paidevo.gr

ΚΑΝΕΙ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ ΚΑΘΕ 8,5 ΩΡΕΣ!

Ερευνητές από το ΜΙΤ ανακάλυψαν πρόσφατα τον εξωπλανήτη Kepler 78b ο οποίος πραγματοποιεί μία πλήρη περιστροφή γύρω από το μητρικό του άστρο κάθε 8,5 ώρες.

Όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, πρόκειται για την ταχύτερη περιστροφή πλανήτη γύρω από άστρο που έχει καταγραφεί μέχρι σήμερα.

Ο Kepler 78b βρίσκεται σχετικά κοντά στη Γη σε απόσταση “μόλις” 700 ετών φωτός και οι επιστήμονες τον αποκαλούν «μπάλα φωτιάς», αφού η απόσταση του από το μητρικό του άστρο είναι μόλις τριπλάσια από την διάμετρο του, δηλαδή 40 φορές μικρότερη από την απόσταση μεταξύ Ερμή και Ήλιου, με θερμοκρασία επιφάνειας που αγγίζει τους 2726.8ºC. Ζέστη, ε;

Εντυπωσιακό είναι ωστόσο το γεγονός ότι ο συγκεκριμένος πλανήτης, που ουσιαστικά είναι μία τεράστια μάζα καυτής λάβας στο μέγεθος της Γης, αποτελεί τον πρώτο αυτόφωτο εξωπλανήτη που έχουν εντοπίσει οι επιστήμονες μέχρι σήμερα.

Το αστέρι γύρω από το οποίο περιστρέφεται ο Kepler 78b είναι σχετικά νεαρό σε ηλικία, καθώς περιστρέφεται με ταχύτητα διπλάσια απ’ ότι ο Ήλιος μας, σημάδι ότι δεν έχει «γεράσει» αρκετά ώστε να επιβραδύνει.

(πηγή: defencenet.gr)

Οι περιοχές ανά τον κόσμο που θα πλήγονται από καύσωνες αναμένεται να διπλασιαστούν έως το 2020 και θα συνεχίσουν θα αυξάνονται στις επόμενες δεκαετίες, καθώς το φαινόμενο του θερμοκηπίου προκαλεί άνοδο των θερμοκρασιών, ανακοίνωσαν επιστήμονες από τη Γερμανία και την Ισπανία.

Τα συμπεράσματα που προέκυψαν από την πρόσφατη έρευνα είναι πιο δυσοίωνα από αυτά που είχε προβλέψει η ειδική ομάδα επιστημόνων του ΟΗΕ σε σχετική έρευνα που είχε διεξάγει πέρυσι. Στην έκθεση της Διακρατικής Επιτροπής για τις Κλιματικές Αλλαγές (IPCC) δεν δινόταν ιδιαίτερη σημασία στους καύσωνες: «Είναι πολύ πιθανό η διάρκεια, η συχνότητα και η ένταση των θερμών περιόδων να αυξηθούν στις περισσότερες περιοχές της Γης», αναφερόταν.

Οι καύσωνες κατά την καλοκαιρινή περίοδο επηρεάζουν πλέον το 5 τοις εκατό των περιοχών στον παγκόσμιο χάρτη, αναφέρεται στην έκθεση. «Αυτό αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2020 και να τετραπλασιαστεί έως το 2040».

Οι τροπικές περιοχές, όπως η Μεσόγειος, η Μέση Ανατολή, περιοχές της Δυτικής Ευρώπης, της Κεντρικής Ασία και των ΗΠΑ, αναμένεται να επηρεαστούν περισσότερο από τους αυξανόμενους καύσωνες,. «Σε πολλές περιοχές οι πιο κρύοι μήνες του καλοκαιριού θα είναι πιο ζεστοί σε σχέση με ότι έχουμε ζήσει έως τώρα», εκτός εάν μειωθούν οι εκπομπές αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, δήλωσε ο Ντιμ Κούμου, του Ινστιτούτου Ερευνών για τις Κλιματικές Επιπτώσεις στο Πότσδαμ.

Η IPCC αναφέρει ότι εξαιτίας του φαινομένου του θερμοκηπίου, είναι πιθανό τα επόμενα χρόνια να προκληθούν σοβαρές καταιγίδες, καύσωνες, πλημμύρες και άνοδο της στάθμης των θαλάσσιων υδάτων.

Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνεια της Γης παγκοσμίως έχει αυξηθεί κατά 0,8 βαθμούς Κελσίου από την περίοδο της βιομηχανικής επανάστασης.

(πηγή: nooz.gr)

Για προσωπικές εμπάθειες που παρεμποδίζουν την εξέλιξη της έρευνας στην περιοχή της Αρχαίας Ελίκης, μιλάνε σε κοινή τους ανακοίνωση το Τμήμα Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών και η Εταιρεία Φίλων Αρχαίας Ελίκης, μετά την περίεργη απόφαση που υπέγραψε ο νέος Υπουργός Πολιτισμού κ. Πάνος Παναγιωτόπουλος και η οποία ούτε λίγο ούτε πολύ, απαγορεύει αναιτιολόγητα τη συνέχιση των γεωαρχαιολογικών ερευνών και ανασκαφών το 2013, 8 μήνες μετά την υποβολή του σχετικού αιτήματος και του συνοδευτικού πενταετούς προγραμματισμού, όπως ορίζει η σχετική νομολογία.

Μάλιστα, δίδεται η εντολή να… “καταχωθούν” οι διερευνητικές τομές, δηλαδή ούτε λίγο ούτε πολύ, να σκεπαστούν με χώμα και να εξαφανιστούν!

Μετά από τη σχετική συνέντευξη Τύπου που δόθηκε σήμερα 1η Αυγούστου στην Πάτρα, εξεδόθη το ακόλουθο δελτίο Τύπου:

“Με μια πρωτοφανή Απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού, το Πανεπιστήμιο Πατρών ενημερώθηκε μόλις προχθές για την αναιτιολόγητη απαγόρευση συνέχισης των γεωαρχαιολογικών ερευνών και ανασκαφών το 2013, οκτώ ολόκληρους μήνες μετά την υποβολή του σχετικού αιτήματος και του συνοδευτικού πενταετούς προγραμματισμού, όπως ορίζει η σχετική νομολογία.  Οι υπηρεσιακοί παράγοντες του ΥΠΠΟ αγνοώντας πλήρως και σκόπιμα το αίτημα του Πανεπιστημίου Πατρών και της Εταιρείας Φίλων της Αρχαίας Ελίκης (ΕΦΑΕΛ), διαστρεβλώνοντας και παραποιώντας το περιεχόμενο και τη μορφή του, κατόρθωσαν να παρασύρουν τον νέο Υπουργό Πολιτισμού Πάνο Παναγιωτόπουλο ώστε να υπογράψει Απόφαση νομικώς λαθεμένη, αστήρικτη, αντιφατική, και παραπλανητική.

Για μία ακόμη φορά, κάποιοι επιχειρούν να παρεμποδίσουν την εξέλιξη της επιτυχημένης έρευνας στην Αρχαία Ελίκη -όπως αναφέρει ο filodimos- επιφέροντας πλήγμα όχι μόνο στην ίδια την διεπιστημονική και διεθνώς προβεβλημένη έρευνα αλλά και στην ανάπτυξη ολόκληρης της περιοχής της Αιγιάλειας και της Αχαΐας, αξιοποιώντας με αριστοτεχνικό τρόπο τις αδυναμίες ελέγχου της γραφειοκρατικής εξουσίας.

Η Απόφαση αποτελεί μνημείο βλαπτικής για τα συμφέροντα του τόπου και του έθνους άσκησης της Δημόσιας Διοίκησης. Λαμβάνει υπόψη μόνον αυτά που εξυπηρετούν τον στόχο δηλ. την παύση των ερευνών και ανασκαφών στην Αρχαία Ελίκη εξαφανίζοντας τα ουσιαστικά στοιχεία που είναι: α) Το νόμιμο αίτημα του Πανεπιστημίου Πατρών με το οποίο αιτείται η συνέχιση των επιτυχημένων κατά τα προηγούμενα χρόνια γεωαρχαιολογικών ερευνών και ανασκαφών στην Αρχαία Ελίκη. β) Η εισήγηση της οικείας ΣΤ’ Εφορείας Αρχαιοτήτων Πάτρας που συμφωνεί με τη συνέχισή τους. Λαμβάνει όμως υπόψη τη στημένη ομόφωνη αρνητική γνωμοδότηση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (ΚΑΣ), καίτοι τα μέλη του δεν έχουν ποτέ επισκεφθεί το χώρο των ερευνών, παραβλέποντας το αίτημα, την έκθεση των επιτυχών αποτελεσμάτων και τον νέο πενταετή προγραμματισμό της ερευνητικής ομάδας. Απορία τουλάχιστον προκαλεί στο σημείο αυτό, η αρνητική στάση της προϊσταμένης της 6ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Πάτρας Αν. Κουμούση που ως Τακτικό μέλος του ΚΑΣ καταψήφισε τη συνέχιση των ερευνών στην Αρχαία Ελίκη, όταν μάλιστα η αρμόδια ΣΤ’ Εφορεία Αρχαιοτήτων Πάτρας έχει εισηγηθεί  θετικά για τη συνέχισή τους!

Οι ευθύνες της Γ.Γ. του ΥΠΠΟ Λ. Μενδώνη είναι τεράστιες για το θέμα που προέκυψε καθόσον ως προϊσταμένη των εμπλεκομένων υπηρεσιών και πρόεδρος του ΚΑΣ επικύρωσε, υπέγραψε και προώθησε στον Υπουργό Πολιτισμού μια τέτοια αυθαίρετη Απόφαση, ως απάντηση στο νόμιμο αίτημα του τρίτου μεγαλύτερου Πανεπιστημίου της χώρας μας για τη συνέχιση της επιστημονικής του έρευνας που πραγματοποιείται στην περιοχή επί 25ετία με επιτυχία αλλά και με μηδενικό κόστος για το ελληνικό δημόσιο.

Ειδικότερα επί του κειμένου της Απόφασης που συνέταξαν οι υπηρεσιακοί παράγοντες του ΥΠΠΟ, σημειώνουμε τα ακόλουθα:

1. Το Θέμα της Απόφασης αναφέρεται σε έγκριση του αιτήματος του Τμήματος Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών ενώ με το κείμενο της Απόφασης το αίτημα επί της ουσίας απορρίπτεται!!

2. Με την Απόφαση χορηγείται άδεια για συνέχιση γεωφυσικών ερευνών που δεν συμπεριλαμβάνονται καν!! στο αίτημα.

3. Με την Απόφαση χορηγείται άδεια για συνέχιση των γεωαρχαιολογικών ερευνών που με το κείμενο της Απόφασης στην ουσία απορρίπτεται!!

4. Με την Απόφαση, το κύριο ερευνητικό έργο που είναι οι ανασκαφές και οι δοκιμαστικές τομές, δια της παραποιήσεως του περιεχομένου του αιτήματος μετατρέπονται σε δευτερεύοντα ζητήματα για να απαγορευθούν αυθαίρετα, αβάσιμα και μη νόμιμα, και αναβιβάζεται σε κύριο έργο η συμπληρωματική μικρή σειρά 4 χειροκίνητων γεωτρήσεων διαμέτρου 10 εκ.!!! που επιτρέπεται -αυτές και μόνον!!! – να συνεχισθούν.

5. Με την Απόφαση επιβάλλεται η λήψη μέτρων ασφαλείας στους χώρους των ερευνών (όρος 6) ενώ οι έρευνες ρητώς απαγορεύονται!!

6. Με την Απόφαση επιβάλλεται η προέγκριση από το ΥΠΠΟ δημοσιοποίησης αποτελεσμάτων της έρευνας (όρος 7) ενώ οι έρευνες ρητώς απαγορεύονται!!

7. Και  δεν αρκεί στους εμπνευστές-συντάκτες του κειμένου της Απόφασης η αυθαίρετη, ανιστόρητη και αναιτιολόγητη απαγόρευση των ανασκαφών ή άλλων τομών (όρος 2) αλλά στην προσπάθεια εξαφάνισης  κάθε ευρήματος από την Αρχαία Ελίκη, εντάσσεται στην Απόφαση η πρωτοφανής απαίτηση (όρος 4) «να καταχωθούν» όλα όσα ήρθαν στο φως «μέχρι τώρα».

Ζητείται δηλαδή από τους επιστήμονες που έχουν αφιερώσει μέχρι σήμερα 25 ολόκληρα χρόνια της ζωής τους στην έρευνα για την Αρχαία Ελίκη και έχουν πετύχει, να «ξαναθάψουν» οι ίδιοι την Αρχαία Ελίκη που με κόπο και μόχθο έφεραν στο φως! Πιο κλασική ελληνική περίπτωση πλήγματος στην καρδιά της επιστημονικής έρευνας, της παιδείας και του πολιτισμού από εκπροσώπους του «πολιτισμού»  δεν γίνεται.

Απέναντι σε τέτοιες μεθοδεύσεις, η απάντηση των φορέων της έρευνας είναι η υπεράσπιση του ερευνητικού έργου στην Αρχαία Ελίκη και την άμεση αποκατάσταση της νομιμότητας και ορθότητας σχετικά με τα αιτούμενα για τη συνέχιση της έρευνας από τον Υπουργό Πολιτισμού του οποίου θεωρούμε δεδομένο το ενδιαφέρον και την καλή πρόθεση.”

Δείτε την απόφαση ΕΔΩ 

(πηγή: briefingnews.gr)

Ξέπλυμα μέσα από το αναβάπτισμά της σε … χορηγό των ελλήνων φοιτητών

Γράφει ο Θάνος Ανδρίτσος

Ανακοινώθηκε επίσημα την Τρίτη 30 Ιούλη το νέο πρόγραμμα για μεταπτυχιακές σπουδές του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών (ΙΚΥ). Ένας τεράστιος αριθμός νέων ερευνητών στη χώρα μας, περίμενε με μεγάλη ανυπομονησία αυτή την είδηση, θεωρώντας τις κρατικές υποτροφίες ως τη μοναδική λύση για τη συνέχιση των ερευνητικών του δραστηριοτήτων, μέσα στις απίστευτα δύσκολες σημερινές συνθήκες.

Συγκεκριμένα, πριν δύο χρόνια, αποφασίστηκε το ΙΚΥ να αναιρέσει ουσιαστικά τον τίτλο του, διακόπτοντας τη χορήγηση υποτροφιών για μεταπτυχιακές σπουδές στην Ελλάδα, λόγω της ανυπαρξίας χρημάτων. Έτσι υπήρχε το ίδρυμα κρατικών υποτροφιών … χωρίς κρατικές υποτροφίες.

Δυστυχώς η αρχική χαρά ή ελπίδα που αισθάνθηκαν χιλιάδες νέοι και νέες κόπηκε αμέσως μόλις αντίκρισαν τον ακριβή τίτλο της προκήρυξης των υποτροφιών. «ΥΠΟΤΡΟΦΙΕΣ ΑΡΙΣΤΕΙΑΣ ΙΚΥ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ –ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ SIEMENS». Όπως μας πληροφορούν, οι 200 υποτροφίες για μεταπτυχιακές σπουδές (σε τρεις κύκλους), παρέχονται στα πλαίσια της συμφωνίας που υπέγραψε η Ελληνική Δημοκρατία με την εταιρεία Siemens. Πρόκειται για την υλοποίηση της συμφωνίας που είχε υπογράψει το 2012, ο τότε υπουργός Οικονομικών Βενιζέλος, που οδήγησε στην απόφαση στις 24 Ιούλη του 2013 του σημερινού υπουργού Οικονομικών Στουρνάρα και Παιδείας Αρβανιτόπουλου. Οι υποτροφίες αυτές εμπεριέχονται στα «πακέτα δώρων» που κάνει η γερμανική εταιρεία σαν αποζημιώσεις στο Ελληνικό Δημόσιο.

Ας το σκεφτούμε λίγο καλύτερα. Η Siemens, μια γιγαντιαία πολυεθνική που αποδεδειγμένα δωροδόκησε το πολιτικό προσωπικό των κομμάτων εξουσίας για χρόνια, εμφανίζεται σήμερα σαν προστάτιδα των επιστημών και των άπορων ελλήνων νέων επιστημόνων. Τη στιγμή που τα σκάνδαλα κουκουλώνονται στην Ελληνική Βουλή από τους ίδιους, ατιμώρητους, πολιτικούς των μνημονιακών κομμάτων, τη στιγμή που η κυβέρνηση και η τρόικα έχουν παραδώσει έναν ολόκληρο λαό στις ορέξεις του εγχώριου και διεθνούς κεφαλαίου, οι εγκληματίες επιχειρηματίες ξεπλένονται φορώντας το μανδύα του φιλεύσπλαχνου χορηγού.

«Μα καλά, κακό είναι; Ας δώσει τουλάχιστον κάποια χρήματα σε αυτούς που τα έχουν ανάγκη, από το να τα φάνε τα λαμόγια», μπορεί να σκεφτεί κανείς, και όχι άδικα. Αν είναι να δώσει κάποια χρήματα, ας τα δώσει στην έρευνα και στην παιδεία. Όμως, αυτό που εμφανώς συμβαίνει είναι η προσπάθεια να «χρυσωθεί το χάπι» ώστε ο ελληνικός λαός να αρκεστεί σε κάποια ψίχουλα που θα του πετάξει η Siemens και η κυβέρνηση και να εξαγοραστεί η λήθη του. Οι διακόσιες υποτροφίες, αν και απολύτως ευεργετικές για όσους τις πάρουν, δεν είναι παρά ελάχιστα από τον πλούτο που μας έχουν κλέψει. Δεν είναι παρά οι χάντρες για να θαμπώσουν και το ουίσκι για να μεθύσουν τους ιθαγενείς μπας και δεν καταλάβουν ότι χάνουν τη γη κάτω από τα πόδια τους.

Σε κάθε περίπτωση, τα λεφτά που χρωστάνε στο κράτος – και στον ελληνικό λαό- οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι, ας τα δώσουν και οι δημόσιοι φορείς ας αναλάβουν το έργο που τους αναλογεί. Το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών έδωσε για χρόνια τη δυνατότητα σε χιλιάδες νέους και νέες να σπουδάσουν και να ολοκληρώσουν σημαντικές ερευνητικές δραστηριότητες. Αν και ούτε παλαιότερα αρκούσαν οι θέσεις και τα παρεχόμενα χρήματα, τουλάχιστον ήταν ο μόνος τρόπος για να βοηθηθούν παιδιά φτωχότερων οικογενειών και να χορηγηθούν χρήματα για έρευνες σε τομείς που δε συνδέονται άμεσα με την αγορά και τα επιχειρηματικά συμφέροντα. Η Siemens από εκεί που θα έπρεπε να έχει καταδικαστεί, επανέρχεται δίνοντας το όνομα της στο πρόγραμμα κρατικών υποτροφιών, ενώ ελέγχει απόλυτα και τον προσανατολισμό τους. Έτσι, οι πρόεδροι και οι manager του επιχειρηματικού ομίλου συμμετέχουν στην Επιτροπή Εποπτείας και θα είναι αυτοί που θα κρίνουν ποιες έρευνες θα χρηματοδοτήσει το ΙΚΥ.

«Αφού εγώ είμαι ο χορηγός, εγώ λέω τι έρευνα θα γίνει». Αυτή είναι η λογική που εκφράζεται και στο πρωτοφανές: Ότι για πρώτη φορά, δικαίωμα σε χρηματοδότηση έχει μόνο η έρευνα που έχει να κάνει με τους τομείς της Ενέργειας, της Υγείας, της Βιομηχανίας, των Υποδομών και της Αστικής Ανάπτυξης. Οι ανθρωπιστικές και κοινωνικές επιστήμες, η βασική έρευνα, ότι δεν βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των επιχειρηματικών αναγκών, κρίνεται ως άχρηστο, παρωχημένο και σίγουρα όχι επαρκές για να χρηματοδοτηθεί.

Πρόκειται για μια διπλά καταστροφική επιλογή. Από τη μια έχουμε την ουσιαστική ιδιωτικοποίηση και επιχειρηματικοποίηση των κρατικών υποτροφιών. Και μάλιστα επίσημα, με τον πιο ακραίο τρόπο. Η μόνη γνώση και έρευνα που έχει αξία είναι αυτή που μπορεί να αποφέρει άμεσο επιχειρηματικό κέρδος. Και αυτό όχι μόνο σαν αποτέλεσμα νεοφιλελεύθερων πολιτικών αλλά σαν επίσημη πολιτική θέση του κράτους και των δημόσιων οργανισμών.

Ακόμα χειρότερα όμως, πρόκειται για μια πράξη ακραίου εξευτελισμού. Πόσο πιο χαμηλά μπορεί να φτάσει αυτή η αδίστακτη συμμορία των ελλήνων και ξένων μνημονιακών; Πόσο ακόμα μπορούν να ταπεινώνουν τη νεολαία και τον ελληνικό λαό αναγκάζοντας τους αν θέλουν να αποφύγουν τη φτώχεια και την ανεργία, να αποδεχτούν σα σωτήρες τους υπεύθυνους της καταστροφής της κοινωνίας; Πώς τολμούν να πετάνε τα ξεροκόμματα και να τα παρουσιάζουν σα «δώρα»;

Η κατάσταση στην εκπαίδευση συνολικά είναι τραγική. Στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, τα σχολεία κλείνουν, οι καθηγητές απολύονται, οι ειδικότητες καταργούνται, δεν υπάρχουν χρήματα για τη συντήρηση των κτιρίων, παιδιά διώχνονται από τις αίθουσες τους και τους παιδικούς σταθμούς. Στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, τα ιδρύματα βρίσκονται επίσης σε κατάσταση διάλυσης. Η χρηματοδότηση έχει πετσοκοπεί, δε διορίζονται νέοι καθηγητές, κόβονται τα συγγράμματα, τα πανεπιστήμια ξεπουλιούνται.

Το μεγαλύτερο κομμάτι της νέας γενιάς πετιέται σταδιακά έξω από την εκπαίδευση, σε όλες τις βαθμίδες της. Για τους περισσότερους, η τριτοβάθμια εκπαίδευση, και ακόμα περισσότερο οι μεταπτυχιακές σπουδές είναι άπιαστο όνειρο. Την ίδια στιγμή όμως, η τρομακτική ανεργία στους νέους, αλλά και συνολικά, οδηγεί όλο και μεγαλύτερα τμήματα της νέα γενιάς στη συνέχιση των σπουδών τους και μετά το πρώτο τους πτυχίο. Οι συνθήκες, ωστόσο, διαρκώς δυσκολεύουν. Οι δυνατότητες εξεύρεσης εργασίας, ερευνητικής ή διδακτικής απασχόλησης με αξιοπρεπείς απολαβές είναι σχεδόν μηδαμινές, όσο μηδαμινή είναι και η οικονομική στήριξη για ερευνητικά ταξίδια, συμμετοχές σε συνέδρια κ.α. Οι πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες βρίσκονται στα όρια της οικονομικής κατάρρευσης, και όποιος έχει λογαριασμό ηλεκτρονικού ταχυδρομείο από πανεπιστήμιο, καθημερινά λαμβάνει μηνύματα για εκδοτικούς οίκους που κόβουν την πρόσβαση λόγω ανεξόφλητων οφειλών από το Υπουργείο Παιδείας. Είναι απολύτως προφανές ότι αυτή η κατάσταση συνδέεται και με την φυγή στο εξωτερικό χιλιάδων νέων κάθε χρόνο.

Μια υποτροφία είναι συχνά η μόνη δυνατότητα για να ολοκληρωθούν οι μεταπτυχιακοί κύκλοι σπουδών και οι διδακτορικές διατριβές, ενώ παράλληλα παρέχει μια δυνατότητα για ανεμπόδιστη και χωρίς «παρεμβάσεις» έρευνα με στόχο την επιστημονική αλήθεια και όχι την ικανοποίηση των επιταγών του χρηματοδότη. Πόση ξεδιαντροπιά να αναγκάζεται ένας νέος άνθρωπος, που θέλει να ζήσει και να σπουδάσει με αξιοπρέπεια, που θέλει να συμβάλλει με τον τρόπο του στην αλλαγή της σημερινής βαρβαρότητας, να αισθάνεται ως ευεργέτες τους κλέφτες των πολυεθνικών και ειδικά αυτούς που γνωρίζει ότι πρωταγωνίστησαν στη διαπλοκή και τη διαφθορά του πολιτικού συστήματος; Γνωρίζαμε ότι πάντα, το μεγάλο κεφάλαιο, την ίδια στιγμή που βάφει τα χέρια του στο αίμα της εκμετάλλευσης προσπαθεί να εμφανιστεί ως καλλιεργημένο και προοδευτικό. Ωστόσο, τέτοια απογύμνωση του αποκρουστικού προσώπου του συστήματος προκαλεί εντύπωση.

Οι νέοι ερευνητές δεν είναι επαίτες. Δεν είναι τυφλές μηχανές αναζήτησης χρημάτων. Και οι κρατικές υποτροφίες δεν είναι δώρο. Είναι προφανής υποχρέωση του κράτους για να αναπτύξει την έρευνα προς όφελος των αναγκών της κοινωνίας, όχι του κεφαλαίου. Αντί να δίνουμε χρήματα στους τραπεζίτες και το ληστρικό χρέος, αντί να αποδεχόμαστε σαν Άγιο Βασίλη την κάθε Siemens, θα έπρεπε να δίνουμε χρήματα στην υγεία και την παιδεία, στους οικονομικά και κοινωνικά αδύναμους, στους άστεγους, στους μετανάστες. Θα έπρεπε να δίνουμε χρήματα για μια έρευνα για το πώς θα φτιάξουμε μια χώρα και ένα κόσμο χωρίς δυστυχία, χωρίς χρέη, χωρίς εκμετάλλευση.

Πλέον η ανάγκη ανατροπής προκύπτει και ως αναγκαία συνθήκη και για την έρευνα με αξιοπρέπεια. Μαζί με την εργασία, τη ζωή με αξιοπρέπεια.

(Ο Θάνος Ανδρίτσος είναι Υπ. Διδάκτορας Οικονομικής Γεωγραφίας, στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο)

(πηγή: alfavita.gr)

Πεντακόσια δυο παιδιά εξαφανίστηκαν υπό άγνωστες συνθήκες την τριετία 1999 -2002 από το ίδρυμα «Αγία Βαρβάρα», σύμφωνα με ρεπορτάζ του Κώστα Ζαφειρόπουλου για την Εφημερίδα των Συντακτών. Κανείς δεν ξέρει σήμερα αν ζουν. Για την υπόθεση (πιθανής εμπορίας παιδιών) που έχει την κωδική ονομασία «Αgia Varvara», ο ΟΗΕ απεύθυνε πρόσφατα επείγουσες συστάσεις σε Ελλάδα και Αλβανία να ασχοληθούν επιτέλους με το θέμα.

Από το 1993 μέχρι το 1999 στην Αθήνα συλλαμβάνονταν κατά μέσο όρο 300 παιδιά τον χρόνο για επαιτεία – το 90% από τα οποία προέρχονταν από την Αλβανία. Το Νοέμβρη του 1998 ο υπουργός Δημόσιας Τάξης Φίλιππος Πετσάλνικος μαζί με τον υφυπουργό Υγείας και Πρόνοιας Θ. Κοτσώνη ανακοινώνουν το ειδικό πρόγραμμα «Προστασία και κοινωνική φροντίδα των παιδιών στον δρόμο» με στόχο τη συγκέντρωση και φροντίδα των παιδιών των φαναριών σε ιδρύματα του Εθνικού Οργανισμού Πρόνοιας και την εξάρθρωση των κυκλωμάτων εκμετάλλευσής τους. Θα εφαρμοζόταν δοκιμαστικά σε 70-80 παιδιά και στη συνέχεια θα επεκτεινόταν σε όλα τα παιδιά των φαναριών, που υπολογίζονταν τότε σε 3.000.

Τον Ιανουάριο του 2003, η διεθνής MKO Terre des Hommes δημοσιεύει μια έκθεση με τίτλο «The Trafficking of Albanian Children in Greece», η οποία έκανε λόγο για «αλβανική μαφία». Έπαιρναν τα παιδιά από τις οικογένειές τους στην Αλβανία, στις οποίες υπόσχονται ότι θα στέλνουν λεφτά. Σύμφωνα με την έκθεση, τα παιδιά που δούλευαν στους δρόμους των ελληνικών πόλεων έβγαζαν 30-50 ευρώ τη μέρα και τα έδιναν στο «αφεντικό», το οποίο σπάνια έστελνε λίγα λεφτά στους γονείς.

Μια έκθεση που έφτασε στην Terre des Hommes από τη Θεσσαλονίκη έλεγε: «Το αγόρι είναι 13 ετών. Έχει σοβαρή αναπηρία και στα δύο χέρια. Εξαιτίας της μπορεί να βγάλει 200 ευρώ σε ένα Σαββατοκύριακο». Ένα από τα αφεντικά τον Αύγουστο του 2001 είχε το θράσος να δηλώσει: «Όλη μου τη ζωή δεν έχω δουλέψει ποτέ. Έχω εμπειρία σ’ αυτόν τον τομέα (σ.σ.: εμπορία παιδιών). Στην Ελλάδα, ο μόνος τρόπος να επιζήσει ένας τεμπέλης όπως εγώ είναι να βάλει τα παιδιά να δουλέψουν, είτε τα δικά του είτε άλλα. Έχω βάλει παιδιά να ζητιανέψουν στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα. Πάντα διαλέγω παιδιά από οικογένειες που ξέρω καλά».

Από το 1998 μέχρι το 2001, 661 παιδιά των φαναριών είχαν φιλοξενηθεί στο ίδρυμα «Αγία Βαρβάρα» στην Αθήνα, στο πλαίσιο του προγράμματος «Προστασία και κοινωνική φροντίδα των παιδιών στον δρόμο».

Το «Αγία Βαρβάρα» δεν είχε ούτε τις υποδομές ούτε το προσωπικό για να δεχτεί τόσα παιδιά. Οι υπάλληλοι που δούλευαν εκεί δεν ήταν εκπαιδευμένοι να προσέχουν πιτσιρίκια, πολλά από τα οποία δεν μιλούσαν καν ελληνικά. «Τον Μάριο τον απήγαγαν στα Τίρανα σε ηλικία 9 χρόνων. Έγινε “ρομπότ” στην Αθήνα, αναγκασμένος να ζητιανεύει και να κάνει μικροκλοπές. 14 ώρες την ημέρα. 3 φορές τον συνέλαβε η αστυνομία και τοποθετήθηκε σε κοινωνικό φορέα (“Αγία Βαρβάρα”), όμως 2 φορές ήρθαν τα αφεντικά του να τον ψάξουν» (έκθεση της Terre des Hommes, 2003).

Από τα 661 παιδιά που πέρασαν από το «Αγία Βαρβάρα», τα 90 παραδόθηκαν στους γονείς τους, τα 47 μεταστεγάστηκαν σε παιδουπόλεις, τα 22 παρελήφθησαν από την αστυνομία. Και τα 502 χάθηκαν! (Στοιχεία από την ΕΛ.ΑΣ. προς τον Έλληνα Συνήγορο του Πολίτη).

«Παρότι από το 2007 όλα τα έγγραφα για την υπόθεση προωθήθηκαν στις δημόσιες αρχές της χώρας, πρέπει να αναγνωριστεί ότι έκτοτε δεν έγινε καμιά ενέργεια», παραδέχεται στην Επιτροπή του ΟΗΕ τον Μάιο του 2012 η ελληνική αντιπροσωπεία για το θέμα με επικεφαλής τον γενικό γραμματέα του υπουργείου Δικαιοσύνης και συμμετοχή στελεχών του υπουργείου Εξωτερικών.

«Έχουμε γίνει περίγελος του ΟΗΕ γι’ αυτή την υπόθεση. Παρά τις αλλεπάλληλες συστάσεις της Επιτροπής η Ελλάδα περιφρονεί το θέμα. Είναι σαν να λένε ότι Αλβανογυφτάκια εξαφανίστηκαν, άρα κάτι τρέχει στα γύφτικα», λέει στην «Εφ.Συν.» ο Παναγιώτης Δημητράς από το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι, ο οποίος ασχολείται με το θέμα εδώ και μια δεκαετία.

«Σε ποιες ενέργειες προέβησαν μετά την παραδοχή της αδράνειας των αρχών σχετικά με την εξαφάνιση από κρατικό ίδρυμα 502 παιδιών Ρομά από την Αλβανία ώστε, σε συνεργασία με τις αλβανικές αρχές, να υλοποιηθούν οι συστάσεις της Επιτροπής του ΟΗΕ;», αναφέρει σε πρόσφατη ερώτησή της για το θέμα η βουλευτής της ΔΗΜΑΡ, Μαρία Γιαννακάκη.

(πηγή: tvxs.gr)

Η τότε σύζυγός του αρνήθηκε κι εκείνος ανάρρωσε πλήρως

Ήταν 1985 και ο διάσημος επιστήμονας, Στέφεν Χώκινγκ, έγραφε το γνωστό βιβλίο του “Μια Σύντομη Ιστορία Του Χρόνου”.

Αρρώστησε βαριά από πνευμονία. Τόσο βαριά που οι γιατροί ήταν βέβαιοι ότι θα πεθάνει και σχεδίαζαν να αποσυνδέσουν τη μηχανική υποστήριξη.

Όμως η πρώτη του σύζυγος, Τζέιν Χώκινγκ, αρνήθηκε να προσυπογράψει σε αυτό και ζήτησε από τους γιατρούς να επιστρέψουν τον άνδρα της από την Ελβετία όπου βρισκόταν στο Κέιμπριτζ.

Χάριν σε αυτή, 30 σχεδόν χρόνια μετά εκείνος είναι εδώ, αποδεικνύοντας συγκινητική δύναμη στην μυοπαραλητική ασθένεια που του κατατρώει το σώμα αλλά όχι το μυαλό.

Η θεραπεία του τότε του στοίχισε την ικανότητα να μιλά, όχι όμως και να σκέφτεται. Ανάρρωσε πλήρως και τελείωσε το βιβλίο του που πούλησε 10 εκατομμύρια αντίτυπα!

Παραδέχεται πάντως, σύμφωνα με το Guardian, πως “οι βδομάδες που ακολούθησαν στην εντατική ήταν από τις πιο σκοτεινές της ζωής μου.

Λέει επίσης ότι θέλει πολύ να ταξιδέψει στο διάστημα με την εταιρεία διαστημικού τουρισμού Virgin Galactic.

Αργότερα μέσα στο έτος θα βγει στις σκοτεινές αίθουσες ένα ντοκιμαντέρ για τη ζωή του σπουδαίου επιστήμονα.

(πηγή: news.gr)

Γράφει ο Ιός

Πίσω από τη φανατική προσκόλληση σε φράσεις αρχαίων συγγραφέων και τη χρήση γραμματικών τύπων της καθαρεύουσας, οι θιασώτες της ρατσιστικής βίας κρύβουν τη βαθιά τους απέχθεια σε κάθε τι πραγματικά ελληνικό.

Μετά από αρκετούς μήνες στην πρώτη γραμμή της δημοσιότητας, η Χρυσή Αυγή κατορθώνει να διατηρεί ή να διευρύνει τις δημοσκοπικές της επιδόσεις, χωρίς να κάνει ούτε βήμα πίσω στα φανατικά ναζιστικά της πιστεύω. Επιμένει βέβαια στην ευφημιστική μετωνυμία «εθνικισμός» για να εκφράσει τον εθνικοσοσιαλιστικό πυρήνα της πολιτικής της σκέψης, αλλά δεν παύει να στέλνει διαρκώς κωδικοποιημένα μηνύματα προς τους «μυημένους», προκειμένου να τους καθησυχάσει ότι δεν έχει αλλάξει απόψεις.

Αναγνωρίζοντας ότι δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλείς οι ναζιστικές απόψεις, η Χρυσή Αυγή καναλιζάρει τη δημόσια προπαγάνδα της σε αυτό που η ίδια θεωρεί ευνοϊκότερο πεδίο: την «ελληνολατρία». Υποτίθεται ότι όσα η ίδια πρεσβεύει για τη σημερινή ελληνική κοινωνία δεν είναι τίποτα άλλο παρά συνεπής εφαρμογή των απόψεων που μας κληροδότησε η κλασική ελληνική αρχαιότητα. Μάλιστα, η οργάνωση επιδίδεται σε μια συστηματική αλίευση αρχαίων «ρητών» ή «αποφθεγμάτων», προκειμένου να στηρίξει τον ρατσισμό, την ξενοφοβία και τη μισαλλοδοξία στους «αρχαίους ημών προγόνους».

Μ’ αυτόν τον τρόπο, βέβαια, το μόνο αποτέλεσμα είναι να αποδίδονται στους αρχαίους Έλληνες οι πιο σκοτεινές, βίαιες και απάνθρωπες πρακτικές που εφαρμόστηκαν στα μέσα του περασμένου αιώνα από τα ολοκληρωτικά καθεστώτα της Ευρώπης και κυρίως την εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία, με αποκορύφωμα το ίδιο το Ολοκαύτωμα.

Πρόκειται για μια συστηματική διαστρέβλωση της ελληνικής παράδοσης και του περιεχομένου της αρχαίας ελληνικής γραμματείας που έχει γονιμοποιήσει τις αρχές του σύγχρονου ουμανισμού. Αλλά όλα αυτά είναι απορριπτέα από την ακροδεξιά προπαγάνδα. Όχι. Για τους σύγχρονους «Ελληναράδες» από την αρχαιότητα πρέπει να πάρουμε μόνο τον «Καιάδα», την «Κρυπτεία» και το πολύπαθο «Πας μη Έλλην Βάρβαρος». Πίσω, δηλαδή από τους επιφανειακούς ύμνους για τους «προγόνους» κρύβεται ένα βαθύ μίσος για κάθε τι ελληνικό.

Στην πλάτη του Ισοκράτη

Η ιδεολογική χρήση της αρχαίας ελληνικής γραμματείας δεν είναι βέβαια κάτι καινούργιο. Και η ανιστόρητη μεταφορά αρχαίων παραθεμάτων για να δικαιολογηθούν ο σύγχρονος εθνικισμός και η αντιμεταναστευτική υστερία ή να τεκμηριωθεί η «μοναδικότητα» του ελληνικού λαού «διά μέσου των αιώνων» δεν περιορίζεται ασφαλώς στη Χρυσή Αυγή.

Το πιο χαρακτηριστικό σχετικό παράδειγμα είναι το γνωστό απόσπασμα από τον «Πανηγυρικό» του Ισοκράτη, σχετικά με τον προσδιορισμό των Ελλήνων ως εκείνων που «μετέχουν» της ελληνικής παιδείας. Από τις αρχές της περασμένης δεκαετίας και με αφορμή τη διαμάχη για το αν πρέπει να κρατούν οι άριστοι μαθητές την ελληνική σημαία, ανεξάρτητα από το αν είναι γόνοι μεταναστών, το απόσπασμα αυτό βρέθηκε στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης. Και πολλοί «αλβανοφάγοι» έσπευσαν να δώσουν τη δική τους ερμηνεία, επιμένοντας ότι ο αρχαίος ρήτορας δεν εννοούσε κάτι παρόμοιο και ότι αντιθέτως επέμενε στη «φυλετική» ανωτερότητα των Ελλήνων (Ιός, 1.11.2003).

Το ΛΑΟΣ και η Χρυσή Αυγή πρωτοστάτησαν βέβαια στην «αποκατάσταση» του «φυλετισμού» του Ισοκράτη. Κάθε λίγο και λιγάκι η ναζιστική εφημερίδα επανέρχεται στο ζήτημα με κείμενα όπως «Ο φυλετιστής Ισοκράτης και οι “αντιρατσιστές” διαστρεβλωτές της αλήθειας» (15.2.2002), «Ο ρατσιστής Ισοκράτης» (1.3.2002), «Ο φυλετιστής Ισοκράτης» (30.10.2003), «Ο ρατσιστής Ισοκράτης» (20.11.2003), «Ο Ισοκράτης, ο Σωκράτης, οι αντιρατσιστές και ο Τσενάι» (27.10.2004), «Μια φράση και η διαστρέβλωση της αλήθειας» (24.6.2009).

Αυτό που έμεινε έξω από τη συζήτηση είναι η ουσία του ζητήματος. Ότι δηλαδή η σύγκριση της σημερινής κοινωνίας με την αρχαία «πόλη-κράτος» είναι ανιστόρητη και αδιέξοδη, ενώ είναι δεδομένο ότι η συγκρότηση των σύγχρονων εθνικών κρατών, και μάλιστα στα Βαλκάνια, στηρίχτηκε σε μεγάλο βαθμό στον εκπαιδευτικό μηχανισμό. Τα σχολεία, δηλαδή, υπήρξαν τα κέντρα στα οποία σμιλεύτηκε η εθνική συνείδηση των λαών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, δίνοντας στη φράση του Ισοκράτη το σύγχρονο νόημά της.

Αυτά βέβαια είναι ψιλά γράμματα για τους θαυμαστές του «ρατσιστή» Ισοκράτη, οι οποίοι θεωρούν «παιδεία» το «παίδεμα» των άλλων. Υπάρχουν πάντως και χειρότερα. Είναι τα σημεία που οι κήρυκες του εθνικισμού δεν διστάζουν να διαστρεβλώσουν τα αρχαία κείμενα προκειμένου να τα εντάξουν στην προπαγάνδα τους. Προτού αναλάβει καθήκοντα στο υπουργείο Υγείας, ο Αδωνις Γεωργιάδης παρουσίαζε στην εκπομπή τηλεπωλήσεων που διατηρεί σε πολλά κανάλια με τον αδελφό του την επανέκδοση του «Λεξικού των ελληνικών και ρωμαϊκών αρχαιοτήτων» του Σμιθ, το οποίο είχε κυκλοφορήσει το 1890. Σε όλη την εκπομπή του, ο πρώην γραμματέας του ΛΑΟΣ, επανερχόταν στο λήμμα «Ξενία» του λεξικού, θεωρώντας ότι είχε ξετρυπώσει λαβράκι, με το οποίο θα κατατρόπωνε τους «κουλτουριαραίους», οι οποίοι τολμούν να συνδέουν την οφειλόμενη στάση απέναντι στους πρόσφυγες και τους μετανάστες με την ιερή ελληνική παράδοση της φιλοξενίας, η οποία έχει τις ρίζες της στην αρχαιότητα και τη λατρεία του Ξενίου Διός.

Κάθε λίγο και λιγάκι διάβαζε μια φράση από το λήμμα αυτό: «Παρά τοις αρχαίοις ο μη Έλλην ξένος εθεωρείτο ως εχθρός και βάρβαρος». Αυτή τη φράση ο κ. Γεωργιάδης την ερμήνευε ως εξής: «Δηλαδή, η έννοια του Ξενίου Διός ήταν μόνο μεταξύ των Ελλήνων. Δεν έχει να κάνει με τους αλλοδαπούς, να πείτε στους διάφορους θολοκουλτουριαραίους».

Μόνο που το Λεξικό λέει το ακριβώς αντίθετο. Ακριβώς μετά τη φράση που επαναλάμβανε μονότονα ο κ. Γεωργιάδης, αναγράφονται τα ακόλουθα:

«Ο ερχόμενος δε εις χώραν τινά ουχί επί εχθρικώ τινι σκοπώ, φαινομένως τουλάχιστον, ενομίζετο ως ου μόνον προστασίας δεόμενος, αλλά και ως ικέτης. Ο Ζευς δε ην η προστάτειρα των ξένων και των ικετών θεότης. Όθεν εκαλείτο Ζευς Ξένιος και Ικετήσιος. […] Αμα αφικομένου ξένου, οιασδήποτε τάξεως και γένους, εδέχοντο αυτόν ευμενώς και παρείχον αυτώ πάντα τα προς ανάπαυσιν και θεραπείαν των αμέσων αυτού αναγκών επιτήδεια. Ο ξενούμενος αυτόν δεν ηρώτα τις ήτο ούτος, ή δια τι ήλθεν εις την οικίαν αυτού πριν ή εκτελέση τα της ξενίας καθήκοντα. Εν όσω δε διέμενε παρ’ αυτώ, εθεώρει ως ιερώτατον καθήκον το προστατεύειν αυτόν από πάσης καταδιώξεως, και εάν έτι ανήκεν εις πολιτικώς εχθράν φυλήν».

Από κοντά στον Γεωργιάδη και η Χρυσή Αυγή που κάθε τόσο υπενθυμίζει ότι «εκτός από την αρχαία ελληνική λέξη φιλοξενία υπήρχε και η ξενηλασία» (11.11.2009).

Αλλά για ποιο λόγο επιχειρούν να αναζητήσουν στην αρχαιότητα τη δικαιολογία για τον δικό τους ρατσισμό και την ξενοφοβία οι προπαγανδιστές της ελληνικής Ακροδεξιάς; Το εξηγεί στο πρόσφατο βιβλίο της η Άννα Φραγκουδάκη. Στην πραγματικότητα, πίσω από την υποτιθέμενη «περήφανη ελληνοκεντρική» τους στάση, κρύβεται η υιοθέτηση του κλασικού «κεντροευρωπαϊκού» ρατσισμού. Το ρατσιστικό αυτό σχήμα που ενδημεί στον πυρήνα της ευρωπαϊκής ελίτ εξυμνεί την ελληνική αρχαιότητα, αλλά ταυτόχρονα υποτιμά τη σύγχρονη «υπανάπτυκτη» και «ανατολίτικη» εικόνα της Ελλάδας. Οι εγχώριοι απολογητές αυτού του σχήματος συγκρίνουν τα σημερινά «χάλια» με το αρχαίο «κλέος» και αναζητούν τρόπους να «αναστηθεί το γένος» και να αναπαραχθεί το παρελθόν, αποδίδοντας στους «προγόνους» όσα εκείνοι υποστηρίζουν σήμερα. Τα πρώτα σπέρματα αυτής της προβληματικής αναζητούνται στον διαταραγμένο πρώιμο εθνικοσοσιαλισμό του Περικλή Γιαννόπουλου.

«Ο λόγος αυτός», γράφει η Φραγκουδάκη, «παρά τον αντιευρωπαϊσμό του, απευθύνεται στην ολιγαρχική τάση της Ευρώπης και ζητάει, για εκείνους τους Έλληνες που καταγγέλλουν τους Έλληνες για κατωτερότητα, μερίδιο στην ευρωκεντρική “ανωτερότητα”, στο όνομα της κλασικής αρχαιότητας και της ορθόδοξης μεγαλοσύνης του ελληνισμού. Προσφέρουν στην ολιγαρχική τάση της Ευρώπης τη νομιμοφροσύνη στην αποδοχή της υποτιθέμενης ανωτερότητάς της, ώστε να τους δώσει ως αντάλλαγμα θέση ισότιμη στο βασίλειο των “ευγενών” εθνών».

Με τα μάτια του Αδόλφου

Αυτά όλα θα ήταν απλώς γραφικά, αν δεν ήταν ταυτόχρονα και εξαιρετικά επικίνδυνα. Γιατί επιχειρούν να προσδώσουν μια «εθνοπρεπή» δικαιολογία στα φαινόμενα ρατσιστικής βίας που πολλαπλασιάζονται, ενώ την ίδια στιγμή σπέρνουν την απελπισία σε όσους τα υιοθετούν (εφόσον αποδεικνύονται ανήμποροι να μετρηθούν με τους «προγόνους», ανάξιοι συνεχιστές μιας λαμπρής παράδοσης).

Αυτό ισχύει ειδικά για τη ναζιστική οργάνωση που καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τη σημερινή πολιτική ατζέντα. Δεν μπορεί κανείς να προσεγγίσει την ιδιότυπη «ελληνολατρία» της Χρυσής Αυγής αν δεν λάβει υπόψη του το γεγονός ότι οι απόψεις της οργάνωσης για την Αρχαία Ελλάδα είναι απολύτως διαμεσολαβημένες.

Στην πραγματικότητα, ο στενός ηγετικός πυρήνας της Χρυσής Αυγής δεν ταυτίζεται με ό,τι θεωρείται σήμερα ελληνικό, αλλά με όσα επιχείρησαν να περιγράψουν ως «αρχαιοελληνικό» οι θεωρητικοί του Τρίτου Ράιχ και ειδικά ο ίδιος ο Χίτλερ, ο Άλφρεντ Ρόζενμπεργκ και ο Χάινριχ Χίμλερ.

Τα μέλη αυτού του στενού πυρήνα θεωρούν τους εαυτούς τους «βορείους», «Ινδογερμανούς» και δεν χάνουν καμιά ευκαιρία να το υποδηλώσουν. Κάθε Χριστούγεννα γιορτάζουν το «χειμερινό ηλιοστάσιο», με παραπομπές όχι στην ελληνική παράδοση, αλλά στη Σκανδιναβία! Επιλέγουν τον τίτλο «Βόρειον Σέλας» για το περιοδικό που εκδίδουν στη Βόρεια Ελλάδα. Και με κάθε λογής σύμβολα παραπέμπουν στη «βόρεια» καταγωγή τους.

Για την περίπτωσή τους ισχύει η ρήση του Λιακόπουλου ότι «ζουν ανάμεσά μας», αλλά εκείνοι νομίζουν ότι ζουν στη μυθική Θούλη, την αρχέγονη πατρίδα του βόρειου «Άριου» ανθρώπου. Δεν διστάζουν να ποζάρουν έχοντας στις μαύρες μπλούζες τους το σήμα των περιβόητων SA, των χιτλερικών παραστρατιωτικών Ταγμάτων Εφόδου, όπως έκανε ο γνωστός «θεωρητικός» τους, Γιώργος Μάστορας. Πρόκειται για το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Γιώργου Μισιάκα, διορισμένου στο γραφείο του Μιχαλολιάκου στη Βουλή (ΦΕΚ 390/14.8.2012).

Ο ίδιος εμφανίστηκε πριν από λίγες μέρες και με τη στάμπα «Nordland» («Βόρεια χώρα»). Είναι το όνομα μιας ταξιαρχίας των Waffen SS, στην οποία ανήκαν ξένοι εθελοντές. Ακόμα και ο ύμνος της Χρυσής Αυγής που «παιάνιζε» την ώρα του ρατσιστικού «συσσιτίου» την περασμένη Τετάρτη έξω από τα γραφεία της δεν ήταν άλλος από το εμβατήριο των SA, το Horst Wessel Lied, απαγορευμένο βέβαια στη Γερμανία. Το εμβατήριο αυτό ξεκινά με τον στίχο «Die Fahne hoch» (Ψηλά η σημαία), το οποίο μεταφράζεται από τη Χρυσή Αυγή σε «Ορθό το λάβαρο» και αποτελεί μόνιμο σύνθημα και τίτλο στα κείμενά της.

Πεισμένοι ότι είναι συνεχιστές αυτής της «βόρειας» φυλής, οι χρυσαυγίτες διαβάζουν την Αρχαία Ελλάδα με τα μάτια των ναζί. Και στα χέρια τους η Αρχαία Ελλάδα (και ειδικά η Σπάρτη) κακοπαθαίνει όσο κακόπαθε και στα χέρια των αυθεντικών ναζί.

Αυτός είναι ο λόγος που σε όλα τα ιδεολογικά τους άρθρα για την Ελλάδα, τον Ελληνισμό και τη Φυλή οι χρυσαυγίτες επιλέγουν εικονογράφηση από την τέχνη του Τρίτου Ράιχ. Αποφεύγουν αγάλματα και ανάγλυφα αρχαιοελληνικά. Προτιμούν τα έργα του Αρνο Μπρέκερ και του Γιόζεφ Τόρακ, των δύο αγαπημένων γλυπτών του Χίτλερ. Και δίπλα στην ελληνική σημαία δεν παραλείπουν να μοστράρουν είτε τον «αγκυλωτό» μαίανδρο είτε τον «κέλτικο» σταυρό, σύμβολο κι αυτό του «βόρειου» ανθρώπου.

Η ταύτιση με τον χιτλερισμό φτάνει σε σημεία παράνοιας. Και όχι μόνο «αποδεικνύουν» ότι ο Χριστός ήταν Έλληνας, αλλά για να αποτινάξουν από το ίνδαλμά τους, τον Χίτλερ, την υποψία που υποστηρίχτηκε από κάποιους ότι είχε εβραϊκές και αφρικανικές ρίζες, οι χρυσαυγίτες πάνε ένα βήμα παραπάνω: «Η επιστημονική απάντηση: ελληνικής καταγωγής εξ αρρενογονίας κατά το μάλλον ο Χίτλερ» (8.9.2010).

Από τον Νίτσε στον Παλαμά

Δεν κακοπαθαίνουν μόνο οι αρχαίοι συγγραφείς στα έντυπα και τους λόγους των μεταμοντέρνων εθνικοσοσιαλιστών της πλατείας Αττικής. Την ίδια τύχη έχουν οι νεότεροι μελετητές της Αρχαίας Ελλάδας, τους οποίους διαστρεβλώνει η οργάνωση κατά βούληση, προκειμένου να εξυπηρετηθεί ο απώτερος προπαγανδιστικός της σκοπός.

Και πρώτα απ’ όλους ο Νίτσε, τον οποίο ακολουθεί μια παράδοση διαστρέβλωσης από τους ναζιστές θεωρητικούς. Οι χρυσαυγίτες προσπαθούν να φορέσουν στον Νίτσε ένα εθνικιστικό και φυλετικό κουστούμι. Γιατί αν η προσέγγιση γινόταν μέσα από μια ελληνική/ευρωπαϊκή ματιά (δηλαδή την οπτική του ίδιου του Νίτσε, ή έστω του Παλαμά και του Καζαντζάκη, των δύο επιφανέστερων Ελλήνων νιτσεϊκών), τότε θα γινόταν φανερό ότι για τον Νίτσε το μεγαλείο των αρχαίων Ελλήνων δεν οφείλεται στο ότι ήταν φυλετικά καθαροί αλλά στο ακριβώς αντίθετο. Το μεγαλείο της Αρχαίας Ελλάδας έγκειται στην επιμειξία, στην ανάμιξη και τη διασταύρωση των φυλών και των πιο ετερόκλητων στοιχείων και όχι στη φυλετική αγνότητα και καθαρότητα. Ο Νίτσε αρνείται κατηγορηματικά ότι υπάρχουν «καθαρόαιμοι» και «αυτόχθονες Έλληνες».

«Η χριστιανική διδασκαλία ήταν το αντίθετο της διονυσιακής διδασκαλίας· ν’ ανακαλύπτεις ξανά τον Νότο μέσα σου και ν’ απλώνεις πάνω σου έναν φωτεινό, λαμπρό, μυστηριώδη ουρανό του Νότου· να ξαναποκτάς νότια υγεία και κρυφή δυναμικότητα της ψυχής· βήμα-βήμα να γίνεσαι πιο περιεκτικός, πιο υπερ-εθνικός, πιο ευρωπαϊκός, πιο υπερ-ευρωπαϊκός, πιο εγγύς ανατολίτης, τελικά πιο ελληνικός -γιατί το ελληνικό ήταν η πρώτη μεγάλη ένωση και σύνθεση καθετί εγγύς ανατολικού, και απ’ αυτήν την άποψη η έναρξη της ευρωπαϊκής ψυχής, η ανακάλυψη του “νέου κόσμου” μας» («Η θέληση για Δύναμη», παρ. 1.051, μτφρ. Ζήσης Σαρίκας, εκδ. Νησίδες, 2001).

Ποιοι είναι όμως για τον Νίτσε οι «αρχέγονοι κάτοικοι της ελληνικής γης», της χώρας που ο ίδιος αγάπησε όσο τίποτε άλλο; «Μογγολική καταγωγή με τη λατρεία του δέντρου και του όφεως. Οι ακτές στολισμένες από μία Σημιτική λωρίδα. Εδώ και εκεί Θράκες. Οι Έλληνες πήραν όλα αυτά τα στοιχεία μέσα στο αίμα τους, συμπεριλαμβανομένων όλων των θεών και των μύθων (στους θρύλους του Οδυσσέα, κάποιοι είναι μογγολικοί) […] Τι είναι αυτοί οι “καθαρόαιμοι Έλληνες”; Δεν είναι αρκετό να δεχθούμε ότι Ιταλικά, Θρακικά και Σημιτικά στοιχεία διασταυρώθηκαν και αναμείχθηκαν σε Έλληνες;» (Friedrich Nietzsche, Nachgelassene Fragmente 1875-1879, 5[198], εκδ. Walter de Gruyter, Βερολίνο/Νέα Υόρκη 1967, σ. 96).

Όσο για τις συχνές αναφορές της Χρυσής Αυγής στον Καζαντζάκη, δεν περιλαμβάνουν βέβαια τις απόψεις του για τον εβραϊκό λαό. «Γενικά οι Εβραίοι, από ιστορικές κυρίως αιτίες, που ενεργούν απάνω τους τώρα και τόσους αιώνες, απόχτησαν μία εντελώς ιδιαίτερη ανάμεσα στις υπόλοιπες φυλές, ψυχοσύνθεση», γράφει στο «Τι είδα στη Ρουσία» ο Καζαντζάκης. «Το Κράτος γι’ αυτούς ήταν η οργανωμένη αδικία· γιατί αληθινά κανένας λαός όσο ο ιουδαϊκός δε δοκίμασε τόσο απάνθρωπα την τυραννία, την απληστία και την αδικία του δυνατού. Για να σωθούν, κι επειδή αδυνατούσαν να καταφύγουν στις σωματικές τους δυνάμεις, καλλιεργούσαν στο έπακρο τις πνευματικές τους ικανότητες. Άλλο όπλο από το Πνεύμα δεν είχαν».

«Πώς μπορεί κανείς να νιώσει τη ράτσα των Εβραίων χωρίς να περάσει και να ζήσει τη φοβερή αυτήν έρημο;» λέει αλλού («Ταξιδεύοντας, Σινά») ο Καζαντζάκης. «Εγώ που αγαπώ την ανήλεη αυτή ράτσα χαιρόμουν να θωρώ τις φοβερές πέτρες, όπου γεννήθηκαν οι αρετές τους. Η θέληση, το πείσμα η αντοχή – κι απάνω απ’ όλα ένας Θεός σάρκα από τη σάρκα τους που του φώναζαν: “Δώσε μας να φάμε! Σκότωσε τους εχθρούς μας! Δώσε μας τη Γη της Επαγγελίας” και τον ανάγκαζαν με τη βία να υπακούσει. Χάρη στην έρημο αυτή οι Εβραίοι ζουν ακόμα και κυριαρχούν με τις αρετές τους τον κόσμο. Σήμερα -μεταβατική περίοδος οργής, εκδίκησης και βίας- οι Εβραίοι είναι αναγκαστικά και πάλι ο εκλεκτός λαός του φοβερού Θεού της Εξόδου»…

Όσο για τον Παλαμά, τον οποίο αναδεικνύει στα άρθρα του ο ίδιος ο αρχηγός της οργάνωσης, είναι εκείνος που μετά την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία είχε κατακεραυνώσει τους συγχρόνους του για τη ροπή στον αντισημιτισμό. Με άρθρο του σε αθηναϊκή εφημερίδα ο Παλαμάς υμνούσε τον Στέφαν Τσβάιχ και κατηγορούσε τον Θέμο Αθανασιάδη Νόβα που φλέρταρε με τον ναζισμό. Ο Αθανασιάδης Νόβας είχε κατακρίνει το ανέβασμα του έργου «Του φτωχού τ’ αρνί» του Τσβάιχ από το Εθνικό Θέατρο με ένα πολύ γνώριμο επιχείρημα: «Ο Τσβάιχ είναι Εβραίος και η κριτική μασονία που τον επέβαλε επίσης εβραϊκή» (εφημ. «Νέος Κόσμος», 8.11.1934). Ο Παλαμάς απάντησε με μια καταπληκτική φράση: «Ο Τσβάιχ είναι στα χρόνια μας αριστοτέχνης, είν’ ένας συγγραφέας από τους ονομαστούς και τους έξοχους […] Εβραίος ή Αθηναίος» (10.11.1934). Αλλά ο Αθανασιάδης Νόβας επέμεινε: «Όχι διδάσκαλε, δεν κάνει το ίδιο…» (15.11.1934).

Αν λοιπόν ψάχνουν για ομοϊδεάτη τους οι χρυσαυγίτες στους ποιητές του Μεσοπολέμου, ας αφήσουν τον Παλαμά ήσυχο. Και ας στηριχτούν στον Αθανασιάδη (αδελφό του γνωστού «αποστάτη»), ο οποίος έγραφε: «Μου είπαν πως ο Τσβάιχ το έγραψε για να χτυπήσει τον Χίτλερ. Αλλά τότε τόσο το χειρότερο για το Εθνικό που έσπευσε να υιοθετήσει ένα έργο της χονδροειδέστερης εβραϊκής βαγαποντιάς».

Φυσικά οι χρυσαυγίτες δεν πολυασχολούνται μ’ αυτές τις λεπτομέρειες. Όπως ομολογούν, «ο Ελληνισμός είναι πάνω απ’ όλα Αίμα και με αυτή την οπτική βλέπουμε τον Αρχαίο Ελληνισμό. […] Η αναφορά στην Αρχαία Ελλάδα για τη Χρυσή Αυγή δεν έχει φιλοσοφικό ή φιλολογικό ενδιαφέρον, δεν αποτελεί απλά και μόνο ένα αντικείμενο γνώσεως. Είναι κάτι πολύ βαθύτερο, γιατί για εμάς ο Ελληνισμός είναι ένα Αιμάτινο Ποτάμι στον Χρόνο, που η συνέχειά του πιστεύουμε ότι είναι οι σύγχρονοι Ελληνες» (1.3.2002).

ΦΟΡΕΙΣ ΤΟΥ ΙΟΥ: Τάσος Κωστόπουλος, Αντα Ψαρρά, Δημήτρης Ψαρράς

(πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών)

Ένα συγκλονιστικό βίντεο δημιούργησαν στο πλαίσιο εργασίας τους, φοιτητές του Τμήματος Βιολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, για το μάθημα της “Βιοποικιλότητας”. Το συγκεκριμένο βίντεο απεικονίζει την προστασία που παρέχουν τα ζώα ακόμα και σε είδη διαφορετικά από εκείνα, ή ακόμα και εκπροσώπους του ζωικού βασιλείου από άλλη οικογένεια.

Αντιθέτως, και όπως θα δείτε στη συνέχεια του βίντεο, ο άνθρωπος φροντίζει να κάνει το εντελώς αντίθετο, εκφράζοντας τα πιο ρατσιστικά και φοβικά του ένστικτα προς ο,τιδήποτε το διαφορετικό.

Αξίζει να το δείτε:

(πηγή: news.gr)

Του Γ. Μόσχου

Στις αρχές του 2013 το Υπουργείο Παιδείας δημιούργησε το Παρατηρητήριο για την πρόληψη της σχολικής βίας και του εκφοβισμού. Τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς το ίδιο υπουργείο ανήγγειλε αιφνίδια την κατάργηση 50 από τις πλέον δημοφιλείς ειδικότητες των επαγγελματικών λυκείων και σχολών, βάζοντας σε διαθεσιμότητα περισσότερους από 2.000 εκπαιδευτικούς και προκαλώντας τεράστια αναστάτωση, φόβο και αγωνία σε ένα σημαντικό μέρος του μαθητικού πληθυσμού.

Οι συνέπειες από την ενέργεια αυτή, που στηρίχτηκε μάλιστα στην επιχειρηματολογία της αναβάθμισης της τεχνολογικής εκπαίδευσης, δεν μπορούν να αποτιμηθούν ακόμη. Όμως το κλίμα αποσταθεροποίησης που έχει ήδη δημιουργηθεί ανάμεσα σε μαθητές, εκπαιδευτικούς και γονείς είναι προφανές.

Η επαγγελματική εκπαίδευση αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, και κατοχυρωμένο δικαίωμα των παιδιών από το Σύνταγμα (αρ.16) αλλά και τη Διεθνή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού (αρ.28.β). Τα επαγγελματικά λύκεια στη χώρα μας ωστόσο, έχουν αναδειχθεί ως οι «φτωχοί συγγενείς» των γενικών λυκείων, καθώς σε αυτά οδηγούνται –με κάποιες εξαιρέσεις- οι μαθητές με χαμηλότερη εκπαιδευτική απόδοση, που στην πλειονότητά τους προέρχονται από πιο οικονομικά αδύναμες και ευάλωτες οικογένειες.

Σε αντίθεση με τα ισχύοντα στις περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες, στην Ελλάδα τα επαγγελματικά λύκεια είναι λιγότερα των γενικών και οι μαθητές που εγγράφονται σε αυτά συνολικά εκπροσωπούν το 30% του συνολικού πληθυσμού των λυκείων. Ωστόσο, το ποσοστό αυτό έτεινε αυξανόμενο τελευταία, λόγω της ανεργίας που πλήττει τους πτυχιούχους ΑΕΙ. Οι περισσότερες ειδικότητες που καταργήθηκαν ήταν κατά γενική ομολογία ιδιαίτερα δημοφιλείς, ιδίως σε μαθήτριες, καθώς υπήρχε η αίσθηση ότι η αγορά εργασίας προσφέρει ακόμη προοπτικές επαγγελματικής ένταξης στους απόφοιτους των ΕΠΑΛ που τις έχουν επιλέξει.

Είναι γνωστό ότι στα ΕΠΑΛ συγκεντρώνονται και εκδηλώνονται εντονότερα τα σύγχρονα κοινωνικά προβλήματα, όπως η φτώχεια, η ανέχεια, η βία, ο ρατσισμός, η χρήση ουσιών, κλπ. Μαθητές και μαθήτριες επιβαρυμένοι από μεγάλο αριθμό δυσκολιών, που σχετίζονται με την οικονομική κατάσταση των οικογενειών τους, και σε αρκετές περιπτώσεις με άλλα επιπρόσθετα οικογενειακά, προσωπικά ή κοινωνικά προβλήματα, οδηγούνται στα ΕΠΑΛ σχεδόν εξ ανάγκης και αναζητούν σε αυτά ένα ηπιότερο και φιλικότερο δρόμο προς την ούτως ή άλλως δύσκολη προοπτική της επαγγελματικής αποκατάστασης. «Να πάρουμε ένα χαρτί, μπας και βρούμε καμία δουλειά», όπως ανέφερε χαρακτηριστικά μαθητής. Για κάποιους –τους λιγότερους- τα ΕΠΑΛ είναι συνειδητή επιλογή, λόγω των ειδικοτήτων στις οποίες έχουν επιλέξει και επιθυμούν να εξειδικευτούν.

Πάντως, σε όλους τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς η αίσθηση είναι έντονη ότι η βελτίωση της τεχνολογικής εκπαίδευσης χρειάζεται, όμως δεν έχει αποτελέσει προτεραιότητα της εκπαιδευτικής πολιτικής ηγεσίας. Οι διδάσκοντες εκπαιδευτικοί που αγαπούν το λειτούργημά τους, και είναι πολλοί αυτοί, αναζητούν διαφορετικούς τρόπους να προσεγγίσουν, να ενθαρρύνουν και να εμψυχώσουν τους μαθητές τους. Δυστυχώς συχνά με ανεπαρκή βοηθήματα, καθώς σε πολλά σχολεία τα εργαστήρια είναι απαρχαιωμένα και ο εξοπλισμός ελλιπής. Επί πλέον, η ύλη των μαθημάτων δεν είναι προσαρμοσμένη στα ειδικά χαρακτηριστικά των μαθητών των επαγγελματικών λυκείων, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται συχνά έντονα προβλήματα στη διδακτική.

Στα ΕΠΑΛ έχει δοθεί τα τελευταία χρόνια από πολλούς εκπαιδευτικούς ένας αγώνας που αφορά το στοίχημα της διατήρησης της σχέσης των δυσκολεμένων εφήβων με την εκπαίδευση και της αποτροπής της σχολικής τους εγκατάλειψης.

To στοίχημα αυτό αφορά προφανώς εξ ίσου και το περιεχόμενο και την ποιότητα της τεχνολογικής εκπαίδευσης στη χώρα μας. Οι ευαισθητοποιημένοι εκπαιδευτικοί επιχειρούν να συνδυάσουν τη διατήρηση του ενδιαφέροντος των μαθητών τους στο διδακτικό επίπεδο –ιδίως στα εργαστήρια, που είναι περισσότερο προσφιλή- με την προσπάθεια να αντιπαλέψουν στην ανασφάλεια, την απογοήτευση, την μοναξιά και τις ευρέως διαδεδομένες μορφές επιθετικότητας που υιοθετούνται από αρκετούς μαθητές, στο πλαίσιο αναζήτησης κύρους ανάμεσα στους συνομηλίκους τους.

Ιδίως στις δημοφιλείς ειδικότητες, όπου το ενδιαφέρον των μαθητών είναι αυξημένο, η προσπάθεια των εκπαιδευτικών και όσα διακυβεύονται στο επίπεδο της παιδαγωγικής σχέσης («δάσκαλος» – μαθητής) έχουν ακόμη μεγαλύτερη αξία, καθώς αποτελούν το σπουδαιότερο αντιστάθμισμα στην αίσθηση της αποτυχίας (για όσους δεν μπόρεσαν να ακολουθήσουν το Γενικό Λύκειο) και την αβεβαιότητα της προοπτικής επαγγελματικής αποκατάστασης. Είναι μια προσπάθεια που εδρεύει στην έννοια του «σχολείου» και της επαγγελματικής εκπαίδευσης, και όχι σε αυτή του ινστιτούτου και της επαγγελματικής κατάρτισης, που έχει διαφορετικό θεσμικό ρόλο και αποστολή.

Μια προσπάθεια που χρειάζεται πλαισίωση και υποστήριξη και όχι απαξίωση. Και όσο για τις αδυναμίες και τις ελλείψεις στην οργάνωση σπουδών, στη λειτουργία των σχολείων και στην έμπρακτη υλοποίηση του παιδαγωγικού έργου από ορισμένους εκπαιδευτικούς, το αναμενόμενο από μεριά του υπουργείου θα ήταν να διερευνηθούν και να αξιολογηθούν προσεκτικά, σε συνεργασία με εκπαιδευτικούς και μαθητές, με στόχο την αναβάθμιση της τεχνολογικής εκπαίδευσης, πριν τη λήψη οποιουδήποτε μέτρου.

Από τις συζητήσεις που διεξήγαγε ο Συνήγορος του Παιδιού με εφήβους σε σχολεία πολλών περιοχών της χώρας, αναδεικνύεται ότι η ποιοτική επαφή/επικοινωνία και η εμπιστοσύνη μεταξύ μαθητών και εκπαιδευτικών είναι από τα σημαντικότερα στοιχεία που αναζητούν οι έφηβοι στο σύγχρονο σχολείο. Αυτό το αίτημα για διαγενεακή επικοινωνία και εμπιστοσύνη και για ουσιαστικότερες παιδαγωγικές σχέσεις, φαίνεται ότι δυστυχώς δεν έχει ακουστεί ούτε έχει γίνει κατανοητό από αυτούς που λαμβάνουν τις αποφάσεις για την παιδεία.

Το Υπουργείο Παιδείας, εφόσον επιθυμεί πραγματικά να συμβάλει στον εκσυγχρονισμό του περιεχομένου των σπουδών, στην βελτίωση της ποιότητας της σχολικής ζωής και στην πρόληψη της σχολικής βίας, χρειάζεται να ενσκύψει στις πραγματικές ανάγκες των μαθητών, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στον χώρο της τεχνολογικής εκπαίδευσης, για όλους τους λόγους που αναπτύχθηκαν παραπάνω. Να θωρακίσει το δημόσιο σχολείο και την συνταγματικά κατοχυρωμένη αποστολή του, απέναντι σε αλλότρια προς αυτό συμφέροντα και επιταγές. Να σχεδιάσει τις αναγκαίες οργανωτικές αλλαγές, δίνοντας έμφαση στην ουσία των παιδαγωγικών σχέσεων και βιωμάτων, αφού κάνει διάλογο με τους εκπαιδευτικούς και αφού ακούσει και λάβει υπόψη του τη γνώμη των μαθητών, κερδίζοντας και όχι καταρρακώνοντας την ούτως ή άλλως ασθενή εμπιστοσύνη τους στο εκπαιδευτικό σύστημα.

Η εκπαιδευτική κοινότητα είναι ακόμη σε αναμονή των ανακοινώσεων για τη δομή του «νέου τεχνολογικού σχολείου». Ωστόσο, ο τρόπος με τον οποίο μεθοδεύονται οι αλλαγές, καταργούνται μαζικά οι ειδικότητες με αυξημένη ζήτηση, απομακρύνονται οι εκπαιδευτικοί και συρρικνώνονται τα επαγγελματικά λύκεια, γεννούν λογικά τον προβληματισμό σχετικά με την πιθανότητα η κοινωνία μας να βρεθεί αντιμέτωπη με περισσότερη νεανική απόγνωση και οργή, και να χρειαστεί να πληρώσει ένα πολύ βαρύτερο κοινωνικό τίμημα από τους σήμερα «εξοικονομούμενους» πόρους.

* Ο Γιώργος Μόσχος είναι Βοηθός Συνήγορος του Πολίτη για τα Δικαιώματα του Παιδιού

(πηγή: tvxs.gr)

Η Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία (Ε.Σ.ΑμεΑ) αναλύει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα μέλη της στον Άδωνι Γεωργιάδη και ζητούν συνάντηση μαζί του. Τα προβλήματα που την ταλανίζουν γνωστοποίησε με επιστολή της προς τον υπουργό Υγείας Ά. Γεωργιάδη η Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία, επικεντρώνοντας στα θέματα υγείας των ατόμων με αναπηρία και των χρονίως πασχόντων. Παράλληλα η Συνομοσπονδία ζητά συνάντηση με τον υπουργό ώστε να συζητήσουν δια ζώσης και να λάβουν διαβεβαιώσεις για τα ζητήματα που την απασχολούν.

«Η διασφάλιση του δημοσίου χαρακτήρα του ΕΣΥ και η καθολική πρόσβαση των ΑμεΑ και χρονίως πασχόντων σε υπηρεσίες παροχής ποιοτικών υπηρεσιών αποτελεί αδιαπραγμάτευτο αίτημα για την Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία (Ε.Σ.ΑμεΑ) και τους φορείς μέλη της.

Όμως το σύστημα υγείας αυτή τη στιγμή διέρχεται μία πρωτόγνωρη κρίση που τα πρώτα θύματά της είναι τα άτομα με αναπηρία, με χρόνια και ψυχική πάθηση. Οι προσπάθειες εξορθολογισμού των δημοσιονομικών δαπανών έχουν σχεδιαστεί με άναρχο τρόπο αφού δεν έχει προηγηθεί η καταγραφή των πραγματικών αναγκών της ελληνικής κοινωνίας βάσει δημογραφικών και κοινωνικών χαρακτηριστικών.

Ενδεικτικά στοιχεία:

– Έλλειψη ιατρικού και εξειδικευμένου νοσηλευτικού προσωπικού σε όλες τις μονάδες χρονίως πασχόντων,

– Έλλειψη υγειονομικού υλικού στην πλειονότητα των δημοσίων νοσοκομείων,

– Έλλειψη μεταμοσχευτικών κέντρων σε όλη τη χώρα, με κύριο γεγονός το κλείσιμο του ηπατομεταμοσχευτικού κέντρου ήπατος του Λαϊκού Νοσοκομείου,

– Συγχώνευση του μοναδικού δημόσιου Παιδιοκαρδιοχειρουργικού Κέντρου του Παίδων «Αγία Σοφία» με τη γενική ΜΕΘ που σημαίνει επί της ουσίας κατάργησή της,

– Διατήρηση των αγκυλωτικών γραφειοκρατικών διαδικασιών στα νοσοκομεία της χώρας για τη χορήγηση θεραπευτικής αγωγής, τη διενέργεια διαγνωστικών εξετάσεων ανά τακτά χρονικά διαστήματα σε άτομα με συχνή νοσηλεία (π.χ. νεφροπαθείς, θαλασσαιμικοί) με αποτέλεσμα την αύξηση των δημοσιονομικών δαπανών και τις αρνητικές επιπτώσεις στην καθημερινή ζωή των χρονίως πασχόντων και εν γένει των ατόμων με αναπηρία».

(πηγή: on-news.gr)

Με απόφαση του υπουργείου Παιδείας

118 σχολεία πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, 87 νηπιαγωγεία και 31 δημοτικά, καταργούνται και άλλα 39, 12 νηπιαγωγεία και 17 δημοτικά, συγχωνεύονται, με βάση την τελική απόφαση που υπέγραψε την Τετάρτη ο υπουργός Παιδείας Κ. Αρβανιτόπουλος

Τα δημοτικά σχολεία που καταργούνται είναι επτά στην περιφέρεια της Ανατολικής Αττικής, από τρία στο νομό Ροδόπης και στο νομό Ευρυτανίας, από δύο στην Δ’ Αθήνας και στους νομούς Ημαθίας και Λακωνίας, και από ένα στην Α’ Αθήνας, στη Β’ Θεσσαλονίκης και στους νομούς Ξάνθης, Αιτωλοακαρνανίας, Ηλείας, Καρδίτσας, Πέλλας, Σερρών, Δωδεκανήσου, Εύβοιας, Φθιώτιδας και Φωκίδας.

Είναι το τρίτο κύμα καταργήσεων και συγχωνεύσεων, από το 2011 που είχαν καταργηθεί και συγχωνευθεί 800 σχολεία σε όλη την Ελλάδα και άλλα 120 το 2012.

Σύμφωνα με τον υπουργό, το ύψος της εξοικονόμησης πόρων θα φτάσει στα 76.000 ευρώ για το 2013, καθώς οι αλλαγές υλοποιούνται στο μέσο του οικονομικού έτους, ενώ από το 2014 η εξοικονόμηση θα ανέλθει στις 228.000 ευρώ.

Το υπουργείο ανακοίνωσε την ίδρυση τριών δημοτικών και δύο νηπιαγωγείων, ενώ υποβιβάζονται σε θέσεις 5 νηπιαγωγεία και 34 δημοτικά σχολεία και προάγονται 2 δημοτικά, τα οποία θα ενισχυθούν με οργανικές θέσεις όταν ολοκληρωθεί η κατασκευή των σχολικών εγκαταστάσεων. Τα υπό ίδρυση σχολεία θα στελεχωθούν με εκπαιδευτικούς όταν λειτουργήσουν οι σχολικές μονάδες. Τα τρία δημοτικά σχολεία ιδρύονται στην Κηφισιά, στην Ηγουμενίτσα και στο Νεοχωρόπουλο Ιωαννίνων. Από ένα νηπιαγωγείο θα αποκτήσουν η Λεπτοκαρυά Θεσπρωτίας και ο Άλιμος Αττικής.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ Η ΛΙΣΤΑ ΤΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ & ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΩΝ ΠΟΥ ΚΑΤΑΡΓΟΥΝΤΑΙ Ή ΣΥΓΧΩΝΕΥΟΝΤΑΙ- πατήστε εδώ

(πηγή: Ελευθεροτυπία)

Του Κοσμά Ζακυνθινού

ΣΤΙΒΑΔΑ ΟΖΟΝΤΟΣ: ΒΛΑΒΕΡΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΙΩΔΟΥΣ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ

Η μείωση της στιβάδας του όζοντος, η έκθεση στον ήλιο για ψυχαγωγικούς λόγους και η αυξημένη χρήση solarium αποτελούν τους βασικούς λόγους αύξησης των κρουσμάτων του κακόηθες μελανώματος, της πιο επιθετικής μορφής καρκίνου του δέρματος παγκοσμίως, που ευθύνεται για το 80% των θανάτων.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, κάθε χρόνο διαγιγνώσκονται περίπου 130.000 νέες περιπτώσεις μελανώματος διεθνώς, εκ των οποίων σχεδόν το 80% είναι στην Ευρώπη, τη Βόρεια Αμερική, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία.

Το στρώμα του όζοντος ενεργεί σαν μια γιγαντιαία ομπρέλα πάνω από τη Γη και προστατεύει τον άνθρωπο από τις βλαβερές συνέπειες της υπεριώδους ακτινοβολίας του ήλιου, που προκαλεί εγκαύματα, καρκίνο του δέρματος και καταρράκτη. Όταν το στρώμα του όζοντος αδυνατίζει, όπως η λεγόμενη «Τρύπα του όζοντος» πάνω από την Ανταρκτική, οι υπεριώδεις ακτίνες φθάνουν στην επιφάνεια της Γης, απειλώντας τον άνθρωπο και το περιβάλλον – τα ζώα και τα φυτά. Μείωση κατά 1% της στοιβάδας του όζοντος οδηγεί σε αύξηση κατά 2% των καρκίνων του δέρματος και του καταρράκτη.

Το όζον στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας είναι ιδιαίτερα χρήσιμο, καθώς απορροφάει τις υπεριώδεις ηλιακές ακτινοβολίες. Οι υπεριώδεις ηλιακές ακτινοβολίες αποτελούν το 10% της συνολικής ηλιακής ακτινοβολίας που φτάνει στη Γη. Χωρίζεται σε τρία είδη, τη UV-A, τη UV-B και την πιο επικίνδυνη, την UV-C. Η τελευταία είναι αυτή που απορροφάται από το όζον στη στρατόσφαιρα. Η UV-C, είναι η πιο επικίνδυνη υπεριώδης ακτινοβολία, καθώς αποτελεί τη βασικότερη αιτία για το μελάνωμα, μια μορφή θανατηφόρου καρκίνου του δέρματος. Στην Αυστραλία, όπου η υπεριώδης ακτινοβολία είναι 15% περισσότερη από την Ευρώπη, εκτιμάται πως την τελευταία δεκαετία, οι περιπτώσεις μελανώματος είναι αυξημένες κατά 23% για τις γυναίκες και 28% για τους άντρες.

Επίσης, η ακτινοβολία UV-C αποτελεί αιτία του καταρράκτη, καθώς είναι αρκετά ισχυρή ώστε να περάσει μέσα από τον αμφιβληστροειδή του ματιού. Ενδεχομένως η κυριότερη επίδραση της UV-C στους ζωντανούς οργανισμούς είναι η μετάλλαξη του DNA τους. Μάλιστα, είναι τόσο ισχυρή που οι επιστήμονες τη χρησιμοποιούν σε εργαστήρια και υπό κατάλληλες συνθήκες για να επιτύχουν μεταλλάξεις γονιδίων. Πιο συγκεκριμένα, η UV-C αλλοιώνει το DNA σε τέτοιο βαθμό ώστε αυτό σταδιακά να χάνει την ιδιότητα του να διαιρείται και να πολλαπλασιάζεται.

Συνεπώς, η τρύπα του όζοντος επιτρέπει την είσοδο των υπεριωδών ακτινοβολιών στην ατμόσφαιρα της Γης, προκαλώντας όλα αυτά τα προβλήματα στους ζωντανούς οργανισμούς. Ωστόσο, επιπτώσεις του φαινομένου αφορούν και το περιβάλλον. Η επικρατέστερη άποψη είναι πως εφόσον το όζον, που απορροφά μέρος της ηλιακής ακτινοβολίας, μειώνεται, θα εισέρχεται περισσότερη θερμότητα στη Γη, η οποία σε συνδυασμό με το επίσης σοβαρό φαινόμενο του θερμοκηπίου, θα συντελεί στην υπερθέρμανση του πλανήτη. Ωστόσο, στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας άρχισε να σχηματίζεται η αντίληψη πως η τρύπα του όζοντος ψύχει αντί να θερμαίνει τη Γη.

Αύξηση κρουσμάτων στην Ελλάδα

Σύμφωνα με τα στοιχεία μελετών, το μελάνωμα είναι, εάν όχι ο συχνότερος, ο φονικότερος καρκίνος του δέρματος. Ήδη στη Βόρεια Ευρώπη και στην Αμερική περιλαμβάνεται στους δέκα συχνότερους καρκίνους στον άνθρωπο. Στη χώρα μας, μολονότι τα ποσοστά μελανώματος είναι από τα χαμηλότερα στην Ευρώπη, δεν παύουν όμως να αυξάνονται συνεχώς τα τελευταία χρόνια. Κυρίαρχος παράγοντας κινδύνου είναι η έκθεση στον ήλιο, καθώς ο σύγχρονος τρόπος ζωής ευνοεί την εμφάνιση του μελανώματος. Η έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία, ιδίως κατά την παιδική ηλικία, είναι κρίσιμη. Επιπλέον φαίνεται ότι οι άνδρες παρουσιάζουν χειρότερη εξέλιξη στον καρκίνο. Δυστυχώς οι προχωρημένες μορφές μελανώματος έχουν άσχημη πρόγνωση. Είναι παρήγορο όμως ότι συνεχώς καινούργιες μελέτες ρίχνουν περισσότερο φως στην παθογένεια της νόσου.

Ήδη τα τελευταία χρόνια κυκλοφόρησαν στην αγορά νέα φάρμακα για το μεταστατικό μελάνωμα, ενσωματώνοντας τις τελευταίες εξελίξεις της έρευνας. «Θα πρέπει να τονίσουμε ότι το πρώιμο στάδιο του μελανώματος είναι ιάσιμο. Είναι επίσης θετικό ότι η μεγάλη πλειοψηφία των καρκίνων που διαγιγνώσκονται είναι σε αρχικά στάδια. Υπάρχει μάλιστα η τάση να ανευρίσκονται όλο και πρωιμότερες μορφές του καρκίνου. Σε αυτό το σημείο υπεισέρχεται ο ρόλος του δερματολόγου. Ο περιοδικός, ιατρικός έλεγχος του δέρματος μπορεί να οδηγήσει στην πρόωρη διάγνωση του μελανώματος. Από την άλλη, το ίδιο το άτομο θα πρέπει να μάθει να αυτοεξετάζεται τακτικά» όπως επισημαίνει ο Δρ Θεοδόσιος Αλέστας Δερματολόγος Αφροδισιολόγος Επιστημονικός συνεργάτης Νοσοκομείου «Ανδρέα Συγγρού»

Νέες θεραπείες

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, το μελάνωμα θεωρείται ιάσιμη νόσος σε περίπτωση που διαγνωσθεί εγκαίρως. Αν όμως, εξαπλωθεί σε άλλα μέρη του σώματος, είναι η πιο θανατηφόρα και η πιο επιθετική μορφή καρκίνου του δέρματος. Τα καλά νέα είναι ότι το 2011 και το 2012, για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, βρέθηκαν και εφαρμόστηκαν στην κλινική πράξη, νέα αποτελεσματικά φάρμακα για το μεταστατικό μελάνωμα, που εγκρίθηκαν από τον FDA των ΗΠΑ και τον ΕΜΑ της Ε.Ε., πριν από ένα μήνα περίπου. Όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, ουσιαστικά με αυτά τα φάρμακα μπλοκάρουμε το σήμα που ενεργοποιεί το μονοπάτι της μεταστατικής νόσου και προκαλούμε καταστροφή (απόπτωση) των καρκινικών κυττάρων και βελτίωση της νόσου.

Το ενδιαφέρον εστιάζεται στον συνδιασμό των δύο αυτών φαρμάκων. Βάσει των αποτελεσμάτων που ανακοινώθηκαν στο Παγκόσμιο Συνέδριο του ASCO, το 76% των ασθενών έδειξαν σημαντική βελτίωση της νόσου, ενώ το υπόλοιπο 24% πέτυχε σταθεροποίηση της. Το 41% ήταν ελεύθερο από νέες μεταστάσεις για περισσότερο από ένα έτος, η δε τοξικότητα του συνδιασμού ήταν μικρότερη από ότι κάθε φάρμακο μόνο του. «Τώρα δοκιμάζονται συνδιασμοί ανοσοθεραπείας με B-RAF αναστολείς που φαίνεται ότι θα βελτιώσουν ακόμη περισσότερο τα εντυπωσιακά αυτά αποτελέσματα. Όσοι ασχολούμαστε με το μελάνωμα πιστεύουμε ότι το μεταστατικό μελάνωμα θα αντιμετωπίζεται σαν μια χρόνια νόσος με τους συνδιασμούς των φαρμάκων, όπως σήμερα αντιμετωπίζεται το Aids» όπως επισημαίνει ο Δρ. Δημήτριος Μπαφαλούκος, Παθολόγος-Ογκολόγος, διευθυντής Α’ της Ογκολογικής Κλινικής Νοσοκομείου Metropolitan και πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης Μελανώματος.

Παράγοντες κινδύνου

• Έκθεση στον ήλιο.
• Φωτότυπος δέρματος (χρώμα δέρματος).
• Παρουσία πολλαπλών σπίλων.
• Οικογενειακό ιστορικό.
• Ανοσοκαταστολή (μεταμοσχευμένοι).
• Περιβαλλοντολογικοί λόγοι (ιοντίζουσα ακτινοβολία, πληρώματα αεροσκαφών, κ.λπ.).

Γιατί αυξάνονται τα κρούσματα

• Μείωση της στιβάδας του όζοντος.
• Αυξημένη έκθεση στον ήλιο κυρίως για ψυχαγωγικούς λόγους.
• Έκθεση μεγαλύτερης επιφάνειας του δέρματος.
• Εύκολη πρόσβαση σε ηλιόλουστα μέρη.
• Αυξημένη χρήση solarium.

Το μελάνωμα αποτελεί το 4% των διαγνωσμένων καρκίνων και έχει συνεχή αυξητική τάση (ΗΠΑ).

Μεγαλύτερη ποσοστιαία αύξηση μεταξύ των καρκίνων τα τελευταία χρόνια (Μ. Βρετανία).

Αποτελεί τον πέμπτο συχνότερο καρκίνο στους άνδρες και 7ο στις γυναίκες (ΗΠΑ).

(πηγή: imerisia.gr)

Το Ιαπωνικό «Πλοίο της Ειρήνης» σάλπαρε χθες από την Γιοκοχάμα για ακόμα ένα ταξίδι γύρω από τη γη, 85 ημερών, με αίτημα έναν κόσμο ελεύθερο από πυρηνικά όπλα και από τον πυρηνικό εφιάλτη.

Ακόμα μια φορά στους επιβάτες του «Πλοίου της Ειρήνης» (PEACE BOAT) της ομώνυμης Ιαπωνικής οργάνωσης, που έχει συμβουλευτική θέση στο σύστημα των Ηνωμένων Εθνών, συγκαταλέγονται επιζώντες των πυρηνικών ολοκαυτωμάτων της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι (Χιμπακούσα).

Στις 18 Αυγούστου 2013 το «Πλοίο της Ειρήνης» θα φθάσει και στη χώρα μας (στον Πειραιά), προερχόμενο διαδοχικά από το Πορτ Σαϊντ της Αιγύπτου και το Κουσάντασι της Τουρκίας. Τα μεσάνυχτα της ίδιας μέρας θα αναχωρήσει για τη συνέχιση του ταξιδιού του προς την Μάλτα, την Ιταλία, το Μονακό, τη Γαλλία, την Ισπανία και το Μαρόκο απ΄όπου θα διαβεί τον Ατλαντικό, επισκεπτόμενο την Καραϊβική και τη Λ. Αμερική.

Στις 10 Οκτωβρίου 2013, το 80ο ταξίδι του «Πλοίου της Ειρήνης» θα τερματιστεί στην Γιοκοχάμα.   Για την υποδοχή του «Πλοίου της Ειρήνης» στον Πειραιά με διάφορες εκδηλώσεις έχει συγκροτηθεί Ελληνική Επιτροπή από εκπροσώπους φιλειρηνικών οργανώσεων και στελέχη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

(πηγή: tvxs.gr)

Τον «κώδωνα του κινδύνου» για τις χώρες του G20 κρούει ο ανώτατος αξιωματούχος του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας (ILO), κ. Γκάι Ράιντερ, με «φόντο» και τη διάσκεψη των 20 μεγαλύτερων οικονομιών στη Μόσχα.

Όπως προειδοποιεί ο κ. Ράιντερ, σε δηλώσεις του στο CNBC, εάν δεν ληφθούν άμεσες δράσεις, η ανεργία θα αυξηθεί ακόμη περισσότερο στις χώρες του G20.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ILO, στα 93 εκατομμύρια ανέρχονται αυτή τη στιγμή οι άνεργοι στις 20 μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου.

Σημειωτέον πως, σε έκθεση του Οργανισμού, αποτυπώνεται οριακή υποχώρηση της ανεργίας στις μισές χώρες του G20 και αύξηση στις υπόλοιπες, τους τελευταίους 12 μήνες. Μάλιστα, όπως προκύπτει, περίπου το 30% αυτών που έχουν βρεθεί εκτός εργασίας, είναι άνεργοι για περισσότερο από ένα χρόνο.

Ο κ. Ράιντερ, παραπέμποντας στις πρόσφατες προβλέψεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), παρατήρησε πως, εάν δεν αλλάξουν οι πρακτικές που εφαρμόζονται στα ζητήματα της απασχόλησης, η κατάσταση θα συνεχίσει να επιδεινώνεται.

Σημείωσε, εντούτοις, πως η σύνδεση της νομισματικής πολιτικής της Αμερικανικής Κεντρικής Ομοσπονδιακής Τράπεζας (Fed) με τα στοιχεία στην αγορά εργασίας αποτελεί μια ενθαρρυντική κίνηση.

Παράλληλα, εν μέσω των στοιχείων αυτών και με το βλέμμα στη διάσκεψη των G20, σύμφωνα με προσχέδιο που δημοσιεύει το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters, οι 20 μεγαλύτερες οικονομίες εμμένουν στη δέσμευσή τους για ευέλικτες συναλλαγματικές ισοτιμίες και στην εξισορρόπηση της παγκόσμιας οικονομίας.

Εν τω μεταξύ, σε κείμενο που θα παρουσιαστεί στη διάσκεψη, το ΔΝΤ εκτιμά ότι η τρέχουσα μεταβλητότητα στις παγκόσμιες χρηματοοικονομικές αγορές «μπορεί να συνεχιστεί και να γίνει βαθύτερη».

Σύμφωνα με την έκθεση, η ανάπτυξη ενδέχεται να είναι ηπιότερη, λόγω της στασιμότητας στην ευρωζώνη και των κινδύνων για επιβράδυνση στις αναπτυσσόμενες αγορές.

Επίσης, όπως αναφέρεται, η αναπόφευκτη απομάκρυνση από τα χαμηλά επιτόκια και τη μη συμβατική νομισματική πολιτική στις ανεπτυγμένες οικονομίες, μπορεί να δημιουργήσουν προκλήσεις για τις αναπτυσσόμενες.

(πηγή: opinionpost.gr)

Τρομάζει η αύξηση των περιστατικών

Ραγδαία είναι η αύξηση των αυτοκτονιών στην Κρήτη, σε σχέση με πέρυσι, γεγονός που “πλασάρει” το νησί στη θλιβερή δεύτερη θέση μετά τη Θεσσαλία, σε ό,τι αφορά τον αριθμό των αυτοκτονιών.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΕΛ.ΑΣ, μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2013 αυτοκτόνησαν 29 συνάνθρωποι μας στην Κρήτη, όταν πέρυσι στη διάρκεια του 2012 έδωσαν τέλος 41 άνθρωποι στο νησί. Μέσα δηλαδή σε ενάμιση χρόνο χάθηκαν 70 (!) συμπολίτες μας, οι οποίοι δεν άντεξαν την ψυχολογική πίεση.

Οι περισσότερες αυτοκτονίες καταγράφονται στο Ηράκλειο με την πλειονότητα των αυτόχειρων να είναι άνδρες, πολλοί εκ των οποίων οικογενειάρχες.

Με βάση τα στατιστικά στοιχεία, εκφράζονται φόβοι για διπλασιασμό του ποσοστού των αυτοκτονιών στην Κρήτη μέχρι το τέλος του 2013. Ωστόσο οι αυτοκτονίες δεν οφείλονται ποτέ σε ένα αίτιο. Σύμφωνα με αστυνομικές πηγές, προκύπτουν από έναν συνδυασμό παραγόντων που είχαν να κάνουν με τα οικονομικά προβλήματα, τα δάνεια, την ανεργία, την εύθραστη ψυχοσύνθεση αλλά και τα προσωπικά και οικογενειακά προβλήματα.

Η Κρήτη βρίσκεται στη δεύτερη θέση μετά την Θεσσαλία στην αύξηση των περιπτώσεων αυτοκτονίας, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν πρόσφατα σ’ εκδήλωση με θέμα “Οικονομική κρίση και αυτοκτονικότητα” που οργανώθηκε στο Επιμελητήριο Ηρακλείου, με ομιλητές ψυχιάτρους και κλινικούς ψυχολόγους.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία που παρουσίασε ο αναπληρωτής καθηγητής Ψυχιατρικής Πανεπιστημίου Κρήτης κ. Παναγιώτης Μπίτσιος, το 21% των θανάτων σε ανθρώπους κάτω των 35 ετών διεθνώς οφείλεται στην αυτοκτονία. Ο κ. Μπίτσιος διευκρίνισε ότι από το 1995 έως το 2010 στην Ελλάδα καταγράφονταν 3 αυτοκτονίες ανά 100.000 κατοίκους και αναφέρθηκε σε επιστημονικές μελέτες, οι οποίες δείχνουν ότι 1% αύξηση της ανεργίας συνοδεύεται από αύξηση 0,8% των αυτοκτονιών.

Τόνισε επίσης ότι τα ποσοστά αυτοκτονίας σε χώρες που έχουν λάβει προληπτικά μέτρα, όπως η Αυστραλία, έχουν μειωθεί κατά το ήμισυ.

Ο κλινικός ψυχολόγος Νίκος Παπανικολάου κατά την ομιλία του αναφέρθηκε στα τέσσερα στάδια του φυσιολογικού πένθους (σάστισμα, θυμός-άρνηση, κατάθλιψη, αποδοχή) και επισήμανε τον καθοριστικό ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει το φιλικό και οικογενειακό περιβάλλον του επίδοξου αυτόχειρα στην αποτροπή της αυτοκτονίας, αν αντιληφθεί εγκαίρως την κρισιμότητα της κατάστασης και επικοινωνήσει με κάποιον ειδικό. Όπως επισήμανε ο κ. Παπανικολάου η Κρήτη βρίσκεται στη δεύτερη θέση, μετά τη Θεσσαλία, στην αύξηση των κρουσμάτων αυτοκτονίας.

(πηγή: cretalive.gr)