paidevo.gr

Κλιματική αλλαγή, εξαφάνιση άγριων ζώων, καλλιέργεια άγριων εκτάσεων αποτελούν τους βασικούς λόγους που συνδυαστικά προκαλούν νέες πανδημίες

Για τους παγκόσμιους ιούς, αυτή είναι μια εποχή πρωτοφανών ευκαιριών. Υπολογίζεται ότι 40.000 ιοί παραμονεύουν στα σώματα των θηλαστικών, εκ των οποίων το ένα τέταρτο θα μπορούσε ενδεχομένως να μολύνει τον άνθρωπο.

Οι περισσότεροι δεν το κάνουν, επειδή έχουν λίγες ευκαιρίες να μεταπηδήσουν στο σώμα μας. Αλλά οι πιθανότητες αυτές αυξάνονται. Το μεταβαλλόμενο κλίμα της Γης αναγκάζει τα ζώα να μετεγκατασταθούν σε νέα ενδιαιτήματα, σε μια προσπάθεια να εντοπίσουν τις κατάλληλες για αυτά περιβαλλοντικές συνθήκες.

Είδη που δεν έχουν συνυπάρξει ποτέ θα γίνουν γείτονες, δημιουργώντας χιλιάδες μολυσματικές συναντήσεις στις οποίες οι ιοί μπορούν να μεταδοθούν σε άγνωστους ξενιστές – και, τελικά, σε εμάς. Πολλοί επιστήμονες έχουν υποστηρίξει ότι η κλιματική αλλαγή θα καταστήσει τις πανδημίες πιο πιθανές, αλλά μια πρωτοποριακή νέα ανάλυση δείχνει ότι αυτό το ανησυχητικό μέλλον είναι ήδη εδώ και θα είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί.

Το πλανητικό δίκτυο των ιών και της άγριας ζωής «επανασυνδέεται αυτή τη στιγμή», λέει ο Κόλιν Κάρλσον, βιολόγος για την παγκόσμια αλλαγή στο Πανεπιστήμιο Georgetown. Και «ενώ νομίζαμε ότι καταλαβαίναμε τους κανόνες του παιχνιδιού, ξανά και ξανά, η πραγματικότητα μας έβαλε κάτω και μας δίδαξε: Δεν λειτουργεί έτσι η βιολογία».

Το 2019, ο Κάρλσον και ο συνάδελφός του Γκρεγκ Άλμπερι άρχισαν να δημιουργούν μια εντυπωσιακή προσομοίωση, που χαρτογραφεί το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον για μια σειρά 3.100 ειδών θηλαστικών και προβλέπει την πιθανότητα μετάδοσης ιών εάν αυτά τα είδη συναγελάζονται.

Τα αποτελέσματα, που τελικά δημοσιεύθηκαν, είναι ανησυχητικά λέει το The Atlantic: Ακόμη και με τα πιο αισιόδοξα σενάρια για το κλίμα, τις επόμενες δεκαετίες θα δούμε περίπου 300.000 συναντήσεις μεταξύ διαφόρων ειδών της πανίδας, που κανονικά δεν θα είχαν έρθει σε επαφή, οδηγώντας σε περίπου 15.000 μεταδόσεις ιών σε διάφορους ξενιστές.

Iceberg (παγόβουνο)

«Είναι οδυνηρό», λέει ο Βίνιτ Μενάχερι, ιολόγος στο Πανεπιστήμιο του Τέξας. «Η μελέτη υποδηλώνει ότι ο ανησυχητικός ρυθμός με τον οποίο νέοι ή επανεμφανιζόμενοι ιοί έχουν προκαλέσει εστίες τις τελευταίες δεκαετίες, δεν είναι κάποια αφύσικη κατάσταση, αλλά κάτι το αναμενόμενο και μάλιστα εξελίσσεται με γρήγορους ρυθμούς».

Ο Κάρλσον και ο Άλμπερι ονόμασαν τη μελέτη τους «Iceberg» (παγόβουνο), υποδηλώνοντας μια τεράστια και κυρίως κρυφή απειλή με την οποία (μάλλον) θα συγκρουστούμε.
Πράγματι, η προσομοίωσή τους αποκάλυψε ότι οι ιοί των θηλαστικών έχουν ήδη μεταλλαχτεί δραματικά, σε βαθμό που πιθανότατα δεν μπορεί να αντιστραφεί η κατάσταση, ακόμα κι αν όλες οι εκπομπές άνθρακα σταματήσουν αύριο.

«Η στιγμή για να σταματήσει η κλιματική αλλαγή πέρασε πριν από 15 χρόνια», είπε ο Κάρλσον. «Βρισκόμαστε τώρα σε έναν κόσμο που είναι 1,2 βαθμούς θερμότερος και δεν υπάρχει πλέον επιστροφή. Πρέπει να προετοιμαστούμε για περισσότερες πανδημίες»!

Η μελέτη «Iceberg» αναλύει, ότι οι νέες πανδημίες θα ακολουθούν απίθανες διαδρομές και κανόνες. Για παράδειγμα, η Αρκτική θα είναι ένας τόπος υψηλής μεταδοτικότητας, επειδή οι θερμοκρασίες θα εξωθούν τα ζώα να ταξιδέψουν βορειότερα, και σε ψυχρότερα γεωγραφικά πλάτη και μήκη.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα όμως θα προκύψει όταν κάποια ζώα αναζητήσουν υψηλότερα, πιο δροσερά υψόμετρα και άλλα, που ζουν σε αντίθετες πλευρές ενός βουνού συναντηθούν κάπου στη μέση. Αυτό σημαίνει ότι οι εξάπλωση των ιών θα παρατηρηθεί, όχι στους πόλους, αλλά στις ορεινές και πλούσιες σε ζωικά είδη περιοχές της τροπικής Αφρικής και της νοτιοανατολικής Ασίας.

Οι νυχτερίδες και οι πτήσεις τους

Η Νοτιοανατολική Ασία θα είναι επίσης ιδιαίτερα επιρρεπής σε μολύνσεις, επειδή φιλοξενεί πλούσια αποικία νυχτερίδων. Η πτήση των νυχτερίδων παρέχει ευελιξία, επιτρέποντάς τους να αντιδρούν στα μεταβαλλόμενα κλίματα πιο γρήγορα από άλλα θηλαστικά και να μεταφέρουν τους ιούς τους μακρύτερα. Και οι νυχτερίδες στη Νοτιοανατολική Ασία ζουν σε μεγάλη ποικιλία…

Στην Αφρική, οι νυχτερίδες είναι πιθανώς οι φυσικές δεξαμενές για τον ιό Έμπολα. Δεκατρία είδη, θα μπορούσαν ενδεχομένως να μεταφέρουν τον ιό και καθώς η υπερθέρμανση του πλανήτη τα αναγκάζει να διασκορπιστούν, θα συναντήσουν σχεδόν 3.700 νέα είδη θηλαστικών, προκαλώντας σχεδόν 100 μολύνσεις. Μέχρι στιγμής, τα μεγαλύτερα κρούσματα Έμπολα έχουν εμφανιστεί στη Δυτική Αφρική, αλλά ο Κάρλσον είπε ότι μέσα σε λίγες δεκαετίες, η ασθένεια θα μπορούσε εύκολα να γίνει εντονότερο πρόβλημα και για την ανατολική πλευρά της ηπείρου.

Αυτές οι ανακατατάξεις είναι άσχημα νέα για τις νυχτερίδες και άλλα ζώα, τα οποία θα πρέπει να αντιμετωπίσουν άγνωστες μολύνσεις πέρα από τις δυσκολίες της κλιματικής αλλαγής. Ο αρχικός ιός SARS μεταπήδησε από τις νυχτερίδες στους ανθρώπους και ο HIV έφτασε σε εμάς από πιθήκους. Για να μεταπηδήσει ένας ζωικός ιός στους ανθρώπους, η γεωγραφία, η βιολογική συμβατότητα και άλλοι παράγοντες πρέπει να ευθυγραμμιστούν με δραματικό τρόπο. Κάθε γεγονός είναι εν δυνάμει απίθανο, αλλά… Κάτι σαν να παίζετε ρώσικη ρουλέτα χρησιμοποιώντας ένα περίστροφο με ένα εκατομμύριο θαλάμους, όμως… Καθώς το κλίμα αλλάζει, γεμίζουμε περισσότερους από αυτούς τους θαλάμους με σφαίρες και πατάμε τη σκανδάλη πιο συχνά.

Η προσομοίωση «Iceberg» έδειξε επίσης ότι τέτοια συμβάντα θα είναι δυσανάλογα κοινά σε περιοχές που είναι πιθανό να εποικιστούν από ανθρώπους ή να χρησιμοποιηθούν ως καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Σε αρκετές περιπτώσεις, οι μελέτες δείχνουν ότι οι προβλέψεις του «Iceberg» είναι μόνο η κορυφή του… παγόβουνου. Για παράδειγμα, το λιώσιμο των πάγων στη θάλασσα, πρόσφατα επέτρεψε σε έναν ιό που συνήθως μολύνει τις φώκιες του Βόρειου Ατλαντικού να μεταπηδήσει στις θαλάσσιες ενυδρίδες του Βορειοδυτικού Ειρηνικού.

Χειρότερη η εικόνα εάν συμπεριληφθούν πουλιά και θάλασσα

Αλλά το «Iceberg», κατά ειρωνικό τρόπο, δεν συμπεριέλαβε ούτε το λιώσιμο των πάγων ούτε τα θαλάσσια θηλαστικά. Δεν έλαβε επίσης, υπόψη τα πουλιά, τα οποία φιλοξενούν τη δική τους ομάδα ιών, συμπεριλαμβανομένων πολλών επικίνδυνων στελεχών γρίπης. Δεν έλαβε υπόψη άλλους παθογόνους οργανισμούς, εκτός από ιούς, όπως μύκητες ή βακτήρια.
Οι ζοφερές προβλέψεις που αποκαλύπτονται είναι «τόσο μεγάλες και δυσοίωνες, που ακόμα και όταν τις εντοπίσαμε, δεν το πιστεύαμε», είπε ο Κάρλσον. Όμως, παρά την προσπάθεια που έκαναν αυτός και ο συνεργάτης του, να αμφισβητήσουν την έρευνά τους και να την επαναλάβουν, η προσομοίωση συνέχισε να βγάζει τα ίδια αποτελέσματα.
Επιβεβαιώνουν ότι τρεις από τις μεγαλύτερες υπαρξιακές απειλές μας: η κλιματική αλλαγή, οι πανδημίες και η μαζική εξαφάνιση της άγριας ζωής, είναι πραγματικά αλληλένδετα μέρη του ίδιου γιγαντιαίου προβλήματος.

Ο κόσμος πρέπει να είναι έτοιμος για αυτό που έρχεται

Η μελέτη «δεν είναι ενθαρρυντική», αλλά η ενημέρωση θα είναι χρήσιμη, είπε η Σάντι Ράιαν, ιατρός – γεωγράφος στο Πανεπιστήμιο της Φλόριντα. Οι πανδημίες είναι εγγενώς απρόβλεπτες και καμία πρόληψη, όσο συντονισμένη κι αν είναι, δεν θα αποτρέψει πλήρως τον κίνδυνο τους. Ο κόσμος πρέπει να είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει τους νέους ιούς που έρχονται. Αυτό σημαίνει ενίσχυση των συστημάτων δημόσιας υγείας και υγειονομικής περίθαλψης, ενίσχυση των δικτύων κοινωνικής ασφάλειας και αντιμετώπιση όλων των αδυναμιών της προ-COVID εποχής.

Ο κόσμος, στην επιθυμία του να ξεχάσει τον κοροναϊό, έχει ήδη λησμονήσει τα διδάγματα του πρόσφατου παρελθόντος, υποθέτοντας ίσως ότι μια παγκόσμια κρίση θα χτυπήσει μία γενιά, μόνο μία φορά. «Όχι, όλα αυτά θα μπορούσαν να επαναληφθούν ακόμα και αύριο», υποστηρίζει ο Κάρλσον: «Πολλές πανδημίες θα μπορούσαν να χτυπήσουν μαζί».
Η μελέτη «Iceberg» δημοσιεύτηκε, ο κόσμος θα ενημερωθεί και ο Κάρλσον θα καταθέσει ενώπιον του Αμερικανικού Κογκρέσου για την ανάγκη προετοιμασίας για μεταδόσεις.

(Πηγή: in.gr)

Μετά από δύο ημέρες περπάτημα, ένας πατέρας μεταφέρει την αναίσθητη μικρή κόρη του στα επείγοντα των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στο Νότιο Σουδάν. Ο παιδίατρος, Michael Malley, μοιράζεται μια απίστευτη ιστορία επιβίωσης.

Νότιο Σουδάν: Μια απίστευτη ιστορία επιβίωσης σε ένα νοσοκομείο των Γιατρών Χωρίς Σύνορα MSF/LAURENCE HOENIG

Ο πατέρας της την έβαλε προσεκτικά στο κρεβάτι στα επείγοντα. Ήταν αναίσθητη, ίσα που ανέπνεε. Η ιατρική ομάδα ξεκίνησε αμέσως την αξιολόγηση. Ένα μικρό κορίτσι, περίπου οκτώ χρονών. Είπαν ότι είχε επιληπτικές κρίσεις.

Πριν καν κάνουμε εξετάσεις, όλοι σκεφτήκαμε το ίδιο πράγμα. Ελονοσία.

Η ελονοσία είναι ενδημική σε αυτή την περιοχή του Νοτίου Σουδάν, και όσο εργαζόμουν ως παιδίατρος στο νοσοκομείο των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στο Agok – στη διοικητική περιοχή Abyei μεταξύ Σουδάν και Νοτίου Σουδάν – ήταν σπάνιο για εμάς να έχουμε έστω και έναν ασθενή που δεν είχε ελονοσία.

Η περίοδος των βροχών δημιουργεί λίμνες στάσιμου νερού, ιδανικό έδαφος για τα κουνούπια που μεταφέρουν το παράσιτο της ελονοσίας, μολύνοντας τους ανθρώπους σε τόσο μεγάλο βαθμό που έπρεπε να στήσουμε επιπλέον σκηνές για να χωρέσουν όλοι οι ασθενείς.

Νότιο Σουδάν: Μια απίστευτη ιστορία επιβίωσης σε ένα νοσοκομείο των Γιατρών Χωρίς Σύνορα MSF/LAURENCE HOENIG

Ένας εγκέφαλος σε υπερδραστηριότητα

Η οικογένεια του μικρού κοριτσιού είχε περπατήσει δύο μέρες για να φτάσει σε εμάς. Ζούσαν σε μια αγροτική περιοχή και ήμασταν η μόνη υγειονομική δομή στην ευρύτερη περιοχή.

Αυτό το μακρύ ταξίδι (έπρεπε να κοιμηθούν μια νύχτα στο πάτωμα κάποιου άλλου μέχρι να ξημερώσει αρκετά για να αρχίσουν να περπατούν ξανά) σήμαινε ότι το κορίτσι ήταν σε κρίσιμη κατάσταση, η οποία επιδεινώθηκε πολύ γρήγορα.

Με κάποιο τρόπο, μία από τις νοσηλεύτριες κατάφερε να τοποθετήσει έναν φλεβοκαθετήρα και ξεκινήσαμε χορήγηση με υγρά, ισχυρά αντιβιοτικά, ισχυρά φάρμακα κατά της ελονοσίας και αντισηπτικά φάρμακα. Η μικρή μεταφέρθηκε στο θάλαμο αυξημένης φροντίδας, όπου φροντίζουν τα πιο άρρωστα παιδιά.

Αν και η άμεση φροντίδα της ομάδας στα επείγοντα είχε σταθεροποιήσει την κατάστασή της, βρισκόταν ακόμα σε κώμα, και εξακολουθούσε να παθαίνει κρίσεις επιληψίας.

Οι κρίσεις μπορεί εύκολα να αποβούν θανατηφόρες αν δεν σταματήσουν εγκαίρως.

Κατά τη διάρκεια μιας επιληπτικής κρίσης, ο εγκέφαλος είναι σε «υπερδραστηριότητα» και δεν λαμβάνει αρκετό οξυγόνο, γεγονός που μπορεί να προκαλέσει εγκεφαλική βλάβη. Ένας άλλος κίνδυνος είναι ότι τα παιδιά μπορούν εύκολα να σταματήσουν να αναπνέουν κατά τη διάρκεια μιας κρίσης, η οποία μπορεί να έχει τις ίδιες συνέπειες.

Όλα αυτά σήμαιναν ότι έπρεπε να ελέγξουμε τις επιληπτικές κρίσεις.

Νότιο Σουδάν: Μια απίστευτη ιστορία επιβίωσης σε ένα νοσοκομείο των Γιατρών Χωρίς Σύνορα MSF/LAURENCE HOENIG

Δύσκολη η επιβίωση;

Η ομάδα αυξημένης φροντίδας ήταν απίστευτη.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, από όπου κατάγομαι, αυτό το κοριτσάκι θα είχε νοσηλευτεί σε μονάδα εντατικής θεραπείας, πιθανώς διασωληνωμένο, με ηλεκτρονική παρακολούθηση. Θα έκανε αξονική τομογραφία και πολλαπλές εξετάσεις αίματος για να καταλάβουμε τι συνέβαινε.

Τίποτα από αυτά δεν ήταν διαθέσιμο στην ομάδα του Νότιου Σουδάν. Το μόνο που μπορούσαν να κάνουν ήταν απλή, δομημένη φροντίδα.

Το κορίτσι χρειαζόταν πολλά φάρμακα σε συγκεκριμένες χρονικές στιγμές, και κάθε δόση ήταν προσεκτικά καταγεγραμμένη ώστε να μπορέσουμε να διατηρήσουμε την ισορροπία σωστά. Χρειαζόταν φροντίδα όλο το εικοσιτετράωρο για να εξασφαλιστεί ότι ήταν ενυδατωμένη και τροφοδοτούνταν μέσω σωλήνα στο στομάχι της. Ακόμα και απλά πράγματα όπως η θέση της στο κρεβάτι ήταν σημαντικά για τη μείωση της πίεσης στο κεφάλι της.

Και πάλι, δεν ξύπνησε.

Μια οσφυϊκή παρακέντηση επιβεβαίωσε ότι το παιδί είχε μηνιγγίτιδα καθώς και εγκεφαλική ελονοσία.

Είπαμε ότι αν έφτανε τις 14 μέρες σε κώμα, θα έπρεπε να δεχτούμε την πιθανότητα ότι ίσως την χάσουμε.

Μερικές φορές πρέπει να επικεντρωθούμε όχι στην προσπάθεια να σώσουμε τη ζωή ενός ασθενούς, αλλά στην προσπάθεια να τον κάνουμε να είναι όσο το δυνατόν πιο άνετα, συνειδητοποιώντας ότι η κατάσταση είναι πολύ σοβαρή για να επιβιώσει ο ασθενής χωρίς βοήθεια.

Γεμίσαμε ελπίδα

Την 13η μέρα, άνοιξε τα μάτια της.

Ξαφνικά, ήμασταν όλοι γεμάτοι ελπίδα και πάλι. Η ελπίδα είναι ζωτικής σημασίας, είναι αυτό που σε κάνει να προχωράς μπροστά σε τέτοιες καταστάσεις. Όλοι αύξησαν τις προσπάθειές τους.

Όλο αυτό τον καιρό η οικογένειά της ήταν μαζί της. Και είχαμε πολλές συζητήσεις με τον πατέρα της, συγκεκριμένα, εξηγώντας ότι ακόμα και αν ξυπνήσουν από κώμα, δεν επιβιώνουν όλα τα παιδιά.

Εκείνα που το κάνουν μπορεί να έχουν πολύ υψηλά επίπεδα αναπηρίας, ενώ άλλα, με φροντίδα και υποστηρικτική οικογένεια, θα είναι σε θέση να επιστρέψουν σε ένα αξιοπρεπές επίπεδο ζωής.

Η οικογένεια αυτού του μικρού κοριτσιού ήταν συγκλονιστική. Το νοσοκομείο έχει φυσιοθεραπευτή, γεγονός που είναι σπάνιο για μία τόσο απομακρυσμένη δομή. Συνεργάστηκε μαζί τους με πραγματική αφοσίωση και επιδεξιότητα, εξηγώντας πώς να αλληλοεπιδρούν με την κόρη τους για να βοηθήσουν στην τόνωση του εγκεφάλου της για να αρχίσει να δουλεύει ξανά.

Στην αρχή, ήταν ακόμα πολύ άρρωστη, ανίκανη να κινηθεί μόνη της. Ο πατέρας της την είχε μαζί του στην αγκαλιά του, της μιλούσε, σήκωνε τα χέρια της σαν να χαιρετούσε τους ανθρώπους στο θάλαμο. Η μαμά και η γιαγιά της βοηθούσαν σε αυτό.

Μαζί έκαναν περισσότερα από όσα μπορούσαμε εμείς.

Σταδιακά άρχισε να κουνά τα χέρια της λίγο, και στη συνέχεια τα πόδια της. Και μια μέρα πήγα στον θάλαμο και βρήκα τον πατέρα της να την υποστηρίζει καθώς περπατούσε με τα ίσια, άκαμπτα πόδια της. Όλες οι άλλες οικογένειες έκαναν στην άκρη, καθώς περνούσαν.

Είχαν περάσει λιγότερο από δύο εβδομάδες από τότε που ξύπνησε από το κώμα.

Καθώς την παρακολουθούσα, σκέφτηκα την ομάδα που είχε δουλέψει για να φτάσει το παιδί σε αυτό το σημείο.

Υπήρχε η οικογένειά της, που ήταν αφοσιωμένη σε όλη τη διάρκεια. Υπήρχε η ομάδα στα επείγοντα που της έδωσε αυτή τη ζωτικής σημασίας αρχική φροντίδα. Το επιμελές προσωπικό της μονάδας υψηλής φροντίδας που κυριολεκτικά την κρατούσε ζωντανή καθημερινά.

Υπήρχαν οι γιατροί που αντιμετώπισαν τους σπασμούς της, το προσωπικό του εργαστηρίου που διαπίστωσε ότι είχε μηνιγγίτιδα και ελονοσία, οι διατροφολόγοι που της παρείχαν ειδικές τροφές, ο φυσιοθεραπευτής που εργάστηκε για την κινητικότητά της, ο σύμβουλος που υποστήριξε την οικογένεια.

Και καμία από αυτές τις άμεσες ενέργειες δεν θα ήταν δυνατή χωρίς τους ειδικούς σε θέματα διοικητικής μέριμνας, τους διαχειριστές, το προσωπικό υποστήριξης και φυσικά τους δωρητές, οι οποίοι καθιστούν δυνατά όλα αυτά τα βήματα.

Μετά από 28 μέρες, το κοριτσάκι μπόρεσε να πάει σπίτι με την οικογένειά της. Περπατούσε, έτρωγε γλυκά, χαμογελούσε.

Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα εδώ και 50 χρόνια βρίσκονται πάντοτε στην πρώτη γραμμή των μεγάλων κρίσεων, σε εμπόλεμες ζώνες, σε περιοχές που έχουν πληγεί από φυσικές καταστροφές, σε χώρες που μαστίζονται από επιδημίες. Με τη δική σας υποστήριξη μπορούν να βρίσκονται σταθερά εκεί. Όπου υπάρχει ανάγκη, όπου υπάρχει κρίση, όπου υπάρχουν άνθρωποι χωρίς πρόσβαση σε ιατρική φροντίδα. Βοηθήστε τους να συνεχίσουν να είναι σταθερά στην 1η γραμμή πατώντας εδώ.

(Πηγή: news247.gr)

Συντάκτης: Στέφανος Νικήτας

Όταν το φως δεν βρίσκεται στο κενό, εξακολουθεί να ισχύει ο κανόνας;

ALI KAHFI VIA GETTY IMAGES

Το 1676, μελετώντας την κίνηση του φεγγαριού του Δία Io, ο Δανός αστρονόμος Όλε Ρέμερ υπολόγισε ότι το φως ταξιδεύει με πεπερασμένη ταχύτητα. Δύο χρόνια αργότερα, βασιζόμενος σε δεδομένα που συγκέντρωσε ο Ρέμερ, ο Ολλανδός μαθηματικός και επιστήμονας Κρίστιαν Χόυχενς έγινε ο πρώτος άνθρωπος που προσπάθησε να προσδιορίσει την πραγματική ταχύτητα του φωτός, σύμφωνα με το Αμερικανικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας στη Νέα Υόρκη.

Ο Χούχενς υπολόγισε έναν αριθμό, 211.000 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο, αριθμός που δεν είναι ακριβής με τα σημερινά πρότυπα – τώρα γνωρίζουμε ότι η ταχύτητα του φωτός στο «κενό»* είναι περίπου 299.792 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο) – αλλά η εκτίμησή του έδειξε ότι το φως ταξιδεύει με απίστευτη ταχύτητα.

Σύμφωνα με τη θεωρία της ειδικής σχετικότητας του Άλμπερτ Αϊνστάιν, το φως ταξιδεύει τόσο γρήγορα που, στο κενό, τίποτα στο σύμπαν δεν είναι ικανό να κινηθεί πιο γρήγορα.

«Δεν μπορούμε να κινηθούμε μέσα στο κενό του διαστήματος πιο γρήγορα από την ταχύτητα του φωτός», επιβεβαίωσε ο Τζέισον Κάσιμπρι, αναπληρωτής καθηγητής αεροδιαστημικής μηχανικής στο Κέντρο Έρευνας Προώθησης του Πανεπιστημίου της Αλαμπάμα στο Χάντσβιλ.

Η ερώτηση απαντήθηκε, σωστά; Μάλλον όχι. Όταν το φως δεν βρίσκεται στο κενό, εξακολουθεί να ισχύει ο κανόνας;

«Τεχνικά, η δήλωση «τίποτα δεν μπορεί να ταξιδέψει γρηγορότερα από την ταχύτητα του φωτός» δεν είναι από μόνη της σωστή», τουλάχιστον σε περιβάλλον χωρίς κενό, είπε η Κλόντια Ντε Ραμ, θεωρητική φυσικός στο Ιμπίριαλ Κόλετζ του Λονδίνου, στο Live Science, σε μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Αλλά υπάρχουν ορισμένες επιφυλάξεις που πρέπει να ληφθούν υπόψη, είπε.

Το φως παρουσιάζει τόσο σωματιδιακά όσο και κυματικά χαρακτηριστικά, και επομένως μπορεί να θεωρηθεί και ως σωματίδιο (φωτόνιο) και ως κύμα. Αυτό είναι γνωστό ως δυαδικότητα κύματος-σωματιδίου.

Εάν δούμε το φως ως κύμα, τότε υπάρχουν «πολλοί λόγοι» για τους οποίους ορισμένα κύματα μπορούν να ταξιδεύουν ταχύτερα από το λευκό (ή άχρωμο) φως σε ένα μέσο, ​​είπε η Κλόντια Ντε Ραμ. Ένας τέτοιος λόγος, είπε, είναι ότι «καθώς το φως ταξιδεύει μέσα από ένα μέσο – για παράδειγμα, γυαλί ή σταγονίδια νερού – οι διαφορετικές συχνότητες ή τα χρώματα του φωτός ταξιδεύουν με διαφορετικές ταχύτητες».

Το πιο προφανές οπτικό παράδειγμα αυτού εμφανίζεται στα ουράνια τόξα, τα οποία έχουν συνήθως τα μακρά, ταχύτερα κόκκινα μήκη κύματος στην κορυφή και τα μικρά, πιο αργά ιώδη μήκη κύματος στο κάτω μέρος, σύμφωνα με μια ανάρτηση από το Πανεπιστήμιο του Γουισκόνσιν-Μάντισον.

Όταν το φως ταξιδεύει μέσα από ένα κενό, ωστόσο, δεν ισχύει το ίδιο.

«Όλο το φως είναι ένας τύπος ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων και όλα έχουν την ίδια ταχύτητα στο κενό (3 x 10^8 μέτρα ανά δευτερόλεπτο). Αυτό σημαίνει ότι τόσο τα ραδιοκύματα όσο και οι ακτίνες γάμμα έχουν την ίδια ταχύτητα,» είπε ο Ρετ Αλλαιν, φυσικός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Σάουθγουέστ Λουιζιάνα, στο Live Science.

Έτσι, σύμφωνα με την Κλόντια Ντε Ραμ, το μόνο πράγμα που μπορεί να ταξιδεύει πιο γρήγορα από την ταχύτητα του φωτός είναι, κάπως παράδοξα, το ίδιο το φως, αν και μόνο όταν δεν βρίσκεται στο κενό του διαστήματος. Αξίζει να σημειωθεί ότι, ανεξάρτητα από το μέσο, ​​το φως δεν θα υπερβεί ποτέ τη μέγιστη ταχύτητά του των 299.792.458 ανά δευτερόλεπτο.

Σύμφωνα με τον Τζέισον Κάσιμπρι, ωστόσο, υπάρχει κάτι άλλο που πρέπει να λάβετε υπόψη όταν συζητάτε πράγματα που κινούνται ταχύτερα από την ταχύτητα του φωτός.

«Υπάρχουν μέρη του σύμπαντος που διαστέλλονται μακριά από εμάς πιο γρήγορα από την ταχύτητα του φωτός, επειδή ο χωροχρόνος διαστέλλεται», είπε.

Για παράδειγμα, το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble εντόπισε πρόσφατα φως ηλικίας 12,9 δισεκατομμυρίων ετών από ένα μακρινό αστέρι γνωστό ως Earendel. Όμως, επειδή το σύμπαν διαστέλλεται σε κάθε σημείο, το Earendel απομακρύνεται από τη Γη και βρίσκεται από τότε που σχηματίστηκε, έτσι ο γαλαξίας απέχει τώρα 28 δισεκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη.

NASA’S HUBBLE SPACE TELESCOPE

Σε αυτή την περίπτωση, ο χωροχρόνος διαστέλλεται, αλλά το υλικό στον χωρόχρονο εξακολουθεί να ταξιδεύει εντός των ορίων της ταχύτητας του φωτός.

Είναι ξεκάθαρο ότι τίποτα δεν ταξιδεύει γρηγορότερα από το φως που γνωρίζουμε, αλλά υπάρχει κάποια κατάσταση όπου μπορεί να είναι δυνατό; Η θεωρία της ειδικής σχετικότητας του Αϊνστάιν, και η επακόλουθη θεωρία της γενικής σχετικότητας, «χτίστηκε με βάση την αρχή ότι οι έννοιες του χώρου και του χρόνου είναι σχετικές», είπε η Κλόντια Ντε Ραμ. Τι σημαίνει όμως αυτό; «Αν κάποιος [ήταν] σε θέση να ταξιδέψει γρηγορότερα από το φως και να μεταφέρει πληροφορίες μαζί του, η αντίληψή του για το χρόνο θα ήταν στρεβλή σε σύγκριση με τη δική μας», είπε η Κλόντια Ντε Ραμ. «Θα μπορούσαν να υπάρξουν καταστάσεις όπου το μέλλον θα μπορούσε να επηρεάσει το παρελθόν μας και τότε ολόκληρη η δομή της πραγματικότητας θα πάψει να έχει νόημα».

Αυτό θα έδειχνε ότι πιθανώς δεν θα ήταν επιθυμητό να κάνουμε έναν άνθρωπο να ταξιδεύει ταχύτερα από την ταχύτητα του φωτός. Θα μπορούσε όμως ποτέ να γίνει; Θα υπάρξει ποτέ μια στιγμή που θα είμαστε σε θέση να δημιουργήσουμε σκάφη που θα μπορούσαν να προωθήσουν υλικά – και τελικά ανθρώπους – στο διάστημα με ρυθμό που ξεπερνά την ταχύτητα του φωτός; «Οι θεωρητικοί έχουν προτείνει διάφορους τύπους φυσαλίδων στημονιού που θα μπορούσαν να επιτρέψουν ταξίδια ταχύτερα από το φως», είπε ο Τζέισον Κάσιμπρι.

«Μπορούμε να φανταστούμε ότι μπορούμε να επικοινωνούμε με την ταχύτητα του φωτός με συστήματα εκτός του ηλιακού μας συστήματος», είπε η Κλόντια Ντε Ραμ. «Αλλά η αποστολή πραγματικών φυσικών ανθρώπων με την ταχύτητα του φωτός είναι απλά αδύνατο, γιατί δεν μπορούμε να επιταχύνουμε τον εαυτό μας σε τέτοια ταχύτητα.

«Ακόμη και σε μια πολύ ιδεαλιστική κατάσταση όπου φανταζόμαστε ότι θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε να επιταχύνουμε με σταθερό ρυθμό – αγνοώντας πώς θα μπορούσαμε να φτάσουμε ακόμη και σε μια τεχνολογία που θα μπορούσε να μας επιταχύνει συνεχώς – δεν θα φτάναμε ποτέ στην ταχύτητα του φωτός», πρόσθεσε. «Θα μπορούσαμε να πλησιάσουμε, αλλά ποτέ να μην το φτάσουμε».

Αυτό είναι ένα σημείο που επιβεβαιώνει ο Τζέισον Κάσιμπρι. «Παραμελώντας τη σχετικότητα, αν επιταχύνατε με ρυθμό 1G [η βαρύτητα της Γης], θα σας έπαιρνε ένα χρόνο για να φτάσετε την ταχύτητα του φωτός. Ωστόσο, δεν θα φτάνατε ποτέ πραγματικά αυτή την ταχύτητα, επειδή καθώς αρχίζετε να πλησιάζετε την ταχύτητα φωτός, η ενέργεια της μάζας αυξάνεται, πλησιάζοντας στο άπειρο.

«Ένας από τους λίγους γνωστούς πιθανούς «κώδικες εξαπάτησης» για αυτόν τον περιορισμό είναι η επέκταση και η συστολή του χωροχρόνου, έλκοντας έτσι τον προορισμό σας πιο κοντά σας. Φαίνεται να μην υπάρχει θεμελιώδες όριο στον ρυθμό με τον οποίο ο χωροχρόνος μπορεί να διαστέλλεται ή να συστέλλεται, πράγμα που σημαίνει ότι μπορεί να να μπορέσετε να ξεπεράσετε αυτό το όριο ταχύτητας κάποια μέρα».

Ο Ρετ Αλλαιν είναι εξίσου πεπεισμένος ότι το να πάμε πιο γρήγορα από το φως δεν είναι πιθανό, αλλά, όπως ο Τζέισον Κάσιμπρι, σημείωσε ότι εάν οι άνθρωποι θέλουν να εξερευνήσουν μακρινούς πλανήτες, μπορεί στην πραγματικότητα να μην είναι απαραίτητο να επιτύχουν τέτοιες ταχύτητες.

«Ο μόνος τρόπος για να καταλάβουμε ότι πηγαίνουμε πιο γρήγορα από το φως θα ήταν να χρησιμοποιήσουμε κάποιο είδος σκουληκότρυπας στο διάστημα», είπε ο Ρετ Αλλαιν. «Αυτό στην πραγματικότητα δεν θα μας έκανε να πάμε πιο γρήγορα από το φως, αλλά αντίθετα θα μας έδινε μια συντόμευση σε κάποια άλλη τοποθεσία στο διάστημα».

Ο Τζέισον Κάσιμπρι, ωστόσο, δεν είναι σίγουρος εάν οι σκουληκότρυπες θα είναι ποτέ μια ρεαλιστική επιλογή.

«Οι σκουληκότρυπες θεωρείται ότι είναι δυνατές με βάση μια ειδική λύση στις εξισώσεις πεδίου του Αϊνστάιν», είπε. «Βασικά, οι σκουληκότρυπες, αν είναι δυνατόν, θα σας έδιναν μια συντόμευση από τον έναν προορισμό στον άλλο. Δεν έχω ιδέα αν είναι δυνατόν να κατασκευάσουμε έναν ή πώς θα το κάνουμε.»

―-

* 299.792.458 m/s (μέτρα το δευτερόλεπτο) σε μονάδες SI, δηλαδή κατά προσέγγιση 300.000 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο ή σε επιστημονική μορφή 3·108m/s. Η ταχύτητα του φωτός στο «κενό» θεωρείται η μέγιστη ταχύτητα που μπορεί να αναπτυχθεί, όχι μόνο από το φως αλλά και από τα υπόλοιπα ηλεκτρομαγνητικά κύματα, άλλες μορφές μετάδοσης ενέργειας και από σωματίδια χωρίς μάζα.

(Πηγή: huffingtonpost.gr)

Μέχρι στιγμής ο ΠΟΥ έχει επιβεβαιώσει 170 κρούσματα σε 16 χώρες, η πλειονότητα των οποίων εντοπίζεται στη Βρετανία και αφορά κυρίως παιδιά κάτω των 10 ετών.

Επαγρύπνηση σε όλες τις κρατικές αρχές συστήνουν οι ειδικοί του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας σχετικά με τα κρούσματα οξείας ηπατίτιδας στα παιδιά.

Ο δρ Ρίτσαρντ Πεμπόντι, επικεφαλής της Ομάδας Παθογόνων Υψηλού Κινδύνου του ΠΟΥ, και η δρ Φιλίπα Ιστερμπρουκ, ηπατολόγος και ειδική στον HIV, απάντησαν σε ερωτήσεις πολιτών σε διαδικτυακή ενημέρωση, παραθέτοντας όσα είναι γνωστά για την «ασυνήθιστη» αύξηση περιστατικών ηπατίτιδας που έχουν εντοπιστεί.

Η συζήτηση έγινε αφού προηγουμένως ο ΠΟΥ ανακοίνωσε ότι ένα παιδί κατέληξε εξαιτίας της οξείας ηπατίτιδας.

 Τι γνωρίζει ο ΠΟΥ για τη «μυστηριώδη» ηπατίτιδα;

Μέχρι στιγμής ο ΠΟΥ έχει επιβεβαιώσει 170 κρούσματα σε 16 χώρες, η πλειονότητα των οποίων εντοπίζεται στη Βρετανία και αφορά κυρίως παιδιά κάτω των 10 ετών.

Οι ειδικοί σημειώνουν πως αντιμετωπίζουν κάτι απρόσμενο και βρίσκονται σε κατάσταση αυξημένης επαγρύπνησης, καθώς οι επιστήμονες εξετάζουν τα αίτια της ηπατίτιδας, ώστε ο ΠΟΥ να είναι σε θέση να καθορίσει τις προτάσεις διαχείρισης προς γονείς και υγειονομικούς. Η δρ Ιστερμπρουκ σημείωσε πως τα παιδιά που ασθενούν ήταν προηγουμένως υγιή και δεν βρέθηκαν θετικά σε κάποιους από τους γνωστούς τύπους ηπατίτιδας (A, B, C, D, E), ενώ σε κάποιες περιπτώσεις υπήρξε η ανάγκη για μεταμόσχευση ήπατος.

 Τι γνωρίζουμε για τα αίτια της οξείας ηπατίτιδας;

Οι αρμόδιοι εξετάζουν ιούς, βακτήρια, τρόφιμα, τοξίνες και θεραπευτικές αγωγές που συνήθως προκαλούν ηπατίτιδα, ωστόσο κανένας από τους «υπόπτους» δεν εξηγεί την παρούσα εικόνα.

Επίσης δεν έχει εντοπιστεί κάποιο κοινό βακτήριο ή άλλος συνδετικός κρίκος (τρόφιμο, ταξίδι) που να ευθύνεται για την ηπατίτιδα σε παιδιά. Επίσης κανέναν παιδί δεν είχε κάνει το εμβόλιο κατά του κοροναϊού, σύμφωνα με την καταγραφή που έχει γίνει προς το παρόν.

Σε κάποιες περιπτώσεις εντοπίστηκε αδενοϊός που ευθύνεται για γαστρεντερίτιδες, όμως σε αυτή τη φάση των ερευνών αποτελεί μια πρώτη ένδειξη για το τι προκαλεί την ηπατίτιδα και εξετάζεται εκτενώς.

Τι πρέπει να ξέρουν οι γονείς

Αν οι γονείς παρατηρήσουν κίτρινη απόχρωση στα μάτια και στο δέρμα των παιδιών τους και σκουρόχρωμα ούρα θα πρέπει να απευθυνθούν σε γιατρό. Για την πρόληψη, είναι σημαντικό να τηρούνται -όπως και για όλο τον πληθυσμό- τα μέτρα υγιεινής προστασίας. Κάποια από τα παιδιά που εμφάνισαν οξεία ηπατίτιδα είχαν ίκτερο, κλασικά συμπτώματα γαστρεντερίτιδας, διάρροια και κόπωση.

Σημειώνεται πως γενικά η οξεία ηπατίτιδα είναι σπάνια και οι γαστρεντερίτιδες και οι διάρροιες είναι κοινές στα παιδιά, γι’ αυτό και οι γονείς θα πρέπει να παρακολουθήσουν τη διάρκεια και την ένταση τέτοιων συμπτωμάτων, ώστε να αναζητήσουν ιατρική συμβουλή.

(Πηγή: in.gr)

«Αν κάποτε οι μέλισσες εκλείψουν, το ανθρώπινο είδος δεν θα αργήσει να τις ακολουθήσει», Albert Einstein

Ταυτισμένη με τη ζωή μας είναι η ύπαρξη των μελισσών. Αυτές είναι οι γονιμοποιητές των περισσότερων φυτικών ειδών, αυτές παράγουν το μέλι και σε αυτές οφείλεται η παραγωγή μεγάλου μέρους της τροφής παγκόσμια. Αποτελούν τους σημαντικότερους ρυθμιστές της προστασίας των δασικών και αγροτικών οικοσυστημάτων και είναι ανεκτίμητη η προσφορά τους, στη φύση, στον άνθρωπο, στην οικολογία, στην ισορροπία ανθρώπου και περιβάλλοντος, στη ζωή μας.

Τα γεωργικά φάρμακα που είναι επικίνδυνα για τις μέλισσες, φέρουν σχετικές ενδείξεις επί της ετικέτας τους και μπορούν εύκολα να ενημερωθούν οι χρήστες των γεωργικών φαρμάκων, έτσι ώστε να λάβουν τα ενδεικνυόμενα μέτρα.

Σημαντικό ρόλο θα πρέπει να έχουν στην ενημέρωση και οι συνταγογράφοι γεωργικών φαρμάκων, υπεύθυνοι επιστήμονες, καθώς και ο υπεύθυνος επιστήμονας -πωλητής του καταστήματος εμπορίας γεωργικών φαρμάκων συμβάλλοντας στην ορθολογική χρήση των φυτοπροστατευτικών ουσιών – γεωργικών φαρμάκων καθώς οι πωλήσεις γεωργικών φαρμάκων, επιτρέπονται μόνο σε κατόχους του πιστοποιητικού γνώσεων ορθολογικής χρήσης γεωργικών φαρμάκων, και μάλιστα κατόπιν συνταγής.

Ποιες είναι οι υποχρεώσεις των χρηστών γεωργικών φαρμάκων

Ο χρήστης γεωργικών φαρμάκων, ο οποίος υποχρεωτικά πρέπει να είναι κάτοχος του πιστοποιητικού γνώσεων ορθολογικής χρήσης γεωργικών φαρμάκων, ώστε να του επιτρέπεται η αγορά και χρήση γεωργικών φαρμάκων και μόνο κατόπιν συνταγής , μεταξύ των άλλων υποχρεώσεων που έχει, οφείλει και να ενημερώνει εγγράφως τους μελισσοκόμους της περιοχής όπου ενδέχεται να μετακινηθεί το ψεκαστικό νέφος και οι μέλισσες των οποίων, ενδέχεται να εκτεθούν σε αυτό, σαράντα οχτώ (48) ώρες πριν από το χρόνο ψεκασμού, έτσι ώστε οι μελισσοκόμοι να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα προστασίας των μελισσών.

Σημαντικό είναι οι μελισσοκόμοι να αναγράφουν στις κυψέλες τον κωδικό τους το τηλέφωνο και τη διεύθυνσή τους ώστε να είναι δυνατή η έγκαιρη ειδοποίησή τους .

Μετά την επιλογή του πλέον κατάλληλου γεωργικού φαρμάκου, και την ενημέρωση για την εφαρμογή όπως αναφέρεται παραπάνω, λαμβάνονται επιπλέον υπ’ όψη , τα παρακάτω μέτρα προστασίας των μελισσών:

• Πρέπει να ελέγχεται η παρουσία και δραστηριότητα μελισσών στο χωράφι. Τονίζεται ότι το μελίτωμα που παράγουν οι αφίδες είναι ελκυστικό για τις μέλισσες.
• Πρέπει να εφαρμόζονται πιστά, πάντα, τα οριζόμενα επί της συσκευασίας του γεωργικού φαρμάκου και όσον αφορά τις μέλισσες.
• Απαγορεύεται η εφαρμογή γεωργικών φαρμάκων που αναφέρουν επί της συσκευασίας τους επικινδυνότητα στις μέλισσες, όταν η καλλιέργεια ή τα ζιζάνια είναι ανθισμένα, εκτός εάν άλλως αναφέρουν οι οδηγίες χρήσης του γεωργικού φαρμάκου.
• Συνιστάται ψεκασμός τις βραδινές ώρες, όταν οι μέλισσες έχουν σταματήσει να πετάνε, καθώς αυτό επιτρέπει να περάσουν μερικές ώρες για να στεγνώσει το ψεκαστικό υγρό.
• Αποφυγή της δημιουργίας μετακινούμενου ψεκαστικού νέφους.

(Πηγή: in.gr)

EPA/FILIP SINGER

Αν δεν μειωθούν οι εκπομπές αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, τα είδη που ζουν στους ωκεανούς μπορεί να αποδεκατιστούν μέχρι το 2300, όπως είχε γίνει με μια παρόμοια μαζική εξαφάνιση πριν από 250 εκατομμύρια χρόνια, προειδοποιεί μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στην έγκυρη επιστημονική επιθεώρηση Science.

Ο περιορισμός της υπερθέρμανσης του πλανήτη στους 2°C σε σύγκριση με την προβιομηχανική εποχή θα επέτρεπε να αποφευχθεί ένα τέτοιο καταστροφικό σενάριο, σύμφωνα με τους ερευνητές. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μοντέλα που αναλύουν τη σχέση μεταξύ της υπερθέρμανσης, της μείωσης της ποσότητας οξυγόνου στο νερό ως αποτέλεσμα της κλιματικής αλλαγής και της ποσότητας οξυγόνου που είναι αναγκαία για την επιβίωση των ειδών.

Τα αποτελέσματα είναι πολύ ανησυχητικά: αν συνεχίσουν να αυξάνονται οι εκπομπές αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου στον πλανήτη, οι ωκεανοί μπορεί να βιώσουν μέχρι το 2300 μια μαζική εξαφάνιση ειδών, συγκρίσιμη με εκείνη της Πέρμιας περιόδου, της τελευταίας περιόδου της Παλαιοζωικής εποχής.

Κατά την Πέρμια περίοδο η βιοποικιλότητα στις θάλασσες μειώθηκε στο ελάχιστο, λόγω ενός καταστροφικού συνδυασμού: της αύξησης της θερμοκρασίας και της μείωσης του οξυγόνου στους ωκεανούς. Με βάση αυτό το σενάριο, τα περισσότερα είδη θα χάνονταν στις τροπικές ζώνες, όμως πολλά θα μετανάστευαν σε άλλες περιοχές για να επιβιώσουν. Τα πολικά είδη θα εξαφανίζονταν μαζικά, αφού δεν θα είχαν πού να πάνε.

Εάν η υπερθέρμανση περιοριζόταν στους 2°C, θα μπορούσε να αποφευχθεί μια μαζική εξαφάνιση, εκτιμούν οι ειδικοί. Η Συμφωνία του Παρισιού ορίζει ως στόχο να περιοριστεί η υπερθέρμανση του πλανήτη κάτω από τους 2°C σε σύγκριση με τα προβιομηχανικά επίπεδα και, ει δυνατόν, στον +1,5°C. Ο στόχος αυτός «δεν είναι εφικτός» με τις δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει μέχρι τώρα οι χώρες, σύμφωνα με τους ειδικούς της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή του ΟΗΕ.

Στο άρθρο που συνοδεύει τη μελέτη τους οι επιστήμονες σχολιάζουν ότι υπάρχει ακόμη χρόνος να ανατραπεί η τάση, επειδή οι εξαφανίσεις των θαλασσίων ειδών δεν είναι ακόμη τόσο εκτεταμένες όσο εκείνων της ξηράς. «Το πού ακριβώς βρίσκεται το μέλλον μας, στο χειρότερο ή το καλύτερο σενάριο, θα εξαρτηθεί από τις επιλογές που θα κάνει η κοινωνία», πρόσθεσαν.

Ταυτόχρονα δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Nature» μεγάλη μελέτη που πραγματοποιήθηκε από επιστήμονες πολλών πανεπιστημίων της Αυστραλίας αλλά και οικολογικών οργανώσεων στις ΗΠΑ στην οποία αναφέρεται ότι το ένα τέταρτο των ερπετών του πλανήτη κινδυνεύει και μάλιστα άμεσα με εξαφάνιση. Κροκόδειλοι και θαλάσσιες χελώνες είναι στην κορυφή της σχετικής λίστας και όπως λένε οι ερευνητές που μελέτησαν την κατάσταση που βρίσκονται περίπου δέκα χιλιάδες είδη ερπετών πρέπει να ληφθούν άμεσα μέτρα προστασίας τους.

Τέλος μελέτη του Κέντρου Βιοποικιλότητας και Περιβαλλοντικής Έρευνας του Πανεπιστημιακού Κολεγίου του Λoνδίνου κάνει λόγο για μαζική κατάρρευση των πληθυσμών των εντόμων σε περιοχές καλλιεργειών η οποία αγγίζει το 65%. Η εξέλιξη αυτή αναμένεται να έχει πολύ σοβαρές επιπτώσεις σε πολλά επίπεδα που αφορούν και την ανθρώπινη διαβίωση.

(Πηγή: naftemporiki.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ, AFP)

Συντάκτης: Μαρία Κοτοπούλη

Ακονίστε τη σκέψη και εκπαιδεύστε το μυαλό σας να συγκεντρώνεται και να αφομοιώνει νέες πληροφορίες μέχρι και τα βαθιά γεράματα με πέντε δοκιμασμένους τρόπους που προτείνει η επιστήμη

Ο εγκέφαλός μας δε σταματά να αναπτύσσεται και να εξελίσσεται. Η νευροπλαστικότητα εξηγεί αυτή ακριβώς τη θεωρία επιστημονικά, η ιδιότητα δηλαδή του εγκεφάλου να τροποποιεί τη δομή και τη λειτουργία του καθ ‘όλη τη διάρκεια της ζωής μας. Ακόμα και όταν πια τα κεράκια στην τούρτα δεν είναι μονοψήφια, νέα εγκεφαλικά κύτταρα – νέοι νευρώνες – συνεχίζουν να δημιουργηθούν.

Για ένα δυνατό και κοφτερό μυαλό, όμως, θα πρέπει και λίγο να κοπιάσουμε. Στρατηγικές όπως οι παρακάτω, που συστήνουν οι ειδικοί, μπορούν να σας χαρίσουν πλήρη διαύγεια και να ευνοήσουν τη λειτουργία του εγκεφάλου.

Άσκηση για τον εγκέφαλο

Η άσκηση ωφελεί σώμα και μυαλό, με τη σφραγίδα της επιστήμης: αναπτύσσονται περισσότερα εγκεφαλικά κύτταρα, αυξάνεται η συνδεσιμότητα και τα «μονοπάτια» του εγκεφάλου.

Αν και δεν υπάρχει κάποιος τύπος συγκεκριμένης προπόνησης, οι έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί είναι κατατοπιστικές. Μια μικρή μελέτη σε ενήλικες 60 ετών και άνω, που δημοσιεύτηκε στο Applied Physiology, Nutrition, and Metabolism, απέδειξε ότι η διαλειμματική προπόνηση υψηλής έντασης (ΗΙΙΤ) αύξησε την αποδοτικότητα της μνήμης κατά 30%. Μια άλλη επιστημονική ανασκόπηση από το Πανεπιστήμιο του Ιλινόις εστίασε στα οφέλη της γιόγκα και διαπίστωσε για τους ασκούμενους μεγαλύτερο όγκο στον ιππόκαμπο (το μέρος του εγκεφάλου που εμπλέκεται στη μνήμη) και μεγαλύτερο προμετωπιαίο φλοιό (που είναι απαραίτητος για τον προγραμματισμό).

Διαλογισμός και ενσυνειδητότητα

Για μέγιστη ακρίβεια και αύξηση της προσοχής, οι ειδικοί συνιστούν να εντάξουμε στη ρουτίνα μας το διαλογισμό και την πρακτική της ενσυνειδητότητας. Τα αποτελέσματα δύο μελετών μάλιστα, μιας μικρής με την εφαρμογή του καθοδηγούμενου διαλογισμού και μιας μακροχρόνιας μελέτης από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, επιβεβαιώνουν αυτά τα θετικά αποτελέσματα της αρχαίας αυτής πρακτικής.

Photo: Unsplash

Η πρόκληση της μάθησης νέων δεξιοτήτων

Οι νέες γνώσεις, όπως η εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας, σίγουρα θα ακονίσουν το μυαλό σας, όμως γρήγορα μπορεί να σας εξουθενώσουν. Αντ’ αυτού, οι ειδικοί σημειώνουν ότι θα πρέπει να δράσετε έξυπνα, εκπαιδεύοντας το μυαλό σας. Αυτό σημαίνει να θέτετε προκλήσεις σε δραστηριότητες που σας ευχαριστούν, πηγαίνοντας ένα βήμα παραπέρα. Για παράδειγμα, αν σας αρέσει η ζωγραφική, δοκιμάστε μαθήματα ελεύθερου σχεδίου. Εάν λύνετε σταυρόλεξα, επιλέξτε να λύσετε sudoku μερικές φορές την εβδομάδα. Μέσω των προκλήσεων, ο εγκέφαλος δημιουργεί νέα μονοπάτια αντί να ενεργοποιεί τα ήδη υπάρχοντα.

Κοινωνικοποίηση

Το αίσθημα της μοναξιάς επηρεάζει τόσο το προσδόκιμο ζωής όσο και την εύρυθμη λειτουργία του εγκεφάλου. Η κοινωνικοποίηση λειτουργεί ευεργετικά για το μυαλό, διότι ενισχύει τη διαδικασία της μάθησης. Μόλις 10 λεπτά μιας απλής συνομιλίας μπορούν να αυξήσουν τις εκτελεστικές δεξιότητες, όπως τη μνήμη και την ικανότητα καταστολής των περισπασμών, σύμφωνα με μια μελέτη στο Social Psychological and Personality Science.

Τα παιχνίδια του μυαλού

Πολλά είναι πλέον τα διαθέσιμα παιχνίδια που υπόσχονται να εκπαιδεύσουν το μυαλό σας και να το διατηρήσουν σε εγρήγορση, δεν προσφέρουν όμως όλα τα ίδια οφέλη. Ορισμένα στοχεύουν στην ενίσχυση της σκέψης με αργό ρυθμό, ενώ άλλα επιταχύνουν τη διαδικασία της επεξεργασίας. Πριν ξεκινήσετε να ασχολείστε με κάποιο, ερευνήστε πρώτα την ποιότητά τους και τι έχει να προσφέρει.

(Πηγή: ygeiamou.gr)

Το 10% των παιδιών που νοσούν σοβαρά από οξεία ηπατίτιδα χρειάστηκαν μεταμόσχευση ήπατος

Η οξεία ηπατίτιδα που προσβάλει τα παιδιά «ανοίγει» ξανά τη συζήτηση για τις μεταμοσχεύσεις στην Ελλάδα. Όπως έχει γίνει γνωστό με τα μέχρι τώρα δεδομένα, η αδιευκρίνιστης αιτίας οξεία ηπατίτιδα, έχει οδηγήσει το 10% των παιδιών που έχουν νοσήσει να χρειαστούν μεταμόσχευση ήπατος. Μία επέμβαση όμως που δεν πραγματοποιείται στην Ελλάδα, αλλά στη γειτονική Ιταλία μετά από διακρατική συμφωνία.

Πρόγραμμα μεταμοσχεύσεων ήπατός εφαρμόστηκε με επιτυχία στο Ιπποκράτειο νοσοκομείο Θεσσαλονίκης αλλά διακόπηκε το 2008 μετά από 21 επεμβάσεις. Ο αναπληρωτής καθηγητής Χειρουργικής Μεταμοσχεύσεων στο ΑΠΘ, Νικόλαος Αντωνιάδης και ο χειρουργός ειδικός σε μεταμοσχεύσεις ήπατος σε παιδιά, Γεώργιος Ίμβριος μιλούν στο iatronet.gr για τους λόγους που οδήγησαν στη διακοπή του προγράμματος αλλά και στην ανάγκη να υπάρξει στη χώρα μας η υποδομή για ανάλογες επεμβάσεις αλλά και η σωστή ενημέρωση των πολιτών για τη δωρεά οργάνων.

Έλλειψη οργάνωσης και στήριξης του εγχειρήματος από το ΕΣΥ

Σύμφωνα με τον αναπληρωτή καθηγητή Νικόλαο Αντωνιάδη ένας από τους λόγους για τους οποίους το πρόγραμμα μεταμοσχεύσεων διακόπηκε ήταν επειδή «τα περιστατικά δεν ήταν πάρα πολλά προτιμούσαμε να τα παραπέμψουμε σε κέντρα του εξωτερικού που έχουν μεγαλύτερη εμπειρία και συσσωρεύουν τις παιδιατρικές μεταμοσχεύσεις. Κυρίως αφορούσαν καρκίνους και οξείες ηπατίτιδες με δηλητηρίαση από παρακεταμόλη ή από μανιτάρια».

Ο σημαντικότερος όμως λόγος, όπως αναφέρει ήταν η έλλειψη οργάνωσης και στήριξης του εγχειρήματος από το Εθνικό Σύστημα Υγείας. «Οι μεταμοσχεύσεις ήπατος σε παιδιά είναι πιο πολύπλοκες επεμβάσεις, συνήθως γίνονται με μόσχευμα από ζώντες δότες. Χρειάζεται περισσότερη στήριξη και στο προσωπικό που εμείς έχουμε μεγάλο πρόβλημα. Δεν κάνουμε κάποιες μεταμοσχεύσεις γιατί δεν έχουμε αναισθησιολόγους, ενώ και ο υλικοτεχνικός εξοπλισμός δεν έχει ανανεωθεί. Υπάρχει μια αίσθηση απόσυρσης ή παραίτησης από το σύστημα υγείας σε ό,τι αφορά τις μεταμοσχεύσεις», σημειώνει.

Η οξεία ηπατίτιδα αφορμή για επανέναρξη του προγράμματος

Ο ίδιος θεωρεί πως η απειλή της οξείας ηπατίτιδας αποτελεί αφορμή για να μπει στο τραπέζι η επανέναρξη του προγράμματος, με την κατάλληλη στήριξη του κράτους. «Εμείς έχουμε και την εμπειρία και τη διάθεση να το συνεχίσουμε, γιατί είναι κάτι που πρέπει να έχει το Σύστημα. Βλέπουμε ότι η τελική θεραπεία σε 10% από τα παιδιά με οξεία ηπατίτιδα θα είναι η μεταμόσχευση ήπατος», λέει και προσθέτει: «Είναι καιρός να υπάρχει στήριξη γιατί τα πράγματα αλλάζουν. Θεωρώ τις μεταμοσχεύσεις ως την πιο προωθημένη υπηρεσία υγείας που μπορεί να δώσει ένα κοινωνικό και σύγχρονο σύστημα υγείας. Είναι κάτι που πρέπει να υπάρχει και να λειτουργεί».

Παράλληλα, τονίζει την ανάγκη καλύτερης οργάνωσης για την ευαισθητοποίηση των πολιτών στο θέμα της δωρεάς οργάνων. «Δυστυχώς, είμαστε αρκετά πίσω. Οι Έλληνες είμαστε οι πιο αλτρουιστές από όλους, αλλά πρέπει να υπάρχει ενημέρωση. Είναι ένα δώρο ζωής από το οποίο επωφελούνται με ζωή αρκετοί λήπτες: καρδιά, πνεύμονες, νεφροί, ήπαρ, κερατοειδείς κλπ, δίνουν ζωή και ελπίδα», κατέληξε ο κ. Αντωνιάδης.

Στην Κλινική του Ιπποκράτειου γίνονται περίπου 30 μεταμοσχεύσεις ήπατος το χρόνο σε ενήλικες, από πτωματικούς δότες.

Η σημασία της δωρεάς οργάνων

Ο Γεώργιος Ίμβριος, πρώην αναπληρωτής καθηγητής του ΑΠΘ, υπήρξε μέλος της ομάδας της Χειρουργικής Κλινικής Μεταμοσχεύσεων του Ιπποκράτειου, με ειδίκευση στις μεταμοσχεύσεις ήπατος σε παιδιά. Σήμερα, εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα, ως γενικός χειρουργός στο Διαβαλκανικό Ιατρικό Κέντρο.

Όπως αναφέρει στο iatronet.gr, το πρόγραμμα διακόπηκε για δύο λόγους: Από τη μια, δεν υπήρχαν παιδιατρικοί πτωματικοί δότες και από την άλλη, η εξέλιξη θέλει τις μεταμοσχεύσεις ήπατος σε παιδιά να γίνονται πλέον κυρίως από ζώντες δότες.

«Για να μεταμοσχευθεί ένα όργανο από πτωματικό δότη σε παιδί πρέπει να έχει συγκεκριμένο όγκο. Δηλαδή, ή να προέρχεται από παιδί ή αν είναι από ενήλικα να είναι διαχωρισμένο, με μια τεχνική που το διαχωρίζει σε δύο τμήματα, από τα οποία το μικρό πάει σε παιδί και το μεγαλύτερο μεταμοσχεύεται σε ενήλικα», εξηγεί και προσθέτει: «πλέον οι μεταμοσχεύσεις ήπατος στα παιδιά γίνονται κυρίως από ζώντες δότες, δηλαδή από τους γονείς ή κάποιον συγγενή του λήπτη, ή – υπό κάποιες ειδικές νομικές προϋποθέσεις – ακόμη και από μη συγγενή. Όταν ο δότης κρίνεται κατάλληλος και διασφαλιστεί ότι δεν θα καταστεί ο ίδιος προβληματικός στο υπόλοιπο της ζωής του, υποβάλλεται σε εκτομή ενός τμήματος από το ήπαρ του, ώστε αυτό να μεταμοσχευτεί στον λήπτη».

Ψυχραιμία για την οξεία ηπατίτιδα

Αναφερόμενος στα κρούσματα ηπατίτιδας, ο κ. Ίμβριος επισημαίνει πως πρέπει το θέμα να ανιμετωπιστεί με επιφυλακή, αλλά χωρίς πανικό. «Υπάρχει μια ανησυχία, δεν μπορεί κανείς να μην είναι ανήσυχος. Πρέπει να είναι ενημερωμένοι οι γονείς, οι παιδίατροι και οι παιδοηπατολόγοι πρέπει επίσης να είναι σε μια κατάσταση ανησυχίας, αλλά όχι να φτάσουμε σε σημείο παράκρουσης», σημειώνει για να προσθέσει πως πάντοτε υπήρξαν αιτίες οξείας ηπατικής ανεπάρκειας στα παιδιά, συνήθως ως εξέλιξη ηπατίτιδας που προκλήθηκε από τους ιούς της ηπατίτιδας. «Τώρα, έχουμε να κάνουμε με έναν αδενοϊό, αλλά κανένας δεν μπορεί να μιλήσει με ασφάλεια αν είναι ο 41 ή κάποιος άλλος», καταλήγει.

(Πηγή: in.gr)

Ο ιός μεταφέρεται από άγρια πτηνά και οι ερευνητές έχουν μέχρι στιγμής τεκμηριώσει μολύνσεις σε 51 είδη

Η γρίπη των πτηνών πλήττει τον τομέα των πουλερικών στη Βόρεια Αμερική, καθώς η ασθένεια εξαπλώνεται γρήγορα σε πολλές περιοχές.

Το πρώτο κρούσμα αναφέρθηκε τον Νοέμβριο του 2021 στον Καναδά και από τότε η ασθένεια εξαπλώθηκε και σε άλλες περιοχές, επηρεάζοντας μεγάλες εμπορικές φάρμες. Συνολικά 33 εκατ. πτηνά θανατώθηκαν στον Καναδά και τις ΗΠΑ από τότε που ξεκίνησε η επιδημία και οι αγρότες ανησυχούν ότι η επιχείρησή τους μπορεί να τεθεί σε κίνδυνο.

Ο ιός μεταφέρεται από άγρια ​​πτηνά και οι ερευνητές έχουν μέχρι στιγμής τεκμηριώσει μολύνσεις σε 51 είδη, συμπεριλαμβανομένων των αετών και των κουκουβάγιων. Αυτός είναι υπερδιπλάσιος του αριθμού των ειδών που είναι γνωστό ότι έχουν μολυνθεί κατά την τελευταία βορειοαμερικανική επιδημία HPAI, το 2014–15, σύμφωνα με το περιοδικό Science. Αυτός είναι ο φόβος που μοιράζονται ερευνητές και πτηνοτρόφοι σε όλη τη Βόρεια Αμερική.

Τώρα υπάρχει μια συνεχής ανησυχία ότι ο ιός μπορεί να εξαπλωθεί νότια. «Οι άνθρωποι στην Κεντρική Αμερική και τη Νότια Αμερική πρέπει πραγματικά να γνωρίζουν ότι αυτός ο ιός είναι πιθανό να φτάσει στο κατώφλι τους—αν δεν έχει ήδη φτάσει», δήλωσε ο Thijs Kuiken, ειδικός στη γρίπη των πτηνών στο Πανεπιστήμιο Erasmus του Ρότερνταμ. Στην Ευρώπη, η ασθένεια είναι ήδη ενδημική, με κρούσματα σε πληθυσμό άγριων πτηνών να αναφέρονται συνεχώς τα τελευταία δύο χρόνια.

«Δεν είναι κάτι που πρόκειται να εξαφανιστεί σύντομα», λέει ο Arjan Stegeman, κτηνίατρος επιδημιολόγος στο Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης.

(Πηγή: in.gr)

EPA/RAJAT GUPTA

Οι πυροσβέστες στο Νέο Δελχί προσπαθούσαν σήμερα να θέσουν υπό έλεγχο μια πυρκαγιά που ξέσπασε πριν τρεις ημέρες σε τεράστια χωματερή στην ινδική πρωτεύουσα, την ώρα που το βόρειο τμήμα της Ινδίας είναι αντιμέτωπο με ένα κύμα ακραίου καύσωνα.

Οι μετεωρολόγοι προβλέπουν ότι η θερμοκρασία στο Νέο Δελχί σήμερα ενδέχεται να φτάσει έως και τους 46 βαθμούς Κελσίου. Οι αρχές έχουν εκδώσει προειδοποίηση και έχουν συμβουλεύσει τους ευάλωτους πολίτες να αποφεύγουν να βγαίνουν από το σπίτι τους.

Σήμερα το πρωί περίπου 30 πυροσβέστες μάχονταν ακόμη με τις φλόγες σε περιοχές της χωματερής όπου η πρόσβαση είναι δύσκολη, δήλωσε αξιωματούχος της πυροσβεστικής, ενώ πρόσθεσε ότι αναμένει πως η πυρκαγιά θα έχει τεθεί υπό έλεγχο ως την Παρασκευή.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν αναφερθεί θύματα από την πυρκαγιά, ενώ οι αρχές ερευνούν τα αίτιά της.

Τουλάχιστον 10 πυροσβεστικά οχήματα προσπαθούσαν όλη τη νύκτα της Τετάρτης προς Πέμπτη να ελέγξουν τη φωτιά που κατακαίει ένα βουνό απορριμμάτων ύψους 60 μέτρων στην Μπάλσουα, στο βόρειο Νέο Δελχί, ενώ ο πυκνός καπνός που ελκύεται επιδεινώνει την ατμοσφαιρική ρύπανση της πόλης.

Η μεγαλούπολη των περισσότερων από 20 εκατομμύριων κατοίκων δεν διαθέτει τις απαραίτητες υποδομές για τη διαχείριση των 12.000 τόνων απορριμμάτων που παράγονται καθημερινά.

Τρεις άλλες πυρκαγιές έχουν ξεσπάσει σε λιγότερο από ένα μήνα στη μεγαλύτερη χωματερή της ινδικής πρωτεύουσας, τη Γκαζιπούρ, ένα τεράστιο βουνό απορριμμάτων ύψους 65 μέτρων.

Ειδικοί αποδίδουν τις πυρκαγιές αυτές στον καύσωνα που πλήττει την πόλη. Σύμφωνα με τον Πραντίπ Χαντελουάλ, πρώην επικεφαλής της υπηρεσίας διαχείρισης απορριμμάτων του Νέου Δελχί, όλες αυτές οι πυρκαγιές ενδέχεται να προκλήθηκαν από τις ιδιαίτερα αυξημένες θερμοκρασίες που επιταχύνουν την αποσύνθεση των οργανικών απορριμμάτων.

«Ο ξηρός και ζεστός καιρός προκαλεί την έκλυση υπερβολικής ποσότητας μεθανίου στις χωματερές γεγονός που οδηγεί στο ξέσπασμα πυρκαγιών», εξήγησε.

Στο Νέο Δελχί καταγράφονται από τον Μάρτιο θερμοκρασίες πολύ πάνω από τις κανονικές. Στην πόλη καταγράφηκε τον περασμένο μήνα ανώτατη θερμοκρασία 40,1 βαθμών Κελσίου, η υψηλότερη που έχει καταγραφεί για τον μήνα αυτό από το 1946.

Τα κύματα καύσωνα έχουν προκαλέσει τον θάνατο περισσότερων από 6.500 ανθρώπων στην Ινδία από το 2010 και οι επιστήμονες αποδίδουν την αύξηση στη συχνότητα και την ένταση του φαινομένου στην κλιματική αλλαγή.

(Πηγή: naftemporiki.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ, AFP)

Συντάκτης: Γιάννης Μουρατίδης, Αρθρογράφος

Κάποια σημεία του πλανήτη δεν θα μπορούν να κατοικηθούν πολύ πιο σύντομα από όσο πιστεύαμε

PAUL MANSFIELD PHOTOGRAPHY VIA GETTY IMAGES

Οι 1300 νεκροί από τον καύσωνα του 1987, είναι μια ξεκάθαρη απόδειξη ότι οι παρατεταμένες υψηλές θερμοκρασίες περιβάλλοντος θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο την ανθρώπινη υγεία και ενδεχομένως την ανθρώπινη ζωή. Ωστόσο συχνά, η κινδυνολογία που αναπτύσσεται γύρω από το φυσικό φαινόμενο ενός καύσωνα είναι περισσότερο διογκωμένη σε σχέση με τον πραγματικό κίνδυνο.

Το πιο απλό επιχείρημα για αυτόν τον ισχυρισμό, είναι η βελτίωση του κλιματισμού κτιρίων από το 1987 μέχρι σήμερα. Βελτιωμένοι επίσης είναι και οι μηχανισμοί πρόβλεψης και προειδοποίησης, οι οποίοι αν χρησιμοποιηθούν προς όφελος του πολίτη, μπορούν να περιορίσουν τον κίνδυνο.

Άρα, με μια επιφανειακή ματιά, θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι καύσωνες ως φαινόμενο είναι πλέον λιγότερο επικίνδυνοι για την ανθρώπινη ζωή σε σχέση με το παρελθόν. Εύκολα όμως και δικαιολογημένα, οι επιστήμονες θα μπορούσαν να ανατρέψουν αυτόν τον ισχυρισμό, καθώς για τη διατύπωσή του δεν έχουν ληφθεί υπόψη δύο βασικοί παράμετροι.

Ο ένας αφορά τον τεχνητό κλιματισμό, ο οποίος λειτουργεί, εφόσον υπάρχει διαθέσιμη ενέργεια και εφόσον οι εξωτερικές θερμοκρασίες είναι μέσα στα πλαίσια λειτουργίας των κλιματιστικών μονάδων.

Ο δεύτερος αφορά το συνδυασμό του παράγοντα της θερμοκρασίας με την υγρασία, ο οποίος μπορεί να προκαλέσει όχι μόνο αυξανόμενη δυσφορία, αλλά και θάνατο.

Για το δεύτερο αυτό παράγοντα, η διεθνής επιστημονική κοινότητα έχει στραφεί στη μελέτη ενός γνωστού από το παρελθόν δείκτη, ο οποίος όμως σχετικά πρόσφατα έχει ξεκινήσει να συνδέεται με τα κλιματικά φαινόμενα και την επίδρασή τους στον ανθρώπινο οργανισμό. Ο αγγλικός όρος που χρησιμοποιείται για το δείκτη είναι “wet-bulb globe temperature” (WBGT), ο οποίος στην Ελλάδα έχει αποδοθεί ως “Θερμοκρασία Υγρού Βολβού” από το Ινστιτούτο Περιβάλλοντος του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών και ως “Θερμοκρασία Υγρού και Σφαιρικού Θερμομέτρου”, σύμφωνα με μια μετάφραση του όρου που βρήκαμε στη σελίδα του Θεόδωρου Κολυδά, Διευθυντή της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας.

Ο επικίνδυνος συνδυασμός θερμοκρασίας και υγρασίας

Σε ένα μεσημεριανό περίπατο στον πεζόδρομο της λίμνης των Ιωαννίνων στα μέσα του Αυγούστου, με θερμοκρασία 35 βαθμούς Κελσίου και υγρασία κοντά στο 75%, ενώ ο ιδρώτας ποτίζει το δέρμα, φανταζόμαστε τον άτυχο Αθηναίο που ψήνεται στους 42 βαθμούς Κελσίου. Ίσως αυτή η σκέψη μας φτιάξει τη διάθεση, αλλά θα έχουμε κάνει ένα λάθος στο συλλογισμό γιατί ο μέσος Αθηναίος θα αισθάνεται μάλλον λιγότερη δυσφορία από εμάς. Πώς μπορεί όμως να συμβαίνει αυτό;

Οι ζωντανοί οργανισμοί μπορούν να επιβιώσουν σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο συνθηκών περιβάλλοντος. Ένας μέσος άνθρωπος μπορεί να αντέξει μέχρι 10 λεπτά σε εξωτερική θερμοκρασία μέχρι 60 βαθμούς Κελσίου με υγρασία που δεν θα υπερβαίνει το 50%. Από εκεί και πάνω, ο οργανισμός μπαίνει σε κατάσταση υπερθερμίας και παράγει εσωτερικά περισσότερη θερμότητα από όση μπορεί να αποβάλει με την εφίδρωση. Οπότε, η θερμοκρασία του οργανισμού αυξάνεται ανεξέλεγκτα πάνω από το εύρος των 36,3 έως 37 βαθμών Κελσίου που είναι οι φυσιολογικές εσωτερικές θερμοκρασίες του ανθρώπινου σώματος.

Βλέπουμε δηλαδή, ότι η υγρασία παίζει εξίσου σημαντικό ρόλο με τη θερμοκρασία. Η θερμοκρασία των 60 βαθμών Κελσίου δεν είναι συνήθης, αν και πρέπει να έχουμε στο νου μας ότι πολλές από τις θερμοκρασίες που αναφέρονται στα μετεωρολογικά δελτία, δεν είναι και οι θερμοκρασίες που τελικά βιώνουμε.

Τα όργανα μέτρησης των μετεωρολογικών υπηρεσιών βρίσκονται σε σταθερά σημεία, οπότε 100 μέτρα πιο πέρα από εκεί που γίνεται η μέτρηση, είναι πιθανό η θερμοκρασία να είναι χαμηλότερη ή και υψηλότερη.

Είναι συχνό το φαινόμενο το φορητό μας τηλέφωνο να δείχνει ότι η θερμοκρασία στην περιοχή που βρισκόμαστε είναι 37 βαθμούς Κελσίου και εμείς να μετράμε με το θερμόμετρο του αυτοκινήτου, 40 και παραπάνω βαθμούς Κελσίου. Το περσινό καλοκαίρι μετρήθηκαν θερμοκρασίες μέχρι και 46,3 βαθμούς Κελσίου στη Μακρακώμη Φθιώτιδας, ενώ από αναφορές πολιτών οι ενδείξεις των θερμομέτρων συχνά ξεπερνούσαν τους 50 βαθμούς Κελσίου.

Ενώ όμως συχνά και στο παρελθόν, σε περιοχές βορειότερα της Αφρικής έχουν καταγραφεί θερμοκρασίες πάνω από 38 ή και 40 βαθμούς Κελσίου, δεν ήταν εξίσου συχνή η καταγραφή μετρήσεων υγρασίας πάνω 60% ή και 70%. Η ταχύτατη ανάπτυξη στις πωλήσεις αφυγραντήρων στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια, είναι μια ένδειξη της αυξημένης υγρασίας που βιώνουν οι κάτοικοι της Ελλάδας.

Ένας δείκτης που όλα δείχνουν ότι θα γίνει σύστημα αναφοράς

Ο δείκτης WBGT προκύπτει από μια σύνθεση παραμέτρων που συνυπολογίζουν θερμοκρασία, υγρασία, ηλιακή ακτινοβολία και ένταση ανέμου. Σύμφωνα με μελέτες, τιμές του δείκτη άνω των 35 μονάδων, είναι πολύ πιθανό να είναι θανατηφόρες ακόμα και για έναν υγιή άνθρωπο. Τα κύματα καύσωνα που έπληξαν το 2003 την Ευρώπη και το 2010 τη Ρωσία, προκάλεσαν σημαντικές απώλειες σε ανθρώπινες ζωές, αν και ο δείκτης WBGT δεν ήταν κατά μέσο όρο πάνω από τους 28 μονάδες.

Όπως διαβάζουμε στην προσωπική σελίδα του Θεόδωρου Κολυδά, ο βιοκλιματικός δείκτης WBGT (Wet Bulb Globe Temperature) έχει επιλεγεί ως ο πλέον κατάλληλος για τη μέτρηση της θερμικής καταπόνησης του ανθρώπινου οργανισμού.

Η ΕΜΥ είχε εγκαταστήσει τέσσερις συσκευές μέτρησης σε ισάριθμα αεροδρόμια στην Ελλάδα (Λάρισα, Νέα Αγχίαλος, Ελευσίνα, Τανάγρα), αλλά οι συσκευές έχουν πλέον αποσυρθεί. Σύμφωνα με τον Παναγιώτη Σκριμιζέα, Διευθυντή Ερευνών της ΕΜΥ, “Το κόστος του εξειδικευμένου εξοπλισμού είναι πολύ υψηλό, όπως και η συντήρησή του.” Ωστόσο, η ΕΜΥ είναι ένα βήμα πριν την αγορά, μέσω του ΕΣΠΑ, 60 συσκευών μέτρησης WBGT, οι οποίες θα εγκατασταθούν σε αντίστοιχους μετεωρολογικούς σταθμούς.

Σε συνομιλία που είχαμε με την Δήμητρα Φουντά, Διευθύντρια Ερευνών στο Ινστιτούτο Περιβάλλοντος του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, μας είπε ότι έχει συμμετάσχει στην εκπόνηση αρκετών μελετών για άλλους δείκτες δυσφορίας, όπως οι Heat Index (HI), Humidex (HD) και οι πιο σύνθετοι Universal Thermal Climate Index (UTCI) και Physiologically Equivalent Temperature (PET).

Ωστόσο, θεωρεί ότι ο δείκτης WBGT απεικονίζει με μεγαλύτερη ακρίβεια τη δυσφορία που προκαλεί ο συνδυασμός υψηλής θερμοκρασίας και υγρασίας και αυτός είναι ο λόγος που ακούγεται ολοένα και περισσότερο στη διεθνή ερευνητική κοινότητα.

Στα άμεσα σχέδια του Ινστιτούτου είναι να εκπονηθεί μια μελέτη για το δείκτη WBGT, καθώς όπως μας είπε η Δ. Φουντά σε πρόσφατη συζήτηση που έγινε με συναδέλφους της από το Ιόνιο Πανεπιστήμιο, προέκυψε το συμπέρασμα ότι τα αυξημένα ποσοστά υγρασίας τα τελευταία χρόνια στη Δυτική Ελλάδα δικαιολογούν την επίσπευση μέτρων.

“Ως μεσογειακή χώρα, θεωρητικά δεν θα έπρεπε να ανησυχούμε ιδιαίτερα,” λέει η Δ. Φουντά, “αλλά τα τελευταία χρόνια η κλιματική αλλαγή, έχει φέρει σε βορειότερα πλάτη ποσοστά υγρασίας που παλαιότερα ήταν περισσότερο συνηθισμένα σε περιοχές με τροπικό κλίμα.”

Και ενώ η ελληνική επιστημονική κοινότητα δεν έχει ακόμα δραστηριοποιηθεί ευρέως στη μελέτη του δείκτη WBGT, μια μελέτη του 2020 με τίτλο “The emergence of heat and humidity too severe for human tolerance” (https://www.science.org/doi/10.1126/sciadv.aaw1838), καταγράφει το δείκτη wet-bulb σε δεκάδες χώρες μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα.

Αυτή ήταν και η μελέτη που έπεσε στην αντίληψή μας και μας οδήγησε να ενδιαφερθούμε για τους δείκτες wet-bulb και WBGT. Η διαφορά του δείκτη wet-bulb από τον WBGT, είναι ότι ο πρώτος προκύπτει με απλούστερη διαδικασία γιατί συνδυάζει μόνο τις παραμέτρους θερμοκρασίας και υγρασίας και για αυτό άλλωστε η μελέτη μπόρεσε να υλοποιηθεί με τα όργανα που ήταν διαθέσιμα από τους περισσότερους μετεωρολογικούς σταθμούς.

Στη μελέτη έχουν καταγράφει δείκτες wet-bulb από 31 έως 33 μονάδες. Τα περισσότερα σημεία με υψηλό δείκτη wet-bulb συγκεντρώνονται στον Περσικό Κόλπο και τον Κόλπο του Ομάν, ενώ υψηλές μετρήσεις έχουν καταγραφεί επίσης στην ΝΑ Ασία, την Αυστραλία και κάποιες κοντά στην ευρύτερη περιοχή των Ιωαννίνων.

Παλαιότερες κλιματικές μελέτες είχαν προβλέψει την εμφάνιση επικίνδυνων δεικτών wet-bulb, αλλά για μετά το 2050. Όπως επισημαίνει ο Colin Raymond, ένας εκ των ερευνητών που συνέταξαν την προαναφερόμενη μελέτη, “Υψηλοί δείκτες έχουν αρχίσει να εμφανίζονται ήδη και αυτό σημαίνει ότι κάποια σημεία του πλανήτη δεν θα μπορούν να κατοικηθούν πολύ πιο σύντομα από όσο πιστεύαμε.”

Οι ερευνητές που πραγματοποίησαν τη μελέτη διαπιστώνουν ότι από το 1972 μέχρι και το 2017, οι καταγραφές web-bulb άνω των 31 μονάδων έχουν διπλασιαστεί. Ευτυχώς όμως το φαινόμενο παρατηρείται σε μικρές γεωγραφικές επιφάνειες και έχει διάρκεια λίγων ωρών.

Και τώρα τι κάνουμε;

Το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής, αν και έχει κερδίσει τεράστιο μερίδιο δημοσιότητας, δεν είναι αναλόγως μελετημένο από την επιστημονική κοινότητα, όχι όμως λόγω αδιαφορίας. Η δυναμικότητα του φαινομένου, το οποίο μπορεί να εμφανίζεται με σημαντικές διαφορές μεταξύ χωρών ή ακόμα και περιοχών της ίδιας χώρας, σε συνδυασμό με τη σχετική του “νεότητα” ως αντικείμενο επιστημονικής μελέτης, κάνει την πρόβλεψη και πρόγνωση πάρα πολύ δύσκολη. Κανείς δεν μπορεί να πει με αρκετή βεβαιότητα, αν υψηλοί δείκτες WBGT θα εμφανιστούν στην Ελλάδα ή στην Αττική ή στο Αγρίνιο, τα ερχόμενα 3, 5 ή 10 χρόνια.

Το Υπουργείο Εργασίας σε συνεργασία με την ΕΜΥ και το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας έχουν ξεκινήσει την αξιολόγηση του δείκτη WBGT. Μάλιστα, έχουν εκπονήσει μια μελέτη, η οποία μεταξύ άλλων βασίστηκε και στα δεδομένα που συλλέχθηκαν από τις εξειδικευμένες συσκευές που τοποθετήθηκαν στα τέσσερα προαναφερόμενα ελληνικά αεροδρόμια.

Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης, η οποία διεξήχθη σε πιλοτικό επίπεδο, ήρθαν να επιβεβαιώσουν την αξία του δείκτη WBGT ως μέτρο αναφοράς για τη θερμική καταπόνηση των εργαζομένων.

Οπότε είναι πλέον θέμα πολιτικής ηγεσίας να θεσμοθετηθεί η χρήση του δείκτη ώστε να λαμβάνονται μέτρα προστασίας για τους εργαζόμενους, ενώ στη συνέχεια η συνεργασία με το Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, θα μπορούσε να επεκτείνει την επέκταση της χρήσης του δείκτη και για την προστασία του γενικού πληθυσμού.

Όπως ήδη έχουμε αναφέρει, η ΕΜΥ έχει προχωρήσει στην παραγγελία εξειδικευμένου εξοπλισμού για τη μέτρηση του δείκτη. Επομένως, είναι πολύ πιθανό, ίσως και μέσα στη χρονιά που διανύουμε, ότι ο δείκτης WBGT θα αρχίσει να εφαρμόζεται για την προστασία των εργαζομένων και αργότερα να γνωστοποιείται στον ευρύτερο πληθυσμό.

Στο ερώτημα, αν είναι ανάγκη να συμβεί αυτό, την απάντηση δίνουν μετρήσεις που έγιναν το φετινό καλοκαίρι, στις οποίες παρατηρήθηκαν τιμές που ξεπέρασαν το όριο του δείκτη που θεωρείται ως όριο προειδοποίησης.

Σε επίπεδο πρόληψης, τα πράγματα είναι πιο δύσκολα, καθώς ειδικά στα μεγάλα αστικά κέντρα, όπως η Αθήνα, με ελάχιστο ποσοστό επιφανειών που καλύπτονται από πάρκα, λίμνες και ποτάμια και θα μπορούσαν να εξισορροπήσουν ακραία κλιματικά φαινόμενα, ο τεχνητός κλιματισμός είναι η μόνη βιώσιμη λύση.

Ωστόσο, η λειτουργία του τεχνητού κλιματισμού αφενός εξαρτάται από τη διαθέσιμη ενέργεια και αφετέρου είναι μια διαρκή θερμική επιβάρυνση για το περιβάλλον. Το τελευταίο οφείλεται σε έναν απαράβατο νόμο της φυσικής, σύμφωνα με τον οποίο, η ψύξη που παράγεται από τη μονάδα κλιματισμού είναι κάθε φορά λιγότερη από τη θερμότητα που αποβάλλει η μονάδα αυτή στο περιβάλλον.

Άρα για κάθε βαθμό που κατεβάζουμε τη θερμοκρασία στο σπίτι μας με τον κλιματισμό, επιβαρύνουμε το περιβάλλον με περισσότερη θερμότητα. Αυτός είναι και ένας λόγος που γύρω από κτίρια στα οποία λειτουργούν μεγάλες μονάδες κλιματισμού, η αίσθηση της θερμοκρασίας είναι αυξημένη.

Επομένως, μακροπρόθεσμα, αν δεν βρεθούν λύσεις, όπως φυσικές επιφάνειες απορρόφησης της θερμότητας, κτίρια που χρειάζονται λιγότερη τεχνητή ψύξη και συσκευές ψύξης με καλύτερες αποδόσεις, θεωρείται πολύ πιθανό το σενάριο, οι εξωτερικοί χώροι πόλεων με το προφίλ της Αθήνας να είναι αβίωτοι για μεγάλα χρονικά διαστήματα του έτους. Επιπλέον κάθε διακοπή της παροχής ενέργειας στα τεχνητά κλιματιστικά συστήματα δεν θα είναι μόνο αιτία για γκρίνια, αλλά και απειλή για την ανθρώπινη ζωή.

(Πηγή: huffingtonpost.gr)

Δυσκολεύεστε να κοιμηθείτε; Αντί να μετράτε κάθε βράδυ…προβατάκια για να σας πάρει ο ύπνος, φαίνεται πως η επιστήμη σάς έχει καλύτερη λύση. Το μόνο που θα χρειαστείτε είναι ένα στυλό και χαρτί

Σε όλους έχει συμβεί να προσπαθούν να αποκοιμηθούν εις μάτην – ο  ύπνος να αργεί να έρθει.

Ξέρουμε όλοι πως ιδανικά δεν θα πρέπει να κοιτάμε τις οθόνες των κινητών, των ηλεκτρονικών υπολογιστών και των τάμπλετ μια ώρα πριν πέσουμε για ύπνο και αυτό εξαιτίας του μπλε φωτός που εκπέμπουν.

Όπως φαίνεται όμως, υπάρχει μία πρακτική που υπόσχεται να μας στείλει στην αγκαλιά και ύπνο μέσα σε μόλις πέντε λεπτά.

Η λύση βρίσκεται στην καταγραφή μιας λίστας με τις υποχρεώσεις της επόμενης ημέρας, αφού έτσι ο εγκέφαλος ηρεμεί και χαλαρώνει.

Οι επιστήμονες φαίνεται πως έλαβαν υπόψιν τις ανησυχίες και τις σκέψεις που κάνει ο καθένας λίγο πριν κοιμηθεί με αποτέλεσμα να μένει είτε ξάγρυπνος είτε να δυσκολεύεται να αποφορτιστεί για να κοιμηθεί.

«Ζούμε σε καθημερινή βάση σε ένα περιβάλλον όπου οι εκκρεμότητες και οι καθημερινές υποχρεώσεις συνεχώς αυξάνονται προκαλώντας σε εμάς άγχος για τις μισοτελειωμένες δουλειές» τόνισε ο Δρ. Michael K Scullin, συγγραφέας της έρευνας. Όπως πρόσθεσε, «τα περισσότερα άτομα, απλά ανακυκλώνουν τις σκέψεις με τις λίστες των υποχρεώσεων μέσα το μυαλό τους και έτσι εμείς θέλαμε να διερευνήσουμε αν η τέχνη της γραπτής αποτύπωσης των σκέψεων μπορεί να μειώσει τις δυσκολίες με τον ύπνο»

Σύμφωνα με την έρευνα που δημοσιεύθηκε στο Journal of Experimental Psychology, μπορεί να απαιτούνται μόνο 5 λεπτά από το χρόνο του καθενός για να καταγράψει τις υποχρεώσεις του και  αυτό φαίνεται πως αρκεί για να κοιμηθεί καλύτερα και ευκολότερα.  Παράλληλα οι ερευνητές εντόπισαν πως η καθημερινή καταγραφή των καθηκόντων και υποχρεώσεων που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί δεν έχει το ίδιο αποτέλεσμα.

Ειδικότερα, στο πλαίσιο της έρευνας ζητήθηκε από τους μισούς συμμετέχοντες να γράψουν μία λίστα με τις καθημερινές υποχρεώσεις, την ίδια ώρα που οι άλλοι μισοί κατέγραψαν  μία λίστα με υποχρεώσεις που έχουν ήδη γίνει. Η έρευνα διεξήχθη σε ειδικό εργαστήριο ύπνου όπου μετρήθηκε η εγκεφαλική λειτουργία των συμμετεχόντων κατά τη διάρκεια της νύχτας. Σύμφωνα με τα όσα ανακάλυψαν οι ερευνητές, οι συμμετέχοντες με τις ατελείς υποχρεώσεις κοιμήθηκαν νωρίτερα από τους υπόλοιπους. Όσο μάλιστα πιο συγκεκριμένη η λίστα τόσο πιο θετικά τα αποτελέσματα.

Όπως τόνισε ο Δρ. Michael K Scullin,  «υπάρχουν δύο σχολές που εκφράζουν τις σκέψεις τους για τα παραπάνω. Η πρώτη έχει να κάνει με το γεγονός πως γράφοντας κανείς για το μέλλον μπορεί να ενισχύσει το άγχος και την ανησυχία σχετικά με τις μισοτελειωμένες υποχρεώσεις καθυστερώντας έτσι τον ύπνο, την ίδια ώρα που η καταγραφή των πεπραγμένων δεν ενεργοποιεί το άγχος. Η ενναλακτική υπόθεση είναι πως η καταγραφή μίας λίστας με υποχρεώσεις θα αποφορτίσει τις σκέψεις αυτές και θα μειώσει το άγχος»

Έτσι, αν και εσείς παλεύετε να κοιμηθείτε, γράψτε σε μία κόλλα χαρτί τις εργασίες και υποχρεώσεις σας και κοιμηθείτε σε χρόνο μηδέν!

(Πηγή: ygeiamou.gr)

«Όταν έγινα παιδίατρος δεν φανταζόμουν ότι θα φρόντιζα τόσα παιδιά που έχουν δεχτεί πυροβολισμό» δηλώνει η επικεφαλής νέας μελέτης.

Η ένοπλη βία έχει αυξηθεί στις ΗΠΑ σε βαθμό που σκοτώνει πλέον περισσότερα παιδιά από κάθε άλλη αιτία, δείχνει νέα ανάλυση, με τους ερευνητές να ζητούν καλύτερη εκπαίδευση των παιδιάτρων για την πρόληψη και την αντιμετώπιση τέτοιων περιστατικών.

Μέχρι το 2019, τα ατυχήματα, και ειδικά τα τροχαία ατυχήματα, ήταν πρώτη αιτία θανάτου για άτομα κάτω των 19 ετών. Η θνησιμότητα λόγω ατυχημάτων μειώνεται με σταθερό ρυθμό από το 2001, ενώ η θνησιμότητα από πυροβολισμούς έχει αυξηθεί κατά 14% τις τελευταίες δύο δεκαετίες.

Το νούμερο αυτό αφορά ανθρωποκτονίες με πυροβόλο όπλο, ατυχήματα με όπλα και αυτοκτονίες ατόμων κάτω των 19 ετών.

«Όταν έγινα παιδίατρος δεν φανταζόμουν ότι θα φρόντιζα τόσα παιδιά που έχουν δεχτεί πυροβολισμό» δήλωσε η Άνι Άντριους του Πανεπιστημίου της Νότιας Καρολίνας, επικεφαλής της μελέτης που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Pedriatics. «Ως νοσοκομειακή γιατρός τα τελευταία 12 χρόνια, το είδα να συμβαίνει ξανά και ξανά. Και άρχισα πραγματικά να ανησυχώ γι’ αυτό».

Η ανάλυση, η οποία βασίστηκε σε δεδομένα των αμερικανικών Κέντρων Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) έδειξε επίσης ότι η ένοπλη βία πλήττει περισσότερο τους μαύρους από ό,τι τους λευκούς: για τα μαύρα παιδιά η θνησιμότητα από πυροβολισμούς είναι τετραπλάσια και η θνησιμότητα από ανθρωποκτονίες 14 φορές μεγαλύτερη.

Όπως επισήμανε η δρ Άντριους, τα πυροβόλα όπλα «έγιναν η πρώτη αιτία θανάτου για τα παιδιά το 2019, ήταν όμως ήδη η κύρια αιτία θανάτου μαύρων παιδιών εδώ και δεκαετίες».

(Πηγή: in.gr)

Ο ΠΟΥ έχει συστήσει επίσημα ότι μια ώρα είναι αρκετή.

Το Πανεπιστήμιο της Σιγκαπούρης μέσω μιας έρευνας ήρθε να επιβεβαιώσει όσα υποψιαζόμασταν για την υγεία των παιδιών και τη χρήση οθονών.

Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό The Lancet Child and Adolescent Health, επικεντρώνεται στην υγεία των παιδιών και των εφήβων, με τα ευρήματά της να αποδεικνύουν για άλλη μια φορά τις αρνητικές επιπτώσεις της μακροχρόνιας χρήσης ηλεκτρονικών συσκευών όπως τα κινητά τηλέφωνα και τα tablet.

Οι συνέπειες στα παιδιά μεταξύ δύο και τριών ετών

Έρευνες έδειξαν  ότι τα παιδιά ηλικίας μεταξύ δύο και τριών ετών που περνούν περισσότερες από τρεις ώρες την ημέρα μπροστά από μια οθόνη, είτε σε τηλεόραση, υπολογιστή ή φορητή συσκευή, γίνονται λιγότερο ενεργά όταν φτάσουν στην ηλικία των πέντε ή έξι ετών, σε σχέση με τα παιδιά που περνούν το πολύ μία ώρα την ημέρα μπροστά στην οθόνη.

 Μία ώρα είναι αρκετή

Σύμφωνα με τη μελέτη, η τηλεόραση εξακολουθεί να έχει την πρώτη θέση, όπου το ποσοστό των παιδιών που στέκονται μπροστά της έως και μία ώρα την ημέρα είναι αρκετά χαμηλό. Ο ΠΟΥ έχει συστήσει επίσημα ότι μια ώρα είναι αρκετή.

Καθιστική ζωή

Τα παιδιά που κάθονται μπροστά στην οθόνη για δύο ή  για περισσότερες από τρεις ώρες την ημέρα κάνουν τουλάχιστον 40 λεπτά περισσότερη καθιστική ζωή όταν φτάνουν τα πέντε ή έξι, έχοντας πιο περιορισμένο χρόνο για σωματική δραστηριότητα, παιχνίδια ή άλλες δραστηριότητες.

Επιπλέον, όπως έχουν δείξει και άλλες μελέτες στο παρελθόν, οι οθόνες αντικαθιστούν πιο χρήσιμες δραστηριότητες, όπως ο ύπνος, ενώ η αυξημένη χρήση τους σχετίζεται με διάφορα προβλήματα υγείας, κυρίως με την παχυσαρκία.

(Πηγή: in.gr)

Τα εκπληκτικά πλάσματα που λέγονται μέλισσες δεν μπορούν να πετάξουν επάνω από ήρεμα νερά. Πέφτουν και πνίγονται

Η μέλισσα είναι έντομο από την τάξη υμενόπτερα, που θεωρείται από όλα γενικά τα έντομα, το πιο σπουδαίο για τον άνθρωπο αλλά και για τη φύση. Οι μέλισσες είναι υπεύθυνες για το 60-70% της γονιμοποίησης των φυτών και η συνεχής μείωση του πληθυσμού τους έχει απασχολήσει σοβαρά τους επιστήμονες, καθώς η εξαφάνισή τους θα συνιστούσε απειλή για μεγάλο μέρος της ζωής στον πλανήτη.

Μάλιστα λένε πως εάν χαθούν οι μέλισσες μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα θα τελειώσει και ο άνθρωπος. Το είχε πει και ο ίδιος ο Αινστάιν: «Αν κάποτε οι μέλισσες εκλείψουν, το ανθρώπινο είδος δεν θα αργήσει να τις ακολουθήσει»

Το πείραμα

Και όμως το υπέροχο αυτό πλάσμα δεν μπορεί να πετάξει επάνω από ήρεμα νερά ή από κάποιον καθρέπτη. Πέφτει. Ένα πείραμα για το πέταγμα της μέλισσας που έγινε το 1963 κατέγραψε κάτι παράξενο.

Οι μέλισσες πετούσαν με άνεση και διέσχιζαν μια λίμνη μόνο εάν υπήρχαν κυματισμοί – έστω και μικροί – επάνω σε αυτή. Όταν η λίμνη ήταν «λάδι» οι μέλισσες πετούσαν για λίγο και μετά από κάποια δευτερόλεπτα, έπεφταν με το κεφάλι και πνίγονταν.

Κανείς δεν μπορούσε να εξηγήσει το γιατί. Χρόνια μετά οι επιστήμονες αναπαρήγαγαν το πείραμα του 1963 για να εντοπίσουν τον λόγο και διαπίστωσαν ότι μέλισσες παρακολουθούν το έδαφος από κάτω για να ρυθμίσουν το ύψος της πτήσης τους. (Eδώ η δημοσίευση)

Οι επιστήμονες έκαναν λοιπόν το εξής: Μέσα σε ένα ειδικά κατασκευασμένο διάδρομο μήκους 220 εκατοστών τοποθέτησαν καθρέπτες στο πάτωμα και το ταβάνι τους οποίους αρχικά κάλυψαν.

Οι μέλισσες πέταξαν με άνεση από την μια άκρη στην άλλη, χωρίς να αλλάζουν καθόλου το ύψος τους. Στη συνέχεια αποκάλυψαν τους καθρέπτες στο πάτωμα (κάτι που έκανε το «έδαφος» να φαίνεται μακριά), οι μέλισσες ύστερα από 40 εκατοστά πετάγματος στο ίδιο ύψος, άρχισαν να πέφτουν.

Όταν δε αποκάλυψαν και τον καθρέπτη στο ταβάνι οι μέλισσες δεν προλάβαιναν να κάνουν έστω 10 εκατοστά πτήσης και έπεφταν. Οι επιστήμονες λοιπόν διαπίστωσαν πως όταν υπάρχουν οπτικές ανωμαλίες στο έδαφος οι μέλισσες μπορούν να διατηρήσουν το ύψος τους ενώ πετούν.

Όταν δεν υπάρχουν οπτικές ανωμαλίες στο έδαφος οι μέλισσες μειώνουν το υψόμετρο σε μία προσπάθεια να ανακτήσουν τη διακοπτόμενη οπτική ροή επειδή νομίζουν πως βρίσκονται πολύ ψηλά. Έτσι, νομίζοντας πως βρίσκονται πολύ πιο ψηλά από ότι πραγματικά είναι, συγκρούονται με το έδαφος.

(Πηγή: in.gr)