Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα, που συνήθως υποβαθμίζεται ή θεωρείται ήσσονος σημασίας, είναι η στάση του εκπαιδευτικού εντός της τάξης. Πολύ συχνά στις επιμορφώσεις οι εκπαιδευτικοί ακούνε τους επιμορφωτές να τους μιλάνε για μια επιτυχημένη διδασκαλία, που θα πρέπει να στηρίζεται στην άριστη προετοιμασία του διδασκόμενου μαθήματος ( projekt) και στη χρήση των εποπτικών μέσων ( εφαρμογή). Ωστόσο, πόσοι από τους επιμορφωτές αφιέρωσαν πάνω από ένα λεπτό για τη στάση του εκπαιδευτικού εντός της τάξης; Θεωρώ ότι πολλά κρίνονται από τα πρώτα δευτερόλεπτα που ο εκπαιδευτικός βρίσκεται μπροστά στους μαθητές του.
1. Επιβάλλεται, αφού καλημερίσει τους μαθητές του, με μια σταθερή ματιά να παρατηρήσει τα βλέμματα των παιδιών. Αν όλα τα παιδιά τον κοιτάζουν με προσοχή και στα μάτια τους υπάρχει η ηρεμία, τότε μπορεί να προχωρήσει στο επόμενο βήμα της διδασκαλίας του. Κάνουμε το λάθος παρασυρμένοι από το άγχος κάλυψης της ύλης, να λειτουργούμε ως μεταφορείς – διαχειριστές γνωστικού υλικού κι όχι ως παιδαγωγοί – λαξευτές της ψυχής και του πνεύματος των μαθητών μας. Έχουμε την ψευδαίσθηση ότι θα χάσουμε πολύτιμο χρόνο, αν αφιερώσουμε ένα πεντάλεπτο επαφής – επικοινωνίας με τους μικρούς μας αναρριχητές. Ωστόσο, πόσα δράματα θα μπορούσαν να διαγνωστούν εγκαίρως από τον εκπαιδευτικό και να μην καταλήγουμε στο σχολείο των ρομποτοποιημένων παιδιών;
2. Δεύτερο βήμα είναι η θέση του εκπαιδευτικού στην τάξη την ώρα της διδασκαλίας. Ο εκπαιδευτικός βρίσκεται όρθιος μπροστά στους μαθητές του, όταν διδάσκει, και με αργό βηματισμό κάνει τις μετακινήσεις του. Όταν δώσει το λόγο σε μαθητή, ο δάσκαλος μετακινείται πλάγια στους μαθητές, με πλάτη στον τοίχο, ενώ με τη δέουσα προσοχή ακούει την τοποθέτηση και δε διακόπτει, παρά μόνο, όταν θίγονται πρόσωπα ή αρχές. Κρίνει αμερόληπτα ανεξαρτήτως συμπαθειών, φύλου ή άλλων πιέσεων, ενώ με τα λεγόμενά του δε μειώνει, δεν προσβάλλει και δεν απαξιώνει τους μαθητές του.
3. Διευθύνει τη μαθητική ορχήστρα δείχνοντας αυτοπεποίθηση, αφού είναι άριστα προετοιμασμένος και δεν ξεχνά μετά από 15/λεπτη διδασκαλία, να χαλαρώνει το ακροατήριο με ένα αστείο κοινωνικό δρώμενο, με ένα αίνιγμα, με έξυπνα τρυκ.
4. Διατηρεί ήρεμο μαθησιακό κλίμα, περιορίζει τους φωνασκώντας χαϊδεύοντας τα κεφάλια τους, αντιδρά ήρεμα στην παιδικά αναίδεια, ενώ απαντά με μετροέπεια. Ο σεβασμός δεν πρέπει να στηρίζεται στην επιβολή και στο φόβο, αλλά να χτίζεται με υπομονή, με αγάπη, με ανεκτικότητα και κυρίως με προσήνεια.
Όλα τα παραπάνω δεν αποτελούν κριτική σε κανέναν. Απλά εκφράζουν την αγωνία ενός μάχιμου εκπαιδευτικού, που επιθυμεί να συμβάλει, – έστω κατ’ ελάχιστον- με την πείρα του, στην ομαλότερη διεξαγωγή της μαθησιακής διαδικασίας.
Κολιός Κώστας – Δάσκαλος
