paidevo.gr

Όλοι θυμόμαστε τον καλοσυνάτο γλάρο της διαφήμισης -που είχε δημιουργήσει η Ελληνική Ένωση Προστασίας Θαλάσσιου Περιβάλλοντος εν έτει 1992- ο οποίος συνιστούσε στους τηλεθεατές: «Όχι σκουπίδια, όχι πλαστικά σε θάλασσες και ακτές».

Όσο «μακρινός» κι αν σας φαίνεται πια ο τηλεοπτικός… γλάρος, ένα σοκαριστικό βίντεο που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο έρχεται να μας υπενθυμίσει τις συνέπειες της περιβαλλοντικής καταστροφής σε όλο τους το μεγαλείο.

Το εν λόγω βίντεο δείχνει πλάνα ενός ακατοίκητου νησιού του συμπλέγματος νήσων Φαρόε που τοποθετείται στα βόρεια του Ατλαντικού Ωκεανού, ανάμεσα στη Σκωτία, τη Νορβηγία και την Ισλανδία. Αν και το συγκεκριμένο νησάκι βρίσκεται «εκτός πολιτισμού», σε απόσταση 2.000 χιλιομέτρων από οποιαδήποτε άλλη ακτή, οι φτερωτοί «κάτοικοί» του υφίστανται τις τραγικές επιπτώσεις της «πολιτισμένης» θαλάσσιας μόλυνσης.

Βιολόγοι και ερευνητές που το επισκέφτηκαν είδαν με μεγάλη τους θλίψη ότι όλα τα σκουπίδια που οι άνθρωποι πετούν στη θάλασσα -και κυρίως τα πλαστικά που χρειάζονται από 20 μέχρι 400 χρόνια για να βιοδιασπαστούν- καταλήγουν στο νησί αυτό και μάλιστα… στα στομάχια των πτηνών που ζουν εκεί και πεθαίνουν κατά εκατοντάδες με φρικτό τρόπο.

Δείτετο video:

(πηγή: nez.gr)

Ο Μάιος του 2014 υπήρξε ο τρίτος θερμότερος εδώ και 35 χρόνια, σύμφωνα με τα δεδομένα των μετεωρολογικών δορυφόρων. Η μέση παγκόσμια θερμοκρασία του Μαΐου ήταν κατά 0,33 βαθμούς Κελσίου υψηλότερη από τον μέσο όρο γι’ αυτόν τον μήνα.

Ο πιο ζεστός Μάιος είχε συμβεί το 1998, λόγω του πολύ ισχυρού φαινομένου Ελ Νίνιο εκείνο το έτος, όταν οι θερμοκρασίες είχαν ανέβει 0,56 βαθμούς Κελσίου πάνω από τον μέσο όρο. Ο δεύτερος θερμότερος ήταν ο Μάιος του 2010, επίσης ένας μήνας με Ελ Νίνιο. Η ιδιαιτερότητα του φετινού Μαΐου είναι ότι η θερμοκρασία υπήρξε αυξημένη παρόλο που δεν υπήρξε Ελ Νίνιο. Έτσι, στην πραγματικότητα, ο Μάιος του 2014 υπήρξε ο πιο ζεστός εδώ και 35 χρόνια, χωρίς να συνοδεύεται από Ελ Νίνιο (πρόκειται για το θερμό βόρειο θαλάσσιο ρεύμα που εμφανίζεται στις δυτικές ακτές της Νότιας Αμερικής συνήθως στο τέλος του έτους και μερικές χρονιές εκδηλώνεται με μεγαλύτερη ένταση).

Σύμφωνα με τους ερευνητές του Πανεπιστημίου της Αλαμπάμα, με επικεφαλής τον καθηγητή ατμοσφαιρικής επιστήμης Τζον Κρίστι, που μελετούν τα στοιχεία από τους δορυφόρους της NASA και της Εθνικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (ΝΟΑΑ) των ΗΠΑ, η μέση παγκόσμια θερμοκρασία αυξάνεται μετά το 1978 με μέσο ρυθμό 0,14 βαθμών Κελσίου ανά δεκαετία. Σύμφωνα με τη ΝΟΑΑ (που ακόμη δεν έχει δημοσιοποιήσει τα επίσημα στοιχεία της για τον Μάιο), τον φετινό Απρίλιο η συνδυασμένη μέση παγκόσμια θερμοκρασία στην ξηρά και τη θάλασσα είχε ισοφαρίσει το ρεκόρ υψηλότερης θερμοκρασίας του Απριλίου 2010, φθάνοντας τους 14,47 βαθμούς Κελσίου, 0,77 βαθμούς πάνω από τον μέσο όρο του 20ού αιώνα (13,7 βαθμοί).

Η μέση παγκόσμια θερμοκρασία του Απριλίου 2014 στην ξηρά ήταν 9,45 βαθμοί Κελσίου, 1,35 βαθμοί πάνω από τον μέσο όρο του 20ού αιώνα στην ξηρά (8,1 βαθμοί), ενώ η μέση παγκόσμια θερμοκρασία του Απριλίου 2014 στις θάλασσες ήταν 16,55 βαθμοί Κελσίου, 0,55 βαθμοί πάνω από τον μέσο όρο του 20ού αιώνα (16 βαθμοί).

Η συνδυασμένη μέση παγκόσμια θερμοκρασία στην ξηρά και στην θάλασσα κατά το πρώτο τετράμηνο του 2014 (Ιανουαρίου-Απριλίου) ήταν 13,24 βαθμοί Κελσίου, 0,64 βαθμοί πάνω από τον μέσο όρο του 20ού αιώνα.

(πηγή: nooz.gr)

Συνέντευξη με μια δασκάλα που κάνει μαθήματα σε καταυλισμούς ρομά

Τα έχεις πετύχει στο δρόμο να κάθονται σε μία γωνία με απλωμένο το χέρι, να περνούν από δίπλα σου προσπαθώντας να παίξουν μουσική σε κάποιο μισοσπασμένο ακορντεόν. Σου έχουν καθαρίσει το τζάμι του αυτοκινήτου στα φανάρια και σου έχουν πουλήσει αναπτήρα ή χαρτομάντηλα μέσα στον ηλεκτρικό. Αυτό όμως που δεν έχει τύχει να δεις είναι αυτά τα παιδιά να ξυπνούν το πρωί, να φορούν τη σχολική τους τσάντα και να κατευθύνονται στο σχολείο.

Τι συμβαίνει όμως όταν τα παιδιά δεν πάνε σχολείο; Πάει το σχολείο στα παιδιά. Η Μένη μαζί με την ομάδα εκπαιδευτών του MobileSchool έχουν εκπαιδευτεί κατάλληλα να προσεγγίζουν τα παιδιά στο περιβάλλον που κινούνται- πλατείες, δρόμους, καταυλισμούς της Θεσσαλονίκης κι από εργαζόμενους ή ζητιάνους να τα κάνουν ξανά… παιδιά.

«Πριν τέσσερα χρόνια,  τελειώνοντας τις σπουδές μου στην Πάτρα στο τμήμα Κοινωνικής Εργασίας πήγα στην PRAKSIS ως ασκούμενη Κοινωνική Λειτουργός. Έτυχε όταν ξεκινούσα την πρακτική μου να ξεκινάει και το πρόγραμμα “Παιδιά της Διπλανής Πόρτας/ MobileSchool”. Είναι ένα πρόγραμμα που υλοποιείται στη Θεσσαλονίκη, με την συνεργασία PRAKSIS και ΑΡΣΙΣ, έπειτα από αίτημα των δύο Μ.Κ.Ο. στον οργανισμό ”MOBILESCHOOL” στο Βέλγιο.

Το MobileSchool, το Κινητό Σχολείο είναι ένα κουτί από μαυροπίνακα πάνω σε ρόδες, που ανοίγει σαν τηλεσκόπιο από τις δύο μεριές του. Ανοιγόμενο  σχηματίζονται 12 μέτρα μαυροπίνακα έτοιμο για δράση.  Το Κινητό Σχολείο πηγαίνει σε πλατείες κι από καταυλισμό σε καταυλισμό στη Θεσσαλονίκη για να βρει τα παιδιά του δρόμου, τα παιδιά που δεν είναι ενταγμένα στο σχολείο για να τα διδάξει όχι ως ένα τυπικό σχολείο αλλά με στόχο να τους οδηγήσει σε σχολικό περιβάλλον.

Τα μαθήματα γίνονται κυρίως σε καταυλισμούς Ρομά και κρατούν περίπου 3 ώρες. Δεν υπάρχουν διαλείμματα, δεν υπάρχουν τετράδια, δεν υπάρχουν βιβλία, δεν υπάρχει δουλειά για το σπίτι, ό, τι κάνουμε είναι εκείνες οι 3 ώρες. Μαθαίνουμε στα παιδιά γραφή, ανάγνωση, μαθηματικά, κάνουμε συζητήσεις για τα δικαιώματά τους, για τους κανόνες ατομικής υγιεινής. Υπάρχουν απλές τεχνικές και επίπεδα δυσκολίας ανάλογα με τις ομάδες των παιδιών.

Όταν πάμε για πρώτη φορά σε έναν καταυλισμό η επαφή γίνεται πάντα με τον άτυπο αρχηγό της ομάδας θέλουμε να είμαστε αποδεκτά στην ομάδα και όχι να επιβληθούμε σε αυτήν. Τους εξηγούμε ποιοι είμαστε, τι θέλουμε να κάνουμε και σταδιακά αρχίζουμε τα μαθήματα στα παιδιά. Τα παιδιά όταν μας βλέπουν τρελαίνονται. Μέσα από  αυτήν την διαδικασία καταφέρνουν να αναπτύξουν την αυτοεκτίμηση τους να πιστέψουν στον εαυτό τους, να ανακαλύψουν ότι έχουν ταλέντα και πολλές φορές να ανακαλύψουν δεξιότητες και  άγνωστα κομμάτια του εαυτού τους.

Το να αναπτύξω εγώ δεσμούς με αυτά τα παιδιά που μετακινούνται συνεχώς είναι μια σχέση σε διαπραγμάτευση. Πρέπει να είναι δυνατή αλλά να μην γίνεται σχέση εξάρτησης. Το παιδί πρέπει να μας εμπιστευτεί αλλά όχι να «κρεμαστεί» από πάνω μας. Είναι σημαντικό, και θυμάμαι πόσο το τόνιζαν οι εκπαιδευτές μας να προσέχουμε την σωματική επαφή με παιδιά. Αυθόρμητα όταν βρίσκεσαι μαζί τους θέλεις να τα αγκαλιάζεις. Μια τέτοια κίνηση θεωρείται εσφαλμένη πριν  γνωρίζεις καλά τα παιδιά. Η σωματική επαφή για αυτά βιωματικά μπορεί να είναι αποτέλεσμα κακοποίησης. Χρειάζεται σεβασμός και ιδιαίτερη μεταχείριση πριν αφεθείς στο αυτονόητο, να τα χαϊδέψεις.   Για πολλά παιδιά ενδέχεται η σωματική επαφή, αυτόματα να συνδέεται με ξύλο. Εγώ απλά άπλωσα το χέρι μου να του πω «γεια σου, τι κάνεις; Έλα να παίξουμε», και το πιτσιρίκι ζάρωσε και η έκπληξη του φαινόταν στο πρόσωπο του. Όταν έχεις το άγχος της πρώτης επαφής κάνεις τέτοια λάθη. Τελικά το πιτσιρίκι μετά από μεγάλη προσπάθεια κατάφερα να το πλησιάσω και δεθήκαμε πολύ καλά.

Τα παιδιά αυτά είναι δύσκολο να τα βγάλεις από το δρόμο. Θεωρούν αυτονόητο να δουλέψουν, να βοηθήσουν μαζεύοντας σίδερα. Το θεωρούν υποχρέωσή τους. Στην καλύτερη περίπτωση τα περισσότερα παιδιά που έχουν κάτι να πουλήσουν θεωρούν τους εαυτούς τους εργαζόμενους. Πουλάω και μου δίνεις λεφτά. Τα παιδιά που θα δεις στις καφετέριες, έχουν κηδεμόνες που εποπτεύουν, δεν ξέρω αν είναι γονείς. Υπήρχαν γονείς που μας έλεγαν δε θέλω το παιδί μου να έρθει στο σχολείο γιατί πρέπει να δουλέψει να υποστηρίξει το οικογενειακό εισόδημα.

Στα παιδιά του δρόμου είναι απαγορευτικό να δίνουμε χρήματα . Γιατί δεν διαχειρίζονται τα ίδια τα παιδιά τα λεφτά τους. Δεν είναι παιδιά που έχουν φύγει από το σπίτι τους, και προσπαθούν να επιβιώσουν. Τα δίνουν στις οικογένειες. Οι οικογένειες δεν ξέρουμε όμως πώς μπορούν να διαχειριστούν τα χρήματα αυτά, αν τα κάνουν φαγητό για τα παιδιά ή δεν ξέρω εγώ τι άλλο. Αν θέλουμε να βοηθήσουμε ένα παιδί του δρόμου, μπορούμε να του πάρουμε να φάει, να του πάρουμε να παίξει με μαρκαδόρους ή μπογιές, πάντα με σκεπτικό ότι το παιδί είναι δεκτικό σε αυτό. Αν το παιδί δεν θέλει να φάει και φύγει, it’sok. Ό, τι θα έδινες σε χρήματα καλύτερα να το πάρεις σε είδος εκείνη τη στιγμή. Αν ο γονιός δει ότι το παιδί δεν βγάζει λεφτά πιθανών  δε θα το στέλνει να δουλέψει. Και δεν σημαίνει ότι θα ασκήσει βία. Όταν βλέπει ότι ένα παιδί βγάζει λεφτά, πάντα θα θέλει παραπάνω.

Στην αρχή με σόκαραν πολλά πράγματα. Με σόκαρε το γεγονός ότι είχαμε πάει σε έναν καταυλισμό και το πιτσιρίκι ήταν Νοέμβρης και φορούσε ένα τεράστιο φούτερ, του έτρεχαν τα μανίκια, φορούσε ένα παντελόνι που του ήταν κοντό, τύπου σορτσάκι, ήταν ξυπόλητο μέσα στις λάσπες κι εγώ ήμουν με μπουφάν και κασκόλ και κρύωνα κι απορούσα πώς δεν έχει πεθάνει από το κρύο. Εκπλήσσεσαι με το πόσο σκληραγωγημένα είναι τα παιδιά, σε τι συνθήκες ζουν. Ότι ο καταυλισμός τους οριοθετείται με σκουπίδια, με χωματερή. Τρελαίνεσαι με το πώς επιβιώνουν.  Ναι, στην αρχή για δευτερόλεπτα μπορεί να νιώθεις ότι ζεις σε κακό όνειρο όμως μετά νιώθεις ότι μόνο με δράση αλλάζει η πραγματικότητα. Τα παιδιά μπορεί να έχουν απίστευτες εκρήξεις βίας μεταξύ τους, αλλά όχι  απέναντί μας. Και , έχει τύχει να κλείσουμε το κινητό σχολείο λόγω βίας επειδή τα παιδιά άρχιζαν να τσακώνονται μεταξύ τους.

Ο καταυλισμός είναι η πραγματικότητά μου. Τις πρώτες φορές που πήγα δεν κρύβω ότι είχα μεγάλη αμηχανία. Τώρα έχω συνηθίσει. Εμένα μου αρέσει πολύ η μέρα μου εκεί. Παίρνω πάρα πολλά από τα παιδιά. Όταν βλέπεις ότι σε περιμένουν όταν βλέπουν το βαν και τρελαίνονται. Όταν βλέπεις αγκαλιές, βλέπεις γελαστά πρόσωπα, παίρνω πάρα πολλά. Έχω περάσει πολύ ωραία μέσα στους καταυλισμούς.

Αν μπεις στην διαδικασία να νιώθεις οίκτο το έχεις χάσει το παιχνίδι. Δεν θεωρώ ότι τα παιδιά είναι δυστυχισμένα. Μπορεί να έχουν πολλές στερήσεις, αλλά δυστυχισμένα δεν τα λέω. Παρά τη φαινομενική μιζέρια και τη φτώχεια και τις δυσκολίες υπάρχουν και τα θετικά. Υπάρχουν αλάνες με παιδιά που τρέχουν και παίζουν με τις μπάλες και δεν είναι κολλημένα σε έναν υπολογιστή…»

(πηγή: left.gr)

Όταν μια οικονομία πλήττεται από ύφεση και κρίση, τότε οι έγχρωμοι (μαύροι) είναι πιο πιθανό να φαίνονται στα μάτια των άλλων ανθρώπων ακόμη πιο μαύροι, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.

Η μελέτη δείχνει ότι, από ψυχολογική άποψη, η οικονομική κρίση τείνει ασυνείδητα να ενισχύει τα στερεότυπα, τις προκαταλήψεις και τις ρατσιστικές διακρίσεις.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή του Τμήματος Ψυχολογίας Ντέηβιντ Αμόντιο, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), σύμφωνα με τη βρετανική «Ιντιπέντεντ», πραγματοποίησαν μια σειρά από ψυχολογικά πειράματα με λευκούς εθελοντές, άνδρες και γυναίκες, που κλήθηκαν να αξιολογήσουν σε μια οθόνη υπολογιστή διάφορα πρόσωπα που είχαν διάφορες αποχρώσεις, από λίγο μαύρα (μιγάδες) έως πολύ μαύρα πρόσωπα αφρο-αμερικανών.

«Ήταν ήδη γνωστό ότι οι κοινωνικο-οικονομικές ανισότητες ανάμεσα στους λευκούς και στις μειονότητες των εγχρώμων διευρύνονται δραματικά σε συνθήκες οικονομικών δυσκολιών. Τα νέα ευρήματα μας δείχνουν ότι η κρίση αλλάζει ακόμη και τον τρόπο που οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται οπτικά τον άνθρωπο μιας άλλης φυλής και αυτή η οπτική διαστρέβλωση μπορεί να εντείνει περαιτέρω τις ανισότητες» τόνισε ο Αμόντιο.

Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι οι λευκοί άνθρωποι δεν έχουν καν επίγνωση γι’ αυτή την αλλαγή της «ματιάς» τους σε σχέση με τους μαύρους. «Οι άνθρωποι συνήθως νομίζουν ότι αυτό που βλέπουν, είναι μια ακριβής αντανάκλαση του κόσμου, έτσι δεν αντιλαμβάνονται ότι οι οικονομικοί παράγοντες μπορούν να δημιουργούν τέτοιες οπτικές διαστρεβλώσεις και προκαταλήψεις» ανέφερε η ερευνήτρια ψυχολόγος Έιμι Κρος.

Μεταξύ άλλων, τα πειράματα έδειξαν ότι όσο περισσότερο ένας λευκός πιστεύει ότι οι μαύροι αποτελούν απειλή (π.χ. επειδή παίρνουν τις δουλειές των λευκών εν μέσω ανεργίας), τόσο τείνει να βλέπει έναν μιγάδα ως μαύρο και έναν μαύρο ακόμη πιο μαύρο από ό,τι είναι πραγματικά το χρώμα του προσώπου του.

Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι όσο πιο σκούρο φαίνεται στα μάτια των άλλων το χρώμα του δέρματος ενός ανθρώπου, τόσο πιο εύκολα αυτός γίνεται αντικείμενο ρατσιστικών διακρίσεων σε μια κοινωνία κυρίως λευκών ανθρώπων, καθώς αντιμετωπίζει πιθανότερη κοινωνική απομόνωση, μεγαλύτερη αστυνομική βία εναντίον του, αυστηρότερες δικαστικές ποινές κ.α.

(πηγές: nooz.gr, ΑΠΕ/ΜΠΕ, Παύλος Δρακόπουλος)

Εκτιμήσεις της ΓΣΕΕ για 100.000 ανήλικους εργαζόμενους στην χώρα μας

Με σύνθημα «κόκκινη κάρτα στην παιδική εργασία» η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας ξεκινά σήμερα Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παιδικής Εργασίας, καμπάνια με στόχο να μπει οριστικό τέλος στην εκμετάλλευση των παιδιών.

Σύμφωνα με παγκόσμια έρευνα της ΔΟΕ, 168 εκατομμύρια παιδιά σ΄όλο τον κόσμο συνεχίζουν να εργάζονται σε συνθήκες ακραίας εκμετάλλευσης σε ορυχεία, οικοδομές, χωράφια.

Χιλιάδες είναι τα παιδιά στρατιώτες, διακινητές ναρκωτικών και θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης.

Με ανακοίνωσή της η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος ζητεί από την ελληνική πολιτεία να λάβει μέτρα «για την προστασία της ελληνικής οικογένειας και κατ΄ επέκταση των ανήλικων μελών της», ενώ επισημαίνει ότι «μπορεί στη χώρα μας να μην υπάρχουν επίσημα στοιχεία για την πραγματική παιδική εργασία, οι εκτιμήσεις όμως κάνουν λόγο για περίπου 100.000 ανήλικους εργαζόμενους στην Ελλάδα».

Η φτώχεια και η εξαθλίωση που βιώνουν οι ελληνικές οικογένειες λόγω της οικονομικής κρίσης εντείνει το πρόβλημα και φέρνει για ακόμη μια φορά στην επιφάνεια την έλλειψη κοινωνικής προστασίας.

Απαιτούνται λοιπόν εδώ και τώρα μέτρα για την προστασία της ελληνικής οικογένειας και κατ΄επέκταση των ανήλικων μελών της. Είναι επιτακτική ανάγκη να μειωθεί η σχολική διαρροή, να εξαλειφθεί η επαιτεία και η εργασία παιδιών στο δρόμο, να ενισχυθούν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί και η παρεμβατικότητα των κοινωνικών υπηρεσιών, να υπάρξει πλήρης συμμόρφωση με τις διεθνείς συμβάσεις.

Η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας υλοποιώντας διεθνές πρόγραμμα για την εξάλειψη της παιδικής εργασίας παρέχει τεχνική βοήθεια για τη βελτίωση της γνώσης στο συγκεκριμένο ζήτημα και την ενίσχυση του παγκόσμιου κινήματος, μέσα από διεθνείς συμπράξεις, συνεργασίες και υποστηρικτικές δράσεις.

Του Τάσου Σαραντή

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος δημοσιεύτηκε πανευρωπαϊκή έρευνα από την οποία προκύπτουν εφιαλτικά σενάρια για τη χώρα μας. Ούτε λίγο ούτε πολύ περιγράφει την Ελλάδα ως μια…

Τον αντίκτυπο της κλιματικής αλλαγής στην Ελλάδα και τα τρωτά σημεία που θα προκύψουν για τη χώρα μας σε διαφορετικούς τομείς αποκαλύπτει πανευρωπαϊκή έρευνα της πρωτοβουλίας «Η Ευρώπη σε ένα μεταβαλλόμενο κλίμα». Κάποια από τα βασικά ευρήματα της έρευνας, που στηρίχτηκε στη διεθνή βιβλιογραφία, παρουσιάζονται με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος.

Ελληνικές ακτές

Η μήκους 15.000 χλμ. ακτογραμμή της Ελλάδας διαβρώνεται σχεδόν κατά το ένα τρίτο της (28,6%), ως επί το πλείστον λιγότερο από 10 μέτρα σε χρονικό διάστημα 20-30 ετών. Σε περίπτωση που η άνοδος της στάθμης της θάλασσας θα ανέρχεται έως 1,8 χιλιοστά ανά έτος, σχεδόν οι μισές ακτές του Αιγαίου θα είναι ιδιαίτερα ευάλωτες σε αυτήν και οι υπόλοιπες μετρίως ευάλωτες. Εντούτοις, στο ενδεχόμενο ανόδου της στάθμης της θάλασσας άνω των 3,5 χιλιοστών ανά έτος, σχεδόν όλα τα παράλια του Αιγαίου θα καταστούν ιδιαίτερα ευάλωτα.

Η μέση στάθμη της θάλασσας στη Μεσόγειο αναμένεται να αυξάνεται κατά 5 εκατοστά ανά δεκαετία. Ειδικότερα το επίπεδο της θάλασσας θα ανέβει περίπου 50 εκατοστά κατά μέσο όρο από το έτος 2100. Το Δέλτα του Νείλου, η Βενετία και η Θεσσαλονίκη φαίνεται να είναι οι πιο ευαίσθητες περιοχές της Μεσογείου.

Για τη Μεσόγειο πρόσφατα στοιχεία δείχνουν μια ραγδαία άνοδο της στάθμης των θαλασσών, μέχρι 20 χιλιοστά ανά έτος, στην ανατολική Μεσόγειο. Ο ρυθμός ανόδου της στάθμης της θάλασσας στο Αιγαίο Πέλαγος στα τέλη της δεκαετίας του 1990 έφτασε στην υψηλότερη τιμή των τελευταίων 30-40 χρόνων και συσχετίζεται με τη συνεχή αύξηση της θερμοκρασίας της επιφάνειας της θάλασσας πάνω από τη λεκάνη της Μεσογείου (0,12 βαθμούς Κελσίου ανά έτος στο ανατολικό τμήμα).

Σύμφωνα με το σενάριο, κατά το οποίο η στάθμη της θάλασσας θα αυξηθεί κατά μισό μέτρο το 2100, το 15% της σημερινής συνολικής έκτασης των παράκτιων υγρότοπων στην Ελλάδα αναμένεται να πλημμυρίσει. Οι εκτιμώμενες οικονομικές απώλειες από τη διάβρωση (για χρήσεις γης: αστική, τουριστική, υγρότοπων, δασών και της γεωργίας) στο σύνολο της ελληνικής επικράτειας για το 2100 ανέρχονται σε περίπου 356 εκατ. ευρώ για την άνοδο της στάθμης της θάλασσας κατά μισό μέτρο και σε 649 εκατ. για την άνοδο κατά ένα μέτρο.

Ξηρασία-δασικές πυρκαγιές

Για την Κρήτη, σύμφωνα με ένα πρώτο σενάριο, αναμένεται μείωση των βροχοπτώσεων και αύξηση της θερμοκρασίας για την περίοδο 2001-2100, με αποτέλεσμα τη μείωση της ροής κατά 18%-56%, τη μείωση της υγρασίας του εδάφους κατά 15%-34% και τη μείωση του όγκου της δεξαμενής των υπόγειων υδάτων κατά 22%-65%. Εντούτοις, σύμφωνα με ένα δεύτερο χειρότερο σενάριο, τα ποσοστά ανεβαίνουν έως και 98%, 109% και 81% για τη ροή, την υγρασία του εδάφους και τα υπόγεια ύδατα αντίστοιχα.

Οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις της ξηρασίας μπορεί να επιδεινωθούν από μη βιώσιμες τάσεις στη χρήση του νερού. Για παράδειγμα, ο όγκος του νερού στη λίμνη Υλίκη, περίπου 100 χλμ. βορειοανατολικά της Αθήνας, έχει μειωθεί στο ένα τρίτο του αρχικού μεγέθους του, εν μέρει εξαιτίας της σοβαρής ξηρασίας του 2000, αλλά και ως αποτέλεσμα της αύξησης της ζήτησης πόσιμου νερού. Ομοίως, η λίμνη Δοϊράνη, που βρίσκεται ανάμεσα στην Ελλάδα και την ΠΓΔ της Μακεδονίας, βρίσκεται σε κίνδυνο ξήρανσης, απειλώντας έτσι ένα από τα πλουσιότερα αποθέματα αλιείας εσωτερικών υδάτων στην Ευρώπη. Η ξηρασία ενδέχεται επίσης να αποδυναμώσει την αντίσταση ορισμένων ειδών φυτών και να αυξήσει την ευαισθησία τους σε δασικές πυρκαγιές, όπως συνέβη στη Σάμο το καλοκαίρι του 2000.

Ο μέσος αριθμός των πυρκαγιών και των καμένων εκτάσεων ήταν σημαντικά υψηλότερος στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της περιόδου 1978-1997, όταν η χώρα εισήλθε σε μια παρατεταμένη περίοδο ξηρασίας. Το καλοκαίρι του 2007 οι πυρκαγιές μεγάλης κλίμακας προκάλεσαν την απώλεια 67 ζωών, ενώ οι καμένες δασικές και γεωργικές εκτάσεις έφτασαν περίπου το 2% (190.836 εκτάρια) της συνολικής έκτασης της Ελλάδας.

Καύσωνες

Η μεταβολή στον αριθμό των ημερών με θερμοκρασία άνω των 35 βαθμών Κελσίου στις ελληνικές πόλεις -με επιπλέον 10 έως 20 ζεστές μέρες τον χρόνο- αναμένεται να έχει επίδραση δυσφορίας στον πληθυσμό τους. Ο αριθμός των ζεστών νυκτών ετησίως, με θερμοκρασία άνω των 20 βαθμών Κελσίου, αναμένεται να αυξηθεί περίπου κατά έναν επιπλέον μήνα ανά έτος.

Περίπου 5 έως 15 επιπλέον ημέρες τον χρόνο θα απαιτείται χρήση κλιματιστικών, ενώ σχεδόν όλες οι αστικές περιοχές στην Ελλάδα θα χρησιμοποιούν τη θέρμανση κατά 15 ημέρες λιγότερο ανά έτος.

Γεωργία

Ανάλογα με το τμήμα της Ελλάδας που εξετάζεται και σύμφωνα με ένα σενάριο μεσαίων εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα για την περίοδο 2021-2050, το μέγιστο μήκος ξηρασίας (όταν οι βροχοπτώσεις είναι μικρότερες από 1 χιλιοστό ανά ημέρα) μπορεί να αυξηθεί κατά 10-20 ημέρες. Ο αριθμός των νυκτών με παγετό, που καθίσταται σημαντικός παράγοντας ιδίως για τις ευαίσθητες καλλιέργειες, όπως τα εσπεριδοειδή, πιθανώς θα μειωθεί κατά 10-15 ημέρες. Η απόδοση της παραγωγής αραβοσίτου στην Ελλάδα μπορεί να μειωθεί σημαντικά, λόγω της κλιματικής αλλαγής κατά 42%-60% στη Βόρεια Ελλάδα, 35%-47% στη δυτική και κεντρική Ελλάδα και 40%-52% στη νότια Ελλάδα.

(πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών)

Περίπου 1,2 εκατομμύρια παιδιά πωλούνται κάθε χρόνο. Τα περισσότερα από αυτά καταλήγουν σκλάβοι στην αγορά του σεξ.

Το «1,2 MillionChildren» είναι ένα μικρό animation που δημιουργήθηκε με την συνεργασία φοιτητών από το ΤΕΙ Αθηνών και θέμα του έχει το παράνομο εμπόριο παιδιών. Παρουσιάζει το trafficking μέσα από τη ματιά ενός παιδιού από την Αφρική που κυνηγά το όνειρο του για την ελευθερία αλλά καταλήγει να γίνει μέρος αυτής της θλιβερής στατιστικής.

(πηγή: tvxs.gr)

Γράφει η Νίνα Γεωργιάδου

Βασισμένη στα γράμματα του παππού μου, Γεώργιου Κουρμούλη Γεωργιάδη, που άφησε τα τέσσερα δάχτυλα του δεξιού του χεριού στις σιδηροτροχιές της Αμερικής, ως μετανάστης.

Σήμερα, που το φάντασμα του φασισμού πλανιέται πάνω απ’ την Ευρώπη, ασελγεί, συνολικά πάνω στην ανθρώπινη ουσία αλλά και πάνω στη μεταναστευτική ιστορία του τόπου μας. Όσα ανθρωποειδή τον ακολουθούν. υποδύονται τους καλους πατριώτες και χριστιανούς, φτύνοντας συνολικά την ιστορία του λαού μας και ξεχνώντας τα λόγια του Ιωσήφ προς τον Πιλάτο.

” Δος μοι τούτο τον ξένο, τον εκ βρέφους ως ξένο, ξενωθέντα εν κόσμω. Δος μοι τούτο τον ξένο, όστις οίδε ξενίζειν τους πτωχούς τε και ξένους. Δος μοι τούτο τον ξένο, ος, ως ξένος ουκ έχει πού την κεφαλήν κλίναι”.

Σήμερα που τα παιδιά μας παίρνουν ξανά το δρόμο της ξενητιάς, πρέπει να αναδείξουμε τη μεταναστευτική μας ιστορία για να αποστομώσουμε τους ξενοφοβικούς, τους ρατσιστές και τους εκκολαπτομένους φασίστες.

(πηγή: aragma.gr)

Ο πλανήτης μας βρίσκεται στα πρόθυρα μιας νέας μαζικής εξαφάνισης των ειδών του -της έκτης στα 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια της ύπαρξής του- καθώς τα ζώα και τα φυτά εξαφανίζονται με ρυθμό τουλάχιστον 1.000 φορές πιο γρήγορο σε σχέση με την φυσιολογική εξαφάνιση λόγω εξέλιξης, που συνέβαινε κατά την περίοδο προτού εμφανιστούν οι άνθρωποι στο προσκήνιο, σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική έρευνα. Η μελέτη εκτιμά ότι, 100 έως 1.000 είδη ανά εκατομμύριο εξαφανίζονται πια κάθε χρόνο, μερικά από τα οποία δεν έχουν καν ανακαλυφθεί από τους επιστήμονες. Μέχρι σήμερα έχουν βρεθεί και «βαφτιστεί» περίπου 1,9 εκατ. είδη, αλλά πιστεύεται ότι υπάρχουν πολλά περισσότερα, από 5 έως 11 εκατ. Η κυριότερη ανθρωπογενής αιτία εξαφάνισης των ειδών στην εποχή μας, είναι η καταστροφή των ενδιαιτημάτων των ζώων και των φυτών, καθώς δεν μπορούν να βρουν μέρος να ζήσουν, αφού οι άνθρωποι συνεχώς επεμβαίνουν στη φύση, συχνά με καταστροφικό (και αυτοκαταστροφικό) τρόπο. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον βιολόγο Στιούαρτ Πιμ του Πανεπιστημίου Ντιουκ της Β.Καρολίνα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “Science”, σύμφωνα με το «New Scientist», προχώρησαν σε επικαιροποίηση (προς το χειρότερο) μιας προηγούμενης εκτίμησής τους προ εικοσαετίας, σύμφωνα με την οποία η εξαφάνιση γινόταν με ταχύτητα 100 έως 1.000 φορές μεγαλύτερη από τη φυσιολογική. Η νέα εκτίμηση, μετά και τα νεότερα στοιχεία των τελευταίων δεκαετιών, δείχνει ότι τελικά πιο σωστό είναι δυστυχώς το χειρότερο σενάριο της πολύ ταχύτερης εξαφάνισης. Μελετώντας το DNA των ζώων διαχρονικά, οι βιολόγοι υπολόγισαν ότι κατά μέσο όρο ένα είδος σπονδυλωτού «γεννά» ένα άλλο συγγενικό είδος κάθε 10 εκατ. χρόνια. Είναι όμως πιο δύσκολο να υπολογιστεί το αντίθετο, δηλαδή κάθε πότε εξαφανίζεται ένα είδος χωρίς ο άνθρωπος να έχει βάλει το «χεράκι» του, δηλαδή με βάση αποκλειστικά τις εξελικτικές διαδικασίες στη φύση. Αυτό που θεωρείται σίγουρο, είναι ότι προτού εμφανιστεί ο άνθρωπος ως κυρίαρχο είδος στη Γη, τα νέα είδη εμφανίζονταν με ταχύτερο ρυθμό από ό,τι τα παλαιά εξαφανίζονταν, πράγμα που οδηγούσε σταδιακά σε μεγαλύτερη βιοποικιλότητα. Σήμερα, αυτή η τάση φαίνεται πια να έχει αναστραφεί για τα καλά. Οι επιστήμονες προς το παρόν δεν μπορούν να πουν με σιγουριά τι σημαίνει για την υγεία των οικοσυστημάτων αυτός ο αυξημένος ρυθμός εξαφάνισης των ειδών. Δεν υπάρχει ακόμη κάποιος επιστημονικός τρόπος να προβλεφτεί σε ποιο σημείο τελικά οι συσσωρευμένες εξαφανίσεις θα επιφέρουν την τελική κατάρρευση ενός οικοσυστήματος. Όμως, όπως επισημαίνουν οι ερευνητές, φαίνεται απίθανο να διαρκέσουν για πολύ καιρό ρυθμοί εξαφάνισης 1.000 τουλάχιστον φορές πιο γρήγοροι σε σχέση με τους αναμενόμενους από τους ρυθμούς της ίδιας της φύσης. Στην ιστορία της Γης έχουν συμβεί πέντε μαζικές εξαφανίσεις ειδών, που εξάλειψαν τουλάχιστον τα μισά είδη. Οι εξαφανίσεις αυτές συνέβησαν πριν από 440 εκατ. χρόνια, 375 έως 359 εκατ., 252 εκατ. (η μεγαλύτερη από όλες, προκάλεσε την καταστροφή τουλάχιστον του 90% των ειδών), 201 εκατ. και 66 εκατ. χρόνια (εξαφάνιση δεινοσαύρων πιθανώς από πτώση αστεροειδούς). Το σχετικά πάντως αισιόδοξο μήνυμα της νέας μελέτης είναι ότι ακόμη υπάρχει κάποιος χρόνος για αλλαγή πορείας, ώστε να αποτραπεί μια νέα μαζική καταστροφή στη βιοποικιλότητα του πλανήτη μας. Η νέα τεχνολογία (π.χ. δορυφορικές φωτογραφήσεις απομονωμένων περιοχών) και η ενεργός εμπλοκή των πολιτών στις προσπάθειες προστασίας των ειδών αποτελούν παράγοντες ελπίδας για το μέλλον. «Είμαστε όχι στο μέσον, αλλά στα πρόθυρα μιας έκτης μαζικής εξαφάνισης. Το αν θα την αποφύγουμε, θα εξαρτηθεί από τις πράξεις μας», δήλωσε ο Πιμ (πηγές: nooz.gr, ΑΠΕ–ΜΠΕ)

Η αύξηση της θερμοκρασίας εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής, θα μπορούσε να οδηγήσει στην «άνθιση» των ανοιχτόχρωμων εντόμων, υποστηρίζει νέα μελέτη βρετανών επιστημόνων.

Όπως εξηγούν οι ερευνητές του Imperial College του Λονδίνου, τα σκουρόχρωμα έντομα «απορροφούν» περισσότερο ηλιακό φως γεγονός που τους επιτρέπει να επιβιώνουν σε χαμηλές θερμοκρασίες. Αντίθετα, τα ανοιχτόχρωμα αντανακλούν το ηλιακό φως με αποτέλεσμα να μπορούν να επιβιώνουν σε υψηλές θερμοκρασίες.

Στο πλαίσιο της μελέτης τους, που παρουσιάζεται στην επιθεώρηση «Nature Communications», οι ειδικοί μελέτησαν δεδομένα που αφορούσαν 366 είδη πεταλούδας και 107 είδη λιβελούλας στην Ευρώπη και είχαν συλλεχθεί μέσα σε διάστημα 18 ετών (1988-2006).

«Μετακόμιση» λόγω ζέστης

Σαρώνοντας τα φτερά και το σώμα των εντόμων, οι επιστήμονες κατάφεραν να αξιολογήσουν τα χρώματα που έφεραν και να δημιουργήσουν έναν χάρτη εντοπισμού τους. Είδαν λοιπόν, ότι στη νότια Ευρώπη έκαναν την εμφάνισή τους κυρίως ανοιχτόχρωμα έντομα, ενώ τα σκουρόχρωμα φτερωτά τους «ξαδέρφια» εντοπίζονταν συχνότερα σε βορειότερα κλίματα, όπως π.χ. στις Άλπεις.

Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι βασικό ρόλο σε αυτό, παίζει το σώμα των εντόμων (συμπεριλαμβανομένων και των φτερών) το οποίο είτε απορροφά (σκουρόχρωμα), είτε απωθεί (ανοιχτόχρωμα) την ηλιακή ενέργεια. H ηλιακή ενέργεια, κατά τους ίδιους, λειτουργεί ως κινητήριος δύναμη στην περίπτωση των σκουρόχρωμων εντόμων που ζουν σε βόρεια κλίματα, καθώς «αποθηκεύεται» από το σώμα τους ρυθμίζοντας τη θερμοκρασία του και προσφέροντας παράλληλα την απαραίτητη πτητική ενέργεια.

Σε αντίθετη περίπτωση, τα ανοιχτόχρωμα έντομα που ζουν σε θερμότερα κλίματα, αντανακλώντας την ηλιακή ενέργεια καταφέρνουν να διατηρούν τη θερμοκρασία του σώματός τους σταθερή, χωρίς να υπερθερμαίνονται.

«Τώρα γνωρίζουμε ότι οι ανοιχτόχρωμες πεταλούδες και λιβελούλες επιβιώνουν καλύτερα σε θερμές περιοχές. Διαπιστώσαμε ακόμα, ότι η κλιματική αλλαγή επηρεάζει το περιβάλλον στο οποίο ζουν τα έντομα αυτά και δεν πρόκειται για μελλοντικό προβληματισμό. Τα οικοσυστήματα αλλάζουν σήμερα εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής» αναφέρει ο κύριος συγγραφέας της μελέτης δρ Κάρστεν Ράμπεκ.

«Για δύο από τις κυριότερες ομάδες εντόμων, αποδείξαμε ότι υπάρχει ξεκάθαρος συσχετισμός ανάμεσα στην κλιματική αλλαγή και στο χρώμα των εντόμων, γεγονός που επηρεάζει την γεωγραφική τους θέση» υπογραμμίζει ο ειδικός.

(πηγή: Το ΒΗΜΑ)

Τα… απόνερα της οικονομικής κρίσης που χτύπησαν την Ελλάδα από το 2008 και εντεύθεν, είναι ακόμα εμφανή. Ίσως γιατί τώρα φαίνονται με πιο έκδηλο τρόπο οι «μαύρες» τρύπες που άφησαν πίσω τους στο οικονομικό και κοινωνικό πεδίο.

Σε αυτή την «πληγή» αναφέρεται ο ιστότοπος NewEurope, εστιάζοντας στις επιπτώσεις που είχε και έχει η οικονομική κρίση στα παιδιά και στις οικογένειες. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνική Εθνικής Επιτροπής της UNICEF, περίπου 686.000 παιδιά στην Ελλάδα (35,4% του συνόλου) βρίσκονται υπό το άμεσο φάσμα της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού

Με το 28% περίπου της εργατικής δύναμης στην Ελλάδα να είναι εκτός εργασίας, ο αριθμός των ανηλίκων που μεγαλώνουν σε νοικοκυριά ανέργων έχει αυξηθεί 70% μέσα σε τέσσερα χρόνια.

Αυτό είχε ως άμεσο αποτέλεσμα να επιδεινωθούν δραματικά οι συνθήκες διαβίωσης των παιδιών, καθώς ζουν με γονείς που είτε ο ένας, είτε και οι δύο έχουν χάσει τις δουλειές τους. Περίπου 2 εκατομμύρια άνθρωποι στην Ελλάδα έχουν χάσει την πρόσβαση τους στην ασφάλιση και την κοινωνική πρόνοια.

Το άρθρο αναφέρεται στη δράση των ΜΚΟ που προσφέρουν τρόφιμα, είδη ένδυσης, υγειονομική περίθαλψη, ακόμη και ψυχολογική υποστήριξη στους μη έχοντες. Μάλιστα, υπάρχουν ανησυχητικά στοιχεία που δηλώνουν πως ολοένα και περισσότερα παιδιά αναγκάζονται να δουλέψουν για να βοηθήσουν τις οικογένειές τους.

Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, περίπου 6.000 ανήλικοι δούλευαν το 2012. Ανεπιβεβαίωτες εκτιμήσεις θεωρούν πως ο πραγματικός αριθμός είναι ακό9μα μεγαλύτερος. Ως εκ τούτου τα ποσοστά των παιδιών που εγκατέλειψαν πρόωρα το σχολείο έχουν επίσης αυξηθεί αρκετά. Στατιστικά στοιχεία της Eurostat έδειξαν ότι το 11,4% των σπουδαστών στην Ελλάδα, διέκοψαν τις σπουδές τους κατά το 2012.

Προσωπικές ιστορίες

Το άρθρο περιλαμβάνει και κάποιες συνεντεύξεις ανθρώπων που έχουν υποστεί τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης. Όπως η 35χρονη άνεργη Μαίρη Κίλκη, μητέρα δύο παιδιών, που στηρίζεται οικονομικά από τους συνταξιούχους γονείς της. Λέει η ίδια: «Με την οικονομική κρίση, έχουμε επανεξεταστεί τις προτεραιότητές μας και έχουμε κόψει τις περιττές δαπάνες. Προσπαθούμε να βρούμε εναλλακτικούς τρόπους διασκέδασης με τα παιδιά μας. Πάμε σε πάρκα, για παράδειγμα. Εάν είναι ευχαριστημένα, τότε είμαστε κι εμείς. Το πρώτο μου παιδί μπορούσε να απολαύσει το κολύμπι ή να χορεύει μπαλέτο σε πολύ νεαρή ηλικία. Είχαμε την οικονομική άνεση για να κάνει πολλές δραστηριότητες, αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε το ίδιο και με το δεύτερο. Χρησιμοποιούμε τα ρούχα της αδελφής της, τα παπούτσια της και τα παιχνίδια της».

Η 17χρονη Μαρία Κωστούρου αισθάνθηκε την αβεβαιότητα μέσα στην οικογένειά της, ενώ είδε συμμαθητές της να μην έχουν να φάνε. Αυτό την έκανε να σκεφτεί σοβαρά, κάθε φορά που έπρεπε να ζητήσει χρήματα από τους γονείς της για να διασκεδάσει. Αυτές τις ημέρες δίνει Πανελλαδικές εξετάσεις, γνωρίζοντας πως πολλά παιδιά δεν έχουν πρόσβαση στις ανώτερες σπουδές, λόγω οικονομικών συνθηκών.

Τέλος, η Ματίνα Αντωνίου είναι κοινωνική λειτουργός στη γραμμή «11525 Μαζί για το Παιδί HelpLine», μια υπηρεσία παροχής συμβουλών για παιδιά, εφήβους, γονείς και εκπαιδευτικούς και εξηγεί την κατάσταση ως εξής: «Κάθε μέρα γονείς μάς καλούν για βοήθεια. Ζητούν χρήματα, ρούχα και τρόφιμα. Κάτι για να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες».

(πηγή: iefimerida.gr)

Πέντε εκατομμύρια παιδιά στη Βρετανία είναι «καταδικασμένα στη φτώχεια» ως το 2020 εξαιτίας των περικοπών στο σύστημα πρόνοιας. Αυτή τη σοκαριστική πραγματικότητα έβγαλε σήμερα στο φως η μη κυβερνητική οργάνωση SavetheChildren (Σώστε τα παιδιά).

Η βρετανική ΜΚΟ καταγγέλλει την πολιτική της κυβέρνησης Κάμερον και ειδικά το τρίπτυχο «περικοπή επιδομάτων, αύξηση κόστους ζωής και καθήλωση μισθών», το οποίο, όπως διαπιστώνει, βυθίζει εκατομμύρια οικογένειες σε μόνιμη ένδεια. Σημειώνει μάλιστα ότι το πρόσωπο της φτώχειας στη σύγχρονη Βρετανία «είναι ένα από τα πιο άδικα στον αναπτυγμένο κόσμο».

Η εικόνα που δίνουν οι αριθμοί είναι ιδιαίτερα απαισιόδοξη. Τα επιδόματα προς τις φτωχές οικογένειες έχουν περικοπεί κατά 8% – 9% μέσα στα τελευταία χρόνια. Παράλληλα όμως, οι τιμές των τροφίμων και το κόστος της συντήρησης ενός παιδιού αυξήθηκαν κατά 19% μεταξύ 2007 και 2011. Το μέσο κόστος των βρεφονηπιακών σταθμών είναι κατά 77% ακριβότερο σε σχέση με την προηγούμενη δεκαετία. Το αποτέλεσμα είναι ότι εκατομμύρια οικογένειες αντιμετωπίζουν πρόβλημα επιβίωσης.

Από το πρόβλημα της φτώχειας δεν γλυτώνει καμία περιοχή της Βρετανίας, σημειώνει η SavetheChildren. Στην Ανατολική Αγγλία, για παράδειγμα, η μία στις 10 οικογένειες αναγκάζεται να περικόψει κάποιο γεύμα την ημέρα, προκειμένου να τα βγάλει πέρα. Στο Λονδίνο, το ποσοστό αυτό σκαρφαλώνει στο 28%. Σε πολλά σημεία τις χώρας, επιπλέον, πολλές οικογένειες αδυνατούν να αγοράσουν καινούργιο ζευγάρι παπούτσια στα παιδιά τους, όταν τα χρειάζονται.

Σήμερα, ο αριθμός των φτωχών παιδιών ανέρχεται στα 3,5 εκατομμύρια. Όπως προβλέπει η οργάνωση, το νούμερο αυτό θα ανεβεί στα πέντε εκατομμύρια ως το 2020. Αν δεν προχωρήσουμε σε «δραστικές αλλαγές» στην παρούσα πολιτική, «ξεγράφουμε προκαταβολικά το μέλλον 5 εκατομμυρίων παιδιών και τα καταδικάζουμε σε μια άδικη αφετηρία ζωής», προειδοποιεί ο Τζάστιν Φορσάιθ, διευθυντής της SavetheChildren.

(πηγή: iefimerida.gr)

Με ανοιχτή επιστολή προς τον Πρωθυπουργό και την κυβέρνηση η Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία (Ε.Σ.ΑμεΑ) διατρανώνει ότι βρίσκεται απέναντι σε οποιονδήποτε επιβουλεύεται την απρόσκοπτη λειτουργία του ιστορικού Σικιαρίδειου Ιδρύματος και ζητά την άμεση παρέμβασή τους, προκειμένου να αποφευχθούν δυσάρεστες και αρνητικές εξελίξεις σε ένα θέμα το οποίο αφορά 160 άτομα με βαριές νοητικές αναπηρίες και τις οικογένειές τους.

“Όποιοι για ευτελή ιδιοτελή συμφέροντα επιβουλεύονται ένα προνοιακό υποστηρικτικό ίδρυμα όπως το Σικιαρίδειο, να είναι βέβαιοι ότι θα εισπράξουν από την Ε.Σ.ΑμεΑ. και από την ΠΟΣΓΚΑΜΕΑ το ιστορικό «Μολών Λαβέ». Άλλωστε το ίδιο «Μολών Λαβέ» είχε απευθύνει το αναπηρικό κίνημα πριν από δύο χρόνια όταν το Σικιαρίδειο Ίδρυμα βίωνε ανάλογες καταστάσεις” αναφέρει η Ε.Σ.ΑμεΑ.

Η Ε.Σ.ΑμεΑ απευθύνεται και στην πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας ζητώντας να λάβει εκείνες τις πρωτοβουλίες που θα κλείσουν το δρόμο σε κακόβουλες ενέργειες που αποσκοπούν στο κλείσιμο του Σικιαριδείου Ιδρύματος.

Διαβάστε ολόκληρη την επιστολή:

“Η Ε.Σ.ΑμεΑ. και το αναπηρικό κίνημα βρίσκονται αντιμέτωποι με οποιονδήποτε επιβουλεύεται την απρόσκοπτη λειτουργία του ιστορικού Σικιαρίδειου Ιδρύματος και ζητούν την άμεση παρέμβαση του Πρωθυπουργού της χώρας και του Αντιπρόεδρου της Κυβέρνησης, προκειμένου να αποφευχθούν δυσάρεστες και αρνητικές εξελίξεις σε ένα θέμα το οποίο αφορά 160 άτομα με βαριές νοητικές αναπηρίες και τις οικογένειές τους.   

Όποιοι για  ευτελή ιδιοτελή συμφέροντα επιβουλεύονται ένα προνοιακό  υποστηρικτικό ίδρυμα όπως το Σικιαρίδειο, να είναι βέβαιοι ότι θα εισπράξουν από την Ε.Σ.ΑμεΑ. και από την ΠΟΣΓΚΑΜΕΑ το ιστορικό  «Μολών Λαβέ». Άλλωστε το ίδιο «Μολών Λαβέ» είχε απευθύνει το αναπηρικό κίνημα πριν από δύο χρόνια όταν το Σικιαρίδειο Ίδρυμα βίωνε ανάλογες καταστάσεις.

Η Ε.Σ.ΑμεΑ απευθύνεται και στην πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας ζητώντας να λάβει εκείνες τις πρωτοβουλίες που θα κλείσουν το δρόμο σε κακόβουλες ενέργειες που αποσκοπούν στο κλείσιμο του Σικιαριδείου Ιδρύματος.

Αναμένουμε τις ενέργειές σας προς θετική κατεύθυνση και είμαστε σε εγρήγορση για αγωνιστικές κινητοποιήσεις”.

(πηγή: enikos.gr)

Ολοένα περισσότερα παιδιά απειλεί η οικονομική κρίση ενώ ο κίνδυνος παιδικής φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού έχει αυξηθεί στην Ελλάδα από το 28,7% το 2010 στο 35,4% το 2012, σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Την αγωνία τους εκφράζουν ο Συνήγορος του Πολίτη και ο Συνήγορος του Παιδιού ζητώντας να ενισχυθεί το κοινωνικό κράτος και κυρίως οι δομές εκείνες που αφορούν τα παιδιά, τα οποία δοκιμάζονται από την οικονομική κρίση.

Μιλώντας στο ΑΠΕ- ΜΠΕ ο βοηθός Συνήγορος του Πολίτη και Συνήγορος του Παιδιού, Γιώργος Μόσχος τόνισε ότι «ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση προωθεί πρωτοβουλίες για την κοινωνία, την ίδια ώρα με το μνημόνιο δεσμεύει τους πόρους και αυξάνει τις συνέπειες της κρίσης για τα παιδιά».

Επίσης, ο κ. Μόσχος θεωρεί «αδιανόητο την ώρα που η ΕΕ προωθεί μέτρα για τη συγκράτηση των παιδιών εντός του σχολείου και την πρόσβασή τους μέχρι να τελειώσουν το Λύκειο, στην Ελλάδα να συμβαίνει το αντίθετο με το νέο εκπαιδευτικό σύστημα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης».

Πρόταση για Εθνικό Σχέδιο Δράσης

Το ίδιο αδιανόητο, για τον κ. Μόσχο, είναι και η μη πρόσβαση παιδιών σε δομές της υγείας και της κοινωνικής πρόνοιας, εξαιτίας της ανεργίας των γονιών τους και τη διακοπή παροχής ασφάλισης, ενώ επιμένει για ισχυρές κοινωνικές υπηρεσίες με μόνιμο εξειδικευμένο προσωπικό και όχι με συμβασιούχους, πέντε και έξι μηνών, κυρίως νέους.

Μάλιστα, επισήμανε ότι «ο Συνήγορος έχει προτείνει Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την καταπολέμηση της φτώχιας των παιδιών και τη δημιουργία ενός διυπουργικού οργάνου, νομοθετικά κατοχυρωμένου, που θα προέλθει μετά από ένα ευρύτερο διάλογο εκτός από την κυβέρνηση, μεταξύ πολιτικών παρατάξεων, της αυτοδιοίκησης και φορέων».

Τέλος, επαναλαμβάνει ότι «πρέπει να ενισχυθεί ο θεσμός της αναδοχής με τη συμμετοχή των Περιφερειών και των δήμων».

(πηγή: thepressproject.gr)

Συγκλονιστικό βίντεο για όσους ζουν μέσα στα socialmedia

 «Έχω 442 φίλους, αλλά είμαι μόνος μου. Τους μιλάω κάθε μέρα, αλλά κανείς τους δεν με ξέρει». Με αυτές τις φράσεις ξεκινά το βίντεο που έχει κάνει θραύση στο διαδίκτυο και μιλά για την απομόνωση που φέρνουν τα socialmedia.

Το «LookUp», όπως είναι ο τίτλος του, καλεί ουσιαστικά όσους το δουν να κάνουν ακριβώς αυτή την κίνηση. Να σηκώσουν το βλέμμα τους από υπολογιστές και smartphone μέσω των οποίων πιστεύουν ότι επικοινωνούν με τους άλλους, ενώ στην ουσία απομονώνονται.

Ο συγγραφέας και σκηνοθέτης Γκάρι Τερκ, που το δημιούργησε, καλεί τον κόσμο να μην κάνει «like», αλλά να δείχνει την πραγματική του αγάπη στους ανθρώπους που τους ενδιαφέρουν, ενώ παρακινεί τα παιδιά να βγουν ξανά στους δρόμους για να παίξουν και να μην είναι «ζόμπι» μπροστά σε μία οθόνη. Κλείνοντας, συμβουλεύει όσους βλέπουν το βίντεο να βγουν στο έξω κόσμο, αφήνοντας πίσω τους ό,τι τους αποσπά, ώστε να ζήσουν πραγματικά.

(πηγή: iefimerida.gr)