To τσίμπημα από μέλισσα ή σφήκα είναι ιδιαίτερα οδυνηρό και δημιουργούν άμεσα μία τοπική φλεγμονή, η έκταση της οποίας διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο.
Ο ερεθισμός που προκαλείται έχει να κάνει με το δηλητήριο που υπάρχει στο κεντρί τους.
Τα συνηθέστερα συμπτώματα είναι μία τοπική ερυθρότητα, πρήξιμο, έντονος πόνος και φαγούρα, κυρίως όμως τις επόμενες μέρες και όχι αμέσως μετά το τσίμπημα.
Τα τσιμπήματα της μέλισσας ή της σφήκας δεν πρέπει να μας ανησυχούν, εκτός κι αν έχουν γίνει στο στόμα ή στο λαιμό, επομένως το έντονο πρήξιμο που μπορεί να προκληθεί είναι πιθανόν να δυσκολέψει την αναπνοή του ατόμου.
Αυτά που πρέπει να κάνουμε άμεσα σε περίπτωση που τσιμπήσει εμάς ή το παιδί μας μέλισσα ή σφήκα είναι να αφαιρέσουμε το κεντρί με ένα τσιμπιδάκι των φρυδιών, ή με τα νύχια μας. Πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί καθώς αν προσπαθήσουμε να πιέσουμε την περιοχή, υπάρχει πιθανότητα να βάλουμε το κεντρί ακόμα πιο μέσα.
Εκτός από την εφαρμογή μίας τοπικής αντιισταμινικής αλοιφής καλό θα ήταν να βάλουμε πάνω στο σημείο που υπάρχει το τσίμπημα μία κρύα κομπρέσα.
Σε περίπτωση που τις επόμενες ώρες παρατηρήσουμε μεγάλη επιδείνωση, ίσως θα πρέπει να πάρουμε μία κορτιζονούχα αλοιφή και να την εφαρμόσουμε στο σημείο.
Σπάνια, υπερευαίσθητα άτομα μπορούν να παρουσιάσουν αναφυλακτική αντίδραση στο τσίμπημα σφήκας ή μέλισσας που εκδηλώνεται με σοβαρή υπόταση, έντονο ιδρώτα, δύσπνοια και μελάνιασμα.
Τα άτομα αυτά απαιτούν άμεση ιατρική βοήθεια και αν γνωρίζουν την υπερευαισθησία τους θα πρέπει να είναι εκπαιδευμένα να κάνουν μόνα τους μία ένεση αδρεναλίνης την οποία θα πρέπει να φέρουν πάντοτε μαζί τους.
(πηγή: mother.gr)
