paidevo.gr | teachers

Το σχολείο πέρα από τον πρωταρχικό παιδαγωγικό και κοινωνικό-πολιτιστικό σκοπό του, πρέπει και μπορεί να αποτελεί και το μέσο για την προαγωγή της υγιεινής διατροφής και την εκπαίδευση των μαθητών σε θέματα διατροφής και ασφάλειας τροφίμων.

Στους παρακάτω συνδέσμους, μπορείτε να κατεβάσετε ενημερωτικά φυλλάδια με πληροφορίες σχετικά με τη διατροφή και την ασφάλεια των τροφίμων στα σχολεία και εκπαιδευτικό υλικό σχετικά με την επιλογή τροφίμων από το σχολικό κυλικείο .

[Σχολικά Κυλικεία]
[Σχολικά Κυλικεία – Μαθήτης]
[Σχολικά Κυλικεία – Εκπαιδευτικός]

Σε ημερίδα που διοργάνωσε το Γραφείο Αγωγής Υγείας της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Γ’ Αθήνας σε συνεργασία με το Ελληνικό Ίδρυμα Καρδιολογίας την Τετάρτη 2 Μαΐου 2012, ο ΕΦΕΤ συμμετείχε αναπτύσσοντας το θέμα: «Διατροφικές Συστάσεις για υγιεινό κολατσιό στο σχολείο» Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να κατεβάσετε την παρουσίαση: [Παρουσίαση Κολατσιό στο σχολείο]

(πηγή: ekatanalotis.gr)

Σε αναβρασμό βρίσκεται αυτό το διάστημα η εκπαιδευτική κοινότητα της Νέας Ιωνίας, λόγω της συνεχιζόμενης κρατικής… υποχρηματοδότησης των σχολείων, με τους Συλλόγους Γονέων να φαίνονται έτοιμοι για δυναμικές κινητοποιήσεις.

Ο Δήμος έχει ενημερώσει από το Δεκέμβριο τους Συλλόγους Γονέων για το έλλειμμα που υπάρχει στην χρηματοδότηση των σχολείων λόγω της περικοπής των κονδυλίων που δίνει το Υπουργείο Εσωτερικών και τα οποία ανήλθαν το 2012 στις 342.000 ευρώ όταν το 2011 ήταν 560.000 ευρώ. Και στις αρχές Ιανουαρίου έγινε νέα σύσκεψη της Δημοτικής Αρχής με εκπαιδευτικούς φορείς της περιοχής. Τη Δευτέρα 21 Ιανουαρίου έγινε κοινή σύσκεψη του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης Γονέων και των Διοικητικών Συμβουλίων των Συλλόγων Γονέων των σχολείων της Νέας Ιωνίας, όπου και αποφασίστηκε να διοργανωθούν δράσεις και παρεμβάσεις για το θέμα με τη διοργάνωση ειδικής συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου, συνέντευξης τύπου, ανάρτηση πανό διαμαρτυρίας (κάτι που ήδη έχει γίνει σε κάποια σχολεία της πόλης) καθώς και την έκκληση σε όλους τους φορείς της πόλης για συστράτευση. Κεντρικό μήνυμα της Ένωσης Γονέων είναι: “Απαιτούμε την απρόσκοπτη και εύρυθμη λειτουργία των σχολείων”.

Παράσταση διαμαρτυρίας από το Σύλλογο Γονέων του 2ου Δημοτικού Σχολείου

Ο Σύλλογος Γονέων του 2ου Δημοτικού Σχολείου Νέας Ιωνίας έκανε παράσταση διαμαρτυρίας το βράδυ της Δευτέρας στο Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης για το θέμα της υποχρηματοδότησης ζητώντας να μάθουν πόσο ακριβώς είναι το χρέος των σχολικών επιτροπών και διεκδικώντας το καλύτερο δυνατό για τα παιδιά και τα σχολεία της πόλης. Παρέμβαση έκανε στο Σώμα ο Πρόεδρος της Ένωσης Γονέων, κ. Χρήστος Σταθόπουλος, ο οποίος έθεσε συνοπτικά τα αιτήματα των γονέων της πόλης. Τελικά, αποφασίστηκε ότι θα γινότανε ειδική συζήτηση για το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο τη Δευτέρα 4 Φεβρουαρίου.

(πηγή: newsnow.gr)

Της ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΤΖΑΒΕΛΛΑ

Συνθήματα για την Κύπρο, τα Ίμια, την τιμή και το ελληνικό αίμα, γραμμένα με μαρκαδόρο, σε σχολικά θρανία και τετράδια. Καρδιές που περικυκλώνουν το σύμβολο της Χρυσής Αυγής, ζωγραφισμένες σε σχολικές τσάντες.

Μαθητές με ξυρισμένα κεφάλια φορούν μπλούζες με το λογότυπο του κόμματος. Κάποιοι γονείς, ψηφοφόροι, ζητούν εκκαθάριση των σχολείων. Και απαιτούν διπλή προσευχή. Η μία να γίνεται μόνο για Έλληνες. Κεντρικό θέμα στο συμβούλιο γονέων και κηδεμόνων σχολείου της Αθήνας, η καθημερινή έπαρση της σημαίας. Δάσκαλοι που σιωπούν από φόβο.

Από το Μενίδι, το Καματερό, τα Πατήσια, τη Νέα Ιωνία έως το Χαλάνδρι, την Αγία Παρασκευή, το Φάληρο και τον Πειραιά, το σχολικό κουδούνι αρκετές φορές «χτυπάει» μαζί με τη Χρυσή Αυγή.

Μαχαίρωμα

Στην περίπτωση του Φ., μαθητή από το Παλαιό Φάληρο, η επίθεση έγινε λίγο πριν χτυπήσει το κουδούνι. Την ώρα που ο μαθητής της Β’ Λυκείου πήγαινε στο σχολείο του, μπροστά στα μάτια των συμμαθητών του δύο κουκουλοφόροι τού επιτέθηκαν με μαχαίρι, τον κάρφωσαν στο λαιμό και του έκοψαν τη μύτη. «Όλα ξεκίνησαν όταν ο Φ. κορόιδεψε τη Χρυσή Αυγή σε μια συμμαθήτριά μας που έχει σχέση με Χρυσαυγίτη. Κι εκείνος το είπε στους δικούς του». Σύμφωνα με πληροφορίες, ο θύτης είναι μέλος της οργάνωσης και γιος αστυνομικού.

Με αφορμή αυτή την επίθεση την Κυριακή στις 12 το μεσημέρι διοργανώνεται αντιφασιστική συγκέντρωση στον Φλοίσβο και πορεία στο Δήμο Φαλήρου.

Παραμονές της επετείου της 17ης Νοεμβρίου, σε Γυμνάσιο του Καματερού, ένας μαθητής πλησίασε την καθηγήτρια που είχε αναλάβει τη διοργάνωση της γιορτής και της είπε: «Κυρία, μην ετοιμάζεστε, θα μπούμε μέσα και θα σας το χαλάσουμε». «Του απάντησα με χιούμορ. Του είπα, αν είναι να κάνετε κάτι τέτοιο παιδί μου, να με ειδοποιήσετε μια μέρα νωρίτερα για να μην έρθω» λέει μια εκπαιδευτικός του συγκεκριμένου σχολείου, η οποία επιθυμεί να διατηρήσει την ανωνυμία της. «Φοβάμαι», παραδέχεται η ίδια. «Τα περισσότερα παιδιά στο Καματερό είναι οργανωμένα. Σχεδόν όλοι οι μαθητές της τάξης μου είναι μέλη του Λαϊκού Συνδέσμου- Χρυσή Αυγή Καματερού. Φοράνε μπλούζες της οργάνωσης και έχουν ξυρισμένα κεφάλια. Καταλαβαίνετε λοιπόν τις αντιδράσεις, όταν φτάσαμε στην Γ’ ενότητα του κειμένου της Νεοελληνικής Γλώσσας, της Γ’ Γυμνασίου, θέμα της οποίας είναι ο ρατσισμός. «Γιατί, πού είναι το κακό στο ρατσισμό; Έχουμε γεμίσει μετανάστες», μου είπαν. Τους απάντησα με ένα κείμενο του σχολικού βιβλίου για την πολυεθνική τάξη. Έπειτα τους είπα ότι ο Μέγας Αλέξανδρος είχε ως βασική αρχή, ότι «Έλλην είναι ο λαμβάνων ελληνική παιδεία». Ήταν ένας τρόπος για να το ξανασκεφτούν. Προβληματίστηκαν», λέει η ίδια.

Μπαίνοντας στην τάξη, μετά το διάλειμμα, ο Χρήστος Γ., δάσκαλος Δημοτικού σχολείου στη Νέα Ιωνία, αντίκρισε έναν αγκυλωτό σταυρό γραμμένο στον πίνακα με κιμωλία. «Ποιος το έκανε αυτό;» ρώτησε, προσπαθώντας να μείνει ψύχραιμος. «Δεν απάντησε κανείς. Ρώτησα αν ξέρουν τι συμβολίζει. Σιωπή. Πώς θα μπορούσα να ασχοληθώ με διαιρέσεις δεκαδικών αριθμών, όταν μια σβάστικα καλύπτει τον πίνακα από τη μία πλευρά ως την άλλη. Αντί για μαθηματικά, κάναμε ιστορία. Τους μίλησα για το ναζισμό.

Στην επόμενη συνέλευση γονέων και κηδεμόνων, κατηγορήθηκα από γονείς ότι αντί για μάθημα κάνω προπαγάνδα. Η συνέλευση κατέληξε σε διαμάχη μεταξύ γονέων. Κάποιοι από αυτούς απαιτούσαν καθημερινή έπαρση της σημαίας και τέλεση διπλής προσευχής: μία για όλους και μία μόνο για Έλληνες», λέει ο δάσκαλος του σχολείου και συνεχίζει: «Είμαστε σε απόγνωση. Γονιός, μέλος της οργάνωσης, ζήτησε από συνάδελφο να βάλει το παιδί του σε άλλο θρανίο, για να μην κάθεται με Αλβανίδα. Το παιδί του, όμως, είναι ένα ήρεμο, φοβισμένο παιδί», λέει ο δάσκαλος της τάξης. «Δεν μπορούμε να σηκώσουμε τα χέρια ψηλά και να αφήσουμε τα σχολεία μας να γίνουν εκκολαπτήρια του ναζισμού. Ρατσιστικές συμπεριφορές υπήρχαν και πριν από την έξαρση του φαινομένου της Χρυσής Αυγής. Τώρα όμως έχουμε φτάσει στο απροχώρητο».

Στα νηπιαγωγεία

«Τα μικρά παιδιά παπαγαλίζουν χωρίς να έχουν αφομοιώσει ό,τι ακούν από τους γονείς», παρατηρεί η Εύη Ανδριανού, δασκάλα σε νηπιαγωγεία με υψηλό ποσοστό μεταναστών. «Πολλές φορές έχω ακούσει φράσεις «φύγε από δω, βρομιάρη, είσαι ξένος» ή «δεν θέλω να παίξω μαζί σου, παλιόγυφτε». Μετά από λίγο ξεχνιούνται και συνεχίζουν το παιχνίδι». Η ίδια προσπαθεί να εφευρίσκει παιχνίδια και δραστηριότητες κατά του ρατσισμού. Συνάδελφός της από νηπιαγωγείο των Άνω Λιοσίων κλήθηκε να αντιμετωπίσει απαίτηση ενός πατέρα, μέλους της Χρυσής Αυγής: «Μην το αφήνετε να παίζει μαζί τους. Δεν θέλω το παιδί μου να κάνει παρέα με γυφτάκια».

Στο Χαλάνδρι, η πλειοψηφία του συλλόγου γονέων τάχθηκε υπέρ του διωγμού από τα σχολεία της περιοχής μαθητών Ρομά από τον καταυλισμό που βρίσκεται πίσω από το Νομισματοκοπείο. Σύμφωνα με πληροφορίες, η δράση αυτή υποκινήθηκε από γονείς- ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής. «Υποστήριζαν ότι η συναναστροφή με Ρομά είναι κακή επιρροή για τα υπόλοιπα παιδιά», λέει ένας από τους δασκάλους της περιοχής.

«Υπάρχουν στο σχολείο μας συγκεκριμένες παρέες, που όλοι ξέρουμε ότι είναι Χρυσαυγίτες», λέει η Αναστασία, μαθήτρια Λυκείου στο Μενίδι. «Παιδιά από την Α’ και τη Β’ Λυκείου που στα θρανία τους γράφουν, «αίμα, τιμή, Χρυσή Αυγή», «Κύπρος δεν ξεχνώ», «τα Ίμια είναι δικά μας». Μια φορά χαστούκισαν μια κοπέλα που έβρισε τη Χρυσή Αυγή», λέει η ίδια και συνεχίζει: «Είναι μόδα η Χρυσή Αυγή. Ακούνε death, βγαίνουν σε μία συγκεκριμένη καφετέρια, κουρεύονται σε ένα συγκεκριμένο κομμωτήριο που τους κουρεύει με συγκεκριμένο στιλ, φράχτη ή κεραυνό», λέει η Αναστασία. Σε ένα άλλο σχολείο το βλέπουν σαν παιχνίδι. Τις Παρασκευές, μαθητές της Γ’ Γυμνασίου από σχολείο των Πατησίων, μετά το τέλος του μαθήματος, δίνουν ραντεβού για το παιχνίδι «Πάκι». Σύμφωνα με πληροφορίες από μαθητές της περιοχής, μια ομάδα παιδιών μαζεύουν νεράντζια και κλέβουν φρούτα από γειτονικά μαγαζιά και τα πετάνε σε μικρομάγαζα Πακιστανών και άλλων μεταναστών.

(πηγή: enet.gr)

ΜΑΔΡΙΤΗ. Χιλιάδες μαθητές και καθηγητές διαδήλωσαν στη Μαδρίτη, καταγγέλλοντας τα σχέδια της κυβέρνησης για περικοπές στη δημόσια Παιδεία. Φοιτητές και μαθητές έκλεισαν τις τριήμερες κινητοποιήσεις τους με μία μαζική πορεία, δίνοντας τη δική τους απάντηση στην πολιτική λιτότητας, που εφαρμόζει η κυβέρνηση του Μαριάνο Ραχόι, με πρόσχημα τους στόχους που τίθενται από την ΕΕ για τα οικονομικά της χώρας και τη μετακύλιση του κόστους της κρίσης του κεφαλαίου στα λαϊκά στρώματα, η οποία επηρεάζει και τον τομέα της Παιδείας, με παράλληλες περικοπές κοινωνικών παροχών, μισθών, συντάξεων, αλλά και έκρηξη της ανεργίας, που ανέρχεται στο 26%.

Αρκετές περιοχές, όπως η Μαδρίτη, εφαρμόζουν ήδη από πέρυσι περικοπές στην Παιδεία, με αποτέλεσμα σοβαρές αντιδράσεις και από την εκπαιδευτική κοινότητα. Οι αρχές της Μαδρίτης έχουν ήδη πάρει μια σειρά μέτρων, όπως η αύξηση των ωρών διδασκαλίας των εκπαιδευτικών, αλλά και η μείωση ειδικών στα σχολεία, υποβαθμίζοντας την ποιότητα της διδασκαλίας, με το συγκεκριμένο μοντέλο να επεκτείνεται σε ολόκληρη τη χώρα, ενώ τα συνδικάτα καταγγέλλουν ότι τουλάχιστον 13.000 καθηγητές μερικής απασχόλησης έχουν απολυθεί.

(πηγή: rizospastis.gr)

Γράφει ο Γιώργος Βλαχάκης – Δάσκαλος

Εκεί που τα έχεις όλα τακτοποιημένα μέσα στο μυαλό σου και λες θα κάνω αυτό πρώτα, μετά το άλλο κ.τ.λ. ξαφνικά μέσα στην αίθουσα σηκώνεται ένα χεράκι, πίσω από ένα παράξενα σκυθρωπό προσωπάκι, του δίνεις περιχαρής το λόγο και σε ρωτάει, έτσι στο άσχετο: «υπάρχει πραγματικά θεός;;», ή «γιατί να υπάρχουν πλούσιοι και φτωχοί ;;», ή « ο ξάδελφος του Άρη βρήκε δουλειά με μέσον και ο αδελφός μου είναι άνεργος 6 μήνες τώρα, γιατί;;» ή «η γη δεν πρέπει κανονικά να ανήκει σε όλους;;» ή « στο αμερικάνικο έχουνε εργαστήριο χημείας και ωραίο θέατρο, εμείς γιατί δεν έχουμε;;», ή « ωραία μαζεύουμε εμείς τα σκουπιδάκια από την παραλία, με τη βιομηχανία που ρίχνει τα απόβλητα της στον ποταμό τι γίνεται, γιατί λειτουργεί;;», ή «οικολογία ξέρω περίπου τι σημαίνει , όμως τι σημαίνει σοσιαλισμός και κομουνισμός[;;], γιατί γι αυτό χθες μάλωσε ο πατέρας μου με τη θεία μου» και ένα σωρό άλλες τέτοιες ερωτήσεις.

Η πρώτη αίσθηση που σου έρχεται, μετά το άκουσμα τέτοιων ερωτήσεων είναι η αιτία ενός αυτάρεσκου χαμόγελου ματαιοδοξίας που σχηματίζεται στο πρόσωπό σου, αφού σκέφτεσαι « τι σκεφτόμενα μυαλά έχω φτιάξει ..θεέ μου !!!». Αμέσως μετά, αλλά αμέσως μετά, το χαμόγελο χάνεται, γιατί κάτι πρέπει να απαντήσεις. Στα επόμενα δευτερόλεπτα περνάνε από το μυαλό σου οι αντιδράσεις των γονέων, των συγγενών τους, του διευθυντή, του προϊσταμένου, των συναδέλφων, της γυναίκας σου, των φίλων σου, του κομματικού τοπάρχη, των εκκλησιαστικών, πολιτικών και άλλων συναφών οργανώσεων, του πατέρα σου, του καθηγητή σου και προπάντων του ίδιου σου του μυαλού έτσι όπως το έχεις χρόνια τώρα διαμορφώσει.

Και νοιώθεις αμήχανος, μόνος, έρημος και αγχωμένος.

Σκέφτεσαι να παρακάμψεις την απάντηση λέγοντας «…άλλο συζητάμε τώρα… Παναγιώτη… επιτέλους… θα ήθελα να προσέχεις περισσότερο στο μάθημα…» και άλλα τέτοια χαζά και ανούσια και είναι τέτοια, γιατί η ερώτηση έχει πέσει και έχει τυλίξει την ατμόσφαιρα της τάξης και το μυαλό των παιδιών, ή κάποιων παιδιών, που την άκουσαν.

Σκέφτεσαι να υπερβείς την ερώτηση λέγοντας «…Νίκο… μου άρεσε η ερώτηση… όμως για τη συζητήσουμε πρέπει να μεγαλώσεις λίγο ακόμα…» και την ίδια στιγμή ο μικρός Νίκος σκέφτεται απογοητευμένος ότι για κάποιες βασικές του ερωτήσεις, πάλι, μικρό τον βρήκαν και δεν του απάντησαν, αλλά, τουλάχιστον, γλίτωσε τη σφαλιάρα που έφαγε τις προάλλες από τον πατέρα του με την ταυτόχρονη προτροπή «μεγάλωσε πρώτα ρε …σπόρε …και μετά τα λέμε …εξ άλλου βλέπεις κάνω λογαριασμούς… ρώτα τη μάνα σου καλύτερα …αν θέλεις…» .

Σκέφτεσαι να πεις , χωρίς να δείχνεις την αμηχανία σου, «…κοίταξε Δημήτρη… θα ήθελα να το κουβεντιάσουμε κάποια άλλη μέρα… και σου υπόσχομαι… να αφιερώσουμε μια ολόκληρη ώρα ..εντάξει ;;;…» και να συνεχίσεις τα προγραμματισμένα, χαϊδεύοντας για δευτερόλεπτα τα μαλλιά του Δημήτρη, πιστεύοντας ότι η ερώτηση… θα ξεχαστεί.

Κι αν δεν ξεχαστεί…. κι αν δημιουργηθούνε και άλλες παρεμφερείς από άλλα παιδιά… και αν σε καταλάβουνε και σου πετάνε συνέχεια τέτοιες ερωτήσεις για να σε φέρνουνε σε δύσκολη θέση… τι θα πεις «σκάστε …δεν θα το κάνουμε εδώ αμέρικαν μπαρ» όπως ο Παπαγιανόπουλος στην αξέχαστη παλιά ταινία ;;;;!!!

Είσαι δάσκαλος, έχεις ευθύνη στη διαμόρφωση της παιδικής σκέψης, που θα εξελιχθεί σε ενήλικη, πρέπει να την αποδεχτείς και να δράσεις.

Σου προτείνω την αποδοχή της δικιάς σου αλήθειας στην όποια επαφή με το μυαλό των παιδιών. Όχι της ιδεολογικής σου «αλήθειας», αλλά την αλήθεια του προσώπου σου, με την αρχαιοελληνική έννοια της λέξης. Και ιδιαίτερα την αλήθεια των συναισθημάτων σου. Αυτή την αλήθεια, με έναν μαγικό τρόπο, την καταλαβαίνουν αμέσως τα παιδιά. Γιατί είναι η μόνη που τα ίδια βιώνουν ολόπλευρα.

Η διαχείριση των δύσκολων ερωτημάτων απαιτεί, πρώτα από όλα, την αποδοχή τους εκ μέρους σου. Που σημαίνει αποδοχή της διαμορφούμενης, από πολλούς παράγοντες, προσωπικότητας του παιδιού που είναι και η αιτία της υποβολής των δύσκολων ερωτημάτων. Τα παιδιά που είναι εκεί μπροστά σου απαιτούν να τα σέβεσαι ως μικρούς σε ηλικία ανθρώπους. Δεν διεκδικούν τον σεβασμό σου, τον απαιτούν.

Έπειτα έρχεται η παρουσίαση της δικιάς σου αλήθειας. Αν σε έχουν απασχολήσει τέτοιου είδους ερωτήματα, μίλησε τους για την αμηχανία που νοιώθεις μπροστά τους, για το πότε και το πως προσπάθησες να απαντήσεις, για τις δυσκολίες που βρήκες, για τις απαντήσεις που εσύ προσωπικά δεν έχεις βρει ακόμα, για τις απαντήσεις που άλλοι έχουν βρει για να ησυχάσουν, για το κόστος των απαντήσεων σε προσωπικό και κοινωνικό επίπεδο, για το μεγάλο ρήμα της ανθρώπινης σκέψης που δεν είναι άλλο από το -νομίζω-, όχι το -πιστεύω-.

Ο δάσκαλος δείχνει δρόμους, καλύτερα, δείχνει μονοπάτια που οδηγούν δε δρόμους ή λεωφόρους. Δεν είναι αμέτοχος στην περπατησιά του μικρού ανθρώπου, όμως δεν είναι ο καθοδηγητής του, μπορεί, και πρέπει, να είναι συμπορευόμενος. Αυτό έχει και τα οφέλη του. Ο καλός δάσκαλος δύσκολα …γερνάει.

Η διαχείριση των δύσκολων ερωτημάτων είναι η πεμπτουσία της διδακτικής πράξης και της μορφωτικής διαδικασίας, με την έννοια της ανάδειξης της προσωπικής μορφής και του περιεχομένου της. Απαιτεί γνώση τεχνικών που υπήρχαν και υπάρχουν. Μαιευτική, παραβολισμός, ανακλαστική ακοή, την εκ του αντιθέτου παρουσίαση και άλλες πολλές, που τα βιβλία τις περιγράφουν.

Όμως η όποια διαχείριση θα πρέπει να οδεύει στη διαμόρφωση στέρεου αξιακού συστήματος. Δεν είναι δυνατόν να καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως ότι και να νομίζουμε, καλώς το νομίζουμε, αφού ελεύθερα έχουμε επιλέξει να το νομίζουμε. Το νομίζειν σηματοδοτεί το πράττειν. Η σκέψη οδηγεί στη πράξη, ίσως όχι πάντα και παντού, αλλά καθοριστικά κάποιες φορές.

Όσο γι εκείνο, το ανέκδοτο με το Τοτό, περί ελεύθερης βούλησης ίσως να είναι αιτία άλλης κουβέντας. Ποια είναι η ελευθερία της βούλησης, αφού αυτή η τελευταία διαμορφώνεται από πολιτικοοικονομικούς και πολιτιστικοκοινωνικούς παράγοντες, όπως θα έλεγε ένας όποιος «πανεπιστημιακός», που σέβεται τον εαυτό του και την «ποικιλότητα» της ξύλινης γλώσσας;;;!!!