paidevo.gr

Πίνακα με τα δέκα σημαντικότερα επεισόδια χιονόπτωσης στην Αθήνα και τις απόλυτες ελάχιστες θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια των επεισοδίων, κατά τα τελευταία 110 χρόνια (όπως μετρήθηκαν από το μετεωρολογικό σταθμό του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών στο Θησείο) παρουσίαση το meteo με αφορμή την επέλαση της κακοκαιρίας «Μήδεια».

Το σημαντικότερο επεισόδιο χιονόπτωσης σημειώθηκε το Φεβρουάριο του 1911, όταν είχαν πέσει έως ενάμισι μέτρο χιόνι, ενώ η πλειοψηφία των σημαντικότερων επεισοδίων χιονόπτωσης σημειώθηκαν το μήνα Φεβρουάριο.

Το πιο πρόσφατο επεισόδιο σημαντικής χιονόπτωσης στην Αθήνα ήταν στις 17-18 Φεβρουαρίου 2008, όταν είχαν πέσει 20 εκατοστά χιονιού.

Η χαμηλότερη θερμοκρασία που καταγράφηκε στο Θησείο, ήταν οι -5,7 βαθμοί Κελσίου στις 14-15 Φεβρουαρίου 1934, ενώ και στο χιονιά του Φεβρουαρίου του 2008 το θερμόμετρο είχε πέσει στους – 5 βαθμούς.

Οι μεγαλύτερης διάρκειας χιονοπτώσεις καταγράφηκαν το Φεβρουάριο 1934, Ιανουάριο 1964 και Ιανουάριο 2002 (από 48 ώρες και στις τρεις περιπτώσεις).

(Πηγή: topontiki.gr)

Συντάκτης: Γκέοργκ Έρινγκ (DLF) – Επιμέλεια: Γιάννης Παπαδημητρίου

Μήπως η κλιματική αλλαγή δεν φέρνει μόνο υπερβολική ζέστη, αλλά και έντονο κρύο; Οι επιστήμονες στη Γερμανία προσπαθούν να εξηγήσουν την παγωνιά των τελευταίων ημερών.

Θερμοκρασίες έως -27 βαθμοί Κελσίου, αναστάτωση στους αυτοκινητοδρόμους και στα δρομολόγια των τρένων, χιόνια μέσα στον Φεβρουάριο φέρνει το σπάνιας έντασης κύμα ψύχους που επικρατεί τις τελευταίες ημέρες στη Γερμανία και σε όλη τη Βόρεια και Δυτική Ευρώπη. Σύμφωνα με τις προβλέψεις, το κρύο θα συνεχιστεί τουλάχιστον για μία εβδομάδα ακόμη, αν και αναμένεται μικρή άνοδος της θερμοκρασίας. Στη Σουηδία η δημόσια τηλεόραση απευθύνει έκκληση για οικονομία στο ρεύμα, ακόμη και για περιορισμό στη χρήση της ηλεκτρικής σκούπας, λόγω της κακοκαιρίας. Ακόμη και η Βόρεια Ευρώπη δεν είναι συνηθισμένη στο πολικό ψύχος των τελευταίων ημερών. Ποια είναι η επιστημονική εξήγηση για όλα αυτά;

Ο μετεωρολόγος Έζντεν Τερλί που παρουσιάζει το δελτίο καιρού στο τηλεοπτικό δίκτυο ZDF, επισημαίνει ότι όλα ξεκινούν από τον αποκαλούμενο «πολικό στρόβιλο», μία τεράστια κυκλική δίνη ψυχρών ανέμων γύρω από τον αρκτικό κύκλο, η οποία διαμορφώνει το χαρακτηριστικό κλίμα στην αρκτική στρατόσφαιρα. Τις τελευταίες ημέρες όμως, ο πολικός στρόβιλος «δεν είναι στη φυσιολογική του θέση» για να το πούμε πολύ απλά. Αποτέλεσμα: «Από τη Γροιλανδία μέχρι τη Σκανδιναβία, σε ένα τεράστιο μέτωπο, έχουν εγκλωβιστεί ψυχρές μάζες. Σε αυτό το μέτωπο προσκρούουν θερμές μάζες από νοτιοδυτική κατεύθυνση και αυτό επί έντεκα συνεχείς ημέρες, ένα ιδιαίτερα μεγάλο χρονικό διάστημα. Δημιουργείται μεγαλύτερη ένταση στο χαμηλό βαρομετρικό, η οποία προκαλεί τις έντονες χιονοπτώσεις των τελευταίων ημερών».

Υπερθέρμανση και χιονοπτώσεις

Για πολλά χρόνια ανησυχούμε για την υπερθέρμανση της γης λόγω της κλιματικής αλλαγής. Πώς εξηγείται τώρα αυτή η ασυνήθιστη πτώση της θερμοκρασίας; «Η γενική τάση αυτή είναι πράγματι, η υπερθέρμανση συνεχίζεται και η τελευταία δεκαετία ήταν ιδιαίτερα θερμή. Το κύμα ψύχους οφείλεται στις αλλαγές που παρατηρούνται στη στρατόσφαιρα, καθώς ‘σπάει’ όπως λέμε ο πολικός στρόβιλος. Σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής έρευνες το φαινόμενο αυτό σχετίζεται με το λιώσιμο των πάγων στην Αρκτική. Από τον περασμένο Οκτώβριο η Αρκτική δεν έχει καν παγώσει και μάλιστα θερμαίνεται με ρυθμούς τρεις φορές ταχύτερους από τον υπόλοιπο πλανήτη», εξηγεί ο Έζντεν Τερλί.

Ήδη πριν από χρόνια είχαν παρατηρηθεί χαμηλές θερμοκρασίες-ρεκόρ στις ΗΠΑ, οι οποίες οφείλονταν στη «διαταραχή» του πολικού στροβίλου. Οι σκεπτικιστές της κλιματικής αλλαγής είχαν βρει την ευκαιρία να διαπιστώσουν ότι δεν μπορεί να έχουμε υπερθέρμανση του πλανήτη με τόσο χαμηλές θερμοκρασίες. Αλλά και πολλοί άλλοι επιστήμονες δεν έβλεπαν αιτιώδη σχέση ανάμεσα στην κλιματική αλλαγή και τις διαταραχές στην πολική δίνη πάνω από την Αρκτική. Ακόμη και σήμερα δεν υπάρχει ξεκάθαρο συμπέρασμα. Αλλά με βάση νεότερες έρευνες ο Γερμανός μετεωρολόγος εικάζει ότι η υπερθέρμανση μπορεί να ευθύνεται «όχι για τη συχνότητα, αλλά για τη μεγαλύτερη διάρκεια των διαταραχών στον πολικό στρόβιλο».

Σε επιφυλακή για άλλες δέκα ημέρες – τουλάχιστον

Κι έτσι τίθεται το πρακτικό ερώτημα: Για πόσο ακόμη θα πρέπει να αντέξουμε τις πολικές θερμοκρασίες; «Το φαινόμενο θα παραμείνει τουλάχιστον για μιάμιση εβδομάδα ακόμη. Εξαρτάται από το που βρίσκεται ο πολικός στρόβιλος. Ακόμη δεν έχει επιστρέψει στην κανονική του θέση, ακριβώς επάνω από την Αρκτική. Η μετατόπισή του επηρεάζει την ατμόσφαιρα και αυτό εκδηλώνεται με χρονική καθυστέρηση περίπου δύο εβδομάδων». Οριστικά συμπεράσματα για τη σχέση του φαινομένου με την κλιματική αλλαγή δεν υπάρχουν, η επιστημονική έρευνα συνεχίζεται. Αυτό που είναι σαφές πάντως, σύμφωνα με τον Έζντεν Τερλί, είναι ότι «η υπερθέρμανση της γης συνεχίζεται, δεν μπορούμε να αμφιβάλουμε γι αυτό».

(Πηγή: dw.com)

EUROKINISSI/ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΠΑΛΑΣΚΑΣ

Τον κώδωνα του κινδύνου για την ψυχική υγεία των προσφυγόπουλων κρούουν για ακόμα μία φορά οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα σε ρεπορτάζ του Al Jazeera σχετικά με τις επιπτώσεις των τρομακτικών συνθηκών στις οποίες ζουν τα προσφυγόπουλα στα στρατόπεδα των νησιών του βορειοανατολικού Αιγαίου.

Το ρεπορτάζ αναφέρεται τραυματική εμπειρία ενός 8χρονου κοριτσιού, το οποίο ζει στον καταυλισμό του Καρά Τεπέ, και είναι ανάμεσα στα πολλά παιδιά δέχτηκε πρόσφατα κλινική φροντίδα ψυχικής υγείας της μη κυβερνητικής οργάνωσης.

Η ανήλικη είχε ζήσει από τη φρίκη της Μόριας, πριν καεί τον περασμένο Αύγουστο, και ήταν μπροστά σε μία διαμάχη μεταξύ προσφύγων, περιμένοντας με τον πατέρα της στην ουρά για φαγητό.

Σύμφωνα με τη μητέρα, μετά τη φρίκη της φωτιάς η μικρή πάθαινε ψυχογενείς μη επιληπτικές κρίσεις και μετά το παραπάνω περιστατικό πάθαινε συχνά κρίσεις πανικού ενώ γινόταν όλο και πιο απόμακρη.

Χρειάστηκε να νοσηλευτεί αρκετές φορές, αφού έφτασε σε σημείο να σταματήσει να τρώει και δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει σε αρκετές δραστηριότητες.

«Κατά τη διάρκεια της ημέρας απλώς ξαπλώνει και κλείνει τα μάτια της» λέει η μητέρα της. Τη νύχτα φοράει πάνα επειδή δεν λέει πάντα ότι θέλει να πάει στην τουαλέτα.

«Μου είναι δύσκολο ως μητέρα. Δεν είχε ποτέ κάποιο πρόβλημα πριν. Όταν ξεκίνησε όλο αυτό ανησυχούσα τόσο πολύ που δεν ήξερα πώς να το διαχειριστώ» λέει η γυναίκα και θυμάται ότι πριν η κόρη της ζωγράφιζε και ονειρευόταν όνειρα να γίνει γιατρός.

Όπως σημειώνει η μητέρα της 8χρονης, η αστυνόμευση του καμπ παίζει επίσης σημαντικό ρόλο στην ψυχολογία των παιδιών. «Τα περισσότερα παιδιά φοβούνται την αστυνομία, επειδή υπάρχουν πολλοί αστυνομικοί γύρω και είναι πολύ δύσκολο να βγεις κανείς από το στρατόπεδο με τα παιδιά πιστεύουν ότι είναι φυλακή» αναφέρει.

Και η ίδια ίδια νιώθει τον καταυλισμό ως φυλακή. «Ελπίζω πως θα φύγουμε από αυτό το καμπ, αυτή είναι η μοναδική μου ελπίδα».

Το 2020, παιδοψυχολόγοι των ΓΧΣ διαπίστωσαν 50 περιπτώσεις ανηλίκων, που είχαν προβεί σε απόπειρες αυτοκτονίας ή αυτοκτονικές τάσεις.

Επόπτρια ψυχικής υγείας της ΜΚΟ στη Λέσβο δήλωσε στο Al Jazeera ότι έχει δει παιδιά με σοβαρή κατάθλιψη και αυτοκτονικές σκέψεις, ενώ πολλά έχουν σταματήσει να παίζουν.

«Ως παιδοψυχολόγος, ανησυχώ πολύ όταν τα παιδιά δεν παίζουν καθόλου» είπε για να προσθέσει ότι μπορεί πολλά φέρουν τραύμα, αλλά αν μετακινηθούν σε ασφαλής μέρος με καλές συνθήκες διαβίωσης, θα μπορέσουν να θεραπευτούν.

Τέλος, η ίδια σημείωσε ότι η οργάνωση προσπαθεί να τους δώσει δεξιότητες για να αντιμετωπίσουν μια κατάσταση την οποία δεν θα έπρεπε ποτέ να ζουν. Δεν πρόκειται για θεραπεία αλλά για την επιβίωση.

(Πηγή: efsyn.gr)

Γράφει η Εύα Φιλιππάκη*

Το ποσοστό των γυναικών που ασχολείται ακαδημαϊκά και επαγγελματικά με τις τεχνολογικές επιστήμες, εν συντομία STEM (Science, Technology, Engineering and Mathematics) είναι εξαιρετικά μικρότερο από αυτό των ανδρών. Είναι οι άνδρες καλύτεροι στα μαθηματικά από τις γυναίκες; Η απάντηση είναι όχι. Τότε τι συμβαίνει;

Ο λόγος είναι καθαρά κοινωνικός κι έχει να κάνει με κάποια λάθος στερεότυπα τα οποία έχουν ασυνείδητα ριζώσει μέσα μας και μεταφέρονται από γενιά σε γενιά. Για να το καταλάβουμε πιο απλά, οι περισσότερες κοινωνίες θεωρούν οτι κάποια χειρωνακτικά επαγγέλματα (π.χ. μηχανικός) δεν αρμόζουν στη γυναικεία φύση και επομένως οι γυναίκες αποθαρρύνονται από μια τέτοια επιλογή.

Ανάμεσα στις επιστήμες STEM, αυτή που πραγματικά εμφανίζει την μεγαλύτερη ανισότητα είναι η επιστήμη της Φυσικής. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το γεγονός οτι βραβείο Νόμπελ Φυσικής έχει συνολικά απονεμηθεί μονάχα σε 4 γυναίκες, οι 2 εξαυτων μόλις πρόσφατα το 2018 (Donna Strickland) και το 2020 (Andrea Ghez).

Η άνιση κατανομή των φύλων στις τεχνολογικές επιστήμες έχει απασχολήσει έντονα την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα αλλά και πολιτική, για δυο κυρίως λόγους:

α) διότι προφανώς, για λόγους κοινωνικής ισονομίας και προσφοράς ίσων ευκαιριών, είναι αναγκαία η αναγνώριση του προβλήματος και η καταπολέμησή του

β) διότι για χώρες όπως η Αγγλία ή η Γερμανία που επενδύουν και θέλουν να ηγούνται στην τεχνολογική ανάπτυξη, είναι ασύμφορο να περιορίζονται για την εύρεση επιστημονικών στελεχών μόνο στον μισό πληθυσμό, δηλαδή τους άνδρες

Το Ινστιτούτο Φυσικής με έδρα το Λονδίνο, μια από τις μεγαλύτερες, ιστορικότερες και παλαιότερες στον κόσμο στον τομέα της Φυσικής επιστημονικές κοινότητες, κάνει ενδελεχή μελέτη εδώ και τουλάχιστον μια 20ετία, γύρω από το ερώτημα «γιατί τα κορίτσια δεν επιλέγουν να σπουδάσουν Φυσική;». Τα ευρύματα τους καταλήγουν οτι η φυλετική διάκριση ξεκινάει από το ίδιο το σχολείο και το εκπαιδευτικό σύστημα.

Ανάμεσα σε πλήθος μαθητών στην Αγγλία όπου όλοι (αγόρια και κορίτσια) αρίστευσαν στην ηλικία των 16 τόσο στα μαθηματικά όσο και στην φυσική, το ποσοστό των αγοριών που επέλεξε να συνεχίσει με την Φυσική στο Λύκειο ήταν περί το 8.6% ενώ στα κορίτσια ήταν μόλις το 2.4%, δηλαδή λιγότερο από το 1/4 του συνόλου των μαθητών. Αξίζει δε να σημειωθεί, οτι το άνοιγμα της ψαλίδας είναι πολύ μικρότερο στην Σκωτία, όπου παραδοσιακά οι κοινωνίες εκεί είναι λιγότερο συντηρητικές σε σχέση με την Αγγλία.

Όταν ρωτήθηκαν οι μαθητές σχετικά με τα κριτήρια βάσει των οποίων επιλέγουν τα μαθήματα ειδίκευσης τους στο Λύκειο, η απάντηση κατά την μεγαλύτερη πλειοψηφία ήταν οτι επηρεάζονται από την καθοδήγηση των δασκάλων τους. Τα δε ποσοστά κοριτσιών που δείχνουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον στην Φυσική αύξάνονται όταν στα σχολεία παράλληλα με την θεωρία γίνεται και εργαστηριακή διδασκαλία, ή ακόμα όταν αυτές φοιτούν σε σχολείο θηλέων.

Σε ό,τι αφορά την επιλογή στην ανώτατη πανεπιστημιακή εκπαίδευση, η αναλογία φοιτητών που σπουδάζουν Φυσική στην Αγγλία είναι σταθερά εδώ και πολλές δεκαετίες 1:5 (δηλαδή οι φοιτήτριες είναι μόλις το 20%). Όπως επισημαίνει ο John Head (Working With Adolescents: Constructing identity, 1997), η επιλογή καριέρας στις τεχνολογικές επιστήμες είναι πολύ διαφορετική για τις νεαρές γυναίκες σε σύγκριση με τους νεαρούς άνδρες. Οι μεν θα επιλέξουν μια εύκολη και προφανή επιλογή: να μπουν σε ένα πεδίο ανδροκρατούμενο και ως εκτούτου θα εκλάβουν πιο εύκολα την έγκριση από τους ενήλικες και συνομήλικούς τους, καθώς θα επιβεβαιωθεί η «αρρενωπότητά» τους.

Τα κορίτσια από την άλλη, θα κληθούν να κάνουν μια πάρα πολύ δύσκολη επιλογή. Θα χρειαστεί να ακολουθήσουν μια μη συμβατική διαδρομή και να είναι πρόθυμες να εργαστούν υπό συνθήκες όπου θα νοιώθουν αβεβαιότητα ως μειονότητα. Μια τέτοια επιλογή απαιτεί δέσμευση και σίγουρα αποφασιστικότητα.

Η καταπολέμηση των φυλετικών ανισοτήτων και διακρίσεων στον επιστημονικό χώρο απαιτεί δομημένο και μακροχρόνιο σχεδιασμό. Αφού πλέον έχει καταγραφεί το πρόβλημα, το επόμενο βήμα είναι η συνεχής μετεκπαίδευση και ενημέρωση των εκπαιδευτικών καθώς και η συστηματική αντιμετώπιση καθημερινά και σε κάθε επίπεδο των λανθασμένων πρακτικών που οδηγούν σε διακρίσεις με βάση το φύλο, τόσο στην εκπαίδευση όσο και στον εργασιακό χώρο και τελικά στην ίδια την κοινωνία.

Στην Ελλάδα λοιπόν, την χώρα από όπου ξεκινάει η ιστορία των επιστημών αλλά και από όπου σημαντικά πολλοί επιστήμονες διαπρέπουν εντός και εκτός συνόρων, θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον μια αντίστοιχη χαρτογράφηση των φυλετικών ανισοτήτων και διακρίσεων και ένας σχεδιασμός σε επίπεδο τόσο τριτοβάθμιας όσο και πανεπιστημιακής εκπαίδευσης για την καταπολέμηση του.

—

*Η Εύα Φιλιππάκη έχει σπουδάσει Φυσική στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Είναι Λέκτορας στην Διδακτική της Φυσικής στο King’s College London και εκλεγμένο μέλος επιτροπής του Ινστιτούτου Φυσικής (Institute of Physics) για την προώθηση γυναικών στην Φυσική.

(Πηγή: in.gr)

Όλα τα σωματίδια κορονοϊού που κυκλοφορούν παγκοσμίως θα μπορούσαν να χωρέσουν σε ένα μεταλλικό κουτί αναψυκτικού των 330 ml και θα περίσσευε χώρος, σύμφωνα με τον υπολογισμό που έκανε ένας Βρετανός μαθηματικός.

Ο δρ Κιτ Γιέιτς του Πανεπιστημίου του Μπαθ, σύμφωνα με τη βρετανική «Ιντιπέντεντ», χρησιμοποίησε τη διάμετρο του ιού SARS-CoV-2, η οποία είναι περίπου 100 νανόμετρα (δισεκατομμυριοστά του μέτρου), και εκτίμησε έτσι ποιος είναι ο όγκος κάθε σωματιδίου του ιού. Στη συνέχεια, υπέθεσε ότι, οποιαδήποτε στιγμή, στον κόσμο υπάρχουν γύρω στα δύο δισεκατομμύρια δισεκατομμυρίων σωματίδια του κορονοϊού (αν και δεν είναι σαφές πώς μπορεί κάποιος να ξέρει πόσα σωματίδια κορονοϊού βρίσκονται στη Γη, πολύ περισσότερο που αυτά συνεχώς πολλαπλασιάζονται…).

Λαμβάνοντας υπόψη ότι οι πρωτεΐνες-ακίδες του κορονοϊού προεξέχουν και ότι τα σφαιρικά σωματίδια θα αφήνουν κάποια κενά εάν στριμωχτούν δίπλα-δίπλα, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι όλα τα σωματίδια σε κυκλοφορία στον κόσμο θα χωρούσαν με το παραπάνω μέσα σε έναν χώρο 330 ml που έχει ένα τενεκεδάκι αναψυκτικού ή μπίρας.

«Είναι εντυπωσιακό να σκεφτεί κανείς ότι όλα αυτά τα βάσανα, οι δυσκολίες και οι χαμένες ζωές που έχουν συμβεί τον τελευταίο χρόνο, προέρχονται από μόνο λίγες “γουλιές” αυτού που αναμφίβολα είναι το χειρότερο ρόφημα στην ιστορία», σχολίασε ο Γιέιτς.

Μέχρι σήμερα έχουν επιβεβαιωθεί παγκοσμίως περίπου 107 εκατομμύρια κρούσματα Covid-19 και έχουν πεθάνει τουλάχιστον 2,3 εκατομμύρια άνθρωποι. Και όλα αυτά από ένα τενεκεδάκι;

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

REUTERS/PASCAL ROSSIGNOL

Η παραλλαγή του κορωνοϊού που ταυτοποιήθηκε για πρώτη φορά στη Βρετανία και είναι περισσότερο μεταδοτική εκπροσωπεί σήμερα το 39% των νέων κρουσμάτων που έχουν καταγραφεί στην ευρύτερη περιοχή του Παρισιού, δήλωσε σήμερα ο Ζιλ Πιαλού, ειδικός λοιμωξιολόγος στο νοσοκομείο Τενόν της γαλλικής πρωτεύουσας.

«Η κατάσταση είναι ανησυχητική» δήλωσε ο ίδιος στο τηλεοπτικό δίκτυο BFM και πρόσθεσε ότι από αυστηρά υγειονομικής πλευράς δεν βλέπει πως θα μπορούσε η Γαλλία να γλιτώσει ένα νέο lockdown.

Από την πλευρά του, ο ειδικός λοιμωξιολόγος και μέλος της επιστημονικής επιτροπής που συμβουλεύει την κυβέρνηση, Μπρουνό Λιμά, δήλωσε ότι οι περισσότερο μεταδοτικές παραλλαγές του κορωνοϊού εξαπλώνονται στη Γαλλία, αλλά η εξάπλωσή τους επί του παρόντος δεν είναι τόσο γρήγορη όσο θεωρούνταν αρχικά.

«Για την ώρα, έχουμε την αίσθηση ότι η εμφάνιση αυτών των παραλλαγών είναι τρόπον τινά περιορισμένη» είπε ο Λινά στον ραδιοφωνικό σταθμό France Inter.

Εκτίμησε, μάλιστα, ότι το παραλλαγμένο στέλεχος που ταυτοποιήθηκε για πρώτη φορά στη Βρετανία αντιστοιχεί στο περίπου 30-35% των κρουσμάτων στο Παρίσι και στην Ιλ ντε Φρανς, ενώ εκείνο που ταυτοποιήθηκε για πρώτη φορά στη Νότια Αφρική το 2-3% των κρουσμάτων σε όλη τη χώρα.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

«Η μετάδοση προερχόμενη από ζώο είναι πιθανή, αλλά το ζώο αυτό δεν έχει ακόμη εντοπισθεί», σύμφωνα με τον Peter Ben Embarek, επικεφαλής της αποστολής του ΠΟΥ.

Ο covid-19 δεν κυκλοφορούσε στην κινεζική πόλη Ουχάν πριν τον Δεκέμβριο του 2019, όπως αποκάλυψε κινέζος αξιωματούχος σε συνέντευξη Τύπου φέρνοντας στο φως τις πρώτες πληροφορίες για τα ευρήματα της πρώτης φάσης μιας διεθνούς έρευνας για την προέλευση της πανδημίας.

Μια ομάδα εμπειρογνωμόνων που έχουν διοριστεί από τον ΠΟΥ βρίσκεται στην Κίνα τις τελευταίες εβδομάδες διερευνώντας την προέλευση του Sars-Cov-2 – τον ιό που προκαλεί το Covid-19 – και έχει επισκεφτεί μια σειρά από τοποθεσίες στην πόλη της Ουχάν, όπου ο ιός εμφανίστηκε για πρώτη φορά στα τέλη του 2019 και στις αρχές του 2020.

Ο Liang Wannian, ο επικεφαλής Κινέζος απεσταλμένος που εργάζεται στην έρευνα, δήλωσε ότι «δεν υπήρχε ένδειξη για τη μετάδοση του Sars-Cov- 2 στον πληθυσμό την περίοδο πριν από τον Δεκέμβριο του 2019. »

Ο καθηγητής Λιανγκ είπε ότι η ασθένεια μπορεί να έχει εισέλθει στην αγορά θαλασσινών της Χουάν, όπου εμφανίστηκαν τα πρώτα ανθρώπινα κρούσματα, μέσω προϊόντων ψυχρής αλυσίδας.

Είπε ότι δεν υπάρχουν πειστικά στοιχεία για το ποιο ζώο ήταν ο ενδιάμεσος ξενιστής που μετέδωσε τον ιό απευθείας στον άνθρωπο.

Εκτιμάται ότι ο ιός κυκλοφόρησε αρχικά σε νυχτερίδες ή παγκολίνους.

«Η υψηλή ευαισθησία του βιζόν και των γατών στο Sars-Cov-2 υποδηλώνει ότι ενδέχεται να υπάρχουν επιπλέον είδη ζώων – για παράδειγμα σκύλοι ή γάτες – που λειτουργούν ως πιθανή πγή», είπε.

ΠΟΥ: Εξαιρετικά απίθανο ο ιός να προήλθε από εργαστήριο της Κίνας

Μια αμφιλεγόμενη θεωρία ότι ο Covid-19 προήλθε από ένα εργαστήριο της Ουχάν είναι «εξαιρετικά απίθανη», ανέφεραν ειδικοί από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.

Ο Peter Ben Embarek, επικεφαλής της αποστολής του ΠΟΥ, μίλησε σε συνέντευξη Τύπου σήμερα το πρωί για να αποκαλύψει τα αποτελέσματα της πρώτης φάσης της έρευνας του οργανισμού για το πώς ξεκίνησε η πανδημία.

«Η υπόθεση εργαστηριακού ατυχήματος είναι εξαιρετικά απίθανο να εξηγήσει την εισαγωγή του ιού στον ανθρώπινο πληθυσμό», είπε. «Επομένως δεν είναι μια υπόθεση που θα λάβουμε υπόψη για μελλοντικές μελέτες»

(Πηγή: in.gr)

Γράφει ο Νίκος Τσούλιας

Ισχυρίζομαι ότι θα ήταν άλλη η Ελλάδα, πιο φωτεινή, πιο ορθολογική, πιο προοδευτική, αν είχαμε έρωτα με τη γνώση και με τα βιβλία – Καμαρώνουμε για την καταγωγή μας. Δεν έχω κατανοήσει σε τι ακριβώς συνίσταται αυτή η έπαρση

Οι Έλληνες δεν διαβάζουμε. Δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει (;). Δεν μας απασχολεί. Δεν νιώθουμε καμιά έλλειψη. Δεν ανησυχούμε. Δεν αναρωτιόμαστε.

Σκοτωνόμαστε να σπουδάσουμε, να εισαχθούμε όλοι και όλες στη καλύτερη πανεπιστημιακή Σχολή αλλά η σχέση μας με τη γνώση και τη μάθηση είναι σε εκκρεμότητα, είναι ασθενική, μάλλον ελαττωματική.

Ίσως γιατί θεωρούμε τη γνώση μόνο ως στοιχείο για επαγγελματική αποκατάσταση (!), λιγότερο για κοινωνική ανεξέλιξη και μάλλον καθόλου ως πηγή πνευματικής ελευθερίας και ομορφιάς της ίδιας της ζωής. Η έννοια της παιδείας και της μόρφωσης έχει μετασχηματιστεί σε οικονομική – χρησιμοθηρική πρακτική, έχει χάσει το νόημά της.

Η αναφορά που θα κάνω είναι ένα παράδειγμα αλλά κάποτε είχε γενικευμένη αξία. «Παιδιά μου, να μάθετε Γράμματα, για να γίνετε καλοί άνθρωποι»! Ναι ήταν η μόνιμη συμβουλή μιας μητέρας σε παλιότερους καιρούς στις κόρες της που πράγματι σπούδασαν και σπουδάζουν και διαβάζουν σε όλη τους τη ζωή και που διαπαιδαγωγήθηκαν και διαπαιδαγωγούνται από τον κόσμο των Γραμμάτων. Ναι, δεν τους μιλούσε να διαβάσουν για να βγάλουν χρήματα και να ζήσουν πλούσια… Ήταν μητέρα που είχε τελειώσει το εξατάξιο γυμνάσιο, που ο πατέρας της είχε τελειώσει το σχολαρχείο και το σπιτικό τους ήταν γεμάτο βιβλία, και το διάβασμα εικόνα κραταιά της οικογενειακής εστίας!

Στη σχέση μας με τη Γνώση και με το διάβασμα έχουμε ηττηθεί ως ελληνική κοινωνία. Και αν αναγνωρίσουμε αυτή την πνευματική μας ήττα, έχουμε δυνατότητα αλλάξουμε στάσεις και συμπεριφορές και να ανοίξουμε τους ορίζοντές μας. Αλλά δεν θεωρούμε ότι υπάρχει καν πρόβλημα. Κανένας αέρας δεν φυσάει για να φέρει βιβλία στο σπίτι, για να τα ανοίξει, να τα ξεφυλλίσει. Άπνοια βιβλίων παντού: στο σπίτι μας, στα συγκοινωνιακά μέσα, στους δημόσιους χώρους. Μόνο το υποχρεωτικό σχολικό και πανεπιστημιακό διάβασμα και κάποιες μικρές νησίδες σε βιβλιοθήκες και σε κάποια σπιτικά φωτίζουν, ανησυχούν, ερευνούν.

Ισχυρίζομαι ότι θα ήταν άλλη η Ελλάδα, πιο φωτεινή, πιο ορθολογική, πιο προοδευτική, αν είχαμε έρωτα με τη γνώση και με τα βιβλία.

Καμαρώνουμε για την καταγωγή μας. Δεν έχω κατανοήσει σε τι ακριβώς συνίσταται αυτή η έπαρση. Στο ό,τι μιλάμε την ίδια γλώσσα και κατοικούμε στον ίδιο τόπο με τους αρχαίους Έλληνες; Μα αυτά είναι …φυσική συνέπεια. Έτυχε. Αλλά ποια είναι η δική μας αυτόνομη προσπάθεια, ο δικός μας αγώνας για ό,τι θεωρούμε σημαντικό και επαιρόμαστε γι’ αυτό;

Γιατί το ερώτημα είναι απλό. Έχουμε ενστερνισθεί την κουλτούρα των αρχαίων Ελλήνων, που είχε ως πυρήνα την πνευματική καλλιέργεια, την αναζήτηση και την καταστατική σχέση με τη Γνώση;

Αλλά τι λέω; Εδώ «καμαρώνουμε» ανέξοδα για τον Όμηρο, τον Αριστοτέλη, τον Σοφοκλή, τον Δημόκριτο, τον Πλάτωνα… και δεν έχουμε διαβάσει ούτε μια αράδα από τα έργα τους, παρά μόνο ό,τι υποχρεωθήκαμε από το σχολείο!

(Πηγή: alfavita.gr)

Μπροστά σε ένα περίεργο φαινόμενο βρέθηκαν οι παραθεριστές ενός δημοφιλούς θερέτρου στην Αργεντινή.

Ειδικότερα οι παραλίες στο Μαρ ντελ Πλάτα, καλύφθηκαν από τεράστιες ποσότητες αφρού. Το γεγονός εξέπληξε τους παραθεριστές, οι οποίοι δεν δίστασαν να βουτήξουν στα αφρώδη κύματα.

Σύμφωνα με το euronews, πληροφορίες του οποίου αναδημοσιεύει το Εθνος, ο αφρός αυτός είναι ένα φυσικό φαινόμενο που παράγεται από τα φύκια και τα κύματα.

Δεν είναι κάτι τοξικό και επικίνδυνο.

Μάλιστα, κάποιοι υποστηρίζουν ότι ο συγκεκριμένος αφρός κάνει καλό στο δέρμα.

Παρά την πανδημία του κορωνοϊού, η Μαρ ντελ Πλάτα και άλλοι τουριστικοί προορισμοί έχουν γεμίσει με εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες από τη θερινή περίοδο που ξεκίνησε την 1η Ιανουαρίου.

(Πηγή: topontiki.gr)

Η μόλυνση της ατμόσφαιρας από την καύση ορυκτών καυσίμων, όπως το κάρβουνο και το πετρέλαιο, ευθύνεται για 8.7 εκατομμύρια θανάτους παγκοσμίως το 2018, δηλαδή έναν στους πέντε θανάτους ανθρώπων που πέθαναν τη συγκεκριμένη χρονιά, σύμφωνα με έρευνα.

Οι χώρες με την μεγαλύτερη κατανάλωση ορυκτών καυσίμων για εργοστάσια, σπίτια και οχήματα έχουν και τον μεγαλύτερο αριθμό θανάτων, με την έρευνα να δείχνει ότι περισσότεροι από τους έναν στους δέκα θανάτους τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην Ευρώπη οφείλονται στην μόλυνση της ατμόσφαιρας, ενώ το ποσοστό αυτό ανεβαίνει στην ανατολική Ασία στον έναν στους τρεις, περιλαμβανομένης της Κίνας. Τα ποσοστά θανάτων στην Νότια Αμερική και στην Αφρική ήταν σημαντικά χαμηλότερα.

Το τεράστιο ποσοστό θανάτων είναι υψηλότερο από προηγούμενες εκτιμήσεις και εξέπληξε ακόμα και τους ερευνητές.

«Αρχικά ήμασταν πολύ διστακτικοί όταν συλλέξαμε τα αποτελέσματα, επειδή είναι καταπληκτικά, αλλά ανακαλύπτουμε όλο και περισσότερα πράγματα για την επίδραση της μόλυνσης της ατμόσφαιρας» δήλωσε η Ελάιζα Μαραί, μια γεωγράφος στο University College του Λονδίνου και μια από τις συγγραφείς της έρευνας. «Είναι απίστευτο. Όσο περισσότερο μελετάμε την επίδραση, τόσο περισσότερα πράγματα ανακαλύπτουμε».

Οι 8.7 εκατομμύρια θάνατοι το 2018 αντιπροσωπεύουν «ένα κομβικό παράγοντα στο παγκόσμιο άγος θνησιμότητας και ασθενειών» αναφέρεται στην έρευνα, η οποία αποτελεί προϊόν συνεργασίας ανάμεσα σε επιστήμονες του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, του Πανεπιστημίου του Μπίρμινγχαμ, του Πανεπιστημίου του Λέστερ και του University College του Λονδίνου.

Ο αριθμός των θανάτων υπερβαίνει το συνδυασμένο άθροισμα θανάτων παγκοσμίως κάθε χρονιά από κάπνισμα και ελονοσία.

Οι επιστήμονες έχουν τεκμηριώσει τους δεσμούς ανάμεσα στη διαβρωτική μόλυνση της ατμόσφαιρας από την καύση των ορυκτών καυσίμων και τις περιπτώσεις καρδιακών νοσημάτων, αναπνευστικές παθήσεις, ακόμα και απώλεια της όρασης. Χωρίς τις εκπομπές καυσαερίων ο μέσος όρος για το προσδόκιμο ζωής του παγκόσμιου πληθυσμού θα αυξανόταν περισσότερο από ένα έτος, ενώ το παγκόσμιο οικονομικό και υγειονομικό κόστος θα έπεφτε κατά περίπου 2,9 τρισεκατομμύρια δολάρια.

(Πηγή: efsyn.gr με πληροφορίες από Guardian)

Πάνω από 2,93 εκατομμύρια παιδιά έχει διαγνωστεί ότι προσβλήθηκαν από τον νέο κορονοϊό στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής αφότου εκδηλώθηκε η πανδημία, σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα δεδομένα της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής (American Academy of Pediatrics, AAP) και της Ένωσης Παιδιατρικών Νοσοκομείων της χώρας.

Περίπου 117.500 νέα κρούσματα διαγνώστηκαν μεταξύ παιδιών την εβδομάδα που ολοκληρώθηκε την 4η Φεβρουαρίου.

Μέσα σε δύο εβδομάδες, από την 21η Ιανουαρίου ως την 4η Φεβρουαρίου, η αύξηση των μολύνσεων στις τάξεις των παιδιών έφθασε τις 257.680 περιπτώσεις (+10%), κατά τους υπολογισμούς της AAP.

Παιδιά είναι πλέον το 12,9% του συνόλου των επιβεβαιωμένων κρουσμάτων του SARS-CoV-2 στις ΗΠΑ. Ο δείκτης μολύνσεων έχει φθάσει τα 3.899 κρούσματα ανά 100.000 παιδιά, κατά τους δύο οργανισμούς.

«Επί του παρόντος, μοιάζει σπάνια η εκδήλωση σοβαρών μορφών της COVID-19 μεταξύ των παιδιών. Ωστόσο, είναι επείγουσα ανάγκη να συγκεντρωθούν περισσότερα δεδομένα για τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της πανδημίας στα παιδιά, συμπεριλαμβανομένων των τρόπων που ο ιός μπορεί να βλάψει μακροπρόθεσμα την υγεία όσων έχουν μολυνθεί, καθώς και των συνεπειών για την ψυχική τους υγεία», κατά την πάγια διαπίστωση της AAP στις εκθέσεις που δημοσιοποιεί.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Έχοντας κατ’ επανάληψη διαπιστώσει ότι στην υπόθεση αυτή κινητοποιούνται ορατοί και κρυπτόμενοι μηχανισμοί, εντός των θεσμών, ακόμη και εντός της Δικαιοσύνης, επισημαίνουμε για άλλη μία φορά τον κίνδυνο ανεπανόρθωτης έκθεσης της Δικαιοσύνης.

Την αγωνία και την ανησυχία τους για την ενδεχόμενη αποφυλάκιση του Επαμεινώνδα Κορκονέα, δολοφόνου του Αλέξη Γρηγορόπουλου εκφράζουν με κοινή ανακοίνωσή τους, η Ζωή Κωνσταντοπούλου και ο Νίκος Κωνσταντόπουλος, συνήγοροι της οικογένειας του 15χρονου θύματος, με με αφορμή την παραπομπή από το Ποινικό Τμήμα στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου του ζητήματος της αναίρεσης της καταδικαστικής απόφασης του Εφετείου Λαμίας για τον ειδικό φρουρό , με την οποία του αναγνωρίσθηκε το ελαφρυντικό του προτέρου συννόμου βίου.

Οι δύο δικηγόροι, στην ανακοίνωσή τους, αναφέρουν:

«Ως συνήγοροι της οικογένειας του δολοφονηθέντος 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, εκφράζουμε ξανά την αγωνία και την ανησυχία μας για τη διαπιστωμένη πλέον δυστοκία εκδίκασης και αποδοχής της αναίρεσης που άσκησε ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κατά της σκανδαλώδους απόφασης του Εφετείου Λαμίας, με την οποία αναγνωρίσθηκε το ελαφρυντικό του προτέρου συννόμου βίου στον δολοφόνο του Αλέξανδρου, Επαμεινώνδα Κορκονέα.

Η δυστοκία παραδοχής της εμπεριστατωμένης εισαγγελικής αναιρέσεως αποτυπώνεται και στην πρόσφατη απόφαση, με την οποία το αρμόδιο Τμήμα του Αρείου Πάγου, που εκδίκασε την υπόθεση στις 22 Σεπτεμβρίου 2020, αποφάσισε, 4,5 μήνες αργότερα, να παραπέμψει την υπόθεση στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, παρατείνοντας την εκκρεμοδικία για αρκετούς ακόμα μήνες.

Μολονότι η αρεοπαγιτική απόφαση εξακολουθεί να μην έχει καθαρογραφεί, με αποτέλεσμα να μην γνωρίζουμε το σκεπτικό της, πληροφορούμαστε ότι η παραπομπή οφείλεται στην οριακή πλειοψηφία με την οποία το Τμήμα αποφάσισε την αναίρεση της απόφασης (3-2).

Υπενθυμίζουμε ότι στην αναιρετική δίκη που έγινε τον περασμένο Σεπτέμβριο, δεν επιτράπηκε στην πλευρά της οικογένειας του Αλέξανδρου να αγορεύσει επί της αναιρέσεως, κατά πρωτοφανή παραβίαση της δικονομίας και της αρχής της δίκαιης δίκης.

Κι ακόμη υπενθυμίζουμε τη συνολικά προσβλητική για τη βαρύτητα της υπόθεσης μεταχείριση τόσο της υπόθεσης όσο και της οικογένειας του Αλέξανδρου από πλευράς της προεδρεύουσας και μίας εκ των αρεοπαγιτών του Τμήματος που, όπως πληροφορούμαστε, ήταν και εκείνες που συγκρότησαν τη μειοψηφία εναντίον της αναιρέσεως του εισαγγελέως.

Σε αυτήν την προσβλητική συμπεριφορά και στη συνολική, εξόφθαλμη απόπειρα υποβάθμισης της σημασίας της εισαγγελικής αναιρέσεως που βιώσαμε, αντιδράσαμε και τότε, τόσο στο ακροατήριο όσο και με δημόσιες δηλώσεις μας.

Έχοντας κατ’ επανάληψη διαπιστώσει ότι στην υπόθεση αυτή κινητοποιούνται ορατοί και κρυπτόμενοι μηχανισμοί, εντός των θεσμών, ακόμη και εντός της Δικαιοσύνης, επισημαίνουμε για άλλη μία φορά τον κίνδυνο ανεπανόρθωτης έκθεσης της Δικαιοσύνης.

Ο Αλέξανδρος δολοφονήθηκε πριν από περισσότερα από 12 χρόνια. Σήμερα θα ήταν 27 χρονών. Μολονότι το Εφετείο Λαμίας καταδίκασε τον δολοφόνο του για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως, σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, με άμεσο δόλο, στη συνέχεια αναγνώρισε, παρά τον νόμο και τα στοιχεία, ελαφρυντικό στον δράστη και του χάρισε ποινή αποφυλάκισης, 13 ετών, με την οποία αποφυλακίσθηκε αμέσως. Ταυτόχρονα, απάλλαξε «για νομικούς λόγους» και με εντελώς αντιφατικό σκεπτικό τον συγκατηγορούμενό του, που συμμετείχε από την αρχή μέχρι το τέλος στη δολοφονία.

Η κραυγή αγωνίας και η κινητοποίηση τόσων ανθρώπων μετά τη δολοφονία του Αλέξανδρου, φαίνεται ότι μόνον πρόσκαιρα ανέστειλε τους μηχανισμούς της ατιμωρησίας, της υπόθαλψης και της συγκάλυψης. Το πώς θα επισφραγισθεί η υπόθεση αυτή και ποια θα είναι η τελική πράξη που θα γραφτεί είναι ζήτημα που αφορά ολόκληρη την κοινωνία, που δεν θέλει να ξαναθρηνήσει παιδί ή πολίτη νεκρό, δολοφονημένο από επίορκο αστυνομικό. Για αυτό θεωρούμε θεμελιώδες δικαίωμα της κοινωνίας να γνωρίζει, βήμα προς βήμα, τη δικαστική αντιμετώπιση και εξέλιξη της υπόθεσης αυτής».

(Πηγή: in.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Συντάκτης: Δημήτρης Μαλλάς

Φωτογραφία αρχείου
Pixabay

Η έντονη ανησυχία των γονιών για το ενδεχόμενο υιοθέτησης μελλοντικών συμπεριφορών υπερβολικής χρήσης από τα παιδιά, ύστερα από την «αναγκαστική» σχεδόν καθολική χρήση του Διαδικτύου λόγω των συνθηκών που δημιούργησε η πανδημία, αποτυπώνεται στην νέα έρευνα του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου του ΙΤΕ.

Οι γονείς εκφράζουν την αγωνία τους για το πώς θα επανέλθει η ισορροπία μεταξύ της offline και της online ζωής των παιδιών την επόμενη μέρα, ενώ δεν είναι λίγοι εκείνοι που δηλώνουν ότι εξαιτίας της πολύωρης χρήσης – ειδικά κατά τη διάρκεια των lockdown – τα παιδιά έγιναν πιο νευρικά, παρουσιάζουν σωματικά συμπτώματα όπως πονοκεφάλους και πόνο στα μάτια ενώ απέκτησαν καινούριες διαδικτυακές συνήθειες όπως συνομιλία με άλλους χρήστες οι οποίοι δεν είναι απαραίτητα γνωστοί τους στην πραγματική ζωή, ενασχόληση με το online gaming και με κοινωνικά δίκτυα.

Πολλοί γονείς πάντως υπογραμμίζουν και την εξοικείωση που παρατηρούν να έχουν πλέον τα παιδιά τους με τον ψηφιακό κόσμο.

(Πηγή: cnn.gr)

Η μεγάλη ηλικία μπορεί να αυξάνει τον κίνδυνο θανάτου από τη λοίμωξη COVID-19, ένας άλλος παράγοντας όμως είναι εξίσου επικίνδυνος και τριπλασιάζει τον κίνδυνο θανάτου από κορωνοϊό

Μετά τον ηλικιακό παράγοντα που αυξάνει τον κίνδυνο θανάτου από τη λοίμωξη COVID-19, έρχεται να προστεθεί και άλλος ένας παράγοντας επικινδυνότητας, ψυχιατρικής φύσης. Σύμφωνα με νέα μελέτη, οι ασθενείς που πάσχουν από σχιζοφρένεια έρχονται δεύτεροι στον κίνδυνο θανάτου από τη λοίμωξη COVID-19.

«Η μεγάλη ηλικία είναι ο πιο σημαντικός παράγοντας που μπορεί να φέρει επιπλοκές στους ασθενείς και να οδηγήσει μέχρι και σε θάνατο σε ασθενείς με κορωνοϊό, αλλά η σχιζοφρένεια ξεπέρασε ακόμη και τις καρδιακές, πνευμονικές και νεφρικές παθήσεις» αναφέρει ο επικεφαλής της έρευνας Δρ. Donald Goff, διευθυντής του Ινστιτούτου Ψυχιατρικών Ερευνών στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης.

Παραισθήσεις και μη οργανωμένη σκέψη χαρακτηρίζουν τους ασθενείς με σχιζοφρένεια, ενώ η ασθένεια συχνά εμφανίζεται στα τέλη της εφηβείας έως τις αρχές των τριάντα ετών. Οι άνθρωποι που πάσχουν από σχιζοφρένεια εκτιμάται ότι πεθαίνουν νωρίτερα σύμφωνα με το Αμερικανικό Ινστιτούτο Ψυχικής Υγείας.

Στη συγκεκριμένη μελέτη, οι ασθενείς με σχιζοφρένεια φαίνεται πως είχαν τρείς φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να καταλήξουν από την λοίμωξη COVID-19 σε σύγκριση με αυτούς που δεν έπασχαν από σχιζοφρένεια. Αυτό συνέβη ακόμη και αφού οι ερευνητές έλαβαν υπόψη άλλους παράγοντες που επηρεάζουν τον κίνδυνο θανάτου από το COVID-19: «Ο υψηλότερος κίνδυνος ήταν αναμενόμενος, αλλά το μέγεθος ήταν απροσδόκητο» αναφέρει ο συγγραφέας της έρευνας Δρ. Donald Goff.

O αυξημένος κίνδυνος θανάτου δεν συνδέεται με άλλες παθήσεις από τις οποίες κινδυνεύουν όσοι πάσχουν από ψυχικές ασθένειες όπως υψηλότερα ποσοστά καρδιακών παθήσεων και σακχαρώδη διαβήτη. Μάλιστα, μερικά από τα φάρμακα που θεραπεύουν τη σχιζοφρένεια προκαλούν αύξηση βάρους και αυξημένο κίνδυνο για σακχαρώδη διαβήτη και θα μπορούσαν να παίξουν και αυτά ρόλο, εξήγησε. Το επόμενο βήμα είναι να διερευνηθεί εάν αυτά τα φάρμακα επηρεάζουν τις πιθανότητες θανάτου από το COVID-19, είπε.

Για τις ανάγκες της έρευνας, εξετάστηκαν ιατρικά αρχεία από περίπου επτά χιλιάδες άντρες και γυναίκες που νόσησαν από κορωνοϊό στη Νέα Υόρκη τον περασμένο Μάρτιο, Απρίλιο και Μάϊο. Από αυτούς, το 14% διεγνώσθησαν με σχιζοφρένεια, διαταραχές της διάθεσης και αγχώδεις διαταραχές, όμως μόνο αυτοί που έπασχαν από σχιζοφρένεια είχαν μεγαλύτερο κίνδυνο να καταλήξουν από την COVID-19. Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο JAMA Psychiatry.

Εκτός από την αυξημένη προσοχή που θα πρέπει να επιδείξουν οι ασθενείς αυτοί αλλά και οι φροντιστές τους, θα πρέπει επίσης να αντιμετωπίσουν τα συμπτώματα της ασθένειας με τη σωστή αγωγή, αλλά και να λάβουν προτεραιότητα για το εμβόλιο. Άλλωστε, η πανδημία, με τα συνεχόμενα lockdown και την κοινωνική αποστασιοποίηση, προσθέτουν περισσότερο άγχος στην καθημερινότητάς μας και μπορούν να αναδυθούν συμπτώματα ψυχικών ασθενειών συμπεριλαμβανομένης και της σχιζοφρένειας.

(Πηγή: ygeiamou.gr)