Guardian: Αντιμέτωπη με ανθρωπιστική κρίση η Ελλάδα

«Σύμφωνα με τον Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης του ΟΗΕ, το 2008 η Ελλάδα κατετάγη 18η στον κόσμο. Κανείς στη χώρα δεν πίστευε πραγματικά ότι αυτό θα μπορούσε να αλλάξει τόσο δραματικά. Ήταν η ψεύτικη ασφάλεια που προσφέρονταν από τα θεσμικά όργανα και τους μηχανισμούς της ΕΕ. Τα κράτη μέλη έπρεπε να πληρώσουν γι΄ αυτή τη φανταστική ασφάλεια, εκπληρώνοντας απαιτητικά οικονομικά και πολιτικά κριτήρια»

«Με βάση τα κριτήρια και τα δεδομένα της ΕΕ, η Ελλάδα είναι μια χώρα σε κατάσταση σοβαρής φτώχειας. Το 2011, το 31,4% του πληθυσμού, ή 3,4 εκατομμύρια άνθρωποι, ζούσαν με εισόδημα κάτω από το 60% του εθνικού διάμεσου διαθέσιμου εισοδήματος. Την ίδια στιγμή, το 27,3% του πληθυσμού, ή 1,3 εκατομμύρια άτομα, ήταν στα όρια της φτώχειας. Δεν υπάρχουν ακόμη στοιχεία για το 2012, αν και τα πράγματα έχουν σίγουρα επιδεινωθεί.

Χρησιμοποιώντας περαιτέρω δείκτες της ΕΕ, ένα μεγάλο ποσοστό των ελληνικών νοικοκυριών ζουν σήμερα σε συνθήκες «υλικής στέρησης». Λίγο περισσότερο από το 11% στην πραγματικότητα ζει σε «ακραία υλική στέρηση», το οποίο σημαίνει ότι βρίσκεται χωρίς αρκετή θέρμανση, ηλεκτρική ενέργεια και χρησιμοποιεί είτε ένα αυτοκίνητο ή τηλέφωνο. Σημαίνει, επίσης, ότι έχει κακή διατροφή, στερείται το κρέας ή το ψάρι σε εβδομαδιαία βάση, ενώ έχει και ολική ή μερική αδυναμία να καλύψει τα έξοδα έκτακτης ανάγκης ή τις πληρωμές για ενοίκιο και λογαριασμούς.

Η αναποτελεσματικότητα των ευρωπαϊκών προγραμμάτων για την επανένταξη των ανέργων στην αγορά εργασίας και η έλλειψη εθνικών προγραμμάτων κοινωνικής προστασίας έχουν ωθήσει την Ελλάδα ακόμη περισσότερο κάτω στις διαβαθμίσεις της φτώχειας. Το ενήλικο ποσοστό ανεργίας διαμορφώθηκε στο 26,8% τον Οκτώβριο του 2012. Το επίπεδο αυτό, αν και τεράστιο σε σύγκριση με το πρόσφατο παρελθόν, ακόμη δεν δίνει την πλήρη εικόνα.

Δεν δείχνει, για παράδειγμα, την ανεργία που προκύπτει από το κλείσιμο χιλιάδων μικρών επιχειρήσεων. Στους ανέργους θα πρέπει να προστεθούν και οι φτωχοί εργαζόμενοι, δηλαδή, οι εργαζόμενοι με χαμηλούς μισθούς που δεν μπορούν να καλύψουν τις βασικές ανάγκες. Με το 13% του εργατικού δυναμικού, αντιπροσωπεύουν το μεγαλύτερο ποσοστό φτωχών εργαζομένων στην ευρωζώνη.

Υπάρχουν τρεις ακόμη ενδείξεις της ανθρωπιστικής κρίσης. Πρώτον, ο αριθμός των αστέγων έχει αυξηθεί σε πρωτοφανή επίπεδα για μια ευρωπαϊκή χώρα: ανεπίσημες εκτιμήσεις τους τοποθετούν σε 40.000. Δεύτερον, το ποσοστό των Ελλήνων που έκανε χρήση ιατρικές υπηρεσίες των ΜΚΟ σε ορισμένα αστικά κέντρα, καταγράφηκε στο 60% του συνόλου το 2012. Αυτό θα ήταν αδιανόητο ακόμη και πριν από τρία χρόνια, δεδομένου ότι οι υπηρεσίες αυτές παρέχονται συνήθως σε μετανάστες και όχι σε Έλληνες.

Τρίτον, υπήρξε εκρηκτική ανάπτυξη σε συσσίτια και γενική διανομή τροφίμων. Τα επίπεδα δεν έχουν καταγραφεί επίσημα, αλλά η Εκκλησία στην Ελλάδα διανέμει περίπου 250.000 μερίδες καθημερινά, ενώ υπάρχει άγνωστος αριθμός μερίδων που διανέμεται από τις δημοτικές αρχές και τις ΜΚΟ. Με την πρόσφατη εντολή της κυβέρνησης, οι δημοτικές μερίδες θα επεκταθούν περαιτέρω λόγω της αυξανόμενης συχνότητας λιποθυμιών των παιδιών στο σχολείο, λόγω χαμηλής πρόσληψης θερμίδων. Θα υπάρξουν επίσης ελαφριά γεύματα που θα παρέχονται στους νέους φοιτητές.

Η απόδειξη της φτώχειας, της ανισότητας και η αδυναμία στην πρόσβαση υπηρεσιών υπηρεσιών επιβεβαιώνει τις όλο και πιο απελπιστικές καταστάσεις των ανθρώπων στην πρώτη γραμμή. Η χώρα έχει γίνει ένα πεδίο ανθρωπιστικής δράσης και θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως τέτοιο. Είναι ντροπή για την ελληνική κυβέρνηση και την ΕΕ να κάνουν τα στραβά μάτια σε αυτό. Η διεθνής ανθρωπιστική κοινότητα πρέπει να απαντήσει επειγόντως».

Oλόκληρο το άρθρο εδώ

(πηγή: thepressproject.gr)

Share
This entry was posted in ΕΙΔΗΣΟΥΛΕΣ. Bookmark the permalink.