paidevo.gr

Από την Ινδία και την Ινδονησία μέχρι την Αίγυπτο, περίπου 10,5 εκατομμύρια παιδιά έχασαν τουλάχιστον έναν γονιό ή κηδεμόνα λόγω Covid-19, υποδεικνύουν μαθηματικά μοντέλα, ανεβάζοντας δραματικά την εκτίμηση για τον αριθμό των ορφανών που αφήνει πίσω της η πανδημία.

Οι θάνατοι γονιών και φροντιστών αφήνουν συνέπειες που θα διαρκέσουν δεκαετίες: εκτός από τις άμεσες επιπτώσεις του τραύματος της απώλειας, τα ορφανά παιδιά κινδυνεύουν να εκδηλώσουν αργότερα ψυχικές ασθένειες ή χρόνιες παθήσεις και αντιμετωπίζουν δραματικά αυξημένες πιθανότητες να πέσουν θύματα κακοποίησης.

Προηγούμενες μελέτες εκτιμούσαν ότι περίπου 1,5 εκατομμύρια ανήλικοι είχαν χάσει τουλάχιστον έναν γονέα ή κηδεμόνα τους πρώτους 14 μήνες της παγκόσμιας κρίσης. Ένα χρόνο αργότερα, η εκτίμηση ανεβαίνει κατά μια τάξη μεγέθους, σχολίασε στον δικτυακό τόπο του Nature η Σούζαν Χίλις του Πανεπιστημίου της Οξφόρδη, μέλος της ερευνητικής ομάδας.

Όπως επισήμανε, οι επιπτώσεις της πανδημίας ήρθαν να προστεθούν στα 140 εκατομμύρια παιδιά που ζούσαν ορφανά πριν εμφανιστεί ο κοροναϊός.

Η μελέτη, η οποία δημοσιεύεται στην έγκριτη επιθεώρηση JAMA Pediatrics, βασίστηκε σε δεδομένα διεθνών οργανισμών για τους υπερβάλλοντες θανάτους λόγω της πανδημίας και την γεννητικότητα για κάθε χώρα του κόσμου.

Το μοντέλο των ερευνητών υποδεικνύει ότι περίπου 7,5 εκατομμύρια παιδιά έχασαν έναν ή και τους δύο γονείς από Covid-19, ενώ 10,5 εκατ. έχασαν τουλάχιστον έναν γονιό ή κηδεμόνα.

Μέχρι σήμερα, μόνο οι ΗΠΑ και το Περού έχουν δεσμευτεί να στηρίξουν τα παιδιά που έμειναν ορφανά λόγω της πανδημίας, και η Χίλις προσπαθεί τώρα να κερδίσει την προσοχή κι άλλων χωρών.

Δεκαετίες εμπειρίας από την πανδημία AIDS, είπε η ερευνήτρια, έχουν δείξει ότι τα παιδιά μπορούν να στηριχθούν με δράσεις σε τρεις άξονες: υποστήριξη της εκπαίδευσης, οικονομική βοήθεια και στήριξη των οικογενειών που έμειναν μονογονεϊκές.

Περισσότερα δεδομένα, λένε οι ερευνητές, απαιτούνται για να εκτιμηθούν οι επιπτώσεις στα παιδιά γονιών που εμφάνισαν long Covid και αδυνατούν να αντεπεξέλθουν στη νέα καθημερινότητα.

Ο απολογισμός μπορεί να είναι μεγάλος, δεδομένου ότι η μακρά Covid εκτιμάται ότι επηρέασε έναν στους πέντε ενήλικες Αμερικανούς που προσβλήθηκαν από τον κοροναϊό.

(Πηγή: in.gr)

Anatomical Society / Wiley

Η επική ιστορία των θηλαστικών ξαναγράφεται συνεχώς τα τελευταία χρόνια χάρις στην άνθηση των παλαιοντολογικών ερευνών. Γνωρίζουμε ότι τα πρώτα θηλαστικά έκαναν την εμφάνιση της την ίδια περίπου περίοδο με τους δεινόσαυρους και παρά το γεγονός ότι ήταν μικρά ζωάκια κατάφεραν να επιβιώσουν όχι μόνο από τους δεινόσαυρους και τους άλλους θηρευτές επί περίπου 160 εκατ. έτη αλλά και από την μαζική εξαφάνιση της ζωής που συνέβη μετά την πτώση του γιγάντιου αστεροειδή στη Γη πριν από 66 εκατ. έτη. Η συνέχεια είναι γνωστή. Τα θηλαστικά έχοντας πια άπλετο χώρο και ελευθερία απουσία των θηρευτών άκμασαν έγιναν κυρίαρχοι του πλανήτη και η εξελικτική τους πορεία οδήγησε στην εμφάνιση του ανθρώπου.

Τα τελευταία χρόνια η παλαιοντολογική έρευνα οδηγεί στην ανακάλυψη άγνωστων μέχρι σήμερα αρχέγονων ειδών θηλαστικών πηγαίνοντας ολοένα και πιο πίσω χρονολογικά την ημερομηνία της εμφάνιση τους στον πλανήτη. Διεθνής ερευνητική ομάδα με δημοσίευση της στην επιθεώρηση «Journal of Anatomy» παρουσιάζει τα ευρήματα της έρευνας που πραγματοποίησε σε απολιθώματα πανάρχαιων θηλαστικών. Μέχρι σήμερα το αρχαιότερο θηλαστικό θεωρούνταν το Morganucodon ένα μικρό τρωκτικό ηλικίας περίπου 205 εκατ. ετών.

Η νέα μελέτη δείχνει ότι ένα επίσης μικρό ζωάκι μήκους περίπου 20 εκατοστών που έμοιαζε με την μυγαλή είναι ακόμη αρχαιότερο. Το Brasilodon quadrangularis όπως ονομάστηκε το είδος αυτό ζούσε πριν από περίπου 225 εκατ. έτη και είναι το αρχαιότερο θηλαστικό που γνωρίζουμε. Όπως είναι ευνόητο δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να υπάρξουν νέα ευρήματα που θα πάνε ακόμη πιο πίσω χρονικά την ύπαρξη των θηλαστικών στον πλανήτη.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

Η αρχαιότερη καρδιά που έχει βρεθεί ποτέ, εντοπίστηκε καλοδιατηρημένη σε ένα ψάρι με την ονομασία Gogo, που έμοιαζε με τους σημερινούς καρχαρίες. Έκπληκτοι οι παλαιοντολόγοι. Γιατί θεωρείται ασυνήθιστη η ανακάλυψη.

Απολίθωμα ψαριού (φωτογραφία αρχείου) GETTY IMAGES/ISTOCKPHOTO

Αυστραλοί επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι ανακάλυψαν στην περιοχή Κίμπερλι της Δυτικής Αυστραλίας το απολίθωμα μιας καρδιάς ηλικίας 380 εκατομμυρίων ετών, της αρχαιότερης που έχει ποτέ βρεθεί στη Γη.

Η καρδιά βρέθηκε μαζί με ένα ξεχωριστό απολιθωμένο στομάχι, έντερο και ήπαρ σε ένα αρχαίο “πάνοπλο” ψάρι, με την ονομασία Gogo, ρίχνοντας νέο φως στην εξέλιξη των σωμάτων των σπονδυλωτών ζώων και των ίδιων των ανθρώπων. Το απολίθωμα είναι 250 εκατομμύρια χρόνια παλαιότερο από οποιαδήποτε έως τώρα γνωστή καρδιά ψαριού.

Απολίθωμα καρδιάς YASMINE PHILLIPS, CURTIN UNIVERSITY / ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια παλαιοντολογίας Κέιτ Τρινάστικ της Σχολής Μοριακών και Επιστημών της Ζωής του Πανεπιστημίου Curtin και του Δυτικού Αυστραλιανού Μουσείου στο Περθ, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο επιστημονικό περιοδικό “Science”, βρήκαν τα απολιθωμένα όργανα στο σώμα μιας κατηγορίας ψαριών (arthrodires) που ανήκαν στα πλακόδερμα, τα πρώτα ψάρια με σαγόνια και δόντια.

Ζούσαν κατά τη Δεβόνια περίοδο πριν 420 έως 359 εκατομμύρια χρόνια και ανατομικά έμοιαζαν με τους σημερινούς καρχαρίες. Πριν τα πλακόδερμα τα ψάρια δεν ξεπερνούσαν σε μήκος τα 30 εκατοστά, αλλά μετά έφθασαν πια τα εννέα μέτρα, γι’ αυτό έγιναν η κυρίαρχη μορφή ζωής στη Γη επί περίπου 60 εκατομμύρια χρόνια, τουλάχιστον 100 εκατομμύρια χρόνια πριν τους δεινόσαυρους.

Η ανακάλυψη θεωρείται άκρως ασυνήθιστη, επειδή ο μαλακός ιστός, όπως αυτός της καρδιάς, σπανιότατα διατηρείται ως απολίθωμα, σε αντίθεση με τα σκληρά οστά, και ακόμη σπανιότερα σε τρισδιάστατη μορφή. Η μελέτη των απολιθωμάτων έγινε με τη βοήθεια ακτίνων νετρονίων και Χ του Ευρωπαϊκού Συγχρότρου στη Γαλλία. Η καρδιά του Gogo ήταν πιο πολύπλοκη του αναμενομένου, καθώς είχε δύο θαλάμους, ένα μικρότερο πάνω από έναν μεγαλύτερο, οι οποίοι τελικά εξελίχθηκαν στην ανθρώπινη καρδιά. Η δομή της καρδιάς του Gogo του επέτρεψε να μεταμορφωθεί από ένα αργά κινούμενο ψάρι σε ένα ταχύτατο θηρευτή.

“Ως παλαιοντολόγος που έχω μελετήσει απολιθώματα για πάνω από 20 χρόνια, πραγματικά εξεπλάγην που βρήκα μια τρισδιάστατη και καλοδιατηρημένη καρδιά σε έναν πρόγονο μας ηλικίας 380 εκατομμυρίων ετών”, δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια. Όπως είπε η Τρινάστικ, τα αρχαία εκείνα ψάρια είχαν την καρδιά σχήματος S σχεδόν στο στόμα τους. Από την άλλη, δεν βρέθηκαν καθόλου ενδείξεις πνευμόνων, τα οποία εξελίχθηκαν αργότερα.

(Πηγή: news247.gr)

Γράφει Ιόλη Πολύζου

Πώς νιώθεις όταν βλέπεις το μωρό σου με τη σχολική του τσάντα να πηγαίνει για πρώτη φορά σχολείο; Περηφάνια, συγκίνηση και λίγο φόβο. Εύχεσαι να του αρέσει, να προσαρμοστεί, να κάνει πολλούς φίλους, να έχει καλή δασκάλα ή δάσκαλο και να γίνει το σχολείο ένα μέρος, το οποίο θα του προσφέρει εκτός από γνώση και ασφάλεια. Για τους μαθητές που έχουν αυτή τη δασκάλα, αυτό είναι το μόνο σίγουρο!

«Όταν κοιτάζω τους μαθητές μου δεν μπορώ να καταλάβω ποιος μπουσούλησε πρώτος, περπάτησε νωρίτερα ή μίλησε με προτάσεις μέχρι τους 15 μήνες. Δεν ξέρω ποιον θήλαζε ή τάιζε με μπιπερό η μαμά του.

Ξέρετε, όμως, τι μπορώ να καταλάβω με σιγουριά όταν κοιτάζω αυτές τις φατσούλες;

Ποιες οικογένειες εκτιμούν την καλοσύνη και τους τρόπους στο σπίτι τους.

Πότε ένα παιδί νιώθει αγάπη και ασφάλεια στο σπίτι και στο σχολείο (αν και δυστυχώς, τα μαθητικά χρόνια δεν είναι τα καλύτερα για όλους).

Μπορώ να καταλάβω πώς μιλάτε στα παιδιά σας από το πώς εκείνα μιλούν στους άλλους.

Όταν κοιτάζω τους μικρούς μου φίλους, δεν βλέπω τα ορόσημα και τις επιτυχίες τους, αλλά το ποιοι είναι πραγματικά: την καρδιά τους, τις πράξεις τους, την εσωτερική τους φωνή, τους αγώνες και τους θριάμβους τους, και βλέπω εσάς, τους γονείς, και όλη την αγάπη που δίνετε στα μικρά σας.»

(Πηγή: mama365.gr με πληροφορίες από mother.ly)

Μια πρόσφατη μελέτη δείχνει ότι η πρώιμη έκθεση σε αντιβιοτικά καταστρέφει τα ωφέλιμα βακτήρια στο πεπτικό σύστημα και μπορεί να προκαλέσει άσθμα και αλλεργίες.

Η έρευνα, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Mucosal Immunology, παρέχει τα ισχυρότερα μέχρι στιγμής στοιχεία ότι η από καιρό αναγνωρισμένη σχέση μεταξύ της πρώιμης έκθεσης στα αντιβιοτικά και της μεταγενέστερης εμφάνισης άσθματος και αλλεργιών είναι αιτιολογική.

“Η πρακτική σημασία αυτού του συμπεράσματος είναι απλή: Αποφύγετε τη χρήση αντιβιοτικών σε μικρά παιδιά όσο μπορείτε, επειδή μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο σημαντικών, μακροχρόνιων προβλημάτων με αλλεργία ή/και άσθμα”, δήλωσε ο ανώτερος συγγραφέας της μελέτης, Martin Blaser, διευθυντής του Κέντρου Προηγμένης Βιοτεχνολογίας και Ιατρικής στο πανεπιστήμιο Rutgers.

Οι συγγραφείς της μελέτης, από το πανεπιστήμιο Rutgers, το πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και το πανεπιστήμιο της Ζυρίχης, υποστηρίζουν ότι τα αντιβιοτικά, που είναι από τα πιο χρησιμοποιούμενα φάρμακα στα παιδιά, επηρεάζουν τις κοινότητες μικροβιώματος του εντέρου και τις μεταβολικές λειτουργίες. Αυτές οι αλλαγές στη δομή της μικροχλωρίδας μπορούν να επηρεάσουν την ανοσία του ξενιστή.

Πώς έγινε η σχετική έρευνα για τα αντιβιοτικά σε πρώιμη παιδική ηλικία

Σε νεογέννητα ποντίκια πέντε ημερών δόθηκε νερό, αζιθρομυκίνη ή αμοξικιλλίνη στο πρώτο στάδιο του πειράματος. Αφότου τα ποντίκια ενηλικιώθηκαν, οι επιστήμονες τα εξέθεσαν σε ένα κοινό αλλεργιογόνο που παράγεται από τα ακάρεα της οικιακής σκόνης. Τα ποντίκια που είχαν πάρει οποιοδήποτε αντιβιοτικό (ιδιαίτερα αζιθρομυκίνη) είχαν αυξημένες ανοσολογικές αποκρίσεις, δηλαδή αλλεργίες.

Στο δεύτερο και το τρίτο στάδιο του πειράματος εξέτασαν την υπόθεση ότι ορισμένα υγιή βακτήρια του εντέρου, που είναι κρίσιμα για τη σωστή ανάπτυξη του ανοσοποιητικού συστήματος, εξοντώνονται από την πρώιμη έκθεση σε αντιβιοτικά (αλλά όχι αργότερα), η οποία οδηγεί σε αλλεργίες και άσθμα.

Ο Timothy Borbet, ο επικεφαλής συγγραφέας της έρευνας, μετέφερε αρχικά δείγματα κοπράνων πλούσια σε βακτήρια από την πρώτη ομάδα ποντικών σε μια δεύτερη ομάδα ενήλικων ποντικών χωρίς προηγούμενη έκθεση σε βακτήρια ή μικρόβια. Μερικά ποντίκια “ξενιστές” έλαβαν δείγματα από ποντίκια που έλαβαν αζιθρομυκίνη ή αμοξικιλλίνη στη βρεφική ηλικία. Άλλοι έλαβαν κανονικά δείγματα από ποντίκια που είχαν λάβει μόνο νερό.

Τα ποντίκια που έλαβαν δείγματα με αντιβιοτικά δεν είχαν περισσότερες πιθανότητες από άλλα ποντίκια να αναπτύξουν ανοσολογικές αποκρίσεις στα ακάρεα της οικιακής σκόνης, όπως και οι άνθρωποι που λαμβάνουν αντιβιοτικά στην ενήλικη ζωή δεν έχουν περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν άσθμα ή αλλεργίες από εκείνους που δεν έπαιρναν αντιβιοτικά σε παιδική ηλικία.

Τα πράγματα ήταν διαφορετικά, ωστόσο, για την επόμενη γενιά. Οι απόγονοι ποντικών που έλαβαν δείγματα με αντιβιοτικά αντέδρασαν περισσότερο στα ακάρεα της οικιακής σκόνης από εκείνα των οποίων οι γονείς έλαβαν δείγματα αναλλοίωτα από αντιβιοτικά. Τα ποντίκια που έλαβαν αρχικά αντιβιοτικά ως μωρά αντέδρασαν περισσότερο στο αλλεργιογόνο από αυτά που έλαβαν νερό.

“Αυτό ήταν ένα προσεκτικά ελεγχόμενο πείραμα”, είπε ο Blaser. “Η μοναδική μεταβλητή στο πρώτο μέρος ήταν η έκθεση στα αντιβιοτικά. Η μοναδική μεταβλητή στα δύο επόμενα μέρη ήταν αν το μείγμα των βακτηρίων του εντέρου είχε επηρεαστεί από τα αντιβιοτικά. Όλα τα άλλα σχετικά με τα ποντίκια ήταν πανομοιότυπα».

Ο Blaser πρόσθεσε ότι “αυτά τα πειράματα παρέχουν ισχυρές ενδείξεις ότι τα αντιβιοτικά προκαλούν την ανάπτυξη ανεπιθύμητων ανοσολογικών αποκρίσεων μέσω της επίδρασής τους στα βακτήρια του εντέρου, αλλά μόνο εάν τα βακτήρια του εντέρου μεταβληθούν στην πρώιμη παιδική ηλικία”.

(Πηγή: iatropedia.gr με πληροφορίες από scitechdaily.com)

Συντάκτης: Άννα Παπαδομαρκάκη

Τα παιδιά που από την ηλικία των 8–9 ετών κάνουν bullying σε άλλα παιδιά, έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να διαπράξουν βίαια αδικήματα μέχρι να φτάσουν την ηλικία των 31 ετών.

Στη διαπίστωση αυτή καταλήγει φινλανδική μελέτη που διεξήχθη στο Ερευνητικό Κέντρο Παιδοψυχιατρικής του Πανεπιστημίου του Τουρκού στη Φινλανδία.

Τα αγόρια και τα κορίτσια που έκαναν εκφοβισμό στους συνομηλίκους τους είχαν αυξημένο κίνδυνο να προκαλέσουν βίαια αδικήματα σε αντίθεση με τα παιδιά που δεν εκφόβιζαν ποτέ τους άλλους. Τα αγόρια που προκαλούσαν εκφοβισμό συχνά είχαν επίσης υψηλότερες πιθανότητες για βίαια αδικήματα σε σύγκριση με τα αγόρια που προκαλούσαν εκφοβισμό λιγότερο συχνά. Ο σχετικός κίνδυνος να διαπράξουν ένα σοβαρό βίαιο αδίκημα, ήταν σχεδόν τριπλάσιος για τα αγόρια που συχνά προκαλούσαν εκφοβισμό, σε σύγκριση με τα αγόρια που δεν προκαλούσαν εκφοβισμό ποτέ.

Αντίθετα, τα θύματα του εκφοβισμού, δεν αντιμετώπιζαν αυξημένο κίνδυνο να διαπράξουν βίαια αδικήματα.

Η μελέτη εξέτασε τους βασικούς παράγοντες της κοινωνικοοικονομικής κατάστασης των παιδιών και την πιθανή ψυχοπαθολογία της παιδικής ηλικίας. Η συσχέτιση μεταξύ του εκφοβισμού και των βίαιων αδικημάτων παρέμεινε ακόμη και όταν τα δεδομένα ελέγχονταν για το επίπεδο εκπαίδευσης των γονέων, τη δομή της οικογένειας και την πιθανή παιδική ψυχοπαθολογία. Τα αποτελέσματα επίσης δεν επηρεάστηκαν από το ενδεχόμενο το παιδί που ασκούσε εκφοβισμό να ήταν το ίδιο, θύμα εκφοβισμού.

«Η μελέτη μας έδειξε μια συσχέτιση μεταξύ του εκφοβισμού και των βίαιων παραβάσεων τόσο σε άνδρες όσο και σε γυναίκες. Αυτά τα ευρήματα επιβεβαιώνουν περαιτέρω τις προηγούμενες αντιλήψεις ότι η πρόληψη του εκφοβισμού θα μπορούσε ενδεχομένως να μειώσει τα βίαια αδικήματα», λέει η ερευνήτρια Ελίνα Τίιρι από το Ερευνητικό Κέντρο Παιδοψυχιατρικής του Πανεπιστημίου του Τουρκού.

Η γνώση προλαβαίνει προβλήματα

Η μελέτη εντάσσεται στο πλαίσιο ενός ευρύτερου ερευνητικού προγράμματος που στοχεύει να ανακαλύψει τις συνδέσεις μεταξύ των ψυχοκοινωνικών προβλημάτων της παιδικής ηλικίας και των διαταραχών ψυχικής υγείας, των θεμάτων κατάχρησης ουσιών, της θνησιμότητας, του αυτοτραυματισμού, της εγκληματικότητας, της διαχείρισης της ζωής και της περιθωριοποίησης στην ενήλικη ζωή.

«Το ερευνητικό έργο παράγει γνώση που μας βοηθά να αναπτύξουμε υπηρεσίες, έγκαιρες παρεμβάσεις και πρόληψη», σημείωσε ο καθηγητής Παιδοψυχιατρικής Αντρέ Σουραντέρ από το Πανεπιστήμιο του Τουρκού.

Η έρευνα βασίστηκε σε εκτενή επιδημιολογικά δεδομένα που συλλέχθηκαν το 1989 στη Φινλανδία. Κατά τη συλλογή των δεδομένων, οι συμμετέχοντες ήταν ηλικίας 8-9 ετών. Όταν οι συμμετέχοντες ήταν 30-31 ετών, οι ερευνητές άντλησαν πληροφορίες σχετικά με τις υποψίες τους για βίαια αδικήματα από το Φινλανδικό Εθνικό Αστυνομικό Μητρώο. Στη μελέτη συμμετείχαν 5.400 άτομα.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, το 9% των αγοριών και το 0,9% των κοριτσιών προκαλούσαν εκφοβισμό συχνά και το 9,5% και το 3,8% των αγοριών και κοριτσιών αντίστοιχα, ήταν συχνά θύματα.

Από τους 405 άνδρες που είχαν διαπράξει οποιαδήποτε βίαια αδικήματα, οι 297 (73,3%) είχαν προκαλέσει εκφοβισμό ως παιδιά, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στις γυναίκες ήταν 33 από τις 81 (το 40,7%). Από τους 59 άνδρες που διέπραξαν σοβαρά βίαια αδικήματα, οι 48 (81,4%) είχαν προκαλέσει εκφοβισμό ως παιδιά.

Το 9% των ανδρών που προκαλούσαν συχνά εκφοβισμούς στην παιδική ηλικία, στην ενήλικη ζωή τους είχαν διαπράξει το 25,1% των βίαιων αδικημάτων που καταγράφηκαν στη μελέτη. Αντίστοιχα στις γυναίκες, το 0,9% που προκαλούσαν συχνά εκφοβισμούς στην παιδική ηλικία είχαν διαπράξει το 5,3% όλων των βίαιων αδικημάτων στην ενήλικη ζωή. Συνολικά, το 5% των παιδιών που ήταν συχνοί εκφοβιστές είχαν διαπράξει το 23,1% των βίαιων παραβάσεων.

(Πηγή: in.gr)

EPA/WALLACE WOON

Ήταν γνωστό ότι οι καρχαρίες υποφέρουν κυρίως από την εντατική αλιεία με αποτέλεσμα οι πληθυσμοί τους να συρρικνώνονται συνεχώς και πολλά είδη να κινδυνεύουν με εξαφάνιση. Οι καρχαρίες αποτελούν στόχο ανάμεσα στα άλλα για το πτερύγιο τους που αποτελεί μια «γκουρμέ λιχουδιά» στις κουζίνες της νοτιοανατολικής Ασίας αλλά και για μια ουσία που υπάρχει στο ήπαρ τους (σκουαλένιο) η οποία χρησιμοποιείται στη παρασκευή εμβολίων και με τις ανάγκες που προέκυψαν εξαιτίας της πανδημίας απαιτούνται ολοένα και περισσότερες ποσότητες αυτής της ουσίας.

Εκτός από την εντατική αλιεία οι ειδικοί αναφέρουν ότι ρόλο στην συρρίκνωση των πληθυσμών καρχαριών παίζουν η κλιματική αλλαγή, απώλεια των περιοχών που ζουν και η μόλυνση των θαλασσών.

Στο πλαίσιο του επιστημονικού προγράμματος ISRA που ασχολείται με την προστασία καρχαριών και σαλαχιών τα οποία επίσης κινδυνεύουν με εξαφάνιση δημιουργήθηκε ένας παγκόσμιος χάρτης στον οποίο καταγράφονται οι περιοχές που συγκεντρώνονται οι πληθυσμοί των καρχαριών σε όλο τον κόσμο. Ο χάρτης και τα δεδομένα που εμφανίζει αναμένεται να βοηθήσουν στην καλύτερη οργάνωση και λήψη μέτρων για την προστασία των καρχαριών.

Αυτός είναι ο χάρτης που αποκαλύπτει την παρουσία των πληθυσμών καρχαριών σε διάφορες περιοχές της Γηης – HYDE ET.AL

«Οι καρχαρίες είναι ένα από τα αρχαιότερα θαλάσσια όντα. Ωριμάζει σεξουαλικά σε αρκετά μεγάλη ηλικία και όταν αυτό συμβεί οι καρχαρίες δεν γεννούν πολλά μικρά. Αυτό κάνει τους καρχαρίες ιδιαίτερα ευάλωτους απέναντι στην εκτεταμένη αλιεία και εκτιμάται ότι το 37% των ειδών καρχαριών να αντιμετωπίζει αυξημένο κίνδυνο εξαφάνισης. Τα αποτελέσματα του προγράμματος ISRA παρέχουν την απαραίτητη ενημέρωση για να υπάρξει προστασία στις περιοχές που είναι απαραίτητες για την επιβίωση των καρχαριών» αναφέρει ο δρ. Ρίμα Τζαμπάντο, επικεφαλής του ειδικού τομέα για τους καρχαρίες στη Διεθνή Ένωση Προστασίας της Φύσης (IUCN) η οποία παρακολουθεί ανάμεσα στα άλλα τη μείωση των πληθυσμών όλων των ειδών του ζωικού βασιλείου και εκδίδει τις λίστες με τα είδη που κινδυνεύουν με εξαφάνιση.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

Συντάκτης: Θεοδώρα Ν. Τσώλη

Νέα μελέτη από το Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Φινλανδίας δείχνει ότι μικροσκοπικά σωματίδια που προέρχονται από τη διάσπαση ευρέως χρησιμοποιούμενων πλαστικών μεταφέρονται από το έδαφος στα φυτά και στη συνέχεια στην τροφική αλυσίδα

Η ρύπανση από μικροπλαστικά και νανοπλαστικά αποτελεί παγκόσμιο πρόβλημα που αφορά τον κάθε κάτοικο του πλανήτη μας αφού στοιχεία δείχνουν ότι μικροσκοπικά κομμάτια πλαστικού περνούν στην τροφική αλυσίδα.

Παρά τα ολοένα και αυξανόμενα αυτά στοιχεία σχετικά με την πιθανή τοξικότητα των νανοπλαστικών στα φυτά, στα ασπόνδυλα και στα σπονδυλωτά, η γνώση σχετικά με τη μεταφορά τους στην αλυσίδα της τροφής είναι πολύ περιορισμένη.

Τα τρία τροφικά επίπεδα της μελέτης

Ετσι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Ανατολικής Φινλανδίας αποφάσισαν να «αποτυπώσουν» την ύπαρξη και την ποσότητα νανοπλαστικών σε διαφορετικούς οργανισμούς. Για να το επιτύχουν ανέπτυξαν μια καινοτόμο τεχνική την οποία και εφήρμοσαν σε ένα μοντέλο τροφικής αλυσίδας το οποίο αποτελείτο από τρία τροφικά επίπεδα – στο συγκεκριμένο μοντέλο το μαρούλι αντιπροσώπευε το πρώτο επίπεδο του πρωτογενούς παραγωγού, οι προνύμφες της μύγας «μαύρου στρατιώτη» αποτελούσαν τους πρωτογενείς καταναλωτές και ένα είδος ψαριού που τρώει έντομα (τσιρώνι) ήταν ο δευτερογενής καταναλωτής. Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν πλαστικά απόβλητα που εντοπίζονται εύκολα στο περιβάλλον, συμπεριλαμβανομένων των νανοπλαστικών του πολυστυρενίου (ΡS) και του πολυβινυλοχλωριδίου (PVC).

Νανοπλαστικά μέσα σε κύτταρα ψαριού. Λόγω του μεγέθους τους εισχωρούν παντού

Η αλυσίδα της… νανοπλαστικής τροφής

Φυτά μαρουλιού εκτέθηκαν στα νανοπλαστικά επί 14 ημέρες μέσω του επιμολυσμένου χώματος. Μετά την πάροδο αυτού του διαστήματος οι ερευνητές συνέλεξαν τα μαρούλια και με αυτά τάισαν τα έντομα. Πέντε ημέρες αργότερα τα ψάρια ταΐστηκαν με αυτά τα έντομα.

Με χρήση ηλεκτρονικής μικροσκοπίας οι επιστήμονες ανέλυσαν τα φυτά, τις προνύμφες και τα ψάρια. Όπως είδαν και ανέφεραν στην επιθεώρηση «Νano Today», τα νανοπλαστικά πέρασαν στα φυτά μαρουλιού μέσω των ριζών τους που βρίσκονταν στο επιμολυσμένο έδαφος και συσσωρεύθηκαν στα φύλλα. Στη συνέχεια «ταξίδεψαν» από τα φύλλα του μαρουλιού στα έντομα. Η απεικόνιση του πεπτικού συστήματος των εντόμων αποκάλυψε ότι τόσο τα νανοπλαστικά του PS όσο και του PVC εντοπίζονταν στο στόμα και στο έντερο, ακόμη και όταν οι επιστήμονες τα άφησαν να αδειάσουν το έντερό τους για 24 ώρες.

Μάλιστα η ποσότητα των νανοπλαστικών του PS στα έντομα ήταν σημαντικά χαμηλότερη από εκείνη των νανοπλαστικών του PVC, γεγονός που συνάδει με το ότι η ποσότητα των σωματιδίων του PS στο μαρούλι ήταν χαμηλότερη. Τα νανοπλαστικά εντοπίστηκαν και στον οργανισμό των ψαριών – συγκεκριμένα στα βράγχια, στο ήπαρ και στον ιστό των εντέρων τους, όχι όμως και στον εγκεφαλικό ιστό τους.

Πιθανός κίνδυνος για ζώα και ανθρώπους

«Τα αποτελέσματά μας δείχνουον ότι τα νανοπλαστικά μπορούν να μεταφερθούν από το μαρούλι στην τροφική αλυσίδα. Το γεγονός αυτό μαρτυρεί ότι η ύπαρξη μικροσκοπικών πλαστικών σωματιδίων στο χώμα μπορεί να συνδέεται με πιθανό κίνδυνο για τα φυτοφάγα ζώα αλλά και για τους ανθρώπους, σε περίπτωση που τα συγκεκριμένα ευρήματα αποδειχθεί ότι ισχύουν και για άλλα φυτά. Είναι επείγουσα η ανάγκη διεξαγωγής περαιτέρω μελετών για το θέμα» σημείωσε ο κύριος συγγραφέας της μελέτης, δρ Φαζέλ Μονίκ από το Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Φινλανδίας.

(Πηγή: in.gr)

Πιθανότατα το έχετε ακούσει πολλές φορές ήδη: Άσε κάτω το τηλέφωνο! Ο υπερβολικός χρόνος σε οθόνες είναι μια σύγχρονη επιδημία.

φωτό: iStock

Εάν χρειάζεστε κάποιο νέο κίνητρο για να κάνετε ένα διάλειμμα από την τεχνολογία, σκεφτείτε μια νέα έρευνα που μόλις κυκλοφόρησε από το πανεπιστήμιο του Ρουρ στο Μπόχουμ της Γερμανίας.

Οι ερευνητές αναφέρουν ότι με μόλις 30 λεπτά λιγότερη χρήση στα social media καθημερινά και με αντικατάσταση αυτού του χρόνου με σωματική δραστηριότητα μπορείτε να πετύχετε μικρά “θαύματα” για την ψυχική σας υγεία.

Οι συμμετέχοντες στην μελέτη που ακολούθησαν πιστά αυτήν τη συμβουλή για μόλις δύο εβδομάδες ανέφεραν ότι ένιωθαν πολύ πιο χαρούμενοι, πιο ικανοποιημένοι, λιγότερο αγχωμένοι για την COVID-19 και λιγότερη κατάθλιψη σε σύγκριση με μια ομάδα ελέγχου. Μάλιστα, αυτά τα οφέλη διήρκεσαν έως και έξι μήνες μετά το τέλος της μελέτης!

Τα τελευταία χρόνια της πανδημίας, οι πλατφόρμες μέσων κοινωνικής δικτύωσης (ΜΚΔ), όπως το Facebook, το Instagram, το TikTok, το Twitter και το WhatsApp βοήθησαν τους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο να παραμείνουν σε επαφή με τους φίλους, την οικογένεια και τουλάχιστον να αισθάνονται κάπως συνδεδεμένοι με τους άλλους. Αυτά τα δίκτυα αποσπούσαν την προσοχή πολλών από εμάς από μια απίστευτα αγχωτική, φαινομενικά ατελείωτη ταλαιπωρία. Δεν είναι μυστικό ότι τα ποσοστά άγχους αυξήθηκαν δραματικά κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19.

Φυσικά, υπάρχει και μια καλά τεκμηριωμένη “σκοτεινή πλευρά” των ΜΚΔ. Ο υπερβολικός χρόνος που αφιερώνουμε σε αυτά μπορεί να οδηγήσει σε εθιστική συμπεριφορά, που τελικά οδηγεί σε μια συναισθηματική εξάρτηση με την πλατφόρμα της αρεσκείας μας. Και αυτό δεν αφορά καν τα fake news και τις θεωρίες συνωμοσίας που διαδίδονται στο διαδίκτυο και μπορούν να προκαλέσουν ακόμη περισσότερο κυνισμό και άγχος.

“Δεδομένου ότι δεν γνωρίζουμε με βεβαιότητα πόσο καιρό θα διαρκέσει εν τέλει η κρίση του κορωνοϊού, θέλαμε να μάθουμε πώς να προστατεύσουμε την ψυχική υγεία των ανθρώπων με υπηρεσίες που είναι όσο το δυνατόν πιο δωρεάν και χαμηλών προδιαγραφών”, είπε η επικεφαλής της μελέτης και επίκουρη καθηγήτρια δρ. Julia Brailovskaia. Για να διερευνήσει εάν ο τύπος και η διάρκεια της χρήσης των ΜΚΔ μπορεί να συμβάλλει σε αυτό, η δρ. Brailovskaia διεξήγαγε μια πειραματική μελέτη ως μέρος της υποτροφίας της στο Κέντρο Προηγμένων Μελετών Διαδικτύου (CAIS).

Αντίο social media, γεια καρδιά και μυαλό!

Η ερευνητική ομάδα μελέτησε 642 συμμετέχοντες και τους όρισε τυχαία σε μία από τέσσερις ομάδες:

1. Η πρώτη είχε ως αποστολή να μειώσει την καθημερινή ενασχόληση στα ΜΚΔ κατά 30 λεπτά για μια περίοδο δύο εβδομάδων.
2. Από τη δεύτερη ομάδα ζητήθηκε να αυξήσει τη συνήθη καθημερινή της σωματική δραστηριότητα κατά 30 λεπτά, χωρίς να αλλάξουν κάτι στο πώς χρησιμοποιούν τα ΜΚΔ.
3. Η τρίτη ομάδα συνδύασε και τις δύο προσεγγίσεις: μείωση της χρήσης ΜΚΔ και αύξηση της άσκησης.
4. Επιπλέον, μια τέταρτη ομάδα ελέγχου δεν άλλαξε καμία συμπεριφορά κατά τη διάρκεια της πειραματικής περιόδου των δύο εβδομάδων.

Πριν, κατά τη διάρκεια και έως και έξι μήνες μετά τη δοκιμαστική περίοδο των δύο εβδομάδων, οι συμμετέχοντες απάντησαν σε μια σειρά διαδικτυακών ερευνών. Τα ερωτηματολόγια εξέταζαν τη διάρκεια, την ένταση και τη συναισθηματική σημασία της χρήσης των ΜΚΔ, καθώς και τις συνήθειες άσκησης, την ικανοποίηση από τη ζωή, τα υποκειμενικά συναισθήματα ευτυχίας, τα συμπτώματα κατάθλιψης, την ψυχολογική επιβάρυνση από την πανδημία COVID-19 και οποιαδήποτε χρήση τσιγάρου.

Ασκηθείτε!

Τελικά, τα ευρήματα έδειξαν σαφώς μια θετική συσχέτιση μεταξύ του να ξοδεύετε λιγότερο χρόνο στα ΜΚΔ μαζί με αύξηση της σωματικής δραστηριότητας και της βελτίωσης της ευεξίας.

Ο συνδυασμός αυτών των δύο στρατηγικών φαίνεται να αυξάνει την ικανοποίηση από τη ζωή και το υποκειμενικό αίσθημα ευτυχίας ενώ μειώνει τα συμπτώματα κατάθλιψης.

Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, τα οφέλη διατηρήθηκαν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ακόμη και μετά την παρέλευση έξι μηνών, οι συμμετέχοντες και στις τρεις πρώτες πειραματικές ομάδες εξακολουθούσαν να περνούν λιγότερο χρόνο στα ΜΚΔ σε σύγκριση με πριν: περίπου μισή ώρα λιγότερο για την ακρίβεια.

Αυτή η μείωση αυξήθηκε στα περίπου 45 λεπτά στην ομάδα που είχε συνδυάσει και τις δύο στρατηγικές. Έξι μήνες μετά την μελέτη, τα μέλη αυτής της ομάδας ασκούνταν για 1 ώρα και 39 λεπτά περισσότερο σε εβδομαδιαία βάση από ότι πριν από το πείραμα!

Είναι σημαντικό ότι τα οφέλη για την ψυχική υγεία διατηρήθηκαν επίσης καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου παρακολούθησης.

“Αυτό μας δείχνει πόσο ζωτικής σημασίας είναι να μειώνουμε κατά καιρούς την ενασχόλησή μας με τα ΜΚΔ και να επιστρέφουμε στις ανθρώπινες ρίζες μας. Είναι κάτι που μπορούμε εύκολα να εφαρμόσουμε στην καθημερινή μας ζωή, είναι εντελώς δωρεάν και μας βοηθούν να παραμένουμε ευτυχισμένοι και υγιείς στην ψηφιακή εποχή”, είπε η δρ. Brailovskaia.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο Journal of Public Health.

 (Πηγή:iatropedia.gr)

Μύθος ότι τα κιλά θα γίνουν… μπόι, λένε οι ειδικοί

Ενημερωτική συζήτηση σχετικά με «επιδημία της παχυσαρκίας» στα παιδιά που έχει ως αποτέλεσμα την μείωση του προσδόκιμου ζωής για τις επόμενες γενιές, διοργάνωσε ο Ιατρικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης στο πλαίσιο της φετινής ΔΕΘ.

Σε μία προσπάθεια ευαισθητοποίησης των κοινωνιών στο πρόβλημα της παχυσαρκίας στις ανεπτυγμένες δυτικές κοινωνίες, ο Ιατρικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης φιλοξένησε γιατρούς οι οποίοι παρουσίασαν στατιστικά στοιχεία σχετικά με την αύξηση της παιδικής παχυσαρκίας σε Ελλάδα και Ευρώπη και μίλησαν για τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζουν τα παιδιά από την συγκεκριμένη νόσο.

«Υπάρχει συσχέτιση της παχύσαρκης γυναίκας με τα μελλοντικά παχύσαρκα παιδιά της»

Ξεκινώντας η Πρόεδρος Παιδιατρικής Εταιρίας Βορείου Ελλάδας και διευθύντρια Β’ Νεογνολογικής Κλινικής του ΑΠΘ στο νοσοκομείο Παπαγεωργίου, Ελισάβετ Διαμαντή, ανέλυσε τον όρο παχυσαρκία και εξήγησε πως ένα παιδί μπορεί να γίνει παχύσαρκο εξαιτίας της μητέρας του.

«Μιλάμε για… επιδημία παχυσαρκίας. Είναι μια ενεργειακή ανισορροπία δηλαδή οι άνθρωποι προσλαμβάνουν περισσότερες θερμίδες απ΄ ό,τι καταναλώνουν. Ωστόσο αυτό θα μπορούσε να δικαιολογήσει τη μεγάλη αύξηση της παχυσαρκίας τα τελευταία 30 με 40 χρόνια; Δεν μπορούμε να δικαιολογήσουμε τα ποσοστά της παχυσαρκίας μόνο από τη διατροφή, την άσκηση, τον τρόπο ζωής, τα γονίδια κ.α. Από τη δεκαετία του 90, τότε που η ιατρική κοινότητα εστίασε στο πρόβλημα, διατυπώθηκε ότι ακόμη και πριν τη γέννηση παιδιών το ενδομήτριο περιβάλλον είναι αυτό που παρεμβαίνει και κάνει το μεταβολικό προγραμματισμό για κάτι που θα συμβεί στο μέλλον, ύστερα από… δύο, 9τρεις γενιές», ανέφερε η κα. Διαμαντή.

Όπως τόνισε απο τις μελέτες που έγιναν διαπιστώθηκε ότι οι υπέρβαρες ή οι παχύσαρκες μητέρες κάνουν πιο συχνά μεγάλα παιδιά, καισαρικές τομές, δεν θηλάζουν, ενώ ο θηλασμός είναι μέτρο πρόληψης κατά της παχυσαρκίας και άλλων νοσημάτων διότι εμπεριέχει την έννοια της αυτορρύθμισης.

Πολλές δε γυναίκες, σε ποσοστό μέχρι και 30% μετά τον τοκετό, δεν χάνουν τα κιλά της εγκυμοσύνης κι αυτό δημιουργεί προβλήματα, μεταξύ άλλων και στις επόμενες κυήσεις.

«Ναι υπάρχει συσχέτιση της παχύσαρκης μητέρας με τα μελλοντικά παχύσαρκα παιδιά της, συνεπώς η πρόληψη κατά της παιδικής παχυσαρκίας ξεκινά από πριν τη γέννηση», ανέφερε.

Μύθος ότι τα κιλά θα γίνουν… μπόι

Διατροφικές συμβουλές για τα μικρά παιδιά έδωσε η καθηγήτρια Παιδιατρικής-Παιδιατρικής Ενδοκρινολογίας του ΑΠΘ και Διευθύντρια Β’ Παιδιατρικής Κλινικής ΑΠΘ, ΠΓΝΘ, ΑΧΕΠΑ, Ασημίνα Γαλλή-Τσινοπούλου ενώ μίλησε και για τους μύθους που ακόμη «ζουν και βασιλεύουν» στις ελληνικές οικογένειες

«Η πρόληψη, η οικογένεια και ο παιδίατρος διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο από την πρώτη στιγμή της γέννησης ώστε να μειωθούν τα περιστατικά παχυσαρκίας», ανέφερε η κα. Γαλλή-Τσινοπούλου δίνοντας συμβουλές για θηλασμό μέχρι την ηλικία των 12 μηνών, στερεές τροφές από τους έξι μήνες ζωής του παιδιού, αλεσμένα φρούτα και όχι χυμούς, γλυκά, μέτρηση λίπους στη διαδικασία ανάπτυξης του παιδιού, φυσική δραστηριότητα, ένα γεύμα με την οικογένεια για να δίνει το παράδειγμα κλπ).

Όσο για τη «βεβαιότητα» ότι το λίπος των παιδιών θα γίνει ύψος είναι… μύθος.

Όπως εξήγησε μέχρι την ηλικία των 5 χρονών τα παιδιά έχουν πρότυπα τους γονείς, ύστερα τους δασκάλους και στην εφηβεία τους φίλους.

Στα κυλικεία των σχολείων θα πρέπει να υπάρχουν τροφές με μεγάλη διατροφική αξία και όχι… «σκουπίδια».

Η ειδικός τόνισε πως θα πρέπει να υπάρξει πρόγραμμα υγιεινής διατροφής εντός εκπαιδευτικού συστήματος. Δεν προτείνω την απαγόρευση διότι αυτή δημιουργεί περισσότερο ενδιαφέρον για άχρηστες και επιβαρυντικές τροφές (σνακ κλπ).  Θεωρώ ότι η καλύτερη σήμανση των προϊόντων είναι σημαντική για να γνωρίζουμε και να επιλέγουμε  προϊόντα υψηλής διατροφικής αξίας. Ο δε καλός ύπνος με μεγάλη διάρκεια για τα παιδιά των προσχολικών ηλικιών, μέχρι 14 ώρες, είναι επιβεβλημένος για μια καλύτερη ανάπτυξη και μελλοντική ζωή, σύμφωνα με τις τελευταίες μελέτες και έρευνες.

«Μπορεί να είμαστε η πρώτη γενιά που θα αναγκαστούμε να πάμε στις κηδείες των παιδιών μας»

Στην παραπάνω σοκαριστική δήλωσε προχώρησε ο αναπληρωτής καθηγητής Παιδιατρικής- Παιδιατρικής Ενδοκρινολογίας, Αθανάσιος Χριστοφορίδης, αναφέροντας επίσης πως το 1/3 του πληθυσμού το 2030 θα έχουν τον χαρακτηρισμού του παχυσάρκου.

«Το φαινόμενο της παιδικής παχυσαρκίας είναι παγκόσμιο. Τα επιδημιολογικά δεδομένα τρομάζουν για την προοπτική και το… μέλλον. Το 1/3 του πληθυσμού το 2030, περισσότεροι από 2.000.000.000 άνθρωποι θα έχουν το χαρακτηρισμό του παχύσαρκου. Οφείλουμε , κυρίως για τα παιδιά, να αντιστρέψουμε τους δείκτες κάτι που μπορούμε να κάνουμε στα υπέρβαρα πριν γίνουν παχύσαρκα. Τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια τάση ισορρόπησης στις ανεπτυγμένες χώρες, ανάμεσα τους και η Ελλάδα ή ίσως υπάρχει αυτή η τάση γιατί δεν μπορούμε να το φτάσουμε χειρότερα! Αντίθετα στις υπό ανάπτυξη ή στις υπανάπτυκτες χώρες υπάρχει μια «έκρηξη» της παχυσαρκίας. Είναι διατροφικό το πρόβλημα», ανέφερε ο ίδιος.

Πρωταθλήτρια στην παιδική παχυσαρκία η Ελλάδα

Όπως τόνισε δυστυχώς οι περισσότερες μελέτες μας κατατάσσουν στους πρωταθλητές της παιδικής παχυσαρκίας, στις πρώτες τρεις χώρες (παχυσαρκίας ή υπερβαρίας) και πως δυστυχώς αυξάνονται τα περιστατικά βαρέως πασχόντων (τύπου 2, 3) κάτι πολύ ανησυχητικό το οποίο συνδέεται και με την πανδημία του κορονοϊού (και τις νέες συνήθειες διατροφής, απομόνωσης κλπ).

«Πολλές φορές από έμβρυο μπορούμε να καταλάβουμε και να διερευνήσουμε ορμονικές διαταραχές (ύψος, βάρος κλπ) Στις περισσότερες περιπτώσεις μπορούν να αντιστραφούν ακόμη και γονιδιακές διαταραχές. Δυστυχώς όμως το προσδόκιμο ζωής για τις επόμενες γενιές, με τα σημερινά δεδομένα, θα είναι μικρότερο. Ήδη το έχουμε βιώσει γιαγιάδες να θάβουν τα εγγόνια τους. Δεν θέλουμε να είμαστε σκληροί όμως θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα και να το λύσουμε», επισήμανε.

Τέλος οι γιατροί μίλησαν επίσης για τις επιπτώσεις της παχυσαρκίας στο ψυχισμό των παιδιών (υψηλά ποσοστά αυτοκτονιών παιδιών) στη μείωση της αυτοεκτίμησης, στον εκφοβισμό που δυστυχώς παρά τις προσπάθειες πολλών ακόμη δέχονται σε σχολικό ή φιλικό περιβάλλον καθώς και για τα μέτρα διατροφικών συνηθειών με ταυτόχρονη φυσική άσκηση τα οποία θα δρομολογήσουν οι γονείς για τα παιδιά τους έστω κι αν αυτά δεν είναι πολύ «φιλικά» διότι είναι επιβεβλημένα για την υγεία τους. Παράλληλα τόνισαν ότι  καταγράφονται από πολύ νωρίς και ορθοπεδικά, καρδιολογικά, δερματολογικά, γυναικολογικά κι άλλα προβλήματα τα οποία κι αυτά όμως μπορούν να προληφθούν.

Δείτε όλη τη συζήτηση που συντόνισε ο δημοσιογράφος Σ. Μόσχης εδώ:

(Πηγή: in.gr)

Συντάκτης: Αλεξάνδρα Κεντρωτή

Η Mia ήταν μόλις τριών ετών όταν οι γονείς της, Edith Lemay και Sebastien Pelletier παρατήρησαν για πρώτη φορά ότι είχε προβλήματα όρασης. Λίγα χρόνια αργότερα, μετά από αρκετές επισκέψεις σε ειδικούς, διαγνώστηκε με μια σπάνια γενετική πάθηση που προκαλεί σταδιακή απώλεια όρασης.

Η Edith και ο Sebastien που είναι παντρεμένοι 12 χρόνια και έχουν μαζί 4 παιδιά, παρατήρησαν πως εκτός από την μεγάλη τους κόρη, παρουσίαζαν τα ίδια συμπτώματα και οι γιοι τους Colin (σήμερα 7 ετών) και Laurent (σήμερα 5 ετών). Τελικά, αποδείχθηκε πως πάσχουν από την ίδια πάθηση τα τρία από τα τέσσερα αδέρφια τα οποία στο μέλλον θα χάσουν εντελώς την όρασή τους.

«Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα γι’ αυτή την ασθένεια», λέει η Edith εξηγώντας ότι επί του παρόντος δεν υπάρχει θεραπεία ή αποτελεσματικά φάρμακα για να επιβραδύνουν την εξέλιξη της πάθησης. «Δεν ξέρουμε πόσο γρήγορα θα εξελιχθεί, αλλά περιμένουμε να έχουν χάσει εντελώς της όρασή τους μέχρι τα μέσα της ζωής τους».

Οι γιατροί της Mia συνέστησαν στους γονείς της να αποκτήσει «οπτικές αναμνήσεις» και για το ζευγάρι, αυτό σήμαινε μόνο ένα πράγμα: ταξίδια!

«Σκέφτηκα ότι αντί να τις δείξω τους ελέφαντες σε κάποιο βιβλίο, προτιμώ να την πάω να τους δει από κοντά. Ήθελα να αποκτήσει τις πιο όμορφες και ξεχωριστές αναμνήσεις κι έτσι ξεκινήσαμε με τον σύζυγό μου να οργανώνουμε τα ταξίδια μας», είπε χαρακτηριστικά η Edith.

Η εξαμελής οικογένεια είχε προγραμματίσει το πρώτο της ταξίδι, το οποίο περιλάμβανε μεταξύ άλλων μια στάση στη Ρωσία και στην Κίνα, τον Ιούλιο του 2020 αλλά αναβλήθηκε λόγω πανδημίας. Όταν τελικά έφυγαν από το Μόντρεαλ τον Μάρτιο του 2022, ξεκίνησαν χωρίς συγκεκριμένο πλάνο.

«Το μόνο που είχαμε κατά νου ήταν πως η Mia ήθελε να κάνει ιππασία και ο Laurent να ανέβει σε καμήλα. Έτσι, ο πρώτος μας σταθμός ήταν η Ναμίμπια, όπου βρέθηκαν κοντά σε ελέφαντες, ζέβρες και καμηλοπαρδάλεις. Στη συνέχεια πήγαμε στη Ζάμπια, μετά στην Τανζανία και κατόπιν στην Τουρκία όπου μείναμε για ένα μήνα. Τέλος, περάσαμε από την Μογγολία και καταλήξαμε στην Ινδονησία».

Το ζευγάρι ελπίζει ότι τα πολλά ταξίδια, οι αναμνήσεις από διαφορετικούς πολιτισμούς και οι ανεπανάληπτες εμπειρίες που ζουν τα παιδιά τους, θα τα κάνει να νιώσουν τυχερά παρά τις δυσκολίες που μπορεί να έρθουν αργότερα στη ζωή τους καθώς η όρασή τους θα επιδεινώνεται.

(Πηγή: mama365.gr με πληροφορίες από cnn.com)

Τη Δευτέρα 19 Σεπτεμβρίου θα γίνει η αποχαιρετιστήρια τελετή στη μνήμη του Κώστα Καζάκου

Ο Κώστας Καζάκος μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής του παρέμεινε πιστός στην τέχνη του, στα ιδανικά του, στο πάθος του για το δίκιο και την αλληλεγγύη. Ένας σπουδαίος άνθρωπος που θέλησε μέχρι και ο θάνατός του να είναι μία πράξη προσφοράς. Όπως έγινε γνωστό από το Γραφείο Τύπου του Κομουνιστικού Κόμματος ο Κώστας Καζάκος αποφάσισε να δωρίσει το σώμα του στην επιστήμη.

«Ο Κώστας Καζάκος έκανε την τελευταία μεγαλειώδη πράξη του, πριν υποκλιθεί για τελευταία φορά. Πρόσφερε το σώμα του στην Ιατρική Σχολή Αθηνών και τους φοιτητές για την εκπαίδευσή τους», αναφέρει η ανακοίνωση κα ενημερώνει ότι η αποχαιρετιστήρια τελετή θα γίνει τη Δευτέρα 19 Σεπτεμβρίου.

«Η οικογένειά του και η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ καλούν όλους τους φίλους του, όλο τον κόσμο που τον αγάπησε για την προσφορά του στην τέχνη και τον πολιτισμό, στον άνθρωπο και τα ιδανικά του, στην αποχαιρετιστήρια τελετή, που οργανώνεται στο Αίθριο της έδρας της ΚΕ του ΚΚΕ, στον Περισσό, τη Δευτέρα 19 Σεπτεμβρίου, στις 19.00».

Θα μείνει στις καρδιές μας

«Ο σύντροφος Κώστας θα μείνει στις καρδιές μας, θα μείνει στις καρδιές όλου του κόσμου του λαϊκού, αυτού του «εχθρού λαού», που τόσο αγαπούσε και τόσο του έμοιαζε με την απλότητα, τη ζεστασιά και τη λαϊκότητα της μεγάλης του ψυχής. Δεν θα ξεχαστεί, γιατί ήταν ένας γεμάτος πάθος και δύναμη πρωταγωνιστής, όχι απλά στη σκηνή, στα πλατό, στις εξέδρες των διαδηλώσεων, αλλά τελικά στην Ιστορία.

«Λαχτάρησε μια χώρα» όπου ο λαός θα πάψει «να περιμένει μάταια τον καιρό». Και αν οι λίγοι αυτό δεν του το συγχωρούν, είναι μια επιβεβαίωση ότι έκανε το καθήκον του σαν καλλιτέχνης και σαν άνθρωπος, είναι μια επιβράβευση της ζωής του. Οι μέρες που ο λαός «θα αρνιέται πια να βλέπει τον δρόμο του κλειστό», οι μέρες που λαχτάρησε, αργά ή γρήγορα, θα ‘ρθουν. Θα φροντίσουν γι’ αυτό όλοι εκείνοι που συνεχίζουν τη ζωή του, παλεύοντας για έναν ανώτερο πολιτισμό σε μια ανώτερη κοινωνική οργάνωση», ανέφερε μεταξύ άλλων η ανακοίνωση του ΚΚΕ για τον θάνατο του μεγάλου ηθοποιού.

(Πηγή: in.gr)

Συντάκτης: Σοφία Χρήστου

Εξαιρετικά δύσκολη η εύρεση αναισθησιολόγων

Όσο γίνεται προσπάθεια να βρεθεί από το υπουργείο Υγείας μία «χρυσή τομή» στο θέμα της έλλειψης των αναισθησιολόγων , χιλιάδες παιδιά στο νοσοκομείο Παίδων Αγία Σοφία περιμένουν να βρεθεί μία θέση στο χειρουργικό τραπέζι.

Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα για ένα από τα μεγαλύτερα παιδιατρικά νοσοκομεία σε ευρωπαϊκό επίπεδο και το μεγαλύτερο στην Ελλάδα.

Και μπορεί μία από τις απαντήσεις που έχουμε ακούσει να είναι πως το ζήτημα των αναισθησιολόγων είναι ευρωπαϊκό ή ακόμη και παγκόσμιο, ωστόσο όταν μιλάμε για έναν τέτοιον αριθμό παιδιών, δεν θα έπρεπε να ληφθούν πιο άμεσες και δραστικές αποφάσεις;

Το πρόβλημα με το «Παίδων» δεν είναι καινούργιο, καθώς λίστα αναμονής υπάρχει τουλάχιστον εδώ και τέσσερα χρόνια.

Λίστα αναμονής από το 2018

Συγκεκριμένα το 2018 υπήρχαν περίπου 2.800 παιδιά σε λίστα αναμονής για να χειρουργηθούν.

Πριν την έλευση της Covid-19 και αφού έγινε μία εκκαθάριση, το νούμερο αυτό μειώθηκε στα 2.400 παιδιά για να αυξηθεί και πάλι κατά τη διάρκεια της πανδημίας όπου πραγματοποιούνταν μόνο έκτακτα χειρουργεία.

Περίπου 3.000 παιδιά στη λίστα αναμονής

Φτάνοντας στο σήμερα, το πρόβλημα έχει οξυνθεί και πάλι, με αποτέλεσμα τα παιδιά που βρίσκονται στη λίστα αναμονής να φτάνουν στα 3.000 και να αυξάνονται, καθώς από την 1η Σεπτεμβρίου έχουν παγώσει τα προγραμματισμένα χειρουργεία.

Στην πλειοψηφία πρόκειται για παιδιά με χρόνια σοβαρά νοσήματα τα οποία πρέπει να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση, αλλά και για παιδιά που πρέπει να υποβληθούν σε μικροεπεμβάσεις, αλλά λόγω της έλλειψης αναισθησιολόγων στο νοσοκομείο ακόμη περιμένουν.

9 μόνο αναισθησιολόγοι

Το βασικό πρόβλημα είναι η έλλειψη αναισθησιολόγων στο Παίδων, το οποίο αν και διαθέτει 17 οργανικές θέσεις, αυτή τη στιγμή είναι καλυμμένες μόνο οι εννιά (9).

Μία σειρά από παραιτήσεις, συνταξιοδοτήσεις και άδειες είχε ως αποτέλεσμα οι κενές θέσεις να μην έχουν καλυφθεί ακόμη κι έτσι το νοσοκομείο να λειτουργεί συνολικά με μόλις 9 αναισθησιολόγους.

Δεδομένου μάλιστα πως οι αναισθησιολόγοι σε παιδιατρικά νοσοκομεία διαφέρουν από τους αναισθησιολόγους στα υπόλοιπα νοσοκομεία , καθώς πρέπει να έχουν περαιτέρω εξειδίκευση, κάνει ακόμη πιο δύσκολη την εύρεση περισσότερων γιατρών με τη συγκεκριμένη ειδικότητα.

Αίτημα για κάλυψη θέσεων, χωρίς αποτέλεσμα

Εκτός αυτού, το πλήθος εξετάσεων που πρέπει να κάνει ένα παιδί με την παρουσία αναισθησιολόγου πριν προχωρήσει σε χειρουργείο, αλλά και η παρουσία του ίδιου κατά τη διάρκεια της επέμβασης του παιδιού, αποδεικνύει αφενός την αναγκαιότητά του, αφετέρου το μεγάλο χρονικό διάστημα που θα πρέπει να αφιερώσει ο ίδιος σε ένα περιστατικό.

Σύμφωνα με πληροφορίες του in, το νοσοκομείο έχει προχωρήσει σε αίτημα για την κάλυψη των θέσεων, χωρίς ωστόσο να υπάρχει ανταπόκριση, την ώρα μάλιστα πως υπάρχουν και επιπλέον τμήματα που χρειάζονται αναισθησιολογική κάλυψη (Ογκολογικά τμήματα, αιμοδυναμικό, γαστρεντερολογικό, ηπατολογικό, αξονικός τομογράφος, μαγνητικός τομογράφος ακουολογικό και μονάδα ημερήσιας νοσηλείας).

(Πηγή: in.gr)

Συντάκτης: Βασίλης Σ. Κανέλλης

Πόσο δωρεάν είναι η παιδεία όταν κάθε χρόνο τα νοικοκυριά ξοδεύουν πάνω από 3 δισ. ευρώ;

Παρατηρώ κάθε χρόνο αυτή την ημέρα τους πολιτικούς να πηγαίνουν στα σχολεία για τον καθιερωμένο αγιασμό. Για να βγάλουν τις σχετικές φωτογραφίες, να έχουν και σέλφι με τα… ευτυχισμένα παιδάκια που πάνε σχολείο, κυρίως τα «πρωτάκια» που ακόμη δεν έχουν καταλάβει που βρίσκονται και το βλέπουν όλο αυτό σαν πανηγύρι.

Δεν θα σχολιάσω βεβαίως το γεγονός ότι δεν θα έπρεπε καν να γίνεται όλο αυτό το σόου με τους πολιτικούς στα σχολεία, για καθαρά ψηφοθηρικούς λόγους.

Ούτε την εικόνα ιερέων στα σχολεία, λες κι έχει καμιά σχέση η εκπαιδευτική διαδικασία ενός αστικού κράτους με την Εκκλησία.

Δεν γίνεται όμως να μην σχολιαστεί όλη αυτή η υποκρισία που ξεχύνεται κάθε φορά που ξεκινά μια σχολική χρονιά, με υποσχέσεις για στήριξη της ποιοτικής Παιδείας, για μια εκπαίδευση που θα προσφέρεται δωρεάν, απρόσκοπτα και χωρίς διακρίσεις σε όλους. Και όλες αυτές οι πομπώδεις δηλώσεις που κάνουν όλοι οι πολιτικοί μπροστά σε παιδιά, εκπαιδευτικούς και γονείς.

Κι εκείνη τη στιγμή όπου τα ρεπορτάζ παίρνουν φωτιά για το… πρώτο κουδούνι, μου έρχονται στο νου τα στοιχεία ερευνών για το πόσο… δωρεάν είναι η δημόσια παιδεία στην Ελλάδα.

Για να καταλάβετε τι εννοώ, δείτε τι συμβαίνει κάθε χρόνο στα νοικοκυριά, τα οποία υποτίθεται ότι πληρώνουν φόρους, προκειμένου ακριβώς να έχουν «επιστροφή» των κόπων τους μέσω της Παιδείας, της Υγείας κ.λπ.

Λοιπόν, το 2020 τα ελληνικά νοικοκυριά ξόδεψαν 3,2 δις ευρώ για αγαθά και υπηρεσίες που σχετίζονται με την εκπαίδευση των παιδιών τους. Το ποσό αυτό είχε φτάσει κάποτε, το μακρινό 2009, σε 5,5 δις ευρώ.

Από τα 3,2 δις, τα 4 στα 10 ευρώ, ήτοι 1,3 δις ευρώ, δόθηκαν για φροντιστήρια και από αυτά τα 620 εκατ. δόθηκαν από τους γονείς για την προετοιμασία των… μαθημάτων του σχολείου.

Ακόμη, το 2020 δόθηκαν σχεδόν 230 εκατ. ευρώ για ιδιαίτερα μαθήματα.

Οσο για τα ιδιωτικά σχολεία; Τα νοικοκυριά σπατάλησαν 461 εκατ. ευρώ για ιδιωτικά νηπιαγωγεία, σχολεία, γυμνάσια, λύκεια.

Τέλος, στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, κυρίως στα μεταπτυχιακά δόθηκαν από τα νοικοκυριά 242 εκατ. ευρώ.

Κάντε λοιπόν τώρα αντιπαραβολή. Οι εικόνες με το πολιτικό σύστημα στα σχολεία την πρώτη ημέρα της σχολικής χρονιάς, και οι απελπισμένοι γονείς που πρέπει να… κόψουν το λαιμό τους να βρουν πάνω από 3 δις ευρώ για να πληρώσουν για μια Παιδεία που δεν είναι τελικά δωρεάν.

Ή που ξοδεύει το κράτος πολλά δις ευρώ σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα το οποίο έχει αποτύχει, μιας και επιτρέπει (ή αφήνει επίτηδες «τρύπες» στο σύστημα) τέτοια απίστευτη σπατάλη πόρων από τους γονείς.

Δεν είναι λοιπόν αυτό εκπαιδευτικό σύστημα κι αν ήθελαν οι πολιτικοί να προσφέρουν υπηρεσίες στην πατρίδα δεν θα ακκίζονταν μπροστά στα κουδούνια που βαράνε κάθε Σεπτέμβρη.

Θα έσκυβαν στο πρόβλημα και θα το αντιμετώπιζαν με γενναίες μεταρρυθμίσεις.

Όμως, για να το κάνεις αυτό πρέπει να σπάσεις αυγά. Να συγκρουστείς με συμφέροντα, να έρθεις σε ρήξη με κατεστημένα. Και ποιος τολμά να το κάνει αυτό;

Είναι πιο εύκολο να πας στον αγιασμό, να πεις και δύο κοινότυπες κουβεντούλες και να δρέψεις τους καρπούς του κόπου σου να ξυπνήσεις τόσο νωρίς.

Τελικά το καλύτερο μάθημα από την πρώτη ημέρα στο σχολείο είναι ότι οι μαθητές είναι δυστυχισμένοι σε ένα αποτυχημένο εκπαιδευτικό σύστημα ακραίας παπαγαλίας. Και οι γονείς είναι χρεοκοπημένοι επειδή πρέπει να υπηρετήσουν αυτό το σύστημα που μετατρέπει – έναντι αδράς αμοιβής- τα παιδιά σε ρομποτάκια που κάποια στιγμή «καίνε» το μυαλό τους σε ανούσιες γνώσεις.

(Πηγή: in.gr)

Όλοι μας, στη διάρκεια της σχολικής μας πορείας γνωρίσαμε πολλούς δασκάλους. Άλλοι μας κέρδισαν, άλλοι μας δίδαξαν, άλλοι ήταν αδιάφοροι και κάποιοι άλλοι μάλλον ακατάλληλοι δια ανηλίκους. Σε όλη αυτή την πορεία όμως διαμορφώσαμε μια εικόνα για ΤΟΝ δάσκαλο!

Ο δάσκαλος της καρδιάς μας είναι εκείνος που κλείνοντας την πόρτα της σχολικής τάξης αφήνει απ’ έξω τις έγνοιες και τα προβλήματά του και η τάξη του γίνεται το μοναδικό του μέλημα. Είναι ο άνθρωπος που λαμπερά παιδικά μάτια τον κοιτάνε διερευνητικά, με απορία, πολλές φορές με δυσπιστία ή και απαξίωση και καταφέρνει να κάνει τα μάτια αυτά να λάμπουν. Είναι εκείνος που νοιάζεται για τα παιδιά του. Όχι μόνο για την ακαδημαϊκή τους πρόοδο, αλλά κυρίως για την συναισθηματική τους ισορροπία και εξέλιξη. Είναι αυτός που όλοι περιμένουν να είναι παντογνώστης και να έχει τις απαντήσεις για όλα. Είναι το σταθερό σημείο αναφοράς, το καταφύγιο για τους μαθητές που η οικογένεια παλεύει με δυσκολίες και δυσάρεστες καταστάσεις. Είναι εκείνος που με τον τρόπο του ξέρει να σου λέει είμαι εδώ για εσένα, όταν με χρειαστείς.

Ο δάσκαλος είναι ο συνδετικός κρίκος μιας ομάδας ανθρώπων με διαφορετικές ανάγκες και προσωπικότητες. Είναι ο σημαντικός άλλος που πολλές φορές μπορεί να σου αλλάξει τη ζωή και να γίνει ο Πυγμαλίωνας σου. Όταν νιώθεις ότι δεν τα καταφέρνεις και θέλεις να εγκαταλείψεις την προσπάθεια είναι εκείνος που θα αναγνωρίσει σε εσένα δυνατότητες για να τις εξελίξεις και αδυναμίες για να τις βελτιώσεις. Ο δάσκαλος είναι αυτός που ενδιαφέρεται να βελτιωθεί για να μπορέσει να σε πάει παρακάτω. Είναι εκείνος που νοιάζεται πρώτα να είναι δίπλα στο μαθητή και μετά να τον διδάξει.

Μα γίνεται ένας άνθρωπος να καταφέρνει να είναι όλα αυτά; Πόσες δεξιότητες, πόσες ικανότητες, πόσες γνώσεις και πόση αγάπη πρέπει να βρίσκονται μαζεμένα στο πρόσωπό του; Και όμως γίνεται.

Είναι οι δάσκαλοι που ποτέ δεν ξεχνάς. Οι εκπαιδευτικοί που βλέπουν στον μαθητή τον άνθρωπο και όχι έναν βαθμό.

Και το θαυμαστό σε όλο αυτό είναι ότι υπάρχουν αυτοί οι δάσκαλοι. Βρίσκονται στα σχολεία και διδάσκουν τα παιδιά μας. Κάποιες φορές τους απαξιώνουμε. Άλλες φορές ζητάμε ακόμα περισσότερα από αυτούς. Ξεχνάμε ότι είναι άνθρωποι και όχι υπερήρωες. Το μόνο που είναι σίγουρο είναι ότι ο δάσκαλος γεννιέται, δεν γίνεται. Είναι χάρισμα. Όχι να μεταδίδεις γνώσεις, αλλά να εκπέμπεις αγάπη και φροντίδα, που συμβάλλουν στην απόκτηση γνώσης. Και είναι πολλοί οι δάσκαλοι ζωής. Και είναι εκεί και παλεύουν με δυσκολίες, ελλείψεις και απαξίωση. Αγωνίζονται, και με συγκινούν κάθε φορά που τους συναντώ. Γιατί με καθηλώνει το ταλέντο που περικλείει διδασκαλία και φροντίδα. Για εκείνους που απλά παρίστανται, το σχολείο τους εκδικείται. Γιατί κάθε μέρα είναι για εκείνους μια κόλαση. Επειδή οι μαθητές καταλαβαίνουν και «επιτίθενται». Και δεν μπορείς να το καταλάβεις αυτό αν δεν έχεις την τύχη να μπεις σε τάξη. Να έχεις σαράντα ζευγάρια μάτια επάνω σου έτοιμα να σε ρουφήξουν. Και εσύ να είσαι δυνατός και δοτικός.

Ο δρόμος του δασκάλου απαιτεί γενναιότητα, μεγαλοψυχία, ενσυναίσθηση και αγώνα. Είναι μια μάχη με τον εαυτό του που δεν του αφήνει περιθώρια να λυγίσει, γιατί… θέλει αρετή και τόλμη η διδασκαλία.

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ ΠΟΥ ΝΟΙΑΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΦΡΟΝΤΙΖΟΥΝ ΣΕ ΠΕΙΣΜΑ ΤΩΝ ΔΥΣΚΟΛΩΝ, ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ, ΚΑΙΡΩΝ!

(Πηγή: dinfo.gr)