paidevo.gr | teachers

Ταφόπλακα στην «δωρεάν» Παιδεία …δια χειρός Τρόικας

Σύμφωνα με τον νόμο 3966/2011, ο Οργανισμός Εκδόσεων Διδακτικών Βιβλίων καταργείται οριστικά στις 31/3/2012.

Η ανακοίνωση του του ΟΕΔΒ:

Αγαπητοί συνεργάτες,

Σας ενημερώνουμε ότι σύμφωνα με το νόμο 3966/2011 ο ΟΕΔΒ καταργείται οριστικά στις 31-3-2012. Ενόψει της κατάργησης προτείνουμε στους συνεργάτες βιβλιοπώλες, που έχουν πιστωτικό υπόλοιπο, εντός δέκα ημερών, να προβούν σε νέα παραγγελία βιβλίων ισόποση του πιστωτικού τους (εκκαθάριση του λογαριασμού τους με τον ΟΕΔΒ) διότι η διαδικασία επιστροφής των χρημάτων από τον ΟΕΔΒ είναι πολύπλοκη και χρονοβόρα.

Ευχαριστούμε για την κατανόηση.

Της Λίνας Γιάνναρου

Μία μέρα, λίγο πριν από τις γιορτές, από το Β΄2 του δημοσίου γυμνασίου μιας συνοικίας των βορείων προαστίων της Αθήνας ακούστηκε φασαρία. Φωνές, γέλια και τσιρίδες ξεχύθηκαν με τέτοια ορμή στον διάδρομο, που έκαναν τους μαθητές και τους καθηγητές από τις υπόλοιπες τάξεις να σιωπήσουν προσπαθώντας να αντιληφθούν τι ακριβώς είχε συμβεί. Γρήγορα, όμως, το κύμα ενέργειας από το Β΄2 εξαπλώθηκε σε όλο το σχολείο, παιδιά και δάσκαλοι έσκασαν χαμόγελα που μετατράπηκαν σε δυνατά γέλια, λες και κάποιος είχε ανοίξει μια βαλβίδα απελευθερώνοντας αέρα.

Είχε καιρό να ελαφρύνει έτσι το κλίμα στο σχολείο. Το είχε πει ο ίδιος ο διευθυντής στην τελευταία συνάντηση γονέων και κηδεμόνων: «Προσοχή στο τι λέτε στα παιδιά σας. Είναι η πρώτη φορά στην επαγγελματική μου ζωή που βλέπω τόσο ήσυχες τάξεις, τους μαθητές τόσο σκεπτικούς. Τα παιδιά δεν έχουν κέφια, δεν κάνουν αταξίες. Είναι φανερό ότι έχουν επηρεαστεί από τη γενικότερη οικονομική ανασφάλεια, από τα προβλήματα στα σπίτια τα δικά τους και των φίλων τους. Όμως, τα παιδιά είναι παιδιά. Πρέπει να επιστρέψει η ανεμελιά τους, ειδάλλως οι επιπτώσεις θα είναι ακόμα χειρότερες. Κάθε φορά που γίνεται φασαρία σε μια τάξη, εμείς χαιρόμαστε περισσότερο από τα παιδιά».

«Τα λόγια του διευθυντή μάς προβλημάτισαν όλους», παραδέχεται στην «Κ» η κ. Κλεοπάτρα Λεφάκη, μητέρα δύο κοριτσιών της Α΄ και της Γ΄ Γυμνασίου. «Μπορεί να προσέχουμε πώς φερόμαστε μπροστά στα παιδιά μας, όμως εκείνα αντιλαμβάνονται τα πάντα, ακόμα και τον αδιόρατο φόβο σου. Οι κόρες μου έχουν συμμαθητές που έχουν όχι έναν, αλλά δύο άνεργους γονείς. Τα προβλήματα είναι μεγάλα και υπαρκτά και μας αφορούν όλους».

Στο πλαίσιο της δουλειάς της, η κλινική ψυχολόγος κ. Ελένη Κουλούτζου επισκέπτεται συχνά-πυκνά σχολικές τάξεις. Και η ίδια βεβαιώνει αυτό που εμπειρικά παρατηρούν καθηγητές και γονείς: «Τα παιδιά από το δημοτικό μέχρι και το λύκειο παρουσιάζουν το τελευταίο διάστημα μια διαφορετική ωριμότητα», λέει στην «Κ». «Τα παιδιά συζητούν πιο σοβαρά θέματα, μοιάζουν πιο συνειδητοποιημένα απ’ ό,τι στο παρελθόν». Όπως λέει, ωστόσο, αυτό έχει δύο πλευρές. «Το θετικό είναι ότι τα παιδιά δείχνουν να έχουν αντίληψη της πραγματικότητας, να βρίσκονται “μέσα” στην κατάσταση που ζει η χώρα, οι οικογένειές τους. Από την άλλη, είναι φανερό ότι έχει οξυνθεί το συναίσθημα του φόβου και της ανασφάλειας, με αποτέλεσμα να έχει περιοριστεί ο αυθορμητισμός τους». Θα πρέπει να υπάρξει ισορροπία, αναφέρουν οι ειδικοί, η παιδική ηλικία είναι καθοριστική για την εξέλιξη της ζωής τους.

Τη χρυσή αυτή τομή πρέπει να αναζητήσει κάθε γονιός ξεχωριστά, με τη βοήθεια φυσικά των δασκάλων και των καθηγητών. «Για εμάς, η λύση είναι η συζήτηση, το να μην αφήνουμε σκοτεινά σημεία ή ευκαιρίες ο φόβος να διογκώνεται στο μυαλό των παιδιών», λέει η κ. Λεφάκη. «Συζητάμε πολύ ούτως ώστε αφ’ ενός τα παιδιά να προετοιμάζονται για ένα δυσάρεστο ενδεχόμενο, την απώλεια μέρους του εισοδήματός μας για παράδειγμα, και αφ’ ετέρου να εκδηλώνουν τις απορίες τους με άνεση. Από την πλευρά μας, προσπαθούμε με τον άντρα μου να τους εμφυσήσουμε μια νέα νοοτροπία, να εκτιμούν αυτά που έχουν και να μη διαμαρτύρονται. Να μην είναι καταναλωτικές και να διαμαρτύρονται μπροστά στην αισχροκέρδεια. Φυσικά, έχουν κοπεί και τα πολλά-πολλά από το κυλικείο του σχολείου. Ένα καλό πρωινό μπορεί να τις κρατήσει ως το μεσημέρι που θα φάμε μαζί στο σπίτι».

Σχετικές έρευνες

Το γεγονός ότι η ανεμελιά έχει δώσει τη θέση της στο άγχος για τους Έλληνες μαθητές αποτυπώνεται και στις τελευταίες έρευνες. Πρόσφατη μελέτη του Ερευνητικού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Ψυχικής Υγιεινής αποκάλυψε ότι δύο στα τρία κορίτσια και ένα στα δύο αγόρια 15 έως 18 ετών αναφέρουν ότι τους τελευταίους έξι μήνες παρουσίασαν κάποιο ψυχοσωματικό σύμπτωμα με συχνότητα τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα.

Για την ανακούφιση των συμπτωμάτων, τρεις στους πέντε εφήβους, κυρίως κορίτσια, καταφεύγουν σε φάρμακα. Τα συμπτώματα που αναφέρονται συχνότερα είναι θυμός και γκρίνια (32,3%), νευρικότητα (32%), ακεφιά (22,3%), δυσκολία συγκέντρωσης στο αντικείμενο εργασίας (21,7%), πονοκέφαλος (17,9%), δυσκολία στον ύπνο (13,6%), πόνος στη μέση (9,3%), πόνος στο στομάχι (7,6%) και ζαλάδα (7,6%).

(Αναδημοσίευση από την Καθημερινή)

…Τα «καταβρόχθησε» η εργοδοτική αυθαιρεσία κι ασυδοσία. Το Υπουργείο Διάλυσης της Εκπαίδευσης το γνωρίζει κι αδιαφορεί

Το β΄ τεύχος της Γλώσσας της Γ΄ Δημοτικού δεν πρόκειται να έρθει σε όλα τα σχολεία φέτος. Έχει μείνει στη μηχανή εκτύπωσης της 3 Ε Εκτυπωτικής Α.Ε., μαζί με άλλους 12 τίτλους βιβλίων του Δημοτικού και του Γυμνασίου.
Ο εργοδότης της συγκεκριμένης επιχείρησης, Αναστάσιος Γιαννακόπουλος, αφού άφησε τους εργαζόμενους απλήρωτους 6 μήνες, προχώρησε σε εκβιαστικές απολύσεις. Όταν οι εργαζόμενοι διεκδίκησαν την ακύρωση των απολύσεων και την καταβολή των δεδουλευμένων, εκείνος έκλεισε το εργοστάσιο, έκοψε το ρεύμα κι εξαφανίστηκε.
Προηγουμένως, φρόντισε να εκχωρήσει το ποσόν των 600.000 ευρώ που χρωστάει ο οργανισμός σχολικών βιβλίων στην επιχείρηση, στους εμπόρους χάρτου.

Ο εργοδότης δεν ενδιαφέρθηκε καθόλου για τα χρέη του απέναντι στους εργαζόμενους, οι οποίοι βρίσκονται εδώ και ένα μήνα κλεισμένοι στο εργοστάσιο, περιφρουρώντας τα δικαιώματά τους.

Από την άλλη μεριά, ο οργανισμός σχολικών βιβλίων και το Υπουργείο Παιδείας δείχνουν να μην τους αφορά το γεγονός ότι αυτά τα βιβλία θα έπρεπε να βρίσκονται ήδη στα σχολεία. Να επισημάνουμε ότι οι 13 τίτλοι σχολικών βιβλίων δημοτικού και γυμνασίου που περιμένουν να τυπωθούν ή να βιβλιοδετηθούν στο κτίριο της 3 Ε αφορούν όλους τους μαθητές της χώρας. Όσο η επιχείρηση παραμένει κλειστή, με ευθύνη του εργοδότη, αυτά τα βιβλία δεν θα φτάσουν σε κανένα σχολείο.
Το σωματείο μας, απαντώντας στο ταξικό κάλεσμα συμπαράστασης των εργαζομένων της επιχείρησης, που βρίσκεται στην περιοχή μας (Κηφισού 18, Κολωνός), συνάντησε τους εργαζόμενους στο παγωμένο κτίριο της 3 Ε Εκτυπωτικής.

Οι εργαζόμενοι έχουν προχωρήσει σε επίσχεση εργασίας και έχουν κινήσει ασφαλιστικά μέτρα ενάντια στην εργοδοτική επίθεση ενώ περιφρουρούν σε 24ωρη βάρδια το εργοστάσιο. Πέρασαν τις γιορτές των Χριστουγέννων εκεί ενώ δεν έχουν πληρωθεί για 6 μήνες και δεν τους έχει καταβληθεί το δώρο.
Δηλώνουμε την ανθρώπινη συμπαράστασή μας και κυρίως την ταξική μας αλληλεγγύη απέναντι στο δίκαιο αγώνα των εργαζομένων της 3 Ε.

Καταγγέλλουμε την ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας για τα ψέματα που διαδίδει ότι τα βιβλία θα φτάσουν στα σχολεία.

Απόδειξη οι παρακάτω φωτογραφίες:

Εμείς γνωρίζουμε ποιοι είναι οι 13 τίτλοι που περιμένουν να τυπωθούν μόλις πληρωθούν οι εργαζόμενοι τα δεδουλευμένα 6 μηνών και ανακληθούν οι απολύσεις.

Το Υπουργείο διάλυσης της εκπαίδευσης ξέρει;

Τα βιβλία δεν θα φτάσουν στα σχολεία μας και οι ζωές δεν θα απαλλαγούν από το φόβο, όσο η κυβέρνηση του μαύρου μετώπου βάζει πλάτη και δίνει θάρρος στην εργοδοτική αυθαιρεσία απέναντι σε κάθε εργασιακό δικαίωμα και ενάντια σε οποιοδήποτε δημόσιο αγαθό.

Καλούμε το υπουργείο να παρέμβει ώστε να πληρωθούν οι εργαζόμενοι και να ολοκληρωθεί η εκτύπωση των βιβλίων για να έρθουν επιτέλους στα σχολεία!

ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ

(πηγή: πύλη εκπαίδευσης)

Του Απόστολου Λακασά  

Άγνωστη λέξη είναι για τους περισσότερους δήμους της χώρας η συντήρηση των σχολείων, παρότι κονδύλια -έστω πενιχρά- δίνονται. Με ποιο τρόπο κατανέμονται αυτά; Με βάση τα στοιχεία του 2008, έστω κι αν έκτοτε ο σχολικός χάρτης της χώρας έχει αλλάξει, έστω κι αν η Ελληνική Στατιστική Υπηρεσία (ΕΛΣΤΑΤ) διαθέτει στοιχεία μέχρι και το σχολικό έτος 2010-2011 και ενώ το τρέχον σχολικό έτος λειτουργούν περί τις 1.000 λιγότερες σχολικές μονάδες λόγω συγχωνεύσεων.

Ειδικότερα, 1.724 ευρώ κατά μέσο όρο ανά σχολείο ή 17,6 ευρώ ανά μαθητή δίνει το ελληνικό κράτος ετησίως για τη συντήρηση των σχολείων και τις αναγκαίες επισκευές. Συνολικά, για το 2011 δόθηκαν 24.800.000 ευρώ.

Με βάση τελευταία απόφαση (από 27/12/2011), η οποία υπογράφεται από τον υφυπουργό Εσωτερικών κ. Πάρι Κουκουλόπουλο, εγκρίθηκε προς τους ΟΤΑ της χώρας η κατανομή πιστώσεων ύψους 10.794.900 ευρώ για την επισκευή και τη συντήρηση σχολικών κτιρίων.

Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι η ίδια η απόφαση επισημαίνει ότι η κατανομή έγινε με κριτήρια τον αριθμό των τμημάτων των σχολικών κτιρίων κατά 30% και των μαθητών κατά 70%, σύμφωνα με στοιχεία σχολικού έτους 2007-2008 της ΕΛΣΤΑΤ. Βέβαια, η Αρχή διαθέτει στοιχεία μέχρι το σχολικό έτος 2010-2011.

Το σχολικό έτος 2007-08 η χώρα διέθετε 14.594 σχολικές μονάδες ενώ το 2010-11 ο αριθμός μειώθηκε στις 14.379 μονάδες. Την ίδια στιγμή, όμως, ο μαθητικός πληθυσμός αυξήθηκε από 1.384.756 το 2007-08 σε 1.401.994 το 2010-11.

Πού καταγράφεται η μεγαλύτερη μείωση σχολείων, πού η μεγαλύτερη αύξηση μαθητών; Υπάρχουν περιοχές που ο αριθμός των σχολείων αυξήθηκε; Υπάρχουν άλλες που ο αριθμός των μαθητών μειώθηκε; Οι απαντήσεις είναι κρίσιμες, καθώς η εικόνα διαφοροποιείται ανά εκπαιδευτική βαθμίδα και περιοχή.

Συγκεκριμένα, από τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, τα οποία επεξεργάστηκε ο εκπαιδευτικός-ερευνητής κ. Στράτος Στρατηγάκης, προκύπτουν τα ακόλουθα για τις σχολικές χρονιές 2007-08 και 2010-11:

– Ο αριθμός των νηπιαγωγείων μειώθηκε πολύ λίγο (από 5.661 σε 5.618), όμως ο αριθμός των μαθητών αυξήθηκε από 143.193 σε 153.205.
– Σημαντική μείωση παρουσιάζει ο αριθμός των δημοτικών σχολείων από 5.221 σε 5.008. Όμως, ο αριθμός των μαθητών που φοίτησαν σε δημοτικά σχολεία το 2010-11 ήταν 590.941, αυξημένος από τους 589.152 μαθητές του 2007-08.
– Στα γυμνάσια, ο αριθμός των σχολικών μονάδων αυξήθηκε (από 1.858 σε 1.872), σε αντίθεση με εκείνο των μαθητών που μειώθηκε (από 323.638 το 2007-08 σε 313.649 το 2010-11).
– Στα Γενικά και Επαγγελματικά Λύκεια και Σχολές υπάρχει αύξηση τόσο του αριθμού των σχολικών μονάδων (από 1.854 σε 1.881) όσο και των μαθητών (από 328.773 σε 344.199) ανάμεσα στις δύο σχολικές χρονιές.

Νέες συνθήκες
Και δεν είναι μόνο τα παραπάνω στοιχεία που καταδεικνύουν τον στρεβλό τρόπο κατανομής των κονδυλίων, καθώς με τις συγχωνεύσεις και τις καταργήσεις σχολικών μονάδων έχουμε φέτος 1.000 λιγότερα σχολεία.

«Οι συγχωνεύσεις έγιναν για να μειωθεί το λειτουργικό κόστος και η συντήρηση των επιπλέον σχολείων, όμως στην κατανομή των πόρων δεν παίρνουμε υπόψη μας τις νέες συνθήκες», παρατηρεί ο κ. Στρατηγάκης.
Ευρύτερα, η συντήρηση των σχολείων δεν θεωρείται άμεσης προτεραιότητας.

«Στα σχολεία οι σοβάδες πέφτουν, τα κάγκελα σκουριάζουν, οι τουαλέτες υπολειτουργούν, τα υδραυλικά θέλουν συντήρηση για να λειτουργούν σωστά. Η αδιαφορία για τα προβλήματα επιταχύνει τη φθορά με αποτέλεσμα τα κτίρια να «καταρρέουν», ενώ όταν η συντήρηση δεν γίνεται εγκαίρως τότε η ζημιά μεγαλώνει και το κόστος της αποκατάστασης της ζημιάς πολλαπλασιάζεται», συμπληρώνει ο εκπαιδευτικός.

Εκτός όμως από την αδιαφορία του κράτους, και οι πολίτες δεν έχουμε μάθει να νοιαζόμαστε για τη δημόσια περιουσία, ελάχιστοι να αντιδρούν όταν βλέπουν η δημόσια περιουσία να καταστρέφεται…

Γράφουν οι θεατρολόγοι Ανθή Κοντορούση και Λία Λάμπρου

Υπουργικές αποφάσεις έρχονται και παρέρχονται! Πριν από ένα χρόνο, η Θεατρική Αγωγή μπήκε στα σχολεία με υπουργική απόφαση. Ένα χρόνο μετά, βγαίνει. Ας θυμίσουμε στην πολιτική ηγεσία του υπουργείου που λέει και ξελέει ότι το θέατρο γεννήθηκε στην Ελλάδα.

Ας το τιμήσουμε και ας το αξιοποιήσουμε ως ΜΑΘΗΜΑ ζωής και ας μην το χαντακώσουμε στη Β πρόταση των αναλυτικών προγραμμάτων. Το θέατρο δεν είναι παρασχολική δραστηριότητα που διανθίζει τις υπόλοιπες τέχνες. Διανθίζεται από όλες τις τέχνες, δεν τις διανθίζει. Δεν είναι σχολική γιορτή για φιλόδοξους δασκάλους και φιλολόγους. Είναι το μάθημα που αγαπήθηκε από τους μαθητές, είναι το όραμα των θεατρολόγων.

Καλούμε το αρμόδιο υπουργείο να σκεφτεί ότι υπάρχουν μαθητές που δεν θα πάνε ποτέ σε θεατρική παράσταση λόγω της οικονομικής δυσχέρειας… Ας παίξουν και ας δουν θέατρο μέσα στις τάξεις τους. Αφήστε τα παιδιά να αυτοσχεδιάσουν!

(αναδημοσίευση από www.edu4u.gr)