paidevo.gr

Tη μεγάλη ανησυχία του για τη βιωσιμότητα των 100 και πλέον μονάδων του σε όλη την Ελλάδα εκφράζει το ΚΕΘΕΑ μετά και τη χθεσινή κοινή συνεδρίαση Επιτροπών της Βουλής για τα ναρκωτικά, όπου συζητήθηκε το θέμα της επιχορήγησης των φορέων θεραπείας, χωρίς να προκύψουν συγκεκριμένες απαντήσεις.

Λίγο πριν από την εκπνοή του έτους, το ΚΕΘΕΑ υφίσταται επιπλέον μείωση, της τάξης του 10%, στην επιχορήγησή του που είχε εγγραφεί στον προϋπολογισμό για το 2012 και ήταν 18.500.000 €. Για την ομαλή λειτουργία των προγραμμάτων απεξάρτησης είναι αναγκαίο να καταβληθεί το υπόλοιπο της εγγεγραμμένης επιχορήγησης -όπως έγινε και στα νοσοκομεία- βάσει της οποίας είχε γίνει και ο προγραμματισμός του έτους από το ΚΕΘΕΑ. Από το 2013 η κατάσταση αναμένεται να γίνει δραματική, καθώς, αν το ΚΕΘΕΑ υποστεί περαιτέρω μείωση του προϋπολογισμού του, θα αναγκαστεί να αναστείλει τη λειτουργία μονάδων, αφού δεν θα έχει πλέον τη δυνατότητα να καλύψει δαπάνες στέγασης, διατροφής, θέρμανσης και συντήρησης.

Οι τυφλές περικοπές, χωρίς αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των φορέων και των κοινωνικών αναγκών, και η αδιαφορία για το μέλλον των προγραμμάτων απεξάρτησης και κοινωνικής ένταξης συνθλίβουν τη γραμμή άμυνας της ελληνικής κοινωνίας απέναντι στα ναρκωτικά και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Η κρίση και η ανεργία φέρνουν περισσότερα προβλήματα σωματικής και ψυχικής υγείας, περισσότερη χρήση, περισσότερη περιθωριοποίηση. H συρρίκνωση των θεραπευτικών υπηρεσιών σημαίνει ότι όσοι σήμερα βρίσκονται ήδη στο περιθώριο και όσοι πλήττονται περισσότερο από την κρίση εγκαταλείπονται στην τύχη τους.

Το ΚΕΘΕΑ επί τρεις δεκαετίες βρίσκεται δίπλα σε όσους έχουν ανάγκη, δωρεάν και χωρίς λίστες αναμονής, με ερευνητικά τεκμηριωμένη αποτελεσματικότητα, χωρίς ποτέ να έχει δημιουργήσει χρέη και λογοδοτώντας στην κοινωνία. Κάθε χρόνο προσφέρει υπηρεσίες σε:

• 2.000 χρήστες στο δρόμο μέσω ειδικών παρεμβάσεων (street-work).

• 3.000 χρήστες νόμιμων και παράνομων ουσιών στα Συμβουλευτικά του Κέντρα.

• 1.500 άτομα στις μονάδες ψυχικής απεξάρτησης και κοινωνικής επανένταξης.

• 2.300 φυλακισμένους και αποφυλακισμένους με πρόβλημα χρήσης.

• 6.000 μέλη οικογενειών που αντιμετωπίζουν στους κόλπους τους πρόβλημα χρήσης.

• 7.000 αποδέκτες υπηρεσιών πρόληψης στις σχολικές κοινότητες και τις τοπικές κοινωνίες.

• 1.000 αποδέκτες υπηρεσιών εκπαίδευσης επαγγελματιών-νέων επιστημόνων.

Τη δύσκολη περίοδο που διανύει η χώρα μας περισσότερες από δεκαπέντε πόλεις σε όλη την Ελλάδα ζητούν από το ΚΕΘΕΑ τη δημιουργία νέων υπηρεσιών, γεγονός που καταδεικνύει τις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας και την αναγνώριση της καλής και αποτελεσματικής λειτουργίας του ΚΕΘΕΑ.

Η εμπειρία και τα ερευνητικά στοιχεία διεθνώς δείχνουν με σαφήνεια ότι οι περικοπές των δαπανών στον τομέα αντιμετώπισης των εξαρτήσεων δεν προσφέρουν κανένα ουσιαστικό δημοσιονομικό όφελος, αλλά έχουν το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα: την αύξηση του κόστους για την κοινωνία. Η έρευνα του ΚΕΘΕΑ για οικονομικό και κοινωνικό κόστος της εξάρτησης έδειξε ότι η παραμονή στη χρήση κοστίζει 6 φορές περισσότερο από τη συμμετοχή σε μια Θεραπευτική Κοινότητα.

Η παραμονή των εξαρτημένων στη χρήση συνεπάγεται αυξημένη χρήση των υπηρεσιών υγείας και των προνοιακών δομών, μεγαλύτερα ποσοστά πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου, ενδο-οικογενειακής βίας, και παραμέλησης παιδιών, αυξημένο κίνδυνο μετάδοσης λοιμωδών νοσημάτων, περαιτέρω εξάπλωση της χρήσης ουσιών, κοινωνική όχληση, απώλειες στην παραγωγικότητα και υψηλότερο κόστος των συστημάτων δίωξης και απονομής της ποινικής δικαιοσύνης. Αντίθετα η παραμονή στη Θεραπευτική Κοινότητα συνδέεται με την αποτελεσματική απεξάρτηση και κοινωνική ένταξη.

Φτάσαμε ως εδώ, κυρίως από έλλειψη Παιδείας, γιατί κανείς δεν φρόντισε ουσιαστικά για την Παιδεία αυτού του τόπου. Και όποιος λαός δεν έχει Παιδεία, δεν έχει πόδια, δεν πατάει στα πόδια του…” H σκηνοθέτις και ηθοποιός,  Άννα Βαγενά, απαντά στην Κρυσταλία Πατούλη, με βάση το ερώτημα «Ποιές αιτίες μας έφεραν ως εδώ, και κυρίως τί πρέπει να κάνουμε;»

“… Παιδεία, είναι να γνωρίζουμε την ιστορία μας, ό,τι καλό και ό,τι κακό έχει συμβεί στην Ελλάδα, και έχουν καταφέρει οι πολίτες της.

Αλλά, Παιδεία είναι, και να αγαπάμε και να φροντίζουμε την πατρίδα μας, να νοιαζόμαστε για όλα. Για το περιβάλλον, για τις θάλασσές μας,  να μην καταστρέψουμε άλλο αυτή τη χώρα. Να μη θέλουμε να χτίσουμε και το τελευταίο τετραγωνικό που έμεινε άχτιστο στις ακρογιαλιές και τα νησιά μας.

Ακόμα, Παιδεία, είναι να γνωρίζουμε ουσιαστικά τους θησαυρούς της λογοτεχνίας και της ποίησής μας, γιατί εκεί μέσα είναι καταγεγραμμένοι οι πόθοι και οι καημοί του τόπου μας.

Παιδεία είναι ακόμα και να μην πετάμε τα σκουπίδια μας στους δρόμους, αλλά και να φροντίζουμε τους ηλικιωμένους και τα παιδιά…

Η μία σημαντική αιτία, λοιπόν, ήταν η έλλειψη Παιδείας.

Μια άλλη σημαντική αιτία, ήταν το σχέδιο – η στρατηγική του μεγάλου Κεφαλαίου –γιατί τίποτε δεν έγινε τυχαία. Όλα ήταν προσχεδιασμένα.

Με το πλαστικό χρήμα, το ψεύτικο χρήμα που έδωσαν στον λαό επί χρόνια, όπως έδιναν στους Ινδιάνους οι Αμερικάνοι τα καθρεφτάκια, τις χάντρες και το ουίσκι, με αντάλλαγμα τον δικό τους πλούτο, τον χρυσό και τη γή τους.

Έτσι εξαπάτησαν από την μεταπολίτευση και μετά τον ελληνικό λαό, που δεν είχε –όπως είπα παραπάνω- την απαραίτητη παιδεία για να αντισταθεί, από τη μια, και από την άλλη ήταν ένας φτωχός λαός, ταλαιπωρημένος, που είχε βγει από πολέμους, από εμφύλιους, από χούντα, και ήθελε να ζήσει καλύτερα, αλλά και το δικαιούτο να ζήσει καλύτερα.

Συγχρόνως, από τη μεταπολίτευση και μετά, που έρεε άφθονο το χρήμα, κάποιοι πλούτισαν παράνομα. Όχι μόνο κάποιοι πολιτικοί, αλλά και ένας μεγάλος αριθμός πολιτών, που έχει αυτή τη στιγμή τις καταθέσεις του στο εξωτερικό, και εταιρείες οφσόρ, όλοι εκείνοι οι… παρατρεχάμενοι που στήριζαν τις κυβερνήσεις που τους επέτρεπαν να θησαυρίζουν στις πλάτες του κράτους και του ελληνικού λαού.

Σήμερα ζητάνε πίσω τα λεφτά τους, σε αντάλλαγμα να ξεπουληθεί όλη η χώρα και να πληρώσει ο ίδιος ο λαός…

Υπάρχει ένα ποίημα που εκφράζει αυτή την κατάσταση:

Το έθνος να λυπάστε αν φορεί ένδυμα που δεν το ύφανε.

Ψωμί αν τρώει αλλά όχι απ’ τη σοδειά του.

Κρασί αν πίνει, αλλά όχι από το πατητήρι του.

Το έθνος να λυπάστε που δεν υψώνει τη φωνή παρά μονάχα στη πομπή της κηδείας.

Που δεν συμφιλιώνεται παρά μονάχα μες τα ερείπιά του.

Που δεν επαναστατεί παρά μονάχα σαν βρεθεί ο λαιμός του ανάμεσα στο σπαθί και την πέτρα.

Το έθνος να λυπάστε που έχει αλεπού για πολιτικό, απατεώνα για φιλόσοφο, μπαλώματα και απομιμήσεις είναι η τέχνη του.

Το έθνος να λυπάστε που έχει σοφούς από χρόνια βουβαμένους.

“Kαλίλ Γκιμπράν, “ο Κήπος του Προφήτη” – 1923

Τώρα, τι πρέπει να γίνει;

Κατ’ αρχάς πρέπει να αντισταθούμε με κάθε τρόπο σε αυτό που μας έχει επιβληθεί, δηλαδή, στο ότι είμαστε καταδικασμένοι να πληρώνουμε ένα χρέος με διπλούς και τριπλούς και πενταπλούς τόκους. Γιατί αυτό γίνεται τώρα, εκεί πάνε όλες αυτές οι δεσμευμένες δόσεις που μας δίνουν.

Ένα χρέος που το δημιούργησαν κυρίως εκείνοι που τώρα όχι μόνο δεν δίνουν, αλλά ζητάνε από το λαό να πληρώσει.

Και βέβαια, να αντισταθούμε, στο ξεπούλημα της χώρας μας. Τα νησιά, την αγροτική μας γη.

Συγχρόνως, πρέπει να γίνει ένα κίνημα, ώστε να απαιτήσουμε να πληρώσουν όχι μόνο όσοι πολιτικοί έχουν την ευθύνη γι’ αυτό το χρέος, αλλά και όλοι εκείνοι που έκλεψαν και πλούτισαν παράνομα, σε όλο αυτό το διάστημα.

Πρέπει να γίνει έλεγχος, ώστε να επιστραφούν όλα τα κλεμμένα στον ελληνικό λαό, να δημευτούν περιουσίες και να τιμωρηθούν όσοι πρόδωσαν αυτό το λαό.

Γιατί αυτό πιστεύω, και το λέω ξεκάθαρα: Είναι προδότες, και πρέπει να δικασθούν επί εσχάτη προδοσία και να πληρώσουν, όπως πλήρωσαν και οι υπεύθυνοι της Χούντας, που κάποιοι από αυτούς πέθαναν μέσα στη φυλακή.

Τέλος, να αξιοποιήσουμε τον ελληνικό πλούτο μας, τον πολιτισμό μας, την γη μας, τις δυνάμεις μας, και να μην ξεπουλήσουμε την πατρίδα μας. Γιατί σήμερα, θα τρελαθούμε με αυτά που ακούμε, π.χ. ότι μέχρι και αρχαιολογικούς χώρους έχουν βάλει στο μάτι…

Κρ.Π.: Εσείς πώς αντιστέκεστε μέσα από τη δουλειά σας στο θέατρο Μεταξουργείο;

Ανν. Β.: Ανεβάσαμε, γι αυτόν ακριβώς το λόγο την επιθεώρηση «Όσα παίρνει ο άνεργος», η οποία αναφέρεται σε όλα αυτά που σας είπα, αλλά με χιουμοριστικό τρόπο.

Επίσης στις 7 Δεκεμβρίου είναι η πρεμιέρα της παράστασης «Η Άλωση της Κωσταντίας» του Γιάννη Μακριδάκη, μία κωμωδία που διασκεύασε ο Χρήστος Βαλαβανίδης και παίζουμε μαζί με την Ελένη Γερασιμίδου και το Βασίλη Παλαιολόγο, η οποία αναφέρεται σε ένα άλλο σοβαρό θέμα, τον εθνικισμό και την εχθρική στάση στον άλλον, τον διαφορετικό, ένα θέμα που στις μέρες μας έχει μεγάλη σημασία να προσεγγίσουμε.

Ακόμη έχουμε ανεβάσει το αθάνατο κωμειδύλλιο του Δημήτρη Κορομηλά «Η τύχη της Μαρούλας», σε μία παράσταση για μικρούς και μεγάλους που παίζεται κάθε Κυριακή στις 12 το μεσημέρι και την παράσταση “Θα σου πω μια ιστορία”, βασισμένη σε διηγήματα του Σωτήρη Δημητρίου, που παίζεται κάθε Τρίτη στις 9 το βράδυ.-”

(Αναδημοσίευση από tvxs.gr)

Λίγες ώρες μετά την αποκάλυψη ότι μόνο στο κέντρο της Αθήνας υποσιτίζονται 2.000 μαθητές, νέα στοιχεία που φέρνει στη δημοσιότητα ο «Ελεύθερος Τύπος» έρχονται να προστεθούν στη θλιβερή λίστα με τα παιδιά που στερούνται ακόμη και τα απολύτως αναγκαία, βιώνοντας καθημερινά τον εφιάλτη του υποσιτισμού.

Ενδεικτικό της κατάστασης είναι ότι στο Δήμο Αθηναίων διπλασιάστηκαν οι μερίδες φαγητού που δίδονται στα νηπιαγωγεία και στα δημοτικά. Από 253 που δίνονταν σε καθημερινή βάση, πέρυσι στα σχολεία φέτος ξεπερνούν τις 425.

Την ίδια στιγμή 600 επιπλέον αιτήματα για δωρεάν σίτιση παιδιών εκκρεμούν καθώς το Δημοτικό Βρεφοκομείο αδυνατεί προς το παρόν να τα ικανοποιήσει. Σύμφωνα με τα στοιχεία, τα περισσότερα αιτήματα προέρχονται από την 3η Δημοτική Κοινότητα.

Αγγίζουν τα 241 στις περιοχές του Αστεροσκοπείου, των Πετραλώνων, του Μεταξουργείου και του Θησείου. Ακολουθούν ο Κολωνός, η Ακαδημία Πλάτωνος, τα Σεπόλια, τα Πατησιά, η Κυψέλη, οι Αμπελόκηποι και το Πολύγωνο.

Στο πλαίσιο αυτό το υπουργείο Παιδείας συνεργάζεται με το ίδρυμα Νεάρχου σε πρόγραμμα σίτισης το οποίο πέρυσι ξεκίνησε με 7 χιλιάδες παιδιά, ενώ φέτος θα επεκταθεί σε 25 χιλιάδες μαθητές σε 100 σχολεία πανελλαδικά όπου έχουν εντοπιστεί κρούσματα υποσιτισμού. Στον δήμο Αθηναίων και με δεδομένες τις εξαιρετικά δύσκολες οικονομικές συνθήκες που επικρατούν, το Βρεφοκομείο Αθηνών εξασφαλίζει καθημερινά τη σίτιση των παρακάτω πληθυσμών:

Παιδικοί σταθμοί (5.500 μερίδες περίπου).

Κέντρο Υποδοχής και Αλληλεγγύης Δήμου Αθηναίων (το μεσημεριανό γεύμα για 1.200 αστέγους).

Μαθητές σε ολοήμερα δημοτικά σχολεία και νηπιαγωγεία Δήμου Αθηναίων (415 μερίδες).

Παιδικός Σταθμός «Οι φίλοι του παιδιού».

Κέντρο Συμπαράστασης και Οικογένειες της ΜΚΟ «Κοινωνική και Εκπαιδευτική Δράση».

«Κιβωτός του Κόσμου», Μη Κερδοσκοπικός Οργανισμός
Ενωση Φιλιππινέζων Μεταναστών Ελλάδος.

Οι τέσσερις τελευταίες δομές, σύμφωνα με την εφημερίδα, λαμβάνουν περίπου 1.000 μερίδες. Δηλαδή, συνολικά, παρέχονται 7.000 παιδικές μερίδες και 1.200 μερίδες ενηλίκων καθημερινά. Τα τρόφιμα καλύπτονται από τις προμήθειες του Δημοτικού Βρεφοκομείου, το φαγητό παρασκευάζεται στα μαγειρεία του από τους εργαζόμενους σε αυτά και διανέμεται καθημερινά από τα οχήματά του στους παιδικούς σταθμούς και στα σχολεία.

(πηγές: e-nikos, Ελεύθερος Τύπος)

Η επιστολή εστάλη με αφορμή το πρόσφατο περιστατικό στο 1ο Νηπιαγωγείο Νυδρίου Λευκάδας όπου νηπιαγωγός απομακρύνθηκε προσωρινά μετά από παρέμβαση μελών της Χρυσής Αυγής, επειδή θέλησε να εφαρμόσει παιδαγωγικές πρακτικές της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης.
«Εμείς, οι υπογράφοντες πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, θεωρήσαμε υποχρέωσή μας να απευθυνθούμε σε εσάς, ως τον καθ’ ύλην αρμόδιο υπουργό, αλλά και σε κάθε δημοκρατικά σκεπτόμενο πολίτη, και να εκφράσουμε τις σκέψεις και τις ανησυχίες μας για τον απροκάλυπτο πλέον ρατσισμό και για τον υφέρποντα φασισμό που απειλούν να εισέλθουν και στην εκπαίδευση», αναφέρεται στην επιστολή.
«Αφορμή μάς έδωσε το, όχι μοναδικό, αλλά πλέον πρόσφατο και πανελληνίως γνωστό περιστατικό στο 1ο Νηπιαγωγείο Νυδρίου Λευκάδας. Σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία, η νηπιαγωγός κινήθηκε στο πλαίσιο του επίσημου Προγράμματος Σπουδών για το Νηπιαγωγείο και στο πνεύμα της διαπολιτισμικής αγωγής και εκπαίδευσης. Στηρίχθηκε και εφάρμοσε τη θεμελιώδη παιδαγωγική αρχή της ισότιμης αντιμετώπισης των μαθητών της, ανεξάρτητα από την πολιτισμική ή εθν(οτ)ική προέλευσή τους. Προσπάθησε να βοηθήσει τα παιδιά να μάθουν να σέβονται τόσο τον εαυτό τους όσο τον διαφορετικό»
Η πρακτική στο εν λόγω Νηπιαγωγείο, σε ένα περιβάλλον με παιδιά διαφορετικής εθνοπολιτισμικής προέλευσης, φαίνεται να κινήθηκε στο πλαίσιο μιας σύγχρονης παιδαγωγικής προσέγγισης, προσθέτουν. Εντούτοις, το προσωπικό του – τονίζουν οι πανεπιστημιακοί -έτυχε δυσμενούς μεταχείρισης από την υπηρεσία, επειδή κάποιοι διαμαρτυρήθηκαν σε βάρος της νηπιαγωγού και απείλησαν με εκφράσεις, όπως: «Στηλιτεύουμε το γεγονός, καιροφυλακτούμε για τις εξελίξεις αλλά και για τις πειθαρχικές ποινές προς τους υπεύθυνους και προειδοποιούμε προς πάσα κατεύθυνση πως τέτοιου είδους συμπεριφορές δεν θα είναι ανεκτές ποτέ ξανά». (Απόσπασμα από Δελτίο Τύπου Πυρήνα Χρυσής Αυγής Λευκάδας, 7-11-12)
«Θεωρούμε ιδιαίτερα ανησυχητικό το γεγονός ότι τα αρμόδια θεσμικά πρόσωπα υποχώρησαν μπροστά σε αυτές τις απειλές και ενήργησαν εν θερμώ. Και δεν είναι αυτή η μόνη ανησυχία μας. Ανησυχούμε, επίσης, επειδή όσοι αγανάκτησαν, αντί να προσφύγουν στα αρμόδια θεσμικά όργανα για να προβάλουν το όποιο αίτημά τους, προσέφυγαν σε εξωθεσμικά κέντρα», καταλήγει η επιστολή των πανεπιστημιακών.

(πηγή: paideia-gate.blogspot.gr)

Ουάσινγκτον: Οι προβολές των κλιματικών μοντέλων που δείχνουν μεγαλύτερη άνοδο της θερμοκρασίας έως το τέλος του αιώνα είναι πιθανότατα πιο ακριβείς από τις αισιόδοξες προβλέψεις, δείχνει νέα ανάλυση στο περιοδικό Science. Τα ευρήματα ίσως βοηθήσουν τώρα τον ΟΗΕ να περιορίσει το εύρος των εκτιμήσεων ώστε να λάβει η ανθρωπότητα τα ανάλογα μέτρα.

Οι κλιματολόγοι χρησιμοποιούν σήμερα 20 και πλέον διαφορετικά υπολογιστικά μοντέλα του παγκόσμιου κλίματος, τα οποία προσομοιώνουν τις φυσικές διαδικασίες που επηρεάζουν τον καιρό, από την ένταση της ηλιακής ακτινοβολίας μέχρι τους κλυδωνισμούς του άξονα της Γης.

Ορισμένοι παράγοντες, όμως, είναι δύσκολο να μεταφραστούν σε λογισμικό, οπότε κάθε μοντέλο δίνει μια ελαφρώς διαφορετική εκτίμηση για το μελλοντικό κλίμα. Ο σημαντικότερος ίσως από αυτούς τους παράγοντες είναι η νεφοκάλυψη, η οποία σύμφωνα με τους ερευνητές έχει υπερβολικά μικρή επίδραση για να αναπαριστάται με ακρίβεια στα μοντέλα.

Αντί να εξετάσει τη νεφοκάλυψη, η ερευνητική ομάδα στο αμερικανικό Εθνικό Κέντρο Ατμοσφαιρικής Έρευνας χρησιμοποίησε δεδομένα για τη σχετική υγρασία της ατμόσφαιρας, την οποία μπορούν να μετρούν οι δορυφόροι με μεγαλύτερη ακρίβεια από ό,τι τα σύννεφα.

Συγκεκριμένα, οι ερευνητές εξέτασαν με πόση ακρίβεια προβλέπουν τα παρατηρούμενα επίπεδα σχετικής υγρασίας 16 διαφορετικά υπολογιστικά μοντέλα. Εξέτασαν ειδικότερα με πόση ακρίβεια προβλέπουν τα μοντέλα την υγρασία και τη νεφοκάλυψη στις υποτροπικές ζώνες, στις οποίες βρίσκονται οι περισσότερες έρημοι του πλανήτη.

Η ανάλυση έδειξε ότι η (πραγματική) μέση σχετική υγρασία στους υποτροπικούς κυμαίνεται από 15 έως 25 τοις εκατό, ενώ πολλά μοντέλα έδιναν εκτιμήσεις άνω του 30% για το ίδιο χρονικό διάστημα. Και το σημαντικό είναι ότι τα μοντέλα που έδιναν τις πιο ακριβείς εκτιμήσεις ήταν αυτά που προβλέπουν μεγαλύτερη άνοδο της θερμοκρασίας.

«Όταν εξετάζουμε την επίπτωση της μελλοντικής αύξησης στα επίπεδα των αερίων του θερμοκηπίου, διαπιστώνουμε ότι οι προσομοιώσεις με τη μεγαλύτερη αξιοπιστία είναι αυτά που παράγουν περισσότερη θέρμανση» αναφέρει ο Κέβιν Τρέντμπερθ, μέλος της ερευνητικής ομάδας.

Για τη λήψη μέτρων κατά της κλιματικής αλλαγής, η διεθνής κοινότητα βασίζεται σήμερα στις προβολές που δημοσιοποίησε το 2007 η Διακυβερνητική Επιτροπή του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC). Οι πιο αισιόδοξες από αυτές τις προβολές δίνουν μια άνοδο της θερμοκρασίας κατά 1,1 βαθμό Κελσίου έως το 2100, συγκριτικά με τα επίπεδα του 19ου αιώνα, ενώ τα χειρότερα σενάρια ανεβάζουν την άνοδο στους 6,4 βαθμούς.

Η νέα μελέτη, επισημαίνουν οι ερευνητές, θα μπορούσε να βοηθήσει τον ΟΗΕ να βελτιώσει τις εκτιμήσεις στην επόμενη έκθεση, η οποία αναμένεται τη διετία 2013-2014.

Δεδομένου πάντως ότι μια άνοδος της θερμοκρασίας άνω των 3 βαθμών θεωρείται καταστροφική από τους επιστήμονες, όλα δείχνουν ότι θα πρέπει να πρέπει να προετοιμαστούμε για τα χειρότερα.

(πηγή: news.in.gr)

Οι επιπτώσεις σε χλωρίδα και πανίδα από την αλλαγή του κλίματος έχουν γίνει περισσότερο από αισθητές στο γερμανικό νησί Χέλγκολαντ της Βόρειας Θάλασσας.

«Εντυπωσιακό αποτύπωμα του οικολογικού συστήματος», χαρακτηρίζει το γερμανικό νησί Χέλγκολαντ στη Βόρεια Θάλασσα η διευθύντρια της Βιολογικής Υπηρεσίας του νησιού Κάρεν Γουίλτσαϊρ. Όμως τα τελευταία 50 χρόνια το «αποτύπωμα» έχει αλλάξει δραματικά. Λόγω της κλιματικής αλλαγής, η θερμοκρασία του νερού έχει αυξηθεί κατά μέσο όρο 1,7 βαθμούς. «Πολύ περισσότερο από άλλες θαλάσσιες περιοχές του κόσμου», εξηγεί η Κάρεν Γουίλτσαϊρ. Οι άνεμοι, αλλά και ορισμένα θαλάσσια ρεύματα έχουν αλλάξει κατεύθυνση. Την ίδια στιγμή όλο και περισσότερο νερό με μεγάλη συγκέντρωση αλατιού εισχωρεί στη Βόρεια Θάλασσα από τον Ατλαντικό.

Τα τελευταία 15 χρόνια η ομάδα της Κάρεν Γουίλτσαϊρ εντόπισε πολλούς νέους οργανισμούς στην θαλάσσια περιοχή γύρω από το Χέλγκολαντ. Ο καθηγητής Χάιντς-Ντίτερ Φράνκε, ο οποίος ερευνά τη ζωή στη θάλασσα γύρω από το νησί, κάνει λόγο για περίπου 60 νέα είδη που έχουν εμφανιστεί την τελευταία 15ετία, όπως καβούρια, ψάρια και τσούχτρες, που μέχρι πρόσφατα δεν ζούσαν εκεί.

Σημαντικές αλλαγές στην πανίδα

Ορισμένα είδη ήρθαν εδώ μαζί με τον άνθρωπο, από απομακρυσμένες περιοχές. Η πλειονότητα των οργανισμών αυτών όμως έφθασαν από μόνες τους στη Βόρεια Θάλασσα επειδή προτιμούν τις υψηλότερες θερμοκρασίες από το νότο. Υπό κανονικές συνθήκες οι βιολόγοι είναι ικανοποιημένοι όταν ενισχύεται η βιοποικιλότητα, λέει ο Γερμανός καθηγητής. Όμως εδώ τα είδη των οργανισμών εμφανίζονται σε διαφορετική χρονική περίοδο από παλαιότερα, απειλώντας την διατροφική αλυσίδα.

Αισιοδοξία για το μέλλον

H διατροφική αλυσίδα στο νησί Χέλγκολαντ έχει διαταραχθεί

Η πλειονότητα του παγκόσμιου πληθυσμού ζει στις ακτές. Για το λόγο αυτό οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στις παραθαλάσσιες περιοχές γίνονται ολοένα και περισσότερο αισθητές, εξηγεί η διευθύντρια της Βιολογικής Υπηρεσίας Κάρεν Γουίλτσαϊρ. Η μακροχρόνια παρατήρηση των αλλαγών σε χλωρίδα και πανίδα, όπως εδώ στο νησί Χέλγκολαντ, αποκτά λόγω των κλιματικών αλλαγών όλο και μεγαλύτερη σημασία, προσθέτει η ειδικός.

Η Κάρεν Γουίλτσαϊρ είναι αισιόδοξη ότι τουλάχιστον για τα επόμενα χρόνια δεν απειλείται η οικολογική ισορροπία της Βόρειας Θάλασσας. Πιστεύει ότι τελικά οι άνθρωποι θα προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα. «Ίσως οι άνθρωποι να μετακομίσουν αλλού αν δεν βρίσκουν πια τα ψάρια που θέλουν ή να αναζητήσουν ένα άλλο είδος ψαριού. Ίσως θα μπορούσαν να αλλάξουν ακόμα και τις διατροφικές τους συνήθειες», λέει η Κάρεν Γουίλτσαϊρ.

(πηγές: DEUTSCHE WELLE, Irene Quaille / Στέφανος Γεωργακόπουλος, Υπεύθ. Σύνταξης: Κώστας Συμεωνίδης)

Μεταφράζει την αλφάβητο στη γραφή Μπράιγ η οποία και αποστέλλεται στους οπτικούς νευρώνες του εγκεφάλου

Τυφλά άτομα θα μπορούν σύντομα να διαβάζουν τα σήματα στον δρόμο με τη βοήθεια ενός εμφυτεύματος που μεταφράζει την αλφάβητο στο σύστημα Μπράιγ και στέλνει μια εικόνα της ειδικής αυτής γραφής απευθείας στους νευρώνες που εμπλέκονται στην όραση στο πίσω μέρος του ματιού.

Τροποποιημένη εκδοχή υπάρχοντος συστήματος

Το εμφύτευμα αποτελεί μια τροποποιημένη εκδοχή μιας κατηγορίας μικροσκοπικών συσκευών που ονομάζονται προσθετικά του αμφιβληστροειδούς και χρησιμοποιούνται για τη μερική αποκατάσταση της όρασης σε άτομα με μελαγχρωστική αμφιβληστροειδοπάθεια. Η μελαγχρωστική αμφιβληστροειδοπάθεια είναι μια εκφυλιστική νόσος των οφθαλμών η οποία οδηγεί σε θάνατο των φωτοϋποδοχέων στον αμφιβληστροειδή – «πλήττει» κυρίως νεαρά άτομα και μπορεί να οδηγήσει σε τύφλωση, ωστόσο αφήνει ανέπαφους τους νευρώνες που μεταφέρουν τα οπτικά σήματα στον εγκέφαλο.

Οι υπάρχουσες προσθετικές συσκευές για τα μάτια όπως το σύστημα Αrgus II της εταιρείας Second Sight με έδρα στην Καλιφόρνια μετατρέπουν εικόνες που λαμβάνονται από μια κάμερα η οποία βρίσκεται επάνω στα γυαλιά του ασθενούς σε ηλεκτρονικά σήματα. Τα σήματα αυτά αποστέλλονται σε μια συστοιχία ηλεκτροδίων που είναι εμφυτευμένη επάνω στον αμφιβληστροειδή. Με τον τρόπο αυτό ο ασθενής έχει μια πολύ γενική εικόνα του κόσμου που τον περιβάλλει – είναι σε θέση για παράδειγμα να ξεχωρίζει τις φωτεινές από τις σκοτεινές περιοχές καθώς και κάποια μεγάλα αντικείμενα όπως οι πόρτες, δεν μπορεί όμως να ξεχωρίσει συγκεκριμένα πρόσωπα.

Παράλληλα δεν είναι σε θέση να «αποκωδικοποιεί» γράμματα και λέξεις καθώς τα εμφυτεύματα αυτά προσφέρουν εικόνες χαμηλής ανάλυσης. Προκειμένου να υπερπηδήσει αυτόν τον σκόπελο ο Τόμας Λόριτζεν από τη Second Sight και οι συνεργάτες του ανέπτυξαν μια τροποποιημένη έκδοση του συστήματος Argus II που παρουσιάζει στον χρήστη τη γραφή Μπράιγ. Με δεδομένο ότι η Μπράιγ αναπαριστά τα γράμματα και τους αριθμούς ως κουκκίδες μπορεί να προβληθεί με χρήση των υπαρχόντων ηλεκτροδίων του Argus.

Επιτυχημένη δοκιμή

Το τροποποιημένο εμφύτευμα δοκιμάστηκε σε έναν εθελοντή που μπορεί να διαβάζει τη γραφή Μπράιγ και ο οποίος κάνει ήδη χρήση του συστήματος Αrgus II. Σε δοκιμές στις οποίες υποβλήθηκε ο εθελοντής προσπαθώντας να διαβάσει μεμονωμένα γράμματα αλλά και λέξεις με ως και τέσσερα γράμματα που μεταδίδονταν σε Μπράιγ στο εμφύτευμα του αμφιβληστροειδούς, εντόπισε σωστά τα γράμματα στο 89% των περιπτώσεων και τις λέξεις στο 60% ως 80% των περιπτώσεων. Μάλιστα όπως προβλέπει ο Λόριτζεν το να διαβάσει κάποιος μεγαλύτερες λέξεις δεν θα είναι πιο δύσκολο αλλά αντιθέτως πιο εύκολο καθώς ακόμη και αν ο χρήστης δεν αναγνωρίσει σωστά ένα γράμμα θα είναι σε θέση να καταλαβαίνει τη μεγάλη λέξη με τα πολλά γράμματα.

«Αντί να αισθάνεται τη Μπράιγ στις άκρες των δαχτύλων του, ο ασθενής μπορούσε να δει τα μοτίβα που προβάλλαμε και στη συνέχεια να διαβάσει μεμονωμένα γράμματα σε λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο» ανέφερε ο ειδικός, ο οποίος ήταν και κύριος συγγγραφέας της μελέτης που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Frontiers in Neuroscience». Αντιθέτως με το συμβατικό σύστημα Argus οι χρήστες χρειάζονται δεκάδες δευτερόλεπτα για να αποκρυπτογραφήσουν το κάθε γράμμα – γεγονός που σημαίνει ότι το διάβασμα μιας ολόκληρης λέξεις απαιτεί λεπτά.

Διάβασμα… στον δρόμο

Οι δημιουργοί του νέου συστήματος τονίζουν ότι αυτό δεν θα αντικαταστήσει τα συμβατικά κείμενα Μπράιγ τα οποία οι χρήστες διαβάζουν πολύ γρήγορα (ένας τυπικός χρήστης της συγκεκριμένης γραφής μπορεί να διαβάσει 800 γράμματα το λεπτό μέσω της αφής). Το τροποποιημένο σύστημα Αrgus θα έχει ως στόχο να προσφέρει τις υπηρεσίες του όταν δεν υπάρχει διαθέσιμη η γραφή Μπράιγ για ένα κείμενο – όπως για παράδειγμα συμβαίνει σε κείμενα αναρτημένα σε δημόσιους χώρους, σε ανακοινώσεις ή σε ταμπέλες στον δρόμο.

Σύμφωνα με τον αντιπρόεδρο επιχειρησιακής ανάπτυξης της Second Sight Μπράιαν Μεκ υπάρχουν περί τα 65.000 άτομα σε ΗΠΑ και Ευρώπη τα οποία θα μπορούσαν να ωφεληθούν από το νέο σύστημα.

Όταν το σύστημα δοκιμασθεί επαρκώς, η ομάδα σκοπεύει να παρέχει το «οπτικό» Μπράιγ ως ξεχωριστή εφαρμογή στο συμβατικό Argus II. Στην περίπτωση που ο χρήστης χρησιμοποιεί τη συσκευή με το Μπράιγ θα παρακάμπτεται η μονάδα επεξεργασίας βίντεο και θα χρησιμοποιείται ένα λογισμικό αναγνώρισης κειμένου ώστε να αναγνωρίζονται τα διαφορετικά σήματα και να μετατρέπονται σε εικόνες Μπράιγ που θα αποστέλλονται στους αρμόδιους νευρώνες του εγκεφάλου. Σύμφωνα με τον Λόριτζεν υπάρχει τέτοιο λογισμικό το οποίο μπορεί να ανακαλύψει και να διαβάσει περίπου το 90% των σημάτων.

(πηγή: Το Βήμα)

Σοκάρουν τα στοιχεία που έδωσε στην δημοσιότητα η Μη Κυβερνητική Οργάνωση «Κλίμακα» για τους νεοάστεγους καθώς όπως ένας στους πέντε έχει πτυχίο και οι περισσότεροι βρίσκονται σε παραγωγική ηλικία.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της εφημερίδας 6 ΜΕΡΕΣ, το προφίλ όσων δεν έχουν να φάνε ή είναι σχεδόν άστεγοι έχει αλλάξει τα τελευταία χρόνια. Δεν είναι μόνο παράνομοι μετανάστες, δεν είναι μόνο τοξικομανείς ή ψυχικά ασθενείς ή αλκοολικοί. Είναι και πολίτες της διπλανής πόρτας: άνεργοι σε παραγωγική ηλικία (20 έως 45 ετών) με μέτριο ως υψηλό μορφωτικό επίπεδο. Ένας στους πέντε έχει πτυχίο. Τα στοιχεία της ΜΚΟ απεικονίζουν επίσης την κάθετη αύξηση των συσσιτίων: Στην «Κλίμακα» σιτίζονται πλέον 220 άτομα, από 80 πριν λίγο καιρό.

Η έρευνα, που διενεργήθηκε σε 214 άτομα, χρησιμοποιεί ένα όρο που η κρίση έχει εισάγει στο ελληνικό λεξιλόγιο , τον όρο «νεοάστεγος». Ως νεοάστεγος χαρακτηρίζεται όποιος βρίσκεται ένα βήμα από το δρόμο, και ζει κάτω από τα όρια της φτώχειας. Άνεργοι που έχασαν το σπίτι τους, ή δεν μπορούσαν να το συντηρήσουν, εργαζόμενοι που απολύθηκαν λίγο πριν τη σύνταξη, και κοινωνικά ενταγμένοι μετανάστες.

Στο δείγμα των 214 ατόμων της έρευνας, σύμφωνα με τις «6 Μέρες», εντυπωσιάζει το προφίλ των ανθρώπων αυτών:

Το 50% έχει ολοκληρώσει τουλάχιστον την υποχρεωτική εκπαίδευση

Το 25% έχει ολοκληρώσει την μέση εκπαίδευση

Το 19,6% έχει πτυχίο.

Τα άτομα αυτά είναι ηλικίας 25-45 ετών και είναι οι περισσότεροι άνεργοι από κλάδους που μαστίζονται από την κρίση:

Το 24,8% προέρχεται από τις κατασκευές

Το 21,9% ήταν ιδιωτικοί υπάλληλοι

Το 18,1% είχαν επιχείρηση

Το 16,2% απασχολούνταν σε τουριστικά επαγγέλματα

Το 6,7% εργάζονταν στη Ναυτιλία.

(πηγή: nocomments.gr)

Δραματικές οι επιπτώσεις της κρίσης, το 55% των νέων είναι άνεργοι

Εντυπωσιακά είναι τα στοιχεία που αποτυπώνονται στην έκδοση του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών για τις επιπτώσεις που είχε η οικονομική κρίση την τελευταία διετία στην κοινωνία και στους πολίτες της.

Συγκεκριμένα, η έκδοση που φέρει τον τίτλο «Κοινωνικό Πορτρέτο της Ελλάδας 2012: Όψεις της κρίσης» και καλύπτει την περίοδο από την ένταξη της Ελλάδας στο μηχανισμό διάσωσης την άνοιξη του 2010 έως και τις πρόσφατες εκλογικές αναμετρήσεις, περιέχει εξαιρετικά εντυπωσιακά μα συνάμα άκρως ανησυχητικά στοιχεία για τις επιπτώσεις της κρίσης και της εφαρμογής των μνημονίων στην Ελλάδα.

Αναφέρεται πως η ύφεση ανήλθε σωρευτικά αυτήν την χρονική περίοδο στο 25%, κάτι που όπως επισημαίνεται αντιστοιχεί στις συνέπειες «ενάμιση παγκοσμίου πολέμου» ενώ η ανεργία έφτασε στο 25% στο γενικό πληθυσμό, ξεπέρασε το 55% στους νέους ενώ τρεις στους τέσσερις άνεργους είναι άνω των 30 ετών.

Παράλληλα αύξησε την φτώχεια, καθώς εκτιμάται πως τουλάχιστον δύο εκατομμύρια συμπολίτες μας ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας.

(πηγή: newsbeast.gr)

Των Άννας Ανδριτσάκη, Ντίνας Δασκαλοπούλου, Μαρίας Δήμα, Ιωάννας Σωτήρχου, Αφροδίτης Τζιαντζή

Είναι η πιο σκληρά δοκιμαζόμενη μειονότητα στην Ελλάδα του Μνημονίου. Χτες «γιόρτασαν» την παγκόσμια ημέρα για τα δικαιώματά τους σε σχολεία χωρίς θέρμανση, σε σπίτια με άνεργους, σε μια καθημερινότητα χωρίς χαρά. Αυτή η ηλικιακή μειονότητα σε έναν πληθυσμό που διαρκώς γερνάει στερήθηκε το μέλλον και ζει ένα ζοφερό παρόν, κρατώντας τον πιο σκληρό καθρέφτη απέναντι σε όλους μας. Στα πρόσωπα των παιδιών μας που δοκιμάζονται μαζί μας αποτυπώνονται τα λάθη και οι παραλείψεις μας, οι αποτυχίες και η συλλογική μας ήττα. Αλλά και η μοναδική μας ελπίδα για το μέλλον.

Το φάντασμα του Πειναλέοντα του Μποστ πλανιέται πάνω από τα σχολεία της ελληνικής επικράτειας. Με 439.000 παιδιά κάτω από το όριο της φτώχειας, η πείνα, το πλέον αδιάψευστο σημάδι εξαθλίωσης, παίζει ταμπούρλο στα παιδικά στομάχια.

Ήδη, φέτος, κρούσματα υποσιτισμού έχουν καταγραφεί στη Θεσπρωτία, το Ηράκλειο, και πρόσφατα στην Πάτρα. Τη σοβαρότητα του προβλήματος παραδέχτηκε και ο υπουργός Παιδείας Κ. Αρβανιτόπουλος, δηλώνοντας ότι «γίνονται ενέργειες με ιδιωτικούς φορείς και την εκκλησία». Εξαγγελίες για διανομή μικρογευμάτων στα σχολεία έγιναν τον Οκτώβριο από το υπουργείο Υγείας, ενώ αντίστοιχα το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης ανακοίνωσε τη διανομή φρούτων και λαχανικών.

«Όταν πέρσι το φθινόπωρο ακούστηκαν οι πρώτες καταγγελίες για παιδιά που λιποθυμούν από την πείνα σε σχολεία του κέντρου μάς αντιμετώπιζαν σαν να βλέπουμε πράγματα που δεν υπάρχουν», μας λέει η Ελένη Γιακουμάτου, πρόεδρος της Ένωσης Συλλόγων Γονέων του 6ου Διαμερίσματος, που εκτείνεται από την Ομόνοια ως τα Πατήσια και την Κυψέλη.

Οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί που μίλησαν πρώτοι για τα όλο και συχνότερα κρούσματα παιδικού υποσιτισμού αντιμετωπίστηκαν αρχικά από την τότε υπουργό Άννα Διαμαντοπούλου ως λαϊκιστές, τελικά όμως το υπουργείο Παιδείας αναγκάστηκε να παραδεχτεί την οξύτητα του προβλήματος και να υποσχεθεί κάποιες λύσεις στις αρχές του 2012. Οι καταγγελίες πλέον αφορούσαν δεκάδες σχολεία, από την Κρήτη ως τη Μακεδονία και από πρωτεύουσες νομών μέχρι κωμοπόλεις.

Με τίτλους όπως «Τα συσσίτια επιστρέφουν» και «Τα Μικρογεύματα της Άννας» καλωσόρισαν τότε τα ΜΜΕ τις εξαγγελίες για ένα πιλοτικό πρόγραμμα παροχής γευμάτων σε 18 σχολεία σε υποβαθμισμένες περιοχές της Αθήνας.

Η δημοσιότητα που δόθηκε στο σοκαριστικό αλλά και ευαίσθητο αυτό θέμα δεν ακολούθησε πάντα τους κανόνες δημοσιογραφικής δεοντολογίας: «Εφημερίδες και τηλεοράσεις κρέμασαν εκπαιδευτικούς και γονείς στα μανταλάκια» λέει στην «Εφ.Συν.» ο πρόεδρος της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας, Κομνηνός Μαντάς.

«Τα σχολεία που ξεκίνησαν τις καταγγελίες είδαν το πρόβλημά τους στον Τύπο κάτω από πηχυαίους τίτλους όπως “Κύριε, ο μπαμπάς μου αυτοκτόνησε!” και “Δάσκαλε, πεινάω!”», συμπληρώνει.

Ίσως γι’ αυτό οι εκπαιδευτικοί που πρώτοι σήκωσαν το βάρος των επώνυμων καταγγελιών είναι διστακτικοί να ξαναμιλήσουν στον Τύπο. «Έχω αποφασίσει να μην ξαναμιλήσω σε συνάδελφό σας γιατί διαστρέφετε τα λόγια μας», απαντά ο διευθυντής του γραφείου Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης του Νομού Ξάνθης Σάββας Μελισσόπουλος.

«Καταγράψαμε μαθητές που οι οικογένειές τους αντιμετωπίζουν οξυμένα οικονομικά προβλήματα και θα μπορούσαν να ωφεληθούν από ένα κουλούρι. Κάποιοι δημοσιογράφοι γράψατε ότι 300 μαθητές στην Ξάνθη λιποθυμάνε από την πείνα. Δεν είναι έτσι».

Η έκκληση αλληλεγγύης απέδωσε και 19 αρτοποιοί προσφέρουν πλέον δωρεάν πρωινό στους 350 μαθητές – μόνο που ακόμα και η ελάχιστη αυτή κίνηση συνάντησε γραφειοκρατικά εμπόδια: Για τα δωρεάν κουλούρια πρέπει να κόβουν παραστατικά στην εφορία!

«Αυτοί που μας κλέβουν το μισθό και τη ζωή μας, δίνουν ψίχουλα για να περνιούνται για φιλάνθρωποι», λέει η Διονυσία Αθανασοπούλου, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων Αθήνας. «Ο παιδικός υποσιτισμός είναι συνώνυμο της βαρβαρότητας. Όμως η παιδική φτώχεια είναι αποτέλεσμα της φτώχειας των γονιών.

Όχι μόνο των ανέργων, που γίνονται όλο και περισσότεροι, αλλά και των εργαζόμενων που αμείβονται με μισθούς πείνας. Η μόνη λύση, ένα γεύμα για όλα τα παιδιά κάθε μέρα, με έκτακτη χρηματοδότηση από το κράτος στους δήμους. Τα κονδύλια δεν είναι υπέρογκα για να δίνεται καθημερινά σε κάθε παιδί μία πορτοκαλάδα, γάλα κι ένα σάντουιτς».

Κάτι ανάλογο υπόσχονταν αλλά δεν πραγματοποίησαν τα «μικρογεύματα» του υπουργείου Παιδείας, που εφαρμόστηκαν με καθυστέρηση πέρυσι τον Μάρτιο, αφορούσαν 11 σχολεία αντί για 18 και μόνο ένα σάντουιτς αντί για γεύμα, όπως είχε αναγγελθεί.

«Προσπάθησαν να μπαλώσουν το πρόβλημα επιστρατεύοντας ΜΚΟ. Σε τρία σχολεία μοίραζε σάντουιτς το Ίδρυμα Νιάρχου», λέει η Δ. Αθανασοπούλου. «Εμείς θεωρούμε όλους αυτούς τους ευεργέτες-εφοπλιστές υπεύθυνους για τη φτώχεια. Κανένας ευεργέτης δεν έσωσε το λαό ποτέ. Σώθηκε όταν αγωνίστηκε».

Σε πολλά σχολεία έχουν ξεκινήσει πρωτοβουλίες αλληλεγγύης που περιλαμβάνουν τη συγκέντρωση ειδών πρώτης ανάγκης σε συνεργασία με τους συλλόγους γονέων. Μπορεί η διαφορά μεταξύ φιλανθρωπίας και αλληλεγγύης να γίνεται όλο και πιο δυσδιάκριτη όσο σφίγγει το στομάχι, όμως οι ίδιες οι πρωτοβουλίες θέτουν τις δικές τους διαχωριστικές γραμμές.

Το ανοιχτό κάλεσμα για αλληλεγγύη –είτε με ενισχυτικά μαθήματα είτε με τρόφιμα και ρούχα- που απευθύνει ο Σύλλογος Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Πειραιά «Η πρόοδος» είναι σαφές: Η αλληλεγγύη, εξηγούν, εντάσσεται «στον αγώνα για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής». Ο αγώνας αυτός, όμως, προσθέτουν «παραμένει χωρίς ψυχή, γίνεται παγερός και αδιάφορος, όταν αρνείται να καταπιαστεί με την άμεση ανακούφιση στο όνομα της ριζικής αλλαγής που κάποτε θα έρθει».

Aόρατοι κι απ’ τις στατιστικέ

Παιδιά που έρχονται μόνα τους στη χώρα μας, μπας και σωθούν εκείνα τουλάχιστον. «Ασυνόδευτα ανήλικα» είναι ο επίσημος χαρακτηρισμός. Όχι, δεν υπάρχει κάποιος να ασχολείται μαζί τους. Ούτε που καταγράφονται. Συνήθως φυλακίζονται στα κέντρα κράτησης μαζί με τους ενήλικες με ό,τι αυτό σημαίνει για την ασφάλειά τους. Μετά, παίρνουν κι αυτά το χαρτί για να εγκαταλείψουν τη χώρα που δεν είναι άλλο παρά η άγουσα για την πρωτεύουσα και ένα εισιτήριο για την εκμετάλλευση από λογής-λογής κυκλώματα.

Πριν από τέσσερα χρόνια είχαμε συναντήσει αρκετά στον καταυλισμό των Αφγανών έξω από το λιμάνι της Πάτρας. Με άγχος και κατάθλιψη, εγκλωβισμένα στην Ελλάδα, ανήμπορα να πάνε στην Ευρώπη να βρουν τους συγγενείς τους, δεν είχαν κουράγιο να επικοινωνήσουν με τους δικούς τους για να τους πουν ότι «απέτυχαν» σ’ αυτό το ταξίδι. Στις ζωγραφιές τους που κρέμονταν στο αντίσκηνο των εθελοντών γιατρών διάστικτα ήταν βουνά και θάλασσα από μαύρες γραμμές που συμβόλιζαν τους νεκρούς που άφησαν πίσω τους στην πορεία τους προς ένα καλύτερο μέλλον.

Όχι ότι η ελληνική πολιτεία νοιάζεται και για τα παιδιά μεταναστών που μεγαλώνουν μαζί με τα δικά μας παιδιά. Και με το θέμα της ιθαγένειας -που θέλει να δυσκολέψει την απόκτησή της- πρόδωσε τις προθέσεις της.

Όμως δεν είναι μόνο η κρίση αλλά και η ρατσιστική βία που δεν αντιμετωπίζεται. Ο φόβος της επίθεσης έκλεισε και το σχολείο που είχε η μαροκινή κοινότητα για να μαθαίνουν τα παιδιά της αραβικά. Φτώχεια, μέσα και έξω.

Αλήστου μνήμης μόρφωση

Στο σχολείο της φτώχειας που δεν γνώρισαν ούτε καν οι γονείς αλλά, πολλά χρόνια πριν, η γιαγιά και ο παππούς αναγκάζονται να επιστρέψουν οι σημερινοί μαθητές. Στερούμενα το δικαίωμα να διεκδικήσουν το μέλλον τους με αξιώσεις, καλούνται να ζήσουν εποχές οι οποίες το μόνο που κατάφεραν ήταν να αφήσουν τα παιδιά χωρίς το δικαίωμα στη μόρφωση.

Το σημερινό σχολείο, όπως προδιαγράφεται από τα μέτρα που έχουν ήδη ληφθεί ή δρομολογούνται:

– Θα έχει παιδιά στοιβαγμένα και άθλιες και κρύες αίθουσες, αυτές που θα απομείνουν από το επόμενο κύμα συγχωνεύσεων-καταργήσεων, εξίσου σαρωτικό με το πρώτο, που έγινε έναν χρόνο πριν. Τότε το λουκέτο μπήκε σε 1.900 σχολεία, τώρα αναμένεται να φθάσει στα 1.500. Και αν πέφτει μακριά το σχολείο που θα παραμείνει ανοιχτό, αυτό είναι πρόβλημα που πρέπει με κάθε τρόπο να λύσει η οικογένεια.

– Δεν θα έχει χρήματα ούτε για τις βασικές λειτουργίες. Η ευθύνη της διαχείρισης των κονδυλίων έχει μετακυλιστεί στους δήμους (και τις σχολικές επιτροπές) αλλά τα κονδύλια ανύπαρκτα. Σε πολλά μέρη της Ελλάδας, σχολεία δεν έχουν χρήματα για το πετρέλαιο. Ίσως η γιαγιά και ο παππούς τούς θυμίσει τη λύση που πήγαιναν και από ένα κούτσουρο για τη σόμπα του σχολείου.

– Θα έχει όλο και πιο πεινασμένα παιδιά. Η βοήθεια που δίνουν οι εκκλησίες, τοπικοί φορείς και οργανώσεις δείχνουν την πικρή αλήθεια. Τα κρούσματα πληθαίνουν και έχουν ανάγκη ακόμα και από αυτό το ψωμοτύρι της μεταπολεμικής περιόδου. Πέρυσι, τα αποκάλεσαν μικρογεύματα, μοίρασαν μερικά με τα χρήματα της Ε.Ε., τέλειωσαν, ξεχάστηκαν.

– Θα έχει βιβλία που θα χρεώνονται στους γονείς με υποχρέωση επιστροφής. Σε περίπτωση που δεν επιστραφούν στο τέλος της χρονιάς, προκειμένου να επαναχρησιμοποιηθούν από άλλους μαθητές, οι γονείς θα τα πληρώνουν.

– Θα έχει εκπαιδευτικούς εξαθλιωμένους που θα πηγαίνουν όπου υπάρχει ανάγκη, εντός και εκτός νομού, σ’ ένα και δύο και τρία σχολεία, υποχρεωτικά.

Δίκτυο για το Παιδί

Την ανάπτυξη ενός δικτύου αλληλεγγύης για το παιδί και την οικογένεια εξήγγειλε χθες ο γ.γ. Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Γιώργος Σούρλας. Το δίκτυο θα ξεκινήσει από τη Μαγνησία με τη συνεργασία της Εκκλησίας και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και με απώτερο στόχο να επεκταθεί σε όλη την Ελλάδα.

Θα στηρίζει τα παιδιά που αντιμετωπίζουν προβλήματα υποσιτισμού αλλά και στερούνται των στοιχειωδών μέσων για την εκπαίδευσή τους. Αρωγοί σε αυτήν την προσπάθεια, φυσικά και νομικά πρόσωπα που διαθέτουν οικονομική δυνατότητα και έχουν την κοινωνική ευαισθησία για να ενταχθούν στο δίκτυο

(πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών)

Τραγικές διαστάσεις λαμβάνει το φαινόμενο των αυτοκτονιών στην Ελλάδα της κρίσης καθώς σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη κατά την περίοδο 1.1.2009 – 28.8.2012 οι τελεσθείσες αυτοκτονίες και οι απόπειρες ανήλθαν σε 3.124 πανελλαδικά.

Ειδικότερα, σύμφωνα με στοιχεία που διαβίβασε το υπουργείο στην Βουλή προς απάντηση σχετικού ερωτήματος των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ Στάθη Παναγούλη και Νάσο Αθανασίου τα περιστατικά αυτοκτονιών ανήλθαν σε 677 το 2009, σε 830 το 2010, σε 927 το 2011 και σε 690 έως την 23η Αυγούστου του 2012.

Ο υπουργός κ. Νίκος Δένδιας επισημαίνει μεταξύ άλλων ότι «η συγκεκριμένη μορφή «αυτοπροσβολής» αποτελεί αναμφίβολα ένα μείζον κοινωνικό ζήτημα» υποστηρίζει όμως ότι «δεν υπάρχει μόνο ένας καθολικά αποδεκτός παράγοντας που προκαλεί στον άνθρωπο τέτοιας ακραίας μορφής αυτοκαταστροφικές τάσεις»

Πάντως, σύμφωνα με τα στοιχεία από τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής το 2009 καταγράφονται 265 περιστατικά αυτοκτονιών (τελεσθείσες και απόπειρες), 291 το 2010, 306 το 2011 και 212 έως 23.08.2012.

Από τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης έχουν καταγραφεί 55 περιστατικά το 2009, 98 περιστατικά το 2010, 99 περιστατικά το 2011 και 67 περιστατικά το 2012.

Από τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης έχουν καταγραφεί 33 περιστατικά το 2009, 38 περιστατικά το 2010, 35 περιστατικά το 2011, 28 περιστατικά το 2012.

Από τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Κεντρικής Μακεδονίας έχουν καταγραφεί 34 περιστατικά το 2009, 42 περιστατικά το 2010, 82 περιστατικά το 2011, 60 περιστατικά το 2012.

Από τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Δυτικής Μακεδονίας έχουν καταγραφεί 13 περιστατικά το 2009, 12 το 2010, 17 το 2011, 12 το 2012.

Από τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Ηπείρου έχουν καταγραφεί 20 περιστατικά το 2009, 29 περιστατικά το 2010, 19 περιστατικά το 2011, 16 περιστατικά το 2012.

Από τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλίας έχουν καταγραφεί 38 περιστατικά το 2009, 61 το 2010, 50 το 2011, 46 το 2012

Από τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Στερεάς Ελλάδος έχουν καταγραφεί 40 περιστατικά το 2009, 43 το 2010, 38 το 2011, 47 το 2012.

Από τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Δυτικής Ελλάδος έχουν καταγραφεί 38 περιστατικά το 2009, 62 το 2010, 90 το 2011, 47 το 2012.

Από τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Πελοποννήσου έχουν καταγραφεί 44 περιστατικά το 2009, 50 το 2010, 53 το 2011, 32 το 2012.

Από τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Ιονίων Νήσων έχουν καταγραφεί 17 περιστατικά το 2009, 21 το 2010, 24 το 2011, 28 το 2012.

Από τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Κρήτης έχουν καταγραφεί 42 περιστατικά το 2009, 41 το 2010, 68 το 2011, 48 το 2012.

Από τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Βορείου Αιγαίου έχουν καταγραφεί 22 περιστατικά το 2009, 21 το 2010, 21 το 2011, 20 το 2012.

Από τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Νοτίου Αιγαίου έχουν καταγραφεί 16 περιστατικά το 2009, 21 το 2010, 25 το 2011, 27 το 2012.

Αναλυτικά τα στοιχεία ανά περιοχή έχουν ως εξής:

• Στην Αθήνα, έχουν καταγραφεί 80 περιστατικά το 2009, 98 το 2010, 107 το 2011 και 70 περιστατικά μέχρι 23 Αυγούστου 2012.
• Στον Πειραιά έχουν καταγραφεί 48 περιστατικά το 2009, 61 το 2010, 62 το 2011 και 33 το 2012.
• Στη Δυτική Αττική έχουν καταγραφεί 56 περιστατικά το 2009, 42 το 2010, 50 το 2011, 31 το 2012.
• Στη Βορειοανατολική Αττική έχουν καταγραφεί 53 περιστατικά το 2009, 58 το 2010, 58 το 2011, 41 το 2012
• Στη Νοτιοανατολική Αττική έχουν καταγραφεί 28 περιστατικά το 2009, 32 το 2010, 29 το 2011 , 37 το 2012
• Στη Θεσσαλονίκη έχουν καταγραφεί 55 περιστατικά το 2009, 98 το 2010, 99 το 2011, 67 το 2012.
• Στην Αλεξανδρούπολη έχουν καταγραφεί 7 περιστατικά το 2009, 8 το 2010, 2 το 2011 , 5 το 2012
• Στη Δράμα έχουν καταγραφεί 5 περιστατικά το 2009, 8 το 2010, 5 το 2011, 5 το 2012.
• Στην Καβάλα έχουν καταγραφεί 5 περιστατικά το 2009, 5 το 2010, 7 το 2011 και 4 το 2012
• Στην Ξάνθη έχουν καταγραφεί 5 περιστατικά το 2009, 5 το 2010, 6 το 2011 και 2 το 2012.
• Στην Ορεστιάδα έχουν καταγραφεί 4 περιστατικά το 2009, 6 το 2010, 2 το 2011, 2 το 2012.
• Στη Ροδόπη έχουν καταγραφεί 7 περιστατικά το 2009, 6 το 2010, 13 το 2011, 10 το 2012.
• Στην Ημαθία έχουν καταγραφεί 7 περιστατικά το 2009, 11 το 2010, 8 το 2011, 6 το 2012.
• Στο Κιλκίς έχουν καταγραφεί 5 περιστατικά το 2009, 3 το 2010, 20 το 2011, 13 το 2012
• Στην Πέλλα έχουν καταγραφεί 6 περιστατικά το 2009, 5 το 2010, 8 το 2011, 8 το 2012.
• Στην Πιερία έχουν καταγραφεί 7 περιστατικά το 2009, 4 το 2010, 19 το 2011 ,14 το 2012.
• Στις Σέρρες έχουν καταγραφεί 7 περιστατικά το 2009, 9 το 2010, 15 το 2011, 14 το 2012.
• Στη Χαλκιδική έχουν καταγραφεί 2 περιστατικά το 2009, 10 το 2010, 12 το 2011, 5 το 2012.
• Στα Γρεβενά έχουν καταγραφεί 2 περιστατικά το 2009, 1 το 2010, 7 το 2011, 2 το 2012.
• Στην Καστοριά έχουν καταγραφεί 2 περιστατικά το 2009, 4 το 2010, 2 το 2011, 3 το 2012.
• Στην Κοζάνη έχουν καταγραφεί 9 περιστατικά το 2009, 5 το 2010, 8 το 2011, 7 το 2012.
• Στη Φλώρινα δεν έχει καταγραφεί περιστατικό το 2009, 2 το 2010 και κανένα άλλο το 2011 και το 2012.
• Στην Άρτα έχουν καταγραφεί 3 περιστατικά το 2009, 4 το 2010, 6 το 2011, 1 το 2012
• Στη Θεσπρωτία έχουν καταγραφεί 1 περιστατικό το 2009, 3 το 2010, 4 το 2011, 5 το 2012.
• Στα Ιωάννινα έχουν καταγραφεί 13 περιστατικά το 2009, 18 το 2010, 5 το 2011, 9 το 2012.
• Στην Πρέβεζα έχουν καταγραφεί 3 περιστατικά το 2009, 4 το 2010, 4 το 2011, 1 το 2012.
• Στην Καρδίτσα έχουν καταγραφεί 9 περιστατικά το 2009, 15 το 2010, 12 το 2011, 9 το 2012.
• Στη Λάρισα έχουν καταγραφεί 13 περιστατικά το 2009, 22 το 2010, 16 το 2011, 18 το 2012.
• Στη Μαγνησία έχουν καταγραφεί 5 περιστατικά το 2009, 12 περιστατικά το 2010,10 το 2011, 6 το 2012.
• Στα Τρίκαλα έχουν καταγραφεί 11 περιστατικά το 2009, 12 το 2010, 12 το 2011, 13 το 2012
• Στη Βοιωτία έχουν καταγραφεί 5 περιστατικά το 2009, 13 το 2010, 5 το 2011, 12 το 2012.
• Στην Εύβοια έχουν καταγραφεί 19 περιστατικά το 2009, 19 το 2010 ,17 το 2011, 27 το 2012.
• Στην Ευρυτανία έχουν καταγραφεί 3 περιστατικά το 2009, 1 το 2010 και κανένα το 2011 και το 2012.
• Στη Φθιώτιδα έχουν καταγραφεί 9 περιστατικά το 2009, 8 το 2010, 11 το 2011, 7 το 2012.
• Στη Φωκίδα 4 περιστατικά το 2009, 2 το 2010, 5 το 2011, 1 το 2012.
• Στην Αιτωλία 6 το 2009, 10 το 2010, 8 το 2011 και κανένα το 2012
• Στην Ακαρνανία 7 περιστατικά το 2009, 19 το 2010, 51 το 2011, 19 το 2012
• Στην Αχαΐα καταγράφηκαν 17 περιστατικά το 2009, 26 το 2010, 24 το 2011, 20 το 2012.
• Στην Ηλεία καταγράφηκαν 8 περιστατικά το 2009, 7 το 2010, 7 το 2011, 8 το 2012.
• Στην Αργολίδα καταγράφηκαν 9 περιστατικά το 2009, 4 το 2010, 6 το 2011, 5 το 2012.
• Στην Αρκαδία καταγράφηκαν 5 περιστατικά το 2009, 5 το 2010, 6 το 2011, 9 το 2012.
• Στην Κορινθία καταγράφηκαν 12 περιστατικά το 2009, 13 το 2010, 13 το 2011, 5 το 2012.
• Στη Λακωνία καταγράφηκαν 8 περιστατικά το 2009, 16 το 2010, 13 το 2011, 4 το 2012.
• Στη Μεσσηνία καταγράφηκαν 10 περιστατικά το 2009, 12 το 2010, 15 το 2011, 9 το 2012.
• Στη Ζάκυνθο καταγράφηκαν 3 περιστατικά το 2009, 10 το 2010, 15 το 2011, 12 το 2012.
• Στην Κέρκυρα καταγράφηκαν 7 περιστατικά το 2009, 5 το 2010, 6 το 2011, 9 το 2012.
• Στην Κεφαλονιά καταγράφηκαν 6 περιστατικά το 2009, 4 το 2010, 2 το 2011, 3 το 2012.
• Στη Λευκάδα καταγράφηκε 1 περιστατικό το 2009, 2 το 2010, 1 το 2011, 4 το 2012.
• Στο Ηράκλειο καταγράφηκαν 23 περιστατικά το 2009, 24 το 2010, 31 το 2011, 22 το 2012.
• Στο Λασίθι καταγράφηκαν 7 περιστατικά το 2009, 9 το 2010, 13 το 2011, 11 το 2012.
• Στο Ρέθυμνο καταγράφηκαν 9 περιστατικά το 2009, 4 το 2010, 15 το 2011, 6 το 2012.
• Στα Χανιά καταγράφηκαν 3 περιστατικά το 2009, 4 το 2010, 9 το 2011, 9 το 2012.
• Στη Λέσβο καταγράφηκαν 6 περιστατικά το 2009, 7 το 2010, 4 το 2011, 7 το 2012.
• Στη Σάμο καταγράφηκαν 16 περιστατικά το 2009, 10 το 2010, 12 το 2011, 8 το 2012
• Στη Χίο δεν καταγράφεται περιστατικό το 2009, αλλά καταγράφονται 4 το 2010, 5 το 2011, 5 το 2012.
• Στις Κυκλάδες καταγράφονται 5 περιστατικά το 2009, 8 το 2010, 10 το 2011, 18 το 2012.
• Στην Α΄ Αστυνομική Διεύθυνση Δωδεκανήσου καταγράφηκαν 10 περιστατικά το 2009, 8 το 2010, 10 το 2011, 4 το 2012.
• Στη Β΄ Αστυνομική Διεύθυνση Δωδεκανήσου καταγράφηκαν 1 περιστατικό το 2009, 5 το 2010, 5 το 2011, 5 το 2012.

(πηγή: protothema.gr)

Μόσχα. Μέσα στις επόμενες ημέρες αναμένεται στη Γη μία από τις πιο ισχυρές μαγνητικές καταιγίδες που έχουν καταγραφεί μέχρι σήμερα.

Αυτό αναφέρουν εμπειρογνώμονες της διαστημικής υπηρεσίας NASA, οι οποίοι κατέγραψαν στις 16 Νοεμβρίου 2012 μία γιγάντια έκρηξη στον Ήλιο.

Αυτή η εκτίναξη ήταν τόσο μεγάλη που δεν χωρούσε στην εικόνα –πλαίσιο, του Παρατηρητηρίου, αναφέρει το Mignews.

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η τεράστια εκροή του ηλιακού υλικού κατευθύνεται προς τη Γη. Αναμένεται να φθάσει στην επιφάνεια του πλανήτη μας, σήμερα το βράδυ.

Οι ειδικοί συνιστούν στους ευαίσθητους ανθρώπους στις καιρικές συνθήκες να προφυλαχθούν, δηλαδή, να αποφύγουν την υπερκόπωση, να απέχουν από το αλκοόλ και να είναι συγκρατείς στα συναισθήματά τους.

(πηγές: mikres-ekdoseis.gr, The Hellenic Information Team)

Στις 20 Νοεμβρίου 1989, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθετεί τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, καθιερώνοντας έναν παγκόσμιο δεσμευτικό κώδικα για τα δικαιώματα που πρέπει όλα τα παιδιά να απολαμβάνουν. Παρά την αναγνωρισμένη συμβολή της, ωστόσο, τα δικαιώματα των παιδιών παγκοσμίως, αλλά και στην Ελλάδα, συνεχίζουν να καταπατούνται και κρίσιμα ζητήματα που αφορούν την ασφάλεια και την ευημερία τους, χρήζουν άμεσων και ουσιαστικών λύσεων.

Έκθεση της UNICEF με αφορμή τη συμπλήρωση των 20 ετών από την υιοθέτηση της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού, ανέφερε ότι σήμερα 1 δισεκατομμύριο παιδιά στερούνται μία ή και περισσότερες βασικές υπηρεσίες, απαραίτητες για την επιβίωση και την ανάπτυξή τους. Συνολικά 148 εκατ. παιδιά κάτω των 5 ετών στον αναπτυσσόμενο κόσμο είναι λιπόβαρα σε σχέση με την ηλικία τους. Επιπλέον, 2 εκατομμύρια παιδιά κάτω των 15 ετών σε όλο τον κόσμο ζουν με AIDS, παρά την πρόοδο που έχει σημειωθεί ως προς την ενημέρωση και πρόληψη, ενώ 15 εκατομμύρια έχουν χάσει τον ένα ή και τους δύο γονείς τους εξαιτίας του ιού.

Την ίδια στιγμή, 500 εκατ. έως 1,5 δισ. παιδιά είναι άμεσα ή έμμεσα θύματα βίας. Πάνω από 64 εκατομμύρια γυναίκες 20 έως 24 ετών στον αναπτυσσόμενο κόσμο παντρεύτηκαν πριν τα 18 τους χρόνια, ενώ 14 εκατ. νεαρές γυναίκες γίνονται μητέρες σε ηλικία 15-19 ετών. Όσον αφορά τα σεξουαλικά δικαιώματα των παιδιών, 70 εκατομμύρια γυναίκες και κορίτσια σε 29 χώρες έχουν υποστεί την απαράδεκτη πρακτική του ακρωτηριασμού ή της αποκοπής των γεννητικών τους οργάνων. Η εκμετάλλευση όμως είναι ακόμα ένα φαινόμενο παγκόσμιας εμβέλειας που «ανθεί». Συγκεκριμένα, περίπου 150 εκατομμύρια παιδιά ηλικίας 5 έως 14 ετών εμπλέκονται στην παιδική εργασία, με 1,2 από αυτά να πέφτουν θύματα παράνομης εμπορίας και διακίνησης κάθε χρόνο.

Μία νέα πληγή είναι η παιδική εκμετάλλευση στο διαδίκτυο. Τα κυκλώματα διακίνησης υλικού παιδικής πορνογραφίας στο ίντερνετ ξεπερνούν τα 450 παγκοσμίως, σύμφωνα με το Ίδρυμα Internet Watch Foundation της Βρετανίας. Σε ετήσια έκθεση του Ιδρύματος υπογραμμίζεται ότι δέκα από αυτά τα κυκλώματα λειτουργούν περισσότερες από 650 ιστοσελίδες διακίνησης τέτοιου παράνομου υλικού.

Στην Ελλάδα, ειδικότερα, σύμφωνα με το «Χαμόγελο του Παιδιού», τα παιδιά που έπεσαν θύματα κακοποίησης ή παραμέλησης από την 1η Ιανουαρίου ως την 31η Οκτωβρίου του 2010 ανέρχονται σε 770. Από τα στατιστικά στοιχεία της Εθνικής Τηλεφωνικής Γραμμής SOS 1056 προκύπτει ότι το μεγαλύτερο ποσοστό παιδικής κακοποίησης (48%) αφορούσε σε παραμέληση παιδιών, ενώ το 44% σε άσκηση σωματικής βίας – σωματικής κακοποίησης. Ακολουθούν η σεξουαλική κακοποίηση παιδιού (3%), η εξώθηση σε επαιτεία (3%), η ψυχολογική – συναισθηματική κακοποίηση (2%) και η παραμέληση – εγκατάλειψη (1%). Θύτες των περιστατικών είναι σε ποσοστό 39% και οι δύο γονείς, σε ποσοστό 38% μόνον η μητέρα, σε ποσοστό 17% ο πατέρας και σε 6% άλλο πρόσωπο.

Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού αποτέλεσε μια προσπάθεια παροχής ενός διεθνούς συνόλου προτύπων, τα οποία πρέπει να ακολουθούνται από όλες τις χώρες. Το παιδί δεν αποτελεί ιδιοκτησία των γονιών του και ότι δεν είναι αβοήθητο αντικείμενο. Πρόκειται για ανθρώπινη ύπαρξη με δικά του δικαιώματα. Η Σύμβαση αναγνωρίζει τη νομική υπόσταση του παιδιού, θεωρώντας ότι δεν είναι πλέον παθητικός αποδέκτης ωφελημάτων και η παροχή δικαιωμάτων σε αυτό δεν είναι πλέον επιλογή, χάρη, ευγένεια και καλοσύνη. Το παιδί έχει αυτόνομα δικαιώματα τα οποία οφείλουμε όλοι να τιμούμε και να σεβόμαστε.

Η σύμβαση έχει επικυρωθεί από 191 κράτη, εκτός των ΗΠΑ και της Σομαλίας. Η Ελλάδα την επικύρωσε το 1992. Τα 54 άρθρα της καλύπτουν όλα τα δικαιώματα των παιδιών που χωρίζονται σε 4 τομείς: Δικαιώματα Επιβίωσης, Ανάπτυξης, Προστασίας και Δικαιώματα Συμμετοχής.

Της Δήμητρας Κογκίδου  – Καθηγήτριας και Κοσμητόρισας του ΑΠΘ

«Ξέρουμε ότι η χώρα μας περνάει δύσκολους καιρούς. Οι δύσκολοι καιροί όμως δεν εμποδίζουν τα μεγάλα πράγματα. Ούτε δικαιολογούν την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δικαιωμάτων των παιδιών…» τονίζουν ότι «δεν θα πρέπει εξαιτίας της κρίσης να προκαλούνται και να γίνονται ανεκτές σοβαρές παραβιάσεις δικαιωμάτων, όπως η βία σε βάρος των παιδιών, ο εκφοβισμός, οι διακρίσεις, οι επιθετικές και ρατσιστικές συμπεριφορές, η εγκατάλειψη των παιδιών, η παιδική εργασία και η εκμετάλλευση
Αυτά τονίζουν μεταξύ άλλων τα μέλη της Ομάδας Εφήβων Συμβούλων του Συνηγόρου του Παιδιού σε δημόσια δήλωση που υιοθέτησαν την 17η Νοέμβρη 2012 στην τελευταία συνάντησή τους που διεξήχθη στη Ρόδο και καλούν συνομηλίκους τους και ενήλικους πολίτες να ενημερωθούν και να ευαισθητοποιηθούν περισσότερο για τα δικαιώματα του παιδιού και να αγωνιστούν για την εμπέδωση και την προάσπισή τους.
Αγαπητά παιδιά, αγαπητές φίλες, αγαπητοί φίλοι
Ο κόσμος δεν μας προσφέρθηκε απ’ τους γονείς μας, μας τον δάνεισαν τα παιδιά μας, λέει μια Αφρικανική παροιμία… Κάθε παιδί είναι και δικό μας παιδί. Κάθε παιδί έχει δικαίωμα στο όνειρο και την ελπίδα. Αυτήν την ελπίδα έφερε η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, ο πρώτος παγκόσμιος νομικά δεσμευτικός κώδικας για τα δικαιώματα που όλα τα παιδιά πρέπει να απολαμβάνουν. Θέτει στοιχειώδεις αρχές για την ευημερία των παιδιών στα διάφορα στάδια εξέλιξής τους, αποτελείται από 54 άρθρα που χωρίζονται σε 4 τομείς: Δικαιώματα Επιβίωσης, Ανάπτυξης, Προστασίας και Δικαιώματα Συμμετοχής. Υιοθετήθηκε ομόφωνα από τη Γεν. Συνέλευση του ΟΗΕ στις 20 Νοεμ. 1989 και τέθηκε σε ισχύ το 1990. Μέχρι σήμερα έχει επικυρωθεί σχεδόν από όλες τις χώρες του κόσμου, ενώ στην Ελλάδα επικυρώθηκε το 1992
Παρά τα διεθνή κείμενα προστασίας των παιδιών, που σε πολλές χώρες αποτελούν κενό γράμμα, εκατομμύρια παιδιά εξακολουθούν να υποφέρουν από τη φτώχεια και να στερούνται της στοιχειώδους σχολικής εκπαίδευσης, εκατοντάδες χιλιάδες υφίστανται τις τραγικές συνέπειες συρράξεων και οικονομικού χάους, δεκάδες χιλιάδες ακρωτηριάζονται στους πολέμους και πολλά ακόμη ορφανεύουν ή και σκοτώνονται από τον ιό του AIDS και από άλλες ασθένειες. Τα στατιστικά δεδομένα –που δεν θα σας τα αναφέρω τώρα -είναι καταπέλτης στο εφησυχασμό της συνείδησης.
Στην παρούσα περίοδο της οικονομικής κρίσης η ευημερία των παιδιών είναι «υπό απειλή», ενώ όλες οι επιπτώσεις δεν έχουν αποτυπωθεί ακόμα στους κοινωνικούς δείκτες των στατιστικών αρχών. Η οικονομική κρίση επηρεάζει τη δημόσια υγεία, αυξάνει τις ψυχικές διαταραχές, τη θνησιμότητα, τις αυτοκτονίες, τις κοινωνικές ανισότητες και τις παραβιάσεις των κοινωνικών δικαιωμάτων. Όταν υπάρχουν συνθήκες ψυχολογικής αστάθειας στην οικογένεια τότε είναι δυνατόν να οδηγήσουν σε αδιαφορία, παραμέληση ή ακόμα και σε πιο βίαιες αντιδράσεις από την πλευρά των γονέων που θα έχουν ψυχοσωματικές επιπτώσεις στα παιδιά ή θα προκαλέσουν άλλες μη επιθυμητές συμπεριφορές. Οι καταστάσεις αυτές είναι δυνατόν να συμβούν σε κάποιο βαθμό και σε νοικοκυριά που δεν αντιμετωπίζουν άμεσους κινδύνους να οδηγηθούν στη φτώχεια, αλλά αντιδρούν μέσα από τη περιρρέουσα ατμόσφαιρα και το γενικό αίσθημα ανασφάλειας..

Η γενικότερη, λοιπόν, επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης και κατ’ επέκταση των οικονομικών των νοικοκυριών, ιδιαίτερα τον τελευταίο χρόνο, βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση με την ποιότητα της ζωής των παιδιών. Και να μη ξεχνάμε ότι η φτώχεια αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για την πλήρη ανάπτυξη των δυνατοτήτων και τη εξασφάλιση της υγείας και ευημερίας των παιδιών –τόσο κατά την παιδική ηλικία, όσο και στα ενήλικα στάδια της ζωής.

Βέβαια, η οικονομική κρίση, δεν πλήττει εξίσου όλες τις οικογένειες. Οι επιπτώσεις αυτές πλήττουν περισσότερο τις οικονομικά και κοινωνικά ασθενέστερες ομάδες, όπως οι γυναίκες, ή νοικοκυριά χαμηλού εισοδήματος. Απειλείται δηλαδή πολύ περισσότερο η ποιότητα της ζωής των παιδιών που ζούσαν ήδη από πιο μπροστά σε συνθήκες φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού, όπως παιδιά που μεγαλώνουν σε ΜΓΟ.
Λίγα στοιχεία μόνον από το Eurostat 2010.
• το ποσοστό της παιδικής φτώχειας στην Ελλάδα είναι 23% ενώ αντίστοιχα για το σύνολο της Ευρώπης είναι 20,5%.
• Φτωχά νοικοκυριά είναι το 20,1% του συνόλου. Το 33,4% των φτωχών νοικοκυριών είναι μονογονεϊκά.
• Το 2010 το 28,7% των νοικοκυριών με παιδιά βρισκόντουσαν σε φτώχεια ή κοινωνικό αποκλεισμό. Ιδιαίτερα στα νοικοκυριά με παιδιά 12-17 ετών το ποσοστό εκτινάσσεται στο 34,7%

Πέρα όμως από τα παιδιά που ανήκουν στις λεγόμενες «ευπαθείς ομάδες», σήμερα πλέον απειλείται και η ευημερία των παιδιών που μεγαλώνουν σε νοικοκυριά που οδηγούνται από τη μια μέρα στην άλλη σε ακραίες καταστάσεις φτώχειας μετά την απώλεια του εισοδήματός τους από την εργασία σε περίοδο παρατεταμένης ύφεσης ή τις περικοπές σε μισθούς και συντάξεις σε συνδυασμό με τις αυξανόμενες φορολογικές επιβαρύνσεις /ή και τα δάνεια . Το «Κοινωνικό Πορτρέτο της Ελλάδας 2012» που κυκλοφόρησε από το ΕΚΚΕ πριν από λίγες μέρες κάνει αναφορά σε αυτή τη νέα ομάδα πληθυσμού με ετερόκλητα χαρακτηριστικά, η οποία μάλιστα πληθαίνει μέρα με τη μέρα. Οι ομάδες αυτές δεν συνδιαλέγονται με το κράτος πρόνοιας και δε δικαιούνται με το παρόν θεσμικό πλαίσιο κάποια υποστήριξη –όχι δηλαδή ότι θα ζούσαν και με αυτή την υποστήριξη του κοινωνικού κράτους πάνω από το όριο της φτώχειας. Η μεταβολή της κατάστασής τους μπορεί να συμβεί από τη μια μέρα στην άλλη και αν εξαιρέσουμε τις προσπάθειες που καταβάλουν τα άτυπα κοινωνικά δίκτυα και οι διάφορες ΜΚΟ, δεν έχουν άμεση στήριξη. Το αισιόδοξο στοιχείο είναι ότι κατά τη περίοδο της οικονομικής κρίσης αυξήθηκε η εθελοντική προσφορά υπηρεσιών –ιδιαίτερα προς τα παιδιά- και αυτή η μορφή κοινωνικής συνοχής είναι εξαιρετικά ευπρόσδεκτη.
Ένα ακόμη από τα δραματικά επακόλουθα της οικονομικής κρίσης είναι ότι ένας αυξανόμενος αριθμός άνεργων γονέων ζητά οικονομική βοήθεια και σε μικρότερο βαθμό τη φιλοξενία παιδιών σε δημόσια ιδρύματα παιδικής προστασίας ή σε ιδιωτικές δομές φροντίδας, όπως αυτές των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων και της Εκκλησίας. μέχρι να μπορέσουν να βρουν δουλειά. Επίσης, μια άλλη επίπτωση της οικονομικής κρίσης που αναδείχθηκε είναι το θέμα του υποσιτισμού παιδιών. Επιπρόσθετα, πολλοί γονείς δεν μπορούν να βασίζονται στην ευρύτερη οικογένεια που παραδοσιακά στήριζε και κάλυπτε τις ελλείψεις του ατελούς κράτους πρόνοιας καθώς δεν μπορεί πλέον να ανταποκριθεί στον ίδιο βαθμό οικονομικά.
Τα παιδιά στην Ελλάδα ζουν πλέον σε ένα πιο βίαιο περιβάλλον. Στην όξυνση της οικονομικής κρίσης που βιώνει η ελληνική κοινωνία αυξάνονται καθημερινά τα γεγονότα ρατσιστικής βίας με θύματα μετανάστες και πρόσφυγες, τα οποία πλέον έχουν φτάσει στις πύλες του ελληνικού σχολείου. Τι μπορεί να κάνει το σχολείο; Το σχολείο μπορεί να θωρακίσει τα παιδιά, να καλλιεργήσει την κριτική τους σκέψη και να τα εκπαιδεύσει σε αξίες και δεξιότητες, ώστε να αντισταθούν στη χειραγώγηση, στην παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στην προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Το σχολείο μπορεί να παρέμβει διεκδικώντας στην πράξη ίσες ευκαιρίες και σεβασμό στα δικαιώματά όλων των παιδιών, σπάζοντας τη σιωπή που υπονομεύει το δημοκρατικό θεσμό της εκπαίδευσης και καταγγέλλοντας το ρατσισμό από όπου κι αν προέρχεται. Πολλοί εκπαιδευτικοί, παρά τις δυσκολίες, με όσες δυνατότητες παρέμβασης έχουν μέσα από τα αναλυτικά προγράμματα δουλεύουν θέματα σχετικά με την ξενοφοβία, το ρατσισμό, τα δικαιώματα, τις αξίες και. δίνουν καθημερινά μάχες κατά των προκαταλήψεων, των διακρίσεων, της ρατσιστικής ιδεολογίας τόσο στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής διαδικασίας και όσο και μέσα στην ευρύτερη σχολική κοινότητα προασπίζοντας τα δικαιώματα των παιδιών.
Οι επιπτώσεις της κρίσης είναι ήδη ορατές στο πιο ευαίσθητο κομμάτι του ελληνικού πληθυσμού, τα βρέφη. Η βρεφική θνησιμότητα ανέβηκε στο 3,8 (ανά 1.000 παιδιά ηλικίας ως ενός έτους) από 2,7 που ήταν προ κρίσης. Η κατάσταση αυτή συμπαρασύρει και το προσδόκιμο ζωής του συνόλου του πληθυσμού της χώρας, το οποίο αναμένεται να μειωθεί κατά δύο ως τρία χρόνια. Εκτιμάται ότι από το 2011 σημειώθηκε ήδη μείωση των γεννήσεων. Όσο «πέφτει» το ακαθάριστο κατά κεφαλήν εισόδημα, τόσο αυξάνεται η βρεφική θνησιμότητα, επισημαίνουν οι ειδικοί.
Οι αλλαγές του τρόπου ζωής μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά τον συγκεκριμένο δείκτη υγείας. Για παράδειγμα, προσέρχονται παιδιά στα νοσοκομεία με καθυστέρηση επειδή τα σοβαρά προβλήματά τους παραγνωρίζονται για λόγους οικονομικούς. Υπάρχει αύξηση και της περιγεννητικής θνησιμότητας λόγω των σοβαρών κοινωνικών προβλημάτων και του έντονου στρες. Σήμερα αρκετές γυναίκες δεν κάνουν όλες τις απαιτούμενες εξετάσεις προγεννητικού ελέγχου καθώς το κόστος δεν καλύπτεται στο σύνολό του από τους ασφαλιστικούς οργανισμούς και δεν επισκέπτονται τακτικά τον γιατρό τους.

Τι πρέπει να γίνει;

Χρειάζεται να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στην υλοποίηση ενός Εθνικού Σχεδίου Δράσης για τη για την Παιδική Ηλικία και τα Δικαιώματα του Παιδιού. Με χρονοδιαγράμματα, μετρήσιμους δείκτες, εθνικό συντονισμό δράσεων, τήρηση αξιόπιστων στοιχείων, με διαμόρφωση ιδιαίτερου κωδικού στον προϋπολογισμό για τη χρηματοδότη του συνόλου των κρατικών πολιτικών που αφορούν το παιδί και όχι μόνον ευχολόγια και ρητορεία. Επίσης, πρέπει να υπάρξει οριζόντια πρόβλεψη και επικέντρωση στα θέματα που αφορούν στο παιδί και στην παιδική ηλικία (child mainstreaming) στο σύνολο των πολιτικών. Επίσης, πρέπει να επιδιωχθεί η κύρωση όσων διεθνών κειμένων και συμβάσεων και Πρωτοκόλλων δεν έχουν ακόμα κυρωθεί. γιατί αυτό ίσως να αποτελέσει ένα επιπρόσθετο μέσο πίεσης για την εφαρμογή των Δικαιωμάτων του Παιδιού στη χώρα μας
Ιδιαίτερα στη παρούσα φάση της οικονομικής κρίσης κατά την οποία υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη διασφάλισης των δικαιωμάτων όλων των παιδιών που κατοικούν στη χώρα μας κρίνεται απαραίτητη η επανασύσταση του «Παρατηρητηρίου για τα Δικαιώματα του Παιδιού» ως ανεξάρτητου φορέα καθώς και η ανάπτυξη πρωτοβουλιών για συνεργασία Μ.Κ.Ο., αποκεντρωμένων μονάδων του κράτους, της εκκλησίας, και των επιχειρήσεων στα πλαίσια της κοινωνικής οικονομίας και της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης.
Αλλά για να γίνουν όλα αυτά χρειάζεται συστρατευτούμε όλοι και όλες στον αγώνα για την προάσπιση των δικαιωμάτων των παιδιών

«Υπερασπίσου το παιδί
γιατί αν γλιτώσει το παιδί
υπάρχει ελπίδα»

(πηγή: FB)

Θα μειωθεί κατά δύο ως τρία χρόνια το προσδόκιμο ζωής ολόκληρου του πληθυσμού

Η οικονομική ύφεση άρχισε να δείχνει τα «δόντια» της στο πιο ευαίσθητο κομμάτι του ελληνικού πληθυσμού, τα βρέφη. Για πρώτη φορά μετά το 1950 καταγράφεται αύξηση της βρεφικής θνησιμότητας στη χώρα μας! Η κατάσταση αυτή συμπαρασύρει και το προσδόκιμο ζωής του συνόλου του πληθυσμού της χώρας, το οποίο αναμένεται να μειωθεί κατά δύο ως τρία χρόνια. Οι ειδικοί επιστήμονες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η οικονομική ύφεση δεν συνδέεται τόσο με την υγειονομική περίθαλψη όσο με το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων, το οποίο πλήττεται βάναυσα την τελευταία τετραετία.

Από το 1998, οπότε η Ελλάδα εισήλθε σε κατάσταση οικονομικής ύφεσης, η βρεφική θνησιμότητα ανέβηκε στο 3,8 (ανά 1.000 παιδιά ηλικίας ως ενός έτους) από 2,7 που ήταν προ κρίσης. Τα παραπάνω δυσοίωνα στοιχεία προκύπτουν από μελέτη που διεξάγεται από δίκτυο ευρωπαίων καθηγητών για λογαριασμό της Παγκόσμιας Τράπεζας. Και δυστυχώς ήταν αναμενόμενα για την επιστημονική κοινότητα. Όπως σημειώνουν οι ερευνητές, οι οικονομικές κρίσεις έχουν πάντα σημαντικές επιπτώσεις στη βρεφική θνησιμότητα και στο προσδόκιμο ζωής του πληθυσμού.

Η διεθνής εμπειρία τον επιβεβαιώνει. Στη Ρωσία, για παράδειγμα, καταγράφηκε αύξηση της βρεφικής θνησιμότητας και μείωση του προσδόκιμου ζωής μετά το 1989, την περίοδο, δηλαδή, της περεστρόικα, με τη μετάβαση από το σοσιαλιστικό σύστημα στην ελεύθερη αγορά. Τότε επήλθε τεράστιο σοκ στην κοινωνία. Το προσδόκιμο ζωής μειώθηκε τέσσερα ως πέντε χρόνια λόγω του αλκοολισμού, της αύξησης καρδιαγγειακών νοσημάτων και ψυχικών διαταραχών.

Πτώση επιπέδου ζωής

Όσο «πέφτει» το ακαθάριστο κατά κεφαλήν εισόδημα τόσο αυξάνεται η βρεφική θνησιμότητα, δηλώνει η καθηγήτρια Παιδιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών κυρία Χρύσα Τζουμάκα-Μπακούλα, η οποία διευκρινίζει ότι ο συγκεκριμένος δείκτης δεν συνδέεται με την επάρκεια των υπηρεσιών υγείας σε μια χώρα. Εξαίρεση αποτελούν τα εμβόλια. Η βρεφική θνησιμότητα, σημειώνει, αντανακλά το επίπεδο ζωής των κατοίκων. «Αυτά δηλαδή που παίζουν ρόλο είναι η διατροφή, το νερό που καταναλώνουμε, η αποχέτευση, το ηλεκτρικό, η θέρμανση, η εκπαίδευση των γονέων… Γενικότερα τα εγγειοβελτιωτικά έργα και το επίπεδο διαβίωσης του πληθυσμού» εξηγεί.

Τα παραδείγματα που δείχνουν ότι οι αλλαγές του τρόπου ζωής μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά τον συγκεκριμένο δείκτη υγείας είναι πολλά, σύμφωνα με την κυρία Μπακούλα. «Αν ένα σπίτι με μικρό παιδί πυκνοκατοικηθεί ξαφνικά, επειδή κάποια μέλη της οικογένειας έχασαν την εργασία τους ή για άλλους λόγους, αυτό που πρωτίστως θα επηρεαστεί αρνητικά είναι η υγεία του βρέφους. Και αυτό γιατί η υγεία του απειλείται από τον κίνδυνο λοιμώξεων και την επακόλουθη πτώση της άμυνας του οργανισμού» επισημαίνει.

Αργά στον γιατρό

Σύμφωνα με την κυρία Μπακούλα, το φαινόμενο να προσέρχονται παιδιά στα νοσοκομεία με καθυστέρηση επειδή τα σοβαρά προβλήματά τους παραγνωρίζονται για λόγους οικονομικούς είναι πλέον σύνηθες. «Όταν ο ένας από τους δύο ή ακόμη χειρότερα και οι δύο γονείς χάσουν τη δουλειά τους, η πρόληψη και η έγκαιρη διάγνωση προβλημάτων υγείας δεν είναι ζητήματα πρώτης προτεραιότητας. Για παράδειγμα, τη σκωληκοειδίτιδα θα τη θεραπεύσει κάποιος αμέσως, μπορεί να καθυστερήσει όμως να αντιμετωπίσει κάποιο οδοντιατρικό πρόβλημα. Το σπουδαιότερο είναι ότι με την ανεργία των γονέων δυσχεραίνεται και ο δωρεάν εμβολιασμός των παιδιών, μια και χάνεται η ασφαλιστική τους κάλυψη».

 Επιπλέον, όπως σημειώνει από την πλευρά του ο διευθυντής της Στ’ Μαιευτικής και Γυναικολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου «Έλενα Βενιζέλου» κ. Γιώργος Φαρμακίδης, υπάρχει αύξηση και της περιγεννητικής θνησιμότητας λόγω των σοβαρών κοινωνικών προβλημάτων και του έντονου στρες. Η κατάσταση φαίνεται να έχει επιστρέψει πολλές δεκαετίες πίσω. Σήμερα αρκετές γυναίκες δεν κάνουν όλες τις απαιτούμενες εξετάσεις προγεννητικού ελέγχου καθώς το κόστος δεν καλύπτεται στο σύνολό του από τους ασφαλιστικούς οργανισμούς και δεν επισκέπτονται τακτικά τον γιατρό τους, παρατηρεί ο κ. Φαρμακίδης.

(πηγή: tovima.gr)