paidevo.gr

Του Χαράλαμπου Πουλόπουλου

Φιγούρες  από το χτες και το σήμερα αναζητούν  το χαμένο χρόνο. Η Κλειώ Μακρή φτιάχνει έναν κόσμο από μοναχικούς ανθρώπους που συναντώνται σε έναν χώρο για να μιλήσουν, να ανταλλάξουν ματιές, να σκεφτούν ότι κάθε στιγμή της ζωής είναι σημαντική. Τα βλέμματα τους σε διαπερνούν και σε ρωτάνε τι αξία έχει ο χρόνος για σένα, τι σημαίνει άραγε το πέρασμά μας απ’ αυτή τη ζωή. Βλέμματα φωτεινά και θλιμμένα, οικεία και απόμακρα κεντρίζουν τη μνήμη και φέρνουν στην επιφάνεια αναμνήσεις και βιώματα του παρελθόντος.

Μικρά παιδιά, έφηβοι, όμορφες  γυναίκες, μεσόκοπες  κυρίες και αινιγματικοί άντρες κάθονται αναπαυτικά ή περπατούν, συνδέοντας το χώρο και το χρόνο, τη ζωή και  το θάνατο, την καθημερινότητα και  την αιωνιότητα.

«Δεν έχουμε πια χρόνο να περπατήσουμε ή να ξεκουραστούμε» λέει η καλλιτέχνις  «ο χρόνος που δεν κάνεις κάτι δεν  είναι χαμένος, είναι ο δικός  μας χρόνος, αυτός που αφιερώνουμε  στον εαυτό μας και στους άλλους. Η σχέση μας με το χρόνο έχει αλλάξει, δεν προλαβαίνουμε να σκεφτούμε, να εσωτερικεύσουμε, να εμβαθύνουμε».

Σε μια  εποχή ραγδαίων ανατροπών και  ανακατατάξεων όπου κυριαρχεί ο  φόβος και η ανασφάλεια τα γλυπτά της Κλειώς Μακρή υπενθυμίζουν τη σημαντικότητα των μικρών συναντήσεων, των ανθρώπινων στιγμών, της ανάγκης να φροντίσουμε τον εαυτό μας και τους άλλους. Μας θυμίζουν τον στίχο του Οδυσσέα Ελύτη από τη Μαρία Νεφέλη «δίνε δωρεάν το χρόνο αν θες να σου μείνει λίγη αξιοπρέπεια».

Τόπος Έκθεσης: Πολυχώρος του Εξωραϊστικού, Πολιτιστικού και Αθλητικού Συλλόγου ο «ΑΡΔΗΤΤΟΣ», Χαρβούρη 2 και Ευγενίου Βουλγάρεως, Μετς.

Διάρκεια Έκθεσης: 16-31 Μαρτίου 2013, καθημερινά 18.00-21.00, Σαββατοκύριακα 11.00– 14.00.

(πηγή: news247.gr)

(Ο Χαράλαμπος Πουλόπουλος  είναι διδάκτωρ Κοινωνικών Επιστημών, διευθυντής του Κέντρου Θεραπείας  Εξαρτημένων Ατόμων (ΚΕΘΕΑ). Είναι  πρόεδρος της επιστημονικής και  συμβουλευτικής επιτροπής της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Θεραπευτικών Κοινοτήτων (W.F.T.C.) και αντιπρόεδρος του Δ.Σ. της  Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Θεραπευτικών Κοινοτήτων (E.F.T.C).

Να μία από εκείνες τις ιστορίες που σου δίνουν μπόϊ. Σε ανεβάζουν. Σε φορτίζουν με κουράγιο και ελπίδα. Δυστυχώς, τα συμβατικά μέσα ενημέρωσης τις αγνοούν τις ιστορίες αυτές και τις προσπερνούν. Εμείς εδώ, όχι.

Λοιπόν, η ιστορία αυτής της φωτογραφίας έχει ως εξής. Στις 2 του περασμένου Δεκεμβρίου, ο Βάσκος αθλητής Ιβάν Φερναντέζ Ανάγια συμμετείχε σε έναν αγώνα ανώμαλου δρόμου στην Μπουρλάντα, στο Ναβάρρε.

Βρισκόταν στη δεύτερη θέση, σε αρκετά μεγάλη απόσταση από τον προπορευόμενο Αμπέλ Μουτάι, ο οποίος είχε κερδίσει το χάλκινο μετάλλιο στο αγώνισμα των 3000 μέτρων στήπλ, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το περασμένο καλοκαίρι.

Μπαίνοντας όμως στην τελική ευθεία, ο Βάσκος αθλητής είδε τον Κενυάτη δρομέα – σίγουρο νικητή της κούρσας – σαν να χάνει την αίσθηση του χώρου, και να σταματά να τρέχει μόλις 10 μέτρα πριν από το νήμα, νομίζοντας πως είχε κιόλας περάσει τη γραμμή!

Ο Φερναντέζ Ανάγια τον έφτασε και, αντί να τον προσπεράσει και να τερματίσει εκείνος πρώτος, σταμάτησε επί τόπου και με διάφορα νοήματα κατηύθυνε τον Μουτάι προς την γραμμή και τον βοήθησε να τερματίσει πρώτος.

Αμέσως μετά, ο Ανάγια, που είναι αθλητής με μεγάλο μέλλον (ήδη πρωταθλητής Ισπανίας στα 5 χιλιόμετρα, στη κατηγορία των νέων), δήλωσε:

“Ακόμα και εάν μου έλεγε κάποιος ότι, κερδίζοντας αυτόν τον αγώνα θα εξασφάλιζα μια θέση με την ισπανική ομάδα στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου, δεν θα το έκανα. Η ενέργειά μου να βοηθήσω τον πελαγωμένο συναθλητή μου ήταν αυθόρμητη, και η ηθική μου ικανοποίηση από αυτήν είναι πολύ μεγαλύτερη από οποιοδήποτε μετάλλιο. Για μένα, ιδίως με όσα συμβαίνουν σήμερα στη κοινωνία, στην πολιτική, κλπ, όπου ο κάθε ένας κοιτάζει μόνο το δικό του συμφέρον, νομίζω ότι το να ενδιαφέρεσαι για τον συνάνθρωπό σου, έχει μία ιδιαίτερη αξία”.

Ενημερωτικές δραστηριότητες και πρωτοβουλίες, ακόμη συναυλία διαμαρτυρίας, πραγματοποιούνται σήμερα, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ρατσισμού.  Στα σχολεία, μια διδακτική ώρα είναι αφιερωμένη σε συζητήσεις – εκδηλώσεις κατά του ρατσισμού και των φυλετικών διακρίσεων.

Με εγκύκλιό του προς τα σχολεία, το υπουργείο Παιδείας καλεί όλες τις σχολικές μονάδες πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης να αφιερώσουν την Τετάρτη 20/3 ή την Πέμπτη 21/3/2013 μια διδακτική ώρα (με απόφαση του Συλλόγου Διδασκόντων) σε δράσεις – συζητήσεις – εκδηλώσεις κατά του ρατσισμού και των φυλετικών διακρίσεων.

Όπως τονίζεται στη εγκύκλιο, «η Ημέρα αυτή θα πρέπει να είναι μια ευκαιρία για την εκπαίδευση να ενισχύσει τις δράσεις για την προάσπιση των δικαιωμάτων όλων των παιδιών και την αποτροπή φαινομένων ρατσισμού και διακρίσεων μέσα στη σχολική κοινότητα. Η εκπαιδευτική κοινότητα οφείλει να διαμορφώνει συνθήκες που να προάγουν τις αξίες της δημοκρατίας, της αλληλεγγύης, του σεβασμού των ανθρώπινων δικαιωμάτων, της ειρήνης και της ελευθερίας. Στη χώρα μας, με βάση το Σύνταγμα, εξασφαλίζεται στον καθένα το «δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας, εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το Σύνταγμα ή τα χρηστά ήθη […] Όλοι όσοι βρίσκονται στην Ελληνική Επικράτεια απολαμβάνουν την απόλυτη προστασία της ζωής, της τιμής και της ελευθερίας τους, χωρίς διάκριση εθνικότητας, φυλής, γλώσσας και θρησκευτικών ή πολιτικών πεποιθήσεων…» (άρθρο 5 §2 και 3 του Συντάγματος).

Αλλά και η Κίνηση «Ενωμένοι Ενάντια στο Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή» (ΚΕΕΡΦΑ) καλεί εκπαιδευτικούς και μαθητές να προχωρήσουν σε δράσεις κατά των ρατσιστικών διακρίσεων σε συνεργασία με γονείς και τους αρμόδιους φορείς των δήμων. Η ΚΕΕΡΦΑ οργανώνει συλλαλητήριο στις 30 Μαρτίου στις 2 το μεσημέρι στην Ομόνοια και πορεία προς τη Βουλή με κεντρικό σύνθημα «Ιθαγένεια για όλα τα παιδιά, χωρίς αποκλεισμούς, νόμιμοι οι μετανάστες».

Συναυλία διαμαρτυρίας διοργανώνει την Πέμπτη 21 Μαρτίου στις 17:00, η Πρωτοβουλία «Ιθαγένεια για Όλα τα Παιδιά». Η συναυλία, είναι αφιερωμένη στον αγώνα των μεταναστών για την απόκτηση Ιθαγένειας και θα συμμετάσχουν καλλιτέχνες που έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα από γονείς μετανάστες

Κινητοποιήσεις και εκδηλώσεις σε πολλές γειτονιές, σχολεία, πόλεις και σχολές πραγματοποιούν επίσης από την Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό» και το Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών. Την Πέμπτη, στις 18:00 το απόγευμα, διοργανώνεται εκδήλωση στην Πλατεία Γαρδένια στου Ζωγράφου, με μαθητικά συγκροτήματα. Το Σάββατο στις 12:00 το μεσημέρι μαθητική συναυλία θα γίνει στην Πλατεία Αγ. Δημητρίου στους Αμπελοκήπους. Στις 18:00 το απόγευμα, η Αντιρατσιστική Επιτροπή Ελλήνων και Μεταναστών Κατοίκων του Ν. Κόσμου θα γιορτάσει στο Πάρκο Κασομούλη στο Δουργούτι.

(πηγή: tvxs.gr)

«Παρά τη σημαντική πρόοδο που έχει επιτευχθεί, ο ρατσισμός αποτελεί ακόμη σημαντική απειλή για άτομα, εθνοτικές και θρησκευτικές ομάδες σε ολόκληρο τον πλανήτη. Θέτει σε κίνδυνο τη σταθερότητα και παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα» επισημαίνει ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, με αφορμή τη σημερινή Διεθνή Ημέρα για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων. Ο κ. Μπαν Κι Μουν μας καλεί «να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για τον τερματισμό του ρατσισμού» και να βοηθήσουμε «στην υλοποίηση του οράματος για δικαιοσύνη, ισότητα και ελευθερία από τον φόβο για όλους». Με τον ίδιο σκοπό, το 1againstracism.gr ζήτησε από δώδεκα Έλληνες σκιτσογράφους να ενώσουν τις πένες τους, στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα ενάντια στις φυλετικές διακρίσεις και τη ρατσιστική βία. Ακολουθούν με αλφαβητική σειρά τα έργα που αφιέρωσαν στην εκστρατεία της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες κατά του ρατσισμού, έχοντας στο μυαλό τους το σύνθημα «Και 1 θύμα ρατσιστικής βίας είναι πολύ!»

Σκίτσο του Δημήτρη Γεωργοπάλη

Σκίτσο του Κώστα Γρηγοριάδη

Σκίτσο του Σπύρου Δερβενιώτη

Σκίτσο του Πάνου Ζάχαρη

Σκίτσο του Πέτρου Ζερβού

Σκίτσο του Σπύρου Ορνεράκη

Σκίτσο του Βαγγέλη Παπαβασιλείου

Σκίτσο του Βασίλη Παπαγεωργίου

Σκίτσο του Βαγγέλη Παυλίδη

Σκίτσο του Soloup

Σκίτσο του Ηλία Ταμπακέα

Σκίτσο της Μαρίας Τζαμπούρα

(πηγή: www.unhcr.gr/1againstracism)

Τα παιδιά του κόσμου έστειλαν και πάλι τα μηνύματά τους.

Παιδιά όλων των ηλικιών, από κάθε γωνιά του πλανήτη, παρουσίασαν τον δικό τους κόσμο μέσα από τη ζωγραφική και οι ενήλικες, για πολλοστή φορά, “ανακάλυψαν” ότι ο παιδικός κόσμος κρύβει ομορφιά, αγωνία, ελπίδα, αγάπη. Ορισμένες φορές, όμως, κρύβει και πόνο, ανασφάλεια, φοβία που αποτυπώνεται στα έργα των παιδιών, αφού πρώτα έχουν σημαδέψει τις παιδικές ψυχές τους.

Ωστόσο, αυτό που γνώρισαν οι κριτές της 6ης Biennale Παιδικής Ζωγραφικής 2012-2013 δεν ήταν ο πόνος, αλλά η ομορφιά και η αθωότητα της παιδικής ψυχής, η αστείρευτη δημιουργική φαντασία των παιδιών, το πολύπλευρο ταλέντο των μικρών καλλιτεχνών, που εντυπωσίασαν από κάθε άποψη.

Η θεματολόγια της φετινής διοργάνωσης, “Παγκόσμια Πολιτιστική Κληρονομιά”, ήταν αυτή που ενέπνευσε και παρακίνησε δεκάδες εκατοντάδες παιδιά από 134 χώρες να ανταποκριθούν στο κάλεσμα του Μουσείου Παιδικής Τέχνης “Οικουμένη”, που εδρεύει στη Συδηνή Ξάνθης και να παρουσιάσουν ό,τι πιο όμορφο είχαν μέσα στην ψυχή τους.

Στην 6η Biennale Παιδικής Ζωγραφικής, που διοργανώθηκε από το Μουσείο, με τη συνδρομή της UNESCO, τη συμβολή του Υπουργείου Παιδείας και των πρεσβειών της Ελλάδας στο εξωτερικόσυμμετείχαν συνολικά 130.000 παιδιά από 134 χώρες που εντάσσονται σε 930 φορείς (σχολεία, σύλλογοι, παιδικά μουσεία). Από την Ελλάδα συμμετείχαν 7380 παιδιά από 87 πόλεις.

Την κριτική επιτροπή αποτελούσαν συνολικά επτά άτομα από την Ελλάδα και το εξωτερικό και ήταν οι: Ismet Serefoglou, καλλιτέχνης εκπαιδευτικός (Τουρκία), Vasilie Vasilevf, καλλιτέχνης εκπαιδευτικός (Βουλγαρία), Carmen Rodriguez, καλλιτέχνης εκπαιδευτικός (Περού), Γιάννης Δανδαλιάρης, ιστορικός τέχνης (Ελλάδα), Έλενα Τονικίδη, ψυχολόγος, εικαστικός/art-therapist (Ελλάδα), Ξανθόπουλος Γιώργος, εκπαιδευτικός παιδαγωγός (Ελλάδα), Αναστασία Χατζοπούλου (Ελλάδα).

Με τη “γλώσσα” της τέχνης

Η πρόεδρος της Ακαδημίας Παιδικής Τέχνης και του Παιδικού Μουσείου “Οικουμένη” Λίτα Μαυρογένητόνισε ότι με ένα θέμα πλούσιο, όπως η Παγκόσμια Πολιτιστική Κληρονομιά, “τα παιδιά έδωσαν ό,τι πιο όμορφο είχαν μέσα στη σκέψη τους, μια σκέψη που αναπτύχθηκε μέσα από την παρατήρηση και τη διδασκαλεία της ιστορίας της τέχνης και του πολιτισμού για την παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά. Τα παιδιά δούλεψαν πάνω σε αυτό και έδωσαν τη δική τους εικόνα. Οι κόποι και οι προσπάθειές τους δεν πήγαν χαμένοι”.

“Όλοι στην επιτροπή”, επισημαίνει η κα. Μαυρογένη, “γίναμε θεατές υπέροχων έργων, μέσα από την παιδική ματιά, όπου η μεγάλη πορεία της ανθρωπότητας, με τη γλώσσα της τέχνης, έγραψε την ιστορία της μέσα στους αιώνες. Τα παιδιά, μέσα από τα μνημεία -ιστορικά ή φυσικά- τις παραδόσεις της χώρας τους και όχι μόνο, μας ταξίδεψαν στον κόσμο του θαυμαστού, εκεί που οι ιδέες έρχονται από το φως και ‘γεννιούνται’ μέσα από το δημιουργικό έργο”.

Μπροστά στη μοναδική ομορφιά των παιδικών έργων, το έργο της επιτροπής ήταν δύσκολο, υπογραμμίζει η κα. Μαυρογένη και σημειώνει ότι τα μέλη της επιτροπής δούλευαν επί τρεις μήνες προκειμένου να αξιολογήσουν τα έργα και να καταλήξουν στα καλύτερα, σύμφωνα με τα κριτήρια που ήταν η προσέγγιση πάνω στο θέμα, κριτήρια ανάλογα με την ηλικία, με την ελεύθερη παιδική έκφραση, με την ικανότητα ενός παιδιού που το έργο του προερχόταν από εργαστήρια με τη γνώση της τεχνικής των υλικών, πάνω από όλα, όμως, βασικό κριτήριο ήταν η ελευθερία και η έκφραση του εικαστικού λόγου.

Έκφραση και ιστορία

Σε αυτή την ελευθερία έκφρασης βασίστηκαν ο 11χρονος μαθητής της στ’ τάξης του Δημοτικού Σχολείου Ξάνθης Κωνσταντίνος Ζερενίδης και η 13χρονη Ζωή Ξανθοπούλου, μαθήτρια της β’ τάξης γυμνασίου, που συγκαταλέγονται μεταξύ των παιδιών που κέρδισαν δύο από τα πρώτα βραβεία Ακαδημίας Παιδικής Τέχνης.

Το ΑΠΕ-ΜΠΕ συνάντησε τον Κωνσταντίνο και τη Ζωή στην Ξάνθη, στους ιδιαίτερα καλοφροντισμένους και ξεχωριστούς χώρους του Παιδικού Μουσείου “Οικουμένη”. Μιλώντας και οι δύο για την επιθυμία τους να συμμετάσχουν στο διαγωνισμό, δεν έκρυψαν τη μεγάλη αγάπη που έχουν για τη ζωγραφική.

Μέσα από ένα καράβι που πλέει στη θάλασσα και μέσα από μια πύλη που απεικονίζει μνημεία της αρχαίας Ελλάδας, ο Κωνσταντίνος και η Ζωή, αντίστοιχα, παρουσίασαν πώς βλέπουν με τα δικά τους μάτια την Παγκόσμια Πολιτιστική Κληρονομιά. 

“Πριν ξεκινήσω να ζωγραφίζω”, επισημαίνει η Ζωή, “συζήτησα με τους δικούς μου και στη συνέχεια άρχισα να ψάχνω σε διάφορα βιβλία ώστε να βρω αυτό που ζητούσα, δηλαδή ιστορικά στοιχεία για τον πολιτισμό μας ώστε στη συνέχει να τα αποτυπώσω στο χαρτί. Ήθελα, αυτό που θα ζωγράφιζα να περνάει ένα διαχρονικό μήνυμα από το χθες στο αύριο”.

Ο Κωνσταντίνος, όπως υπογραμμίζει ο ίδιος, θέλησε μέσα από τη ζωγραφιά του να αναδείξει το στοιχείο της πλούσιας ναυτικής παράδοσης που έχει η πατρίδα μας. Γιατί, όπως επισημαίνει, στο υγρό στοιχείο βασίστηκε σε πολύ μεγάλο βαθμό η ανάπτυξη της Ελλάδας και χάρη στο υγρό στοιχείο κατάφερε να επιβληθεί και να κερδίσει σημαντικές μάχες στο διάβα της ιστορίας της.

Τόσο η Ζωή όσο και ο Κωνσταντίνος βλέπουν τη ζωγραφική ως μια μορφή δημιουργικής έκφρασηςκαι καταφεύγουν σε αυτή με κάθε ευκαιρία. Σε αυτή τη διαφυγή έχουν τη συμπαράσταση και την υποστήριξη των γονιών τους, που τους παροτρύνουν να συνεχίσουν να ζωγραφίζουν.

Δεν είναι, πάντως, λίγες οι φορές που τα παιδιά, με απλές τεχνικές, λιτές φόρµες και θεματολογία, στη ζωγραφική δηλώνουν τα συναισθήματά τους, τις επιθυμίες και τα βιώµατά τους.

Έτσι, λοιπόν, με μουντά χρώματα και σκεπτικά πρόσωπα τα δυο παιδιά θα αποτύπωναν την εικόνα της οικονομικής κρίσης που βιώνει, σήμερα, η χώρα μας. Ωστόσο, η Ζωή σημειώνει ότι στο ζωγραφικό της έργο θα έδινε και ένα στοιχείο που θα μαρτυρούσε την αισιοδοξία που επιβάλλεται να έχουν οι άνθρωποι και θα περνούσε το μήνυμα ότι, δεν πρέπει ο άνθρωπος εγκαταλείπει την προσπάθεια.

Κι αν για τη 13χρονη Ζωή η ζωγραφική τη βοηθάει να επικοινωνεί με τους άλλους ανθρώπους, για τον 11χρονο Κωνσταντίνο η ζωγραφική τον εξασκεί στην υπομονή και με αφοπλιστική ειλικρίνεια δηλώνει ότι τα χρώματα που χρησιμοποιεί “σκιαγραφούν” αυτή την υπομονή που πρέπει να έχουν όλοι οι άνθρωποι για να αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες της ζωής τους.

“Το παιδί είναι ο ουρανός όλων των χρωμάτων”

Είναι γεγονός ότι τα παιδιά, μέσα από τη ζωγραφική, υψώνουν τη δική τους φωνή, μια φωνή που, όπως υπογραμμίζει η κα. Μαυρογένη, δεν μπορούμε να την αγνοήσουμε. “Είναι η φωνή της ανθρωπότητας από το παρελθόν, το παρόν και φωνάζει στο μέλλον. Αυτή η αδιάκοπη φωνή μας παρακινεί κάθε χρόνο να συνεχίσουμε τη σημαντική προσπάθεια. Αυτή τη φωνή ακούνε και τα χιλιάδες παιδιά από κάθε γωνιά της Γης και ανταποκρίνονται στο κάλεσμά μας για να συμμετάσχουν στη Biennale Παιδικής Ζωγραφικής. Χάρη σε αυτά τα παιδιά και γι’ αυτά τα παιδιά, η Ελλάδα και η πόλη της Ξάνθης γίνονται το επίκεντρο ενός μεγάλου καλλιτεχνικού γεγονότος κάθε δυο χρόνια. Αυτή η προσπάθεια δεν θα είχε, όμως, επιτύχει χωρίς την υποστήριξη του υπουργείου Παιδείας και του υπουργείου Εξωτερικών, που μέσω των Διευθύνσεων Εκπαίδευσης και των Πρεσβειών στέλνουν το μήνυμα για αυτή τη μεγάλη γιορτή”.

Η κα. Μαυρογένη δεν παραλείπει να ευχαριστήσει την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης αλλά και προς γνωστό γαλακτοκομείο της Ξάνθης, “γιατί σε καιρούς οικονομικά χαλεπούς αναγνωρίζουν το σημαντικό έργο που επιτελείται και στηρίζουν έμπρακτα την προσπάθεια, μια προσπάθεια που ως τελικούς ωφελούμενους έχει μόνο τα παιδιά”.

Η συνάντηση στο Παιδικό Μουσείο “Οικουμένη” με τη Λίτα Μαυρογένη, τη Ζωή και τον Κωνσταντίνο ήταν μια απόδραση από την καθημερινότητα. Μια απόδραση που “ντύθηκε” με χρώματα και ιδέες. Και καθώς ο επισκέπτης περιφέρεται στους χώρους του Μουσείου και εντυπωσιάζεται από τα παιδικά έργα, έτσι όπως είναι αναρτημένα στο τοίχο, δεν μπορεί να μην συμφωνήσει με τη θεραπεύτρια και συγγραφέα Judith Rubin που τονίζει: “Το παιδί είναι ο ουρανός όλων των χρωμάτων, είναι ένας ωκεανός λύπης όταν πονάει, ένα πυροτέχνημα όταν γελάει… Παιδί το οποίο ασθενεί είναι ένα μοναχικό μονοπάτι στο βουνό… Το δημιούργημα του παιδιού είναι τυλιγμένο με αίνιγμα και μυστήριο”.

(πηγή: ΑΜΠΕ)

Η δουλεία μπορεί να καταργήθηκε επισήμως 200 χρόνια πριν αλλά ως γνωστόν άνθρωποι πωλούνται ως σκλάβοι κατά κόρον στις μέρες μας. Πριν λίγες μέρες στη Γαλλία αποκαλύφθηκε ζευγάρι που, σε ταξίδι στην Ακτή του Ελεφαντοστούν, πλήρωσε 4.500 ευρώ για να αγοράσει ένα κορίτσι 14 ετών το οποίο στη συνέχεια (μαζί με τα υπόλοιπα ψώνια) μετέφερε στην οικία του στα περίχωρα του Παρισιού και το χρησιμοποιούσε ως… σκλαβάκι!

Το κορίτσι ήταν χωρίς χαρτιά, δεν πήγαινε φυσικά σχολείο, ούτε πληρωνόταν, και επίσης, δερνόταν με τη ζώνη αν η καθαριότητα δεν ήταν του επιπέδου που επιθυμούσαν τα «αφεντικά» της.

Ώσπου μια μέρα κατάφερε και το έσκασε και έτρεξε στον αστυνομικό τμήμα της περιοχής, για καλή της τύχη. Το ζευγάρι, που σημειωτέον είναι νεότατα παιδιά στην δεκαετία των είκοσι (!), συνελήφθη και θα δικαστεί τον Μάρτιο για δουλεμπόριο και χρήση βίας. Σύμφωνα με τις γαλλικές Αρχές είναι συχνό φαινόμενο αλλοδαποί που ζουν στην χώρα να επιστρέφουν στην πατρίδα τους όπου έχουν διάφορες διασυνδέσεις και να βρίσκουν κάποιον φτωχό να εκμεταλλευτούν, με αντάλλαγμα τα έξοδα του ταξιδιού προς την Ευρώπη ή με την υπόσχεση ότι το ανήλικο θα πάει στο σχολείο. Πρόσφατα, στη Γαλλία και πάλι, δύο μικρά ορφανά του πολέμου στο Μπουρούντι, χρησιμοποιούνταν ως σκλάβοι σε οικογένεια διπλωματών. Στη συγκεκριμένη χώρα 1 στις 5 υποθέσεις “οικιακής δουλείας” αφορά διπλωμάτες!

Στην Βρετανία, σύμφωνα με τους New York Times, εκατοντάδες παιδιά ηλικίας 5 & 6 ετών, συνήθως από την Αφρική, την Κίνα και την Ανατολική Ευρώπη, μεταπωλούνται από δουλεμπόρους σε συμμορίες, με “ταρίφα” τα 25.000 δολάρια.

Τα παιδιά χρησιμοποιούνται για ζητιανάκια, για να κρατάνε τσίλιες σε ληστείες, να κλέβουν πορτοφόλια, ή για εκπόρνευση. Τα βασανιστήρια και οι βιασμοί είναι οι μέθοδοι με την οποία τρομοκρατούνται.

Οι ανήλικοι δούλοι φτάνουν να φέρνουν περισσότερα από 200.000 δολάρια το χρόνο στις συμμορίες που τους διαχειρίζονται. Στη δύση δεν «εισάγονται» βεβαίως μόνο παιδιά. Ενήλικες γυναίκες προωθούνται στην πορνεία ή σε οικιακή δουλεία ενώ οι άντρες εξαναγκάζονται σε σκληρή χειρωνακτική εργασία με μισθούς πείνας.

Η δουλεμπορία και η δουλεία, που δεν ανθίζουν μόνο στη Δύση αλλά και σε χώρες όπως η Βραζιλία, η Ινδία και η Ινδονησία ( σε φυτείες καφέ, σε βαμβακοφυτείες, σε αδαμαντορυχεία και εργοστάσια μεταξιού) παράγει περίπου 7 δις δολάρια το χρόνο σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη.

Σύμφωνα με την CIA περισσότεροι από 1 εκατομμύριο άνθρωποι ζουν ως σκλάβοι σήμερα στις ΗΠΑ. Ως υπηρέτες, εργάτες, ή εκπορνευόμενοι. Δυστυχώς οι υποθέσεις αυτές σπάνια φτάνουν στα δικαστήρια.

(πηγή: salt.gr)

Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (Υ.Α.) εκφράζει τη βαθιά θλίψη της για το νέο ναυάγιο στα ανοιχτά της Λέσβου, κατά το οποίο έχασαν τη ζωή τους 6 άτομα: μια μητέρα με δύο μικρά παιδιά, μια 17χρονη έγκυος, ένας ανήλικος και ένας άντρας, όλοι Συριακής καταγωγής. Οι έρευνες για τον εντοπισμό 3 ακόμη αγνοουμένων συνεχίζονται. Σύμφωνα με δηλώσεις που υπέβαλαν στις τοπικές αστυνομικές αρχές Σύροι συγγενείς τους, τα θύματα έφυγαν με λέμβο από τα τουρκικά παράλια στις 6 Μαρτίου, με προορισμό τη Λέσβο. Σύμφωνα με πληροφορίες, ανάμεσα στα θύματα περιλαμβάνεται μια πενταμελής οικογένεια και ένας 14χρονος, που ζούσαν στην Ελλάδα, αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στη Συρία εξαιτίας της οικονομικής κατάστασης στη χώρα μας, και στη συνέχεια τράπηκαν εκ νέου σε φυγή από τη Συρία λόγω του πολέμου.

Μόλις τρεις μήνες πριν από αυτή την τραγωδία, 21 Αφγανοί πρόσφυγες είχαν χάσει τη ζωή τους στο Αιγαίο. Από τον Αύγουστο του 2012, όταν η διέλευση μέσω του Έβρου έγινε πιο δύσκολη, ολοένα και πιο συχνά πρόσφυγες και μετανάστες επιχειρούν να προσεγγίσουν τα νησιά του Αιγαίου, βάζοντας τη ζωή τους σε μεγαλύτερο κίνδυνο, στην προσπάθειά τους να φτάσουν στην Ευρώπη. Ανάμεσά τους βρίσκεται ένας ολοένα αυξανόμενος αριθμός Σύρων προσφύγων που ξέφυγαν από τις συγκρούσεις. Η Υ.Α. επισημαίνει, για μια ακόμη φορά, πως τα μέτρα ελέγχου στα σύνορα πρέπει να συνδυάζονται με εγγυήσεις για την προστασία των ανθρώπων που τρέπονται σε φυγή από τον πόλεμο και τις διώξεις, σύμφωνα με τις διεθνείς υποχρεώσεις των κρατών.

Το Γραφείο της Υ.Α. στην Ελλάδα επισημαίνει επιπλέον ότι οι Σύροι πρόσφυγες δεν πρέπει να κρατούνται για το λόγο ότι στερούνται νομιμοποιητικών εγγράφων ούτε να εκδίδονται σε βάρος τους αποφάσεις απέλασης ή επιστροφής. Αντίθετα, η ελληνική Πολιτεία οφείλει να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για την προστασία τους, συμπεριλαμβανομένης της εξέτασης των αιτημάτων ασύλου τους μέσω μιας δίκαιης, ταχείας και αποτελεσματικής διαδικασίας.

Η Υ.Α. εξαίρει για μια ακόμη φορά τις πρωτοβουλίες αλληλεγγύης που επιδεικνύει η κοινωνία της Λέσβου, σε σχέση με την κάλυψη των ανθρωπιστικών αναγκών εκατοντάδων προσφύγων και μεταναστών που έχουν φτάσει στο νησί τους τελευταίους μήνες.

1.800 παιδιά πεθαίνουν κάθε μέρα εξαιτίας του ακάθαρτου νερού και των κακών συνθηκών υγιεινής και αποχέτευσης, λέει η UNICEF

Φωτο UNICEF/Marco Dormino

Καθώς ο κόσμος γιορτάζει την Παγκόσμια Ημέρα Νερού, 22 Μαρτίου, η UNICEF καλεί τις κυβερνήσεις, την κοινωνία των πολιτών και τους απλούς πολίτες να θυμούνται ότι πίσω από τα στατιστικά στοιχεία βρίσκονται τα πρόσωπα των παιδιών.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, περίπου 2.000 παιδιά ηλικίας κάτω των πέντε ετών πεθαίνουν κάθε μέρα από διαρροϊκές ασθένειες και από αυτούς τους θανάτους περίπου 1.800 συνδέονται με το νερό και την υγιεινή.

«Μερικές φορές επικεντρωνόμαστε τόσο πολύ στους μεγάλους αριθμούς και αποτυγχάνουμε να δούμε τις ανθρώπινες τραγωδίες που κρύβονται πίσω από κάθε στατιστικό στοιχείο», λέει ο Sanjay Wijesekera, επικεφαλής του τομέα Νερού και Υγιεινής της UNICEF.

«Αν 90 σχολικά λεωφορεία γεμάτα με παιδιά του νηπιαγωγείου συγκρούονταν κάθε μέρα, χωρίς επιζώντες, ο κόσμος θα το πρόσεχε. Όμως αυτό ακριβώς συμβαίνει κάθε μέρα, εξαιτίας του ακάθαρτου νερού και των κακών συνθηκών υγιεινής και αποχέτευσης.»

Σχεδόν το 90% των θανάτων παιδιών από διαρροϊκές ασθένειες συνδέονται άμεσα με το μολυσμένο νερό, την έλλειψη αποχέτευσης ή την ανεπαρκή υγιεινή. Παρά την έκρηξη του παγκόσμιου πληθυσμού, αυτοί οι θάνατοι έχουν μειωθεί σημαντικά κατά την τελευταία δεκαετία, από 1,2 εκατομμύρια κάθε χρόνο το 2000 σε περίπου 760.000 το χρόνο το 2011. Για τη UNICEF, ο αριθμός αυτός εξακολουθεί να είναι πάρα πολύ μεγάλος.

Τα στοιχεία της UNICEF για την παιδική θνησιμότητα δείχνουν ότι περίπου οι μισοί θάνατοι παιδιών κάτω των πέντε ετών συμβαίνουν σε μόνο πέντε χώρες: Ινδία, Νιγηρία, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, Πακιστάν και Κίνα. Δύο χώρες μαζί – η Ινδία (24%) και η Νιγηρία (11%) – παρουσιάζουν περισσότερο από το ένα τρίτο του συνόλου των θανάτων παιδιών κάτω των πέντε ετών. Αυτές οι ίδιες χώρες έχουν επίσης σημαντικούς πληθυσμούς χωρίς επαρκείς εγκαταστάσεις ύδρευσης και αποχέτευσης.

Από τα 783 εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο χωρίς επαρκή πρόσβαση σε πόσιμο νερό, 119 εκατομμύρια είναι στην Κίνα, 97 εκατομμύρια στην Ινδία, 66 εκατομμύρια στη Νιγηρία, 36 εκατομμύρια στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και 15 εκατομμύρια στο Πακιστάν.

Τα στοιχεία για την αποχέτευση είναι ακόμη πιο ζοφερά. Αυτοί που στερούνται βελτιωμένες εγκαταστάσεις υγιεινής σε αυτές τις χώρες είναι: στην Ινδία 814 εκατομμύρια, στην Κίνα 477 εκατομμύρια, στη Νιγηρία 109 εκατομμύρια, στο Πακιστάν 91 εκατομμύρια και στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό 50 εκατομμύρια. Οι βελτιώσεις στην πρόσβαση σε νερό και αποχέτευση σε αυτές τις χώρες θα συμβάλουν σημαντικά στη μείωση της παιδικής θνησιμότητας.

«Οι αριθμοί μπορεί να μας παγώνουν, αλλά αντιπροσωπεύουν πραγματικές ζωές, πραγματικών παιδιών», λέει ο Wijesekera. «Κάθε παιδί είναι σημαντικό. Κάθε παιδί έχει το δικαίωμα στην υγεία, το δικαίωμα να επιβιώσει, το δικαίωμα σε ένα μέλλον που είναι τόσο καλό όσο μπορούμε να το κάνουμε.»

«Αν, όσοι ανήκουμε στην κοινότητα εκείνων που εργάζονται για την ανάπτυξη, δεν κοιτάμε καθημερινά τα πρόσωπα των μικρών παιδιών, θα χάσουμε το στόχο κατά πολύ.»

Οι πρόοδοι που έχουν ήδη σημειωθεί από το 1990, δείχνουν ότι με την πολιτική βούληση, με επενδύσεις, με έμφαση στην ισότητα και στην προσπάθεια να φθάσουμε τα παιδιά που είναι πιο δύσκολο να προσεγγισθούν, κάθε παιδί θα πρέπει να είναι σε θέση να έχει πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό και επαρκείς εγκαταστάσεις υγιεινής, ίσως μόνο μέσα σε μια γενιά.  

Το νέο Ακαδημαϊκό Χάρτη της χώρας, που περιλαμβάνει 405 τμήματα πανεπιστημίων και ΤΕΙ, έναντι 534 που υπήρχαν, ανακοίνωσε το υπουργείο Παιδείας.

Τα τμήματα που καταργούνται είναι τελικώς 129, εκ των οποίων 26 θα έχουν μεταβατική λειτουργία έως το 2018, δηλαδή μέχρι να αποφοιτήσουν οι φοιτητές που εισήχθησαν από τις περυσινές πανελλαδικές εξετάσεις. Μετά, θα κλείσουν. Το μεγαλύτερο «ψαλίδι» μπαίνει στα ΤΕΙ, καθώς από τα ιδρυθέντα 245 τμήματα θα παραμείνουν τα 147. Στα πανεπιστήμια από τα 289 τμήματα θα παραμείνουν τα 258.

Σύμφωνα με τον προγραμματισμό του υπουργείου Παιδείας, άμεσα θα προωθηθούν προς έκδοση τα σχετικά Προεδρικά Διατάγματα, ενώ μέσα στον Απρίλιο αναμένεται να ανακοινωθεί ο αριθμός των εισακτέων για την επόμενη ακαδημαϊκή χρονιά (2013-2014).

Όπως εκτιμάται, από τις συγχωνεύσεις των τμημάτων θα προκύψει μείωση κατά 4% των εισακτέων, εκτινάσσοντας τις βάσεις εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ειδικά σε ό, τι αφορά στη γενική σειρά όπου κατευθύνεται ο μεγαλύτερος όγκος των υποψηφίων ημερησίων Ενιαίων Λυκείων, εκτιμάται ότι θα διατεθούν 46.675 θέσεις. Πέρυσι, είχαν εισαχθεί στη γενική σειρά 51.485 υποψήφιοι με αποτέλεσμα να χάνονται 1.810 θέσεις.

Ο υπουργός Παιδείας Κ. Αρβανιτόπουλος χαρακτήρισε το νέο Ακαδημαϊκό Χάρτη ως ένα αποφασιστικό βήμα διόρθωσης των παθογενειών με στόχο την αναβάθμιση της δημόσιας Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Παράλληλα, τόνισε ότι ο Χάρτης λογοδοτεί σε επιστημονικά και αναπτυξιακά κριτήρια, απαντά στις προσδοκίες της νέας γενιάς για πτυχία με αντίκρισμα και έχει σημαντικό δημοσιονομικό όφελος για τη χώρα, σε μια περίοδο βαθιάς οικονομικής κρίσης.

(πηγή: thepressproject.gr) 

Της Cosmina Furchì Gliatas

Ζητείται Ελπίς. Ξεκινώντας να γράφω κάποιες σκέψεις για να τις μοιραστώ μαζί σας, πέφτω πάνω στη λέξη “Ζητώ” και με μεγάλη μου έκπληξη πρόσεξα τι αναφέρει το λεξικό Τεγόπουλος – Φυτράκης στη λέξη αυτή.

ΖΗΤΩ : “ψάχνω να βρω ή προσπαθώ να συναντήσω, γυρεύω, προσπαθώ να επιτύχω ή να αποκτήσω, επιδιώκω, απαιτώ, αξιώνω, ζητιανεύω.”

Προσέξτε κι εσείς τη σειρά και τις διάφορες ερμηνείες γιʼ αυτό το ρήμα και πώς μετά από όλες αυτές τις ερμηνείες η λέξη “ζητώ” τελειώνει με τη λέξη “ζητιανεύω.” Πού το περίεργο, θα μου πείτε, και προς τι η έκπληξή μου. Τοποθέτησα αυτές τις λέξεις με αυτή τη σειρά για να προσπαθήσω να σας κάνω να δείτε τα πράγματα στη σημερινή εποχή, από τη σκοπιά των νέων.

Είμαι σίγουρη ότι κι εσείς έχετε αναρωτηθεί τι ζητά η νεολαία σήμερα και με αυτή τη σειρά από το λεξικό ορίστε κάποιες απαντήσεις.

Οι νέοι σήμερα ψάχνουν να βρουν μία διέξοδο στο λαβύρινθο σαν τωρινοί Δαίδαλοι, εκεί όπου ο “Μίνωας – κυβέρνηση” τους έκλεισαν μέσα. Εγκλωβισμένοι στους αμέτρητους διάδρομους και χωρίς φτερά, ούτε καν κέρινα, προσπαθούν ουσιαστικά να αποδράσουν από εκεί. Γυρεύουν απελπισμένοι μία διέξοδο, ένα πέρασμα για να ξεφύγουν από το “Μινώταυρο – τρόικα” που εδώ και μερικά χρόνια κατασπαράζει ό,τι βρει μπροστά του.

Οι νέοι σαν το Θησέα προσπαθούν να συναντήσουν μια Αριάδνη για να τους βοηθήσει να βγουν από εκεί μέσα. Σύγχρονοι ναυαγοί γυρεύουν τη γη της επαγγελίας όπου θα προσπαθήσουν να επιτύχουν τα όνειρά τους. Μερικοί φεύγουν, αφήνουν τη Χώρα τους, την οικογένειά τους και ως μετανάστες πλέον προσπαθούν να αποκτήσουν μια δουλειά που θα τους επιτρέπει να ζουν με αξιοπρέπεια, επιδιώκοντας έτσι να ξεφύγουν από τη μιζέρια, παλεύουν, μάχονται καθημερινά και απαιτούν να έχουν ίδια μεταχείριση, ίδια δικαιώματα και ίδιες ευκαιρίες, αξιώνουν μια καλύτερη Παιδεία για να μη καταλήγουν να ζητιανεύουν. Οι νέοι σήμερα ζητούν ελπίδα, ζητούν μέλλον, ζωντανοί και όχι νεκροί … ακούει κανείς; “Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία”, λένε. Λάθος, η ελπίδα, τα νέα παιδιά, στην Ελλάδα του σήμερα, πεθαίνει πρώτη, γιατί μαραζώνει πριν ακόμα ανθίσει. Τους κρύβουν τον ήλιο, το φως της γνώσης, τους στερούν της ζωής το νερό, τη δουλειά και τους αφήνουν να παλεύουν με ανέμους κι θύελλες που τους κόβουν την ανάσα, σʼ ένα μολυσμένο περιβάλλον που τους άφησαν ως κληρονομιά αυτοί που θα ʼπρεπε να τους προστατεύουν … Εκεί έξω, μόνοι τους, σε ερειπωμένο τοπίο. Οι πιο τυχεροί, αυτοί που θα επιβιώσουν, θα είναι καταδικασμένοι να τρέφονται μόνο με αναμνήσεις. Ζεστές εικόνες, λέξεις, γεύσεις, κάποιες όμορφες οικογενειακές στιγμές που θα συντροφεύουν τις κρύες νύχτες του αύριο, εκείνο που δεν είναι σαν το όμορφο παιδικό τους χτες.

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΛΠΙΣ … και όχι ζητιανιά … Ακούει κανείς;

*H  Cosmina Furchì Gliatas είναι συγγραφέας και ζει μόνιμα στη Ελλάδα

(πηγή: theinsider.gr)

του Νίκου Κιάου

Γυρίζουμε 60 χρόνια πίσω. Σε μια πόλη της Μακεδονίας, που έζησε όσο λίγες περιοχές τη λαίλαπα και τη φρίκη του εμφυλίου πολέμου, στη Νάουσα, κάλεσαν στο Τμήμα Ασφαλείας έναν 10χρονο μαθητή. Ο μικρός προσήλθε και παρουσιάστηκε συνοδευόμενος από τη μητέρα του. Ο αξιωματικός της Χωροφυλακής (τότε) τον περίμενε στο γραφείο του και το πρώτο που έκανε ήταν να ζητήσει από χωροφύλακα να του φέρει «τον φάκελο του μικρού (επίθετο)»

Τι τον ενδιέφερε και ρώτησε ο αξιωματικός της Ασφάλειας «πού βρήκες (όνομα του παιδιού) τα χρήματα και τα στέλνεις στον πατέρα σου;»; Πριν από λίγες μέρες είχε στείλει με επιταγή λίγα, προφανώς, χρήματα, ο μικρός στον πατέρα του, που ήταν εξόριστος στον Αϊ-Στράτη. Πού τα βρήκε; Ποιος του τα έδωσε; Πω, πω λαβράκι, που θα έβγαζε ο ασφαλίτης! Ποιοι κρύβονται πίσω από το παιδί και στέλνουν ένα μικρό ποσόν στον αμετανόητο κομμουνιστή εξόριστο;

Ο πατέρας ήταν για όγδοο χρόνο συνεχώς στην εξορία (Φολέγανδρος, Μακρόνησος, Αΐ-Στράτης) και η μητέρα είχε μόλις τον προηγούμενο χρόνο βγει από τις φυλακές, όπου την κράτησαν για επτά χρόνια. Δεν χρειάζεται να σημειωθεί ότι οι γονείς ήταν πολιτικοί κρατούμενοι, διωκόμενοι καθαρά και μόνο για τις ιδέες τους.

Τότε ήταν μόλις ο τέταρτος χρόνος από το τέλος του εμφυλίου πολέμου και το κράτος του ζόφου κυβερνούσε με όλο του το μεγαλείο, κι όχι μόνο στη Μακεδονία βέβαια, αλλά σ” όλη την επικράτεια. Πέρα από την κλήση του 10χρονου στο Τμήμα και την ανάκριση, ας σημειωθεί ότι ο μικρός «διέθετε» ήδη «φάκελο», ήταν δηλαδή φακελωμένος στην Ασφάλεια!

Σήμερα, δηλαδή 60 χρόνια μετά την ιστορία που αναφέρθηκε, έχουμε πάλι κλήσεις παιδιών, μαθητών, στο Αστυνομικό Τμήμα, έχουμε ανακρίσεις, έχουμε απειλές, έχουμε ξύλο, βία και βασανιστήρια. Κι έχουμε το νέο φακέλωμά τους, με το λεγόμενο DNA, το οποίο υποχρεώνεται να δώσει στους ασφαλίτες ο μαθητής με βία, καταναγκασμό, βασανιστήρια, υπό το κράτος του φόβου. Κι όλα αυτά στην Ιερισσό της Χαλκιδικής. Τώρα ψάχνουν 15χρονους… τρομοκράτες για την υπόθεση με τον χρυσό στις Σκουριές.

Τα ρεπορτάζ-ανταποκρίσεις από τη Χαλκιδική και τη Θεσσαλονίκη της Ντίνας Δασκαλοπούλου στην «Εφ.Συν.» την προηγούμενη εβδομάδα είναι συγκλονιστικά. Αξίζει να μείνουν στο αρχείο των πολιτών όχι μόνο της ξεσηκωμένης Χαλκιδικής αλλά όλης της χώρας. Κι ακόμα να γίνουν γνωστά και στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, στην οικογένεια της οποίας ανήκει η Ελλάδα, για να μαθαίνει ο κόσμος, να μαθαίνουν οι πολίτες, οι λαοί πώς στήνεται το κράτος του φόβου, το κράτος του ζόφου, το κράτος της τρομοκρατίας όχι μόνο των ενήλικων πολιτών, αλλά κυρίως των παιδιών, των ανήλικων, των μαθητών, των νέων.

Σταχυολογούμε από τις ανταποκρίσεις:

– «Να πηγαίνεις στο σχολείο και να λείπει ο συμμαθητής σου από το διπλανό θρανίο […] Δηλαδή την επόμενη φορά, θα πάρουν και παιδιά από τα νήπια;». Από μαθήτρια 15 ετών για συμμαθητή της που τον είδε να προσάγεται στον Πολύγυρο.

– Ο 18χρονος μαθητής Χ.Λ. (προσαχθείς στο Τμήμα): «»Αν δεν δώσεις [DNA] μπορούμε να ασκήσουμε βία […]«. «Κράταγα το στόμα μου κλειστό, είχα σφίξει τα χείλη και με πίεζαν με την μπατονέτα επί 10 λεπτά. Τι να έκανα; Στο τέλος το άνοιξα. Μετά μου έδωσαν να υπογράψω ότι το πήραν με τη θέλησή μου. Ποιος είμαι, ρε παιδιά, και φέρθηκαν έτσι; Ο Ράμπο;».

– «Η Αστυνομία δέρνει τη μάνα σου και πάει στο Τμήμα τον πατέρα σου. Σε σταματάνε ασφαλίτες στον δρόμο και σε ρωτάνε πού το βρήκες το μπλουζάκι [ σ.σ. γράφει ”όχι στον χρυσό”]» λέει η Κ.Μ., 15χρονη μαθήτρια.

– Η κόρη μου μού είπε πως της έκαναν ψυχολογικό πόλεμο. Την πίεζαν να δώσει ονόματα συμμαθητών της. Πού θα πάει αυτό; Αύριο θα φέρουν κι άλλα ανήλικα».

– Μετά την προσαγωγή στο Τμήμα της νηπιαγωγού Γ.Σ. τα νηπιάκια τη ρωτούσαν: «Κυρία, θα σε βάλουν φυλακή; Και ποια θα είναι η κυρία μας μετά;».

– Ο 19χρονος Λ.Μ. προσήχθη στην Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης. Στο τέλος, φοβήθηκε ότι θα φάει κι άλλο ξύλο από 10 (!) αστυνομικούς, υπέγραψε χαρτί ότι έδωσε DNA χωρίς βία…

Τα μεγάλα κανάλια, τα ραδιόφωνα, οι «μεγάλες» εφημερίδες δεν έδωσαν τίποτα…

Μετά απ” όλα αυτά ήρθαν τα χημικά και τα δακρυγόνα στην αυλή του σχολείου, τη γεμάτη από μαθητές.

Το θέμα δεν είναι τι αισθανόμαστε εμείς, αλλά τι υπέστησαν και τι υφίστανται τα παιδιά στην περιοχή αυτή, για να καμφθούν οι αντιδράσεις των κατοίκων, πώς αντεπεξέρχονται τα παιδιά, πόσο θα τραυματιστούν, πόσο θα τους σημαδέψουν, πώς τα παραπάνω θα επηρεάσουν την πορεία της ζωής τους. Και θα “ναι σημαδεμένα με το νέο φακέλωμα, το τεχνολογικά προχωρημένο, τη νέα μορφή του, το DNA. Στόχος, η τρομοκράτηση, ο φόβος στους νέους, πρωτίστως στα παιδιά, η κατασκευή υπόπτων. Με την εξελιγμένη μορφή του «κλήσις στο Τμήμα δι” υπόθεσίν σας». Τελικός στόχος, ο εξευτελισμός της προσωπικότητας των νέων. Διότι τα βασανιστήρια έχουν αρχίσει προ καιρού στα Τμήματα. Τα ΜΑΤ κι η βίαιη καταστολή με χημικά στις καθαρά ειρηνικές, ήρεμες, διαδηλώσεις, πρωταγωνιστούν. Την ίδια ώρα, η επίσημη πολιτεία αδυνατεί (ή δεν θέλει) να αντιμετωπίσει τη Χρυσή Αυγή, απαλλάσσονται στελέχη της, γίνονται ανεκτοί προπηλακισμοί και κλίμα τρομοκράτησης σε δικαστικές αίθουσες.

Αν ο πρωθυπουργός εμφανίζεται εγκλωβισμένος από τα δεξιά του, πώς ανέχονται την τρομοκράτηση παιδιών και δεν αντιδρούν τα δύο άλλα κόμματα της τρικομματικής συγκυβέρνησης και κυρίως το αριστερό;

(αναδημοσίευση από την Εφημερίδα των Συντακτών)

Ανησυχητικά τα αποτελέσματα έκθεσης

Σχεδόν τα δύο τρίτα των κατοίκων στην περιοχής Ασίας-Ειρηνικού δεν έχουν πρόσβαση σε νερό μέσα στο σπίτι τους, παρά την ισχυρή οικονομική ανάπτυξη που εμφανίζει αυτή η πλευρά του πλανήτη, υπογραμμίζει η Ασιατική Τράπεζα Ανάπτυξης (BAsD) στην έκθεσή της που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα.

Η κακή διαχείριση και η έλλειψη επενδύσεων στις υποδομές ύδρευσης είναι οι βασικές αιτίες για την κατάσταση αυτή, εκτιμάται στην έκθεση.

«Λείπει στην Ασία η καλή διαχείριση στον τομέα του νερού. Υπάρχει αναμφίβολα μια σχέση μεταξύ της καλής διαχείρισης και της καλής ποιότητας του νερού», δήλωσε στον Τύπο ο Ράνες Βαϊντίγια, ειδικός στον τομέα των υδάτινων πόρων, ο οποίος συνέβαλε στη σύνταξη της έκθεσης.

Από το 1990 έως το 2010 900 εκατομμύρια άνθρωποι στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού απέκτησαν πρόσβαση σε καθαρό νερό, το οποίο διοχετεύεται από δίκτυα υδροδότησης, σύμφωνα με τη μελέτη, που χαιρετίζει την πρόοδο αυτή. Ωστόσο το 65% του πληθυσμού ζει ακόμη χωρίς νερό.

Η κατάσταση είναι ιδιαίτερα κρίσιμη στις χώρες του Ειρηνικού και της νότιας Ασίας, όπου αντίστοιχα μόλις το 21% και το 23% του πληθυσμού έχει πρόσβαση στο νερό στην κατοικία του.

«Η περιοχή Ασίας-Ειρηνικού έχει οικονομική δύναμη αλλά είναι ανησυχητική η διαπίστωση πως καμιά αναπτυσσόμενη χώρα στην περιοχή δεν μπορεί να θεωρηθεί ασφαλής στο θέμα της παροχής νερού», προσθέτει ο αντιπρόεδρος του ασιατικού χρηματοπιστωτικού οργανισμού Μπιντού Λοχάνι, αρμόδιος για την αειφόρο ανάπτυξη.

Το ποσοστό του πληθυσμού στην περιοχή που έχει πρόσβαση σε υδροδοτούμενες τουαλέτες αυξήθηκε από 38% το 1990 σε 58% το 2010, σύμφωνα με τη μελέτη. Αυτό συνεπώς αφήνει 1,74 δισεκατομμύριο ανθρώπους χωρίς τουαλέτες στην κατοικία τους, εκ των οποίων οι μισοί εξαναγκάζονται να ικανοποιούν τις ανάγκες τους στην ύπαιθρο. Η πλειοψηφία των ανθρώπων αυτών βρίσκονται στη νότια Ασία.

Αντίθετα, η νοτιοανατολική Ασία και η ανατολική Ασία αναφέρονται ως «επιτυχείς περιοχές» όπου το 64% του πληθυσμού έχει εύκολη πρόσβαση στις τουαλέτες.

Η έκθεση, που συντάχθηκε από τη BAsD και ερευνητικά ινστιτούτα, εκτιμά σε 59 δισεκατομμύρια δολάρια (45,3 δισεκατομμύρια ευρώ) το ποσό που απαιτείται για τον εκσυγχρονισμό των δικτύων υδροδότησης και σε 71 δισεκατομμύρια δολάρια επιπλέον το ποσό για τη βελτίωση των εγκαταστάσεων υγιεινής.

(πηγή: newsbeast.gr)

Η Ε.Ε. μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπη με μια «κοινωνική επανάσταση» αν δεν προσαρμόσει την πολιτική λιτότητας, προειδοποίησε ο πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ.

«Ανησυχώ πολύ για τις επερχόμενες οικονομικές εξελίξεις», είπε ο Γιούνκερ κατά την άφιξή του στη σύνοδο κορυφής των Βρυξελλών. «Δεν αποκλείω να διατρέξουμε τον κίνδυνο να δούμε μια κοινωνική επανάσταση, μια κοινωνική εξέγερση (…). Νομίζω ότι θα πρέπει να βρούμε μια τομή μεταξύ των αναπτυξιακών πολιτικών και της δημοσιονομικής εξυγίανσης», πρόσθεσε.

(πηγή: ΑΜΠΕ)

Πτώση 0,3% σημείωσε η απασχόληση στην Ευρωζώνη το τελευταίο τρίμηνο του 2012, σε τριμηνιαία βάση, ανακοίνωσε η ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία την Πέμπτη – Πάνω από 1.300.000 οι άνεργοι στην Ελλάδα

Η μεγαλύτερη μείωση της απασχόλησης (1,4%) καταγράφηκε στην Ισπανία.

Μεταξύ των μεγαλύτερων οικονομιών της Ευρωζώνης, η Γερμανία ήταν η μοναδική που παρουσίασε αύξηση, υπογραμμίζοντας και πάλι το οικονομικό χάσμα μεταξύ των κρατών-μελών.

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες συνεδριάζουν την Πέμπτη στις Βρυξέλλες με θέμα την τόνωση της ανάπτυξης.

Η οικονομία δεν αναμένεται να ανακάμψει έως το 2014, ενώ οι άνεργοι στην Ευρωζώνη ανέρχονται σε 19 εκατ. άτομα, αριθμός που αντιστοιχεί στο 12% του εργαζόμενου πληθυσμού.

Αρκετοί οικονομολόγοι εκτιμούν ότι σε μια προσπάθεια στήριξης της οικονομίας, η ΕΚΤ θα μειώσει το βασικό παρεμβατικό επιτόκιο κάτω από το 0,75% το 2013.

Η κίνηση αυτή δεν αναμένεται, ωστόσο, να έχει ιδιαίτερο αντίκτυπο, γατί το κόστος δανεισμού βρίσκεται ήδη σε χαμηλά επίπεδα.

«Η περαιτέρω άνοδος της ανεργίας βραχυπρόθεσμα και η μικρή μόνο επιβράδυνση από το 2014 αναμένεται να αποτελέσουν εμπόδιο για την ανάπτυξη», σχολίασε, σύμφωνα με το Reuters, η Μαρί Ντιρόν, οικονομολόγος της Ernst and Young, σε έκθεσή της για την οικονομία της Ευρωζώνης.

«Ακόμα και με ανάκαμψη, ο αριθμός των ανέργων στην Ευρώπη θα παραμείνει υψηλός. Έως το τέλος του 2017 εκτιμούμε ότι η ανεργία θα παραμείνει πάνω από το 11%», πρόσθεσε.

Ελλάδα: Νέο άλμα της ανεργίας

Σε 3.681.926 άτομα ανήλθε κατά το δ΄τρίμηνο του 2012 ο αριθμός των απασχολούμενων, ενώ των ανέργων σε 1.295.535, με το ποσοστό ανεργίας να διαμορφώνεται σε 26,0%, έναντι 24,8% του προηγούμενου τριμήνου και 20,7% του αντίστοιχου τριμήνου 2011.

Όπως, ανακοίνωσε σήμερα η Ελληνική Στατιστική Αρχή, η απασχόληση μειώθηκε κατά 1,5% σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο και κατά 6,4% σε σχέση με το δ΄τρίμηνο του 2011.

Ο αριθμός των ανέργων αυξήθηκε κατά 5,2% σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο και κατά 26,3% σε σχέση με το δ΄ τρίμηνο του 2011.

Υπογράφουν Μανιφέστο κατά της λιτότητας

Πάνω από 400 Ευρωπαίοι νομικοί ειδικευμένοι στο εργατικό δίκαιο δημοσίευσαν ένα μανιφέστο κατά της λιτότητας, η οποία όπως σημειώνουν οδηγεί στην ελάττωση της κοινωνικής προστασίας και σε αύξηση της φτώχειας, μία ημέρα πριν από την ευρωπαϊκή εαρινή Σύνοδο Κορυφής για την ανάπτυξη και την απασχόληση.

Το «Ευρωπαϊκό Μανιφέστο για τον σεβασμό και των προαγωγή των θεμελιωδών κοινωνικών δικαιωμάτων» καταγγέλλει ότι η τρόικα (ΕΕ, ΔΝΤ, ΕΚΤ), έναντι της παροχής προγραμμάτων κρατικού δανεισμού «επιβάλλει σε ορισμένα κράτη μέλη μία σημαντική και συχνά ριζική απορρύθμιση της αγοράς εργασίας τους και του συστήματος κοινωνικής προστασίας».

«Η παρούσα οικονομική και χρηματοοικονομική κρίση υποβάλλει τους εργαζομένους και τα δικαιώματά τους σε μία σημαντική πίεση σε πολλές χώρες», επισημαίνεται στο Μανιφέστο.

«Πολλοί από τους εργαζόμενους στην Ευρώπη βρίσκονται σήμερα σε δύσκολη κατάσταση, αγγίζοντας τη φτώχεια», εκτίμησε η Ιζαμπέλ Σέμαν, ερευνήτρια στο Ευρωπαϊκό Συνδικαλιστικό Ινστιτούτο (ETUI), κατά τη διάρκεια της παρουσίασης του Μανιφέστου στις Βρυξέλλες.

«Θέλουμε να ωθήσουμε τις ευρωπαϊκές αρχές να σεβαστούν τα θεμελιώδη δικαιώματα που αποτελούν πλήρες τμήμα των αξιών» της Ευρώπης», εξήγησε η ίδια.

Τα μέτρα «ριζικής λιτότητας οδηγούν σε απόρριψη της Ευρώπης και των ευρωπαϊκών αξιών, καθώς και στην άνοδο της ξενοφοβίας και θέτουν σε κίνδυνο την ειρήνη στην Ευρώπη», προσέθεσαν οι συντάκτες του.

Για τον Νίκλας Μπρούουν, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι, «αυτή η κατάσταση φτώχειας κι αποκλεισμού συνιστά κίνδυνο για το ευρωπαϊκό σχέδιο στο σύνολό του».

(πηγή: thepressproject.gr)

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ

Στο 26% διαμορφώθηκε η ανεργία στην Ελλάδα στο τρίμηνο Οκτωβρίου – Δεκεμβρίου 2012, έναντι ανεργίας 24,8% στο τρίμηνο Ιουλίου – Σεπτεμβρίου 2012.

Σημειώνεται πως η ανεργία στην Ελλάδα στο τρίμηνο Οκτωβρίου – Δεκεμβρίου 2011 ήταν στο 20,7%.

Σύμφωνα με την Ελληνική Στατιστική Αρχή, στο τέταρτο τρίμηνο 2012 ο αριθμός των απασχολούμενων ανήλθε σε 3.681.926 άτομα και των ανέργων σε 1.295.535.

Το ποσοστό ανεργίας ήταν 26,0%, έναντι 24,8% του προηγούμενου τριμήνου και 20,7% του αντίστοιχου τριμήνου 2011.

To 26% είναι το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας από το 1998, όταν ξεκίνησε η καταγραφή των στοιχείων.

Η ΕΛΣΤΑΤ έχει ήδη δημοσιεύσει μηνιαία στοιχεία για την ανεργία μέχρι τον Δεκέμβριο. Τα τριμηνιαία στοιχεία είναι πληρέστερα, καθώς βασίζονται σε μεγαλύτερο δείγμα και παρέχουν στοιχεία για κάθε κλάδο της οικονομίας.

Η απασχόληση μειώθηκε κατά 1,5% σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο και κατά 6,4% σε σχέση με το τέταρτο τρίμηνο του 2011.

Ο αριθμός των ανέργων αυξήθηκε κατά 5,2% σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο και κατά 26,3% σε σχέση με το τέταρτο τρίμηνο του 2011.

Στο 57,8% η ανεργία στους νέους

Το ποσοστό ανεργίας των γυναικών (29,7%) ήταν σημαντικά υψηλότερο από των ανδρών (23,3%), ενώ το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας καταγράφηκε στους νέους ηλικίας 15-24 ετών (57,8%), το οποίο μάλιστα στις νέες γυναίκες φθάνει στο 65,0%.

Η κατανομή της ανεργίας, λαμβάνοντας υπόψη το επίπεδο εκπαίδευσης, έχει ως εξής: το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας παρατηρείται σε όσους δεν έχουν πάει καθόλου σχολείο (41,9%) ενώ ακολουθούν τα άτομα που έχουν απολυτήριο Τριτάξιας Μέσης Εκπαίδευσης (30,9%).

Τα χαμηλότερα ποσοστά παρατηρούνται σε όσους έχουν διδακτορικό ή μεταπτυχιακό (14,3%) και στους πτυχιούχους της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (16,6%).

Από το σύνολο των ανέργων που αναζητούν μισθωτή απασχόληση, το 42,5% αναζητά αποκλειστικά πλήρη απασχόληση, ενώ το 47,9% αναζητά πλήρη αλλά στην ανάγκη είναι διατεθειμένο να εργαστεί και με μερική απασχόληση.

Τέλος, το 9,6% αναζητά μερική απασχόληση ή δεν ενδιαφέρεται αν θα βρει μερική ή πλήρη απασχόληση.

Ένα ποσοστό ανέργων (4,7%) απέρριψε, κατά τη διάρκεια του τετάρτου τρίμηνου του 2012, κάποια πρόταση ανάληψης εργασίας για διάφορους λόγους, κυρίως επειδή: α) δεν εξυπηρετούσε το ωράριο (27,8%), β) δεν εξυπηρετούσε ο τόπος εργασίας (24,4%), γ) δεν ήταν ικανοποιητικές οι αποδοχές (22,3%).

Το ποσοστό των «νέων ανέργων», δηλαδή των ανέργων που δεν έχουν εργαστεί ποτέ στο παρελθόν, ανέρχεται στο 24,0% του συνόλου των ανέργων, ενώ οι μακροχρόνια άνεργοι (αυτοί που αναζητούν από 12 μήνες και άνω εργασία, ανεξάρτητα αν είναι «νέοι» ή «παλαιοί» άνεργοι), αποτελούν αντίστοιχα το 65,3%.

Το ποσοστό ανεργίας των ατόμων με ξένη υπηκοότητα, είναι μεγαλύτερο από το αντίστοιχο των Ελλήνων υπηκόων (36,9% έναντι 25,0%). Επίσης, το 72,3% των ξένων υπηκόων είναι οικονομικά ενεργό, ποσοστό σημαντικά υψηλότερο από το αντίστοιχο των Ελλήνων το οποίο είναι 51,7%.

Σε επίπεδο Περιφέρειας το μεγαλύτερο ποσοστό ανεργίας παρατηρείται στη Δυτική Μακεδονία με 30,1% και στη Στερεά Ελλάδα με 28,6%. Στον αντίποδα, το μικρότερο ποσοστό ανεργίας παρατηρείται στο Νότιο Αιγαίο με 18,0% και στις Ιόνιους Νήσους με 17,2%.

Κατά το τέταρτο τρίμηνο του 2012, βρήκαν απασχόληση 107.201 άτομα, τα οποία ήταν άνεργα πριν από ένα έτος. Παράλληλα, κατά το ίδιο χρονικό διάστημα, 35.626 άτομα μετακινήθηκαν από τον οικονομικά μη ενεργό πληθυσμό σε θέσεις απασχόλησης.

Αντίθετα, 196.341 άτομα, τα οποία ένα χρόνο πριν ήταν απασχολούμενα, σήμερα είναι άνεργα και άλλα 89.433 άτομα που ήταν απασχολούμενα, είναι πλέον οικονομικά μη ενεργά. Επιπλέον, 136.049 άτομα, που πριν ένα έτος ανήκαν στον οικονομικά μη ενεργό πληθυσμό, εισήλθαν στην αγορά εργασίας αναζητώντας απασχόληση, αλλά είναι άνεργα.

Σε όλους τους τομείς παρατηρείται μείωση στον αριθμό των απασχολούμενων σε σχέση με το αντίστοιχο περσινό τρίμηνο. Στον πρωτογενή τομέα η μείωση ανέρχεται σε 2,3%, στο δευτερογενή 11,8% και στο τριτογενή 5,8%.

Το ποσοστό της μερικής απασχόλησης ανήλθε στο 8,5% του συνόλου των απασχολουμένων. Από το υποσύνολο αυτό των εργαζομένων το 63,9% έκανε αυτή την επιλογή διότι δεν μπόρεσε να βρει πλήρη απασχόληση, το 7,4% για άλλους προσωπικούς ή οικογενειακούς λόγους, το 4,8% διότι φροντίζει μικρά παιδιά ή εξαρτώμενους ενήλικες και το 23,9% για διάφορους άλλους λόγους.

Το ποσοστό των μισθωτών, το οποίο εκτιμάται σε 63,1%,εξακολουθεί να είναι χαμηλότερο του μέσου όρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην οποία ανέρχεται στο 80% του συνόλου των απασχολουμένων.

(πηγή: theinsider.gr)