paidevo.gr | parents

Ένα δεκάχρονο αγόρι αποφάσισε να μάθει τζούντο, παρόλο που είχε χάσει το αριστερό του χέρι σε ένα μεγάλο αυτοκινητιστικό ατύχημα.

Έτσι,  ξεκίνησε μαθήματα με έναν έμπειρο Ιάπωνα δάσκαλο του τζούντο. Το αγόρι τα πήγαινε καλά, όμως δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί μετά από τρεις μήνες εκπαίδευσης, ο δάσκαλος του είχε διδάξει μόνο μια κίνηση.

– «Δάσκαλε», είπε το αγόρι κάποια στιγμή, «πότε θα μου μάθεις περισσότερες κινήσεις;»

– «Πράγματι αυτή είναι η μόνη κίνηση που έχεις μάθει μέχρι τώρα, αλλά είναι και η μόνη κίνηση που θα σου χρειαστεί να ξέρεις.» – απάντησε ο δάσκαλος.

Το αγόρι είχε εμπιστοσύνη στο δάσκαλο του, και παρόλο που δεν κατάλαβε τι εννοούσε, συνέχισε να προπονείται εντατικά.

Αρκετούς μήνες αργότερα, ο δάσκαλος πήγε το αγόρι στο πρώτο του τουρνουά.

Ξεκίνησε εντυπωσιακά καλά στους δύο πρώτους αγώνες, νικώντας εύκολα τους αντιπάλους του. Ο τρίτος αγώνας αποδείχθηκε πιο δύσκολος, αλλά μετά από κάποιο χρονικό διάστημα ο αντίπαλός του έχασε την υπομονή του και έκανε το μοιραίο λάθος. Το αγόρι με μία επιδέξια κίνηση κατάφερε να κερδίσει τον αγώνα. Έτσι, έφτασε στον τελικό. Ακόμα και ο ίδιος είχε μένει έκπληκτος από την επιτυχία του.

Ο αντίπαλός που αντιμετώπιζε στον τελικό ήταν μεγαλύτερος, δυνατότερος και πιο έμπειρος. Το αγόρι φαινόταν να μην μπορεί να τον αντιμετωπίσει. Δεν πέρασε πολύ ώρα και ο διαιτητής ζήτησε τάιμ-άουτ εκφράζοντας την ανησυχία του ότι το αγόρι θα μπορούσε να τραυματιστεί άσχημα από τα χτυπήματα. Είχε αποφασίσει να σταματήσει τον αγώνα, όταν παρενέβη ο δάσκαλος .

– «Όχι», φώναξε ο δάσκαλος, «Αφήστε τον να συνεχίσει.»

Λίγο αργότερα, ο αγώνας συνεχίστηκε. Κάποια στιγμή, ο αντίπαλός του έκανε ένα κρίσιμο λάθος: χαλάρωσε την άμυνα του. Αμέσως το αγόρι εκμεταλλεύτηκε την αδράνεια του αντιπάλου του, και κάνοντας την κίνησή που είχε μάθει καλά,  κατάφερε να τον νικήσει και να κερδίσει το τουρνουά. Ήταν ο πρωταθλητής.

Στο δρόμο για το σπίτι, το αγόρι και ο δάσκαλος συζητούσαν και σχολίαζαν τον αγώνα. Το αγόρι βρήκε το θάρρος να ρωτήσει αυτό που στριφογύριζε  στο μυαλό του.

– «Δάσκαλε, πώς μπόρεσα να κερδίσω το τουρνουά, γνωρίζοντας μία μόνο κίνηση;»

– «Κέρδισες για δύο λόγους», απάντησε ο δάσκαλος.

– «Κατ ‘αρχάς, έχεις μάθει άριστα μία από τις πιο δύσκολες κινήσεις του τζούντο. Και δεύτερον, η μόνη γνωστή άμυνα για την εν λόγω κίνηση είναι να πιάσει ο αντίπαλος το αριστερό σου χέρι. «

(πηγή: antikleidi.com)

Ο χρόνος που περνούν τα παιδιά μπροστά στην τηλεόραση κάθε μέρα συνδέεται άμεσα με το πόσες ώρες κάνουν το ίδιο οι γονείς τους!

Όλοι οι ειδικοί συμφωνούν ότι το να βλέπουν τα παιδιά πολλές ώρες τηλεόραση μπορεί να βλάψει τόσο τη σωματική όσο και την ψυχική τους υγεία. Και όλοι οι γονείς ξέρουν ότι είναι πολύ δύσκολο να πείσεις ένα παιδί να μη δει άλλο ένα επεισόδιο της αγαπημένης του παιδικής σειράς. Μια νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση Pediatrics επισημαίνει ότι ο καλύτερος τρόπος να διδάξουμε στα παιδιά μας καλές συνήθειες σε ό,τι αφορά τη χρήση της τηλεόρασης είναι πρώτα να τις αποκτήσουμε εμείς οι ίδιοι.

Οι ερευνητές, αφού πήραν συνεντεύξεις από 1550 γονείς παιδιών ηλικίας έως 17 ετών, στη συνέχεια συνέκριναν πόσες ώρες έβλεπαν τηλεόραση οι ίδιοι και πόσες τα παιδιά τους. Φάνηκε λοιπόν πως ο χρόνος που περνούν οι γονείς μπροστά στη μικρή οθόνη επηρεάζει άμεσα το πόσο βλέπουν και τα παιδιά τους –μάλιστα η επιρροή αυτή είναι πολύ σημαντικότερη από άλλους παράγοντες, όπως ποιοι κανόνες που αφορούν την τηλεόραση ισχύουν στο σπίτι, σε ποιο χώρο είναι τοποθετημένη η τηλεοπτική συσκευή (αν, π.χ., τα παιδιά έχουν δική τους τηλεόραση στο δωμάτιό τους) ή πόσες ώρες παρακολουθεί όλη η οικογένεια μαζί κάποιο πρόγραμμα.

Μάλιστα, σύμφωνα με την ίδια έρευνα, για κάθε ώρα που βλέπει ένας γονιός τηλεόραση, τα παιδιά του βλέπουν άλλη μισή. Ο καθορισμός συγκεκριμένου χρόνου τηλεθέασης που εφαρμόζουν από πολλούς γονείς έχει αποτέλεσμα, αλλά μόνο στις ηλικίες έξι έως έντεκα ετών, καθώς οι έφηβοι τείνουν να παρακολουθούν μία ώρα περισσότερο από όσο προβλέπει η «συμφωνία» που έχουν κάνει με τους γονείς τους.

Ο χρόνος που περνάει ένα παιδί μπροστά στην οθόνη της τηλεόρασης (αλλά και του υπολογιστή) έχει συσχετιστεί με προβλήματα όπως παχυσαρκία, κακή ποιότητα ύπνου και μειωμένες σχολικές επιδόσεις. Σύμφωνα με τον Αμερικανικό Σύλλογο Παιδιάτρων τα παιδιά ηλικίας κάτω των 2 ετών δεν θα πρέπει να παρακολουθούν καθόλου τηλεόραση, ενώ τα μεγαλύτερα μπορούν να βρίσκονται μπροστά από την οθόνη το πολύ έως δύο ώρες την ημέρα.

(πηγή: in.gr)

O παγερός χειμώνας, στις Άνδεις προκάλεσε σωρεία αναπνευστικών προβλημάτων σε ενήλικες, παιδιά. Εκατόν εβδομήντα ένα μικρά παιδιά υπέκυψαν αδόκητα στο μοιραίο.

Περίπου 170 παιδιά απεβίωσαν από διάφορες πνευμονολογικές λοιμώξεις μετά την πρωτοχρονιά φέτος στο Περού, στις Άνδεις (όπου το υψόμετρο ξεπερνά άνετα τα τρεις χιλιάδες μέτρα).

Κατά τους αμέσως προηγούμενους μήνες ενέσκηψαν στα ορεινά της λατινοαμερικανικής χώρας ιδιαίτερα χαμηλές θερμοκρασίες (το θερμόμετρο έδειξε στη διάρκεια της ημέρας, τακτικά, τους μείον δέκα πέντε βαθμούς Κελσίου), ανακοίνωσε νωρίτερα σήμερα στη Λίμα το υπουργείο της Υγείας. Το ίδιο υπουργείο, εκτίμησε γύρω στις 15 χιλιάδες τα αναπνευστικά προβλήματα ειδικά στα παιδιά, που είναι ηλικίας κάτω των πέντε ετών.

Στο σύνολο του περουβιανού πληθυσμού, όμως, τα ιατρικά περιστατικά αυτής της κατηγορίας η ίδια πηγή ανέφερε πως ξεπέρασαν στο τέλος του φετινού χειμώνα και το εκατομμύριο (σ.σ.: σε σύνολο πληθυσμού χώρας τα τριάντα εκατομμύρια).

Στη Γενεύη, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας επισήμανε σχετικώς ότι, οι πνευμονολογικές παθήσεις αποτελούν τα τελευταία λίγα έτη την πρώτη αιτία παιδικής θνησιμότητας σε όλον τον πλανήτη, προσθέτοντας ότι 1,4 εκατομμύριο παιδιά χάνουν εξ αιτίας τους τη ζωή τους, κάθε ημερολογιακό έτος.

(πηγή: AΠE-MΠΕ)

Είναι 13 έως 17 ετών και μερικές φορές παραμένουν αποκλεισμένοι επί εβδομάδες στο νησί Λαμπεντούζα: με την ευκαιρία της επίσκεψης του Πάπα Φραγκίσκου, οι μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ) καταγγέλλουν την τύχη που επιφυλάσσεται στους ανήλικους μετανάστες, θύματα των κενών που υπάρχουν στους διαύλους μετανάστευσης στην Ιταλία.

Μετά την επίσκεψη αστραπή του Ποντίφικα, ο οποίος κατέκρινε την «αδιαφορία του κόσμου απέναντι στον θάνατο εκατοντάδων μεταναστών από την Αφρική που αναζητούν μια καλύτερη ζωή», οι ΜΚΟ προέταξαν την περίπτωση των ασυνόδευτων ανηλίκων τους οποίους ο Πάπας Φραγκίσκος συνάντησε.

Σύμφωνα με την οργάνωση Save The Children, σήμερα υπάρχουν 75 ανήλικοι μετανάστες, ηλικίας από 13 έως 17 ετών, στη Λαμπεντούζα, από τους οποίους 48 προέρχονται από την Ερυθραία και 22 από τη Σομαλία.

Ορισμένοι μεταξύ αυτών, με αθλητική περιβολή και καπέλο του μπέιζμπολ, συνάντησαν τον Ποντίφικα και τραγούδησαν προς τιμήν του στη διάρκεια της λειτουργίας που τελέστηκε δίπλα στα παρατημένα πλοία με τα οποία έφθασαν στις ιταλικές ακτές.

Επανειλημμένα εκατοντάδες ανήλικοι έχουν εγκλωβιστεί στο νησί λόγω έλλειψης κέντρων υποδοχής ανηλίκων, ενώ οι ενήλικες μεταφέρονται γρηγορότερα στα κέντρα μεταναστών στην ηπειρωτική χώρα.

«Η πιο αρνητική πλευρά είναι η έλλειψη εθνικού δομημένου συστήματος για την υποδοχή ασυνόδευτων αλλοδαπών ανηλίκων» καταγγέλλει η Ραφαέλα Μιλάνο, υπεύθυνη της Save The Children, μιας ΜΚΟ που παίζει σημαντικό ρόλο στην υποδοχή παιδιών στο νησί.

Σύμφωνα με την Μιλάνο, το πρόβλημα πηγάζει από την έλλειψη ενημέρωσης σε πραγματικό χρόνο της διαθεσιμότητας θέσεων στις κοινότητες υποδοχής προκειμένου να εγκατασταθούν το συντομότερο δυνατόν αυτά τα ξεριζωμένα παιδιά.

Στο νησί υπάρχουν μόλις 50 θέσεις υποδοχής για ασυνόδευτους ανήλικους και για γυναίκες με παιδιά, εγκαταστάσεις πολύ χαμηλότερες των περιστάσεων, καθώς μόνο σε μια ημέρα εκατοντάδες μετανάστες μπορεί να φθάσουν με πλοίο.
Επί του παρόντος λόγω των ευνοϊκών καιρικών συνθηκών, οι αφίξεις μεταναστών είναι συνεχείς: άλλοι 166 διασώθηκαν στη Λαμπεντούζα μόλις πριν φθάσει στο νησί ο Ποντίφικας. Από τις αρχές του έτους 4.000 αποβιβάστηκαν στο νησί -τριπλάσιος αριθμός σε σχέση με το 2012.

Η Λαμπεντούζα, έκτασης 20 τετραγωνικών χιλιομέτρων, βρίσκεται πολύ κοντά τις βορειοαφρικανές αρχές, οι οποίες απέχουν περίπου 100 χλμ. και από τη Σικελία (τουλάχιστον 200 χλμ.). Το 2011 με το κίνημα της αραβικής άνοιξης, περί τους 50.000 πρόσφυγες και μετανάστες είχαν κατακλύσει το νησί, με τις αρχές να αδυνατούν να αντιμετωπίσουν αυτό το κύμα.

Σήμερα 25 παιδιά κοιμούνται καταγής. 

Ο Βινσέντσο Σπανταφόρα, αρμόδιος που όρισε η ιταλική κυβέρνηση για τα παιδιά, αντιπαρέβαλε την επίσκεψη του Πάπα με μια «μπουνιά στο στομάχι», η οποία θα πρέπει να παρακινήσει τις αρχές να κάνουν περισσότερα για την προστασία των ανηλίκων.

«Οι ασυνόδευτοι ανήλικοι που φθάνουν στη Λαμπεντούζα πρέπει να παραμένουν όσο το δυνατόν συντομότερο διάστημα στο νησί και μετά αρμόδιοι θεσμοί να αναλαμβάνουν τη φροντίδα τους στο ιταλικό έδαφος», τόνισε.

Τα παιδιά αυτά συχνά υφίστανται τρομερή φυσική και ψυχολογική βία, όπως η 15χρονη Αμίνα από την Ερυθραία, η οποία κρατείτο φυλακισμένη στο Σινά, πριν καταφέρει να διαφύγει στην Ιταλία.

Ο 17χρονος Οσμάν, επίσης από την Ερυθραία, ξυλοκοπήθηκε άγρια σε στρατόπεδα κρατουμένων στη Λιβύη: σήμερα κουτσαίνει. «Πώς είσαι;» τον ρώτησε ο Πάπας τη Δευτέρα. «Τώρα είμαι καλά, αλλά πέρασα δύσκολες στιγμές», απάντησε.

Φέτος, 411 ασυνόδευτοι ανήλικοι έφθασαν στη Λαμπεντούζα, τριπλάσιος αριθμός σε σχέση με πέρυσι την ίδια περίοδο.
«Τα λιβυκά στρατόπεδα κράτησης αντιπροσωπεύουν γι’ αυτά τα παιδιά το χειρότερο τραύμα», δήλωσε η Βιβιάνα Βαλάστρο, συντονίστρια του προγράμματος του Save The Children στη Λαμπεντούζα.

«Εκεί δεν κάνουν διακρίσεις μεταξύ ενηλίκων και παιδιών και οι ανήλικοι υφίστανται συχνά βιαιότητες, ακόμη και βασανιστήρια, τα οποία τους σημαδεύουν».

(πηγή: nooz.gr)

Το ξύλο δεν βγήκε από τον παράδεισο!

Νέα Υόρκη

Τα παιδιά που τιμωρούνται με χρήση βίας είναι πιθανότερο να είναι παχύσαρκα και να έχουν και άλλα προβλήματα υγείας καθώς μεγαλώνουν, σύμφωνα με καναδική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο Pediatrics.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Μανιτόμπα με επικεφαλής την Δρ Τρέισι Αφιφι επαναξιολόγησαν στοιχεία που είχαν συλλέξει το 2004 και 2005 και αφορούσαν περισσότερα από 34.000 άτομα.

Οι συμμετέχοντες είχαν ερωτηθεί αν οι γονείς τους ή άλλοι ενήλικες στο σπίτι τους τιμωρούσαν, χτυπώντας τους ή ταρακουνώντας τους, όταν ήταν παιδιά. Επίσης είχαν αναφέρει τυχόν προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζαν ως ενήλικες.

Περίπου 1.300 άτομα ανέφεραν σωματική τιμωρία τουλάχιστον «μερικές φορές» χωρίς ακραία σωματική ή συναισθηματική κακοποίηση ή παραμέληση. Συγκριτικά με τα άτομα που δεν είχαν τιμωρηθεί σωματικά ως παιδιά, αυτοί ήταν πιθανότερο να αναφέρουν ότι είχαν διαγνωστεί με τουλάχιστον μια χρόνια πάθηση.

Ειδικότερα, τα άτομα αυτά είχαν 25% περισσότερες πιθανότητες να έχουν αρθρίτιδα, 28% να έχουν καρδιαγγειακό νόσημα, αν και το δεύτερο εύρημα μπορεί να αποδοθεί και στην τύχη.

Επίσης περισσότερα από τα άτομα που είχαν τιμωρηθεί σωματικά ως παιδιά ήταν παχύσαρκα, 31% έναντι 26% εκείνων χωρίς ιστορικό σωματικής κακοποίησης.

Οι ερευνητές εξηγούν ότι δεν πρόκειται να αντιμετωπίσει προβλήματα ψυχικής ή σωματικής υγείας κάθε παιδί που έχει τύχει να το χαστουκίσει ή ταρακουνήσει ο γονιός του, κάποια στιγμή. Ωστόσο, ο πόνος και η φλεγμονή από την σωματική τιμωρία, καθώς και οι ψυχολογικές και συμπεριφορικές αντιδράσεις στην σωματική τιμωρία, μπορεί να οδηγήσουν σε μακροπρόθεσμα προβλήματα, σε ορισμένα άτομα.

(πηγή: health.in.gr)