«Όσα δεν μπαίνουν στη βαλίτσα» Μαθητικός διαγωνισμός με θέμα τους πρόσφυγες

math_diagonismos_prosfyges_1Από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες στην Ελλάδα, σε συνεργασία με την Επιτροπή Ευαισθητοποίησης των Νέων (Στη φωτογραφία, η ιστορική σκηνή για το προσφυγικό που απαθανάτισε ο εκλιπών Γιάννης Μπεχράκης)

Προκηρύσσουν τον 23ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Μαθητικής Δημιουργίας, έναν θεσμό που ξεκίνησε το 1994. Το θέμα του διαγωνισμού για τη σχολική χρονιά 2019-2020 είναι «Όσα δεν μπαίνουν στη βαλίτσα».

Στο Διαγωνισμό μπορούν να λάβουν μέρος μαθητές και μαθήτριες από όλη τη χώρα, που φοιτούν στην πρωτοβάθμια (Νηπιαγωγείο, Δ’, Ε’ και ΣΤ’ Τάξη Δημοτικού) και δευτεροβάθμια εκπαίδευση (Γ’ Γυμνασίου και Α’ Λυκείου), μεταξύ των οποίων και μαθητές πρόσφυγες των αντίστοιχων ηλικιακών ομάδων, που φοιτούν σε τάξεις υποδοχής. Οι συμμετοχές μπορούν να είναι ατομικές ή ομαδικές, δίνοντας την ευκαιρία στα παιδιά να εκφράσουν τη γνώμη, τις σκέψεις και τις ιδέες τους μέσα από κείμενα, αφίσες, ζωγραφιές ή κολλάζ, ανάλογα με την κατηγορία συμμετοχής στο Διαγωνισμό για κάθε Τάξη.

Οι συμμετοχές αποστέλλονται συγκεντρωτικά από τη διεύθυνση των σχολικών μονάδων στα γραφεία της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες στην Αθήνα (Μιχαλακοπούλου 91) υπόψη του Τομέα Επικοινωνίας και Ενημέρωσης, μέχρι τις 14 Φεβρουαρίου 2020. Ειδική επιτροπή θα αξιολογήσει όλες τις συμμετοχές και όσες διακριθούν θα λάβουν ως βραβείο μια στιγμιαία φωτογραφική μηχανή (instant camera), ενώ όλα παιδιά θα λάβουν αναμνηστικό δίπλωμα συμμετοχής από την Ύπατη Αρμοστεία. Οι βραβευθείσες συμμετοχές θα προβληθούν μέσω των ιστοσελίδων της Ύπατης Αρμοστείας και των φορέων της Επιτροπής Ευαισθητοποίησης Νέων.

Κάθε δύο δευτερόλεπτα 1 άνθρωπος στον κόσμο αναγκάζεται να εκτοπιστεί βίαια. Άνθρωποι που ξεριζώνονται από τον πόλεμο, τη βία και τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων για να βρουν ασφάλεια, προστασία και ένα καλύτερο μέλλον για τους ίδιους και τις οικογένειές. Τις περισσότερες φορές κουβαλούν μαζί τους όσα χωρούν στις λίγες αποσκευές τους, αλλά με τις κατάλληλες ευκαιρίες συμβάλλουν όλοι, ο καθένας με τον δικό του μοναδικό τρόπο, στις χώρες στις οποίες αναζήτησαν καταφύγιο. Κουβαλούν μαζί τους τα ταλέντα, τις γνώσεις, τις δεξιότητες, τις ελπίδες, τα όνειρά τους και ακόμα περισσότερα. Πράγματα που δεν χωρούν σε μια βαλίτσα.

Ας σκεφτούμε, πώς θα ήταν ο κόσμος μας αν τόσοι άνθρωποι μέσα στην ιστορία δεν είχαν βρει καταφύγιο σε μια άλλη χώρα, όταν η δική τους δεν μπορούσε πια να τους προστατεύσει. Πόσα θα χάναμε από την κοινή μας ζωή αν οι άνθρωποι έχαναν τη δυνατότητα να ακολουθήσουν το ταλέντο και τις δεξιότητές τους; Τι θα γινόταν αν ο Albert Einstein δεν έβρισκε καταφύγιο στην Αμερική; Πώς θα ήταν η επιστήμη της ψυχανάλυσης σήμερα αν ο Sigmund Freud δεν είχε διαφύγει από την Αυστρία; Αν ο Victor Hugo δεν είχε την ευκαιρία να συνεχίσει το γράψιμο αφού άφησε τη Γαλλία;

Στην Επιτροπή Ευαισθητοποίησης των Νέων συμμετέχουν εκπρόσωποι από το Υπουργείο  Παιδείας,  Έρευνας  και Θρησκευμάτων, το Ίδρυμα Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, την Ομοσπονδία Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης – ΚΕ.ΜΕ.ΤΕ., τη Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδας – Ι.Π.Ε.Μ, την Πανελλήνια Ένωση Φιλολόγων, την Πανελλήνια Ένωση Εκπαιδευτικών Πολιτιστικών Θεμάτων (ΠΕΕΠΟΘΕ), το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση, το Κέντρο Διαπολιτισμικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αθηνών, τον Συνήγορο του Πολίτη, το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες και την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες.

Δείτε εδώ τις οδηγίες συμμετοχής και τις κατηγορίες του Διαγωνισμού: https://www.unhcr.org/gr/mathitikos_diagonismos_2019

Ιστοσελίδες: www.unhcr.gr | www.withrefugees.org

estia.unhcr.gr/en/home/ 

αφίσα

math_diagonismos_prosfyges2math_diagonismos_prosfyges3Συνοδευτική επιστολή του ΚΕΜΕΤΕ

Αγαπητοί και αγαπητές,

Με χαρά σας ενημερώνουμε ότι ανακοινώθηκε η έναρξη του  23ου Μαθητικού Διαγωνισμού για τους πρόσφυγες μετά τη σχετική έγκριση από το Υπουργείο Παιδείας.

Επισυνάπτουμε το Δελτίο Τύπου και τις αφίσες του Διαγωνισμού. Όπως κάθε χρόνο, η συμβολή σας στη διάχυση της πληροφορίας είναι πολύ σημαντική για να φτάσει σε όσο γίνεται περισσότερους και περισσότερες εκπαιδευτικούς και σχολεία. Τη σχετική σελίδα για τον Διαγωνισμό (https://www.unhcr.org/gr/13261-osa_den_mpainoun_sti_valitsa.html) μπορείτε να την κάνετε share και στα social media του φορέα σας.

Καταληκτική ημερομηνία για τον Διαγωνισμό είναι η 14η  Φεβρουαρίου 2020, οπότε και θα ξεκινήσει το στάδιο της αρχειοθέτησης και στη συνέχεια της αξιολόγησης.

Με την ευκαιρία, πέραν του διαγωνισμού, σας ενημερώνουμε για το νέο εκπαιδευτικό υλικό της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες με τίτλο «Μαθαίνουμε για τους πρόσφυγες», σχεδιασμένο για χρήση σε τάξεις όπου φοιτούν και παιδιά πρόσφυγες με δραστηριότητες, ασκήσεις και σειρά επεξηγηματικών βίντεο που στόχο έχουν τόσο την ενημέρωση σχετικά με το θέμα που επεξεργάζεται το υλικό, όσο και τη δημιουργία ενός κλίματος ηρεμίας και σεβασμού μέσα στην τάξη.

Τέλος το υλικό, περιέχει δύο ξεχωριστούς οδηγούς σχετικά με τον τρόπο απόκτησης μιας νέας γλώσσας  και το ψυχικό τραύμα  παρέχοντας χρήσιμες οδηγίες και συμβουλές στους εκπαιδευτικούς που έχουν μαθητές πρόσφυγες στην τάξη τους και μπορεί να αντιμετωπίζουν προβλήματα άγχους και ψυχικού τραύματος.

Για το ΔΣ του ΚΕ.ΜΕ.ΤΕ.

(Πηγή: alfavita.gr)

Share
Κατηγορίες: ΕΙΔΗΣΟΥΛΕΣ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο «Όσα δεν μπαίνουν στη βαλίτσα» Μαθητικός διαγωνισμός με θέμα τους πρόσφυγες

Το να είσαι καλός δάσκαλος και να αγαπάς τα παιδιά του κόσμου είναι ό,τι πιο μεγαλειώδες

Γράφει η Μαρία Αγάθου – Ψυχολόγος Παιδιών και Εφήβων

kalos_daskalosΤο να αγαπάς ένα παιδί που γέννησες, είναι ό,τι πιο φυσικό.

Το να αγαπάς τα παιδιά ξένων μανάδων είναι χάρισμα.

Το να μπορείς κάθε χρόνο να αγαπάς ένα σωρό παιδιά και τον άλλο χρόνο άλλα τόσα, έχει όνομα και αυτό είναι Δάσκαλος- Δασκάλα.

Σημαίνει πώς δεν αγαπάς μόνο τα παιδιά τα όμορφα, τα γλυκούλια, αυτά που θες να τους ζουλήξεις τα μάγουλα.

Σημαίνει ότι μπορείς να αγαπάς τα παιδιά που σε βγάζουν εκτός εαυτού, που σε φέρνουν κάθε μέρα στα όρια σου αλλά παρόλα αυτά εσύ λες μωρέ, είναι καλό παιδάκι κατά βάθος, αλλά να αυτό, και εκείνο και το άλλο!!’ και πάντα αιτιολογείς τη συμπεριφορά του.

Σημαίνει ότι συχνά παρότι θες να χτυπήσεις το κεφάλι σου στον τοίχο, έρχεται και σου φέρνει μια ζωγραφιά ή σου χαμογελάει και λες οκ, πάμε να το παλέψουμε ξανά γιατί ξέρεις ότι το λιθαράκι που θα βάλεις ίσως και να κάνει μια τόση διαφορά.

Σημαίνει ότι φταρνίζονται κατευθείαν μέσα στα μούτρα σου -γιατί τα παιδιά ξέρουν, έχουν πρόγραμμα-και εσύ λες, στωικά οκ.. και απλά χαμογελάς και λες βάζουμε χεράκι αγαπούλα μου!’

Σημαίνει ότι έχουν γαστρεντερίτιδα και ψείρες και παρόλα αυτά όταν σου έρχονται για αγκαλιά, ανάμεσα στο φεύγω να σωθώ και στο μένω γιατί οφείλω, πάντα μένεις γιατί οφείλεις (ευχόμενη η βαφή της κομμώτριας να σε προστατεύσει από το δεύτερο γιατί από το πρώτο, πάντα νικιέσαι)

Σημαίνει ότι σπας το κεφάλι σου να βρεις ασκήσεις, υλικό, λογισμικό, παιχνίδια να κάνεις τη μάθηση ελκυστική.

Σημαίνει ότι χαλάς τα κέρατα σου σε κόλλες, χαρτόνια κανσον, χαρτόνια οντουλέ και ξέρεις όλα τα είδη χαρτονιών τέλος πάντων και περνάς απογεύματα ώρες, σε ένα σπίτι γεμάτο κομμένα χαρτάκια στο πάτωμα, παρέα με τον κολλητό σου φίλο τον πλαστικοποιητή.

Σημαίνει ότι όλοι νομίζουν πως ότι κάνεις είναι εύκολο και αυτό είναι ένα τόσο δα αγκαθάκι στην ψυχή σου αλλά λες δε βαριέσαι, γιατί μπαίνεις στην τάξη και ξέρεις το μεγαλείο της δουλειάς σου όταν βλέπεις τα φωτεινά τους μάτια.

Το να αγαπάς το παιδί σου είναι ό,τι πιο φυσικό.

Το να είσαι καλός δάσκαλος και να αγαπάς τα παιδιά του κόσμου είναι ό,τι πιο μεγαλειώδες.

(Πηγή: infokids.gr)

Share
Κατηγορίες: ΕΙΔΗΣΟΥΛΕΣ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Το να είσαι καλός δάσκαλος και να αγαπάς τα παιδιά του κόσμου είναι ό,τι πιο μεγαλειώδες

Ψήφισμα του Συλλόγου ΠΕ η Αθηνά για τις εκκενώσεις καταλήψεων στέγης και την εκπαίδευση των προσφυγόπουλων

anakinosi_pe_athinaΨήφισμα του Συλλόγου ΠΕ η Αθηνά

Κι ενώ η σχολική χρονιά έχει ξεκινήσει εδώ και περίπου 2,5 μήνες, χιλιάδες παιδιά ακόμη δεν έχουν δει την πόρτα του σχολείου να ανοίγει γι αυτά. Είναι τα χιλιάδες παιδιά που βρίσκονται εγκλωβισμένα μέσα στα καμπ και λόγω της ολιγωρίας και της αδιαφορίας του Υπουργείου Παιδείας δεν μπορούν ακόμη να φοιτήσουν στα σχολεία.  Μόλις πριν λίγο καιρό ξεκίνησε η μεταφορά των παιδιών που διαμένουν σε κάποια από τα καμπ της Αττικής από και προς τα πρωινά τμήματα των σχολείων, ενώ οι ιδρυθείσες τάξεις υποδοχής αφορούν ένα πολύ μικρό ποσοστό των προσφυγόπουλων που δικαιούνται συμμετοχή στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Σε αυτά τα πολύ σημαντικά και επείγοντα προβλήματα έρχεται να προστεθεί και η εγκύκλιος του Υπουργού Εργασίας κου Βρούτση, που αποκλείει τους πρόσφυγες από τις διαδικασίες έκδοσης ΑΜΚΑ, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να κάνουν τα απαραίτητα εμβόλια ώστε να βγάλουν ΑΔΥΜ. Οι περιορισμοί στην απόδοση ΑΜΚΑ και η απαγόρευση πρόσβασης στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για ένα μεγάλο κομμάτι ανήλικων προσφυγόπουλων δημιουργούν απαγορευτικούς όρους για την πρόσβαση τους στα σχολεία.

Αντί η κυβέρνηση της ΝΔ να επισπεύσει τις διαδικασίες και να άρει όλα τα γραφειοκρατικά εμπόδια για να μπορέσουν όλα τα παιδιά να φοιτήσουν στα πρωινά σχολεία, έχει αναγάγει σε μέγιστη επικοινωνιακή «επιτυχία» την εισβολή αξημέρωτα σε καταλήψεις στέγης προσφύγων όπου διαμένουν εκατοντάδες οικογένειες με παιδιά σχολικής ηλικίας. Στο όνομα τους δόγματος «νόμος, τάξη, κέρδη» και των αλλαγών στις χρήσεις της γης, συντελούνται κατασταλτικές εκκαθαριστικές επιχειρήσεις και εκκενώσεις κτιρίων που φιλοξένησαν οικογένειες προσφύγων και μεταναστών, έδωσαν ζωή στις γειτονιές του κέντρου, αποτέλεσαν εστία αλληλεγγύης και δράσης για τη συνύπαρξη των κατοίκων.

Οικογένειες που έδωσαν ζωή  στα σχολεία του κέντρου που, παρά τις άνωθεν προσπάθειες να κλείσουν, κρατήθηκαν ανοιχτά ύστερα από σημαντικό  αγώνα των κατοίκων και των εκπαιδευτικών της περιοχής.

Ξεριζώνει για ακόμη μία φορά τα παιδιά αυτά και τις οικογένειές τους από τα σχολεία της γειτονιάς που φοιτούσαν, από τους φίλους και τους συμμαθητές τους για να τους μεταφέρει σε καμπ, όπου θα μένουν σε σκηνές και μάλιστα χωρίς καμία πρόνοια για μεταφορά τους σε άλλο σχολικό περιβάλλον.

Ενώνουμε τη φωνή μας με τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς στα σχολεία, όσους έδωσαν και δίνουν τον αγώνα για να είναι τα σχολεία μας μια ανοιχτή αγκαλιά για όλα τα παιδιά, όσους αντιστέκονται στις ρατσιστικές πολιτικές και την αντιπροσφυγική υστερία και απαιτούμε να γυρίσουν οι μαθητές μας πίσω.

Την ίδια στιγμή η κατάπτυστη συμφωνία ΕΕ Τουρκίας, δημιουργεί ασφυκτικό εγκλωβισμό των προσφύγων στη χώρα μας ενώ δημιουργεί τόπους κολαστήρια όπως η Μόρια, την ίδια στιγμή που συντελείται το μεγαλύτερο κύμα μετακίνησης πληθυσμών στην περιοχή μας από την εποχή του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου. Οι λαοί στη γειτονιά μας ζουν σε πρωτόγνωρες συνθήκες βίας και πολέμων, ακραίας φτώχειας και καταδίωξης. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι στην άλλη μεριά της Μεσογείου έχουν ήδη αφανιστεί από τις βόμβες, τις ασθένειες, την πείνα και την καταστροφή. Επικυρίαρχα κράτη και πολυεθνικό διεθνοποιημένο κεφάλαιο δεν διστάζουν να αιματοκυλήσουν περιοχές ολόκληρες, δημιουργώντας πολεμικές συγκρούσεις, ευνοώντας φυλετικούς και θρησκευτικούς ανταγωνισμούς με στόχο την εκμετάλλευση των περιοχών αυτών.

Κι ενώ οι άνθρωποι υποχρεώνονται να γίνουν πρόσφυγες και μετανάστες, το Αιγαίο μετατρέπεται σε εκατόμβη νεκρών, δεκάδες οι νεκροί, πνιγμένοι άνθρωποι, τα  πνιγμένα παιδιά, χιλιάδες σ΄ ολόκληρη τη Μεσόγειο.  Η κυβέρνηση της ΝΔ  με  τη ρατσιστική της πολιτική υπονομεύει το δικαίωμα στο άσυλο, διαχωρίζοντας πρόσφυγες και μετανάστες με κριτήριο τη χώρα από όπου προέρχονται, εξαγγέλλει τη δημιουργία κλειστών στρατοπέδων κράτησης τύπου Αμυγδαλέζας, υπόσχεται δεκάδες χιλιάδες  απελάσεις, ενισχύει τη FRONTEX και το φράχτη του Έβρου. Στην εγκύκλιο που φέρει την υπογραφή του υφυπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων Νότη Μηταράκη, ξεκαθαρίζεται, μεταξύ άλλων, πως δεν δικαιούνται ΑΜΚΑ «Ανήλικοι αλλοδαποί τρίτων χωρών που γεννήθηκαν στην Ελλάδα από παράτυπα διαμένοντες γονείς». Το ίδιο πρόβλημα θα αντιμετωπίσουν και τα ασυνόδευτα ανήλικα που σημαίνει τον αποκλεισμό τους από υγεία και εκπαίδευση.

Για το εργατικό κοινωνικό κίνημα, εχθρός μας είναι οι πόλεμοι της Δύσης και όχι οι πρόσφυγες. Παλεύουμε ενάντια σε αυτούς που προκαλούν τον ξεριζωμό, ενάντια στη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας και υπερασπίζουμε τους πρόσφυγες και τα δικαιώματά τους.

Η εκπαίδευση αποτελεί βασικό δικαίωμα και επομένως πρέπει να παρέχεται δωρεάν και δημόσια σε όλα τα παιδιά που ζουν στη χώρα, συμπεριλαμβανομένων και των παιδιών των προσφύγων και των μεταναστών. Πρέπει να διευκολύνονται αποφασιστικά όλα τα παιδιά κι όλες οι ομάδες πολιτών να ξεπεράσουν δυσκολίες και δυστοκίες, για να είναι η εκπαίδευση ελκυστική σε όλες και όλους και τα δημόσια σχολεία χώρος κάλυψης των εκπαιδευτικών αναγκών  κάθε μαθητή.

Η εκπαίδευση των παιδιών των προσφύγων και των μεταναστών χρειάζεται να παρέχεται μέσα στα δημόσια σχολεία και νηπιαγωγεία, μαζί με τα υπόλοιπα παιδιά, με συνθήκες συνεκπαίδευσης και όχι σε χώρους «εκπαίδευσης»- γκέτο, μακριά από τα δημόσια σχολεία ούτε μέσα σε αυτά αλλά εκτός της κανονικής τους λειτουργίας.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΑΜΕΣΑ:

  • Την επιστροφή των προσφυγόπουλων, που απομακρύνθηκαν βίαια από το κέντρο της Αθήνας, στα σχολεία τους.
    •    Από το Υπουργείο Παιδείας να επισπεύσει όλες τις διαδικασίες για τη φοίτηση των προσφύγων μαθητών και μαθητριών στα πρωινά τμήματα
    •    από την Περιφέρεια να αναλάβει την μεταφορά των μαθητών και μαθητριών από και προς τα σχολεία σε μόνιμη και σταθερή βάση
    •    την κατάργηση της εγκυκλίου περί μη απόδοσης ΑΜΚΑ στα προσφυγόπουλα.
    •    Τα παιδιά των προσφύγων να αποκτούν το δικαίωμα εγγραφής στα πρωινά σχολεία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, χωρίς κανένα διαδικαστικό και γραφειοκρατικό εμπόδιο, ώστε όλα τα παιδιά που βρίσκονται στον τόπο μας να έχουν ελεύθερη κι απρόσκοπτη πρόσβαση στην εκπαίδευση. Εγγραφή όλων των παιδιών προσφύγων και μεταναστών οπουδήποτε κι αν διαμένουν (σπίτια, στρατόπεδα κ.λπ.), στο δημόσιο σύστημα εκπαίδευσης στα πρωινά τμήματα μαζί με τα άλλα παιδιά, καθώς και των κάτω των 4 ετών στους παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς χωρίς προϋποθέσεις
    •    Δεν αποδεχόμαστε να παραμείνουν τα παιδιά κλεισμένα και αποκλεισμένα στα στρατόπεδα  και να δημιουργηθούν σχολικές υποδομές αποκλειστικά εκεί. Δεν μπορούμε να συναινέσουμε στον αποκλεισμό των προσφύγων από την κοινωνική ζωή. Διεκδικούμε για τα ίδια τα παιδιά και για τις οικογένειές τους να ενταχθούν μέσα στην κοινωνία.
    •    Ίδρυση ολιγομελών τάξεων υποδοχής και τμημάτων ένταξης παντού και δημιουργία περισσότερων του ενός τμημάτων υποδοχής στα σχολεία που φοιτούν πολλά προσφυγόπουλα, σύμφωνα με τις ανάγκες του κάθε σχολείου. Άμεσα, στελέχωση όλων των τμημάτων που αιτούνται τα σχολεία
    •    Χωρισμός όλων των πολυπληθών τμημάτων που έχουν πολλά παιδιά που δεν γνωρίζουν τη γλώσσα. Κάθε παιδί που δεν γνωρίζει τη γλώσσα να υπολογίζεται ως τρία παιδιά ώστε να μειώνεται ο αριθμός των μαθητών σε αυτά τα τμήματα αντίστοιχα
    •    Διεκδικούμε να υπάρξει ισομερής κατανομή των προσφυγόπουλων σε όλα τα σχολεία.
    •    Πρόσθετες υποστηρικτικές δομές για τις ευπαθείς ομάδες
    •    Δωρεάν σίτιση και πλήρη υγειονομική περίθαλψη για όλους τους μαθητές/τριες
    •    Μαζικοί διορισμοί μόνιμου προσωπικού για την κάλυψη όλων των εκπαιδευτικών αναγκών

Συνεχίζουμε τον αγώνα για το καθολικό δικαίωμα στη μόρφωση για όλα τα παιδιά, ελεύθερη διέλευση των προσφύγων ώστε να πάνε στις χώρες που επιθυμούν και ταυτόχρονα στη χώρα μας ελευθερία στη μετακίνηση, ίσα δικαιώματα στην παιδεία, στην υγεία, στη σίτιση και στη στέγαση, παροχή ασύλου και ιθαγένεια για όλα τα παιδιά, χωρίς αποκλεισμούς.

Αντιστεκόμαστε σε όλα τα ρατσιστικά, αντιπροσφυγικά και αντικοινωνικά πογκρόμ που εξαπολύουν οι κυβερνήσεις και οι πολιτικές της σύγχρονης βαρβαρότητας.

Τα σχολεία μας ανοιχτές αγκαλιές αλληλεγγύης για τα παιδιά των αποκλεισμένων ομάδων, όλων των φτωχών του τόπου μας ντόπιων, προσφύγων και μεταναστών!

Η ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

(Πηγή: alfavita.gr)

Share
Κατηγορίες: ΕΙΔΗΣΟΥΛΕΣ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ψήφισμα του Συλλόγου ΠΕ η Αθηνά για τις εκκενώσεις καταλήψεων στέγης και την εκπαίδευση των προσφυγόπουλων

Πάνω από 9.000 σχολικές καθαρίστριες απλήρωτες από την αρχή του σχολικού έτους

sxolikes_katharistriesΠάνω από 9000 χιλιάδες εργαζόμενες με το καθεστώς των συμβάσεων έργου που εργάζονται καθημερινά για την καθαριότητα των δημόσιων σχολείων όλης της χώρας παραμένουν απλήρωτες από την αρχή της σχολικής χρονιάς.

Με ανακοίνωση του, το ΔΙΚΤΥΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΥΣ ΟΤΑ, σημειώνει:

Οι εργαζόμενες καθαρίζουν τα δημόσια σχολεία, με άθλιους μισθούς πείνας και εξαθλίωσης, που για την πλειοψηφία δεν υπερβαίνει τα 350 ευρώ το μήνα, αφού η αμοιβή τους καθορίζεται με βάση τις σχολικές αίθουσες που καθαρίζουν.

Τις αντιμετωπίζουν ως εργαζόμενες που αμείβονται με το κομμάτι-αίθουσα- ενώ παρέχουν μια καθημερινή, αναγκαία εργασία και θα έπρεπε να έχουν μόνιμη σχέση εργασίας και να αμείβονται με την κλαδική συλλογική σύμβαση εργασίας. Ακόμα κι αυτοί οι μισθοί πείνας δεν έχουν καταβληθεί, αφού η κυβέρνηση σωπαίνει και δεν δίνει λύση, ώστε να καταβάλλεται άμεσα η μισθοδοσία. Το Υπουργείο Παιδείας κυριολεκτικά εμπαίζει τις εργαζόμενες, καθώς από κοινού με το Ίδρυμα Νεολαίας και Δια Βίου Μάθησης (Ι.ΝΕ.ΔΙ.ΒΙ.Μ), που είναι ο αρμόδιος φορέας για τη διεκπεραίωση της πληρωμής των καθαριστριών και χρηματοδοτείται από το Υπουργείο για το σκοπό αυτό, ρίχνουν το μπαλάκι της ευθύνης ο ένας στον άλλο, αδιαφορώντας εάν οι εργαζόμενες θα πληρωθούν ή όχι.

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ! Να μπει τέλος στην αδικία Θεωρούμε απαράδεκτο εργαζόμενες των 300–350 ευρώ το μήνα, οι οποίες είναι κυριολεκτικά στα όρια της οικονομικής εξαθλίωσης και αδυνατούν να βιοποριστούν οι ίδιες και οι οικογένειες να παραμένουν απλήρωτες από το κράτος εργοδότη. Απαιτούμε την άμεση παρέμβαση της κυβέρνησης, ώστε να προχωρήσουν άμεσα όλες οι απαιτούμενες διαδικασίες προκειμένου να καταβληθούν άμεσα τα δεδουλευμένα στις σχολικές καθαρίστριες. Οι καθαρίστριες στα δημόσια σχολεία δεν είναι εργολάβοι για να πληρώνονται με το κομμάτι (αίθουσα). Καλύπτουν καθημερινές ανάγκες στη λειτουργία των σχολείων και πρέπει να έχουν μόνιμη σχέση εργασίας.

(Πηγή: porto-rafti.gr)

Share
Κατηγορίες: ΕΙΔΗΣΟΥΛΕΣ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Πάνω από 9.000 σχολικές καθαρίστριες απλήρωτες από την αρχή του σχολικού έτους

Η σκιώδης ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης: 20% λιγότερες οι δημόσιες δαπάνες και… τριπλάσιες οι ιδιωτικές

erevna_idiotikopiisis_ekpΚατά τη διάρκεια της κρίσης έγινε μετατόπιση της δημόσιας δαπάνης από τη δευτεροβάθμια στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Ενώ, δηλαδή, το 2009 στον επιμερισμό των δαπανών το μερίδιο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ήταν 37% έναντι του 31% της πρωτοβάθμιας, το 2016 έπεσε στο 30% έναντι του 32% της πρωτοβάθμιας

Μια μεγάλη έρευνα για την ολοένα αυξανόμενη τάση ιδιωτικοποίησης της Δημόσιας Εκπαίδευσης στην Ελλάδα, παρουσίασε σήμερα η Διδασκαλική Ομοσπονδία της Ελλάδας σε συνεργασία με την ΟΛΜΕ και τη διεθνή ένωση εκπαιδευτικών, παρουσία της υφυπουργού Παιδείας Σοφίας Ζαχαράκη και του πρώην υπουργού Παιδείας Κώστα Γαβρόγλου.

Όπως προκύπτει από τα αποτελέσματα της έρευνας «Το δημόσιο σχολείο στην Ελλάδα-Όψεις και τάσεις μιας αναδυόμενης ιδιωτικοποίησης«, στη χώρα μας εμφανίζεται τα τελευταία χρόνια όλο και εντονότερα μια «σκιώδης» ιδιωτική εκπαίδευση, που τείνει να υποκαταστήσει τη δημόσια εκπαίδευση, παρά τη σημαντική μείωση των ιδιωτικών δαπανών εκπαίδευσης που είχαμε τα τελευταία χρόνια λόγω της κρίσης. Παρόλα αυτά, το ποσοστό των δαπανών αυτής της σκιώδους εκπαίδευσης (υπηρεσίες φροντιστηρίων, ιδιαίτερα, ξένες γλώσσες, παιδαγωγοί, μπειμπι σίτερς, φροντιστήρια μαθητών δημοτικού, κλπ) αποτελούν ποσοστό 34,7% επί των δαπανών για δημόσια εκπαίδευση, ενώ το σύνολο των ιδιωτικών δαπανών σκιώδους εκπαίδευσης στην Ελλάδα, αποτελεί το 40,1% των συνολικών δαπανών της ιδιωτικής εκπαίδευσης.

Οι εκπαιδευτικοί, λέει η έρευνα, ανησυχούν σοβαρά πλέον για τη διαφαινόμενη «αποικιοποίηση» της δημόσιας εκπαίδευσης από κοινωνικές πρακτικές που εδραιώνουν διαρκώς μια τάση προς την ιδιωτικοποίηση.

Προκύπτει λοιπόν ότι στην Ελλάδα η δημόσια δαπάνη για την εκπαίδευση είναι διαχρονικά χαμηλότερη (κατά Μ.Ο. 20% περίπου) από την αντίστοιχη άλλων χωρών τής Ε.Ε. Είναι σαφές πως το χαμηλό επίπεδο δημόσιας δαπάνης προκαλεί υψηλότερο επίπεδο ιδιωτικών δαπανών. Πράγματι, στην Ελλάδα η ιδιωτική δαπάνη για την εκπαίδευση είναι κατά πολύ υψηλότερη (σχεδόν τριπλάσια) από την αντίστοιχη άλλων χωρών τής Ε.Ε. Η δαπάνη για τη σκιώδη εκπαίδευση ως ποσοστό της δαπάνης για τη δημόσια εκπαίδευση ανέρχεται στο 34,7% και για την ιδιωτική εκπαίδευση στο 40,1% (2014). Στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση τα ποσοστά ανέρχονται σε 18,3% και 34,4% αντίστοιχα, ενώ είναι πολύ υψηλότερα για τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, αφού ανέρχονται σε 67,9% και 69,7% αντίστοιχα (2014). Αυτό σημαίνει ένα δυσβάσταχτο οικονομικό κόστος για την ελληνική οικογένεια.

erevna_idiotikopiisis_ekp_1Σε ό,τι αφορά την εξέλιξη της δημόσιας δαπάνης για την εκπαίδευση στην Ελλάδα κατά την τελευταία εικοσαετία, κατά την περίοδο 2000–2010 παρουσιάστηκε αύξηση της εν λόγω δαπάνης για την πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, αλλά, εξαιτίας της κρίσης, το 2016 επανήλθε στα επίπεδα της αρχής της δεκαετίας τού 2000 ως ποσοστό του ΑΕΠ και
ως ποσοστό της συνολικής δαπάνης της Γενικής Κυβέρνησης. Αξιοσημείωτο είναι πως κατά τη διάρκεια της κρίσης έγινε μετατόπιση της δημόσιας δαπάνης από τη δευτεροβάθμια στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Ενώ, δηλαδή, το 2009 στον επιμερισμό των δαπανών ως προς τη συνολική δημόσια δαπάνη για την εκπαίδευση το μερίδιο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ήταν 37% έναντι του 31% της πρωτοβάθμιας, το 2016 έπεσε στο 30% έναντι του 32% της πρωτοβάθμιας.

Σε ό,τι αφορά την εσωτερική κατανομή των δαπανών για τη δημόσια πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, το ποσοστό που κατανέμεται στην αποζημίωση των εργαζομένων είναι συντριπτικά υψηλό σε σχέση με το ποσοστό που κατανέμεται στην ενδιάμεση ανάλωση (υποδομές, εξοπλισμός κ.ά.), ενώ αυξήθηκε κατά την περίοδο της κρίσης, με αποτέλεσμα
τη συνεχή υποβάθμιση των υποδομών. Στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση δε τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα σε σχέση με την πρωτοβάθμια. Πιο συγκεκριμένα, ενώ το 2009 στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση τα ποσοστά για την αποζημίωση των εργαζομένων και την ενδιάμεση ανάλωση ήταν 97,1% και 2,9% αντίστοιχα, το 2016 τα ποσοστά ήταν 98,4% και 1,5%
αντίστοιχα. Για τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, τα ποσοστά για το 2009 ανέρχονταν σε 97,5% και 2,5% αντίστοιχα, ενώ το 2016 σε 99,9% και 0,1% αντίστοιχα. Τέλος, σε ό,τι αφορά την εξέλιξη της δαπάνης για την ιδιωτική εκπαίδευση, εδώ σημειώθηκε μεγάλη μείωση, αφού για το 2009 η εν λόγω δαπάνη ανερχόταν σε €3,3 δις, ενώ το 2016 έπεσε στα €2,1 δις, ποσοστό μείωσης δηλαδή 33,3%.

Η ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης αποτελεί ένα ιδιαίτερα ακανθώδες ζήτημα σε μια εποχή που οι δημόσιες πολιτικές και τα δημόσια αγαθά εν γένει αμφισβητούνται ολοένα και περισσότερο. Η διεθνής πραγματικότητα στο πλαίσιο της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, σε συνάρτηση με τις κρίσεις χρέους και τις πολιτικές λιτότητας που διεθνώς επιβλήθηκαν, επηρέασε ευθέως το πεδίο της εκπαιδευτικής πολιτικής σε εθνικό επίπεδο, γεγονός που, στην περίπτωση της Ελλάδας, έγινε άμεσα αντιληπτό από το 2008 και έπειτα με πολλαπλές συνέπειες. Αναμφίβολα, η περίοδος της παρατεταμένης κρίσης διαμόρφωσε αρνητικούς όρους για το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα, με συνέπεια πλευρές της ιδιωτικοποίησης να επαναπροσδιοριστούν και, επιπροσθέτως, να αναδυθούν νέες προκλήσεις στο τοπίο της εκπαιδευτικής πολιτικής. Στοιχεία όπως οι δαπάνες των νοικοκυριών για αγορά αγαθών και υπηρεσιών εκπαίδευσης, η απορρύθμιση του τοπίου στην ιδιωτική εκπαίδευση, η τάση για επέκταση του θεσμού των βιομηχανιών πιστοποίησης, η διαρκής φροντιστηριοποίηση της εκπαίδευσης κ.ά. συνθέτουν το σκηνικό μιας νέας πραγματικότητας επηρεάζοντας ευθέως τη φύση, τον ρόλο και την αποστολή του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος.

«Είναι σαφές πως οι διαστάσεις αυτές σε καμία περίπτωση δεν καλύπτουν το εύρος και το βάθος της ιδιωτικοποίησης της εκπαίδευσης στη σύγχρονη Ελλάδα. Διαμορφώνουν, ωστόσο, το περίγραμμα μιας ανερχόμενης τάσης η οποία πλήττει ευθέως την εκπαίδευση ως δημόσιο και κοινωνικό αγαθό σε μια εποχή που ακόμα και διεθνείς οργανισμοί, ενώσεις και συνδικάτα κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για την περαιτέρω ανάγκη προστασίας της δημόσιας εκπαίδευσης ως αναφαίρετου ανθρώπινου δικαιώματος. Αναμφίβολα, η εποχή της κρίσης όξυνε και μεγέθυνε ακόμα περισσότερο ήδη υπάρχουσες και προβληματικές διαστάσεις του φαινομένου της ιδιωτικοποίησης, με συνέπεια την ένταση των εκπαιδευτικών και κοινωνικών ανισοτήτων, τη διεύρυνση του χάσματος ανάμεσα σε «προνομιούχους» και «μη», την αύξηση του εκπαιδευτικού και κοινωνικού αποκλεισμού. Είναι σαφές πως, περισσότερο από ποτέ, η θωράκιση του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα της εκπαίδευσης συνδέεται ευθέως με τις αξιακές παρακαταθήκες της δημοκρατίας, της ισότητας, της αλληλεγγύης, της κοινωνικής δικαιοσύνης. Επιπροσθέτως, η θωράκιση αυτή απαιτείται να ιδωθεί ως θεμελιώδης στρατηγική του δημοκρατικού μας πολιτεύματος ενισχύοντας, με τον τρόπο αυτόν, κάθε εγχείρημα που συμβάλλει στην ανάπτυξη, στην ευημερία και στην κοινωνική συνοχή του τόπου.

Οι κυβερνήσεις διαδραματίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη χάραξη της εκπαιδευτικής πολιτικής, κυρίως μέσα από την κατανομή των οικονομικών πόρων για την κάλυψη των εκπαιδευτικών δαπανών. Οι εκπαιδευτικές δαπάνες αποτελούν συνήθως μια ιδιαίτερα υπολογίσιμη και σημαντική κατηγορία δαπανών στον κρατικό προϋπολογισμό, ενώ αυξημένη είναι και η βαρύτητα των δημόσιων επενδύσεων στην εκπαίδευση. Η αναγκαιότητα για κρατική παρέμβαση στην παροχή της εκπαίδευσης οφείλεται στην ύπαρξη των λεγόμενων θετικών εξωτερικοτήτων ή/και
στην αποτυχία της αγοράς. Στην περίπτωση της θετικιστικής προσέγγισης τόσο το επίπεδο της χρηματοδότησης όσο και η ποιότητα της δημόσιας εκπαίδευσης προκύπτουν από την αλληλεπίδραση των δυνάμεων της αγοράς και των πολιτικών αποφάσεων που αφορούν στην εκπαίδευση.

Η θεώρηση της εκπαίδευσης ως συνδεόμενης με οφέλη που διαχέονται και στα άλλα μέλη της κοινωνίας, δηλαδή με τις θετικές εξωτερικότητες (externities ή external benefits of education), είναι πολύ σημαντική για τις αναλύσεις και κυρίως για ζητήματα που αφορούν στη χάραξη εκπαιδευτικής πολιτικής. Κι αυτό γιατί η ύπαρξη των θετικών εξωτερικοτήτων, όπως η μεγαλύτερη ισότητα και δικαιοσύνη σε ζητήματα που αφορούν στην κατανομή του εισοδήματος, η αύξηση του αριθμού των ερευνών και των εφευρέσεων καθώς και η διεύρυνση της ποικιλίας των τρόπων αξιοποίησης της τεχνολογίας για όλο και περισσότερα μέλη της κοινωνίας, τα διαγενεακά οφέλη, η βελτίωση της υγείας και ευημερίας του πληθυσμού, η ανάπτυξη οικολογικής συνείδησης, η προώθηση της κοινωνικής συνοχής και της άμβλυνσης των κοινωνικών ανισοτήτων μέσα από την παροχή ίσων ευκαιριών στην εκπαίδευση, επιβάλλει την κρατική-κοινωνική χρηματοδότηση των σπουδών.

Με σκοπό να απαντήσουμε στα ερωτήματα της μελέτης, εντάξαμε στην προσπάθειά μας τη διενέργεια ποσοτικής ερευνητικής προσέγγισης η οποία είχε ως στόχο την αποτύπωση των νοηματοδοτήσεων και των πρακτικών των εκπαιδευτικών ως κοινωνικών υποκειμένων υπό το πρίσμα των εξελίξεων και των επιπτώσεων που η οικονομική κρίση έχει επιφέρει. Στο πλαίσιο της συγκεκριμένης μελέτης, η έρευνα εντάσσεται στην ευρύτερη ευρωπαϊκή συζήτηση για την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους απέναντι στην κυνική ηγεμονία της αγοράς, με τελικό διακύβευμα τη θωράκιση της εκπαίδευσης ως δημόσιας πολιτικής και τη διασφάλιση της παιδείας ως κοινωνικού και δημόσιου αγαθού που θα παρέχεται ελεύθερα και ανεμπόδιστα χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς», τονίζουν οι ερευνητές.

Οι 17 παράγοντες που οδηγούν στην ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης- Τι πιστεύουν και πως τους κατατάσσουν οι εκπαιδευτικοί

Σε ερωτηματολόγιο που περιλαμβάνει η έρευνα προς τους εκπαιδευτικούς, μπορεί να ανιχνεύσει κανείς τη γνώμη τους για το πόσο πολύ οδηγούν οι διάφορες καταστάσεις της δημόσιας εκπαίδευσης στην ανάδυση μιας ευρύτερης ιδιωτικοποίησης. Όπως θα δείτε, τα βασικότερα στοιχεία που οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί «δείχνουν» ως αιτίες της ιδιωτικοποίησης είναι η υποχρηματοδότηση της δημόσιας εκπαίδευσης και η αδυναμία της πολιτείας να καλύψει επαρκώς τις ανάγκες της, η «φετιχοποίηση» της εισαγωγής στα ΑΕΙ, η δυσκολία των πανελλαδικών, η ανεπάρκεια της δημόσιας εκπαίδευσης σε ξένες γλώσσες, πληροφορική και καλλιτεχνικά, και η αποδυνάμωση της ενισχυτικής διδασκαλίας και της πρόσθετης διδακτικής στήριξης. Ακολουθούν τα ποσοστά των θετικών και αρνητικών απαντήσεων σε 17 ερωτήσεις.

Αρχικά, «η ποσότητα της διδακτέας ύλης» και «η δυσκολία της διδακτέας ύλης» δεν φαίνεται να αποτελούν σημαντικούς παράγοντες ιδιωτικοποίησης της εκπαίδευσης για τους εκπαιδευτικούς που αποτέλεσαν το δείγμα μας. Συγκεκριμένα, η θέση ότι η ποσότητα της διδακτέας ύλης στα Προγράμματα Σπουδών αποτελεί σημαντικό παράγοντα ιδιωτικοποίησης βρίσκει απόλυτα σύμφωνους μόνο το 8,5% των εκπαιδευτικών. Συμφωνεί ακόμη το 27,6%, ενώ δεν παίρνει θέση το 22,8% των συμμετεχόντων. Αντίθετα, οι εκπαιδευτικοί διαφωνούν σε ποσοστό 23,4%, ενώ διαφωνούν απόλυτα σε ποσοστό 17,7%

Ανάλογες είναι και οι απαντήσεις αναφορικά με τη θέση ότι η δυσκολία της διδακτέας ύλης στα Προγράμματα Σπουδών αποτελεί παράγοντα που οδηγεί στην ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης στην Ελλάδα. Ποσοστό 8,3% των εκπαιδευτικών δήλωσαν πως συμφωνούν απόλυτα, ενώ ποσοστό 28,2 δήλωσε ότι συμφωνεί. Διαφωνεί ποσοστό 25,6%, ενώ ποσοστό 16,8% των εκπαιδευτικών δήλωσε πως διαφωνεί απολύτως. Δεν είχε άποψη σχετική ποσοστό 21,1%

Η ανεπάρκεια σε διδακτικό προσωπικό είναι ένα από τα σημαντικά προβλήματα τα οποία οξύνθηκαν κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης, εξαιτίας των απολύσεων, των συνταξιοδοτήσεων και ταυτόχρονα του περιορισμού των νέων προσλήψεων. Ποσοστό 31,5% συμφωνεί και ποσοστό 17,9% συμφωνεί απόλυτα πως ο παράγοντας «ανεπάρκεια σε διδακτικό
προσωπικό» οδηγεί στην ιδιωτικοποίηση. Με την άποψη αυτή διαφωνεί ποσοστό 18,8% των ερωτηθέντων εκπαιδευτικών, ενώ ποσοστό 9,7% διαφωνεί απολύτως. Ποσοστό 22,2% δεν εκφέρει σχετική άποψη

Η ανεπάρκεια υλικοτεχνικής υποδομής, εξάλλου, είναι κοινός τόπος για όσους ασχολούνται και συμμετέχουν στη δημόσια εκπαίδευση.  Στο πλαίσιο αυτό, οι εκπαιδευτικοί απάντησαν πως συμφωνούν με τη δήλωση σε ποσοστό 41,3%, ενώ ποσοστό 25,1% συμφωνεί απόλυτα. Διαφωνεί, αντίθετα,  το 11,7%, ενώ διαφωνεί απόλυτα το 3,4%. Δεν γνωρίζει ποσοστό 18,5%

Στη δήλωση για τη σημασία της λειτουργίας των Κέντρων Δημιουργικής Απασχόλησης (ΚΔΑ) ως παράγοντα που οδηγεί στην ιδιωτικοποίηση, ποσοστό 12,6% απάντησε πως διαφωνεί πόλυτα και ποσοστό 20,9% πως διαφωνεί. Αντίθετα, ποσοστό 21,8% των εκπαιδευτικών δήλωσε πως συμφωνεί, ενώ ποσοστό 5,2% απάντησε πως συμφωνεί απόλυτα

Ο θεσμός των πανελλαδικών εξετάσεων αποτελεί ένα από τα σημαντικά λειτουργικά στοιχεία που χαρακτηρίζουν το ελληνικό εκπαιδευτικό οικοδόμημα. Στη δήλωση για τη σημασία της λειτουργίας των πανελλαδικών εξετάσεων ως παράγοντα που οδηγεί στην ιδιωτικοποίηση ποσοστό 27,36% απάντησε πως συμφωνεί απόλυτα και ποσοστό 33% πως συμφωνεί. Αντίθετα, ποσοστό 13,1% δήλωσε πως διαφωνεί, ενώ ποσοστό 6% διαφωνεί απόλυτα με τη θέση πως η λειτουργία των πανελλαδικών εξετάσεων αποτελεί παράγοντα που οδηγεί στην ιδιωτικοποίηση

Η σχέση με τους γονείς αποτελεί, όπως ήδη έχει αναφερθεί, έναν ακόμη σημαντικό παράγοντα της ιδιωτικοποίησης της ελληνικής εκπαίδευσης.  Ποσοστό 36,9% και 20,5% συμφωνούν και συμφωνούν απόλυτα πως η έλλειψη εμπιστοσύνης των γονέων στα δημόσια σχολεία ανήκει στους παράγοντες που οδηγούν στην ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης στην Ελλάδα. Αντίθετα, με την παραπάνω θέση διαφωνεί το 14,5%, ενώ το 6,5% διαφωνεί απολύτως. Ποσοστό 21,6% δήλωσε πως ούτε συμφωνεί ούτε διαφωνεί

Φαίνεται πως οι γονεϊκές στρατηγικές στην Ελλάδα έχουν ως τελικό διακύβευμα την επιτυχία στις πανελλαδικές εξετάσεις. Η «φετιχοποίηση» της εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση στην Ελλάδα αποτελεί, σύμφωνα με τις απαντήσεις των εκπαιδευτικών έναν σημαντικό παράγοντα που οδηγεί στην ιδιωτικοποίηση. Οι εκπαιδευτικοί του δείγματος, λοιπόν, σε ποσοστό 35,1%, απάντησαν πως συμφωνούν απόλυτα με την παραπάνω θέση. Ομοίως απάντησε πως συμφωνεί ποσοστό 37,6% των ερωτηθέντων. Αντίθετα, ποσοστό 7,2% δήλωσε πως διαφωνεί, ενώ ποσοστό 2,6% απάντησε πως διαφωνεί απόλυτα. Το υπόλοιπο 17,5% των εκπαιδευτικών παρέμειναν ουδέτεροι

Η αδυναμία της πολιτείας να καλύψει με αποτελεσματικό τρόπο τις ανάγκες της δημόσιας εκπαίδευσης αποτελεί έναν ακόμη παράγοντα ιδιωτικοποίησης, θέση με την οποία συμφωνεί ποσοστό 42,7% των εκπαιδευτικών, ενώ ποσοστό 36,7% δήλωσε πως συμφωνεί με τη θέση απολύτως. Στην απέναντι πλευρά, 1,7% και 7,4% των ερωτηθέντων αντίστοιχα φαίνεται να διαφωνεί και να διαφωνεί κάθετα. Ένα 11,5 ούτε συμφωνεί ούτε διαφωνεί

Υψηλή συμφωνία υπήρξε και στη θέση πως η υποχρηματοδότηση αποτελεί παράγοντα που συμβάλλει στην ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης στην Ελλάδα. Για τη σημασία της υποχρηματοδότησης συμφώνησε απολύτως ποσοστό 50,9% των ερωτηθέντων, ενώ ποσοστό 33% συμφώνησε. Αντίθετα, διαφώνησε απολύτως το 5,1%, ενώ το 1,1% διαφώνησε. Ποσοστό 9,9% δήλωσε πως ούτε συμφωνεί ούτε διαφωνεί

Η θέση πως σημαντικό παράγοντα ιδιωτικοποίησης αποτελεί η έλλειψη καθορισμένων ορίων και κανόνων στη λειτουργία της δημόσιας εκπαίδευσης βρίσκει απολύτως σύμφωνους το 21,7% των εκπαιδευτικών, ενώ το 30,2% επίσης συμφωνεί. Αντίθετα, διαφωνεί απολύτως ποσοστό 8,5%, ενώ ποσοστό 14,5% διαφωνεί. Ποσοστό 25,1% δήλωσε πως ούτε συμφωνεί ούτε διαφωνεί

Η σχέση των κοινωνικών ανισοτήτων με την εκπαίδευση αποτελεί ίσως τον σημαντικότερο πυρήνα των διεπιστημονικών μελετών. Οι εκπαιδευτικοί του δείγματος συμφώνησαν απολύτως με την παραπάνω θέση σε ποσοστό 21,3%, ενώ ποσοστό 32,2 % συμφώνησε επίσης με τη θέση πως οι ανισωτικές λειτουργίες του εκπαιδευτικού συστήματος αποτελούν παράγοντα που οδηγεί στην ιδιωτικοποίηση. Αντίθετα, διαφώνησε απολύτως ποσοστό 4,6%, ενώ ποσοστό 10,9% διαφώνησε. Ποσοστό 31% δήλωσε πως ούτε συμφωνεί ούτε διαφωνεί

Η θέση πως η αποδυνάμωση της ενισχυτικής διδασκαλίας και της πρόσθετης διδακτικής στήριξης αποτελεί παράγοντα προς την ιδιωτικοποίηση βρίσκει σύμφωνους τους εκπαιδευτικούς σε ποσοστό 39,7%. Με τη θέση αυτή συμφωνεί απόλυτα και το 26,7%. Αντίθετα, διαφωνούν ποσοστό 9,5% των ερωτηθέντων εκπαιδευτικών, ενώ ποσοστό 4% δηλώνει πως διαφωνεί απολύτως. Τέλος, το 20,1% δεν εκφράζει κάποια άποψη

Ανάλογες εμφανίζονται και οι απόψεις των εκπαιδευτικών όσον αφορά στην ανάπτυξη των Κέντρων Μελέτης. Ποσοστό 10% συμφωνεί απολύτως με τη θέση πως η ανάπτυξη των εν λόγω κέντρων είναι παράγοντας που οδηγεί στην ιδιωτικοποίηση της ελληνικής εκπαίδευσης. Με αυτό συμφωνεί και το 23,9%. Αντίθετα, οι εκπαιδευτικοί διαφωνούν σε ποσοστό 22,5%,
ενώ το 5,7% δηλώνει πως διαφωνεί απολύτως

Οι ξένες γλώσσες και η πληροφορική αποτέλεσαν ανέκαθεν βασικά εφόδια γνώσης και δεξιότητας, αλλά και σημαντική φροντίδα της οικογένειας ώστε να αποτελέσουν μέρος του μορφωτικού κεφαλαίου του μαθητή. Οι γονεϊκές στρατηγικές επιχειρούν την απόκτηση του εφοδίου-διαπιστευτηρίου αυτού στο πλαίσιο είτε του δημόσιου σχολείου είτε του φροντιστηρίου. Άρα, κάθε πιθανή «ανεπάρκεια της δημόσιας εκπαίδευσης να καλύψει τις εκπαιδευτικές ανάγκες για τη διδασκαλία των ξένων γλωσσών, της πληροφορικής και των καλλιτεχνικών μαθημάτων» μπορεί να αποτελέσει παράγοντα προς την ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης. Οι εκπαιδευτικοί της έρευνας συμφώνησαν απολύτως με την παραπάνω θέση σε ποσοστό 33,1%, ενώ ποσοστό 30,3% συμφώνησε επίσης. Αντίθετα, διαφώνησε ποσοστό 12,9% tων ερωτηθέντων, ενώ ποσοστό 3,7% διαφώνησε απολύτως. Ποσοστό 20% δήλωσε πως ούτε συμφωνεί ούτε διαφωνεί

Η ανεπάρκεια της δημόσιας εκπαίδευσης να δημιουργήσει ένα δυναμικό πλαίσιο αθλητικών δραστηριοτήτων μπορεί να αποτελέσει οδηγό προς την ιδιωτικοποίηση, θέση που αποτέλεσε άξονα απόλυτης συμφωνίας για ποσοστό 25,7% των εκπαιδευτικών του δείγματος, ενώ συμφώνησε επίσης και ποσοστό 30% των εκπαιδευτικών. Αντίθετα, διαφώνησαν απολύτως οι εκπαιδευτικοί σε ποσοστό 5,7%, ενώ διαφώνησε και το 13,1%. Ποσοστό 25,4% των εκπαιδευτικών του δείγματος δήλωσαν πως δεν γνωρίζουν

Τέλος, ανάλογες ήταν και οι απαντήσεις των εκπαιδευτικών στην τοποθέτηση πως η ανάπτυξη της φροντιστηριακής εκπαίδευσης σε πλεονεκτική βάση λειτουργίας αποτελεί παράγοντα που οδηγεί στην ιδιωτικοποίηση την Ελλάδα. Η θέση αυτή βρήκε απολύτως σύμφωνους ποσοστό 28,9% των εκπαιδευτικών του δείγματος, ενώ ποσοστό 38,9% συμφώνησαν. Αντίθετα, διαφώνησε απολύτως το 3,4%, ενώ ποσοστό 9,7% διαφώνησε. Ποσοστό 19,1% δήλωσε πως ούτε συμφωνεί ούτε διαφωνεί

Συντελεστές της έρευνας

Γιάννης Καμαριανός Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστήμιο Πατρών
Αργύρης Κυρίδης Καθηγητής Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
Νίκος Φωτόπουλος Επίκουρος Καθηγητής Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου
Δημήτρης Χαλκιώτης Σύμβουλος Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής 

Δείτε όλη την έρευνα εδώ

(Πηγή: alfavita.gr)

Share
Κατηγορίες: ΕΙΔΗΣΟΥΛΕΣ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η σκιώδης ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης: 20% λιγότερες οι δημόσιες δαπάνες και… τριπλάσιες οι ιδιωτικές