paidevo.gr

Και όμως υπάρχουν κάποια σημάδια που ακόμη και το παιδί μας να μην μας το λέει, δείχνουν ότι μπορεί να έχει πέσει θύμα bullying.

Η είδηση είναι τραγική και έπεσε σαν βόμβα. Ένα 12χρονο παιδί στα Κάτω Πατήσια αυτοκτόνησε. Δώδεκα χρονών παιδάκι έβαλε τέλος στη ζωή του. Τους λόγους δεν τους ξέρει κανείς.

Εικάζεται ότι μπορεί να παρασύρθηκε από τις διαδικτυακές προκλήσεις και να επιχείρησε να κάνει μια εξαιρετικά επικίνδυνη (την blackout challenge, όπου με ένα κορδόνι προκαλείται ασφυξία και λίγο πριν χάσει τις αισθήσεις του το θύμα χαλαρώνει το σφίξιμο).

Το ρεπορτάζ στο σχολείο του μικρού όμως ανέδειξε και μια άλλη παράμετρο. Συμμαθητές του είπαν ότι ο 12χρονος είχε πέσει θύμα bullying και μάλιστα όχι μια φορά αλλά πολλές και επαναλαμβανόμενες.

Bullying

Θα πρέπει να διευκρινίσουμε αρχικά τι είναι το bullying. Πρόκειται για σχολική βία (εκεί συναντάται κυρίως στα παιδιά), η άσκηση ψυχικής ή σωματικής βίας από άλλα παιδιά ή άλλο παιδί. Η βία αυτή εκδηλώνεται με συνεχείς κοροϊδίες, με πόλεμο νεύρων, με σπρωξιές και ξυλοδαρμούς, με απειλές αλλά και με προσβολές.

Μπορεί επίσης να έχουμε εκβιασμούς, διάδοση φημών, αποκλεισμό από παιχνίδια και παρέες ηλεκτρονική παρενόχληση του παιδιού και ακόμη σεξουαλική παρενόχληση ή και κακοποίηση.

Ο ψυχισμός ενός παιδιού είναι ευαίσθητος, τα κρατάει μέσα του και πολλές φορές δεν αντέχει. Και όμως όλα θα μπορούσαν να έχουν προληφθεί. Πως; Εάν το παιδί μιλούσε στους γονείς του και τους ανέφερε την κακοποιητική συμπεριφορά που δεχόταν.

Το πρώτο που πρέπει να κάνει ένας γονέας είναι να μιλάει με το παιδί του. Να του εξηγήσει ότι bullying δεν κάνουμε, αλλά ούτε και δεχόμαστε και πως οποιαδήποτε στιγμή νιώσει ότι κάποιος του έκανε bullying, πρέπει αμέσως χωρίς ντροπές να το πει στους γονείς του.

Και λέμε χωρίς ντροπές γιατί ένας ανασταλτικός παράγοντας για τα παιδιά να εκμυστηρευτούν είναι η ντροπή. «Και τι θα σκεφτούν οι γονείς μου εάν τους πω ότι μου κάνουν bullying;» είναι η συνηθέστερη σκέψη των παιδιών. Και φυσικά να του εξηγήσουμε ότι «δεν είναι ένοχος» και ότι δεν πρέπει να έχει ενοχική στάση θεωρώντας ότι αυτό προκαλεί το πρόβλημα.

Τα σημάδια

Το ιδανικό είναι το παιδί μας να αισθανθεί άνετα και αμέσως να μας αναφέρει τι συμβαίνει στη ζωή του. Ωστόσο υπάρχουν και κάποια σημάδια στη συμπεριφορά του, που δεν πρέπει να αγνοήσουμε.

Όταν εντοπίσουμε αυτά τα σημάδια θα πρέπει να πλησιάσουμε το παιδί, να το κάνουμε να μας εμπιστευτεί και να μας ανοιχτεί προκειμένου να δούμε εάν είναι θύμα κακοποιητικής συμπεριφοράς.

Ένα παιδί που είναι θύμα μιας κακοποιητικής συμπεριφοράς θα κλειστεί στον εαυτό του και θα μιλήσει πολύ σπάνια.

-Θα δυσανασχετεί στο να πάει σχολείο και θα βρίσκει χίλιες δυο προφάσεις για να μην πάει

-Παρατηρείστε τη συμπεριφορά του παιδιού όταν επιστρέφει από το σχολείο. Μήπως επιστρέφει φοβισμένο;

-Όταν πέφτει η επίδοση του στα μαθήματα χωρίς λόγο

-Όταν επιστρέφει από το σχολείο και του λείπουν πράγματα ή έχουν καταστραφεί

-Σταδιακά αρχίζει να αποσύρεται από τους φίλους αλλά και τις δραστηριότητες του και κλείνεται στον εαυτό του ή προτιμάει να μείνει σπίτι και να παίζει ηλεκτρονικά παιχνίδια

-Όταν εμφανίζει σημάδια άγχους, ή και εφιάλτες το βράδυ στον ύπνο του

-Όταν παρατηρήσετε στο κορμί του σημάδια που δεν μπορεί να εξηγηθούν, όπως μελανιές, γρατζουνιές και άλλα.

-Όταν στις ερωτήσεις μας για την καθημερινότητα στο σχολείο εκείνο αντιδρά με θυμό ή υπερβολικά και δεν λέει τι του συμβαίνει.

(Πηγή: in.gr)

Shutterstoc

Την προσοχή των γονιών για διάφορες προκλήσεις που κατά καιρούς κυκλοφορούν στο διαδίκτυο, όπως το «blackout challenge» εφιστά το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου. Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση του Κέντρου, το blackout challenge είναι ένα παιχνίδι πρόκλησης στο ΤΙΚ ΤΟΚ το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμη απώλεια της νευρικής λειτουργίας, νοητική αναπηρία ή ακόμα και θάνατο.

Οι χρήστες με διάφορους τρόπους κι ενώ μαγνητοσκοπούν τη διαδικασία, προκαλούν στον εαυτό τους διακοπή της οξυγόνωσης του εγκεφάλου με αποτέλεσμα να χάνουν τις αισθήσεις τους. Οποιαδήποτε δραστηριότητα στερεί από τον εγκέφαλο οξυγόνο μπορεί να προκαλέσει μόνιμη απώλεια της νευρικής λειτουργίας, μόνιμη νοητική αναπηρία ή ακόμα και θάνατο. Επιπρόσθετα, υπάρχει και ο κίνδυνος σοβαρού χτυπήματος στο κεφάλι κατά την πτώση του χρήστη στο έδαφος.

Σύμφωνα με όσα διευκρινίζει το Κέντρο, «προς το παρόν δεν υπάρχει επιβεβαιωμένο θύμα της συγκεκριμένης πρόκλησης στη χώρα μας όμως στο εξωτερικό έχουν καταγραφεί περιστατικά παιδιών που έχουν χάσει τη ζωή τους».

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς 

«Το ευάλωτο της ηλικίας, η περιέργεια, η ομότιμη πίεση, η τάση μιμητισμού, καθώς και η αίσθηση του ανήκειν, λαμβάνοντας υπόψη και τα χαρακτηριστικά της ηλικιακής περιόδου των παιδιών, των εφήβων και των νέων, διαδραματίζουν καθοριστικό και ενισχυτικό παράγοντα στην έκθεση σε τέτοιους κινδύνους. Επομένως, καθίσταται επιτακτικό και αναγκαίο να μας απασχολεί, όχι μόνο ως ιδιότυπο και μεμονωμένο ‘φαινόμενο, αλλά ως μέρος ενός συνόλου επιβλαβών συμπεριφορών και σύστοιχων κινδύνων, οι οποίες απαιτούν συνεχή ενημέρωση και εκπαίδευση» επισημαίνει το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου, παραθέτοντας συμβουλές προς τους γονείς:

• Διατηρείτε καλές σχέσεις με το παιδί σας και αναπτύξτε ποιοτική επικοινωνία, ώστε να αισθάνεται άνετα να σας αναφέρει τη διαδικτυακή του δράση (διαδικτυακούς φίλους, ιστοσελίδες που επισκέπτεται κ.λπ.) και πιθανούς διαδικτυακούς κινδύνους που αντιμετωπίζει.
• Ελέγχετε τη συναισθηματική του ευημερία, διερευνώντας αν υπάρχει κάτι το οποίο το απασχολεί και το δυσκολεύει συναισθηματικά.
• Επιβλέψτε διακριτικά τις διαδικτυακές τους δραστηριότητες και ενημερώστε για τους κινδύνους στο Διαδίκτυο. Να θυμάστε να μιλάτε για τους κινδύνους που υπάρχουν στο Διαδίκτυο, χωρίς ωστόσο να υπερβάλλετε για τη φύση του κινδύνου και το βαθμό στον οποίο το ίδιο το Διαδίκτυο είναι ένα επικίνδυνο περιβάλλον. Οι ενήλικες πρέπει να καταλάβουν ότι μια υπερβολική αντίδραση μπορεί να είναι δυνητικά επιβλαβής για τη μελλοντική σχέση/επικοινωνία με τα παιδιά τους.
• Μιλήστε για την πίεση από συνομηλίκους : Ένα από τα βασικά ζητήματα που εγείρονται για τις διαδικτυακές προκλήσεις είναι αυτό της πίεσης από συνομιλήκους. Οι νέοι μπορούν μερικές φορές να ασχοληθούν με τέτοιες προκλήσεις, επειδή είναι αυτό που κάνουν όλοι/ες οι φίλοι/ες τους ή φαίνεται να κάνουν και λέγοντας «ΟΧΙ» μπορεί να φαίνεται και να είναι πολύ δύσκολο. Υπενθυμίστε και εξηγήστε ότι είναι εντάξει να πουν ΟΧΙ
• σε πράγματα που δεν αισθάνονται άνετα και υπερτονίστε ότι είναι σημαντικό να κάνουν τις δικές τους
• προσωπικές επιλογές.
• Μείνετε ήρεμοι και κάντε την έρευνά σας: Όταν οι διαδικτυακές προκλήσεις αναφέρονται από παιδιά ή νέους/ες ή εμφανίζονται στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, είναι σημαντικό να διασφαλίσετε όλες τις πληροφορίες που χρειάζεστε, για να είστε σε θέση να ενημερώσετε και να υποστηρίξετε αποτελεσματικά το παιδί σας.
• Μιλήστε με το παιδί σας: Ξεκινήστε μια συζήτηση σχετικά με τις διαδικτυακές προκλήσεις που μπορεί να έχουν προκαλέσει το ενδιαφέρον του παιδιού σας, ενημερώστε το για αυτές, αλλά και γενικότερα για τις προκλήσεις στο Διαδίκτυο.
• Αποφύγετε να παρουσιάσετε ενοχλητικό ή τρομακτικό περιεχόμενο: Είναι σημαντικό να θυμάστε ότι ακόμη και όταν κάτι κοινοποιηθεί ευρέως στο Διαδίκτυο, αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι/όλες το έχουν δει ή ακούσει. Μπορείτε να ενημερώσετε το παιδί σας για τους κινδύνους των διαδικτυακών προκλήσεων, χωρίς να του δείξετε παραδείγματα ή να δώσετε σαφείς λεπτομέρειες. Αντίθετα, επικεντρωθείτε σε βασικές συμβουλές και στρατηγικές, ώστε να είναι σε θέση να αντιμετωπίζει οποιονδήποτε διαδικτυακό κίνδυνο και πρόκληση. Για παράδειγμα, μιλήστε για την αποφυγή επικοινωνίας με άγνωστα και παράξενα προφίλ, παρουσιάστε τα εργαλεία αναφοράς και αποκλεισμού, ενθαρρύνετε για τη δυνατότητα επικοινωνίας με κάποιον έμπιστο ενήλικα, ώστε να επιτρέψει την ευκαιρία να επιλυθούν τυχόν απορίες ή προβληματισμοί.
• Αποφύγετε την ονομασία σχετικά με επικίνδυνες προκλήσεις: Ο χαρακτηρισμός/ονομασία μιας πρόκλησης μπορεί να συμβάλει στην περαιτέρω διάδοσή της. Επομένως, αντί να εστιάζετε σε ένα συγκεκριμένο διαδικτυακό παιχνίδι, πρόκληση ή εικόνα, δώστε εφαρμόσιμες συμβουλές, σε περίπτωση που συμβεί οτιδήποτε στο Διαδίκτυο που ανησυχήσει, αναστατώσει ή προσβάλλει το παιδί σας.
• Μιλήστε σχετικά με αποτελεσματικές πρακτικές αντιμετώπισης: Είναι σημαντικό να δώσετε στο παιδί σας τις στρατηγικές για την αντιμετώπιση τέτοιου διαδικτυακού περιεχομένου και προκλήσεων.
• Αν δεχθεί πρόσκληση στο Διαδίκτυο για συμμετοχή σε επικίνδυνα «παιχνίδια», σε επικίνδυνες συμπεριφορές ή σε διαδικτυακές συζητήσεις, που το κάνει να αισθανθεί άβολα θα πρέπει:

– Να κρατήσει αποδεικτικά στοιχεία (στιγμιότυπα οθόνης-screen shots),

– Να αναφέρει, μέσω εργαλείων αναφοράς καταγγελίας, το περιστατικό και τα αποδεικτικά στοιχεία,

– Να μπλοκάρει το άτομο (π.χ., προφίλ) ή τον αριθμό που το παρενοχλεί,

– Να αναφέρει, άμεσα, το γεγονός σε εσάς ή σε ενήλικα που εμπιστεύεται,

– Να απευθυνθεί σε εξειδικευμένους φορείς όπως:

1. Γραμμή Βοήθειας Help-Line.gr στο 210 6007686
2. Ανοιχτή γραμμή καταγγελιών για το παράνομο περιεχόμενο στο διαδίκτυο SafeLine.gr
3. Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος (11188)

Αν αντιληφθεί ότι κάποιο άλλο παιδί ή έφηβος συμμετέχει ή σχεδιάζει να συμμετάσχει σε επικίνδυνες διαδικτυακές προκλήσεις να ενημερώσει άμεσα κάποιον ενήλικα ή να καλέσει τη Γραμμή Βοήθειας Help-Line.gr ή την Ανοιχτή γραμμή καταγγελιών για το παράνομο περιεχόμενο στο διαδίκτυο SafeLine.gr ή τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

Το «Πρωινό Άστρο» είναι το ποίημα που έγραψε ο Γιάννης Ρίτσος για την κόρη του, όταν έγινε πατέρας.

Είναι το ποίημα της πατρικής στοργής και της λυρικής φαντασίας. Είναι ένα ποίημα «που μόνο ένας παλμογράφος θα μπορούσε να «οπτικοποιήσει» και να καταγράψει τους παλμούς της εκπληκτικής ευαισθησίας του». Ο ίδιος ο Ρίτσος το χαρακτηρίζει «Μικρή εγκυκλοπαίδεια υποκοριστικών» για την κορούλα του.

Πρωϊνό άστρο (Γιάννης Ρίτσος)

Koριτσάκι μου,

θέλω να σου φέρω

τα φαναράκια των κρίνων

να σου φέγγουν στον ύπνο σου.

Κοιμήσου koριτσάκι.

Είναι μακρύς ο δρόμος.

Πρέπει να μεγαλώσεις.

Είναι μακρύς

μακρύς

μακρύς ο δρόμος.

Το παιδί μου κοιμήθηκε

κι εγώ τραγουδάω…

Δύσκολα είναι, koριτσάκι,

στην αρχή.

Τι να πεις, δεν ξέρεις.

Δύσκολα είναι στην αρχή.

Γιατί δεν είναι, koριτσάκι,

να μάθεις μόνο

εκείνο που είσαι,

εκείνο που έχεις γίνει.

Είναι να γίνεις

ό,τι ζητάει

η ευτυχία του κόσμου,

είναι να φτιάχνεις, koριτσάκι,

την ευτυχία του κόσμου.

Άλλη χαρά δεν είναι πιο μεγάλη

απ” τη χαρά που δίνεις.

Να το θυμάσαι, koριτσάκι.

Οι στίχοι αυτοί αποτελούν την πρώτη ενότητα της Συλλογής του Γιάννη Ρίτσου «Πρωινό άστρο», που γράφτηκε στην Αθήνα τον Σεπτέμβριο του 1955 και αφιερώθηκε στην κόρη του Έρη.

Ο υπότιτλος «Μικρή εγκυκλοπαίδεια υποκοριστικών» μόνον τυχαίος δεν μπορεί να θεωρηθεί, αφού σε ολόκληρο το ποίημα απαντούν συνεχώς υποκοριστικά, τα οποία καθιστούν πραγματικά απέραντη αυτή τη θάλασσα της τρυφερότητας, που αποπνέει η σύνθεση… (Koριτσάκι, φαναράκια, περιβολάκι, σταυρουλάκι, πεδιλάκια, μητερούλα, λοφίσκοι).

Το 1954, ο Γιάννης Ρίτσος παντρεύτηκε τη Φαλίτσα Γεωργιάδη, παιδίατρο από τη Σάμο, την οποία είχε γνωρίσει ως φοιτήτρια, κατά την περίοδο της Κατοχής.

(Πηγή: dinfo.gr)

Συντάκτης: Ν. Μπάκουλη

Πώς προκύπτει βιολογικά το προσδόκιμο ζωής για ανθρώπους και ζώα; Παρά την πρόοδο της επιστήμης, δεν είναι ξεκάθαρο. Αν γίνει, ίσως μπορέσουμε να το επηρεάσουμε.

iStock

Η Jeanne Calment γεννήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου του 1875. Πέθανε στις 4 Αυγούστου του 1997. Η υπεραιωνόβια Γαλλίδα είναι μέχρι σήμερα ο κάτοικος του πλανήτη Γη που έμεινε πάνω σε αυτόν περισσότερο από κάθε άλλον, υπερβαίνοντας κάθε στατιστικό δεδομένο αναφορικά με το προσδόκιμο ζωής του ανθρώπου. Σύμφωνα με τις καταγραφές, είναι ο μόνος άνθρωπος που έχει ζήσει για τουλάχιστον 120 χρόνια. Για την ακρίβεια, ήταν 122 χρόνια και 164 ημέρες. Τα αίτια του θανάτου δεν έγιναν γνωστά. Έναν μήνα πριν καταλήξει, έχασε μεγάλο ποσοστό της όρασης και της ακοής της.

Ως μυστικό της επιτυχίας της είχε πει: «Να χαμογελάτε πάντα. Αυτός είναι ο τρόπος που εξηγώ τη μακροβιότητα μου». Δεν είχε αρρωστήσει ποτέ, δεν δούλεψε ποτέ (ήταν νοικοκυρά), πάντα περιποιείτο το δέρμα της με ελαιόλαδο, έκανε ποδήλατο έως ότου δεν μπορούσε (100 χρόνων!) και κάπνιζε –μετά τα γεύματα– έως τα 117. Στα 100 έπαθε κάταγμα στο πόδι. Ανάρρωσε γρήγορα και ξαναπερπάτησε.

Έζησε περισσότερο από την κόρη, τον αδελφό, τον γαμπρό και τον εγγονό της. Το τελευταίο άμεσο μέλος της οικογένειάς της πέθανε το 1963. Ζούσε μόνη έως τα 88 και πριν από τα 110α γενέθλιά της αποφάσισε να μετακομίσει σε μονάδα φροντίδας ηλικιωμένων.

To προσδόκιμο ζωής στο μικροσκόπιο

Η κατανόηση της διάρκειας ζωής ενός ανθρώπου είναι θέμα που απασχολεί αιώνες τους επιστήμονες. Όπως και το τι θέτει τα όρια, αλλά και τι μπορεί να γίνει για να επιβραδύνουμε το «ρολόι». Υπάρχουν ντοκουμέντα πως αυτά τα άγχη μάς απασχολούν για περισσότερα από 2.000 χρόνια.

iStock

Βάσει των στατιστικών, 6 άνθρωποι στο ένα εκατομμύριο ζουν για τουλάχιστον 110 χρόνια. Ο Kevin Healy, λέκτορας μακροοικολογίας στο τμήμα Ζωολογίας του Ryan Institute, έγραψε στο RTÉ News πως οι πιθανότητες να φτάσει ξεπεράσει κάποιος τα 110 είναι απειροελάχιστες. Οι πιθανότητες να γίνει ο σύγχρονος Μαθουσάλας είναι ανύπαρκτες.

Σημείωση: Σύμφωνα με τη βιβλίο της Γένεσης, ο Μαθουσάλας (ή Μετουσέλαχ ή Μετουσάλαχ) έζησε 969 χρόνια. Έχει υποστηριχτεί πως η Γένεση χρησιμοποιούσε αρχαίο σουμερικό τρόπο αρίθμησης. Στην μετατροπή στα δικά μας χρόνια, αυτά του Μαθουσάλα γίνονται 85. Βέβαια, υπάρχει και η τοποθέτηση μελετητών της Βίβλου που υποστηρίζουν ότι η απομάκρυνση από τον Θεό είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση του ορίου ζωής. Σε κάθε περίπτωση, όπως έχει γραφτεί, ο Μαθουσάλας πέθανε στον κατακλυσμό – χωρίς να έχει γίνει αναφορά στα αίτια. Σύμφωνα με την επιστήμη, το όριο της ανθρώπινης ζωής είναι τα 150 χρόνια.

Ας δούμε τι ισχύει για το υπόλοιπο ζωικό βασίλειο:

Ο Αριστοτέλης ήταν ο πρώτος που έθεσε την παράμετρο του μεγέθους

Ό,τι ισχύει για τους ανθρώπους, ισχύει για όλα τα ζώα. Γερνούν και πεθαίνουν, αλλά με διαφορετικούς ρυθμούς. Το μικρό ψάρι που ζει σε εποχικές πισίνες από λάσπη στην ανατολική Αφρική ζει για 14 ημέρες. Οι καρχαρίες της Γροιλανδίας που ζουν στα νερά της Αρκτικής ολοκληρώνουν τον κύκλο της ζωής τους στα 500 χρόνια. Πώς προκύπτει το προσδόκιμο ζωής κάθε είδους;

Ο Daniel Promislow, εξελικτικός γενετιστής του University of Washington και συνεπικεφαλής του προγράμματος Dog Aging Project (έχει ως στόχο να βελτιώσει την ποιότητα και τη διάρκεια ζωής των κατοικιδίων) είπε χαρακτηριστικά στο Science ότι «ο Αριστοτέλης είχε γράψει το 350 π.Χ. πως οι λόγοι που ορισμένα ζώα είναι μακρόβια και άλλα βραχύβια, και, με μια λέξη, οι αιτίες της διάρκειας και της συντομίας της ζωής, απαιτούν έρευνα. Ο Έλληνας φιλόσοφος υποψιάστηκε ότι η απάντηση είχε να κάνει με τα υγρά. Είχε σκεφτεί πως οι ελέφαντες ξεπερνούν τα ποντίκια επειδή περιέχουν περισσότερα υγρά και έτσι χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να αφυδατωθούν. Η ιδέα δεν είχε μεγάλη βάση, αλλά η παρατήρηση του Αριστοτέλη ότι τα μεγαλύτερα ζώα τείνουν να ζουν περισσότερο φαίνεται να ισχύει. Είναι η μόνη τάση με την οποία συμφωνούν οι σημερινοί επιστήμονες».

Η δεύτερη παρατήρηση για το μέγεθος έγινε το 1905. Τότε που ο Γερμανός φυσιολόγος Max Rubner παρατήρησε γύρω του πως οι αγελάδες ζουν περισσότερο από τα κοτόπουλα, που ζουν περισσότερο από τα γουρούνια Γουινέας. Ως πρώτο κανόνα έθεσε το «για να ζήσεις περισσότερο, πρέπει να είσαι μεγαλόσωμος. Έτσι έχεις πλεονέκτημα έναντι των θηρευτών».

Τότε, γιατί η γάτα ζει περισσότερα χρόνια (κατά μέσο όρο 15) από τον σκύλο (12 κατά μέσο όρο), ενώ γενικά είναι μικρότερη; Ή γιατί οι μικρόσωμοι σκύλοι ζουν σχεδόν τα διπλάσια χρόνια από τους μεγαλόσωμους; Θα σου πω στη συνέχεια.

Unsplash

Το μεγάλο μέγεθος δίνει και μια μοναδική πολυτέλεια

Ο βιογεροντολόγος Dr. Steven Austad, καθηγητής στο University of Alabama, έθεσε θέμα συνδυασμού. «Το ότι τα μεγάλα ζώα τείνουν να ζουν περισσότερο δεν οφείλεται απλά στο ότι αντιμετωπίζουν λιγότερους κινδύνους. Είναι περισσότερο ζήτημα εκατομμυρίων ετών εξελικτικής πίεσης. Οι φάλαινες και οι ελέφαντες έχουν την πολυτέλεια να αφιερώσουν τον χρόνο τους στην ανάπτυξη, γιατί κανείς δεν πρόκειται να τους επιτεθεί. Άρα, μπορούν να επενδύσουν στα γερά σώματα που θα τους επιτρέψουν να γεννήσουν πολλούς “γύρους” απογόνων. Τα ποντίκια και άλλα μικρόσωμα ζώα πρέπει να αφιερώσουν την ενέργειά τους στην ανάπτυξη και τη γρήγορη αναπαραγωγή, αφού δεν έχουν χρόνια μπροστά τους. Έτσι. δεν αναπτύσσουν ανθεκτικά ανοσοποιητικά συστήματα».

Αργότερα προστέθηκαν και άλλες υποθέσεις – όπως ο μεταβολικός ρυθμός, για τον οποίο θα σου πω σε λίγο.

Προς το παρόν, κράτα πως κάποια είδη έχουν διάφορους σχετικούς μηχανισμούς. Είναι πολύπλοκοι, όπως περίπλοκη είναι και η γήρανση. Κράτα και ότι οι φάλαινες ζουν πολλά χρόνια για περισσότερους λόγους από το μέγεθος τους. Όπως; Έχουν ανθεκτικότητα στις ασθένειες που σχετίζονται με την ηλικία. Μεταξύ τους είναι ο καρκίνος.

Κάθε φορά που ένα κύτταρο στο σώμα σας αντικαθίσταται, υπάρχει μια μικρή πιθανότητα να προκύψουν σφάλματα DNA – στην αντιγραφή. Αυτά μπορεί να προκαλέσουν διάφορα προβλήματα, όπως η εξαφάνιση της κυτταρικής ανάπτυξης που εξελίσσεται σε όγκους. Όσο περισσότερο ζείτε, τόσο περισσότερες φορές χρειάζονται τα κύτταρά σας να αντικατασταθούν και διατρέχουν τον κίνδυνο τέτοιων σφαλμάτων.

Για να καταπολεμηθεί αυτό, τα ζώα –συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων– έχουν μια σειρά γονιδίων που σταματούν αυτή τη μείωση στην κυτταρική ανάπτυξη και άλλα πιθανά προβλήματα. Εάν αυτά καταστραφούν (π.χ. κατά την αντιγραφή), ενδέχεται να χαθεί η προστατευτική τους λειτουργία.

Πολλά μεγάλα ζώα, όπως οι φάλαινες Bowhead και οι ελέφαντες, έχουν πολλαπλά αντίγραφα αυτών των προστατευτικών γονιδίων. Εάν λοιπόν καταστραφεί ένα αντίγραφο, τα άλλα μπορούν να συνεχίσουν να λειτουργούν και να μειώσουν την εμφάνιση ασθενειών οι οποίες σχετίζονται με την ηλικία.

Αυτά τα εξελικτικά «κόλπα» δεν περιορίζονται μόνο σε μεγάλα ζώα. Πολλά μικρότερα, ίσως πιο απροσδόκητα είδη, έχουν διαφορετικούς τρόπους για να ζήσουν περισσότερο.

Ο γυμνός αρουραίος των 35 γραμμαρίων είναι ο Μαθουσάλας των τρωκτικών. Γενικά, τα κατοικίδια ποντίκια ζουν μόνο τέσσερα χρόνια. Ο γυμνός αρουραίος μπορεί να φτάσει τα 31 χρόνια.

iStock

Γεγονός εντυπωσιακό, καθώς τα μικρότερα ζώα έχουν τεράστιες πιθανότητες να γίνουν γεύμα μεγαλύτερων. Επίσης, ο υψηλός μεταβολικός ρυθμός αυξάνει το φυσιολογικό άγχος. Τι εννοούμε;

Σε σύγκριση με μεγαλύτερα ζώα, τα κύτταρα μέσα σε ένα μικρό ζώο καίνε ενέργεια με πολύ υψηλότερο ρυθμό. Αυτός ο υψηλός μεταβολικός ρυθμός μπορεί να προκαλέσει βιολογική φθορά που, με τη σειρά της, οδηγεί σε μικρότερη διάρκεια ζωής.

Ένα άλλο παράδειγμα ζώου που έχει μεγάλη διάρκεια ζωής –για το μέγεθος του– είναι ο χοίρος. Είναι είδος που «κλείνει» άνετα τα 20 χρόνια ζωής.

Πώς ο γυμνός αρουραίος φτάνει τα 35 χρόνια;

Οι επιστήμονες που ερεύνησαν το θέμα είχαν ενημερώσει πως ενδέχεται να παίζουν ρόλο οι κοινωνικές συνήθειες αυτών των ζώων: ζουν σε υπόγειες αποικίες, με μια βασίλισσα αναπαραγωγής και πολλούς στείρους βοηθούς.

Το σύστημα μοιάζει πολύ με αυτό των μυρμηγκιών και απομονώνει τα ζώα από τους κινδύνους της επιφάνειας. Έτσι βοηθήθηκε η εξέλιξη της ανθεκτικότητας εναντίον προβλημάτων που σχετίζονται με την ηλικία, όπως ο καρκίνος. Επίσης, ανέπτυξαν την ικανότητα να διαχειρίζονται τη φθορά από τους υψηλούς μεταβολικούς ρυθμούς πιθανόν χάρη στην ικανότητα να ανέχονται το χαμηλό επίπεδο οξυγόνου που υπάρχει στο περιβάλλον τους.

Άλλα παραδείγματα ζώων που γίνονται υπεραιωνόβια για τα μεγέθη που έχουν (στην κατηγορία τους ή γενικά) είναι τα πουλιά και οι νυχτερίδες.

Η νυχτερίδα του Brandt, που έχει βάρος μέχρι 6 γραμμάρια, μπορεί να ζήσει για περισσότερα από 41 χρόνια. Όπως και άλλα ιπτάμενα ζώα, φαίνεται να έχει νικήσει τις πιθανότητες γήρανσης που σχετίζονται με το μέγεθος και τον υψηλό μεταβολικό ρυθμό, που απαιτείται για την πτήση.

Στην περίπτωση των νυχτερίδων, διάφοροι μηχανισμοί που σχετίζονται με την επιδιόρθωση του DNA, την αντίσταση στον καρκίνο και άλλες πτυχές της φυσιολογίας τους έχουν προταθεί ως λόγοι για την εντυπωσιακή μακροζωία τους.

Unsplash

Η εξαίρεση του σκύλου

Όπως έγραψε στο Conversation η Susan Hazel, λέκτορας στο School of Animal and Veterinary Science του University of Adelaide, πριν 100 χρόνια τέθηκε θέμα προσοχής στον μεταβολικό ρυθμό.

«Ο κύριος λόγος που οι άνθρωποι συνήθιζαν να πιστεύουν ότι τα μεγαλόσωμα ζώα ζουν περισσότερο λέγεται μεταβολικός ρυθμός. Παραπέμπει στη βενζίνη που καταναλώνουν τα αυτοκίνητα: όσο πιο αργά γίνεται η διαδικασία, τόσα περισσότερα χιλιόμετρα κάνει το όχημα. Ομοίως, όσο χαμηλότερος είναι ο μεταβολικός ρυθμός, τόσο περισσότερο ζει το ζώο. Συνήθως, τα μικρόσωμα ζώα έχουν υψηλότερο μεταβολικό ρυθμό και άρα μικρότερη ζωή».

Ένας μεταβολικός ρυθμός σχετίζεται με τον καρδιακό ρυθμό. Τα ζώα με υψηλότερους μεταβολικούς ρυθμούς ζουν λιγότερο, γιατί εξαντλούν το «ρολόι» του σώματος πιο γρήγορα.

Την ίδια ώρα, βέβαια, υπάρχουν παπαγάλοι με καρδιακό ρυθμό 600 παλμούς το λεπτό που ζουν δεκαετίες περισσότερες από είδη με χαμηλότερο καρδιακό ρυθμό. Ειρήσθω εν παρόδω, η καρδιά του ανθρώπου χτυπά περίπου από 70 έως 100 φορές το λεπτό.

iStock

Η θεωρία του καρδιακού ρυθμού δεν φαίνεται να ισχύει για όλα τα ζώα. Στις εξαιρέσεις είναι οι σκύλοι. Ένας Μεγάλος Δανός βάρους 70 κιλών φτάνει έως τα 7 χρόνια ζωής. Ένα Τσιουάουα 4 κιλών μπορεί να έχει κύκλο ζωής μεγαλύτερο της δεκαετίας. Γιατί συμβαίνει αυτό; Ουδείς γνωρίζει ακόμα. Πάμε και στο γιατί η γάτα ζει περισσότερο από τον σκύλο. «Οι γκρίζοι λύκοι, οι πρόγονοι των σκύλων, ζουν το πολύ 11 ή 12 χρόνια στη φύση, ενώ οι αγριόγατες μπορούν να ζήσουν έως και 16 χρόνια. Αυτό υποδηλώνει ότι τα δύο είδη αντιμετωπίζουν διαφορετικές εξελικτικές πιέσεις», εξηγεί ο Dr. Austad.

Οι λύκοι είναι πιο κοινωνικοί από τις γάτες και επομένως είναι πιο πιθανό να μεταδώσουν μολυσματικές ασθένειες. Οι αγριόγατες είναι πιο «αντικοινωνικές» και έτσι μειώνουν την εξάπλωση των ασθενειών. Επίσης, είναι ικανές να αμύνονται έναντι των αρπακτικών.

«Αν θέλετε ένα σκυλί που να ζει περισσότερο, θα πρέπει να επιλέξετε μια μικρή ράτσα», επισημαίνει η Dr. Hazel. Μέχρι να διερευνηθούν οι λόγοι που οι σκύλοι δεν «συμπεριφέρονται» όπως τα περισσότερα ζώα, οι κτηνίατροι έχουν ως πρόχειρη την πληροφορία πως η εξαίρεση «μπορεί να εξαρτηθεί από τις εξελικτικές πιέσεις που αντιμετωπίζει κάθε ζώο».

Η απάντηση στην ερώτηση γιατί οι μικρόσωμοι σκύλοι τείνουν να ζουν περισσότερο από τους μεγαλόσωμους είναι κάπως πιο περίπλοκη.

«Οι περισσότερες ράτσες σκύλων υπάρχουν για διάστημα μικρότερο των μερικών εκατοντάδων χρόνων. Επομένως, η εξελικτική πίεση σαφώς δεν λειτουργεί», λέει ο Dr. Promislow. «Αντίθετα, ορμόνες όπως ο αυξητικός παράγοντας 1, που μοιάζει με ινσουλίνη –διογκώνει τα σκυλιά σε μεγάλα μεγέθη–, μπορεί να παίξουν κάποιο ρόλο. Οι ερευνητές έχουν συνδέσει την πρωτεΐνη με μικρότερη διάρκεια ζωής σε διάφορα είδη, αν και ο μηχανισμός είναι ασαφής. Τα μεγαλόσωμα σκυλιά τείνουν να έχουν περισσότερα προβλήματα υγείας από τα μικρά, αν και αυτό θα μπορούσε να είναι αποτέλεσμα ενδογαμίας».

Το προσδόκιμο ζωής των σκύλων έχει διπλασιαστεί την τελευταία 40ετία

Υπάρχει εκτεταμένη επιστημονική έρευνα σχετικά με το λόγο που οι σκύλοι γερνούν και πώς μπορούμε να τους βοηθήσουμε να ζήσουν περισσότερο. Αυτό οφείλεται εν μέρει στο ότι αγαπάμε τους σκύλος και στην υπόθεση πως αν μάθουμε τι τους συμβαίνει μπορεί να καταλάβουμε και πώς οι άνθρωποι μπορούν να ζήσουν περισσότερο.

Τα σκυλιά υποφέρουν από τα ίδια είδη προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε οι άνθρωποι όσο μεγαλώνουμε. Παίρνουν κιλά και αποκτούν ενοχλήσεις στις αρθρώσεις. Οι επιστήμονες έχουν ανακαλύψει ότι μολονότι οι σκύλοι δεν ζουν όσο οι άνθρωποι, το προσδόκιμο έχει διπλασιαστεί την τελευταία 40ετία. Άρα, ίσως μια μέρα στο μέλλον να ζουν όσο κι εμείς.

Το ρεκόρ επιβίωσης στους σκύλους το έχει ο Bluey, «σύντροφος» ενός γελαδάρη στην Αυστραλία, που έφτασε στα 29. Στις γάτες το έχει η Creem Puff. Έζησε στο Τέξας, έτρωγε μπέικον, μπρόκολο και παχύρευστη κρέμα, και έφτασε στα 38 χρόνια.

Ένας επιστήμονας ονόματι Joao Pedro de Magalhaes έχει διατυπώσει την άποψη ότι σε 1.000 χρόνια ένας σκύλος θα μπορεί να ζήσει για 300 χρόνια. Εξέλιξη λέγεται.

(Πηγή: ow.gr)

Οι άνθρωποι, σε όλον τον κόσμο, που βίωσαν μοναξιά στη διάρκεια της Covid-19 εμφάνισαν μικρή αύξηση σε ποσοστό περίπου 5% σε σχέση με τα προ πανδημίας επίπεδα. Αυτή η αύξηση, παρ’ όλο που δεν ήταν μεγάλη, μπορεί να έχει επιπτώσεις για την ψυχική και σωματική υγεία αρκετών ανθρώπων σε βάθος χρόνου, καθώς και για το προσδόκιμο ζωής τους, σύμφωνα με μία νέα γερμανο-αμερικανική επιστημονική έρευνα.

Οι ερευνητές των Ιατρικών Σχολών των πανεπιστημίων Γιοχάνες Γκούτενμπεργκ στο Μάιντς, Γκέτε στη Φρανκφούρτη και Κορνέλ στη Νέα Υόρκη, με επικεφαλής τη δρα Μαρέικε Ερνστ του πρώτου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «American Psychologist» της Αμερικανικής Ψυχολογικής Ένωσης, αξιολόγησαν στοιχεία από 34 έρευνες που έγιναν σε τέσσερις ηπείρους (κυρίως σε Ευρώπη και Βόρεια Αμερική) και αφορούσαν συνολικά περισσότερους από 200.000 ανθρώπους. Η μελέτη (συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση) αξιολόγησε σε ποιο βαθμό τα lockdowns, η κοινωνική αποστασιοποίηση, η τηλεργασία, η τηλεκπαίδευση και τα λοιπά περιοριστικά μέτρα αύξησαν τη μοναξιά των ανθρώπων.

Όλα τα παραπάνω που συνέβησαν λόγω της πανδημίας αύξησαν την κοινωνική απομόνωση, αλλά οι επιστημονικές έρευνες έχουν δείξει ότι η κοινωνική απομόνωση δεν οδηγεί πάντα σε μοναξιά. Κοινωνική απομόνωση σημαίνει ότι κάποιος έχει πια ένα πολύ μικρό κοινωνικό δίκτυο και λίγες αλληλεπιδράσεις με άλλους, ενώ η μοναξιά είναι ένα οδυνηρό συναίσθημα που συνοδεύει την αίσθηση κάποιου ότι ποσοτικά και ποιοτικά δεν έχει τις κοινωνικές διασυνδέσεις και επαφές που θα ήθελε.

Η έως τώρα επιστημονική μελέτη του θέματος έχει βρει πως υπάρχει μία ασθενής συσχέτιση ανάμεσα στην κοινωνική απομόνωση και τη μοναξιά, κάτι που εν μέρει επιβεβαιώνει και η νέα μελέτη σε συνθήκες πανδημίας. Η νέα έρευνα συμπέρανε ότι κατά μέσο όρο υπήρξε μία αύξηση κατά περίπου 5% στον αριθμό των ανθρώπων που ένιωθαν μοναξιά εν μέσω Covid-19, αν και υπήρχαν διαφορές ανάλογα με παράγοντες όπως η ηλικία, η περιοχή κ.ά.

«Η πανδημία φαίνεται ότι πράγματι αύξησε τη μοναξιά. Όμως, δεδομένης μόνο της μικρής αύξησης, οι δυσοίωνες προειδοποιήσεις για “πανδημία μοναξιάς” φαίνονται υπερβολικές. Από την άλλη πλευρά, η μοναξιά συνιστά όντως παράγοντα κινδύνου για πρόωρη θνητότητα, καθώς επίσης για χειρότερη ψυχική και σωματική υγεία», δήλωσε η Ερνστ.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Συντάκτης: Γιάννης Θ. Διαμαντής

Άγνωστες στιγμές από τη ζωή και το έργο του σπουδαίου επιστήμονα

Σαν σήμερα, στις 13 Μαΐου 1883, γεννήθηκε ο Γεώργιος Παπανικολάου,  ο γιατρός και ερευνητής  που με το προληπτικό τεστ που δημιούργησε, το τεστ Παπανικολάου ή Pap test όπως το ονόμασαν οι Αμερικανοί, προσέφερε ένα από τα σπουδαιότερα όπλα για την προστασία της υγείας της γυναίκας.

Από νεαρή ηλικία, είχε ως στόχο του να υπηρετήσει την έρευνα.  Ολοκληρώνοντας τις σπουδές του στην Ιατρική στην Ελλάδα, και παρά τις αντιρρήσεις του πατέρα του,  γιατρού και πολιτικού στην Κύμη, έφυγε για τη Γερμανία για να σπουδάσει Βιολογία και Ζωολογία.

Στη συνέχεια εργάστηκε στο Ωκεανογραφικό Ινστιτούτο του Μονακό, ενώ υπηρέτησε, ως γιατρός, στους Βαλκανικούς Πολέμους (1912 – 1913).

H Θεοδώρα Τσώλη και το ΒΗΜΑ SCIENCE της 19^ης Φεβρουαρίου του 2006, δημοσιεύουν αφηγήσεις της δρος Νέδας Βουτσά Περδίκη, στενής συνεργάτιδος του Γεώργιου Παπανικολάου.

Βιοπορισμός στις ΗΠΑ

Το 1913, ο Παπανικολάου έφθασε στη Νέα Υόρκη, με τη σύζυγό του, Μάχη Ανδρογένους, όπου και παρέμειναν ως τον θάνατό του, το 1962.

«Ο πρώτος καιρός ήταν ιδιαιτέρως δύσκολος», αφηγείται η δρ. Νέδα Βουτσά Περδίκη, «Η Μάχη έραβε κουμπιά και ο ίδιος πουλούσε χαλιά και έπαιζε βιολί – ήταν ερασιτέχνης μουσικός – σε νυχτερινά κέντρα ενώ παράλληλα προσπαθούσε να βρει δουλειά στο αντικείμενο του».

Πέρασε ένας χρόνος, ώσπου ο Παπανικολάου διορίστηκε βοηθός ερευνητής στο New York Hospital του Πανεπιστημίου Κορνέλ. Σε αυτό παρέμεινε ως τους τελευταίους μήνες της ζωής του.

Μανιώδης ερευνητής

«Δούλευε ασταμάτητα. Ακόμη και μέσα στο αυτοκίνητο όταν κάθε βράδυ επέστρεφαν στο σπίτι τους στο Λονγκ Αϊλαντ, που απείχε περίπου μία ώρα από το εργαστήριο. Η Μάχη του έλεγε: “Έχεις δίπλωμα οδηγού του πίσω καθίσματος”. Καθόταν πάντα εκεί και δούλευε για να μη χάνει χρόνο. Ακόμη και ανήμερα το Πάσχα δεν ήθελε να σταματά την έρευνα. Τον είχαν πείσει λοιπόν μια χρονιά να παρευρεθεί στο γλέντι, βγάζοντας του στον κήπο στο σπίτι του ανιψιού του, που επίσης κατοικούσε στο Λονγκ Αϊλαντ, το μικροσκόπιο!»

Έρευνα ανήμερα του Πάσχα

Η μεγάλη στιγμή

Ο Παπανικολάου ξεκινώντας από πειράματα σε κολπικά επιχρίσματα που λάμβανε από τη σύζυγό του αλλά και από εργαζόμενες του Women’s Hospital, στις οποίες έδινε και αμοιβή, έφτασε στη σπουδαία του ανακάλυψη.

Όπως αναφέρει το Βήμα Science «μεταξύ των φυσιολογικών κυττάρων εντόπισε σε κολπικά επιχρίσματα κύτταρα κακοήθη. Ο ίδιος χαρακτήριστε εκείνη τη στιγμή “την πιο συνταρακτική της ζωής του”.

»Το 1923 έκανε την πρώτη του ανακοίνωση, όμως δεν έτυχε αποδοχής από τους συναδέλφους του, ορισμένοι εκ των οποίων τον χαρακτήρισαν “έλληνα παραμυθά”.

»Το 1939 άρχισαν να γίνονται αποδεκτές οι έρευνές του στη νέα επιστήμη, στην Κλινική Κυτταρολογία.

»Το 1943 θεμελιώθηκε πλέον επίσημα η Διαγνωστική Αποφολιδωτική Κυτταρολογία (ο κυτταρικός κόσμος φθείρεται και αποβάλλεται, αποφολιδούται στις διάφορες κοιλότητες του σώματος και αυτή είναι βάση στην οποία στηρίχθηκε το τεστ Παπανικολάου).

»Ο νέος κλάδος έθεσε τα θεμέλιά του μέσα από τη συνεργασία του έλληνα γιατρού, του dr Pap, με κορυφαίους ειδικούς, που οδήγησε στη δημοσίευσή του “Τhe Diagnosis of Uterine Cancer by the Vaginal Smear”, η οποία υπεγράφη από τα μέλη των μεγάλων Ιατρικών Σχολών του Χάρβαρντ, της Βοστώνης και της Νέας Υόρκης. Έκτοτε το τεστ Παπανικολάου μπήκε στη ζωή των γυναικών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Μιλώντας για τους στόχους του, ο Γεώργιος Παπανικολάου είχε πει:

«Το ιδανικό μου δεν είναι να πλουτίσω, ούτε να ζήσω ευτυχής, αλλά να εργασθώ, να δράσω, να δημιουργήσω.Να κάνω κάτι αντάξιο ενός ανθρώπου ηθικού και δυνατού.

»Θέλω να πολεμήσω εμπρός εις την πρώτην γραμμή και ή να πέσω τίμια ή να φέρω εκ των πρώτων την σημαίαν της πρόοδου εις τον δρόμον του μέλλοντος».

Χωρίς καμία αμφιβολία, ο Γεώργιος Παπανικολάου πέτυχε ακριβώς αυτό που ήθελε.

(Πηγή: in.gr)

Συντάκτης: Θεοδώρα Ν. Τσώλη

Υγιή άτομα που ακολουθούν ποικίλη διατροφή η οποία περιλαμβάνει τουλάχιστον 8-10 γραμμάρια υδατοδιαλυτών φυτικών ινών ημερησίως έχουν λιγότερα ανθεκτικά στα αντιβιοτικά μικρόβια στην εντερική χλωρίδα τους, σύμφωνα με νέα μελέτη

Η ανθεκτικότητα των μικροβίων σε κοινά αντιβιοτικά όπως οι τετρακυκλίνη και η αμινογλυκοσίδη αποτελεί μια σημαντική πηγή κινδύνου για τον παγκόσμιο πληθυσμό. Εκτιμάται πως το πρόβλημα της ανθεκτικότητας των μικροβίων – βακτήρια, ιοί, μύκητες – στα αντιβιοτικά αναμένεται να αποτελέσει μείζον ζήτημα δημόσιας υγείας τις επόμενες δεκαετίες, πιθανότατα και το κύριο πρόβλημα δημόσιας υγείας ως το 2050.

Ο ρόλος του μικροβιώματος του εντέρου

Η ανθεκτικότητα των μικροβίων συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με το μικροβίωμα του εντέρου των ανθρώπων, όπου τα μικρόβια είναι γνωστό ότι ακολουθούν συγκεκριμένες γενετικώς κωδικοποιημένες στρατηγικές ώστε να επιβιώσουν από την επαφή με τα αντιβιοτικά.

«Ασπίδα» οι υδατοδιαλυτές φυτικές ίνες

Τώρα μια νέα μελέτη που διεξήχθη από ερευνητές της Υπηρεσίας Γεωργικής Έρευνας (Αgricultural Research Service, ARS) του υπουργείου Γεωργίας των ΗΠΑ και η οποία δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση mBio δείχνει ότι η διατροφή μπορεί να αποτελέσει σημαντική «ασπίδα» ενάντια στη μικροβιακή αντοχή. Με βάση τα ευρήματά της, οι υγιείς ενήλικοι που ακολουθούν μια διατροφή με ποικιλία στο πλαίσιο της οποίας καταναλώνουν τουλάχιστον 8-10 γραμμάρια υδατοδιαλυτών φυτικών ινών ημερησίως, έχουν λιγότερα ανθεκτικά στα αντιβιοτικά μικρόβια στη χλωρίδα του εντέρου τους.

«Τα αποτελέσματά μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η τροποποίηση των διατροφικών συνηθειών έχει τη δυναμική να προσφέρει ένα νέο ‘όπλο’ στη μάχη με τα ανθεκτικά μικρόβια. Και δεν μιλάμε για κάποια εξεζητημένη, ‘εξωτική’ διατροφή, αλλά μια διατροφή με ποικιλία, με επάρκεια σε φυτικές ίνες» εξήγησε η Ντανιέλ Λεμέι από το Ερευνητικό Κέντρο για την Ανθρώπινη Διατροφή ARS Western στο Ντέιβις της Καλιφόρνιας, επικεφαλής της μελέτης.

Η μελέτη

Στο πλαίσιο της νέας μελέτης στην οποία συμμετείχαν συνολικά 290 υγιείς εθελοντές οι ερευνητές αναζήτησαν συγκεκριμένες συνδέσεις μεταξύ των επιπέδων γονιδίων που σχετίζονται με την αντίσταση των μικροβίων του ανθρώπινου εντέρου στα αντιβιοτικά και της κατανάλωσης φυτικών ινών αλλά και ζωικής πρωτεΐνης.

Τα τρόφιμα με υδατοδιαλυτές ίνες φαίνεται ότι μειώνουν τα ανθεκτικά μικρόβια

Χαμηλότερα επίπεδα γονιδίων-«κλειδιών» για τη μικροβιακή αντοχή

Όπως είδαν, η τακτική κατανάλωση υψηλών επιπέδων φυτικών ινών και χαμηλότερων επιπέδων πρωτεΐνης, κυρίως από μοσχάρι και χοιρινό, συνδεόταν σημαντικά με χαμηλότερα επίπεδα γονιδίων μικροβιακής αντοχής (ΑRG) στα μικρόβια της εντερικής χλωρίδας. Μάλιστα τα άτομα με τα χαμηλότερα επίπεδα ΑRG στο μικροβίωμα του εντέρου διέθεταν και τη μεγαλύτερη αφθονία αναερόβιων μικροβίων, τα οποία είναι βακτήρια που δεν «αγαπούν» το οξυγόνο και αποτελούν «σήμα κατατεθέν» ενός υγιούς εντέρου με χαμηλά επίπεδα φλεγμονής. Τα αναερόβια βακτήρια που βρέθηκαν σε μεγαλύτερη αφθονία ανήκαν στην οικογένεια Clostridiaceae.

Η ποικιλία στη διατροφή ο σημαντικότερος παράγοντας

Πάντως, η ποσότητα ζωικής πρωτεΐνης στη διατροφή δεν φάνηκε να αποτελεί κύριο παράγοντα πρόβλεψης υψηλών επιπέδων γονιδίων ARG. Η ισχυρότερη σύνδεση φάνηκε να είναι αυτή μεταξύ υψηλών ποσοτήτων υδατοδιαλυτών ινών στη διατροφή με χαμηλά επίπεδα γονιδίων ARG. «Μας εξέπληξε ότι ο σημαντικότερος παράγοντας πρόβλεψης χαμηλών  επιπέδων ARG, σημαντικότερος ακόμη και από την ποσότητα των φυτικών ινών, ήταν η ποικιλία στη διατροφή» σημείωσε η Λεμέι.

Οι πηγές υδατοδιαλυτών φυτικών ινών

Οι υδατοδιαλυτές φυτικές ίνες, όπως μαρτυρεί το όνομά τους, διαλύονται στο νερό και αποτελούν τον κύριο τύπο ινών που περιέχονται σε δημητριακά όπως το κριθάρι και η βρώμη, σε όσπρια όπως τα φασόλια, οι φακές και o αρακάς, στους ξηρούς καρπούς και τους σπόρους τσία και σε ορισμένα φρούτα και λαχανικά όπως τα καρότα, τα μούρα, οι αγκινάρες, τα μπρόκολα και τα κολοκύθια.

Προς νέες διατροφικές οδηγίες που θα μειώνουν τον κίνδυνο ανθεκτικών λοιμώξεων

«Η διατροφή που ακολουθούμε παρέχει τροφή στα μικρόβια του εντέρου. Αυτό δείχνει ότι το πώς τρώμε μπορεί να προσφέρει μια σημαντική λύση για τη μείωση της μικροβιακής ανθεκτικότητας τροποποιώντας το μικροβίωμα του εντέρου» υπογράμμισε η Λεμέι και κατέληξε λέγοντας ότι μελλοντικά «οι διατροφικές παρεμβάσεις μπορεί να αποδειχθούν πολύτιμες στο να μειώσουν το κόστος της ανθεκτικότητας των μικροβίων και να οδηγήσουν σε νέες διατροφικές οδηγίες που θα λαμβάνουν υπόψη το πώς η διατροφή μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο λοιμώξεων που οφείλονται στην ανθεκτικότητα των μικροβίων στα αντιβιοτικά».

(Πηγή: in.gr)

Φωτογραφία της πρώτης μαύρης τρύπας που καταγράφεται στο γαλαξία μας, και έλαβε το όνομα Τοξότης Α* (Sagitaruis A*)
Event Horizon Telescope Collaboration

Μία πολύ σημαντική και πρωτοπόρα ανακάλυψη, έπειτα από 100 χρόνια έρευνας στον τομέα της αστρονομίας και της αστροφυσικής, έφεραν σήμερα στο φως επιστήμονες. Πρόκειται για την καταγραφή της πρώτης μαύρης τρύπας στο γαλαξία μας, η οποία βρίσκεται στο επίκεντρό του Milky Way, σύμφωνα με τους επιστήμονες και έρχεται να επιβεβαιώσει τις υποθέσεις ολόκληρων γενιών επιστημόνων για τη συσχέτιση της δημιουργίας του με αυτή.

Αλλά μια μειοψηφία επιστημόνων συνέχισε να εικάζει για την πιθανότητα ύπαρξης άλλων εξωτικών αντικειμένων, όπως αστέρια μποζονίων ή συστάδες σκοτεινής ύλης.

Όχι μόνο η καταγραφή αλλά και η φωτογράφιση αυτού του σημείου στο χωροχρόνο, από όπου τίποτα -ούτε καν το φως- δεν μπορεί να αποδράσει εξαιτίας των τεράστιων δυνάμεων της βαρύτητας που επικρατούν εντός και γύρω του είναι ένα συναρπαστικό επιστημονικό επίτευγμα, αλλά και μία εικόνα που προκαλεί δέος στο μάτι του παρατηρητή.

Το επίτευγμα-ορόσημο κατέστη εφικτό από το Τηλεσκόπιο Ορίζοντα Γεγονότων (Event Horizon Telescope-EHT) και η ανακοίνωση έγινε με συνεντεύξεις Τύπου ταυτόχρονα σε πολλές χώρες (ΗΠΑ, Γερμανία, Χιλή, Ιαπωνία, Μεξικό, Ν. Κορέα, Κίνα κ.α) από τις ερευνητικές ομάδες της μεγάλης κοινοπραξίας του ΕΗΤ, σε συνεργασία με το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών των ΗΠΑ, το Ευρωπαϊκό Νότιο Παρατηρητήριο (ESO) και άλλους επιστημονικούς φορείς.

Η μαύρη τρύπα στο κέντρο του σπειροειδούς γαλαξία μας, γνωστή με το όνομα Τοξότης Α* (Sagitarius A), απέχει περίπου 26.000 έτη φωτός από τη Γη, έχει μάζα περίπου 4 εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από τον Ήλιο και καταβροχθίζει μια τεράστια ποσότητα υλικών (σκόνης, αερίων και ολόκληρων άστρων) που έλκονται από την πανίσχυρη βαρυτική έλξη της.

Το ΕΗΤ, που ξεκίνησε το 2012, είναι ένα «εικονικό» τηλεσκόπιο, αποτελούμενο από ένα παγκόσμιο δίκτυο οκτώ συνεργαζομένων παρατηρητηρίων που εκτείνονται σε τοποθεσίες από την Ανταρκτική έως την Ισπανία και τη Χιλή και που από κοινού έχουν πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες, όντας έτσι ικανό να παρατηρήσει άμεσα μια μαύρη τρύπα ή πιο σωστά το κοντινό περιβάλλον της. Το EHT συλλαμβάνει την ακτινοβολία που εκπέμπεται από σωματίδια εντός του δίσκου προσαύξησης, τα οποία θερμαίνονται σε δισεκατομμύρια βαθμούς καθώς περιστρέφονται γύρω από τη μαύρη τρύπα με ταχύτητα αντίστοιχη αυτής του φωτός, πριν εξαφανιστούν στην δίνη της. Το κηλιδωτό φωτοστέφανο στην εικόνα δείχνει το φως που έχει «λυγίσει» εξαιτίας της ισχυρής βαρύτητας της μαύρης τρύπας,

Υπενθυμίζεται ότι το 2019 οι επιστήμονες του ΕΗΤ είχαν αποκαλύψει την πρώτη «φωτογραφία» μαύρης τρύπας (ουσιαστικά ενός καυτού φωτεινού δακτυλίου πέριξ του σκοτεινού κέντρου της από όπου δεν μπορεί να «δραπετεύσει» το φως), στο κέντρο ενός άλλου γαλαξία, του Messier 87 (M87), σε απόσταση 54 εκατομμυρίων ετών φωτός. Αυτή η μαύρη τρύπα εκτιμάται ότι έχει πολύ μεγαλύτερη μάζα από τη δική μας, περίπου 6,5 δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από τον Ήλιο. Ωστόσο, οι επιστήμονες τόνισαν ότι η φωτογράφηση του Τοξότη Α* ήταν σημαντικά πιο δύσκολη, παρόλο που βρίσκεται πολύ πιο κοντά από την μαύρη τρύπα του Μ87, καθώς η σκόνη στο κέντρο του δικού μας γαλαξία θέτει μεγαλύτερα εμπόδια για τη φωτογράφηση.

Πριν καταλήξουν στη λήψη της συγκεκριμένης φωτογραφίας, οι αστρονόμοι είχαν παρατηρήσει άστρα να κινούνται γύρω από κάτι αόρατο με μεγάλη μάζα στο κέντρο του γαλαξία μας και ονόμασαν αυτή την περιοχή Τοξότη Α* (Sagittarius A* ή εν συντομία Sgr A*), θεωρώντας ότι είναι μια μαύρη τρύπα, όπως συμβαίνει και σε άλλα κέντρα γαλαξιών. Μολονότι η ίδια η μαύρη τρύπα δεν φαίνεται, καθώς είναι τελείως σκοτεινή, γύρω της λάμπει ένα δακτύλιος αερίων και άλλων υλικών.

Για να την φωτογραφίσουν οι επιστήμονες έπρεπε να κοιτάξουν μέσα από την απέραντη έκταση του γαλαξία που σημαίνει ότι η ακτινοβολία από όλα τα ενδιάμεσα αστέρια έπρεπε να φιλτραριστεί. Κάποιος συνδυασμός αυτών των παραγόντων – και πιθανώς κάποιου ακραίου φαινομένου της μαύρης τρύπας – εξηγεί και τις φωτεινές σταγόνες στην εικόνα.

Επειδή η μαύρη τρύπα απέχει σχεδόν 26.000 έτη φωτός από τη Γη, φαίνεται να έχει περίπου το ίδιο μέγεθος στον ουρανό όσο ένα «ντόνατ» πάνω στη Σελήνη. Το ΕΗΤ, που συνδυάζει την ισχύ οκτώ ραδιοτηλεσκοπίων σε ένα ενιαίο εικονικό τηλεσκόπιο, παρατήρησε τον Τοξότη Α* στη διάρκεια πολλών νυχτών, συλλέγοντας δεδομένα πολλών ωρών.

Η τελική εικόνα της «δικής μας» μαύρης τρύπας που δόθηκε στη δημοσιότητα, προέκυψε από τον συνδυασμό των διαφορετικών εικόνων που τράβηξαν οι επιστήμονες σε διαδοχικές φάσεις. Στην όλη προσπάθεια, που κράτησε πέντε χρόνια, συμμετείχαν περισσότεροι από 300 ερευνητές 80 ερευνητικών φορέων πολλών χωρών.

Παράλληλα, η εικόνα επιβεβαίωσε για μια ακόμη φορά τη θεωρία Γενικής Σχετικότητας του Αϊνστάιν. Οι ερευνητές έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό αστροφυσικής «The Astrophysical Journal Letters».

Οι παρατηρήσεις υποδηλώνουν επίσης ότι ο Τοξότης Α* βρίσκεται σε αδρανή κατάσταση, σε αντίθεση με ορισμένες μαύρες τρύπες, συμπεριλαμβανομένου του M87, οι οποίες διαθέτουν τεράστιους, ισχυρούς πίδακες που εκτοξεύουν φως και ύλη από τους πόλους της μαύρης τρύπας στον διαγαλαξιακό χώρο. «Αν ένα μεγάλο αστέρι έπεφτε μέσα της, κάτι που θα συνέβαινε κάθε 10.000 χρόνια, η μαύρη τρύπα θα το ξυπνούσε για ένα μικρό χρονικό διάστημα και θα βλέπαμε αυξημένη φωτεινότητα στον ουρανό», αναφέρουν.
Τελικά, οι επιστήμονες ελπίζουν ότι η παρατήρηση αυτών των δυναμικών διεργασιών των μαύρων τρυπών – με την καταβρόχθιση και την ταυτόχρονη εκτόξευση κοντινής ύλης προς το διάστημα – θα μπορούσε να βοηθήσει στο να δοθούν καίριες απαντήσεις σχετικά με την εξέλιξη των γαλαξιών.
«Είναι ένα ανοιχτό ερώτημα στον σχηματισμό και την εξέλιξη των γαλαξιών. Δεν ξέρουμε ποιος ήρθε πρώτος, ο γαλαξίας ή η μαύρη τρύπα», σχολιάζει η επιστημονική ομάδα του EHT.

(Πηγή: efsyn.gr)

Ανησυχία στη NASA για τεράστιο αστεροειδή που κατευθύνεται προς τη Γη. Η αμερικανική διαστημική υπηρεσία παρακολουθεί προσεκτικά τις κινήσεις του αστεροειδούς 388945 (2008 TZ3), καθώς αναμένεται να περάσει κοντά από τον πλανήτη μας στις 15 Μαΐου.

Ο τεράστιος βράχος υπολογίζεται ότι έχει πλάτος έως και 490 μέτρα σε σύγκριση με το εμβληματικό Empire State Buildingπου έχει ύψος 443 μέτρων.

Ένας αστεροειδής αυτού του μεγέθους θα μπορούσε να προκαλέσει μεγάλη καταστροφή αν έπεφτε στη Γη.  Ωστόσο, δεν συντρέχει λόγος πανικού, καθώς ο αστεροειδής 388945 (2008 TZ3)  θα περάσει από τη Γη σε απόσταση περίπου 3,5 εκατ. μιλίων. Και μπορεί βέβαια να ακούγεται τεράστια απόσταση, αλλά σε σχέση με το μέγεθος του Διαστήματος, δεν είναι και τόσο μεγάλη απόσταση. Γι’ αυτό η NASA το παρακολουθεί και το έχει επισημάνει ως “στενή προσέγγιση”.

Εάν ένας αστεροειδής φτάσει σε απόσταση 4,65 εκατομμυρίων μιλίων και είναι μεγαλύτερος από ένα συγκεκριμένο μέγεθος, θεωρείται “δυνητικά επικίνδυνος”. Ο αστεροειδής της Κυριακής ταιριάζει με αυτήν την περιγραφή.

Θα πρέπει να περάσει από την ασφαλή του απόσταση με ταχύτητα λίγο μεγαλύτερη των 18.000 μιλίων την ώρα. Η NASA λέει ότι ο αστεροειδής θα πρέπει να περάσει από τη Γη γύρω στις 5:18 μ.μ. ET και 9:18 μ.μ. GMT.

(Πηγή: enikos.gr)

Κάτω από τα καταγάλανα νερά της Αττικής έχει δημιουργηθεί ένα σπάνιο φαινόμενο. Τα μαγευτικά “παγωμένα” κύματα από ψηλά.

Τα “παγωμένα κύματα” από ψηλά YOUTUBE/HAANITY

Στα νερά του Σαρωνικού κρύβεται ένα σπάνιο και μοναδικής ομορφιάς φαινόμενο. Τα ρεύματα και τα αβαθή νερά έχουν δημιουργήσει μέσα στη θάλασσα μικρούς λοφίσκους άμμου που έχουν πάρει τη μορφή των “παγωμένων” κυμάτων.

Όσο κι αν κινείται η θάλασσα από πάνω τους, αυτά τα “κύματα” παραμένουν ακίνητα, σαν ένας μόνιμα αποτυπωμένος βαθμιδωτός διάδρομος με λευκή άμμο, που αποδίδει ένα υπέροχο τυρκουάζ χρώμα στο νερό.

Το σπάνιο αυτό φαινόμενο παρατηρείται μεταξύ της Νήσου Αίγινας και της Νήσου Αγκίστρι, στον Σαρωνικό Κόλπο πολύ κοντά στη νησίδα Μετώπη.

Τα αβαθή γύρω από τη νησίδα Μετώπη πιστεύεται ότι κάποτε ήταν στεριά, που συνδεόταν με το Αγκίστρι και με την Αίγινα, αλλά στη συνέχεια και στο διάβα πολλών αιώνων καταβυθίστηκαν από τα ρεύματα, τους ανέμους και τα κύματα και σήμερα αποτελούν μια απέραντη τιρκουάζ πεδιάδα με διαυγή νερά που επιτρέπουν στον επισκέπτη να απολαύσει κάθε λεπτομέρεια του βυθού, σαν να φόραγε μάσκα κατάδυσης.

Δείτε το drone βίντεο του haanity:

(Πηγή: news247.gr)

Στον χάρτη σημειώνεται η θέση της άγνωστης μέχρι σήμερα υπόγειας λίμνης στην Ανταρκτική. – Institute for Geophysics University of Texas

Τα τελευταία χρόνια χάρις στα ολοένα και πιο προηγμένα όργανα και ραντάρ υπόγειων ερευνών που κατασκευάζονται έχουν εντοπιστεί μικρότερες και μεγαλύτερες υπόγειες λίμνες στην Ανταρκτική. Ερευνητική ομάδα με επικεφαλής επιστήμονες του Ινστιτούτου Γεωφυσικής του Πανεπιστημίου του Τέξας ανακάλυψε σε κοντινή απόσταση από τις κεντρικές ανατολικές ακτές της Ανταρκτικής μια ακόμη λίμνη αυτή την φορά τεραστίων διαστάσεων. Η λίμνη που ονομάστηκε Lake Snow Eagle έχει μήκος 42 χλμ., διάμετρο 18,5 χλμ. και βάθος από την επιφάνεια της στον πυθμένα 198 μέτρων.

Σύμφωνα με τους ερευνητές η κοντινή της απόσταση από τις ακτές την καθιστά ιδανικό στόχο μελετών για τον εντοπισμό δεδομένων που θα φωτίσουν την πρόσφατη γεωλογική ιστορία της Ανταρκτικής και ειδικά την περίοδο που αυτή πάγωσε. Γνωρίζουμε από διαφόρων ειδών ευρήματα ότι η Ανταρκτική δεν ήταν πάντοτε ο απόλυτα παγωμένος κόσμος που γνωρίζουμε σήμερα αλλά αντίθετα σε ορισμένες περιόδους είχε ακόμη και υποτροπικό κλίμα ενώ έχει διαπιστωθεί ότι ζούσαν εκεί και διάφορα είδη δεινοσαύρων. Οι ειδικοί υπολογίζουν ότι η Ανταρκτική άρχισε να ψύχεται πριν από περίπου 35 εκατ. έτη.

«Αυτή η λίμνη διατηρεί πιθανότατα το αρχείο ολόκληρης της ιστορίας του μόνιμου στρώματος πάγου της Ανατολικής Ανταρκτικής που ξεκινά πριν από περίπου 34 εκατ. έτη με στοιχεία για την ανάπτυξη και εξέλιξη του κατά τη διάρκεια των διαφόρων εποχών παγετώνων στον πλανήτη γενικότερα και την περιοχή αυτή ειδικότερα» αναφέρουν οι ερευνητές που πραγματοποίησαν τριετείς έρευνες στην επίμαχη περιοχή με ραντάρ, αισθητήρες και μελέτη δορυφορικών εικόνων.

Με δημοσίευση τους στην επιθεώρηση «Geology» οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η λίμνη βρίσκεται σε ένα βαθύ υπόγειο φαράγγι και ότι η παγοκάλυψη της Ανατολικής Ανταρκτικής παρουσιάζει σημαντικές μεταβολές τα τελευταία δέκα χιλιάδες έτη γεγονός πολύ ενδιαφέρον αφού είναι πολύ πρόσφατο χρονικό διάστημα.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

Σύμφωνα με τους ερευνητές, οι ασθενείς που πέρασαν Covid-19, τείνουν μετά από δύο χρόνια να έχουν χειρότερη υγεία σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό

Δύο χρόνια μετά την αρχική λοίμωξη κοροναϊού τουλάχιστον οι μισοί ασθενείς που είχαν νοσηλευθεί, έχουν ακόμη τουλάχιστον ένα σύμπτωμα, δείχνει μια νέα κινεζική επιστημονική έρευνα. Πρόκειται για την μελέτη με το μεγαλύτερο χρονικό ορίζοντα μέχρι σήμερα αναφορικά με τις επιπτώσεις της «μακράς Covid-19», γνωστής και ως «συνδρόμου μετά-Covid-19». Έως τώρα η «μακρά Covid-19» δεν είχε μελετηθεί σε βάθος μεγαλύτερο του ενός έτους από την αρχική λοίμωξη.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Μπιν Τσάο του Νοσοκομείου Φιλίας Κίνας-Ιαπωνίας, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο πνευμονολογικό περιοδικό «The Lancet Respiratory Medicine», παρακολούθησαν σε βάθος διετίας 1.192 ανθρώπους με μέση ηλικία 57 ετών, που είχαν νοσηλευθεί με Covid-19 στην πόλη Γουχάν – το επίκεντρο της πανδημίας – το 2020.

Διαπιστώθηκε ότι η σωματική και ψυχική υγεία των ασθενών εμφάνισε βελτίωση με το πέρασμα του χρόνου, άσχετα με τη σοβαρότητα της αρχικής νόσου τους. Αλλά το 55% – πάνω από τους μισούς – ανέφεραν μετά από δύο χρόνια ότι είχαν τουλάχιστον ένα σύμπτωμα που είχε προκληθεί από την αρχική λοίμωξη Covid-19. Το ποσοστό με τουλάχιστον ένα σύμπτωμα ήταν 68% – τουλάχιστον οι δύο στους τρεις – έξι μήνες μετά την αρχική λοίμωξη.

Γενικά, σύμφωνα με τους ερευνητές, οι ασθενείς που πέρασαν Covid-19, τείνουν μετά από δύο χρόνια να έχουν χειρότερη υγεία σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό και μερικοί φαίνεται πως χρειάζονται ακόμη περισσότερο χρόνο για να αναρρώσουν πλήρως. Περίπου οι μισοί μετά από δύο χρόνια είχαν συμπτώματα, κυρίως κόπωση ή μυϊκή αδυναμία (31%) και δυσκολίες ύπνου (31%). Σε μικρότερο ποσοστό είχαν δύσπνοια, πόνους στις αρθρώσεις, ταχυπαλμίες, ζαλάδες και πονοκεφάλους.

Επίσης, ένιωθαν ότι η γενικότερη ποιότητα ζωής τους ήταν χειρότερη από ό,τι πριν μολυνθούν από τον κορονοϊό, είχαν μεγαλύτερη δυσκολία να ασκηθούν σωματικά, βίωναν περισσότερα ψυχολογικά προβλήματα (όπως άγχος και κατάθλιψη σε ποσοστό περίπου 12%), ενώ έκαναν συχνότερες επισκέψεις σε διάφορους γιατρούς.

(Πηγή: in.gr)

Πάνω από δύο εκατομμύρια άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους λόγω επιπλοκών της Covid-19 στην Ευρώπη, όπως ανακοίνωσε σήμερα ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ).

«Ξεπεράστηκε ένα καταστροφικό ορόσημο, καθώς ο αριθμός των νεκρών λόγω της Covid-19 που δηλώθηκαν από τις χώρες της περιοχής της Ευρώπης του ΠΟΥ ξεπέρασε τα δύο εκατομμύρια ανθρώπους», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο εκπρόσωπος του ΠΟΥ.

Συνολικά, 2.002.058 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους λόγω της Covid από 218.225.294 κρούσματα που καταγράφηκαν από τον οργανισμό στην περιοχή της Ευρώπης του ΠΟΥ, που εκτείνεται έως την κεντρική Ασία.

Ύστερα από έξαρση το πρώτο μισό του Μαρτίου, η πανδημία υποχωρεί έκτοτε στην Ευρώπη. Ο αριθμός των κρουσμάτων και των θανάτων μειώθηκε αντίστοιχα κατά 26% και 24% τις επτά τελευταίες ημέρες.

Πάνω από δύο χρόνια μετά από τους πρώτους περιορισμούς, η πλειονότητα των ευρωπαϊκών χώρων σκοπεύουν να γυρίσουν σελίδα στην Covid-19 και λίγοι είναι οι περιορισμοί που παραμένουν.

Οι θάνατοι ξεπέρασαν το όριο του ενός εκατομμυρίου, ανακοίνωσε ο Λευκός Οίκος

Οι Ηνωμένες Πολιτείες ξεπέρασαν σήμερα το όριο του ενός εκατομμυρίου νεκρών από την Covid-19, ανακοίνωσε ο Λευκός Οίκος, όμως η χώρα, όπως η Νέα Υόρκη που είχε γονατίσει το 2020 εξαιτίας της πανδημίας, θέλει να γυρίσει τη σελίδα της πανδημίας.

«Οφείλουμε να συνεχίσουμε να επαγρυπνούμε αντιμέτωποι μ’ αυτή την πανδημία και να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να σώσουμε όσο το δυνατόν περισσότερες ζωές, όπως κάναμε με περισσότερα παρά ποτέ τεστ, εμβόλια και θεραπείες», αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο αμερικανός πρόεδρος.

Έπειτα από μήνες, στη διάρκεια των οποίων η πανδημία οπισθοχωρούσε στη χώρα, η οποία έχει επισήμως τους περισσότερους νεκρούς στον κόσμο από την Covid-19 (ακολουθούν η Βραζιλία, η Ινδία και η Ρωσία), οι ΗΠΑ καταγράφουν εδώ και ένα μήνα καθημερινή αύξηση του αριθμού των κρουσμάτων.

Η χώρα, η οποία ήρε την υποχρέωση της χρήσης μάσκας, για την οποία υπάρχει πλέον απλώς σύσταση για χρήση της στους εσωτερικούς χώρους, καταγράφει μια άνοδο του αριθμού των κρουσμάτων που οφείλεται σε υποπαραλλαγές της Όμικρον. Ωστόσο αυτό μοιάζει λιγότερο σοβαρό σ’ ένα πληθυσμό που είναι πλήρως εμβολιασμένος σε ποσοστό 66% και πάνω από 90% για τους άνω των 65 ετών, ενώ η τέταρτη δόση εμβολίου δεν έχει ανοίξει προς το παρόν παρά μόνο για τους άνω των 50 ετών.

Έπειτα από δύο χρόνια πανδημίας και κυμάτων παραλλαγών, οι ΗΠΑ θέλουν πάντως να γυρίσουν τη σελίδα της Covid-19. Και στο πλαίσιο αυτό, η Νέα Υόρκη μοιάζει να έχει επιστρέψει στο θρυλικό αναβρασμό της. Νεοϋορκέζοι, καθώς και Αμερικανοί και ξένοι τουρίστες επιστρέφουν στα θέατρα του Μπροντγουέι, φωτογραφίζονται κάτω από τις τεράστιες ψηφιακές διαφημίσεις της Τάιμς Σκουέρ, ανεβαίνουν στο άγαλμα της Ελευθερίας, κάνουν βόλτες με άμαξα στο Σέντραλ Παρκ, πεζή ή με ποδήλατο στη γέφυρα του Μπρούκλιν και τρέχουν στα ωραιότερα μουσεία του βόρειου Μανχάταν…

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Ένα ζευγάρι πανομοιότυπων διδύμων που μεγάλωσαν σε διαφορετικές χώρες παρουσίασαν απροσδόκητα μεγάλες ανισότητες στις γνωστικές τους ικανότητες, ενώ έχουν εξαιρετικά παρόμοια χαρακτηριστικά προσωπικότητας.

iStock

Μια σύγκριση των χαρακτηριστικών των μονοζυγωτικών αδερφών ρίχνει νέο φως στη διαχρονική συζήτηση για την σημασία της κληρονομικότητας έναντι του περιβάλλοντος ανατροφής του ατόμου.

Γεννημένες στη Σεούλ της Νότιας Κορέας το 1974, οι δύο δίδυμες αδερφές αποχωρίστηκαν σε ηλικία μόλις δύο ετών, όταν η μία χάθηκε σε μια υπάιθρια αγορά. Παρά την εμφάνιση των γονιών της σε τηλεοπτικό πρόγραμμα για αγνοούμενους, το κορίτσι δεν μπόρεσε να επανενωθεί με την οικογένειά της και κατέληξε να υιοθετηθεί από ένα ζευγάρι στις ΗΠΑ.

Μεγαλώνοντας στις ΗΠΑ, η υιοθετημένη δίδυμη δεν γνώριζε καν ότι είχε αδερφή μέχρι που υπέβαλε το DNA της στο πρόγραμμα της Νότιας Κορέας για την επανένωση των μελών οικογενειών το 2018. Δύο χρόνια αργότερα, έλαβε ειδοποίηση ότι όχι μόνο είχε μια πανομοιότυπη δίδυμη αδερφή, αλλά και έναν μεγαλύτερο αδερφό και άλλη αδερφή επίσης.

Αφότου επανενώθηκαν μετά από δεκαετίες, οι δίδυμες αδερφές ολοκλήρωσαν μια σειρά από τεστ ειδικά σχεδιασμένα για να αξιολογήσουν τη νοημοσύνη, τα προφίλ προσωπικότητας, την ψυχική υγεία και το ιατρικό ιστορικό.

Τα αποτελέσματα αποκάλυψαν ότι ο δείκτης νοημοσύνης της δίδυμης αδερφής που μεγάλωσε στις ΗΠΑ ήταν κατά 16 μονάδες χαμηλότερος από εκείνον της κοπέλας που είχε μεγαλώσει στην Κορέα!

Το εύρημα, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Personality and Individual Differences, έρχεται σε αντίθεση με προηγούμενες μελέτες για μονοζυγωτικά δίδυμα, οι οποίες έδειξαν μέση διαφορά IQ όχι μεγαλύτερη από 7 μονάδες. Σχολιάζοντας το απροσδόκητα μεγάλο χάσμα μεταξύ των δύο αδερφών, οι συγγραφείς της μελέτης γράφουν ότι “είναι εντυπωσιακό πως τα δίδυμα έδειξαν ουσιαστικές διαφορές σε γνωστικές ικανότητες που κατά τ’ άλλα έχουν συνδεθεί με ισχυρή γενετική επιρροή (κληρονομικότητα)”.

Το αν αυτή η διαφορά προκλήθηκε από τη διαφορετική ανατροφή των διδύμων είναι δύσκολο να το πει κανείς με βεβαιότητα. Εντούτοις οι ερευνητές σημειώνουν ότι η αδερφή που μεγάλωσε στις ΗΠΑ είχε υποστεί διάσειση σε τρεις ξεχωριστές περιπτώσεις στην ζωή της, κάτι που μπορεί να επηρέασε τις γνωστικές της ικανότητες.

Συνεχίζοντας την αξιολόγησή τους για τις δίδυμες, οι ερευνητές ανέφεραν ότι “η συνολική διαμόρφωση της προσωπικότητας των διδύμων ήταν παρόμοια, κάτι που είναι ακόλουθο με την υπάρχουσα βιβλιογραφία σχετικά με τις μέτριες γενετικές επιρροές στην προσωπικότητα στην ενήλικη ζωή. Το αξιοσημείωτο είναι ότι και οι δύο δίδυμες έχουν υψηλούς δείκτες σε οργανωτικότητα, σύνεση και υπακοή σε κανόνες καθώς και τάση να επιδιώκουν μεγάλα επιτεύγματα”.

Το ότι αυτές οι ομοιότητες παρέμειναν παρά τις αντίθετες εμπειρίες ζωής και το περιβάλλον που μεγάλωσαν είναι ενδιαφέρον και υπογραμμίζει τον ρόλο που παίζει η κληρονομικότητα στον καθορισμό της ιδιοσυγκρασίας ενός ατόμου.

Για παράδειγμα, ενώ η δίδυμη που μεγάλωσε στην Κορέα περιέγραψε ότι μεγάλωσε σε ένα στοργικό και αρμονικό οικογενειακό σπίτι, η υιοθετημένη αδερφή της στις ΗΠΑ ανέφερε μια πιο σκληρή ανατροφή, που χαρακτηριζόταν από συχνές ενδοοικογενειακές συγκρούσεις και διαζύγιο των υιοθετημένων γονιών της.

Παρόλα αυτά, οι δύο δίδυμες είχαν πανομοιότυπες βαθμολογίες για την αυτοεκτίμηση και πολύ παρόμοια προφίλ ψυχικής υγείας.

Οι δίδυμες είχαν επίσης κοινές πτυχές στο ιατρικό τους ιστορικό.

Αμφότερες υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση όγκων από τις ωοθήκες τους!

Ωστόσο, διέφεραν σε ό,τι αφορά τις πολιτισμικά αποτυπωμένες ιδεολογίες τους: η αδελφή που μεγάλωσε στις ΗΠΑ δείχνει μια πιο ατομικιστική στάση ζωής, ενώ εκείνη που μεγάλωσε στην Κορέα επιδεικνύει πιο συλλογικές αξίες.

Όπως είναι λογικό, οι περιπτώσεις διδύμων (πόσο μάλλον πανομοιότυπων) που ανατρέφονται χωριστά είναι σπάνιες και περισσότερες περιπτώσεις όπως αυτή πρέπει να μελετηθούν προτού εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα. Ωστόσο, αυτή η μελέτη παρέχει μερικές συναρπαστικές νέες γνώσεις σχετικά με τους γενετικούς, πολιτιστικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες, που επηρεάζουν την ανθρώπινη ανάπτυξη.

 (Πηγή: iatropedia.gr με πληροφορίες από iflscience.com)

SHUTTERSTOCK

Το διοξείδιο του άνθρακα που αποτελεί ένα από τους βασικότερους, αν όχι τον βασικότερο παράγοντα, της κλιματικής αλλαγής αποτελεί σταθερό αντικείμενο μελετών και παρατηρήσεων. Το Παρατηρητήριο Mauna Loa της Χαβάης, της Εθνικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA) των ΗΠΑ πραγματοποιεί συνεχείς ατμοσφαιρικές παρατηρήσεις και καταγραφές ανάμεσα στις οποίες είναι και αυτές για τα επίπεδα του διοξειδίου του άνθρακα.

Οι παρατηρήσεις που έγιναν στον Απρίλιο έδειξαν ότι τα μέσα μηνιαία επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα έχουν φτάσει πάνω από 420 μέρη ανά εκατομμύριο (ppm), που είναι τα υψηλότερα επίπεδα που έχουν καταγραφεί από το 1958 που ξεκίνησαν αυτές οι παρατηρήσεις στο Παρατηρητήριο Mauna Loa. Τότε τα επίπεδα του CO2 στην ατμόσφαιρα δεν ξεπερνούσαν τα 318 ppm. Οι επιστήμονες αναφέρουν ότι τα ανώτατα ανεκτά για την βιωσιμότητα του πλανήτη είναι τα 350 ppm.

Η Γη έχει περάσει αρκετές φορές στη γεωλογική της ιστορία περιόδους όπου για διαφόρους λόγους υπήρχε μεγάλη αύξηση των επιπέδων του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα. Οι επιστήμονες της NOAA υποστηρίζουν ότι το CO2 αυξάνεται αυτή την στιγμή περίπου 100 φορές πιο γρήγορα κάθε άλλη περίοδο αύξησης του βλαβερού αερίου στον πλανήτη.

Αν δεν υπάρξει τρόπος περιορισμού των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα και των άλλων βλαβερών αερίων στην ατμόσφαιρα η θερμοκρασία στον πλανήτη θα συνεχίσει να αυξάνεται προκαλώντας μια σειρά από δραματικές συνέπειες και εμφάνιση ακραίων καιρικών/γεωλογικών φαινομένων που θα προκαλέσουν ανυπολόγιστες περιβαλλοντικές καταστροφές αλλά και παγκόσμια ανθρωπιστική κρίση.

(Πηγή: naftemporiki.gr)