναπτύσσεται, σταδιακά, ένα στίγμα απέναντι στους καπνιστές.

Το 51,7% των καπνιστών με σύντροφο μη καπνιστή δηλώνουν πως η καπνιστική τους συνήθεια ενοχλεί τον  σύντροφό τους.

Το 49% των καπνιστών αυτών αναφέρει πως το κάπνισμα αποτελεί αιτία διαφωνιών και καβγάδων με την  σύντροφό τους.

Το 30,7% των μη καπνιστών ανέφερε την οσμή τσιγάρου στον χώρο ως το πιο ενοχλητικό πράγμα όταν ο σύντροφος είναι καπνιστής. Το 22,3% αναφέρει τον καπνό του τσιγάρου και το 14,9% την μυρωδιά στα ρούχα, τα μαλλιά και τα χέρια.

Το 50,5% των μη καπνιστών ασπάζεται την άποψη πως τα άτομα που καπνίζουν είναι λιγότερο ελκυστικά και επιθυμητά από αυτούς που δεν καπνίζουν.

Οι 8 στους 10 μη καπνιστές αναφέρουν πως έχουν προσπαθήσει να πείσουν κάποιον καπνιστή από το συγγενικό ή φιλικό τους περιβάλλον να διακόψει το κάπνισμα.

Η μία στις δύο οικογένειες (48,9%) δεν επιτρέπει το κάπνισμα στο σπίτι της.

Το 61% των μη καπνιστών αναφέρει πως ενοχλείται όταν επισκέπτεται σπίτια καπνιστών γιατί δεν αισθάνεται άνετα σε χώρο με καπνό.

Οι 4 στους 10 καπνιστές (38,8%) δηλώνουν πως το ότι καπνίζουν προκαλεί συχνά εντάσεις και τσακωμούς με αγαπημένα πρόσωπα του κοινωνικού τους περιβάλλοντος.

Το 13,6% των καπνιστών παραδέχτηκαν πως κρύβουν ότι καπνίζουν από αγαπημένα πρόσωπα ή φίλους.

Το 70,7% των μη καπνιστών θεωρεί πως το κάπνισμα αποτελεί μια ξεπερασμένη συνήθεια, γεγονός που ασκεί μια επιπλέον κοινωνική πίεση στους καπνιστές χωρίς ωστόσο να φαίνεται πως αποτελεί γι’ αυτούς κριτήριο διακοπής.

(Πηγή: in.gr)

Συντάκτης: Μάριος Οικονόμου

Πότε θα μπορέσουμε με ασφάλεια να πανηγυρίσουμε το τέλος της βασανιστικής περιπέτειας που μας έβαλε ο νέος κορωνοϊός; Η ιστορία των πανδημιών όπως αυτής της Ισπανικής γρίπης δεν προσφέρεται για ανακούφιση και αισιοδοξία, ωστόσο τι διαφέρει σήμερα σε σχέση με τότε;

Η έξοδος από το τούνελ της πανδημίας που ταλανίζει την ανθρωπότητα πάνω από ένα χρόνο τώρα αποτελεί καθολική επιθυμία και ευχή. Η κόπωση είναι έκδηλη: στην πρώτη χαλάρωση των περιοριστικών μέτρων που έγινε στη χώρα μας, ο κόσμος ξεχύθηκε σε πάρκα και παραλίες, χωρίς μάσκες ή αποστάσεις ασφαλείας. Πότε θα επιστρέψουμε στην κανονικότητα;

Σίγουρα όχι άμεσα, υποστηρίζει η Agnes Arnold-Forster, ερευνήτρια στο πεδίο της Ιστορίας της Ιατρικής και των Συστημάτων Φροντίδας στο Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ, η οποία συστήνει σύνεση και υπομονή στους συμπολίτες της. Ο ξέφρενος ενθουσιασμός από τις επίσημες δηλώσεις για επικείμενο τέλος της πανδημίας και η επιτυχής πορεία της εμβολιαστικής εκστρατείας, έφερε διαδικτυακούς πανηγυρισμούς σε πλήθος Βρετανών, οργάνωση ταξιδιών και εορταστικών πάρτυ, χωρίς φαίνεται να υπολογίζουν όσα έχει δείξει η ιστορία για την πορεία των πανδημιών και επιδημιών.

Διδάγματα του παρελθόντος

Η θανατηφόρα Ισπανική γρίπη του 1918 που συνοδεύτηκε από περιοριστικά μέτρα και χρήση μάσκας, αποτελεί το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα που επικαλούνται συνήθως οι μελετητές της σημερινής COVID-19. Όπως εξηγεί η Δρ Arnold-Forster, το ακριβές τέλος της πανδημίας που μόλυνε 500 περίπου εκατομμύρια ανθρώπους και στέρησε τη ζωή σε 20-50 εκατομμύρια μπορεί να μην προσδιορίστηκε, στα ημερολόγια, ωστόσο, καταγράφηκαν μικρές αναζωπυρώσεις.

Το 1920, περί τα 5.000 περιστατικά γρίπης σημειώθηκαν στο Σικάγο σε διάστημα 6 ημερών, οδηγώντας στο κλείσιμο των θεάτρων. Αντίστοιχα δραστικά μέτρα υιοθετήθηκαν λίγο αργότερα και στη Νέα Υόρκη, κατόπιν επείγουσα συσκέψεως των υπευθύνων δημόσιων μεταφορών, θεάτρων και κινηματογράφων και εμπορικών συλλόγων για την αναχαίτιση κύματος γρίπης. Την ίδια περίοδο, 60 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από γρίπη στο Παρίσι. Χρόνια μετά, το 1925 και σε διάστημα εννέα ημερών, 201 άτομα πέθαναν στο Σικάγο. Οι εφημερίδες της εποχής έκαναν λόγο για μια «επιδημία πολύ μεταδοτικής γρίπης».

Αυτό που δεν κατέγραψε η ιστορία σε αυτές τις περιπτώσεις είναι μαζικούς εορτασμούς για το τέλος του ιού, το οποίο δεν φαινόταν ποτέ να έρχεται.

Τι είναι διαφορετικό σήμερα; Αν και η πανδημία του κορωνοϊού SARS-CoV-2 πόρρω απέχει από την πορεία της γρίπης έναν αιώνα πίσω -κυρίως λόγω της τεχνολογικής και επιστημονικής προόδου στον τομέα των εμβολίων -, δεν σημαίνει πως τα υφιστάμενα όπλα στη φαρέτρα των ειδικών αρκούν για το άμεσο και γρήγορο τέλος της. Μπορεί το εμβόλιο κατά της πολιομυελίτιδας να αναπτύχθηκε το 1950 από τον Αμερικανό Jonas Salk, αναφέρει χαρακτηριστικά η Δρ. Arnold-Forster, χρειάστηκαν όμως 30 σχεδόν χρόνια για να τεθεί υπό έλεγχο η νόσος στη Βρετανία, στην οποία επιπλέον δεν υπήρξαν εορταστικές εκδηλώσεις για την τελευταία φυσική λοίμωξη από τον ιό το 1854.

H πανδημία ως κοινωνικό φαινόμενο

«Οι επιστήμονες της Ιστορίας της Ιατρικής γνωρίζουν ότι οι πανδημίες και οι επιδημίες αποτελούν κοινωνικά φαινόμενα» αναφέρει η ερευνήτρια για το τέλος τέτοιων φαινομένων που είναι διττό και δεν συμβαίνει απαραιτήτως ταυτόχρονα. Υπάρχει το επιστημονικό τέλος που προκύπτει από τη μείωση της επίπτωσης της νόσου και της θνησιμότητας, και το κοινωνικό τέλος που καθορίζεται από τη μείωση του φόβου των ανθρώπων απέναντι στον ιό και τη χαλάρωση των περιοριστικών μέτρων.

Επιπλέον, τα στοιχεία ανά τον κόσμο και οι διαφορετικές ταχύτητες στην αντιμετώπιση της πανδημίας αποδεικνύουν ότι πρόκειται για παγκόσμιο φαινόμενο με διαφορετική εξέλιξη σε κάθε χώρα.

Ενδεικτικό είναι το παράδειγμα του HIV και της νόσου AIDS που σάρωσαν Ευρώπη και Βόρειο Αμερική στις δεκαετίες ΄80 και ’90, όμως σήμερα οι φορείς του ιού μπορούν να ζουν με καλή υγεία και προσδόκιμο ζωής κοντά σε αυτό των υγιών ανθρώπων. Παρ’ όλα αυτά, το 2019 και με αφορμή τα 40 εκατομμύρια οροθετικών, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας μίλησε για «παγκόσμια επιδημία» η οποία έχει ωστόσο μετατοπιστεί γεωγραφικά και πλήττει δυσανάλογα τον αναπτυσσόμενο κόσμο, σχολίασε η Δρ Arnold-Forster.

Εν προκειμένω, έως τον Φεβρουάριο, το 45% περίπου των εμβολίων έναντι της COVID-29 είχαν πραγματοποιηθεί στις πλούσιες χώρες της G7. Πώς το τέλος της πανδημίας θα είναι κοινό για τις φτωχές χώρες;

Επομένως, είναι δύσκολο να μιλάμε ακόμα για το οριστικό τέλος της πανδημίας. Το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε, σύμφωνα με την Δρ Arnold-Forster, είναι να αναλογιστούμε τα μαθήματα τους τελευταίου χρόνου και ποιο είναι το μέλλον που επιθυμούμε.

(Πηγή: ygeiamou.gr)

Σε κατάσταση σοκ βρέθηκε πατέρας όταν ανακάλυψε πως στον παιδικό σταθμό που στέλνει τον γιο του, τρώνε πρώτα τα λευκά παιδιά και τα μαύρα περιμένουν χωρίς να έχουν καν πιάτο μπροστά τους.

Πως το ανακάλυψε; Είδε ένα καρέ που «έκοψε» ένας γονιός από βίντεο, μέσα από τον παιδικό σταθμό – ο οποίος βρίσκεται στην Τζιόρτζια των Ηνωμένων Πολιτειών.

Τι απεικονίζει αυτή η φωτογραφία; Την ώρα του γεύματος, τα λευκά παιδάκια κάθονται κανονικά και τρώνε το φαγητό τους, την ίδια ώρα που τα μαύρα στο δέρμα παιδάκια, κάθονται στο ίδιο τραπέζι και τους κοιτάνε περιμένοντας να τελειώσουν το γεύμα τους.

Δεν έχουν σερβιριστεί, δεν έχουν καν πιάτο με φαγητό μπροστά τους, όπως αναφέρει το gazetta. 

O  Άντριαν ΜακΚόλεϊ είναι ο πατέρας που αξιοποιώντας την ημέρα που το «Kids ‘R’ kids» – ιδιοκτήτρια εταιρία του παιδικού σταθμού –  μετέδωσε την καθημερινότητα των παιδιών σε ζωντανή ροή έκατσε να δει πως αντιδρά ο γιος του και έμεινε άναυδος όταν εντόπισε το πολύ περίεργο, άκρως ρατσιστικό  περιστατικό.

Όταν απευθύνθηκε στην διευθύντρια εκείνη δήλωσε παντελή άγνοια, λέγοντας πως δεν είναι στην τάξη μέσα για να δει τι συμβαίνει ενώ ανέφερε και το… εξής απαράδεκτο: «Μήπως έχει να κάνει κάτι με δίαιτα;».

(Πηγή: topontiki.gr)

Ωκεανογράφοι από όλο τον κόσμο θα μελετήσουν τι συνέβη στα οικοσυστήματα των ωκεανών σε αυτό τον ένα χρόνο που η ανθρώπινη δραστηριότητα περιορίστηκε στο ελάχιστο στην θάλασσα.

shutterstock

Οι επιστήμονες την ονόμασαν «η στιγμή της ησυχίας». Έτσι περιγράφουν την κατάσταση που βιώνουν οι ωκεανοί και οι κάτοικοι τους στην διάρκεια της πανδημίας και ειδικά στα χρονικά διαστήματα του γενικευμένου λοκντάουν σε όλο τον κόσμο όπου η ναυσιπλοΐα όπως και οι υπόλοιποι κλάδοι διέκοψε την λειτουργία της.

«Το λοκντάουν σταμάτησε την παγκόσμια ναυσιπλοΐα σε επίπεδα που υπό κανονικές συνθήκες θα ήταν αδύνατο να συμβεί» λέει ο Πίτερ Τγιάκ, καθηγητής του Πανεπιστημίου του Αγίου Ανδρέα στην Σκοτία. Οι ερευνητές θα μελετήσουν τα δεδομένα που έχουν καταγράψει 200 υδρόφωνα που είναι εγκατεστημένα σε όλους τους ωκεανούς και καταγράφουν τους ήχους της θαλάσσιας ζωής.

Οι ερευνητές θα μελετήσουν τα δεδομένα από τα υδρόφονα τόσο πριν την εμφάνιση της πανδημίας όσο φυσικά κατά την διάρκεια της και ειδικά την εποχή του γενικευμένου λοκντάουν όσο και μετά την λήξη του. «Θέλουμε είναι να αξιοποιήσουμε τα δεδομένα για να καταγράψουμε τις αλλαγές στον θόρυβο στους ωκεανούς και στο πώς επηρεάζουν την θαλάσσια ζωή όπως τα τραγούδια των φαλαινών και οι χορωδίες διαφόρων ειδών ψαριών.

Όπως συνέβη και στις αστικές περιοχές το λοκντάουν επέτρεψε στην άγρια ζωή να κάνει πιο έντονη την εμφάνιση τους το ίδιο θα συνέβη και στους ωκεανούς» αναφέρει ο Τγιάκ.Στόχος των ερευνητών δεν είναι να καταγράψουν μόνο το τι συνέβη για το σύντομο χρονικό διάστημα του λοκντάουν αλλά και να βρουν στοιχεία που να αποκαλύπτουν το πώς ο συνεχώς αυξανόμενος θόρυβος στους ωκεανούς έχει επηρεάσει την θαλάσσια ζωή σε όλα τα μήκη και τα βάθη τις τελευταίες δεκαετίες.

Για αυτό τον σκοπό θα μελετήσουν και δεδομένα από θαλάσσια είδη στα οποία έχει τοποθετηθεί κάποιος πομπός που καταγράφει διαφόρων δεδομένα ειδικά αυτά της κίνησης τους στις θάλασσες.

«Μπορούμε να μάθουμε παρά πολλά απλά ακούγοντας τον ήχο του ωκεανού. Ένας από τους στόχους μου είναι να φτιάξω ένα παγκόσμιο χάρτη ήχων των ωκεανών όπου θα μπορεί κάποιος να ακούσει τους ήχους που ακούγονται στις περιοχές που κινούνται συχνά πλοία, να καταγραφούν τα μεταναστευτικά μοτίβα των φαλαινών από τα τραγούδια της. Μπορούμε να βρούμε ακόμη και στοιχεία για τις κλιματικές αλλαγές από τους ήχους που κάνουν οι κινήσεις των παγόβουνων» αναφέρει η Τζένιφερ Μίξις Ολντς, ειδικός στην ωκεάνια ακουστική στο Πανεπιστήμιο του New Hampshire στις ΗΠΑ.

Πολλές έρευνες έχουν δείξει ότι η αύξηση του θορύβου στους ωκεανού έχει προκαλέσει σοβαρά προβλήματα σε διάφορα είδη που επικοινωνούν με ήχους σε διάφορα επίπεδα. Έχει επίσης υποδειχθεί ότι ο θόρυβος δημιουργεί σε κάποια είδη όπως σε φάλαινες έντονο στρες το οποίο τα οδηγεί τελικά στον θάνατο.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

Κάθε χρόνο ο πλανήτης μας συναντιέται με ουκ ολίγη σκόνη προερχόμενη από κομήτες και αστεροειδείς. Αυτά τα σωματίδια διαπερνούν την ατμόσφαιρα και προκαλούν τα «πεφταστέρια», δηλαδή τους διάττοντες αστέρες, ενώ μερικά φθάνουν στην επιφάνεια της Γης με τη μορφή μικρομετεωριτών.

Γάλλοι επιστήμονες του Εθνικού Κέντρου Ερευνών της Γαλλίας (CNRS) και του Πανεπιστημίου του Παρισιού Paris-Saclay, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό γεωεπιστήμης και πλανητικής επιστήμης “Earth & Planetary Science Letters”, υπολόγισαν ότι ετησίως περίπου 5.200 τόνοι τέτοιας εξωγήινης σκόνης μικρομετεωριτών φθάνει στο έδαφος. Συγκριτικά, εκτιμάται ότι κάθε χρόνο στη Γη πέφτουν μεγαλύτεροι μετεωρίτες συνολικού βάρους το πολύ δέκα τόνων.

Η συνολική μάζα της διαστημικής σκόνης προτού συναντηθεί με την ατμόσφαιρα της Γης, εκτιμάται σε περίπου 15.000 τόνους ετησίως και από αυτούς τελικά φθάνει στο έδαφος περίπου το ένα τρίτο. Αυτά τα σωματίδια σκόνης από κομήτες και αστεροειδείς έχουν διάμετρο έως μερικά δέκατα ή εκατοστά του χιλιοστού.

Οι Γάλλοι ερευνητές έχουν πραγματοποιήσει κατά τις δύο τελευταίες δεκαετίες έξι αποστολές κοντά στον γαλλο-ιταλικό ερευνητικό σταθμό «Κονκόρντια» στην καρδιά της Ανταρκτικής για να συλλέξουν και μετά να αναλύσουν μικρομετεωρίτες. Από τις αποστολές αυτές προέκυψαν αρκετά εξωγήινα σωματίδια μεγέθους 30 έως 200 μικρομέτρων.

Οι περισσότεροι μικρομετεωρίτες προέρχονται από κομήτες (80%) και το υπόλοιπο από αστεροειδείς. Οι κομήτες αποτελούνται από πάγο και σκόνη, προερχόμενοι κυρίως από τη Ζώνη Κάιπερ στις εσχατιές του ηλιακού μας συστήματος. Καθώς προσεγγίζουν τον Ήλιο, ανεβάζουν θερμοκρασία και απελευθερώνουν μεγάλες ποσότητες σκόνης. Από την άλλη, οι αστεροειδείς είναι κυρίως πετρώδεις και οι περισσότεροι προέρχονται από τη ζώνη μεταξύ ‘Αρη-Δία.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Έπειτα από έναν χρόνο τηλεκπαίδευσης και εκπαίδευσης με φυσική παρουσία των μαθητών, αλλά με τήρηση των μέτρων κοινωνικής αποστασιοποίησης, ένα σχολείο στην περιφέρεια της Μούρθια, στην Ισπανία, μεταφέρει τις τάξεις στην παραλία στην προσπάθειά του να συνδυάσει τον καθαρό αέρα με ένα νέο τρόπο διδασκαλίας. Έξω από το σχολείο Felix Rodriguez de la Fuente, μαθητές […]

Έπειτα από έναν χρόνο τηλεκπαίδευσης και εκπαίδευσης με φυσική παρουσία των μαθητών, αλλά με τήρηση των μέτρων κοινωνικής αποστασιοποίησης, ένα σχολείο στην περιφέρεια της Μούρθια, στην Ισπανία, μεταφέρει τις τάξεις στην παραλία στην προσπάθειά του να συνδυάσει τον καθαρό αέρα με ένα νέο τρόπο διδασκαλίας.

Έξω από το σχολείο Felix Rodriguez de la Fuente, μαθητές φορώντας τις προστατευτικές τους μάσκες κάθονται μπροστά σε έναν φορητό μαυροπίνακα σε σειρές πράσινων θρανίων τοποθετημένων με τις απαραίτητες μεταξύ τους αποστάσεις πάνω στις αμμουδιές της Playa de los Nietos (Η Παραλία των Εγγονιών).

«Είναι ασφαλές, τα παιδιά το διασκεδάζουν πολύ. Ό,τι μαθαίνουν εδώ δεν το ξεχνούν», λέει ο δάσκαλος Αγγλικών Χουάν Φρανθίσκο Μαρτίνεθ.

Κάποιοι μαθητές, ξυπόλητοι, βυθίζουν τα πόδια τους στην άμμο καθώς παίζουν ξυλόφωνο, ενώ άλλοι μαζεύουν τα τετράδιά τους για να μην τους πάρει τα χαρτιά ο αέρας.

Τα μαθήματα εντάσσονται σε ένα ευρύτερο σχέδιο γνωστό ως «Καθαρός Αέρας», που στοχεύει στη δημιουργία μιας καλύτερης ποιότητας αέρα για τα παιδιά στη διάρκεια της πανδημίας της COVID-19 μέσω και της διδασκαλίας σε ανοιχτό χώρο.

Οι δάσκαλοι ξεκινούν να προετοιμάζουν την παραλία στις 08:00. Οκτώ τμήματα συμμετέχουν στα εικοσάλεπτης διάρκειας μαθήματα και οι ομάδες των μαθητών εναλλάσσονται στα διάφορα σημεία της παραλίας.

Τα παιδιά στο σχολείο είναι ηλικίας από τριών έως 12 ετών και παραμένουν στην «φούσκα της τάξης» τους.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν αναφερθεί κρούσματα κοροναϊού.

«Μου αρέσει πολύ να πηγαίνω στην παραλία! Προτιμώ να είμαι στην παραλία γιατί νιώθω πιο χαλαρά και άνετα», λέει ο 9χρονος Αντόνιο Φερνάντεθ.

Η 10χρονη Λουθ καταθέτει και αυτή την άποψή της: «Αυτό είναι πολύ καλό γιατί είμαι με τους φίλους μου, είμαι στην παραλία, αγαπάω την παραλία, το καλοκαίρι πάντα έρχομαι εδώ για να κολυμπήσω κάθε μέρα και αγαπώ την άμμο».

Και δεν είναι μόνο ο χώρος της παραλίας. Μέλη μιας ένωσης κατοίκων της περιοχής ντύθηκαν λεγεωνάριοι για να «διδάξουν» στους μαθητές Ρωμαϊκή Ιστορία, ενώ τοπικοί ψαράδες τους έδειξαν τα δίχτυα τους για να μάθουν από που προέρχεται το φαγητό τους.

«Ψαράδες δίδαξαν τους μαθητές πώς να ψαρεύουν…πώς εκείνοι μπόρεσαν να μας εξασφαλίσουν τροφή στον καιρό της πανδημίας», προσθέτει ο διευθυντής Αλφόνσο Βέρα.

(Πηγή: in.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Με σχέδιο νόμου περικόπτεται από το ΚΕΘΕΑ η θεραπευτική και επιστημονική του εμβέλεια, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά σε ανακοίνωση του Συλλόγου Εργαζομένων.

Σφοδρή είναι η αντίδραση του Συλλόγου Εργαζομένων του Κέντρου Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων (ΚΕΘΕΑ) στις αποφάσεις της κυβέρνησης, που ξεκίνησαν από το 2019 και επιφέρουν δραστικές αλλαγές στο ΚΕΘΕΑ, εις βάρος και των εργαζομένων αλλά και των ωφελούμενων.

Το ΚΕΘΕΑ είναι το μεγαλύτερο δίκτυο υπηρεσιών απεξάρτησης και κοινωνικής επανένταξης στη χώρα μας. Βρίσκεται δίπλα στους χρήστες ουσιών και τις οικογένειές τους από την ίδρυση της ΙΘΑΚΗΣ, της πρώτης ελληνικής Θεραπευτικής Κοινότητας, το 1983. Όλες οι υπηρεσίες του παρέχονται δωρεάν και χωρίς λίστες αναμονής: στο δρόμο, στα σωφρονιστικά καταστήματα, σε μονάδες σε όλη την Ελλάδα. To KEΘΕΑ απευθύνεται επίσης σε όσους αντιμετωπίζουν πρόβλημα με άλλες μορφές εξάρτησης, όπως το αλκοόλ, ο τζόγος και το διαδίκτυο.

Η ανακοίνωση

Το 2019 η κυβέρνηση αντικατέστησε πραξικοπηματικά, με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, το εκλεγμένο και άμισθο Διοικητικό του Συμβούλιο με ένα κομματικά διορισμένο. Ενάμιση περίπου χρόνο μετά, μια επιτροπή, ορισμένη από το νέο ΔΣ, επιχειρεί να ολοκληρώσει το πραξικόπημα, καταρτίζοντας σχέδιο νόμου που μετατρέπει το ΚΕΘΕΑ σε γραφειοκρατικό μόρφωμα, περικόπτει ανεξήγητα τη θεραπευτική και επιστημονική του εμβέλεια, υπονομεύει την αποτελεσματικότητά του και υποβαθμίζει τον ρόλο των εργαζομένων. Το μόνο που μένει είναι να αλλάξει και το όνομα:

Συρρικνώνει θεραπευτικά και επιστημονικά το ΚΕΘΕΑ, μειώνοντας κατά το ένα τρίτο τις μονάδες πρώτης γραμμής μέσω συγχωνεύσεων ενώ ενισχύει τη γραφειοκρατία και τον συγκεντρωτισμό, διογκώνοντας τις κεντρικές και διοικητικές του υπηρεσίες.

Εξαφανίζει τις Θεραπευτικές Κοινότητες, και καταργεί τις επωνυμίες των προγραμμάτων απεξάρτησης που είναι η ταυτότητα του ΚΕΘΕΑ την ώρα που ο οργανισμός προεδρεύει στην Ευρωπαϊκή και αντιπροεδρεύει στην Παγκόσμια Ομοσπονδία Θεραπευτικών Κοινοτήτων.

Δεν παρέχει καμία αιτιολόγηση ή τεκμηρίωση για τη σκοπιμότητα, τα κριτήρια και τη στόχευση των αλλαγών και πώς αυτές υπηρετούν τη Δημόσια Υγεία.

Μετατρέπει το ΔΣ του ΚΕΘΕΑ από άμισθο σε έμμισθο, σφραγίζοντας τη μετάβαση από ένα αιρετό συμβούλιο εθελοντών σε ένα κομματικά ελεγχόμενο συμβούλιο το οποίο θα επιβαρύνει οικονομικά τον οργανισμό, σε αντίθεση με τις δηλώσεις σε όλους τους τόνους που θυμόμαστε την περίοδο της ΠΝΠ.

Καταργεί όλα τα συλλογικά όργανα που είχε το ΚΕΘΕΑ, εκτός από τη Γενική του Συνέλευση την οποία διατηρεί σε διακοσμητικό ρόλο και συγκεντρώνει όλες τις εξουσίες στο διορισμένο από την εκάστοτε κυβέρνηση ΔΣ, ενάντια στις διακηρύξεις της κυβέρνησης και του ίδιου του ΔΣ.

Καταρτίζει έναν κανονισμό εργασίας με πειθαρχικό και τιμωρητικό χαρακτήρα καταργώντας τις ισχύουσες συλλογικές συμβάσεις εργασίας και τις ελεύθερες διαπραγματεύσεις.

Το σχέδιο νόμου της διοίκησης αλλάζει τον χαρακτήρα του ΚΕΘΕΑ και πλήττει σφοδρά τη θεραπεία και το επιστημονικό του έργο σε μια στιγμή που οι ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας, εν μέσω υγειονομικής και οικονομικής κρίσης, φουντώνουν. Παρουσιάζεται για προσχηματική, fast track, διαβούλευση, μετά ενάμιση χρόνο συστηματικής αγνόησης των προτάσεων των εργαζομένων και του Συλλόγου τους για βελτίωση της λειτουργίας του οργανισμού στο πλαίσιο του διαλόγου για Συλλογική Σύμβαση, στον οποίο η νέα διοίκηση αρνήθηκε να προσέλθει.

Γνωρίζει άραγε ο Υπουργός Υγείας ότι οι προθέσεις και οι προτάσεις της επιτροπής έρχονται σε πλήρη αντίθεση με όσα εκείνος διαβεβαίωνε δημοσίως περί άμισθου ΔΣ, ενίσχυσης του αυτοδιοίκητου του ΚΕΘΕΑ και διαφύλαξης της θεραπευτικής του πρότασης και του επιστημονικού του έργου;

Αντιλαμβάνεται ότι εάν εφαρμοστούν οι προτάσεις της επιτροπής αποδυναμώνεται δραστικά το μεγαλύτερο τμήμα του δημόσιου, δωρεάν συστήματος απεξάρτησης της χώρας; Το προσχέδιο πρέπει να αποσυρθεί και να συγκληθεί η Γενική Συνέλευση του ΚΕΘΕΑ, το μόνο αρμόδιο όργανο -σύμφωνα με όσα προβλέπει η ίδια η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου- για τη συζήτηση και απόφαση επί ενός τόσο σοβαρού θέματος, όπως είναι οι αλλαγές στη θεραπευτική, επιστημονική και οργανωτική λειτουργία του ΚΕΘΕΑ που το καθιστούν αγνώριστο.

(Πηγή: nostimonimar.gr)

Καθώς μαθαίνουμε ολοένα και περισσότερα για την COVID-19, οι αρχικές μας εκτιμήσεις αναθεωρούνται συνεχώς. Αρχικά λεγόταν ότι τα παιδιά δεν επηρεάζονται σοβαρά από τον κορονοϊό.

Εντούτοις, αν και ο κορονοϊός πράγματι προκαλεί πιο ήπια COVID-19 στα παιδιά, υπάρχουν αναδυόμενες ενδείξεις ότι, όπως και οι ενήλικες, έτσι και τα παιδιά διατρέχουν τον κίνδυνο να έχουν συμπτώματα για πολύ καιρό αφότου ξεπεράσουν τη νόσο. Με άλλα λόγια και τα παιδιά μπορεί να έχουν την λεγόμενη μακρά COVID.

Το Γραφείο Εθνικών Στατιστικών της Μ. Βρετανίας εκτιμά ότι περίπου το 13% -15% των παιδιών με COVID-19 έχουν συμπτώματα που διαρκούν περισσότερο από πέντε εβδομάδες. Στην Ιταλία, μια πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι περισσότερα από τα μισά παιδιά με COVID-19 έχουν τουλάχιστον ένα επίμονο σύμπτωμα για πάνω από 17 εβδομάδες μετά την αρχική διάγνωση της νόσου. Μεταξύ αυτών, το 43% ανέφερε ότι τα συμπτώματά του γίνονται τροχοπέδη στις καθημερινές του δραστηριότητες.

Η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο ο κορονοϊός επηρεάζει τα παιδιά είναι περιορισμένη. Ωστόσο, η γνώση μας επάνω σε αυτό αυξάνεται συνεχώς. Εδώ θα δείτε τι γνωρίζουμε μέχρι τώρα.

Κορονοϊός και σχολεία: Πώς μπορεί να επηρεάζει τους μαθητές η μακρά COVID

Η έρευνα για την μακρά COVID σε ενήλικες αποκάλυψε έναν μακρύ κατάλογο συμπτωμάτων. Τα πρώτα στοιχεία δείχνουν ότι πολλά από αυτά εκδηλώνονται και στα παιδιά. Στην ιταλική έρευνα, συμπτώματα που εντοπίστηκαν συχνά σε ενήλικες (κόπωση, πόνος στους μυς και στις αρθρώσεις, κεφαλαλγία, αϋπνία, αναπνευστικά προβλήματα και ταχυπαλμία) αναφέρθηκαν συχνά και σε παιδιά.

Μια ξεχωριστή, μεγαλύτερη έρευνα (με επίκεντρο κυρίως το Ηνωμένο Βασίλειο και τις ΗΠΑ) βρήκε παρόμοια αποτελέσματα. Σε ένα δείγμα 510 παιδιών, τα πιο συχνά συμπτώματα των παιδιών ήταν:

• κόπωση και αδυναμία (87%)
• πονοκέφαλος (79%)
• κοιλιακός πόνος (76%)
• μυϊκός πόνος (61%)
• γαστρεντερικά συμπτώματα αναφέρθηκαν επίσης σχετικά συχνά, όπως και τα δερματικά προβλήματα, όπως εξανθήματα

Οι ερευνητές αναφέρουν επίσης ότι ορισμένα νευροψυχιατρικά χαρακτηριστικά μπορεί να εκδηλωθούν σε παιδιά με μακρά COVID:

• 61% των παιδιών είχαν πρόβλημα συγκέντρωσης
• 46% δυσκολία στην μνήμη πληροφοριών
• 33% δυσκολία στην επεξεργασία πληροφοριών
• 32% δυσκολία στην εύρεση των σωστών λέξεων όταν μιλούν
• η ανεξήγητη ευερεθιστότητα ήταν επίσης συχνή και μπορεί να σχετίζεται με συνεχιζόμενη φλεγμονή στον εγκέφαλο, αν και αυτό θα μπορούσε επίσης να είναι κατανοητή απόκριση στην γενικευμένη αδιαθεσία

Αν και πολλά παιδιά εκδηλώνουν μακρά COVID ως άμεση συνέπεια του κορονοϊού, η έρευνα αναφέρει ότι για μερικά παιδιά μπορεί να υπάρχει κενό μεταξύ του τέλους της οξείας λοίμωξης και της έναρξης της μακράς COVID. Ένας στους πέντε μαθητές που ερωτήθηκαν είχε πρώτα μια περίοδο ευεξίας μετά την μόλυνση, προτού εμφανίσει κάποιο μακροχρόνιο σύμπτωμα. Η ιταλική έρευνα αναφέρει επίσης ότι η COVID-19 μπορεί να έχει μακροπρόθεσμα αποτελέσματα σε παιδιά που ήταν ασυμπτωματικά, ή είχαν ελάχιστα συμπτώματα.

Κορονοϊός και σχολεία: Συμβουλές προς γονείς και εκπαιδευτικούς

Η πανδημία έχει πλήξει τα παιδιά και τους νέους με πολλούς τρόπους. Μερικοί μαθητές έχουν χάσει ένα χρόνο σχολείου. Η ψυχική ευεξία των παιδιών έχει επίσης πληγεί σημαντικά και η μείωση της σωματικής δραστηριότητας και της φυσικής κατάστασης είναι επίσης κίνδυνος για την υγεία τους. Είναι σημαντικό ότι τα παιδιά και οι νέοι μαθητές αναφέρουν ότι φοβούνται για το μέλλον τους. Εάν προστεθεί η μακρά COVID σε αυτό το μείγμα, οι προκλήσεις είναι τεράστιες.

Οι γονείς θα πρέπει επομένως να προσπαθήσουν να μην πιέσουν τους μαθητές με μακρά COVID να κάνουν πάρα πολλά, ειδικά καθώς η σωματική άσκηση φαίνεται να συμβάλλει στις υποτροπές. Εάν πιστεύετε ότι το παιδί σας έχει μακρά COVID, κρατήστε σημειώσεις για τα συμπτώματα και το πώς αυτά εμφανίζονται. Στη συνέχεια μπορείτε να τα πάρετε οδηγίες από γιατρό.

Με πολλούς μαθητές στην Ελλάδα να επιστρέφουν τώρα στο σχολείο, είναι ζωτικής σημασίας οι εκπαιδευτικοί να γνωρίζουν την ύπαρξη της μακράς COVID. Συγκεκριμένα, δεν πρέπει να αφεθεί μόνο στους γονείς να παρέχουν πληροφορίες στους καθηγητές σχετικά με το πώς επηρεάζονται τα παιδιά τους.

Και οι δύο πρέπει να κατανοήσουν ότι η μακρά COVID πρέπει να θεωρηθεί ως νόσος αβέβαιης διάρκειας που μπορεί να επηρεάζει επί μήνες ένα παιδί. Οι έρευνες δείχνουν ότι ορισμένα παιδιά είχαν συμπτώματα για έναν χρόνο και εξακολουθούν να τα έχουν! Τα ίδια τα συμπτώματα μπορεί να είναι διαφορετικά και μπορεί να κυμαίνονται από μαθητή σε μαθητή. Μπορεί, επίσης, να εμφανιστούν μήνες μετά από μια λοίμωξη από κορονοϊό, η οποία θα μπορούσε να είναι και ασυμπτωματική.

Θυμηθείτε ότι επειδή η μακρά COVID μπορεί να προκαλέσει ποικιλία σωματικών συμπτωμάτων, μπορεί να οδηγήσει σε σχολικές απουσίες. Αυτά, μαζί με νευρογνωστικά ζητήματα, όπως πρόβλημα επεξεργασίας πληροφοριών, κακή μνήμη και δυσκολίες ομιλίας, μπορεί να επηρεάσουν την ακαδημαϊκή πρόοδο των μαθητών.

(Πηγή: iatropedia.gr)

Πριν από 60 χρόνια, 12 Απριλίου 1961, πραγματοποιήθηκε η πρώτη τροχιακή πτήση στον κόσμο σε όλο τον κόσμο

Για 108 λεπτά ο σοβιετικός κοσμοναύτης Γιούρι Γκαγκάριν στο διαστημικό σκάφος «Vostok» έκανε ένα πλήρες επανάσταση γύρω από τη Γη, ανοίγοντας έτσι μια νέα εποχή – την εποχή της επανδρωμένης διαστημικής πτήσης.

Προς τιμήν αυτού του σημαντικού γεγονότος, στις 12 Απριλίου, Παγκόσμια Ημέρα Αεροπορίας και Αστροναυτικής.

Πρώτη συγκλονιστική πτήση

Ήταν 12 Απριλίου 1961, Τετάρτη του Πάσχα, στις 09:07 ώρα Μόσχας, όταν ο Γιούρι Γκαγκάριν ξεκίνησε για το ιστορικό του ταξίδι μέσα στο Βοστόκ 1.

Εικοσιπέντε λεπτά μετά την εκτόξευση, μπήκε σε μια ελλειπτική τροχιά με απόγειο 302 χιλιόμετρα, περίγειο 175 χιλιόμετρα και περίοδο 89 λεπτά και 34 δευτερόλεπτα, κινούμενος με ταχύτητα 7,61 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο (27.396 χιλιόμετρα ανά ώρα). Το κωδικό του όνομα κατά τη διάρκεια της πτήσης ήταν Кедр (Κέδρος).

Πίσω στη Γη, τα νέα ήδη ξεκινούσαν για το γύρο του κόσμου. Το Σοβιετικό Επιτελείο τον προήγαγε, όσο ήταν στο διάστημα, σε Ταγματάρχη – για την περίπτωση που δεν γυρνούσε. Μάλιστα, είχαν ετοιμαστεί τρία δελτία τύπου για την αποστολή πριν την εκτόξευση: ένα για την περίπτωση επιτυχίας και δυο για την περίπτωση αποτυχίας.

Ο Γκαγκάριν δεν είχε τον έλεγχο του σκάφους του, επειδή κανείς δεν ήξερε πώς οι συνθήκες κατά την πτήση θα επηρέαζαν τον άνθρωπο βιολογικά και ψυχολογικά· ο συνδυασμός για το ξεκλείδωμα του χειριστηρίου βρισκόταν μέσα σ’ ένα σφραγισμένο φάκελο που είχε μαζί του, ενώ το σκάφος ελεγχόταν από επιτελείο επιστημόνων και τεχνικών στη Γη.

Μετά από 67 λεπτά σε τροχιά, το προσωπικό ελέγχου πτήσης έδωσε εντολή στο σκάφος να πυροδοτήσει τους κινητήρες επιβράδυνσης και να αρχίσει την επανείσοδό του στην ατμόσφαιρα. Ο Γκαγκάριν δεν προσγειώθηκε μαζί με την κάψουλα, αλλά χρησιμοποίησε το εκτινασσόμενο κάθισμά του σε ύψος 7 χιλιομέτρων, και μετά από ελεύθερη πτώση χρησιμοποίησε το αλεξίπτωτό του και προσγειώθηκε κοντά στην πόλη Τακτάροβα.

Μια γυναίκα, η εγγονή της και η αγελάδα τους ήταν οι πρώτοι που είδαν τον Γκαγκάριν να επιστρέφει. Η συνολική διάρκεια της αποστολής, που τελείωσε στις 10:55 ώρα Μόσχας με την προσγείωση του Γκαγκάριν, ήταν 108 λεπτά.

«Μην αναλωθείτε στο πένθος»

Όπως θυµάται ο βετεράνος δηµοσιογράφος Βλαντίµιρ Γκουµπάρεφ από τις διηγήσεις τού κοσµοναύτη, «ο Γιούρι επί 10 λεπτά στη διάρκεια της πτήσης του νόµιζε ότι ήταν νεκρός. Η πτήση ήταν απίστευτα δύσκολη και απολύτως ηρωική. Τότε οι περισσότεροι πίστευαν ότι εάν ένας άνθρωπος πάει στο ∆ιάστηµα θα τρελαθεί».

Το Vostok αντιµετώπισε προβλήµατα κατά την κάθοδό του και το σώµα του Γκαγκάριν δέχθηκε πολλά G – δύο µε τρεις φορές περισσότερα από αυτά που αισθάνονται οι σηµερινοί αστροναύτες. Στη δηµοσιότητα δόθηκε και ένα σηµείωµα προς την οικογένειά του που είχε αφήσει ο Γκαγκάριν σε περίπτωση που δεν επέστρεφε από την αποστολή.

«Εάν συµβεί κάποιο δυστύχηµα µην αναλωθείτε στο πένθος. Η ζωή είναι ζωή και κανείς δεν είναι ασφαλής – ανά πάσα στιγµή µπορεί να τον πατήσει ένα αυτοκίνητο» έγραφε.

Το μοιραίο δυστύχημα

Ο Γιούρι Γκαγκάριν πέθανε στις 27 Μαρτίου 1968, λίγες μέρες πριν την έβδομη επέτειο της ιστορικής του πτήσης. Σκοτώθηκε μαζί με τον εκπαιδευτή του ενώ πετούσε με ένα MiG-15 κοντά στο Κιρζάτς. Ήταν 34 χρονών. Τα αίτια για το δυστύχημα ποτέ δεν ξεκαθαρίστηκαν, αν και αποκλείστηκε η πιθανότητα ανθρώπινου λάθους. Διάφορες εκδοχές αναφέρουν την κακοκαιρία, την πρόκληση αναταράξεων από τις μηχανές ενός μαχητικού Su-11 ή την αποσυμπίεση του θαλάμου οδήγησης.

Το τότε Σοβιετικό καθεστώς είχε αναφέρει ότι ο Γκαγκάριν έμεινε μέσα στο αεροπλάνο ως το τέλος προκειμένου να μην πέσει πάνω σε ένα σχολείο. Ο Γιούρι Γκαγκάριν είναι θαμμένος στο Κρεμλίνο. Η γενέτειρα πόλη του μετονομάστηκε σε πόλη Γκαγκάριν προς τιμήν του, ενώ πολλά αγάλματά του στήθηκαν στην πατρίδα του και αλλού. Τον αποκάλεσαν Κολόμβο του Διαστήματος, Σύγχρονο Ίκαρο. Κέρδισε το θαυμασμό εκατομμυρίων ανθρώπων και ενέπνευσε χιλιάδες άλλους να συνεχίσουν στο δρόμο που άνοιξε στις 12 Απριλίου 1961.

(Πηγή: in.gr)

Η Κούβα, μια μικρή χώρα 11 εκατομμυρίων (όσο η Ελλάδα περίπου), έχει ελλείψεις σε βασικά αγαθά όπως το ρύζι και η παρακεταμόλη, αλλά χάρη στη μακρά ιστορία της στην ιατρική έρευνα έχει βρεθεί σε σχετικά καλή θέση στη διάρκεια της πανδημίας και φαίνεται πως θα γίνει η μικρότερη χώρα στον κόσμο που θα αναπτύξει τα δικά της εμβόλια κατά της Covid-19 και μάλιστα ίσως περισσότερα από ένα. Το κατά πόσο πάντως κάποιο κουβανικό εμβόλιο θα εγκριθεί σε άλλες χώρες, μένει να φανεί, σύμφωνα με τον «Εκόνομιστ».

Η χώρα αναπτύσσει πέντε υποψήφια εμβόλια κατά του κορονοϊού, με πιο προχωρημένο το Soberana-2 (που σημαίνει «εθνική κυριαρχία»), το οποίο βρίσκεται στην τελική φάση 3 των κλινικών δοκιμών του. Το εμβόλιο αναπτύσσεται από την κρατική εταιρεία βιοτεχνολογίας BioCubaFarma, με βοήθεια από το Κέντρο Μοριακής Ανοσολογίας (CIM) της χώρας. Μέχρι στιγμής περισσότεροι από 44.000 Κουβανέζοι εθελοντές έχουν εμβολιασθεί στο πλαίσιο της κλινικής δοκιμής του έως τώρα, ενώ άλλες 100.000 δόσεις του εμβολίου έχουν σταλεί στο Ιράν για δοκιμές και εκεί.

Η κουβανική κυβέρνηση ελπίζει ότι αν το Soberana-2 αποδειχθεί αποτελεσματικό στις δοκιμές, θα μπορέσει να παράγει 100 εκατομμύρια δόσεις του έως το τέλος του 2021. Τα εμβόλια που θα πιθανώς θα περισσέψουν, θα πωληθούν σε συμμαχικές χώρες όπως η Βενεζουέλα. Ακόμη, η Κούβα εξετάζει την πιθανότητα να προσφέρει εμβολιασμό στους τουρίστες, προκειμένου να κερδίσει συνάλλαγμα με αυτό τον τρόπο.

Μετά την κομμουνιστική επανάσταση του 1959, σχεδόν οι μισοί γιατροί της χώρας το έσκασαν στο εξωτερικό. Ο Φιντέλ Κάστρο έριξε τότε πολλά χρήματα στο σύστημα υγείας της χώρας, «ποντάροντας» και στις εξαγωγές φαρμάκων, πέρα από την κουβανική ζάχαρη. Ακόμη και στη διάρκεια της μεγάλης κουβανικής οικονομικής κρίσης μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, σύμφωνα με τον Κουβανό οικονομολόγο Ρικάρδο Τόρες, «δεν υπήρχαν χρήματα για τροφή, αλλά υπήρχε ένα ολοκαίνουργιο κέντρο αντικαρκινικής έρευνας που, όπως πιστευόταν, άξιζε τη θυσία».

Κάπως έτσι, η Κούβα παράγει σήμερα κάθε χρόνο για εσωτερική μόνο χρήση πέντε εκατομμύρια δόσεις εμβολίων για διάφορες ασθένειες. Μετά το ξέσπασμα της πανδημίας Covid-19, η χώρα είχε το κατάλληλο δυναμικό για να αρχίσει την ανάπτυξη πέντε διαφορετικών υποψήφιων εμβολίων κατά του κορονοϊού. Σε μια εποχή «διπλωματίας των εμβολίων» από αρκετές μεγάλες χώρες, η κυβέρνηση της Αβάνας έχει πλήρη επίγνωση της προπαγανδιστικής αξίας του συστήματος υγείας της χώρας.

Εκτός από το Soberana-2, τα άλλα τέσσερα υποψήφια εμβόλια φέρουν επίσης μεγαλεπήβολα και ιστορικά ονόματα. Για παράδειγμα, το Mambisa (σε μορφή ρινικού σπρέι) έχει το όνομα των ανταρτών που πολέμησαν κατά των Ισπανών αποικιοκρατών, ενώ το Abdala (επίσης στην φάση 3 των κλινικών δοκιμών) φέρει το όνομα ενός ποιητικού θεατρικού έργου του ήρωα επαναστάτη της χώρας Χοσέ Μαρτί.

Τα κρούσματα Covid-19, αν και λιγότερα σχετικά με αρκετές άλλες χώρες, εμφανίζουν εσχάτως ανοδική τάση και στην Κούβα. Είναι πια γύρω στα 1.000 τη μέρα, 20 φορές περισσότερα από ό,τι στο τέλος του 2020. Εν μέρει η αύξηση τους αποδίδεται στις επισκέψεις Κουβανο-Αμερικανών από τις ΗΠΑ μετά το εκ νέου άνοιγμα των κουβανικών αεροδρομίων πέρυσι το Νοέμβριο.

Ακόμη πάντως κι αν κάποιο από τα κουβανικά εμβόλια αποδειχθεί αποτελεσματικό, η χώρα είναι απίθανο να βγάλει πολλά χρήματα από αυτό, σύμφωνα με τον Economist. Μέχρι σήμερα ούτε ένα φάρμακο που αναπτύχθηκε στην Κούβα, δεν έχει εγκριθεί για χρήση σε κάποια ανεπτυγμένη αγορά.

Επιπλέον, η μαζική ανάπτυξη φαρμάκων και εμβολίων είναι μια δαπανηρή διαδικασία και απαιτεί περισσότερα κεφάλαια από αυτά που η κουβανική οικονομία, με τις δυσκολίες της, μπορεί να παράσχει. Το κόστος παραγωγής ανεβαίνει λόγω του γεγονότος ότι η Κούβα παράγει η ίδια λίγα συστατικά των φαρμάκων και πρέπει να εισάγει τα περισσότερα. Για παράδειγμα, η έλλειψη φιαλιδίων μπορεί να αποτελέσει εμπόδιο για τον γρήγορο εμβολιασμό ακόμη και του δικού της πληθυσμού έναντι της Covid-19.

Το αποτέλεσμα είναι ότι, παρά την πιθανότητα η Κούβα να γίνει η πρώτη χώρα της Λατινικής Αμερικής που θα αναπτύξει ένα εμβόλιο κατά του κορονοϊού, η ίδια έχει καθυστερήσει να εμβολιάσει τους δικούς της πολίτες. Οι κλινικές δοκιμές των εμβολίων της θα πάρουν ακόμη μερικούς μήνες, αν και αναμένεται ότι περισσότεροι Κουβανοί θα κληθούν να εμβολιασθούν, προτού προκύψουν τα πλήρη αποτελέσματα των κλινικών δοκιμών. Παραμένει ακόμη ασαφές αν η παραγωγή των κουβανικών εμβολίων τελικά θα γίνει μόνο στην ίδια την Κούβα ή εν μέρει θα ανατεθεί σε κάποια άλλη χώρα, όπως στο Ιράν, στην Κίνα ή στην Ταϊλάνδη.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Μια βυθισμένη αρχαία γέφυρα και ένας κρατήρας που στο εσωτερικό του έχει δημιουργηθεί ένα σπάνιο δάσος από νούφαρα και υδρόφυτα δημιουργούν ένα πραγματικά παραμυθένιο σκηνικό.

Μια βυθισμένη αρχαία γέφυρα και ο κρατήρας με το δάσος από νούφαρα YOUTUBE PRINTSCREEN

Όσο και αν πιστεύουμε πως γνωρίζουμε σχεδόν τα πάντα για τη χώρα μας, η Ελλάδα δεν σταματά ποτέ να μας εκπλήσσει και πάντα ευχάριστα με τις μοναδικές ομορφιές της.

Αυτή τη φορά το εναέριο ταξίδι με το drone του Up Stories, μας οδηγεί σε δύο μικρά νησάκια. Μια αρχαία βυθισμένη γέφυρα που γνωρίζουμε ελάχιστα για αυτή άλλα την συνοδεύουν πάρα πολλοί μύθοι και εικασίες για το πότε κατασκευάστηκε και για ποιο λόγο και ένας κρατήρας που στο εσωτερικό του έχει δημιουργηθεί ένα σπάνιο δάσος από νούφαρα και υδρόφυτα δημιουργούν ένα πραγματικά παραμυθένιο σκηνικό.

Η μυστηριώδης βυθισμένη γέφυρα

Τα παλαιότερα χρόνια ο Άγιος Αθανάσιος συνδεόταν με το γειτονικό νησάκι Άγιο Κωνσταντίνο με μια τεχνητή πέτρινη γέφυρα μήκους 210 μέτρων. Σήμερα διακρίνεται στο βυθό της θάλασσας ένα μέρος της πέτρινης κατασκευής. Σύμφωνα με τον Φ. Νέγρη ήταν ένας μόλος που κατασκευάστηκε με λίθους 20-60 κιλών και είχε πλάτος τέσσερα μέτρα. Κατά μια εκδοχή χτίστηκε από τους κατοίκους της περιοχής την περίοδο της βυζαντινής αυτοκρατορίας ενώ μια άλλη άποψη είναι ότι κατασκευάστηκε αρκετούς αιώνες νωρίτερα και βυθίστηκε ύστερα από μια γεωλογική μεταβολή.

Ο εκπληκτικός κρατήρας με τα νούφαρα

Στην ευρύτερη περιοχή της Ιτέας συναντάμε αρκετούς κρατήρες οι οποίοι για άλλους είναι αποτέλεσμα γεωλογικής μεταβολής και για άλλους αποτέλεσμα βροχής μετεωρητών μάλιστα κάποιοι πιστεύουν πως στην περιοχή πριν από αρκετά εκατομμύρια χρόνια έλαβε μέρος ένας Αρμαγεδδών.

Ο ομορφότερος όμως κρατήρας είναι αυτός που βρίσκεται δίπλα στα δύο νησάκια. Ελάχιστοι όμως γνωρίζουν την ύπαρξη του και αυτό επειδή δεν είναι ορατός από τον δρόμο που ενώνει το Γαλαξίδι με την Ιτέα.

Πρόκειται για έναν πανέμορφο και συνάμα εντυπωσιακό κρατήρα διαμέτρου 150 μέτρων και βάθους περίπου 50 μέτρων όπου στο εσωτερικό του φιλοξενεί ένα σπάνιο μείγμα από υδρόφυτα και τεράστια νούφαρα.

Μια επίσκεψη στην περιοχή κρίνεται απαραίτητη όταν με το καλό επιτραπούν οι μετακινήσεις καθώς μπορείτε να την συνδυάσετε τόσο με μια επίσκεψη στο πανέμορφο και γραφικό Γαλαξίδι όσο και με μια επίσκεψη στους επιβλητικούς και ιστορικούς Δελφούς που θεωρούνται ο Ομφαλός της Γης.

(Πηγή: news247.gr)

Γυναίκα με κοροναϊό υποβλήθηκε σε εγχείρηση 11 ωρών από ιατρική ομάδα 30 ατόμων την Τετάρτη για μεταμόσχευση πνευμονικού ιστού από τον σύζυγο και τον γιο της.

Μία γυναίκα στην Ιαπωνία της οποίας οι πνεύμονες είχαν πάθει σοβαρή ζημιά από τον κοροναϊό, γίνεται σύμφωνα με τους θεράποντες ιατρούς ο πρώτος ασθενής κόσμο στον οποίο γίνεται μεταμόσχευση από ζωντανό δότη.

Όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή του το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Κιότο η γυναίκα υποβλήθηκε σε εγχείρηση 11 ωρών από ιατρική ομάδα 30 ατόμων την Τετάρτη για μεταμόσχευση πνευμονικού ιστού από τον σύζυγο και τον γιο της.

Ο κοροναϊός είναι γνωστό ότι προκαλεί σοβαρή πνευμονική βλάβη σε ορισμένους ασθενείς και άνθρωποι σε όλο τον κόσμο – συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών – έχουν λάβει μεταμοσχεύσεις πνευμόνων ως μέρος της ανάνηψής τους από την ασθένεια.

Ωστόσο, το νοσοκομείο του Κιότο είπε ότι αυτή η περίπτωση ήταν η πρώτη στον κόσμο στην οποία μεταμοσχεύθηκε ιστός πνεύμονα από ζωντανούς δότες σε ασθενή Covid-19, όπως μεταδίδει το CNN.

https://twitter.com/i/status/1244335371531452416

Αχτίδα ελπίδας σε ασθενείς

Ο Δρ. Χιρόσι Ντέιτ, που ηγήθηκε της επέμβασης, δήλωσε ότι το συγκεκριμένο χειρουργείο δίνει νέες ελπίδες σε ασθενείς που έχουν πάθει σοβαρή βλάβη στους πνεύμονες από τον Covid-19.

«Αποδείξαμε ότι έχουμε τώρα μια επιπλέον επιλογή στην μεταμόσχευση πνευμόνων (από ζωντανούς δότες)», είπε σε συνέντευξη Τύπου την Πέμπτη.

Σύμφωνα με το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Κιότο, η ασθενής της οποίας το όνομα δεν έχει γίνει γνωστό, με καταγωγή από την επαρχία Κανσάι, νόσησε από κοροναϊό στα τέλη του 2020 και πέρασε τους επόμενους μήνες σε μηχανική υποστήριξη.

Ο κοροναΐός είχε κάνει τόσο μεγάλη ζημιά και στους δύο πνεύμονες που χρειαζόταν άμεσα μεταμόσχευση προκειμένου να ζήσει.

Ο σύζυγος και ο υιός της γυναίκας προσφέρθηκαν να δωρίσουν μέρη των πνευμόνων τους. Οι μεταμοσχεύσεις από εγκεφαλικά νεκρούς δότες εξακολουθούν να είναι σπάνιες στην Ιαπωνία και οι ζώντες δότες θεωρούνται καλύτερη επιλογή, σύμφωνα με τη δήλωση του νοσοκομείου.

Η υγεία τόσο του συζύγου όσο και του γιού είναι σταθερή ενώ η μητέρα νοσηλεύεται στην μονάδα εντατικής θεραπείας και αναμένεται να πάρει εξιτήριο σε περίπου δύο μήνες.

(Πηγή: in.gr)

Το ερώτημα του αν εξακολουθούμε να μεταδίδουμε τον ιό μετά τον εμβολιασμό μας είναι κρίσιμο και φυσικά μας απασχολεί όλους. Οι επιστήμονες προσπαθούν να απαντήσουν με βάση τα διαθέσιμα επιστημονικά στοιχεία – Δείτε τι υποστηρίζουν

Αρκετές είναι οι απορίες των πολιτών σχετικά με τις πιθανότητες μετάδοσης του κορωνοϊού ακόμα και μετά τον εμβολιασμό τους. Σύμφωνα με τους ειδικούς, κάτι τέτοιο είναι δυνατό, αλλά ο κίνδυνος είναι χαμηλός. Προς το παρόν, οι επιστήμονες ακόμα μελετούν την αποτελεσματικότητα των εμβολίων στον περιορισμό της εξάπλωσης του ιού.

Τα υπάρχοντα εμβόλια είναι πολύ αποτελεσματικά στην πρόληψη της σοβαρής νόσησης από COVID-19, αλλά ακόμα και αν οι άνθρωποι που εμβολιάζονται δεν αρρωστήσουν, διατηρούν τις πιθανότητες μόλυνσης χωρίς να εμφανίζουν συμπτώματα. Οι ειδικοί πιστεύουν ότι το εμβόλιο μπορεί, επίσης, να μειώσει τις πιθανότητες των ανθρώπων αυτών να μεταδώσουν τον ιό.

«Ένα εμβολιασμένο άτομο ελέγχει καλύτερα τον ιό, επομένως οι πιθανότητες μετάδοσης μειώνονται σημαντικά», εξηγεί χαρακτηριστικά ο Δρ. Robert Gallo, επιδημιολόγος στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Maryland.

Σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής διαθέσιμα στοιχεία, οι μελέτες υποδεικνύουν ότι αν οι άνθρωποι πράγματι μολύνονται από τον ιό παρά τον εμβολιασμό τους, φέρουν μικρότερο ιικό φορτίο στη μύτη τους σε σύγκριση με τους μη εμβολιασμένους, καθιστώντας έτσι δυσκολότερη τη μετάδοση του ιού.

Για την επιβεβαίωση αυτής της θεωρίας, επιστήμονες στις ΗΠΑ ξεκινούν μία μελέτη με φοιτητές οι οποίοι είναι πρόθυμοι να υποβάλλονται καθημερινά σε διαγνωστικό έλεγχο για τον SARS-CoV-2 μέσω ρινικού τεστ.

Δεδομένης της αβεβαιότητας και της παρουσίας πιο μεταδοτικών στελεχών, οι επιστήμονες τονίζουν ότι οι άνθρωποι που έχουν ολοκληρώσει τον εμβολιασμό τους (και με τις δύο δόσεις) θα πρέπει να συνεχίσουν να φορούν μάσκες και να εφαρμόζουν την κοινωνική απόσταση στους δημόσιους χώρους ή όταν επισκέπτονται μη εμβολιασμένους ανθρώπους που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο σοβαρής COVID-19 σε περίπτωση μόλυνσης.

«Πρέπει να συνεχίσουμε να είμαστε προσεκτικοί. Το εμβόλιο είναι σημαντικό, αλλά δεν είναι πανάκεια που θα σταματήσει την επιδημία αύριο», επισημαίνει ο Δρ. Gallo.

Άλλοι παράγοντες που επίσης θα μπορούσαν να επηρεάσουν τις πιθανότητες που έχει ένα εμβολιασμένο άτομο να μεταδώσει τον ιό, είναι τα ποσοστά εμβολιασμού στην κοινότητα και αν υπάρχει αύξηση των κρουσμάτων κορωνοϊού σε τοπικό επίπεδο.

(Πηγή: ygeiamou.gr)

Συντάκτης: Θεοδώρα Ν. Τσώλη

Νέα μελέτη δείχνει ότι όσο πιο χαμηλά είναι τα επίπεδα του διοξειδίου του άνθρακα σε ένα δωμάτιο, τόσο μειώνεται ο κίνδυνος μετάδοσης του SARS-CoV-2

H μέτρηση των επιπέδων διοξειδίου του άνθρακα (CO₂₎ στους εσωτερικούς χώρους μπορεί να αποτελέσει έναν οικονομικό και αποτελεσματικό τρόπο εκτίμησης του κινδύνου μόλυνσης με τον νέο κορωνοϊό εντός τους. Αυτό έδειξε νέα μελέτη του Συνεργατικού Ινστιτούτου για την Ερευνα στις Περιβαλλοντικές Επιστήμες (CIRES) και του Πανεπιστημίου του Κολοράντο Μπόουλντερ. Σύμφωνα με τα ευρήματα της μελέτης που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Environmental Science & Technology Letters», όταν σε έναν κλειστό χώρο τα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα διπλασιαστούν, τότε και ο κίνδυνος μετάδοσης του SARS-CoV-2 εμφανίζει επίσης (σχεδόν) διπλασιασμό.

Το διοξείδιο του άνθρακα δείκτης για την ποσότητα του ιού στον αέρα

Οι ερευνητές πίσω από τη νέα μελέτη βασίστηκαν σε κάτι που είναι γνωστό, ότι δηλαδή τα μολυσμένα άτομα εκπνέουν σωματίδια του ιού καθώς εκπνέουν και διοξείδιο του άνθρακα. Αυτό σημαίνει πως το CO₂  μπορεί να αποτελέσει δείκτη σχετικά με την ποσότητα του ιού που αιωρείται στην ατμόσφαιρα ενός χώρου.

«Ποτέ δεν είναι κάποιος ασφαλής μέσα σε έναν κλειστό χώρο όπου μοιράζεται τον αέρα με άλλα άτομα, ωστόσο μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο μόλυνσης που αντιμετωπίζει» ανέφερε ο Χοσέ-Λουίς Χιμένεζ, επικεφαλής της μελέτης, ερευνητής στο Ινστιτούτο CIRES και καθηγητής Χημείας στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο Μπόουλντερ.

«Η μέτρηση του CO₂ αποτελεί τη μόνη πραγματικά χαμηλού κόστους και πρακτική επιλογή που έχουμε για έλεγχο των επιπέδων του ιού στους εσωτερικούς χώρους» συμπλήρωσε ο Ζε Πενγκ, ερευνητής στο CIRES και πρώτος συγγραφέας της μελέτης.

Από την αρχή της πανδημίας, επιστήμονες ανά τον κόσμο αναζητούν τρόπους ώστε να μετρούν τον κίνδυνο μόλυνσης με τον νέο κορωνοϊό σε εσωτερικούς χώρους όπως οι εκκλησίες, τα μπαρ, τα ΜΜΜ ή τα νοσοκομεία. Ορισμένοι αναπτύσσουν εργαλεία που ανιχνεύουν ιούς στον αερά σε συνεχή βάση ενώ άλλοι δοκιμάζουν ήδη υπάρχοντα εργαστηριακό εξοπλισμό που κοστίζει πολύ ακριβά.

Ανάπτυξη εξειδικευμένου μοντέλου

Ο δρ Χιμένεζ και οι συνεργάτες του στράφηκαν σε εμπορικά διαθέσιμα όργανα μέτρησης διοξειδίου του άνθρακα που κοστίζουν λίγες εκατοντάδες ευρώ το καθένα. Αρχικώς επιβεβαίωσαν στο εργαστήριο ότι οι ανιχνευτές ήταν ακριβείς. Στη συνέχεια ανέπτυξαν ένα μαθηματικό μοντέλο σχετικά με το πώς ένα μολυσμένο άτομο εκλύει τον ιό καθώς και διοξείδιο του άνθρακα με την εκπνοή του, πώς τα άλλα άτομα στον ίδιο χώρο εισπνέουν και εκπνέουν καθώς και πώς ο ιός και το διοξείδιο του άνθρακα συσσωρεύονται στον αέρα του χώρου ή απομακρύονται μέσω του εξαερισμού. Το μοντέλο των ερευνητών λαμβάνει υπόψη του τον αριθμό κρουσμάτων στην κάθε περιοχή ωστόσο δεν αναλύει λεπτομερώς τη ροή του αέρα μέσα στον κάθε χώρο, καθώς κάτι τέτοιο απαιτεί υψηλού κόστους ανάλυση η οποία πρέπει να αφορά κάθε χώρο ξεχωριστά.

Ο ρόλος της δραστηριότητας μέσα στον χώρο

Είναι σημαντικό να γίνει κατανοητό πως δεν υπάρχει κάποιο επίπεδο CO₂ με βάση το οποίο μπορεί κάποιος να είναι σίγουρος ότι ο αέρας εντός ενός χώρου είναι ασφαλής, τόνισε ο δρ Πενγκ. Kαι αυτό εξαιτίας του ότι, τουλάχιστον ως έναν βαθμό, παίζει ρόλο η δραστηριότητα των ατόμων εντός του χώρου: τα άτομα αυτά τραγουδούν, μιλούν δυνατά ή γυμνάζονται ή κάθονται ήσυχα, διαβάζουν ή ξεκουράζονται; Ένα επίπεδο CO₂ της τάξεως των 1.000 ppm (parts per million, μέρη ανά εκατομμύριο) το οποίο είναι πολύ υψηλότερο του θεωρούμενου ως φυσιολογικού επιπέδου των 400 ppm, μπορεί να είναι σχετικώς ασφαλές μέσα σε μια ήσυχη βιβλιοθήκη στην οποία όλα τα άτομα φορούν μάσκα όχι όμως και σε ένα γυμναστήριο όπου τα άτομα ασκούνται χωρίς μάσκες.

Ο σχετικός κίνδυνος μόλυνσης σε κάθε εσωτερικό χώρο

Ωστόσο το μοντέλο μπορεί να δείξει τον σχετικό κίνδυνο μόλυνσης σε κάθε εσωτερικό χώρο: για παράδειγμα αν τα επίπεδα CO₂ σε ένα γυμναστήριο πέσουν από τα 2.800 στα 1.000 ppm, ο κίνδυνος για μετάδοση του νέου κορωνοϊού μειώνεται επίσης στο ένα τέταρτο του αρχικού κινδύνου. Σε μια βιβλιοθήκη πάλι αν το επίπεδο CO₂  διπλασιαστεί από τα 800 στα 1.600 ppm, ο κίνδυνος μετάδοσης του νέου κορωνοϊού τριπλασιάζεται.

Κρατήστε τα επίπεδα CO₂ χαμηλά

Το τελικό και βασικό μήνυμα αυτής της μελέτης, σύμφωνα με τον δρα Χιμένεζ είναι ότι για να μειώσουμε τον κίνδυνο μετάδοσης του SARS-CoV-2 στους εσωτερικούς χώρους που μοιραζόμαστε με άλλα άτομα, πρέπει να προσπαθούμε να κρατάμε τα επίπεδα του CO₂ όσο πιο χαμηλά γίνεται. «Οταν μοιραζόμαστε τον αέρα με άλλους σε κλειστό χώρο, όσο πιο χαμηλό το διοξείδιο του άνθρακα, τόσο πιο χαμηλός ο κίνδυνος λοίμωξης» κατέληξε ο ερευνητής.

(Πηγή: in.gr)