paidevo.gr

Με «χύτρα που βράζει» παρομοιάζουν ψυχολόγοι την ενέργεια των «έγκλειστων» στο σπίτι -λόγω του νέου κορονοϊού- παιδιών. Χοροπηδούν διαρκώς, τρέχουν, ακροβατούν στους καναπέδες, στριφογυρίζουν ασταμάτητα και παίζουν μπάλα, με τέρμα τα ντουλάπια της κουζίνας. Έτσι προσπαθούν να διοχετεύσουν την ενέργεια που κρύβουν μέσα τους και την οποία εκτόνωναν πριν σε διάφορες δραστηριότητες εκτός σπιτιού. Ειδικοί ψυχολόγοι, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, προσπαθούν να ερμηνεύσουν τις αντιδράσεις των μικρών «πυραύλων» και προτείνουν πρακτικές λύσεις στους γονείς.

«Στην αρχή όλα δείχνουν καλά. Λίγη ξεκούραση, χουζούρεμα, λίγο τηλεόραση παραπάνω, λίγη ακόμη ώρα για ηλεκτρονικό παιχνίδι. Οι μέρες περνάνε όμως. Και ξεκουραστήκαμε και παίξαμε όλοι μαζί και μιλήσαμε με τη γιαγιά και τον παππού σε βιντεοκλήση 40 φορές… Τώρα τι; Αρχίζουν, λοιπόν, οι μικροί μας φίλοι τα χοροπηδητά, τις φωνές, το κυνηγητό στο σπίτι, να γυρίζουν σαν σβούρες… Καταλαβαίνουμε πως οι μπαταρίες φόρτισαν 100%, η χύτρα βράζει», αναφέρει χαρακτηριστικά η ψυχολόγος Κατερίνα Σταματίκα, εξηγώντας πως όλο αυτό είναι «λογικό» καθώς τα παιδιά είναι συνηθισμένα να είναι όλη μέρα εκτός σπιτιού.

Πού θα πάει, όμως, όλη αυτή η ενέργεια που είναι, όπως λέει η κ. Σταματίκα, σαν «ατομική βόμβα»; «Τι κάνουμε εμείς οι γονείς κλεισμένοι στο διαμέρισμα ή στη μικρή μονοκατοικία; Αρκούν τα επιτραπέζια και τα παιχνίδια στο σπίτι; Σίγουρα όχι, αλλά είναι μια αρχή. Επίσης μικρές βόλτες έξω ακόμα και σε έναν πεζόδρομο ή φαρδύ πεζοδρόμιο για λίγο πατίνι ή μερικά σουτάκια (φυσικά με όλα τα μέτρα προφύλαξης), λίγο τρέξιμο, ασκήσεις στο σπίτι μαζί με τα αδέρφια ή και τους γονείς, για να εκτονώσουμε την ενέργεια μας και να μην εκραγεί η “χύτρα” που βράζει», είναι μερικά tips που, σύμφωνα με την ψυχολόγο, μπορούν να βοηθήσουν.

Οι γονείς, εκτός από την υπομονή που θα πρέπει να επιδείξουν, πρέπει να αναλάβουν και το δύσκολο έργο της δημιουργικής εκτόνωσης των παιδιών, σημειώνει η κ. Σταματίκα και προτείνει «να κάνουμε καινούριες και πρωτότυπες δραστηριότητες με τα παιδιά για να τους κεντρίζουμε το ενδιαφέρον και να τους κρατάμε σε εγρήγορση».

Υπογραμμίζει, δε, την ανάγκη να συζητούν οι γονείς με τα παιδιά γι’ αυτά που ζουν για πρώτη φορά, λόγω της Covid-19 καθώς αυτό βοηθά πολύ να νιώθουν ασφάλεια και εμπιστοσύνη. Είναι καλό, σύμφωνα με την ψυχολόγο, «να τους βοηθήσουμε να καταλάβουν τι συμβαίνει, να τους εξηγήσουμε πως δεν είναι κακό να φοβούνται ή να νιώθουν περίεργα» καθώς «το εκνευρισμένο ή αγχωμένο παιδί έχει περισσότερη ενέργεια και μάλιστα αρνητική».

Πέραν, ωστόσο, των δυσκολιών, η κ. Σταματίκα υπενθυμίζει πως «ένα παιδί γεμάτο ενέργεια έχει ενθουσιασμό, περισσότερη αποφασιστικότητα, θέλει να δοκιμάσει καινούριες εμπειρίες και κυρίως ξέρει να διεκδικεί», επισημαίνοντας πως αυτό «είναι μια καλή εξάσκηση για πετυχημένους ενήλικες».

Πιο έντονα βιώνουν τον εγκλεισμό τα παιδιά με μαθησιακά προβλήματα

Από την πλευρά της, η Ελένη Μπόντη, ειδική παιδαγωγός, επίκουρη καθηγήτρια Ιατρικής Σχολής ΑΠΘ (Α’ Πανεπιστημιακή Ψυχιατρική Κλινική ΑΠΘ, ΓΝΘ Παπαγεωργίου), μιλάει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ για το πώς επηρεάζει ο εγκλεισμός τα παιδιά που παρουσιάζουν ειδικές διαταραχές μάθησης, λόγου και διάσπασης προσοχής. «Όλες οι παραπάνω ιδιαιτερότητες είναι φυσικό να εντείνονται σε μια κατάσταση “εγκλεισμού” στο σπίτι (λόγω της πανδημίας). Τα παιδιά με προβλήματα διάσπασης προσοχής και υπερκινητικότητας είναι βέβαιο ότι θα βιώνουν τη διαφορετική αυτή συνθήκη με πολύ πιο έντονο τρόπο, ενώ πολλά από τα υπάρχοντα “συμπτώματά” τους είναι πιθανό να ενταθούν», σημειώνει.

Συστήνει στους γονείς να είναι πιο επιεικείς, να αγνοήσουν αρνητικές συμπεριφορές του παιδιού -τις εξάρσεις θυμού ή την ένταση που μπορεί να παρουσιάζουν- και να επιβραβεύουν περισσότερο τις θετικές (επιθυμητές). «Είναι γεγονός», λέει «ότι συχνά εστιάζουμε στα αρνητικά (πχ. μην κάνεις τόση φασαρία, μην τρέχεις, μη μαλώνεις με τον αδερφό σου), ενώ σπάνια επιβραβεύουμε τα θετικά (πχ. μπράβο που παίξατε τόσο όμορφα με την αδερφή σου, είμαι πολύ περήφανος/η για σένα που τακτοποίησες όλα σου τα παιχνίδια)».

Προτείνει ακόμη στους γονείς να φτιάξουν ένα καθημερινό πρόγραμμα, βασισμένο στα νέα δεδομένα, το οποίο να περιλαμβάνει τις ώρες του φαγητού, του ύπνου, των διαδικτυακών μαθημάτων, του παιχνιδιού, της τηλεόρασης ή της ενασχόλησης με τα ηλεκτρονικά παιχνίδια και το διαδίκτυο. «Με τα μικρότερα παιδιά μπορείτε να “ζωγραφίσετε” το καθημερινό πρόγραμμα σε ένα μεγάλο χαρτόνι (σχεδιάστε ρολόγια με τις ώρες και δίπλα την κάθε δραστηριότητα), ώστε να βλέπει το παιδί τη σειρά των δραστηριοτήτων και να ξέρει πού βρίσκεται ανά πάση στιγμή της ημέρας», αναφέρει.

Προτρέπει επίσης τους γονείς να περνούν ποιοτικό χρόνο με τα παιδιά, κάνοντας ευχάριστες δραστηριότητες. «Δείτε μαζί μια ωραία ταινία και μετά ζητήστε τους να ζωγραφίσουν κάτι από την ταινία που τους άρεσε. Βρείτε κουίζ και παιχνίδια λογικής από το διαδίκτυο και προσπαθήστε να τα “λύσετε” με τα παιδιά σας. Παίξτε επιτραπέζια παιχνίδια και παντομίμα. Οργανώστε απλές αθλητικές δραστηριότητες που μπορούν να γίνουν μέσα στο σπίτι ή στο μπαλκόνι. Ακούστε μουσική ή παίξτε μουσική (με διάφορα αντικείμενα) ή φτιάξτε ένα δικό σας τραγούδι. Κάντε μια γωνιά στο σπίτι, “γωνιά του θυμού”, όπου θα υπάρχει ένα μεγάλο μαξιλάρι το οποίο μπορούν να “χτυπάνε”, όταν νιώθουν θυμό, ή κάντε μια “σελίδα θυμού”, στην οποία μπορούν να μουντζουρώσουν, να γράψουν ό,τι θέλουν, να την τσαλακώσουν ή να τη σκίσουν», τονίζει -μεταξύ άλλων- η κ. Μπόντη.

Υπογραμμίζει, ωστόσο, πως σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να προσπαθήσουν να «εκμεταλλευτούν» οι γονείς τον ελεύθερο χρόνο των παιδιών για την κάλυψη μαθησιακών κενών καθώς «αυτό θα δημιουργήσει ακόμη μεγαλύτερο άγχος και εκνευρισμό στα παιδιά, αφού θα βιώσουν ακόμα πιο αρνητικά τον εγκλεισμό, σαν μια μορφή “τιμωρίας” με επιπλέον διάβασμα».

«Το σημαντικό είναι», υπογραμμίζει η κ. Μπόντη, «αυτή τη δύσκολη περίοδο, να δώσουμε προτεραιότητα στην υγεία των παιδιών μας, τόσο τη σωματική όσο και την ψυχική, αλλά και στη δική μας. Ακόμη και αν κάποιες μέρες εσείς και τα παιδιά σας, δεν θέλετε να κάνετε απολύτως τίποτα, είναι και αυτό λογικό! Μπορείτε απλώς να καθίσετε ή να ξαπλώσετε μαζί με το παιδί σας στον καναπέ του σαλονιού σας και απλά να συζητάτε μαζί του. Αγάπη, κατανόηση και υπομονή είναι οι “λέξεις- κλειδιά” σε αυτή τη δύσκολη περίοδο που όλοι διανύουμε».

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Σχεδόν οι εννέα στους δέκα ασθενείς (το 88%) με κορονοϊό, οι οποίοι διασωληνώνονται, τελικά πεθαίνουν, δείχνει έρευνα στα νοσοκομεία της Νέας Υόρκης και του Λονγκ Άιλαντ. Μόνο το 3% των διασωληνωμένων ασθενών άνω των 65 ετών επιβίωσαν, έναντι 24% (ο ένας στους τέσσερις περίπου) στην ηλικιακή ομάδα 18 έως 65 ετών.

Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό JAMA (Journal of American Medical Association), αφορούσε 5.700 ασθενείς που εισήχθησαν σε νοσοκομεία μεταξύ 1 Μαρτίου – 4 Απριλίου. Από αυτούς ήταν γνωστή η έκβαση (εξιτήριο ή θάνατος) για 2.634 άτομα, εκ των οποίων το 14% εισήχθησαν σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) και το 12% χρειάστηκαν διασωλήνωση. Το ποσοστό θανάτου ήταν 21% μεταξύ των 2.634 ασθενών, αλλά αυξανόταν στο 88% για όσους είχαν διασωληνωθεί, σύμφωνα με ανακοίνωση του συστήματος υγείας Northwell Health, του μεγαλύτερου στη Νέα Υόρκη, και του Ινστιτούτου Ιατρικών Ερευνών Feinstein.

Στη διασωλήνωση ο ασθενής ναρκώνεται και συνδέεται με μηχανικό αναπνευστήρα, ο οποίος ωθεί αέρα στους πνεύμονες του, όταν ο άρρωστος δεν μπορεί μόνος του να αναπνεύσει. Λόγω των πιθανών επιπλοκών, ορισμένες Μονάδες Εντατικής Θεραπείας έχουν αρχίσει να καθυστερούν όσο μπορούν τη διασωλήνωση των ασθενών με Covid-19, δήλωσε ο πνευμονολόγος δρ Ουντίτ Τσάντα του Νοσοκομείου του Όρους Σινά στη Νέα Υόρκη.

Όπως είπε, “υπήρχε στην αρχή της κρίσης μια τάση να διασωληνώνονται νωρίς οι ασθενείς, επειδή η κατάσταση τους επιδεινωνόταν πολύ γρήγορα. Όμως αυτό είναι κάτι που οι περισσότεροι από εμάς αποφεύγουμε πια να κάνουμε. Αφήνουμε τους ασθενείς να υπομείνουν λίγη παραπάνω υποξία (έλλειψη οξυγόνου). Τους δίνουμε μετά περισσότερο οξυγόνο. Δεν τους διασωληνώνουμε έως ότου έχουν πραγματικά αναπνευστική δυσχέρεια, όταν πια αυτό είναι η μοναδική επιλογή”.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, άσχετα με την ασθένεια, περίπου το 40% έως 50% των διασωληνωμένων ασθενών τελικά πεθαίνουν. Μεταξύ άλλων, η διασωλήνωση εξασθενεί το διάφραγμα και τους μυς που επιτρέπουν στον ίδιο τον ασθενή να αναπνεύσει, μπορεί να προκαλέσει βλάβη στους πνεύμονες αν για παράδειγμα το μηχάνημα διοχετεύει παραπάνω αέρα από όσο μπορούν να αντέξουν οι πνεύμονες, μπορεί να προκαλέσει δευτερογενή μικροβιακή λοίμωξη ή να έχει ψυχολογικές επιπλοκές (διαταραχή μετατραυματικού στρες, κατάθλιψη κ.α.). Όσο περισσότερο μένει διασωληνωμένος ένας ασθενής, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος παρενεργειών.

Η μελέτη βρήκε επίσης ότι η υπέρταση (57%), η παχυσαρκία (41%) και ο διαβήτης (34%) ήσαν τα πιο συνηθισμένα χρόνια προβλήματα υγείας στους διασωληνωμένους ασθενείς Covid-19, οι οποίοι είχαν μέση ηλικία 63 ετών, με τη θνητότητα να είναι μεγαλύτερη μεταξύ των ανδρών ασθενών από ό,τι των γυναικών. Οι διαβητικοί ήταν αυτοί με τη μεγαλύτερη πιθανότητα να χρειαστούν μηχανική υποστήριξη αναπνοής και θεραπεία σε ΜΕΘ.

(Πηγή: enikos.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Μειωμένες πτήσεις έως και 90% δείχνουν στοιχεία του Eurocontrol – Δείτε το animation

Τις τεράστιες επιπτώσεις του lockdown λόγω κορονοϊού στις αερομεταφορές αποτυπώνει animation διεθνών οργανισμών αερομεταφορών με τον ουρανό της Ευρώπης.

Σύμφωνα με την υπηρεσία Eurocontrol, τα μεγαλύτερα αεροδρόμια της Ευρώπης είχαν έως και 90% λιγότερες πτήσεις σε σχέση με τον Απρίλιο του 2019, στο πλαίσιο των περιοριστικών μέτρων για την αποτροπή εξάπλωσης του κορονοϊού.

Σύμφωνα με ανακοίνωση που εξέδωσε η Διεθνής Ένωση Αερομεταφορών (IATA), τα εγχώρια αεροπορικά ταξίδια έχουν μειωθεί κατά 70% σε όλο τον κόσμο.

Χαρακτηριστική είναι και η εικόνα πάνω από την Ελλάδα.

Οι διαφορές σε όλη την Ευρώπη και ιδιαίτερα στις πόλεις με τα αεροδρόμια με την πολύ μεγάλη επιβατική κίνηση αποτυπώνονται πολύ ξεκάθαρα στο βίντεο.

(Πηγή: newsbeast.gr)

Τα υψηλά επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης μπορεί να είναι «ένας από τους σημαντικότερους συντελεστές» στους θανάτους από τον Covid-19, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Η ανάλυση δείχνει ότι από τους θανάτους λόγω κορονοϊού σε 66 περιοχές στην Ιταλία, την Ισπανία, τη Γαλλία και τη Γερμανία, το 78% από αυτούς σημειώθηκε σε πέντε μόνο περιοχές και αυτές ήταν οι πιο μολυσμένες.

Η έρευνα εξέτασε τα επίπεδα του διοξειδίου του αζώτου, ενός ρύπου που παράγεται κυρίως από πετρελαιοκίνητα οχήματα, και τις καιρικές συνθήκες που μπορούν να αποτρέψουν τη διασπορά του μολυσμένου αέρα από μια πόλη.

Πολλές μελέτες έχουν συνδέσει την έκθεση στο διοξείδιο του αζώτου με βλάβες στην υγεία και ιδιαίτερα με πνευμονικές παθήσεις, οι οποίες θα μπορούσαν να κάνουν τους ανθρώπους πιο επιρρεπείς εάν προσβληθούν από τον Covid-19.

«Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η μακροχρόνια έκθεση σε αυτόν τον ρύπο μπορεί να είναι ένας από τους σημαντικότερους συντελεστές θνησιμότητας του Covid-19 σε αυτές τις περιοχές και ίσως σε ολόκληρο τον κόσμο », δήλωσε ο Yaron Ogen από το Πανεπιστήμιο Martin Luther Halle-Wittenberg της Γερμανίας, που πραγματοποίησε την έρευνα.

Η ανάλυση μπορεί να δείξει μόνο μια ισχυρή συσχέτιση, όχι μια αιτιώδη σχέση. «Είναι απαραίτητο να εξεταστεί αν η παρουσία μιας αρχικής φλεγμονώδους κατάστασης σχετίζεται με την απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος στον κορονοϊό», δήλωσε ο Ogen.

Μια άλλη μελέτη, που δημοσιεύθηκε στις 7 Απριλίου, εξέτασε τη μόλυνση των λεπτών σωματιδίων στις ΗΠΑ και διαπίστωσε ότι ακόμη και μικρές αυξήσεις στα επίπεδα τα χρόνια πριν από την πανδημία συνδέονταν με πολύ υψηλότερα ποσοστά θανάτου λόγω Covid-19.

Μια άλλη πρόσφατη ανάλυση σημείωσε ότι τα υψηλά ποσοστά θανάτου που παρατηρήθηκαν στη βόρεια Ιταλία συσχετίστηκαν με τα υψηλότερα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης.

Η νέα αυτή έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Science of the Total Environment, συνέκρινε τα επίπεδα διοξειδίου του αζώτου τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο σε 66 διοικητικές περιοχές με τους θανάτους Covid-19 που είχαν καταγραφεί έως τις 19 Μαρτίου. Ο Ogen αξιολόγησε επίσης τις ατμοσφαιρικές συνθήκες για να δει πού παγιδεύεται η ρύπανση στις περιοχές.

Διαπίστωσε ότι το 78% των 4.443 θανάτων ήταν σε τέσσερις περιοχές στη βόρεια Ιταλία και μία γύρω από τη Μαδρίτη στην Ισπανία. Αυτές οι πέντε περιοχές είχαν τον χειρότερο συνδυασμό των επιπέδων διοξειδίου του αζώτου και των συνθηκών ροής του αέρα που εμπόδισαν τη διασπορά της ατμοσφαιρικής ρύπανσης.

Ο Ogen σημείωσε ότι η κοιλάδα Πο στην Ιταλία και η Μαδρίτη περιβάλλονται από βουνά, γεγονός που βοηθά στην παγίδευση της ρύπανσης, όπως και η επαρχία Χουμπέι στην Κίνα, όπου ξεκίνησε η πανδημία. «Ωστόσο, η έρευνά μου είναι μόνο μια αρχική ένδειξη ότι μπορεί να υπάρχει συσχέτιση μεταξύ του επιπέδου της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, της κίνησης του αέρα και της σοβαρότητας της πορείας των ξεσπασμάτων του κορονοϊού», είπε.

(Πηγή: efsyn.gr με πληροφορίες από Guardian)

ASSOCIATED PRESS

Η πανδημία του κορονοϊού κινδυνεύει να επιδεινώσει το 2020 την κατάσταση πολλών πληθυσμών που βρίσκονται στα πρόθυρα λιμού, ο αριθμός των οποίων σημείωσε αύξηση ήδη το 2019, προειδοποιεί ο ΟΗΕ με έκθεσή του.

Περίπου 135 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο, σε 55 διαφορετικές χώρες που πλήττονται από συγκρούσεις και από τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, βρίσκονταν σε κατάσταση «οξείας διατροφικής ανασφάλειας» το 2019, επισημαίνεται στην παγκόσμια έκθεση διατροφικών κρίσεων του 2020, η οποία δημοσιεύθηκε σήμερα από διάφορες υπηρεσίες του ΟΗΕ.

Πρόκειται για τον μεγαλύτερο αριθμό που έχει καταγραφεί τα τέσσερα χρόνια που πραγματοποιείται η έρευνα, η οποία παρουσιάστηκε στο Συμβούλιο Ασφαλείας και πραγματοποιήθηκε από το Παγκόσμιο Διατροφικό Πρόγραμμα (PAM) και τον Διεθνή Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας (FAO).

To 2019 η Αφρική παρέμεινε η χώρα που πλήρωσε το μεγαλύτερο τίμημα, με 73 εκατομμύρια ανθρώπους να πλήττονται, σχεδόν τους μισούς παγκοσμίως. Μεταξύ των χωρών που πλήττονται ιδιαίτερα είναι το Νότιο Σουδάν, η Υεμένη και το Αφγανιστάν.

«Οι συγκρούσεις ήταν πάντα η βασική αιτία των διατροφικών κρίσεων το 2019, όμως οι ακραίες κλιματικές συνθήκες και τα οικονομικά σοκ γίνονται ολοένα και πιο σημαντικά», αναφέρει η έκθεση που προειδοποιεί για τις αρνητικές επιπτώσεις της επιδημίας του κορονοϊού.

Εξαιτίας των οικονομικών επιπτώσεων της πανδημίας η κατάσταση μπορεί να επιδεινωθεί γρήγορα στις 55 χώρες που πλήττονται περισσότερο από τη διατροφική κρίση, καθώς έχουν περιορισμένες, δηλαδή καθόλου, δυνατότητες να αντιμετωπίσουν τις υγειονομικές και τις οικονομικές συνέπειες”.

265 εκατομμύρια

Ο αριθμός των ανθρώπων που θα αντιμετωπίσουν οξεία διατροφική ανασφάλεια ενδέχεται να διπλασιαστεί φέτος και να φτάσει τα 265 εκατομμύρια εξαιτίας των οικονομικών επιπτώσεων της covid-19, προειδοποίησε το PAM.

Οι επιπτώσεις από την απώλεια τουριστικών εσόδων, η μείωση των εμβασμάτων και άλλοι περιορισμοί που συνδέονται με την πανδημία ενδέχεται να φέρουν 130 εκατομμύρια ανθρώπους στα πρόθυρα του λιμού φέτος.

«Η covid-19 ενδέχεται να αποδειχθεί καταστροφική για εκατομμύρια ανθρώπους που κρέμονται από μία κλωστή», τόνισε ο Αρίφ Χουσάιν επικεφαλής οικονομολόγος και διευθυντής έρευνας στο PAM.

(Πηγή: huffingtonpost.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ, AFP, Reuters)

Τουλάχιστον ένα θύμα της πανδημίας του κορονοϊού δεν θα το κλάψει κανείς.

Η γρίπη, που κάθε χρόνο σκοτώνει χιλιάδες ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, εξαφανίστηκε σχεδόν στην Ευρώπη τον περασμένο μήνα, καθώς το lockdown λόγω του κορονοϊού επιβράδυνε τη μετάδοσή της, σύμφωνα με στοιχεία της ΕΕ και επιστήμονες.

Η έξαρση της χειμωνιάτικης γρίπης του βόρειου ημισφαιρίου διαρκεί συνήθως από τον Οκτώβριο μέχρι τα μέλη Μαΐου και μερικές φορές αφαιρεί ζωές στην κλίμακα της COVID-19, παρά την ύπαρξη ενός εμβολίου.

Η γρίπη σκότωσε 152.000 ανθρώπους στην Ευρώπη τον χειμώνα του 2017-18. Μέχρι τώρα η COVID-19 θέρισε σχεδόν 100.000 ζωές σε όλη την ήπειρο, αν και σε μια μικρότερη χρονική περίοδο.

«Η εποχιακή γρίπη τελείωσε πιο γρήγορα απ’ ό,τι συνήθως φέτος και αυτό είναι πιθανό να οφείλεται στα μέτρα που ελήφθησαν για τον SARS-CoV-2, όπως η κοινωνική αποστασιοποίηση και η μάσκα», δήλωσε στο πρακτορείο Ρόιτερ ο Χόλγκερ Ραμπενάου, ιολόγος στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Φρανκφούρτης, χρησιμοποιώντας την επιστημονική ονομασία του νέου κορονοϊού.

Παρότι ευπρόσδεκτη, η έλλειψη περιστατικών μπορεί να επιβραδύνει την πρόοδο προς ένα εμβόλιο για τη γρίπη της επόμενης σεζόν.

Τα εργαστήρια έχουν πλημμυρίσει με COVID-19 και είχαν λιγότερα δείγματα για τη γρίπη στη διάθεσή τους, κάτι που σημαίνει ότι «μπορεί να μην έχουν την πλήρη εικόνα του ιού που κυκλοφορεί στο τελευταίο τμήμα της σεζόν», δήλωσε ο Πάσι Πεντίνεν, υψηλόβαθμος ειδικός στη γρίπη στο Πανεπιστημιακό Κέντρο για την Πρόληψη και τον Έλεγχο των Ασθενειών (ECDC).

Λιγότερα δεδομένα και καθυστερήσεις στην επεξεργασία πληροφοριών μπορεί να επηρεάσουν την ποιότητα του εμβολίου για τη χειμωνιάτικη γρίπη του 2021 στο νότιο ημισφαίριο, η σύνθεση του οποίου αποφασίζεται συνήθως τον Σεπτέμβριο στη βάση δειγμάτων που συλλέγονται στις αρχές του έτους.

«Μπορεί να είναι ένα πρόβλημα», δήλωσε ο Πεντίνεν στο Ρόιτερ, καθώς λιγότερες πληροφορίες για τις πιθανές μεταλλάξεις του φετινού ιού μειώνουν τις πιθανότητες να παρασκευαστεί το πλέον αποτελεσματικό εμβόλιο για στελέχη που αναμένεται να επικρατήσουν το επόμενο έτος.

Το πρόβλημα δεν είναι πιθανό να επηρεάσει το εμβόλιο του ερχόμενου χειμώνα για το βόρειο ημισφαίριο επειδή η σύνθεσή του αποφασίστηκε τον Φεβρουάριο, είπε ο Πεντίνεν.

Οι αποφάσεις για τη σύνθεση των εμβολίων λαμβάνονται πολύ νωρίς επειδή χρειάζονται πολλοί μήνες για να παρασκευαστούν τα εκατομμύρια εμβόλια που απαιτούνται κάθε χρόνο.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Συντάκτης: Σοφία Παπαδοπούλου

Η αλληλεγγύη που πρέπει να δείξουμε ο ένας στον άλλον είναι «το μεγαλύτερο δίδαγμα της πανδημίας», τονίζει η πρόεδρος του ελληνικού τμήματος των Γιατρών Χωρίς Σύνορα (ΓΧΣ) Μαριάνθη Παπαγιάννη, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ για την Covid-19, που τόσο βίαια εισέβαλε στις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων ανά τον πλανήτη και άλλαξε άρδην την καθημερινότητα όλων.

«Εφόσον ζούμε σε έναν κόσμο που ολοένα και περισσότερο συνδεόμαστε μεταξύ μας και οι άνθρωποι δεν βρισκόμαστε απομονωμένοι ο καθένας στη μικρή του νησίδα, γίνεται όλο και πιο σημαντικό το να δείχνουμε έμπρακτα ότι μοιραζόμαστε αυτό τον κόσμο», τονίζει η κ. Παπαγιάννη, επισημαίνοντας πως ιδιαίτερα στις παρούσες συνθήκες «οφείλουμε να εξασφαλίσουμε ένα μίνιμουμ φροντίδας υγείας για όλους τους κατοίκους αυτού του πλανήτη».

Σ’ αυτή ακριβώς την πρόκληση, της εξασφάλισης φροντίδας υγείας για όλους, έρχονται να «απαντήσουν» με τις δράσεις τους, εν μέσω πανδημίας, οι ΓΧΣ αξιοποιώντας τη μεγάλη εμπειρία και εξειδίκευση στην καταπολέμηση επιδημιών σε διεθνές επίπεδο. «Οι ομάδες μας έχουν ανταποκριθεί και στο παρελθόν σε τέτοιες επείγουσες καταστάσεις με αποτελεσματικότητα, με έμπειρο προσωπικό, τεχνογνωσία και τις απαραίτητες προμήθειες που μπορούμε να εξασφαλίσουμε. H πανδημία είναι μια πρωτοφανής κατάσταση, καθώς έχουμε συνηθίσει σε επιδημίες τοπικά περιορισμένες ή που αφορούν κάποιες χώρες, όπως η πρόσφατη επιδημία του Έμπολα στην Αφρική. Επομένως, τώρα, σ’ αυτή την πρωτόγνωρη πραγματικότητα, έχουμε καταφέρει να αναπτύξουμε, χάρη στην πολύτιμη εμπειρία μας, παρέμβαση σε περισσότερες από 50 χώρες και στις πέντε ηπείρους», εξηγεί η πρόεδρος των ΓΧΣ στην Ελλάδα.

Ειδικότερα για την Ελλάδα, τονίζει πως οι ΓΧΣ, στρέφουν την προσοχή τους στους πιο ευάλωτους πληθυσμούς, όπως στους αιτούντες άσυλο, πρόσφυγες και μετανάστες στα Κέντρα Υποδοχής και Ταυτοποίησης (ΚΥΤ) και στις περιοχές γύρω από αυτά, σε μονάδες φροντίδας ηλικιωμένων, σε άστεγους και άλλες ευάλωτες ομάδες. «Αυτοί οι άνθρωποι πρέπει τώρα να έχουν τη μεγαλύτερη προσοχή μας και σε αυτούς πρέπει να δείξουμε ακόμα μεγαλύτερη αλληλεγγύη», επισημαίνει.

Πρωτοφανής παγκόσμια κινητοποίηση

Η κινητοποίηση απέναντι στην πανδημία δεν είναι πρωτοφανής μόνο για τους ΓΧΣ, που καλούνται με τις δράσεις τους να υποστηρίξουν προηγμένα συστήματα υγείας στην Ευρώπη αλλά και παραδοσιακά αδύναμα (στην Αφρική και σε εμπόλεμες ζώνες), υπερνικώντας προκλήσεις, όπως αυτή των ταξιδιωτικών περιορισμών, αλλά και συνολικά για τα εθνικά συστήματα υγείας και τον ίδιο τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.

«Είναι μία συνολικά δύσκολη και χωρίς προηγούμενο κατάσταση. Στους ΓΧΣ, από τη μία προσπαθούμε να διατηρήσουμε και τα υπόλοιπα προγράμματά μας, τα οποία αφορούν λοιμώδη νοσήματα ή ασθένειες που πιθανόν τα εθνικά συστήματα υγείας στις περισσότερες αναπτυσσόμενες χώρες να μην έχουν τη δυνατότητα να αντιμετωπίσουν, ενώ ταυτόχρονα προετοιμαζόμαστε για την επιδημία σ’ αυτές τις περιοχές. Παράλληλα, αναπτύσσουμε δράση στην Ισπανία, την Ιταλία, τη Γαλλία, την Ελλάδα, το Βέλγιο, την Ελβετία, υποστηρίζοντας πιο προηγμένα συστήματα υγείας και απευθυνόμενοι πάντα στους πιο ευάλωτους και αποκλεισμένους πληθυσμούς», αναφέρει η κ. Παπαγιάννη.

Όπως λέει, σε ανεπτυγμένα συστήματα υγείας, όπως της Ελλάδας, της Ισπανίας ή της Ιταλίας, «υπάρχει ένας πολύ καλός συντονισμός και συνεργασία με τα υπουργεία υγείας και το εθνικό σύστημα, και υποστηρίζουμε συνήθως πληθυσμούς που είτε δεν έχουν καλή πρόσβαση στο σύστημα υγείας, είτε για κάποιους λόγους το σύστημα υγείας έχει ζητήσει περαιτέρω υποστήριξη σε έναν συγκεκριμένο πληθυσμό (πρόσφυγες, άστεγοι ηλικιωμένοι κ.ά)».

Σε άλλες χώρες, ωστόσο, οι ΓΧΣ υποστηρίζουν την οργάνωση και δημιουργία πρωτοκόλλων από το εθνικό σύστημα υγείας και παρέχουν εξοπλισμό, στολές, μάσκες, υγειονομικό εξοπλισμό κ.λπ. «Υπάρχουν χώρες, όπως το Αφγανιστάν, το οποίο έχει 12 αναπνευστήρες συνολικά για όλη τη χώρα, με πληθυσμό πολύ μεγαλύτερο απ’ αυτόν της Ελλάδας, αν και πολύ νεότερο, δηλαδή είναι επιδημιολογικά διαφορετικά τα χαρακτηριστικά», εξηγεί η πρόεδρος του ελληνικού τμήματος των ΓΧΣ.
Εκεί που οι προκλήσεις είναι ακόμα μεγαλύτερες, όπως είναι φυσικό, είναι στις εμπόλεμες ζώνες «διότι εκτός από την επισφάλεια που δημιουργεί στον πληθυσμό ο πόλεμος προστίθεται σ’ αυτό μία επιδημία», για την οποία προετοιμάζονται ωστόσο κατάλληλα οι ΓΧΣ ώστε να φροντίσουν τυχόν νοσούντες.

Δικαιολογημένος ο φόβος, απαραίτητα τα μέτρα

Ο φόβος που έχει διαπεράσει τη «ραχοκοκαλιά» των κοινωνιών ανά την υφήλιο με αφορμή τον νέο κορονοϊό είναι, όπως λέει η κ. Παπαγιάννη, δικαιολογημένος και τα μέτρα που έχουν ληφθεί από διάφορες κυβερνήσεις στον πλανήτη για την αποτροπή διασποράς του ιού απαραίτητα και θα πρέπει να συνδυαστούν «με περισσότερα τεστ».
«Ο φόβος είναι μία αρχετυπική αντίδραση στα λοιμώδη νοσήματα και στις επιδημίες. Ιστορικά, το ξέρουμε από την πανούκλα στον Μεσαίωνα ήδη ή από καταστάσεις, όπως ο Έμπολα. Νομίζω ότι οι άνθρωποι δίκαια φοβούνται και δεν είναι που φοβούνται μόνο για τη ζωή τους αλλά και για την επόμενη μέρα. Εγώ τουλάχιστον βλέπω στον νέο κορονοϊό και μια κλήση αφύπνισης για όλους μας, που ελπίζουμε όχι μόνο να επιβιώσουμε από τον κορονοϊό αλλά και να επιβιώσουμε σε έναν κόσμο που αξίζει να ζει κανείς, σ’ έναν κόσμο αλληλεγγύης», υπογραμμίζει.
Ειδικότερα για τα μέτρα που έχουν ληφθεί, επισημαίνει πως απ’ ό,τι φαίνεται, η φυσική αποστασιοποίηση (physical distancing) «είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος έτσι ώστε να περιοριστεί η μετάδοση του ιού μέχρι να βρεθούν θεραπείες και εμβόλια, δίνοντας τον χρόνο στα συστήματα υγείας να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν τα περιστατικά Covid-19 μ’ έναν τρόπο, χωρίς να κατακλυστούν απ’ αυτά».
Σημειώνει, ωστόσο, ότι τα μέτρα αν και απευθύνονται σε όλους δεν μπορούν να εφαρμοστούν απ’ όλους και παντού, όπως π.χ. από κάποιες ευάλωτες ομάδες, ενώ ακόμα και η τηλεργασία δεν είναι εφικτή για το σύνολο του γενικού πληθυσμού, όπως και δεν είναι δεδομένη η πρόσβαση σε σαπούνι και νερό για όλους τους ανθρώπους στη γη.
«Τα μέτρα είναι απαραίτητα, πρέπει όμως να συνδυαστούν με αυτό που ο ΠΟΥ καλεί όλες τις χώρες να κάνουν, δηλαδή τεστ, περισσότερα τεστ και απομόνωση των περιστατικών», αναφέρει χαρακτηριστικά η κ. Παπαγιάννη.

«Είναι σαν να βρίσκομαι σε αποστολή στην ίδια μου τη χώρα»

Ειδική παθολόγος, επικουρική ιατρός στην Α’ Προπαιδευτική Παθολογική Κλινική του ΠΓΝΘ ΑΧΕΠΑ, ένα από τα νοσοκομεία αναφοράς της χώρας για τον νέο κορονοϊό, η κ. Παπαγιάννη νιώθει, όπως λέει, «σαν να είμαι και τώρα σε αποστολή στην ίδια μου τη χώρα, αντιμετωπίζοντας την επιδημία».
«Είναι μια πρωτόγνωρη εμπειρία για όλους μας και νομίζω ότι νιώθουμε συλλογικά την ευαλωτότητα του να είναι κανείς γιατρός σε μία επιδημία και πόσο εύκολα ο γιατρός μπορεί να μετατραπεί σε ασθενή. Αυτό είναι κάτι που οι επιδημίες πάντα υπενθυμίζουν σ’ εμάς, τους υγειονομικούς. Βλέπουμε πόσο σημαντική είναι η ευθύνη μας σε μια τέτοια κατάσταση», τονίζει.

Η πρώτη της αποστολή ήταν το 2010, στα τότε κέντρα κράτησης μεταναστών στον Έβρο. «Ήταν μία εμπειρία αφύπνισης για μένα. Κατάλαβα με πόσα πολλά προνόμια έχω γεννηθεί και πόσο τυχαίο ήταν αυτό», θυμάται, ενώ με τη συμμετοχή της για 7 μήνες σε πρόγραμμα υποσιτισμού για παιδιά κάτω των πέντε ετών, στην Ινδία, συνειδητοποίησε πόσο σημαντική είναι να έχουν μια δεύτερη ευκαιρία οι άνθρωποι για ζωή, όπως συμβαίνει και με όλους όσοι βγαίνουν νικητές από τη μάχη με την Covid-19.

«Στην Ινδία, για άλλη μια φορά συνειδητοποίησα πόσο πολύ μοιραζόμαστε αυτό τον κόσμο, πόσο σημαντικό είναι να είμαστε εκεί και να δίνουμε μια ευκαιρία σ’ ένα παιδί να επιβιώσει από αυτή την κατάσταση. Μετά, βέβαια, ξαναπηγαίνει στην ίδια φτώχεια που άφησε πριν, αλλά είναι πάρα πολύ σημαντικό να δίνεις στους ανθρώπους μια δεύτερη ευκαιρία. Το ίδιο βλέπω να γίνεται και στην επιδημία στην Ευρώπη, δίνουμε στους ανθρώπους μία δεύτερη ευκαιρία», αναφέρει χαρακτηριστικά η πρόεδρος του ελληνικού τμήματος των ΓΧΣ.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Ο κόσμος δεν θα είναι ίδιος. Πώς όμως θα είναι; Ποιες θα είναι οι επιδράσεις στον άνθρωπο και την κοινωνία, πέρα από την οικονομία και την πολιτική, αυτού του «αόρατου» ιού; Αυτό είναι ακόμη άγνωστο και ως τέτοιο προκαλεί ανάμεικτα συναισθήματα.

Το ΑΠΕ-ΜΠΕ απευθύνθηκε στον αναπληρωτή καθηγητή του Τμήματος Ψυχολογίας του ΕΚΠΑ Βασίλη Παυλόπουλο, για να φωτίσει στο μέτρο του δυνατού τη θολή μετακορονοϊκή εικόνα του κόσμου στο επίπεδο των κοινωνικών σχέσεων.

«Θα ήταν ουτοπικό να περιμένουμε ότι οι κοινωνικές συμπεριφορές των ανθρώπων δεν θα αλλάξουν, έπειτα από ένα παγκόσμιας εμβέλειας τραυματικό γεγονός», τονίζει. «Θεμελιώδεις κανόνες υγιεινής, όπως το πλύσιμο των χεριών, καθιερώθηκαν σε συνθήκες υγειονομικής κρίσης. Δημοφιλή κοινωνικά σενάρια, όπως η χειραψία και το φιλί, δηλώνουν υψηλό βαθμό εμπιστοσύνης ότι οι άνθρωποι μπορούν να μοιραστούν τα μικρόβιά τους, γι’ αυτό υποχώρησαν σε προηγούμενες επιδημίες. Ίσως αυτό συμβεί ξανά. Επειδή όμως πρόκειται για ισχυρούς οικουμενικούς συμβολισμούς συναισθημάτων (π.χ. αγάπη) και ιδανικών (π.χ. ειρήνη), είναι θέμα χρόνου να κυριαρχήσουν ξανά…»

Το αίσθημα απειλής ωθεί τις κοινωνίες στην εσωστρέφεια

Για το αν η παγκόσμια κοινότητα θα προετοιμαστεί να έχει κοινές δράσεις και απαντήσεις σε ανάλογα φαινόμενα που ίσως την πλήξουν ξανά στο μέλλον, o κ. Παυλόπουλος, τονίζει ότι «τα κοινά προβλήματα δεν συνεπάγονται απαραίτητα κοινή διαχείριση. Η μέχρι τώρα εμπειρία δείχνει ότι το αίσθημα απειλής ωθεί τις κοινωνίες στην εσωστρέφεια. Διαπιστώνουμε ότι στην πανδημία του COVID-19 οι ηγέτες των ισχυρών κρατών έχουν δείξει ελάχιστο ενδιαφέρον για συνεργασία, ενώ ο ρόλος των διεθνών οργανισμών είναι περίπου συμβολικός. Εξάλλου, το κοινωνικο-δημογραφικό προφίλ των θυμάτων δείχνει εμφατικά ότι η απειλή της ασθένειας μπορεί να είναι παγκόσμια, αλλά η θεραπεία της έχει “ταξικό” πρόσημο. Εκτός από τους ηλικιωμένους και τους ανοσοκατεσταλμένους, οι ευάλωτες ομάδες περιλαμβάνουν φτωχούς, μειονότητες και άτομα με περιορισμένη πρόσβαση σε πόρους και φτωχές συνθήκες υγιεινής»

Η πανδημία δεν θα μας κάνει απαραίτητα καλύτερους ανθρώπους  

Ο κ. Παυλόπουλος εκτιμά ότι «η πανδημία δεν θα μας κάνει απαραίτητα καλύτερους ανθρώπους. Η ιστορία διδάσκει ότι δεν υπάρχει τέτοιου είδους συλλογική μάθηση. Με άλλα λόγια, η αντίληψη περί γραμμικής εξέλιξης του πολιτισμού είναι μία πλάνη. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι θα γίνουμε οπωσδήποτε χειρότεροι!». Κατά την άποψή του, «το διακύβευμα μετά την κρίση δεν είναι στα “μικρά” πράγματα, αλλά στα “μεγάλα”: Θα κάνουμε κάτι για τις απίστευτες ανισότητες που δημιούργησε ο παγκόσμιος καπιταλισμός ή θα αφήσουμε ξανά τις ευάλωτες ομάδες να πληρώσουν το τίμημα; Θα διεκδικήσουμε πίσω τα δικαιώματα που εκχωρήσαμε πρόθυμα στο όνομα της ασφάλειας και της προστασίας ή θα δεχτούμε να εξουσιάζουν τις ζωές μας 2-3 πολυεθνικές;».

Πώς θα αντιδράσουμε μόλις αρθούν τα μέτρα

«Φαντάζομαι ότι την αρχική άρνηση και το επακόλουθο σοκ του εγκλεισμού θα ακολουθήσει η ανακούφιση, η εκδραμάτιση του καταπιεσμένου συναισθήματος, η προσπάθεια για λήθη και επιστροφή σε μια “κανονικότητα” που δεν θα είναι βέβαια ίδια επειδή εμείς δεν θα είμαστε ίδιοι. Σε ατομικό επίπεδο, έχει σημασία αν κανείς υπέστη πλήγματα από την πανδημία, π.χ. αν νόσησε ή αν έχασε κάποιο αγαπημένο πρόσωπο. “Ομολογώ πως υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο να πεινάω εγώ ο ίδιος και στο να ζω σε τόπο όπου ο κόσμος πεινάει” σημειώνει ο Μπρεχτ. Για να καταλήξει ωστόσο: “…στο κάτω-κάτω για τους άλλους δεν έχει τόση σημασία αν εγώ πεινάω, έχει όμως μεγάλη σημασία ότι είμαι εναντίον της πείνας”. Αυτό το πρότυπο της κοινωνικής αλληλεγγύης θα είναι το στοίχημα των κοινωνιών στη μετα-COVID-19 εποχή. Εξάλλου, όπως διαπιστώνουν οι κοινωνικοί ανθρωπολόγοι, είναι η φροντίδα -όχι η τεχνολογία, η θρησκεία ή οτιδήποτε άλλο- το πιο πρώιμο ίχνος του ανθρώπινου πολιτισμού».

Τι θα μας μείνει

«Το βραχυπρόθεσμο αποτύπωμα θα είναι σίγουρα αυτό του τραύματος. Οι επιπτώσεις από την παρατεταμένη έκθεση στο στρες δεν φαίνονται τόσο στην κρίσιμη περίοδο που ο οργανισμός επιστρατεύει το σύνολο των δυνάμεών του για να ανταπεξέλθει, όσο αφού υποχωρήσει ο πιεστικός παράγοντας. Ψυχοσωματικά συμπτώματα, διαταραχές συναισθήματος, κατάχρηση ουσιών, αλλά και διάφορες μορφές κακοποίησης φοβάμαι ότι θα αυξηθούν. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να υπάρξει σοβαρή ενίσχυση των δομών ψυχοκοινωνικής υποστήριξης. Εξάλλου, αν κάτι θα μπορούσε να μας διδάξει αυτή η πανδημία, είναι η σημασία ενός ανθρωποκεντρικού συστήματος πρόνοιας και η ανάγκη για επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό και ρωμαλέες δημόσιες υποδομές υγείας. Είμαι σίγουρος ότι αρκετοί θα προσπαθήσουν να ξεχάσουν αυτά τα διδάγματα γιατί απλώς κοστίζουν…”

Η διαφορετική συμπεριφορά κάποιων απέναντι στον κορονοϊό

Ακόμα όμως βρισκόμαστε σε καραντίνα και κάποιοι αψηφούν τα περιοριστικά μέτρα. Γιατί συμβαίνει αυτό; «Τα κίνητρα για την εκδήλωση όμοιων συμπεριφορών μπορεί να είναι αρκετά διαφορετικά. Κάποιοι άνθρωποι πιστεύουν ότι επηρεάζονται λιγότερο από τον υποθετικό μέσο όρο της κοινωνίας: “αυτά συμβαίνουν στους άλλους”, λένε. Συχνά μάλιστα οι “άλλοι” επενδύονται με αποκλίνοντα χαρακτηριστικά (π.χ. είναι σωματικά/ψυχικά ασθενείς ή μειονότητες) για να “θωρακιστούμε” από την πιθανότητα να τους μοιάζουμε και, άρα, να μας συμβούν τα ίδια άσχημα πράγματα. Μια άλλη ερμηνεία εστιάζει στην άρνηση ως στρατηγική διαχείρισης αγχογόνων καταστάσεων. Ανάλογες -δυστυχώς, το ίδιο αναποτελεσματικές- στρατηγικές είναι η εκλογίκευση, η “μαγική” σκέψη ή η πίστη σε θεωρίες συνωμοσίας. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις η πηγή του άγχους υποβαθμίζεται ή μετατίθεται σε εξωτερικούς παράγοντες (π.χ. αποδιοπομπαίους τράγους), ώστε να μειώσουμε την εσωτερική δυσφορία».

Η διατήρηση των κοινωνικών σχέσεων μέσω της τεχνολογίας

«Φαντάζεστε πόσο πιο οδυνηρός θα ήταν ο αναγκαστικός εγκλεισμός μας αν δεν διαθέταμε τηλεπικοινωνίες που επιτρέπουν να διατηρήσουμε τις κοινωνικές μας σχέσεις; Η εισαγωγή κάθε νέας τεχνολογίας στην καθημερινότητα δημιουργεί προκλήσεις. Η ικανότητα προσαρμογής είναι κατ’ εξοχήν ένδειξη ευφυΐας και μας χαρακτηρίζει ως είδος. Δεν είναι όμως η ατομική αποξένωση που με ανησυχεί. Θα μου επιτρέψετε να στρέψω το ενδιαφέρον μου ξανά στη “μεγάλη” εικόνα: Θα αξιοποιηθούν τα νέα μέσα προς όφελος των πραγματικών αναγκών των ανθρώπων ή θα χρησιμοποιηθούν ως εργαλεία χειραγώγησης και εντατικοποίησης της εκμετάλλευσης; Οι εξελίξεις δεν θα συντελεστούν ερήμην μας, γι’ αυτό πρέπει να έχουμε ένα καθαρό όραμα για το τι είδους κόσμο διεκδικούμε».

(Πηγή: efsyn.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Φωτογραφία αρχείου / AP Photo/Nam Y. Huh

Τους επόμενους μήνες μπορεί να διπλασιαστεί η ανεργία στην Ευρώπη προβλέπει ανάλυση του διεθνούς οίκου McKinsey, που εκτιμά ότι οι εργαζόμενοι που θα επηρεαστούν περισσότερο απασχολούνται στον τομέα των υπηρεσιών και πωλήσεων, στα τρόφιμα και τις οικοδομές.

Στην έκθεση που δημοσιεύεται σήμερα, εκτιμάται ότι έως 59 εκατομμύρια θέσεις εργασίας βρίσκονται σε κίνδυνο, λόγω των μειωμένων ωραρίων, των αναγκαστικών αδειών και της οριστικής κατάργησής τους.

Η McKinsey παροτρύνει τις κυβερνήσεις σε «γρήγορη και αποφασιστική ανάληψη δράσης», λαμβάνοντας υπόψη τις διαφορετικές επιπτώσεις σε βιομηχανίες, επαγγέλματα και δημογραφικά στοιχεία.

«Η Ευρώπη πρέπει να αποφύγει τη σημαντική αύξηση της ανεργίας, όπως αυτή που είδαμε στη διάρκεια της κρίσης του 2008-2009», όταν η ανεργία έφθασε και το 27%, αναφέρει η έκθεση, που προειδοποιεί ότι οι κοινωνικές ανισότητες μπορεί να διογκωθούν από το οικονομικό σοκ.

Οι νεαρότεροι εργαζόμενοι και το προσωπικό σε μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις είναι οι πλέον εκτεθειμένοι και παράλληλα με τα οικονομικά μέτρα στήριξης η McKinsey συμβουλεύει την αναδιάταξη των εργαζομένων σε κρίσιμους τομείς, όπως για παράδειγμα οι έμποροι τροφίμων μπορούν προσωρινά να απασχολήσουν εργαζόμενους σε εστιατόρια. Επιπλέον μπορεί να γίνει επανεκπαίδευση εργαζομένων μέσω κρατικών προγραμμάτων και επιδότηση των εργοδοτών τους.

Για την προστασία των θέσεων εργασίας, αναφέρει η έκθεση, οι εταιρείες ενδέχεται να χρειαστεί να διαχωρίσουν τις βάρδιες εργασίας, να χωρίσουν το εργατικό δυναμικό ή να αυξήσουν τις επενδύσεις στην εξ αποστάσεως εργασία.

(Πηγή: efsyn.gr)

Το εργαστήριο (ΕΣΜ&ΜΣ), του Αριστοτέλειου έθεσε στη διάθεση του ΕΟΔΥ, βαλβίδα τρισδιάστατης εκτύπωσης. Ήδη χρησιμοποιείται στο ΑΧΕΠΑ!

Ο διευθυντής της Γ’ Χειρουργικής Κλινικής του ΑΧΕΠΑ, καθηγητής Ισαάκ Κεσίσογλου. ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σε ασθενή που νοσηλεύεται στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ με την υποστήριξη αναπνευστήρα εφαρμόστηκε επιτυχώς βαλβίδα εκπνοής, που παράχθηκε με διαδικασία τρισδιάστατης εκτύπωσης στο Εργαστήριο Στοιχείων Μηχανών και Μηχανολογικού Σχεδιασμού (ΕΣΜ&ΜΣ) του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Πριν από τρεις εβδομάδες το Εργαστήριο έθεσε τον εξοπλισμό και το προσωπικό του στη διάθεση του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας, για το ενδεχόμενο να παρουσιαστεί έλλειψη των συγκεκριμένων εξαρτημάτων των αναπνευστήρων. Αμέσως ξεκίνησαν δοκιμαστικές εκτυπώσεις και η λειτουργία τους ελέγχθηκε αρχικά σε τεχνητό πνεύμονα στην Κλινική Αναισθησιολογίας και Εντατικής Θεραπείας του ΑΧΕΠΑ.

Για την κατασκευή της βαλβίδας, αξιοποιήθηκε η εμπειρία του Εργαστηρίου στον σχεδιασμό και την κατασκευή εμβιομηχανικών διατάξεων, ενώ επιλέχθηκε ο τύπος αναπνευστήρα που χρησιμοποιείται στο ΑΧΕΠΑ. Ο διευθυντής του Εργαστηρίου, καθηγητής του Τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών ΑΠΘ Αθανάσιος Μιχαηλίδης και ο επίκουρος καθηγητής του ίδιου Εργαστηρίου Χρήστος Σαλπιστής συνεργάστηκαν με τον διευθυντή της Κλινικής Αναισθησιολογίας και Εντατικής Θεραπείας ΑΧΕΠΑ καθηγητή Βασίλειο Γροσομανίδη, την αναισθησιολόγο εντατικολόγο και διευθύντρια ΕΣΥ στο ΑΧΕΠΑ Ελένη Γκέκα και τον διευθυντή της Γ’ Χειρουργικής Κλινικής του ΑΧΕΠΑ, καθ. Ισαάκ Κεσίσογλου.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Η αξία της πρόληψης, το να είμαστε βήματα μπροστά από τις ενδεχόμενες εξελίξεις, αποδείχθηκε ο πιο κρίσιμος παράγοντας στην αντιμετώπιση της πανδημίας στη χώρα μας. Ευχόμαστε -και είναι βάσιμες οι ελπίδες μας- να μη χρειαστεί να προχωρήσουμε σε μαζική παραγωγή ιατρικού υλικού, όπως οι βαλβίδες για τους αναπνευστήρες. Είναι πολύ σημαντικό, όμως, να είμαστε έτοιμοι να συνεισφέρουμε με όποιον τρόπο μπορούμε, ανά πάσα στιγμή, έχοντας ήδη πιστοποιήσει με τα αυστηρότερα επιστημονικά κριτήρια τη λειτουργικότητα και ασφάλεια του υλικού αυτού», δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρύτανης του ΑΠΘ, καθ. Νίκος Παπαϊωάννου.

«Καθώς ο αριθμός των νέων περιστατικών και των κρουσμάτων κορονοϊού, που νοσηλεύεται στις εντατικές καθημερινά μειώνεται, καθώς η εθνική προσπάθεια αποδίδει και η χώρα μας αναγνωρίζεται από την παγκόσμια κοινότητα ως πρότυπο για την αντιμετώπιση της πανδημίας, το ανθρώπινο ερευνητικό δυναμικό μας συνεισφέρει στη μάχη κατά του κορονοϊού, ώστε κάθε επόμενη μέρα να είναι ακόμη καλύτερη, ώστε για κάθε παράμετρο αυτής της κρίσης να είμαστε προετοιμασμένοι, πάντα ένα βήμα μπροστά», πρόσθεσε ο κ. Παπαϊωάννου, εξηγώντας ότι «το Αριστοτέλειο συμμετέχει με το Τμήμα Ιατρικής του στην εμβληματική δράση της Γενικής Γραμματείας Έρευνας και Τεχνολογίας για την Επιδημιολογική μελέτη του SARS-CoV-2, αλλά και κινητοποιεί σε κάθε επιστημονικό πεδίο ερευνητικές ομάδες, των οποίων οι καινοτόμες προτάσεις δύνανται να προσφέρουν αποτελεσματικές λύσεις».

«Η μεγάλη ανταμοιβή του να προσφέρεις»

«Λόγω της κρισιμότητας της κατάστασης εκτιμήθηκε ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να υπάρξει έλλειψη βαλβίδων αναπνευστήρων. Ήδη το Εργαστήριο ΣΜ&ΜΣ είχε προχωρήσει σε δοκιμαστική εκτύπωση και έτσι δόθηκε άμεσα η δυνατότητα στους ειδικούς ιατρούς να αξιολογήσουν τις δυνατότητες παραγωγής και τις ιδιότητες των υλικών για ιατρική χρήση», δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο καθ. Α. Μιχαηλίδης, χωρίς να μπορεί να κρύψει τη συγκίνησή του για τη στιγμή που η βαλβίδα εφαρμόστηκε αποτελεσματικά σε αναπνευστήρα που χρησιμοποιούσε ασθενής: «Όταν ο κ. Γροσομανίδης με ενημέρωσε πως η βαλβίδα λειτουργεί σε ασθενή συγκινήθηκα αλλά και χάρηκα πάρα πολύ. Το να αναλύεις, σχεδιάζεις, κατασκευάζεις και προσφέρεις κάτι που ο κόσμος το έχει ανάγκη και τελικά να το βλέπεις να λειτουργεί, είναι πράγματι μεγάλη χαρά. Αυτή η βαθιά ικανοποίηση που προκύπτει από την προσφορά είναι η ανταμοιβή του μηχανικού, όπως συνηθίζω να λέω στους φοιτητές μου».

ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Η βαλβίδα που φτιάξαμε δοκιμάστηκε καταρχήν όχι σε άνθρωπο, αλλά σε τεχνητό πνεύμονα στην Κλινική Αναισθησιολογίας και Εντατικής Θεραπείας του ΑΧΕΠΑ και μετά από δύο ημέρες, καθώς τα αποτελέσματα ήταν ικανοποιητικά, χρησιμοποιήθηκε σε ασθενή. Έχουμε πλέον τη σιγουριά ότι αν -ο μη γένοιτο- παραστεί ανάγκη, όχι μόνο είμαστε διαθέσιμοι, αλλά και μπορούμε να ανταποκριθούμε αποτελεσματικά» , επισήμανε ο κ. Μιχαηλίδης.

(Πηγή: news247.gr)

Richard Sowry/Kruger National Park

Μπορεί οι άνθρωποι να αρρωσταίνουν κατά χιλιάδες εξαιτίας του κορονοϊού και να χάνουν τη ζωή τους κατά εκατοντάδες κάθε μέρα, ωστόσο υπάρχουν και οι «ωφεληθέντες» από την κατάσταση που δημιούργησε η πανδημία.

Τα αγριοκάτσικα στην Ουαλία, οι αγριόχοιροι στην Ιταλία, και δεκάδες άλλα είδη της άγριας ζωής προσαρμόστηκαν μια χαρά στον περιορισμό της ανθρώπινης δραστηριότητας και απλώνονται στον χώρο.

Richard Sowry/Kruger National Park

Εντυπωσιακές είναι η εικόνες από το Εθνικό Πάρκο Κρούγκερ στη Νότια Αφρική, όπου τα λιοντάρια απολαμβάνουν την ησυχία και τον αναγκαίο για όλες τις γάτες ύπνο τους ακόμη και στους ασφαλτοστρωμένους δρόμους του πάρκου. Αυτούς δηλαδή που χρησιμοποιούν οι τουρίστες που το επισκέπτονται τον κανονικό καιρό.

Το πάρκο ανέβασε στο Twitter φωτογραφίες του φύλακα του πάρκου, Ρίτσαρντ Σόουρι, τονίζοντας ότι αυτή η ομάδα λιονταριών κινείται στο Πάρκο Kempiana Contractual, περιοχή που δεν επισκέπτονται οι τουρίστες. Τώρα ξεκουράζονται έξω από την Κατασκήνωση Όρπεν.

Ο εκπρόσωπος του πάρκου, Άιζακ Φάλα, εξήγησε στο CNN ότι είναι πολύ σπάνιο να δεις λιοντάρια ξαπλωμένα στον δρόμο, εξαιτίας του θορύβου και της κίνησης των οχημάτων με τους τουρίστες.

Richard Sowry/Kruger National Park

Αν και είπε ότι η πανδημία και η καραντίνα, που οδήγησε σε κλείσιμο το πάρκο, δεν έχει επηρεάσει τη συμπεριφορά των ζώων, τα λιοντάρια καταλαμβάνουν τους χώρους όπου θα έβλεπε κανείς κανονικά ανθρώπους -κυρίως τουρίστες- και είναι πιο δραστήρια.

Richard Sowry/Kruger National Park

Κατά τα άλλα, η ζωή στο πάρκο δεν έχει αλλάξει: μπορεί να μην κινούνται επισκέπτες, ωστόσο η ρουτίνα της φροντίδας του πάρκου και των ζώων που ζουν εκεί δεν έχει αλλάξει. Επίσης, συνεχίζονται οι επιχειρήσεις αποτροπής λαθροθηρίας.

(Πηγή: efsyn.gr)

Μετά από δεκαετίες με έντονη ατμοσφαιρική ρύπανση, οι κάτοικοι της Πουντζάμπ μπόρεσαν να δουν ξανά τις κορυφές των Ιμαλαΐων. Οι μειωμένες εκπομπές ρύπων, λόγω της καραντίνας, είχαν ως αποτέλεσμα να καθαρίσει η ατμόσφαιρα και να φανεί ξανά η ξακουστή οροσειρά.

Σε δεκάδες χώρες σε όλο τον πλανήτη, η απαγόρευση της κυκλοφορίας και η σχεδόν καθολική απαγόρευση των οχημάτων είχε ως αποτέλεσμα την μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης.

Έτσι συνέβη και στην περιοχή Πουντζάμπ στην Ινδία, όπου οι κάτοικοι μετά από δεκαετίες μπόρεσαν να δουν ξανά τις κορυφές των Ιμαλαΐων. Η ξακουστή οροσειρά Dhauladhar, η οποία βρίσκεται σε απόσταση 130 χιλιομέτρων από την περιοχή, είναι και πάλι ορατή μετά από τόσα χρόνια.

«Νομίζω ότι ένα από τα θετικά της καραντίνας είναι η μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, διότι δεν υπάρχουν πλέον αυτοκίνητα στους δρόμους, ούτε φορτηγά. Η οροσειρά μας εδώ, είναι και πάλι ορατή από την Πουντζάμπ για πρώτη φορά μετά από περίπου 100 χρόνια. Αυτό λοιπόν είναι πολύ θετικό. Επίσης, πιστεύω πως επειδή δεν μπορούμε να μετακινηθούμε, η φύση μπορεί να αναπνεύσει και πάλι», λέει η βρετανίδα Μέλανι Κορντό, που ζει στην περιοχή.

Στο Δελχί, η ατμοσφαιρική ρύπανση υποχώρησε κατά 44%, όπως και σε άλλες 85 πόλεις σε όλη την Ινδία.

Στη χώρα έχουν καταγραφεί περισσότερα από 13.000 κρούσματα κορονοϊού και πάνω από 400 θάνατοι.

(Πηγή: sputniknews.gr)

Μαθητής Ε´ Τάξης Δημοτικού Σχολείου Αγίου Κηρύκου Ικαρίας στέλνει το δικό του μήνυμα με αφορμή την πανδημία του κορωνοϊού και την καραντίνα στο σπίτι. Ο μαθητής αναφέρεται στις ελλείψεις σε γιατρούς και υγειονομικό υλικό, στο «μένουμε σπίτι», αλλά και στους αστέγους και τους πρόσφυγες, για την τηλεκπαίδευση και τα προβλήματα που δημιουργούνται…

Ο Κωνσταντίνος -μαθητής από την Ικαρία κλείνει με την προτροπή του Δον Κιχώτη προς τον Σάντσο Πάντσα: «Να αλλάξουμε τον κόσμο, φίλε Σάντσο, δεν είναι τρέλα ούτε ουτοπία είναι αυτό που λένε ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ!».

(Πηγή: matrix24.gr)

Συντάκτης: Ηλίας Παλιαλέξης

Την ώρα που η ανθρωπότητα προσπαθεί να κερδίσει μία πρωτόγνωρη μάχη κατά της πανδημίας του κορονοϊού, με χιλιάδες θύματα, και τον παγκόσμιο πληθυσμό να ζει σε πρωτόγνωρες συνθήκες, στον αντίποδα, η άγρια ζωή στον πλανήτη και ειδικά στο θαλάσσιο περιβάλλον, φαίνεται ότι παίρνει με ασφάλεια μία βαθιά ανάσα ζωής.

Με αισθητά μειωμένα τα επίπεδα της ρύπανσης και την ανθρωπογενή δραστηριότητα, σε όλο τον πλανήτη, «η φύση έχει κάπως ησυχάσει» , αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η υπεύθυνη προγράμματος της MEDASSET Ελεάνα Τουλουπάκη.

«Άγρια ζώα επιστρέφουν σε χώρους που μέχρι πρότινος δεν ήταν διαθέσιμοι για αυτά, λόγω της ανθρώπινης παρουσίας. Είδαμε πρόσφατα στην Ελλάδα τα δελφίνια στον Θερμαϊκό, τα νερά στα κανάλια της Βενετίας να καθαρίζουν και να επιστρέφουν ακόμα και ψάρια, στις ΗΠΑ άγρια ζώα να βγαίνουν από τα δάση και κάνουν αισθητή την παρουσία τους ακόμα και στον αστικό ιστό», αναφέρει χαρακτηριστικά, ενώ «στην Ινδία πλήθος ατόμων από απειλούμενα είδη θαλάσσιων χελωνών ωοτοκούν επί ώρες ακόμα και την ημέρα».

Μάλιστα, όπως επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η κ. Τουλουπάκη, εξαιτίας της μείωσης των κινδύνων από την ανθρωπογενή δραστηριότητα, «για ορισμένα είδη χελωνών που βρίσκονται υπό εξαφάνιση, όπως η πράσινη χελώνα ή η χελώνα Hawksbill, στην Βραζιλία, παρατηρήθηκε ήδη σημαντική αύξηση της φωλεοποίησης και της εκκόλαψης», γεγονός που αυξάνει σημαντικά τις πιθανότητες διάσωσης του είδους.

Στην Ελλάδα η περίοδος ωοτοκίας αν και ξεκινάει τον Μάιο και ολοκληρώνεται τον Αύγουστο, «σε αυτή τη φάση, οι χελώνες βρίσκονται σε περίοδο ζευγαρώματος και σίγουρα η μείωση της όχλησης και των κινδύνων από την ανθρώπινη παρουσία ευνοεί το είδος, όπως και κάθε άγριο είδος», σύμφωνα με την εκπρόσωπο του MEDASSET.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η κ. Τουλουπάκη, σε αυτή τη φάση «τα είδη προστατεύονται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο».

«Η μείωση της ρύπανσης σε παγκόσμιο επίπεδο είναι εντυπωσιακή. Στην Ελλάδα έχουμε μία σημαντική βελτίωση, γεγονός που παρατηρείται σε όλα τα οικοσυστήματα», αναφέρει από την πλευρά του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Θανάσης Τσίκλιρας, αναπληρωτής καθηγητής στο τμήμα Βιολογίας του ΑΠΘ.

Όπως επισημαίνει, «οι μετρήσεις ρύπανσης που έχουν γίνει σε πραγματικό χρόνο, δείχνουν ότι μέσα σε έναν μήνα μειώθηκαν σημαντικά τόσο σε χημικούς ρύπους όσο και σε σκουπίδια» και προσθέτει, ότι «η χώρα μας αναμένεται να επωφεληθεί πολλαπλά».

Όπως εξηγεί ο κ. Τσίκλιρας, «λόγω των περιοριστικών μέτρων για την πρόληψη των συνεπειών του κορονοϊού, βρισκόμαστε μπροστά σε μία μεγάλη μείωση της αλιευτικής πίεσης στα αποθέματα, σε όλες τις κατηγορίες των ψαράδων, τόσο σε επαγγελματικό όσο και σε ερασιτεχνικό επίπεδο».

Και συνεχίζει λέγοντας: «αν και δεν έχει πάψει η αλιεία, η ζήτηση έχει μειωθεί, ενώ ταυτόχρονα έχει απαγορευτεί η κολύμβηση και η ερασιτεχνική αλιεία, γεγονός που σημαίνει ότι και στο παράκτιο μέτωπο, η αλιευτική πίεση είναι μηδενική».

Όπως εκτιμά ο κ. Τσίκλιρας «στα επόμενα δύο με τρία χρόνια θα παρατηρηθεί πολύ σημαντική αύξηση της βιομάζας των ψαριών στις θάλασσες, αλλά και στα μεγέθη και αυτό θα οφείλεται σε αυτή την απαγόρευση της αλιευτικής πίεσης», και εξηγεί ότι «τα ψάρια που θα γεννηθούν σήμερα, με εξαίρεση αλιεύματα όπως ο γαύρος και η σαρδέλα που ψαρεύονται στον πρώτο χρόνο της ζωής τους, θα αλιευτούν σε δύο με τρία χρόνια από τη γέννησή τους».

«Πέρα από το αναμφισβήτητο περιβαλλοντικό όφελος, ειδικά οι επαγγελματίες ψαράδες τα επόμενα χρόνια αναμένεται να επωφεληθούν σημαντικά εξαιτίας της σημερινής παύσης της αλιευτικής δραστηριότητας», αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Στο ίδιο μήκος κύματος και ο καθηγητής Γιώργος Συλαίος από το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο, επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ότι στην Ελλάδα «η αστική και γεωργική ρύπανση εξακολουθούν να ασκούν πιέσεις στο θαλάσσιο περιβάλλον», ωστόσο όπως λέει, με ενδεχόμενη μείωση της τουριστικής δραστηριότητας κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, θα υπάρξει άμεση αποτύπωση και στη θάλασσα» και φέρνει ως παράδειγμα την περίπτωση της Βενετίας.

Καταλήγοντας, η κ. Τουλουπάκη επισημαίνει τον σημαντικό ρόλο της πολιτείας για τη διευκόλυνση του εθελοντισμού για την προστασία του περιβάλλοντος. «Ελπίζοντας ότι μέσα από αυτή την κρίση θα υπάρξει ένας θετικός αντίκτυπος, που θα μπορέσουμε να τον χρησιμοποιήσουμε ως καλό παράδειγμα στο μέλλον για μία καλύτερη, βιώσιμη διαχείριση του οικοσυστήματος», λέει.

Σημειώνεται τέλος, ότι όλοι οι ειδικοί επιστήμονες τονίζουν ότι για τα εν εξελίξει φαινόμενα απαιτούνται περαιτέρω μελέτες και μετρήσεις, οι οποίες θα τεκμηριώσουν την επιστημονική γνώση σε βάθος χρόνου.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

AP PHOTO

Επιστημονική έρευνα δίνει μια εξήγηση για την ταχύτατη εξάπλωση της πανδημίας του κορονοϊού, που έχει οδηγήσει στον θάνατο δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους σε όλον τον πλανήτη. 

Σύμφωνα, λοιπόν, με την έρευνα οι ασθενείς με Covid-19 αρχίζουν να εκκρίνουν τον κορονοϊό SARS-CoV-2 και να τον μεταδίδουν σε άλλους γύρω τους, δυο έως τρεις μέρες πριν εκδηλωθούν τα πρώτα συμπτώματα της νόσου, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική μελέτη.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Έρικ Λάου του Πανεπιστημίου του Χονγκ Κονγκ και του Κέντρου Επιδημιολογίας και Ελέγχου Λοιμωδών Νόσων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό “Nature Medicine”, ανέλυσαν στοιχεία για 94 ασθενείς με Covid-19, που νοσηλεύθηκαν στο 8ο Λαϊκό Νοσοκομείο της Γκουανγκτσού της Κίνας.

Δείγματα είχαν ληφθεί από το φάρυγγα των ασθενών από την αρχική εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων έως 32 μέρες αργότερα. Συνολικά 414 δείγματα αναλύθηκαν και οι επιστήμονες βρήκαν ότι οι ασθενείς είχαν το μεγαλύτερο ιικό φορτίο -άρα και τη μεγαλύτερη μεταδοτικότητα- στην πολύ αρχική φάση των συμπτωμάτων.

Στη συνέχεια, οι ερευνητές μελέτησαν μέσω ειδικού μοντέλου το «προφίλ» μεταδοτικότητας του κορονοϊού σε άλλα 77 «ζεύγη μετάδοσης». Κάθε ζεύγος αποτελείτο από δύο ασθενείς με Covid-19 και ξεκάθαρη μεταξύ τους επιδημιολογική σχέση, δηλαδή ο ένας σχεδόν σίγουρα είχε μολύνει τον άλλο.

Από αυτή τη δεύτερη ομάδα ασθενών, οι επιστήμονες συμπέραναν ότι η μεταδοτικότητα αρχίζει περίπου 2,3 μέρες πριν εμφανισθούν τα πρώτα συμπτώματα και κορυφώνεται 0,7 μέρες πριν την εκδήλωση τους. Οι ερευνητές εκτίμησαν ότι το 44% των δευτερογενών κρουσμάτων (δηλαδή του δεύτερου μέλους κάθε ζεύγους που κόλλησε από τον πρώτο ασθενή) μολύνθηκαν κατά την προσυμπτωματική φάση, ενώ η μεταδοτικότητα του ιού μειωνόταν γρήγορα μέσα σε επτά μέρες από την έναρξη της λοίμωξης.

Σε κάθε περίπτωση, τα ευρήματα της εν λόγω επιστημονικής μελέτης αποτελούν μια ακόμη ένδειξη ότι ο ιός μεταδίδεται ύπουλα και κάτω από το «ραντάρ» από ανθρώπους που δεν έχουν ακόμη κανένα σύμπτωμα. Η νέα μελέτη εκτιμά ότι σχεδόν οι μισοί άνθρωποι μπορεί να κολλήσουν τον ιό από κάποιον φορέα που δεν έχει ακόμη συμπτώματα.

Δείτε ΕΔΩ περαιτέρω λεπτομέρειες για την έρευνα.

(Πηγή: efsyn.gr)