paidevo.gr

Της Ανθής Αγγελοπούλου

Ανεξέλεγκτη είναι πλέον η χρήση συμπληρωμάτων διατροφής από τους Έλληνες με το 55% να λαμβάνει κάποιο εξ αυτών χωρίς συμβουλή γιατρού ή φαρμακοποιού και με τις γυναίκες να κατέχουν την 1η θέση στην κατανάλωση.

Όπως επισημάνει ο καθηγητής στο Τμήμα Διατροφής & Διαιτολογίας στο Αλεξάνδρειο ΑΤΕΙ Θεσσαλονίκης κ. Ευστράτιος Ρ. Κυρανάς, στην ομιλία του με θέμα «Διασφαλίζει την υγεία των καταναλωτών το θεσμικό πλαίσιο παρασκευής & εμπορίας των Συμπληρωμάτων Διατροφής;» η κατανάλωση αυτή γίνεται επικίνδυνη καθώς μόνο το 1/3 (13,5%)  από αυτά τα άτομα ακολουθεί ιατρική συμβουλή και μόλις το 6,8% τη συμβουλή του φαρμακοποιού, το 4% του προπονητή τους και το 3% του διαιτολόγου.

Την ίδια στιγμή όπως λέει, η έλλειψη συστηματικών ελέγχων στη σύνθεση της φόρμουλας των συμπληρωμάτων διατροφής, για την τυχόν παρουσία απαγορευμένων ουσιών, τις παρενέργειες σε ευαίσθητες ομάδες καταναλωτών, καθώς και η ανεπαρκής αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας για τις ενδεικνυόμενες χρήσεις, αφήνουν απροστάτευτους τους καταναλωτές θέτοντας σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία.

Επιπλέον, τα συμπληρώματα διατροφής είναι η μοναδική κατηγορία τροφίμων των οποίων η αρμοδιότητα ανήκει στον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων, χωρίς ωστόσο ακόμη να έχει νομοθετηθεί αντίστοιχο νομικό πλαίσιο ελέγχου και αδειοδότησης πριν την κυκλοφορία τους. Όλες οι άλλες κατηγορίες τροφίμων (συμβατικά, βιολογικά, λειτουργικά, ενισχυμένης θρεπτικής αξίας) ανήκουν στην αρμοδιότητα του Ενιαίου Φορέα Ελέγχου Τροφίμων (ΕΦΕΤ) και καλύπτονται από αυστηρό νομικό πλαίσιο εγκατάστασης και λειτουργίας των μονάδων, παραγωγής και διάθεσης των τελικών προϊόντων, ελέγχου και κυρώσεων. Το ίδιο ισχύει για τα τρόφιμα ειδικών διατροφικών χρήσεων που ανήκουν στην αρμοδιότητα του ΕΟΦ, ενώ για τα συμπληρώματα διατροφής δεν λειτουργεί αντίστοιχο νομικό πλαίσιο.

Σύμφωνα με τον κ. Κυρανά, τα συμπληρώματα διατροφής αποσκοπούν στην κάλυψη ελλείψεων της δίαιτας υγιών καταναλωτών σε θρεπτικά συστατικά. Μπορεί όμως να περιέχουν και ουσίες με φυσιολογικές επιδράσεις στην υγεία τους, οι οποίες επισημαίνονται υποχρεωτικά στη συσκευασία με τη διατύπωση εγκεκριμένων «ισχυρισμών υγείας».

Κίνδυνοι από τη λήψη συμπληρωμάτων διατροφής

Υπερδοσολογία λήψης

Δεν υπήρξε ποτέ ως τώρα συμπλήρωμα «αθώο τοξικότητας».

Αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα

Για παράδειγμα, διαπιστώθηκε ότι:

-το ασβέστιο (Ca) μπορεί να αλληλεπιδράσει με φάρμακα για την καρδιά, με ορισμένα διουρητικά και με τα στοιχεία αργίλιο (Al) και Μαγνήσιο (Mg) που περιέχονται σε αντιόξινα σκευάσματα.

-το Mg μπορεί να αλληλεπιδράσει με ορισμένα διουρητικά και αντικαρκινικά φάρμακα.

-η βιταμίνη Ε αυξάνει τον κίνδυνο εσωτερικής αιμορραγίας όταν λαμβάνεται με ασπιρίνη ή αντιπηκτικά όπως η βαρφαρίνη.

-η βιταμίνη Κ μπορεί να αλληλεπιδράσει με αντιπηκτικά, όπως η κουμαρίνη.

-το βαλσαμόχορτο επηρεάζει δυσμενώς τη φαρμακευτική δράση αντικαταθλιπτικών και αντιυπερτασικών φαρμάκων.

-το συνένζυμο Q10 μπορεί να αλληλεπιδράσει με αντιπηκτικά, αντιυπερτασικά και χημειοθεραπευτικά φάρμακα.

-το Ginseng αυξάνει τον κίνδυνο για εσωτερική αιμορραγία όταν λαμβάνεται με αντιπηκτικά και προκαλεί ανεπιθύμητες ενέργειες με αντικαταθλιπτικά.

-η Echinacea διαταράσσει το ρυθμό διάσπασης αρκετών φαρμάκων στο ήπαρ.

Παραπλανητικές ετικέτες και προώθηση

Σύμφωνα με τον κ. Κυρανά, η σήμανση των συμπληρωμάτων διατροφής πρέπει να πληροί συγκεκριμένους κανόνες, ενώ πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στην αποφυγή της παραπλάνησης των καταναλωτών. Η πιο σημαντική απαγόρευση αφορά την αναγραφή στη σήμανση ισχυρισμών ή ενδείξεων ή εικόνων, που υπονοούν άμεσα ή έμμεσα την πρόληψη, αγωγή ή θεραπεία ανθρώπινης νόσου, καθώς και την ανάλογη διαφήμιση ή παρουσίαση των συμπληρωμάτων διατροφής. Οι κίνδυνοι αυτοί όπως λέει, είναι ιδιαίτερα αυξημένοι σε προϊόντα που προωθούνται στην αγορά μέσω διαδικτύου, απευθείας από χώρες του εξωτερικού.

Απαγορευμένες ουσίες

Πολλές είναι οι ουσίες που αν και έχουν κριθεί επικίνδυνες και έχουν επίσημα απαγορευθεί από τον FDA στην Αμερική ή τον ΕΟΦ στην Ελλάδα, συνεχίζουν να περιέχονται σε συμπληρώματα που κυκλοφορούν παράνομα, θέτοντας σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία, επισημαίνει ο κ. Κυρανάς. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η εφεδρίνη, η οποία χρησιμοποιείται ως διεγερτικό σε σκευάσματα για απώλεια βάρους και για αύξηση του αναβολισμού σε αθλητές, με δυσανάλογες όμως παρενέργειες.

Οι γυναίκες κατέχουν την πρωτιά κατανάλωσης

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα πανελλαδικής έρευνας που πραγματοποίησαν από το 2016 έως το 2018 προπτυχιακοί και μεταπτυχιακοί φοιτητές του Τμήματος Διατροφής & Διαιτολογίας του Αλεξάνδρειου ΑΤΕΙ Θεσσαλονίκης σε δείγμα 31.238 καταναλωτών (το 53% ήταν γυναίκες και το 47% άνδρες), με το 50% του δείγματος να είναι 17- 30 ετών, το 35% 31- 50 ετών και το 15% ηλικίας άνω των 50 ετών, διαπιστώθηκε ότι οι γυναίκες κατέχουν τα πρωτεία στη χρήση συμπληρωμάτων. Οι νεαρές και οι μέσες ηλικίες μάλιστα αποτελούν τους κύριους αγοραστές και συνεπώς τους χρήστες συμπληρωμάτων.

Το 55% των ερωτηθέντων απάντησαν ότι κάνουν σήμερα ή έκαναν περιστασιακά στο παρελθόν χρήση συμπληρωμάτων διατροφής. Το ποσοστό δεν πρέπει να εκπλήσσει, όταν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες προσεγγίζει το 60%, ενώ στις ΗΠΑ τείνει να το ξεπεράσει. Επίσης, οι ανώτερης εκπαίδευσης (πανεπιστημιακής) καταναλωτές, ακολουθούμενοι από τους μέσης εκπαίδευσης, αποτελούν τον κύριο κορμό των χρηστών.

Παράλληλα, οι λιγότερο από το 30% αυτών που έκαναν ή κάνουν χρήση δήλωσε πως ακολούθησε τη συμβουλή γιατρού (13,5%), φαρμακοποιού (6,8%), προπονητή (4%) ή διαιτολόγου (3%). Επίσης μόνο το 43% συνεκτίμησε κατά τη χρήση τη Συνιστώμενη Ημερήσια Δόση (ΣΗΔ) στα θρεπτικά συστατικά που αναζητούσε, ενώ το 7% δήλωσε πως δεν γνωρίζει τη σημασία της. Το 48% δήλωσε ότι προηγήθηκαν της λήψης ιατρικές εξετάσεις, ενώ μόλις το 17% ότι βρίσκεται υπό ιατρική παρακολούθηση κατά τη λήψη.

Κίνδυνοι από την αλόγιστη χρήση τους

Το πρόβλημα της διάθεσης στην αγορά προϊόντων που δεν πληρούν τις απαιτήσεις ως προς τη σύνθεση και τη σήμανση, ο ΕΟΦ επιχειρεί να τα αντιμετωπίσει με κατασταλτικούς ελέγχους και την έκδοση ενημερωτικών “δελτίων Τύπου” για τους χρήστες. Όμως η έλλειψη γνώσεων από τους καταναλωτές, ακόμη κι όταν μπορούν να προσφεύγουν στην ιστοσελίδα του ΕΟΦ, αποτελεί το κλειδί για την αδυναμία αξιολόγησης του ρίσκου από τους πιθανούς κινδύνους που εγκυμονούν για την υγεία τους», τονίζει ο κ. Κυρανάς.

Επιπροσθέτως, ο καταναλωτής δεν γνωρίζει επαρκώς τη βιολογική δράση των συστατικών της διατροφής, τις τυχόν αλληλεπιδράσεις τους, καθώς και τους τρόπους με τους οποίους μπορεί να τα αξιοποιήσει καλύτερα. Γι’ αυτό εκτός από τη νομοθετική παρέμβαση της πολιτείας, κρίνεται επιβεβλημένη και η ουσιαστική παρέμβαση επιστημόνων της υγείας, που επαρκώς ενημερωμένοι και εξειδικευμένα καταρτισμένοι θα προσφέρουν έγκυρη πληροφόρηση γι’ αυτήν την κατηγορία τροφίμων.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

Shutterstoc

Η σοδειά ελαιολάδου του ευρωπαϊκού Νότου βρίσκεται υπό απειλή. Ένα άκρως ισχυρό βακτήριο, που αναπτύσσεται στα αγγεία του ξύλου, εμποδίζοντας την κυκλοφορία νερού και θρεπτικών στοιχείων και προκαλώντας ακόμη και το «θάνατο» του φυτού, προσβάλει τα ελαιόδεντρα της Μεσογείου. Ο λόγος για την Ξυλέλλα, την οποία ειδικοί χαρακτηρίζουν ως «ένα από τα πλέον επικίνδυνα παθογόνα παγκοσμίως. 

Η Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφάλειας Τροφίμων (EFSA) επισημαίνει ότι χάρη σε μοντέλα υπολογιστών έχει κατανοήσει πλέον το πώς και με ποιους ρυθμούς η ασθένεια εξαπλώνεται. Αλλά δεν έχει βρει τη θεραπεία της. Για πρώτη φορά το βακτήριο εντοπίστηκε το 2013 στην Ιταλία και έκτοτε εξαπλώνεται και στην υπόλοιπη νότια Ευρώπη. Στην Ελλάδα δεν έχουμε κρούσματα, αλλά έχουν καταγραφεί περιπτώσεις στη νότια Γαλία, στην Ισπανία και στην Βόρεια Πορτογαλία. 

Ο Ελληνικός Σύνδεσμος Εισαγωγέων και Εξαγωγέων Φυτικού Υλικού (ΕΣΕΕΦΥ)  είχε εκπέμψει σήμα κινδύνου από τα τέλη του 2018, προειδοποιώντας πως εάν το βακτήριο περάσει τα σύνορα της χώρας μας, θα μπορούσε να αλλάξει συνολικά τη μορφή της γεωργίας και να οδηγήσει ακόμη περισσότερους Έλληνες στο εξωτερικό για αναζήτηση εργασίας. 

Εξηγούσε δε πως σε περίπτωση εμφάνισης του βακτηρίου σε ένα σημείο, αμέσως δεσμεύεται η παραγωγή σε ακτίνα 10 χιλιομέτρων, καταστρέφοντας όχι μόνο τους επαγγελματίες παραγωγούς, αλλά χωριά ολόκληρα. Για μία χώρα στην οποία η ελαιοπαραγωγή συμβάλλει με 2 δισ. ευρώ στο ΑΕΠ, το πλήγμα θα ήταν καθοριστικό.

«Ένα από τα προβλήματα με την Ξυλέλλα είναι πως πρόκειται για σιωπηρή απειλή» σχολιάζει στο BBC ο Δρ. Στίβεν Πάρνελ, πρόεδρος της ομάδας εργασίας της EFSA για την αποτίμηση των κινδύνων από το βακτήριο. Όπως εξηγεί δεν είναι εύκολο να πει κανείς με βεβαιότητα το πότε θα «επιτεθεί», αφού «υπάρχουν μεγάλες διαφορές στη διάρκεια, που το βακτήριο μπορεί να μείνει κρυμμένο, πριν εξαπλωθεί».

Στα ελαιόδεντρα υπολογίζεται ότι μπορεί να μείνει κρυμμένο ακόμη και για περισσότερο από ένα χρόνο. Από τη στιγμή που δεν υπάρχει θεραπεία, ο μόνος τρόπος να σταματήσει ή έστω να επιβραδύνει κανείς την εξάπλωση είναι απομακρύνοντας την πηγή της. Απαιτείται λοιπόν διαρκής επαγρύπνηση.

Παγκοσμίως η Ε.Ε. είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός και καταναλωτής ελαιολάδου στον πλανήτη. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή τα 28 μέλη παράγουν το 73% και καταναλώνουν το 66% του ελαιολάδου στον κόσμο.

(Πηγή: naftemporiki.gr με πληροφορίες από BBC)

Έκθεση με τις δημιουργίες παιδιών προσχολικής ηλικίας που συμμετείχαν σε εκπαιδευτική δράση με θέμα τα δικαιώματά τους και “αποτύπωσαν” σε ζωγραφικά έργα έννοιες, όπως η “διαφορετικότητα” και η “αλληλεγγύη”, εγκαινιάζεται την ερχόμενη Δευτέρα 20 Μαΐου στην Παιδαγωγική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ).

Την έκθεση «Όλα τα παιδιά έχουμε δικαιώματα» διοργανώνει η Έδρα UNESCO του ΑΠΘ για την Εκπαίδευση στα Δικαιώματα του Ανθρώπου, τη Δημοκρατία και την Ειρήνη, που υλοποίησε τη δράση στο Παιδικό Κέντρο του ΑΠΘ το ακαδημαϊκό/σχολικό έτος 2017-2018 με αφορμή την εβδομηκοστή επέτειο της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Επτά τμήματα προ-προνηπίων, προνηπίων και νηπίων εργάστηκαν με την καθοδήγηση των εκπαιδευτικών τους, υπό την επιστημονική υποστήριξη της Έδρας UNESCO, πάνω στη θεματική των δικαιωμάτων του παιδιού, σε βασικές έννοιες, όπως «διαφορετικότητα» και «αλληλεγγύη», ενώ ένα τμήμα εστίασε τη δράση του στο προσφυγικό ζήτημα.

Στόχος της Έκθεσης, όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση της Έδρας UNESCO του ΑΠΘ για την Εκπαίδευση στα Δικαιώματα του Ανθρώπου, τη Δημοκρατία και την Ειρήνη, είναι να παρουσιάσει τα έργα των παιδιών, αλλά και να αναδείξει τρόπους, με τους οποίους μπορούν να μάθουν τα δικαιώματά τους ήδη από την προσχολική ηλικία, θέτοντας έτσι τις βάσεις, ώστε αυτά να γίνουν μακροπρόθεσμα βίωμα και πεποίθησή τους.

“Πρόταγμα του σχολείου στις σύγχρονες δημοκρατικές κοινωνίες είναι η εκπαίδευση των μαθητών ως μελλοντικών πολιτών στα ανθρώπινα δικαιώματα, τη δημοκρατία και την ειρήνη.

Το ζήτημα αυτό αναδεικνύεται ως ιδιαίτερα σημαντικό, εάν ληφθούν υπόψη οι προκλήσεις που θέτουν η πολιτισμική και θρησκευτική ετερότητα, αλλά και τα φαινόμενα μισαλλοδοξίας που κλυδωνίζουν τις ευρωπαϊκές κοινωνίες.

Επιτακτική είναι, επίσης, και η εκπαίδευση των παιδιών πάνω στα δικαιώματά τους, ώστε να τα γνωρίζουν και να μπορούν να τα διεκδικήσουν” τονίζεται στην ανακοίνωση.

Η Έδρα UNESCO του ΑΠΘ με αντικείμενο την Εκπαίδευση στα Δικαιώματα του Ανθρώπου, τη Δημοκρατία και την Ειρήνη ιδρύθηκε το 1997 και είναι η μόνη σχετική Έδρα σε Ελληνικό Πανεπιστήμιο και μία από τις ελάχιστες υπάρχουσες σε πανεπιστήμια της Μεσογείου.

Το Παιδικό Κέντρο του ΑΠΘ λειτουργεί ως αυτοτελής παιδαγωγική μονάδα, η οποία περιλαμβάνει παιδικό σταθμό και νηπιαγωγείο.

Διοικείται από το ΔΣ της Εταιρείας Αξιοποίησης και Διαχείρισης της Περιουσίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου (ΕΑΔΠ ΑΠΘ) και επικουρείται στο έργο του από πενταμελές Συμβούλιο Διοίκησης.

Η έκθεση “Όλα τα παιδιά έχουμε δικαιώματα” εγκαινιάζεται τη Δευτέρα 20 Μαΐου 2019, στις 10 π.μ., στο Ισόγειο της Παιδαγωγικής Σχολής του ΑΠΘ και θα διαρκέσει έως τις 24 Μαϊου.

(Πηγή: enallaktikos.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Περισσότεροι από τους μισούς φοιτητές των πανεπιστημίων (53,3%) προήλθαν το 2014 από οικογένειες με υψηλό κοινωνικό και μορφωτικό επίπεδο

Βαθιά ταξική είναι η «δωρεάν» Παιδεία στη χώρα μας και οι σπουδές στα καλύτερα ελληνικά πανεπιστήμια της χώρας είναι κυρίως προσβάσιμες σε οικογένειες υψηλού κοινωνικού και μορφωτικού επιπέδου. Αυτό προκύπτει από νέα έρευνα του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ) και καταγράφει σημαντικές ανισότητες στην πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση μεταξύ φοιτητών με διαφορετικό επίπεδο κοινωνικο-μορφωτικής οικογενειακής προέλευσης.

Έτσι, όπως αποκαλύπτουν τα στοιχεία της έρευνας, περισσότεροι από τους μισούς φοιτητές των πανεπιστημίων (53,3%) προήλθαν το 2014 από οικογένειες με υψηλό κοινωνικό και μορφωτικό επίπεδο. Στην ίδια κατηγορία ανήκει το 30,2% των φοιτητών στα ΤΕΙ (που φέτος έχουν καταργηθεί) και 31,6% στους φοιτητές των λοιπών Ιδρυμάτων. Επιπλέον, στα πανεπιστήμια είναι υψηλότερο το ποσοστό των φοιτητών που προήλθε από οικογένειες πολύ υψηλού κοινωνικο-μορφωτικού επιπέδου (6,4%) έναντι μόλις 1,3% στα ΤΕΙ και 1,1% στα λοιπά Ιδρύματα.

Επίπεδο επιδόσεων

Τα Ιδρύματα δε στα οποία συγκεντρώνεται η «ελίτ» της χώρας σε επίπεδο επιδόσεων είναι οι Ιατρικές Σχολές, το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, το Πολυτεχνείο Κρήτης και η Νομική Σχολή Αθήνας. Συγκεκριμένα και όπως προκύπτει από την έρευνα:

• Περίπου το 40% των πρωτοετών φοιτητών είχαν το 2014 μητέρα απόφοιτη τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, όταν στον ευρύτερο πληθυσμό μόλις 27% των γυναικών συγκρίσιμης ηλικίας (35-54 ετών) έχει πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Η αντίστοιχη διαφορά στην πλευρά του πατέρα ανέρχεται σε 39% στους φοιτητές, έναντι 26% στον ευρύτερο πληθυσμό. Αντίστοιχα, αυξημένο στους φοιτητές είναι το ποσοστό γυναικών (53% έναντι 49,2% στον συνολικό πληθυσμό) και των αποφοίτων ιδιωτικών σχολείων (6,3% έναντι 3,8%), ενώ μειωμένο είναι το ποσοστό των μεταναστών (2,6% έναντι 9,5%).

• Στη διάρκεια της οικονομικής κρίσης μεταβλήθηκε η σύνθεση του φοιτητικού πληθυσμού. Το ποσοστό φοιτητών με άνεργους γονείς αυξήθηκε από 1,2% το 2001 σε 9,4% το 2014 στην πλευρά της μητέρας και από 0,8% σε 5,8% στην πλευρά του πατέρα. Επιπρόσθετα, ανακόπηκε η προγενέστερη τάση μείωσης των φοιτητών με χαμηλό κοινωνικό και μορφωτικό επίπεδο οικογενειακής προέλευσης.

• Αυξημένα ποσοστά φοιτητών με πολύ υψηλό κοινωνικό και μορφωτικό επίπεδο γονέων παρατηρούνται στις πανεπιστημιακές σχολές Ιατρικής (10,7% κατά μέσο όρο την περίοδο 2001-2014), Μηχανικών (8,5%) και Νομικής (7,7%). Απομονώνοντας τις συσχετίσεις με τα λοιπά κοινωνικά χαρακτηριστικά, προκύπτει ότι το πολύ υψηλό κοινωνικό και μορφωτικό επίπεδο έχει την ισχυρότερη θετική επίδραση στην πιθανότητα φοίτησης στις σχολές Μηχανικών (27,2%), Ιατρικής (20,2%) και Νομικής (11,9%). Μικρότερη, αλλά θετική και στατιστικά σημαντική είναι η επίδραση και στις άλλες επιστήμες Υγείας (2,3%), στις Φυσικομαθηματικές επιστήμες (2,1%) και στα τμήματα Καλών Τεχνών (2,1%). Η μεγαλύτερη αρνητική συσχέτιση του κοινωνικού και μορφωτικού επιπέδου με την πιθανότητα φοίτησης παρατηρείται στις φιλοσοφικές σχολές (-6,8% για τα ανώτατα κοινωνικο-μορφωτικά στρώματα).

Στα ΤΕΙ, οι διαφορές στα κοινωνικά χαρακτηριστικά των φοιτητών ανάλογα με το πεδίο σπουδών είναι λιγότερο εμφανείς.

Εκπαίδευση και μετανάστες

Η ίδια μελέτη του ΙΟΒΕ καταγράφει ακόμα ανισότητες στην πρόσβαση μεταναστών («δεύτερη γενιά») στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Συγκεκριμένα, οι μετανάστες έχουν κατά 21,3% υψηλότερη πιθανότητα να σπουδάζουν σε ΤΕΙ (έναντι των πανεπιστημίων και των λοιπών επαγγελματικών σχολών), ενώ μειωμένη είναι η πιθανότητα για τους μετανάστες να σπουδάζουν σε πανεπιστήμιο (-19,9%) ή σε επαγγελματική σχολή (-0,8%). Στη διάρκεια της κρίσης, η συμμετοχή τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση μειώθηκε από 3,6% το 2010 σε 2,6% το 2014, ύστερα από μια περίοδο συνεχούς αύξησης, πριν από την κρίση.

Η κρίση επέδρασε ακόμα στη συμμετοχή των αποφοίτων του ιδιωτικού σχολείου στην τριτοβάθμια εκπαίδευση συνολικά. Η συμμετοχή μειώθηκε σε 6,3% το 2014 από 7,0% το 2010. Επιπλέον, η κρίση οδήγησε στην ελαφρά μείωση της επίδρασης του ιδιωτικού σχολείου στην πιθανότητα φοίτησης στο πανεπιστήμιο (έναντι της φοίτησης σε ΤΕΙ) από 17,5% το 2010 σε 14,6% το 2014.

Τέλος, η κρίση επέδρασε στην επιλογή των φοιτητών να σπουδάσουν στον τόπο κατοικίας τους. Τα ποσοστά εντοπιότητας αυξήθηκαν από περίπου 30% πριν από την κρίση σε 33,9% το 2011 και 35,2% το 2013, υποχωρώντας στη συνέχεια σε 31,2% το 2014.

(Πηγή: tanea.gr)

REUTERS/Reuters Staff

Eυρωπαϊκοί δορυφόροι κατέγραψαν με λεπτομέρειες την απότομη αλλαγή στην συμπεριφορά ενός εκ των σημαντικότερων παγετώνων της Γροιλανδίας.

Οι παγετώνες είναι μεγάλες μάζες πάγου, συνήθως κινούμενες λόγω συμπίεσης του χιονιού. Σχηματίζονται σε περιοχές υπεραιωνόβιας παρουσίας χιονιού, όπου, λόγω της γεωγραφικής τους θέσης ή του υψομέτρου, όπου η ποσότητα του χιονιού που πέφτει είναι μεγαλύτερη της ποσότητας που λιώνει και εξατμίζεται.

Τη δεκαετία του 2000 ο Jakobshavn ήταν ο ταχύτερα κινούμενος παγετώνας στο νησί, ταξιδεύοντας 17 χιλιόμετρα ανά έτος. Καθώς έπεφτε στον ωεκανό, το μπροστινό του άκρο υποχωρούσε και αραίωνε, με αποτέλεσμα το ύψος του να μειώνεται έως και 20 μέτρα ετησίως.

Όλα αυτά έχουν πλέον αλλάξει. Ο Jakobshavn ταξιδεύει πολύ πιο αργά και ο κορμός του έχει αρχίσει ακόμη να πυκνώνει και να επιμηκύνεται.

«Πρόκειται για μία πλήρη μεταστροφή στην συμπεριφορά, που σίγουρα δεν ήταν αναμενόμενη» σχολίασε στο BBC, η Άννα Χοκγ, καθηγήτρια στο Leeds University και στο UK Centre for Polar Observation and Modelling (CPOM). «Το ερώτημα είναι, τι θα συμβεί στο εξής; Έχουμε μία παύση ή μία πλήρη μετάλλαξη της δυναμικής;» συμπλήρωσε.

Ο παγετώντας βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα της Γροιλανδίας. Είναι φημισμένος για την εκπληκτική παραγωγή παγόβουνων – κολοσσιαίων τμημάτων πάγου, που βυθίζονται και παρασύρονται από το φιόρδ έξω στον κόλπο Ντίσκο και μετά στον Βόρειο Ατλαντικό.

Πιθανότατα, ήταν ο Jakobshavn που δημιούργησε το παγόβουνο που βύθισε τον Τιτανικό, όπως επισημαίνει το BBC.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

REUTERS/HANDOUT

Αμερικανός καταδύτης και ερασιτέχνης εξερευνητής του βυθού πραγματοποίησε την βαθύτερη κατάδυση που έχει καταγραφεί ποτέ παγκοσμίως, για να επιστρέψει στην επιφάνεια με την απογοητευτική είδηση ότι βρήκε στον πυθμένα σκουπίδια πλαστικού.

Πρόκειται για τον Βίκτορ Βέσκοβο ο οποίος καταδύθηκε 10.927 μέτρα (38.853 πόδια) με μονοθέσιο βαθυσκάφος στον πυθμένα του νοτιότερου άκρου της Τάφρου των Μαριανών, που πιστεύεται ότι είναι το βαθύτερο σημείο στον Ειρηνικό Ωκεανό. Η κατάδυση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της αποστολής να χαρτογραφηθούν τα βαθύτερα σημεία των ωκεανών.

Η βαθύτερη κατάδυση όλων των εποχών

Πραγματοποιώντας πολλαπλά ταξίδια συνολικής απόστασης σχεδόν 11 χλμ (ένα από τα οποία διήρκεσε τέσσερις ώρες), ο Βέσκοβο πέτυχε νέο ρεκόρ. Το προηγούμενο κατείχε ο Τζέιμς Κάμερον, σκηνοθέτης του Τιτανικού, από το 2012, ο οποίος είχε καταδυθεί σε άλλο σημείο και πάλι της Τάφρου των Μαριανών.

Ο Βέσκοβο, 53χρονος χρηματιστής σήμερα στο επάγγελμα, με θητεία στο ναυτικό στο παρελθόν, εντόπισε μία πλαστική σακούλα και περιτύλιγμα από καραμέλες, αλλά και τέσσερα νέα είδη, που θα μπορούσαν να προσφέρουν στοιχεία για τις ρίζες της ζωής στην Γη. Δήλωσε στο CNN Πως ήθελε να δοκιμάσει τα όρια της ανθρώπινης προσπάθειας όσο και της επιστημονικής ανακάλυψης.

«Το να δοκιμάζεις τα όρια πιστεύω ότι είναι μια φυσική κλίση του ανθρώπου» σημείωσε.

 (Πηγή: naftemporiki.gr με πληροφορίες από CNN, BBC)

Πριν από 10 χρόνια μια παρέα καταδυτών εντόπισε πλήθος ιππόκαμπων σε μια συγκεκριμένη μικρή θαλάσσια περιοχή στο Στρατώνι Χαλκιδικής… Από τότε, όσες φορές και εάν καταδύθηκαν οι δύτες στο σημείο, οι μικροσκοπικοί αυτοί, ιδιαίτεροι θαλάσσιοι «δράκοι» ήταν εκεί, μόνιμοι κάτοικοι της περιοχής.

Tο γεγονός ότι ο πληθυσμός των ιππόκαμπων του Στρατωνίου παραμένει σε μόνιμη βάση στη συγκεκριμένη θαλάσσια ζώνη, αποτελεί -σύμφωνα με τους επιστήμονες- σπάνιο και μοναδικό φαινόμενο, όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και σε διεθνές επίπεδο.

Ο Κώστας Κατσιούλης είναι εκπαιδευτής καταδύσεων και μέλος του διοικητικού συμβουλίου του «Ιππόκαμπος Ενάλιο Ινστιτούτο», που δημιουργήθηκε από τη συγκεκριμένη παρέα, προκειμένου να μελετηθεί και να προστατευθεί ο πληθυσμός των ιππόκαμπων Στρατωνίου. Μιλώντας στο Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ανέφερε ότι «όλα ξεκίνησαν από ένα τυχαίο γεγονός, από καταδύσεις που κάναμε για άλλους λόγους συναντήσαμε έναν πληθυσμό από ιππόκαμπους και αυτό που διαπιστώσαμε ήταν ότι ο πληθυσμός αυτός ήταν πάντα εκεί  και σε κάθε κατάδυση πάντα τους συναντούσαμε».

(Πηγή: kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Εάν η ανθρωπότητα αποφασίσει να μετακομίσει στο φεγγάρι, τότε θα πρέπει να γνωρίζει πως ούτε και εκεί μπορεί να γλιτώσει από τους σεισμούς. Η Σελήνη παραμένει -πιθανότατα- ενεργή τεκτονικά, όπως η Γη, και δεν είναι ένα αδρανές γεωλογικά σώμα, όπως κάποτε πίστευαν οι επιστήμονες.

Αυτό δείχνουν νέες αναλύσεις των σεισμών που είχαν καταγράψει οι σεισμογράφοι, οι οποίοι είχαν εγκατασταθεί από τους αστροναύτες των αποστολών «Απόλλων» της NASA και λειτούργησαν στο φεγγάρι από το 1969 έως το 1977.

Οι επιστήμονες αποδίδουν τη συνεχιζόμενη τεκτονική δραστηριότητα στο γεγονός ότι το καυτό εσωτερικό της Σελήνης ακόμη ψύχεται αργά, με αποτέλεσμα ο δορυφόρος σταδιακά να συρρικνώνεται και να αποκτά ρωγμές, όπως ένα σταφύλι ξεραίνεται και γίνεται μια ροζιασμένη σταφίδα μικρότερη σε μέγεθος.

Με τον τρόπο αυτό, στην επιφάνεια της Σελήνης έχουν δημιουργηθεί χιλιάδες μικρές επιφανειακές «ρυτίδες», οι οποίες φθάνουν σε μήκος αρκετών χιλιομέτρων. Καθώς η μια πλευρά του σεληνιακού φλοιού σπρώχνει προς την άλλη κατά μήκος του ρήγματος, δημιουργούνται ανυψώσεις ύψους έως 100 μέτρων. Γύρω από αυτές τις περιοχές συμβαίνουν κατά καιρούς σεισμοί. Οι ερευνητές προειδοποίησαν ότι επειδή σεισμοί μπορεί να «χτυπήσουν» κοντά σε αυτά τα ρήγματα, οι μελλοντικοί ανθρώπινοι οικισμοί στη Σελήνη πρέπει να έχουν και αντισεισμικό σχεδιασμό.

«Το φεγγάρι έχει με κάποιο τρόπο καταφέρει να παραμείνει τεκτονικά ενεργό μετά από 4,51 δισεκατομμύρια χρόνια», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής, πλανητικός επιστήμων Τόμας Γουότερς του Ινστιτούτου Σμιθσόνιαν της Ουάσιγκτον, ο οποίος έκανε τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό γεωεπιστημών «Nature Geoscience» και την οποία αναδημοσιεύει το Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Οι αποστολές «Απόλλων» 11,12, 14, 15 και 16 είχαν καταγράψει με τους σεισμογράφους τους -εκτός από 11.000 σεισμούς σε μεγάλα βάθη 800 έως 1.100 χιλιομέτρων κάτω από την επιφάνεια- 28 επιφανειακούς σεισμούς μεγέθους έως 5,5 βαθμών, οκτώ από τους οποίους συνέβησαν κοντά στα επιφανειακά ρήγματα του φεγγαριού. Η ανάλυση μέσω ενός νέου αλγορίθμου εκείνων των παλαιότερων σεισμικών δεδομένων επέτρεψε να συσχετισθούν τα επίκεντρα ορισμένων σεληνιακών σεισμών με τα εν λόγω ρήγματα, που είχαν φωτογραφηθεί το 2010 από το σεληνιακό δορυφόρο LRO της NASA.

Η Σελήνη δεν είναι το μοναδικό σώμα του ηλιακού συστήματος που κρυώνει και συρρικνώνεται σταδιακά, δημιουργώντας ρήγματα εξαιτίας αυτού του «ζαρώματος». Ο πιο κοντινός στον Ήλιο και μικρότερος πλανήτης, ο Ερμής, επίσης κάνει κάτι ανάλογο.

(Πηγή: newsbeast.gr)

Σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Υγείας προκύπτει ότι οι άνδρες που αυτοκτόνησαν την περίοδο 2008 έως 2016 είναι πολλαπλάσιοι των γυναικών.

Το 2014 είναι το έτος με τις περισσότερες αυτοκτονίες στην Ελλάδα, σύμφωνα με στοιχεία που διαβιβάστηκαν στη Βουλή από το υπουργείο Υγείας και αποτυπώνουν την εξέλιξη των αυτοκτονιών, ανά έτος, από το 2008 έως και το 2016 Καταγράφουν επίσης, την εξέλιξη των αυτοκτονιών ανά φύλο και ηλικιακή ομάδα.

Τα στοιχεία έχει συλλέξει η Ελληνική Στατική Αρχή και διαβιβάστηκαν στη Βουλή από το υπουργείο Υγείας στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου. Από τα διαθέσιμα στοιχεία, που δεν περιλαμβάνουν τις μη θανατηφόρες απόπειρες, προκύπτει ότι οι άνδρες που αυτοκτόνησαν την περίοδο 2008 έως 2016 είναι πολλαπλάσιοι των γυναικών. Σύμφωνα με τα στοιχεία οι αυτοκτονίες σημειώνονται πιο συχνά στις ηλικίες από 40 έως 59 ετών, ενώ η ηλικιακή ομάδα με τις περισσότερες καταγεγραμμένες αυτοκτονίες είναι η ηλικία 45-49 ετών.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που διαβιβάστηκαν στη Βουλή, οι αυτοκτονίες στην Ελλάδα το 2014 σημείωσαν αύξηση 51,4% σε σχέση με το 2008.

Πιο αναλυτικά, το 2008 οι αυτοκτονίες στην Ελλάδα ανήλθαν σε 373, το 2009 ανήλθαν ήταν 391, το 2010 ήταν 377, το 2011 ανήλθαν σε 411, το 2012 σε 508, το 2013 ανήλθαν σε 533, το 201 σε 565, το 2015 σε 529 και το 2016, τελευταίο έτος για το οποίο υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία, οι αυτοκτονίες ήταν 464.

Τα στοιχεία, ανά φύλο, αποκαλύπτουν ότι την περίοδο 2008 έως και 2016 στην Ελλάδα έχουν καταγραφεί 3.487 αυτοκτονίες ανδρών και 750 γυναικών.

Ανά ηλικιακή ομάδα, την περίοδο 2008 έως 2016, έχουν καταγραφεί:

Στην ηλικιακή ομάδα 10-14 ετών 3 αυτοκτονίες

Στην ηλικιακή ομάδα 15-19 ετών 60 αυτοκτονίες

Στην ηλικιακή ομάδα 20-24 ετών 161 αυτοκτονίες

Στην ηλικιακή ομάδα 25-29 ετών 224 αυτοκτονίες

Στην ηλικιακή ομάδα 30-34 ετών 320 αυτοκτονίες

Στην ηλικιακή ομάδα 35-39 ετών 308 αυτοκτονίες

Στην ηλικιακή ομάδα 40-44 ετών 375 αυτοκτονίες

Στην ηλικιακή ομάδα 45-49 ετών 463 αυτοκτονίες

Στην ηλικιακή ομάδα 50-54 ετών 420 αυτοκτονίες

Στην ηλικιακή ομάδα 55-59 ετών 413 αυτοκτονίες

Στην ηλικιακή ομάδα 60-64 ετών 337 αυτοκτονίες

Στην ηλικιακή ομάδα 65-69 ετών 248 αυτοκτονίες

Στην ηλικιακή ομάδα 70-74 ετών 227 αυτοκτονίες

Στην ηλικιακή ομάδα 75-79 ετών 256 αυτοκτονίες

Στην ηλικιακή ομάδα 80-84 ετών 211 αυτοκτονίες

Στην ηλικιακή ομάδα 85+ ετών 170 αυτοκτονίες

(Πηγή: in.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Σε ιστορικά επίπεδα ρεκόρ έφθασαν τα επίπεδα του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, καθώς συνεχίζουν να συσσωρεύονται τα ανθρωπογενή «αέρια του θερμοκηπίου». Επιστήμονες στις ΗΠΑ κατέγραψαν το Σαββατοκύριακο στο σταθμό αναφοράς Μάουνα Λόα στη Χαβάη, ο οποίος καταγράφει το διοξείδιο από τη δεκαετία του 1950, επίπεδα 415,26 ppm (μέρη ανά εκατομμύριο).

Την τελευταία φορά που το διοξείδιο είχε φθάσει σε τέτοια επίπεδα, ήταν πριν πάνω από τρία εκατομμύρια χρόνια, όταν η στάθμη των θαλασσών ήταν αρκετά μέτρα ψηλότερα από ό,τι είναι σήμερα.

«Η νέα μέτρηση δείχνει ότι δεν είμαστε καθόλου σε τροχιά για να προστατεύσουμε το κλίμα. Ο αριθμός (σ.σ. του διοξειδίου) συνεχώς αυξάνει και κάθε χρόνο είναι μεγαλύτερος. Αυτός ο αριθμός είναι ανάγκη να σταθεροποιηθεί», δήλωσε ο Βόλφγκανγκ Λουχτ του Ινστιτούτου Ερευνών για την Κλιματική Αλλαγή στο Πότσνταμ της Γερμανίας, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο.

Η διεθνής συμφωνία του Παρισιού του 2015 καλεί την ανθρωπότητα να φρενάρει την άνοδο της θερμοκρασίας αρκετά κάτω από τους δύο βαθμούς Κελσίου σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα (αν είναι δυνατό, στον ενάμιση βαθμό). Ήδη η μέση επιφανειακή θερμοκρασία της Γης έχει αυξηθεί κατά ένα βαθμό περίπου.

Αν και υπάρχει διαφωνία για το ποια πρέπει να θεωρηθούν «ασφαλή» επίπεδα διοξειδίου στην ατμόσφαιρα, οι περισσότεροι επιστήμονες βάζουν το όριο στα 350 ppm.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Από το 2018 έως το 2040 ο αριθμός των ασθενών που έχουν ανάγκη χημειοθεραπείας ως αντικαρκινικής θεραπείας πρώτης γραμμής, θα αυξηθεί δραματικά. Για να καταστεί εφικτή η παροχή της βέλτιστης δυνατής θεραπείας, υπάρχει ανάγκη αύξησης του κατάλληλου ιατρικού δυναμικού, καθώς προβλέπεται έλλειψη του, όπως αποκαλύπτει μια νέα διεθνής έρευνα.

Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ογκολογίας «The Lancet Oncology», εκτιμά ότι ο αριθμός των ασθενών που θα χρειαστούν χημειοθεραπεία, θα αυξηθεί ετησίως κατά 53% από τα 9,8 εκατομμύρια το 2018 (το 58% των συνολικά 17 εκατομμυρίων νέων περιστατικών καρκίνου) στα 15 εκατομμύρια το 2040 (το 53% των συνολικά 26 εκατομμυρίων αναμενόμενων νέων περιπτώσεων καρκίνου).

«Οι χώρες και οι θεσμοί πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη τους το δεδομένο αυτό και να είναι πρακτικά -με πολύ ιατρικό δυναμικό- προετοιμασμένοι να αντιμετωπίσουν αυτήν την κρίση στην υγεία σε εθνικό, περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο, ώστε να έχουν όλοι πρόσβαση στη χημειοθεραπεία», δήλωσε η βασική ερευνήτρια δρ. Μπρουκ Γουίλσον από το Πανεπιστήμιο της Νέας Νότιας Ουαλίας και το Ινστιτούτο Εφαρμοσμένης Ιατρικής Έρευνας Ingham της Αυστραλίας

Το 2040 τα δύο τρίτα των ασθενών που έχουν ανάγκη χημειοθεραπείας (10,1 εκατομμύρια ή 67%), θα προέρχονται από χώρες με χαμηλό ή μεσαίο εισόδημα. Συγκεκριμένα, από τα 15 εκατομμύρια άτομα που θα χρειάζονται χημειοθεραπεία το 2040, περισσότερα από το ένα τρίτο θα ζουν στην ανατολική Ασία (5,2 εκατομμύρια ή 35%). Επιπλέον, το 12% (1,7 εκατομμύρια) θα διαμένουν στη νότια κεντρική Ασία, το 10% (1,4 εκατομμύρια) στη βόρεια Αμερική, το 7% (980.646) στη νοτιοανατολική Ασία, το 6% (922.452) στη Νότια Αμερική και το 5% (810.084) στη Δυτική Ευρώπη

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Γράφει η ομάδα της UNHCR Greece

Οι ενέργειες της Ουγγαρίας το βράδυ της 7ης Μαΐου, όταν ανάγκασε δύο οικογένειες Αφγανών αιτούντων άσυλο να εγκαταλείψουν τη χώρα με τη βία, είναι ιδιαίτερα σοκαριστικές και αποτελούν κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς και του ευρωπαϊκού δικαίου, δήλωσε η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (Υ.Α.).

Οι δύο οικογένειες, με τέσσερις ενήλικες και επτά παιδιά, που κρατούνταν από τον Ιανουάριο σε μια ζώνη διέλευσης στα σύνορα Ουγγαρίας και Σερβίας, μεταφέρθηκαν με συνοδεία στη συνοριακή πύλη με τη Σερβία στις 7 Μαῒου το βράδυ. Τους δόθηκε η επιλογή είτε να εισέλθουν στη Σερβία είτε να επιστραφούν αεροπορικώς πίσω στο Αφγανιστάν σε πτήση που οργανώνει ο Οργανισμός Ευρωπαϊκής Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής (Frontex).

«Η μεταχείριση αυτών των οικογενειών, συμπεριλαμβανομένης της απομάκρυνσής τους από το ουγγρικό έδαφος χωρίς καμιά προσπάθεια να εξεταστούν τα αιτήματά τους για προσφυγικό καθεστώς, είναι εξαιρετικά λυπηρή», δήλωσε ο Filippo Grandi, ο Ύπατος Αρμοστής του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες.

«Η υπόθεσή τους καταδεικνύει την τεράστια ανησυχία μας για ό,τι συμβαίνει στην Ουγγαρία, όπου τα αιτήματα των αιτούντων άσυλο δεν απορρίπτονται επί της ουσίας, αλλά επειδή σύμφωνα με την ουγγρική νομοθεσία θεωρούνται αυτομάτως απαράδεκτα», πρόσθεσε.

Σύμφωνα με τη νομοθεσία αυτή, η Ουγγαρία απορρίπτει, χωρίς τις εγγυήσεις που απαιτούνται σύμφωνα με την ευρωπαϊκή νομοθεσία, κάθε αιτούντα άσυλο που έχει βρεθεί προηγουμένως σε μια χώρα, την οποία η Ουγγαρία θεωρεί ασφαλή – στην περίπτωση των οικογενειών αυτών, τη Σερβία.

Η Ύπατη Αρμοστεία, όταν έμαθε αρχικά ότι οι οικογένειες επρόκειτο να απομακρυνθούν πίσω στο Αφγανιστάν, απηύθυνε έκκληση στις 6 Μαῒου στις ουγγρικές αρχές να σταματήσουν την επιστροφή τους. Η Υ.Α. επαναλαμβάνει την έκκλησή της στην Ουγγαρία να απέχει από κάθε απόπειρα επιστροφής ανθρώπων πίσω στη χώρα καταγωγής τους ή να τους απομακρύνει με άλλο τρόπο από το έδαφός της, χωρίς την κατάλληλη εξέταση του αιτήματος ασύλου τους.

Το προσωπικό της Υ.Α. στην Ουγγαρία, το οποίο δεν έχει πρόσβαση στο προ-αναχωρησιακό τμήμα της ζώνης διέλευσης όπου κρατούνταν οι οικογένειες, τους είδε να διασχίζουν τα σύνορα. Ειδοποίησε τους συναδέλφους μας στη Σερβία και αυτοί με τη σειρά τους ενημέρωσαν τις σερβικές αρχές για την άφιξη των Αφγανών.

Οι αρχές της Σερβίας παρείχαν στέγαση στις οικογένειες σε ένα κέντρο υποδοχής. Η Υ.Α. και οι εταίροι της έχουν πρόσβαση στις οικογένειες και τους παρέχουν συμβουλευτική. Οι οικογένειες είπαν στην Υ.Α. ότι οι αρχές της Ουγγαρίας δεν έδωσαν φαγητό στους ενήλικες για πέντε ημέρες, κάτι που επιβεβαιώνει προγενέστερες αναφορές ότι οι απορριφθέντες αιτούντες άσυλο μένουν στη ζώνη διέλευσης χωρίς φαγητό. Η Υ.Α. καλεί την κυβέρνηση της Ουγγαρίας να διασφαλίσει ότι σε όλους τους αιτούντες άσυλο που βρίσκονται υπό την ευθύνη και τη μέριμνά της παρέχεται σίτιση σύμφωνα με το δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τις νομικές υποχρεώσεις της κυβέρνησης.

Μια τρίτη οικογένεια από το Αφγανιστάν, μια μητέρα με τέσσερα παιδιά, παραμένει στη ζώνη διέλευσης μετά από απόφαση ασφαλιστικών μέτρων που εξέδωσε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που εμποδίζει την απομάκρυνσή τους από τη χώρα.

Η Υ.Α. εξακολουθεί να ανησυχεί για το τι θα απογίνουν τα μέλη της οικογένειας αυτής, που είναι μεταξύ περίπου 40 ατόμων, συμπεριλαμβανομένων ανθρώπων από το Ιράκ και το Ιράν, οι οποίοι κρατούνται στο προ-αναχωρησιακό τμήμα της ζώνης διέλευσης και διατρέχουν κίνδυνο είτε να επιστραφούν στη χώρα καταγωγής τους είτε να εξαναγκαστούν σε επιστροφή στη Σερβία.

Εν όψει της κατάστασης αυτής, η Υ.Α. έχει συστήσει στη Frontex να απέχει από την παροχή υποστήριξης προς την Ουγγαρία κατά την εφαρμογή αποφάσεων επιστροφής, οι οποίες δεν συνάδουν με το διεθνές και το ευρωπαϊκό δίκαιο.

(Πηγή: enallaktikos.gr)

Περίπου 100 μετανάστες αποπειράθηκαν να περάσουν από το έδαφος του Μαρόκου στην επικράτεια μιας χώρας-μέλους της ΕΕ χθες Κυριακή, σκαρφαλώνοντας τον ψηλό φράκτη που χωρίζει τη χώρα της βόρειας Αφρικής από τον ισπανικό θύλακα Μελίγια, γνωστοποίησε το υπουργείο Εσωτερικών της Ισπανίας. Πενήντα δύο μετανάστες, κυρίως υπήκοοι κρατών της υποσαχάρειας Αφρικής, κατάφεραν νε περάσουν πάνω από τον φράκτη των έξι μέτρων. Σύμφωνα με στελέχη της ισπανικής συνοριοφυλακής, ένας μετανάστης τραυματίστηκε.

Επρόκειτο για την πρώτη τόσο μεγάλη ομάδα μεταναστών που προσπάθησε να μπει στον θύλακα από τον Οκτώβριο, όταν περίπου 200 άλλοι είχαν μπει σε ισπανικό έδαφος. Στις ακτές της βόρειας Αφρικής στη Μεσόγειο υπάρχουν δύο ισπανικοί θύλακες: η Θέουτα, στο στενό του Γιβραλτάρ· και η Μελίγια, 250 χιλιόμετρα ανατολικότερα. Κοντά σε αυτές τις δύο υπεράκτιες ισπανικές περιοχές έχουν πάει χιλιάδες μετανάστες και πρόσφυγες που ελπίζουν να μπουν στην επικράτεια της χώρας της ΕΕ, είτε περνώντας τους φράκτες, ή διά θαλάσσης.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Στην ανατολική Ινδονησία υπάρχουν περιοχές όπου σχεδόν όλες οι νεαρές μητέρες έχουν φύγει για να δουλέψουν στο εξωτερικό. Οι Ινδονήσιοι αναφέρονται σε αυτές τις κοινότητες με την έκφραση “χωριά χωρίς μητέρες”, μεταδίδει το βρετανικό δίκτυο BBC στον ιστότοπό του.

Η Έλι Σουσιαουάτι ήταν 11 χρονών όταν η μητέρα της την άφησε στην φροντίδα της γιαγιάς της. Οι γονείς της είχαν μόλις χωρίσει και για να φροντίσει για τα παιδιά της, η Μάρσια έφυγε για να δουλέψει ως οικιακή βοηθός στη Σαουδική Αραβία.

Η δημοσιογράφος του BBC Ρεμπέκα Χένσκι, που πήγε και συνάντησε τα παιδιά αυτά που έμειναν πίσω, γράφει ότι όταν συνάντησε την Έλι, η οποία τώρα πηγαίνει στην τελευταία τάξη του σχολείου, η μικρή της αφηγήθηκε πόσο δυστυχισμένη ήταν όταν έφυγε η μητέρα της. “Όταν βλέπω φίλους με τους γονείς τους στο σχολείο αισθάνομαι πολύ στενάχωρα. Λαχταράω να επιστρέψει η μητέρα μου στο σπίτι”, είπε.

Στο χωριό της Έλι, το Ουανασάμπα, στο ανατολικό Λομπόκ, είναι αποδεκτό να φεύγουν οι μητέρες στο εξωτερικό για να εργαστούν ώστε να προσφέρουν στα παιδιά τους μια καλύτερη ζωή.

Οι περισσότεροι άνδρες εργάζονται ως αγρότες ή εργάτες, κερδίζοντας μόνον ένα ποσοστό αυτού που βγάζουν οι γυναίκες ως οικιακοί βοηθοί ή νταντάδες στο εξωτερικό.

Όταν οι μητέρες φεύγουν, διευρυμένες οικογένειες και οι πατέρες αναλαμβάνουν την φροντίδα των παιδιών -και όλοι προσέχουν επίσης τα παιδιά των άλλων.

Οι γυναίκες άρχισαν να φεύγουν για να εργαστούν στο εξωτερικό από αυτή την περιοχή της Ινδονησίας τη δεκαετία του 1980.

Ελλείψει νομικής προστασίας, αυτές είναι ευάλωτες σε κακοποιήσεις. Υπάρχουν ιστορίες για κάποιους που γύρισαν πίσω σε φέρετρα. Άλλοι είχαν ξυλοκοπηθεί τόσο άσχημα από τους εργοδότες τους που είχαν υποστεί σοβαρούς τραυματισμούς, ενώ ορισμένοι είχαν γυρίσει πίσω χωρίς να έχουν πληρωθεί.

Ορισμένες φορές μάλιστα κάποιες μητέρες επιστρέφουν και με άλλα παιδιά, τα οποία έχουν αποκτήσει είτε από σεξουαλικές σχέσεις διά της βίας ή συναινετικές, προσθέτει η Χένσκι στο ρεπορτάζ της αυτό, που δημοσιεύεται την Ημέρα της Μητέρας.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ με πληροφορίες από BBC)

Οι ανάγκες για χημειοθεραπεία θα αυξηθούν πάνω από 50% έως το 2040, αλλά υπάρχει έλλειψη ειδικευμένου ιατρικού προσωπικού, σύμφωνα με διεθνή έρευνα

Από το 2018 έως το 2040 ο αριθμός των ασθενών που έχουν ανάγκη χημειοθεραπείας ως αντικαρκινικής θεραπείας πρώτης γραμμής, θα αυξηθεί δραματικά.

Για να καταστεί εφικτή η παροχή της βέλτιστης δυνατής θεραπείας, υπάρχει ανάγκη αύξησης του κατάλληλου ιατρικού δυναμικού, καθώς προβλέπεται έλλειψη του, όπως αποκαλύπτει μια νέα διεθνής έρευνα.

Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ογκολογίας «The Lancet Oncology», εκτιμά ότι ο αριθμός των ασθενών που θα χρειαστούν χημειοθεραπεία, θα αυξηθεί ετησίως κατά 53% από τα 9,8 εκατομμύρια το 2018 (το 58% των συνολικά 17 εκατομμυρίων νέων περιστατικών καρκίνου) στα 15 εκατομμύρια το 2040 (το 53% των συνολικά 26 εκατομμυρίων αναμενόμενων νέων περιπτώσεων καρκίνου).

«Οι χώρες και οι θεσμοί πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη τους το δεδομένο αυτό και να είναι πρακτικά -με πολύ ιατρικό δυναμικό- προετοιμασμένοι να αντιμετωπίσουν αυτήν την κρίση στην υγεία σε εθνικό, περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο, ώστε να έχουν όλοι πρόσβαση στη χημειοθεραπεία», δήλωσε η βασική ερευνήτρια δρ. Μπρουκ Γουίλσον από το Πανεπιστήμιο της Νέας Νότιας Ουαλίας και το Ινστιτούτο Εφαρμοσμένης Ιατρικής Έρευνας Ingham της Αυστραλίας

Το 2040 τα δύο τρίτα των ασθενών που έχουν ανάγκη  χημειοθεραπείας (10,1 εκατομμύρια ή 67%), θα προέρχονται από χώρες με χαμηλό ή μεσαίο εισόδημα. Συγκεκριμένα, από τα 15 εκατομμύρια άτομα που θα χρειάζονται χημειοθεραπεία το 2040, περισσότερα από το ένα τρίτο θα ζουν στην ανατολική Ασία (5,2 εκατομμύρια ή 35%). Επιπλέον, το 12% (1,7 εκατομμύρια) θα διαμένουν στη νότια κεντρική Ασία, το 10% (1,4 εκατομμύρια) στη βόρεια Αμερική, το 7% (980.646) στη νοτιοανατολική Ασία, το 6% (922.452) στη Νότια Αμερική και το 5% (810.084) στη Δυτική Ευρώπη.

Οι ερευνητές προτείνουν ότι θα πρέπει να ενισχυθεί το κατάλληλο ανθρώπινο δυναμικό για χημειοθεραπείες, ώστε η κοινωνία να ανταποκριθεί στο αυξανόμενο αυτό πρόβλημα υγείας. Υπολόγισαν ότι για να εξυπηρετούνται όλοι οι ασθενείς σε ικανοποιητικό βαθμό, πρέπει να αυξηθούν οι εξειδικευμένοι γιατροί από 65.000 το 2018 σε 100.000  το 2040, θεωρώντας ότι κάθε γιατρός παρακολουθεί κατά μέσο όρο 150 νέους ασθενείς που χρειάζονται χημειοθεραπεία.

Το 2040 οι πιο συχνές μορφές καρκίνου που θα χρήζουν χημειοθεραπείας, θα είναι των πνευμόνων (16,4%, 2,5 εκατομμύρια), του μαστού (12,7%, 1,9 εκατομμύρια) και του παχέος εντέρου (11,1%, 1,7 εκατομμύρια).

Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι εξαιτίας ενός πλήθους παραγόντων σήμερα υπάρχει χάσμα ανάμεσα στην χημειοθεραπεία που παρέχεται και στη βέλτιστη δυνατή. Η διαφορά αυτή είναι ακόμη μεγαλύτερη στις χώρες με χαμηλό και μεσαίο εισόδημα, καθώς πολλά άτομα δεν μπορούν να αντέξουν το κόστος της  χημειοθεραπείας και δεν έχουν ασφάλιση υγείας.

(Πηγή: enallaktikos.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)