paidevo.gr

Καλλιτεχνική απεικόνιση της έκρηξης κιλονόβα που μελετούν οι επιστήμονες. – Photo: NASA/CXC/M. Weiss

Αποτελεί ένα από τα πιο εντυπωσιακά κοσμικά φαινόμενα. Ονομάζεται κιλονόβα και είναι ένας από τους πιο ισχυρούς και εκτυφλωτικής λάμψης τύπους εκρήξεων στο Σύμπαν. Η έκρηξη αυτή προκαλείται από τη σύγκρουση δύο άστρων νετρονίου τα οποία είναι  προϊόντα εκρήξεων και πιο συγκεκριμένα των αστρικών εκρήξεων σουπερνόβα.

Με δημοσίευση της στην επιθεώρηση «The Astrophysical Journal Letters» ερευνητική ομάδα παρουσιάζει τα αποτελέσματα της μελέτης που πραγματοποίησε σε μία έκρηξη κιλονόβα που συνέβη τον Αύγουστο του 2017. Η έκρηξη που έλαβε την κωδική ονομασία GW170817 προκάλεσε ένα ωστικό κύμα υλικών το οποίο θερμαίνει την κοσμική ύλη που συναντά στο δρόμο του παράγοντας έτσι ακτινοβολία Χ. Οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν ακόμη αν τα υλικά της έκρηξης έχουν εκτοξευθεί στο διαστημικό κενό ή αν κατευθύνονται μέσα σε μια μαύρη τρύπα. Ότι και από τα δύο να συμβαίνει πάντως ο εντοπισμός του φαινομένου και η μελέτη του γίνεται για πρώτη φορά γεγονός που όπως είναι ευνόητο είναι εξαιρετικά σημαντικό και ενδιαφέρον.

«Μπήκαμε σε μια αχαρτογράφητη περιοχή μελετώντας τα μεθεόρτια μιας σύγκρουσης άστρων νετρονίου. Βλέπουμε για πρώτη φορά κάτι καινούργιο και ασυνήθιστο δίνοντας μας την δυνατότητα να μελετήσουμε και κατανοήσουμε κοσμικές διεργασίες και φαινόμενα της φυσικής που δεν έχουν παρατηρηθεί μέχρι σήμερα» αναφέρει η Απραχίτα Χαγιέλα, αστροφυσικός του αμερικανικού Πανεπιστημίου Northwestern, μέλος της ερευνητικής ομάδας.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

Συντάκτης: Νίκη Μπάκουλη

To σφύριγμα του φιδιού έχει ένα και μόνο σκοπό: την άμυνα. AP PHOTO/ADAM SCHRECK

Oι σκύλοι γρυλίζουν, οι γάτες έχουν χαρακτηριστικό συριγμό, οι άνθρωποι σφυρίζουν και εν πάση περιπτώσει όλα τα ζώα έχουν μια χαρακτηριστική ηχομιμητική λέξη. Για να παραχθεί ο ήχος αυτός, τοποθετούν τη γλώσσα στα μπροστινά δόντια. Πώς γίνεται τα φίδια να παράγουν ένα μακρόσυρτο “σσσσσ” που το λέτε και σφύριγμα, αφού δεν έχουν μπροστινά δόντια και ενώ βγάζουν τη γλώσσα τους;

Προφανώς (φευ) αυτό το θέμα απασχόλησε επιστήμονες που διαπίστωσαν ότι “ο ήχος παράγεται από σημείο που είναι πιο πίσω στο αναπνευστικό σύστημα, από ό,τι αυτό των ανθρώπων -και της παραγωγής των δικών μας ήχων. Πρόκειται για μια δομή που λέγεται γλωττίδα. Πρόκειται για μικροσκοπικό άνοιγμα στο κάτω μέρος του στόματος του φιδιού, που ‘ανοίγει’ κατά τη διαδικασία της αναπνοής. Όπως δήλωσε στο Live Science ο επίκουρος καθηγητής βιολογίας στο Missouri Southern State University, David Penning “η γλωττίδα συνδέεται με την τραχεία, η οποία συνδέεται με τον πνεύμονα του φιδιού. Τα φίδια έχουν μόνο έναν πνεύμονα που λειτουργεί. Ο άλλος είναι υπολειπόμενος -μικρό απομεινάρι ενός μεγαλύτερου, λειτουργικού οργάνου που υπήρχε στους εξελικτικούς προγόνους του.

Ο ενεργός πνεύμονας αποτελείται από δυο μέρη: τον αγγειακό (που απορροφά το οξυγόνο και κάνει ό,τι ένας πνεύμονας) και το πίσω μισό που λέγεται σακοειδής πνεύμονας. Στην ουσία είναι σαν ένα παλιό τζάκι, ένα άδειο μπαλόνι. Το μόνο που κάνει είναι να κρατά αέρα. Όταν λοιπόν, το φίδι ξεκινάει την παραγωγή ήχου, επεκτείνει τα πλευρά του, παίρνει μια μεγάλη εισπνοή και εκπνέει για ώρα. Ο ήχος είναι αποτέλεσμα του κινούμενου αέρα που διέρχεται της γλωττίδας -που περνάει μέσα από ένα μικρό άνοιγμα”.

Και πώς ενώ γίνονται όλα αυτά, τα φίδια βγάζουν και τη γλώσσα τους; “Είναι δυο άσχετα πράγματα. Με το βγάλσιμο της γλώσσας προσπαθούν να συλλέξουν πτητικές οργανικές ενώσεις στον αέρα. Τα δύο μέρη της γλώσσας τους δίνουν κατευθυντήριες αισθήσεις για το πού βρίσκονται οι χημικών ουσιών. Όταν ‘πάρουν’ μεγαλύτερη δόση μυρωδιάς από κογιότ στην αριστερή πλευρά -από ό,τι στη δεξιά- ξέρουν ότι από εκεί προέρχεται η χημική ουσία”.

Συμπερασματικά “η γλωσσική κίνηση τα βοηθά να συλλέξουν πληροφορίες. Ο ήχος τα βοηθάει να κρατούν τις αποστάσεις -και μέσω του εκφοβισμού”, αφού εν αντιθέσει με άλλα ζώα, τα φίδια παράγουν ήχο μόνο για ένα σκοπό: την άμυνα.

(Πηγή: news247.gr)

Καλλιτεχνική απεικόνιση του RS Ophiouchi. – Photo: David A. Hardy/PPARC

Σε απόσταση πέντε χιλιάδων ετών φωτός από τη Γη βρίσκεται ένα από τα πιο ενδιαφέροντα δυαδικά συστήματα στο γαλαξία μας. Πρόκειται για ένα ερυθρό γίγαντα και ένα λευκό νάνο. Το σύστημα ονομάζεται RS Ophiuchi και αποτελεί στόχος των αστρονόμων για πολλούς λόγους. Ο πρώτος είναι ότι ο Ήλιος ανήκει στη κατηγορία των άστρων που στη τελική φάση της ζωής του θα γίνει ερυθρός γίγαντας και θα καταλήξει λευκός νάνος οπότε είναι ευνόητο ότι οι επιστήμονες έχουν την ευκαιρία να μελετούν ταυτόχρονα τις δύο καταστάσεις που θα βρεθεί το μητρικό μας άστρο.

Ερυθρός γίγαντας είναι η κατάσταση στην οποία ένα άστρο διογκώνεται πολύ και στη περίπτωση του Ήλιου αυτό θα συμβεί σε περίπου πέντε δισ. έτη όπου αναμένεται να καταπιεί κυριολεκτικά τον Ερμή και την Αφροδίτη ενώ η Γη αν δεν εξαφανιστεί στο εσωτερικό του άστρου θα έρθει σε απόσταση αναπνοής με αυτό και μετατραπεί σε ένα καμένο διαστημικό βράχο. Στη συνέχεια ο ερυθρός γίγαντας συρρικνώνεται και μετατρέπεται σε ένα «αστρικό πτώμα» όπως χαρακτηρίζουν οι ειδικοί τους λευκούς νάνους.

Ο δεύτερος λόγος που το RS Ophiuchi αποτελεί στόχο παρατηρήσεων είναι τα φαινόμενα που εξελίσσονται εκεί εξαιτίας των αλληλεπιδράσεων των δύο κοσμικών σωμάτων που στροβιλίζονται το ένα γύρω από το άλλο σε πολύ κοντινή απόσταση. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο λευκός νάνος να απορροφά ύλη του ερυθρού γίγαντα. Η ύλη αυτή, κυρίως υδρογόνο, συσσωρεύεται στην επιφάνεια του λευκού νάνου και θερμαίνεται. Αυτό έχει αποτέλεσμα η μάζα του να αυξάνεται και ο συνδυασμός πίεσης και θερμοκρασίας που αναπτύσσονται στον λευκό νάνο να προκαλούν θερμοπυρηνικές εκρήξεις. Εχει διαπιστωθεί ότι αυτές οι εκρήξεις εκδηλώνονται στο RS Ophiuchi κάθε περίπου 15 έτη.

Ερευνητές του Ινστιτούτου Μαξ Πλανκ στη Γερμανία δημοσιεύουν στην επιθεώρηση «Nature Astronomy» τα ευρήματα των παρατηρήσεων τους στο RS Ophiuchi τις οποίες έκαναν χρησιμοποιώντας το ζεύγος τηλεσκοπίων MAGIC που βρίσκεται στα Κανάρια Νησιά.

Από τις παρατηρήσεις προέκυψαν ανάμεσα στα άλλα εντυπωσιακές εικόνες αλλά και βίντεο από τα φαινόμενα που εξελίσσονται στο δυαδικό σύστημα.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

SHUTTERSTOCK

Πριν από περίπου 252 εκατομμύρια χρόνια, η Γη βίωσε τη μαζικότερη εξαφάνιση ειδών που έχει καταγραφεί. Η Πέρμια – Τριασική Εξαφάνιση είναι σήμερα γνωστή και ως «Μεγάλος Αφανισμός», αφού κατά τη διάρκειά της αφανίστηκαν σχεδόν όλοι οι υδρόβιοι και περίπου 7 στους 10 χερσαίους οργανισμούς που ζούσαν στον πλανήτη. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα μιας νέας μελέτης, ενδέχεται να προκλήθηκε σε μεγάλο βαθμό από μικρόβια που απελευθέρωναν –

Πολύπλοκη μικροβιακή ζωή στη Γη υπήρχε τουλάχιστον πριν 3,75 δισεκατομμύρια χρόνια, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική έρευνα, που τοποθετεί πολύ πιο πίσω στο παρελθόν – κατά περίπου 300 εκατομμύρια χρόνια νωρίτερα – το πότε εμφανίστηκε η ζωή στον πλανήτη μας, ανατρέποντας έτσι την έως τώρα επικρατούσα άποψη.

Οι ερευνητές από τη Βρετανία, τον Καναδά και την Κίνα, με επικεφαλής τον δρα Ντομινίκ Παπινό του Τμήματος Γεωεπιστημών του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου (UCL), οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στην επιθεώρηση «Science Advances», ανέλυσαν πετρώματα αιματίτη από το Κεμπέκ του Καναδά ηλικίας 3,75 έως 4,28 δισεκατομμυρίων ετών. Μέσα σε αυτά βρήκαν μικροσκοπικά ίχνη που φαίνεται να έχουν γίνει από βακτήρια, τα οποία ζούσαν κοντά σε υδροθερμικές πηγές. Μέχρι σήμερα τα αρχαιότερα επιβεβαιωμένα απολιθώματα μορφών ζωής θεωρούνταν εκείνα που είχαν βρεθεί στη Δυτική Αυστραλία και χρονολογούνταν προ 3,46 δισεκατομμυρίων ετών.

Πάντως δεν συμφωνούν όλοι οι άλλοι επιστήμονες με την άποψη ότι όντως τα σημάδια αυτά είναι βιολογικής προέλευσης και συνιστούν απόδειξη απολιθωμένης μικροβιακής ζωής. Οι ερευνητές αντιτείνουν ότι τα ίχνη, που εμφανίζουν πολυπλοκότητα και φθάνουν σε μήκος σχεδόν το ένα εκατοστό, δεν έχουν δημιουργηθεί τυχαία από χημικές αντιδράσεις. Αντίθετα, θεωρούν ότι τουλάχιστον κάποιες από αυτές τις δομές μέσα στο πέτρωμα δημιουργήθηκαν από αρχαία μικρόβια, τα οποία έπαιρναν ενέργεια “τρώγοντας” τον σίδηρο, το θείο και το διοξείδιο του άνθρακα μέσα στα πετρώματα, μέσω μιας διαδικασίας φωτοσύνθεσης χωρίς εμπλοκή ακόμη του οξυγόνου.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι μια ποικιλομορφία μικροβιακής ζωής υπήρχε ήδη στην αρχέγονη Γη ίσως και μόνο 300 εκατομμύρια χρόνια μετά τη δημιουργία της πριν περίπου 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια. Όπως είπε ο Παπινό, «χρησιμοποιώντας διάφορα στοιχεία, η μελέτη παρέχει βάσιμες ενδείξεις ότι ένας αριθμός διαφορετικών ειδών βακτηρίων υπήρχε στη Γη πριν 3,75 έως 4,28 δισεκατομμύρια χρόνια. Αυτό σημαίνει ότι η ζωή μπορεί να άρχισε μόνο 300 εκατομμύρια χρόνια αφότου σχηματίστηκε η Γη. Με γεωλογικούς όρους αυτό είναι γρήγορο, περίπου όσο διήρκεσε μια περιστροφή του Ήλιου γύρω από τον γαλαξία μας. Αυτά τα ευρήματα έχουν επιπτώσεις και για την πιθανότητα εξωγήινης ζωής. Αν η ζωή είναι σχετικά γρήγορη στην εμφάνιση της, δεδομένων των σωστών συνθηκών, τότε αυξάνεται η πιθανότητα να υπάρχει ζωή και σε άλλους πλανήτες».

(Πηγή: naftemporiki.gr)

Η παιδική κακοποίηση έχει εισέλθει βίαια στην καθημερινότητά, καθώς τα περιστατικά βίας έρχονται στο φως της δημοσιότητας

Οι συχνές ειδήσεις που αφορούν παιδική κακοποίηση έχουν εγείρει ερωτήματα για το κατά πόσο υπάρχει δίχτυ προστασίας της πολιτείας ώστε να προλαμβάνει τέτοια φαινόμενα αλλά και για το κατά πόσο ο κοινωνικός περίγυρος μπορεί να παίξει ρόλο για να μπει φραγμός στα περιστατικά βίας.

Για το θέμα μίλησε στην ΕΡΤ η Άννα Κανδαράκη, Κλινική Ψυχολόγος, ψυχοθεραπεύτρια και διδάκτωρ της ιατρικής σχολής ΕΚΠΑ εξηγώντας το πώς καταλαβαίνουμε ότι ένα παιδί κακοποιείται, πώς πρέπει να αντιδράσουμε και ποιο είναι συνήθως το προφίλ των θυτών.

Να προλάβουμε εγκαίρως

«Οι καταγγελίες προφανώς είναι πολύ σημαντικές διότι είναι η αρχή του τέλους, το ζητούμενο είναι να προλάβουμε πριν φτάσουμε στο κομμάτι της καταγγελίας γιατί η κλινική έρευνά δείχνει ότι όσο πιο γρήγορα γίνει η θεραπευτική παρέμβαση στα παιδιά που έχουν βιώσει ένα τέτοιο βαθύ ψυχικό τραύμα οποιαδήποτε μορφή κακοποίησης έχουν υποστεί», ανέφερε.

Σύμφωνα με την ειδική σε θέματα ψυχικής υγείας, «πιο σημαντικό είναι να μην καθορίσει τη προσωπικότητα τους, δηλαδή αν γίνει σε πολύ μικρή ηλικία αυτή η κακοποίηση και την προλάβουμε υπάρχει πολύ μεγάλος κίνδυνος να καθορίσει και την προσωπικότητα του, αν γίνει μετά τα δέκα έτη που έχει διαμορφωθεί μια προσωπικότητα, εκεί μπορούμε να πούμε ότι μπορούμε να το δουλέψουμε περισσότερο. Το ζητούμενο είναι ότι δεν ξέρουμε ποτέ, πότε μπορεί να έχει αρχίσει και από τη στιγμή που υπάρχει μια απουσία οικογένειας καθώς το πρώτο ερώτημα είναι που είναι η μητέρα; Βεβαίως όλοι οι υπόλοιποι, δηλαδή η κοινωνία, γειτονιά, σχολείο, φίλοι έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο και έχουν και ακούσια συνένοχή».

Να σπάσει η ντροπή – Επιμορφωτικά σεμινάρια σε γειτονιές

Η ίδια αναφέρθηκε στο πόσο σημαντικό ρόλο έχουν τα επιμορφωτικά σεμινάρια, τα οποία πρέπει να γίνονται «σε γειτονιές, σε δήμους, σε σχολεία, να μάθουν τα παιδιά τι σημαίνει ενδοοικογενειακή βία, τι σημαίνει σεξουαλική κακοποίηση, να μπορέσουν να σπάσουν τη σιωπή, γιατί ο κοινός παρονομαστής σε αυτές τις περιπτώσεις είναι η ντροπή».

Ποια συνηθισμένα στοιχεία κακοποίησης εκδηλώνει ένα παιδί στη καθημερινότητα του

Τα στοιχεία που θα πρέπει να ελέγχουμε στην συμπεριφορά ενός παιδιού που ενδέχεται να έχει κακοποιηθεί από την οικογένεια του είναι, σύμφωνα με την κλινική ψυχολόγο, τα ακόλουθα: Το παιδί πάντα μιλάει έστω και μη λεκτική συμπεριφορά, άρα το πρώτο κομμάτι που κοιτάμε είναι οι διαταραχές στον ύπνο, να ξεκινήσει δηλαδή κάποια παλινδρόμηση, κάποιες συμπεριφορές πιο παιδικές όπως είναι η βραδινή ενούρηση, να δούμε πολύ έντονες αλλαγές στη διάθεση του, να δούμε αν φοβάται να δείξει το σώμα του, αν έχει φόβο στη κοντινή επαφή, δηλαδή κάποιος να το πλησιάζει και εκείνο να απομακρύνεται».

Τα στοιχεία είναι ιδιαίτερα ανησυχητικά καθώς «πάνω από το 90% των κακοποιήσεων των παιδιών έχει να κάνει μέσα στην οικογένεια, άρα όταν βλέπουμε ότι ένα παιδί φοβάται να πλησιάσει κάποιον ενήλικα, τότε τις περισσότερες φορές υπάρχει η υποψία ακόμη και από την μητέρα για τέτοια κακοποίηση και συνήθως υπάρχει άρνηση».

Η κ. Κανδαράκη μίλησε για άτομα που έχουν υποβληθεί σε θεραπεία και της έχουν έχουν εκμυστηρευτεί την δική τους ιστορία, και όταν θέλησαν να μιλήσουν στην οικογένεια τους δεν βοηθήθηκαν, αλλά αντίθετα το στενό συγγενικό τους περιβάλλον έλεγε «μήπως είναι η ιδέα σου, δεν χρειάζεται να δημιουργηθεί τέτοια ένταση, μήπως έκανες κάτι εσύ;» προκαλώντας τους ενοχικά συναισθήματα. Ακόμη και σήμερα υπάρχει αυτή η νοοτροπία ότι θύτης και θύμα έχουν συνένοχή.

Ποιο είναι το συνηθισμένο προφίλ των θυτών

Αναφερόμενη στο προφίλ των δραστών σεξουαλικής και σωματικής κακοποίησης η κ. Κανδαράκη και την εμπειρία που έχει είπε ότι «κάποιοι ήταν τραυματισμένοι από την παιδική τους ηλικία, ήταν άνθρωποι που είχαν βιώσει αυτή την αμέλεια και την κακοποίηση και θέλησαν να συνεχίσουν, αναπαράγουν αυτό το κύκλο βίας. Γιατί ένας κακοποιητής υπήρξε κακοποιημένο παιδί».

Τόνισε, τέλος, το πόσο σημαντική είναι η πρώιμη παρέμβαση και πόσο σημαντικό ρόλο έχουν τα επιμορφωτικά σεμινάρια «για το πώς μπορούμε να παρέμβουμε και μέσα στη οικογένεια και πως πρέπει να παρέμβει το σχολείο, γιατί το σχολείο έχει πρωταγωνιστικό ρόλο και ειδικά στη επαρχεία όταν η οικογένεια νοσεί βαθιά και από ότι φαίνεται η ελληνική οικογένεια αυτή τη στιγμή νοσεί!»

(Πηγή: in.gr)

Συντάκτης: Εύα Παπαδοπούλου

Dreamstime.com

Έρευνα της UNICEF και του Συνηγόρου του Πολίτη: Εννιά στους δέκα μαθητές (90,6%) αντιμετώπισαν προβλήματα με την εξ αποστάσεως διδασκαλία, με το 75,5% να εκτιμά πως η παράδοση καινούργιας ύλης ήταν λιγότερο αποτελεσματική, σε σύγκριση με τη διά ζώσης μάθηση. ● Οι γονείς δήλωσαν σε ποσοστό 83,9% ότι επιβαρύνθηκε η ψυχολογία των παιδιών τους, παρατηρώντας ότι ήταν πιο νευρικά και ανήσυχα, εσωστρεφή και με συναισθηματικές μεταπτώσεις.

Δικαίως έχει χαρακτηριστεί η «πανδημία των ανισοτήτων», πλήττοντας τα δικαιώματα των πιο ευάλωτων. Ως «τη χειρότερη χώρα στην Ε.Ε. για να είσαι παιδί» χαρακτήριζε την Ελλάδα ο εκπρόσωπος της UNICEF, Λουτσιάνο Καλεστίνι, πριν από μερικές μέρες και όχι χωρίς στοιχεία: η δραματική υποχρηματοδότηση της παιδείας, η παιδική φτώχεια, η ανεπαρκής πρόσβαση σε προνοιακές δομές μαστίζουν τη χώρα εδώ και δεκαετίες – η πανδημία επιδείνωσε τη ζοφερή εικόνα.

Η έκθεση που εκπονήθηκε από τον Συνήγορο του Πολίτη σε συνεργασία με το γραφείο της UNICEF στην Ελλάδα και δημοσιοποιήθηκε, χθες, επιβεβαιώνει τους φόβους εκπαιδευτικών, ειδικών ψυχικής υγείας και γονέων που έκρουαν το «καμπανάκι» του κινδύνου για την κυβερνητική διαχείριση της πανδημίας και μαρτυρούν πολλά: από την άνιση πρόσβαση των παιδιών στην τηλεκπαίδευση και τις ολέθριες συνέπειες του λοκντάουν στην ψυχική τους υγεία, μέχρι τη ραγδαία αύξηση της ενδοοικογενειακής βίας.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της συνεργασίας της UNICEF με το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Συνηγόρων του Παιδιού, υπό την εποπτεία και τον συντονισμό της Βοηθού Συνηγόρου του Πολίτη για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Στην έρευνα, η οποία αποτέλεσε μέρος της ευρωπαϊκής έκθεσης για την Ευρώπη και την Κεντρική Ασία και θα δημοσιευθεί ολόκληρη εντός του 2022, συμμετείχαν συνολικά 863 παιδιά, γονείς και κηδεμόνες, εκπαιδευτικοί και επαγγελματίες παιδικής προστασίας.

Ο Λουτσιάνο Καλεστίνι χαρακτήρισε την πανδημία «τη μεγαλύτερη κρίση για τα παιδιά μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο», ενώ όπως επεσήμανε η βοηθός Συνήγορος του Παιδιού, Θεώνη Κουφονικολάκου «Είμαστε στο σταυροδρόμι μεγάλων αλλαγών». Τα βαθιά τραύματα της πανδημίας, εσχάτως ο πόλεμος στην Ουκρανία και η νέα οικονομική κρίση θα οδηγήσουν, όπως τόνισε, σε αύξηση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού αλλά και σε «μια πολυσχιδή και μη εύκολα αναστρέψιμη παραβίαση των δικαιωμάτων των παιδιών», συμπληρώνοντας πως «δεν έχουμε σύστημα παιδικής προστασίας στην Ελλάδα». Χαρακτηριστικά για τον αρμόδιο φορέα παιδικής προστασίας του Δήμου Αθηναίων -έναν από τους λίγους σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης-, ανέφερε πως «από τις 100 οικογένειες που χρειάζονται παρακολούθηση, μπορεί να παρακολουθήσει μόνο τις 20».

Εκπαίδευση

Για 5,5 περίπου μήνες, έναντι των 7,5 μηνών της σχολικής χρονιάς, οι μαθητές της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης παρέμειναν «καλωδιωμένοι» σε ψηφιακές τάξεις, όσοι από αυτούς τουλάχιστον ήταν αρκετά τυχεροί ώστε να έχουν καλή σύνδεση στο διαδίκτυο -ή και πρόσβαση σε αυτό.

Συνδικαλιστικοί φορείς, εκπαιδευτικές ενώσεις, γονείς και καθηγητές, για μήνες, τόνιζαν πως η τηλεκπαίδευση γεννά αυτόματα ζήτημα όξυνσης ανισοτήτων και πως ο αποκλεισμός από την εκπαιδευτική διαδικασία, λόγω έλλειψης υλικοτεχνικού εξοπλισμού, απομακρύνει τα λιγότερο προνομιούχα παιδιά, χωρίς όμως καμία ουσιαστική λήψη κυβερνητικών μέτρων.

Χτες ο Αντώνιος Κουρουτάκης, επίκουρος καθηγητής του Πανεπιστημίου ΙΕ της Μαδρίτης και εξωτερικός συνεργάτης της UNICEF, επισήμανε το σχολείο, πέρα από το γεγονός ότι αποτελεί ισχυρό πυλώνα κοινωνικοποίησης των παιδιών, επεσήμανε πως είναι ένα δίκτυo προστασίας στα πιο ευάλωτα, συμβάλλοντας στην έγκαιρη αναγνώριση της ενδοοικογενειακής βίας, κάτι που με την τηλεκπαίδευση έπαψε να ισχύει.

Η έρευνα έρχεται να επιβεβαιώσει πως περισσότερα από ένα στα δύο (53,5%) δήλωσαν ότι δυσκολεύονταν να συνδεθούν στο διαδίκτυο και μάλιστα είχαν δυσκολία να παρακολουθήσουν τον δάσκαλο ή τη δασκάλα μέσα από την οθόνη του υπολογιστή. Συνολικά, μόλις το 14,29% των παιδιών εκτίμησε την εμπειρία της τηλεκπαίδευσης ως θετική.

Στην περίπτωση, δε, των μαθητών και των μαθητριών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, η αντίληψη των παιδιών για την τηλεκπαίδευση είναι ακόμη πιο δυσάρεστη. Εννιά στους δέκα μαθητές (90,6%) αντιμετώπισαν προβλήματα με την εξ αποστάσεως διδασκαλία. Η πλειονότητα των μαθητών (53,6%) δήλωσε ότι συμμετείχε λιγότερο στο μάθημα κατά τη διάρκεια της τηλεκπαίδευσης, ενώ το 75,5% εκτιμά πως η παράδοση καινούργιας ύλης ήταν λιγότερο αποτελεσματική, σε σύγκριση με τη διά ζώσης μάθηση.

H απογοητευτική εμπειρία των παιδιών με την τηλεκπαίδευση έρχεται σε πλήρη εναρμόνιση με την αντίληψη των ίδιων των εκπαιδευτικών, η πλειονότητα των οποίων δήλωσε ότι δεν τους παρασχέθηκε ποτέ η απαραίτητη υποστήριξη, ώστε να εξασφαλιστεί η ομαλή μετάβαση στις ψηφιακές τάξεις. Το μεγαλύτερο πρόβλημα που κλήθηκαν να διαχειριστούν οι καθηγητές αφορούσε τη σύνδεση στο διαδίκτυο, ο ανεπαρκής εξοπλισμός των μαθητών και η αδυναμία συγκέντρωσης, η αδιαφορία των παιδιών για το μάθημα, όπως και ο ανεπαρκής εξοπλισμός του σχολείου.

Ψυχική υγεία

Η απουσία κοινωνικών συναναστροφών εκτός σπιτιού, η παρατεταμένη παραμονή στο σπίτι και η απομάκρυνση των παιδιών όλων των ηλικιών από το σχολείο αποτέλεσαν πλήγμα για την κοινωνικοποίησή τους, με τους γονείς και τους κηδεμόνες που συμμετείχαν στην έρευνα να εκφράζουν την ανησυχία τους για την ψυχική υγεία των παιδιών. Ολοι οι γονείς που βρίσκονταν σε καθεστώς αναστολής από την εργασία τους συμφώνησαν πως επιβαρύνθηκε η ψυχολογία των παιδιών τους κατά τη διάρκεια της πανδημίας, ενώ, στο σύνολό τους, το ποσοστό αυτό φτάνει το εκκωφαντικό ποσοστό του 83,9%!

Η συντριπτική πλειονότητα (87,2%) τόνισε πως τα παιδιά ήταν πιο νευρικά και ανήσυχα, ενώ σημαντικό είναι το ποσοστό εκείνων που παρατήρησαν συναισθηματικές μεταπτώσεις στα παιδιά (42,4%) ή ότι έγιναν πιο εσωστρεφή (24,5%). Ενας στους δέκα (10,9%) παρατήρησε παλινδρόμηση, συμπεριφορές δηλαδή που αντιστοιχούν σε μικρότερη ηλικία.

Ανησυχία προκαλεί πως η πλειονότητα των γονέων (70,6%) δεν ένιωσε την ανάγκη να ζητήσει βοήθεια από ειδικούς, παρά τα προβλήματα, ενώ μόλις το 25,8% δήλωσε πως ένιωσε την ανάγκη. Μόνο το 6,9% τελικά αναζήτησε βοήθεια από δημόσιες υπηρεσίες ψυχικής υγείας ή ιδιώτες ψυχολόγους.

Η πλειονότητα των επαγγελματιών (53%) έκρινε ότι η πρόσβαση των παιδιών στα κέντρα παιδικής ψυχικής υγείας κατά τη διάρκεια των μέτρων ήταν δυσκολότερη, ενώ το 87,6% πιστεύει πως η κυβέρνηση δεν έλαβε υπόψη, στον σχεδιασμό και την υλοποίηση των μέτρων, τις πιθανές επιπτώσεις τους στην ψυχική υγεία των παιδιών.

Στα ύψη τα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας

Σε μια εποχή που το χάσμα των ανισοτήτων βαθαίνει και η υγειονομική κρίση δείχνει ακόμη περισσότερο τις έμφυλες διαστάσεις της, πώς θα μπορούσαν τα παιδιά να μην είναι από τους μεγάλους χαμένους της πανδημίας; Πόσο μάλλον όταν η παραμονή στο σπίτι, η απομάκρυνση από χώρους κοινωνικοποίησης, η αναστολή λειτουργίας των δικαστηρίων και της Εισαγγελίας αλλά και η περιορισμένη λειτουργία δημόσιων υπηρεσιών που ειδικεύονται στη διερεύνηση περιστατικών κακοποίησης και παραμέλησης θεωρήθηκαν «αναγκαίο κακό» για την αντιμετώπιση της πανδημίας.

Δεν είναι τυχαίο πως, σύμφωνα με τα στοιχεία της Γραμμής για Παιδιά «SOS 1056», σημειώθηκε κατακόρυφη αύξηση των περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας, που έφτασε το 36% το 2020: Το 2019, κατέγραψε συνολικά 825 καταγγελίες για περιστατικά παιδικής κακοποίησης, που αφορούσαν 1.622 παιδιά. Οι καταγγελίες του 2020 ήταν 1.123 και αφορούσαν 2.009 παιδιά. Φυσικά, τα στοιχεία αυτά, σε καμία περίπτωση δεν είναι αντιπροσωπευτικά του μεγέθους του προβλήματος, αφού, όπως υπογράμμισε η Συνήγορος, τα παιδιά «σπανίως αντιλαμβάνονται ως παραβίαση συμπεριφορές του ενήλικα, όπως ένα ανάρμοστο άγγιγμα. Ακόμα και τη σωματική κακοποίηση την εκλαμβάνουν σαν μια κανονικότητα».

Οι απαντήσεις επαγγελματιών που ανήκουν στα Δίκτυα για τα Δικαιώματα των Παιδιών και ρωτήθηκαν για την αύξηση των περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας κατά τη διάρκεια των περιοριστικών μέτρων αποδεικνύουν πως το σύστημα παιδικής προστασίας στη χώρα κάθε άλλο παρά εγρήγορση έδειξε:

• To 77,6% αντιλήφθηκε αύξηση των περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας.
• Οι λόγοι αύξησης των περιστατικών ήταν η κοινωνική απομόνωση(69,6%), η υποχρεωτική παραμονή στο σπίτι (67,8%), η περιορισμένη δυνατότητα των παιδιών να ζητήσουν βοήθεια (66%) και το κλείσιμο σχολείων (41%).
• 61,6% θεωρεί πως δεν υπήρξαν φορείς που επιστρατεύθηκαν για τον εντοπισμό και την παραπομπή περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας.
• Tο 56,9%έκρινε ότι οι υπηρεσίες που είναι επιφορτισμένες με την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας, κατά τη διάρκεια της πανδημίας δεν ήταν αποτελεσματικές. Μόλις το 16,6%θεωρεί το αντίθετο.

(Πηγή: efsyn.gr)

Συντάκτης: Νίκη Μπάκουλη

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος GETTY IMAGES/ISTOCKPHOTO

Η προσωπικότητα μας μπορεί να επηρεάσει τη λειτουργία του εγκεφάλου μας, όπως ενημέρωσε έρευνα που αποκάλυψε και πώς μπορούμε να ‘σώσουμε’ τη νοητική μας λειτουργία.

Μελέτη που έκαναν επιστήμονες των University of Southern California, University of Victoria, Northwestern University και University of Edinburgh, αναζήτησε το αν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας μας μπορούν να επηρεάσουν τον τρόπο που λειτουργεί ο εγκέφαλος μας, όπως μεγαλώνουμε.

Εξετάστηκαν τρία εκ των πέντε βασικών χαρακτηριστικών και συγκεκριμένα η ευσυνειδησία, η εξωστρέφεια και ο νευρωτισμός.

Τι είναι ευσυνειδησία

Ένα ευσυνείδητο άτομο είναι καλό στην αυτορρύθμιση και τον έλεγχο των παρορμήσεων. Αυτό το χαρακτηριστικό ‘αποφασίζει’ για το αν θα θέσετε και θα διατηρήσετε μακροπρόθεσμους στόχους, θα σκέφτεστε τις επιλογές σας, θα συμπεριφέρεστε προσεκτικά ή παρορμητικά και θα παίρνετε στα σοβαρά τις υποχρεώσεις προς τους άλλους. Θεωρείται βασικό συστατικό για την επιτυχία στην αγάπη και την εργασία. Είναι επίσης, ένας σημαντικός προγνωστικός παράγοντας για την υγεία, την ευεξία και τη μακροζωία.

Σύμφωνα με το Healthline οι ευσυνείδητοι άνθρωποι είναι οργανωμένοι, εργατικοί και κάνουν τη δουλειά τους σχολαστικά και προσεκτικά.

Τι είναι η εξωστρέφεια

Πρόκειται για μέτρο του πόσο ενεργητικός, κοινωνικός και φιλικός είναι ένας άνθρωπος. Οι εξωστρεφείς θεωρούνται συνήθως ως ‘άνθρωποι του λαού’, οι οποίοι αντλούν ενέργεια από το να βρίσκονται γύρω από άλλους και κατευθύνουν τις ενέργειές τους προς τον έξω κόσμο. Συχνά θεωρούνται αυτοί που μιλούν περισσότερο σε μια κοινωνική κατάσταση. Χαρακτηρίζονται παραδοσιακά από κοινωνικότητα, ομιλητικότητα, διεκδίκηση και διεγερσιμότητα.

Οι εξωστρεφείς άνθρωποι έχουν περισσότερη ενέργεια και είναι πιο κοινωνικοί. Είναι επίσης καλοί ηγέτες, γιατί έχουν θετική ενέργεια.

Τι είναι νευρωτισμός

Αποτελεί ένα από τα πέντε βασικά ψυχικά χαρακτηριστικά, μαζί με την δεκτικότητα σε νέες εμπειρίες, την συνείδηση, την εξωστρέφεια και την ευγένεια. Χαρακτηρίζει όσους έχουν μεγαλύτερη τάση να αισθάνονται άγχος, νευρικότητα, ανησυχία, φόβο, θυμό και απογοήτευση.

Οι νευρωτικοί άνθρωποι χαρακτηρίζονται από αυτο-αμφιβολία, κατάθλιψη και άγχος, καθώς και από συναισθηματική αστάθεια. Όπως συμβαίνει με όλα τα πράγματα στη ζωή, κάτι κερδίζεις και κάτι χάνεις.

Παλαιότερες μελέτες έχουν αναζητήσει πιθανή σύνδεση με την κατάθλιψη, τις φοβίες, τις κρίσεις πανικού, και την κατάχρηση ουσιών. Υπάρχει και μία έρευνα που ενημέρωσε ότι οι εξόχως νευρωτικοί άνθρωποι έχουν λιγότερες πιθανότητες να πεθάνουν (8%) και δη από καρκίνο ή καρδιαγγειακές παθήσεις.

Η τελευταία μελέτη επί του θέματος, βρήκε ότι ο νευρωτισμός αυξάνει τις πιθανότητες ενός ατόμου να έχει μειωμένη νοητική λειτουργία, όπως μεγαλώνει. Στην ίδια έρευνα φάνηκε πως η ευσυνειδησία και η εξωστρέφεια συνδέονται με μικρότερο ρίσκο.

Η μεθοδολογία

Οι επιστήμονες εξέτασαν δεδομένα 1.954 ηλικιωμένων ατόμων, που ζουν στο Σικάγο και το Ιλινόις των ΗΠΑ. Ήταν κάτοικοι μονάδων φροντίδας ηλικιωμένων, συνταξιούχοι και μέλη εκκλησιαστικών ομάδων από το 1997 έως σήμερα. Ουδείς εκ των μετεχόντων είχε διαγνωστεί με άνοια.

Στην αρχή της μελέτης, αξιολογήθηκε η προσωπικότητα κάθε ατόμου και όλοι συμφώνησαν να επιστρέφουν στην αξιολόγηση κάθε χρόνο.

Όταν εξετάστηκαν τα δεδομένα, διαπιστώθηκε ότι όσοι σημείωσαν υψηλές βαθμολογίες στην ευσυνειδησία ή χαμηλές σε νευρωτισμό είχαν λιγότερες πιθανότητες να αναπτύξουν ήπια νοητική εξασθένηση, καθώς προχωρούσε η μελέτη.

Η εξωστρέφεια δεν συνδέθηκε σημαντικά με την ανάπτυξη ήπιας νοητικής εξασθένησης, ωστόσο διαπιστώθηκε ότι τα άτομα που σημείωσαν υψηλή βαθμολογία σε αυτό το χαρακτηριστικό είχαν την τάση να διατηρούν τη νοητική λειτουργία περισσότερο.

Τα δεδομένα έδειξαν ότι άτομα με μικρό σκορ στο νευρωτισμό και υψηλό στην εξωστρέφεια είχαν περισσότερες πιθανότητες να ανακτήσουν την κανονική νοητική λειτουργία, έπειτα από προηγούμενη διάγνωση ήπιας νοητικής εξασθένησης.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η εξωστρέφεια μπορεί να λειτουργήσει και προστατευτικά, όταν ένα άτομο αρχίζει να αναπτύσσει άνοια.

Η ερευνητική ομάδα δεν βρήκε καμία σχέση μεταξύ αυτών των τριών χαρακτηριστικών προσωπικότητας και του συνολικού προσδόκιμου ζωής, πριν τονιστεί ότι η σχέση μεταξύ του τύπου προσωπικότητας και του κινδύνου για νοητική εξασθένηση μπορεί να υπάρχει, επειδή αυτά τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας μπορούν να επηρεάσουν τις συμπεριφορές υγείας ενός ατόμου, καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του.

“Άτομα με υψηλότερη ευσυνειδησία τείνουν να είναι λιγότερο πιθανό να εμπλέκονται σε επικίνδυνες συμπεριφορές (π.χ. βία, χρήση ναρκωτικών) και πιο πιθανό να συμμετάσχουν σε συμπεριφορές που προάγουν την υγεία (π.χ. σωματική δραστηριότητα)”, πρόσθεσαν οι μελετητές πριν καταλήξουν ότι δεν γεννιόμαστε και πεθαίνουμε με αυτά τα τρία χαρακτηριστικά προσωπικότητας. Αν τα αλλάξουμε, μπορούμε ενδεχομένως να διατηρήσουμε τη νοητική μας λειτουργία”.

(Πηγή: news247.gr)

Πιθανώς όλοι έχουμε βιώσει εκείνη την εκνευριστική στιγμή που δεν μπορούμε να θυμηθούμε το όνομα κάποιου πολύ γνωστού μας, ή κάποια συγκεκριμένη λέξη, ή ακόμα και τι κάναμε πριν δύο μόλις μέρες.

Το άγχος, το ποτό και η έλλειψη ύπνου είναι συνήθεις ύποπτοι για την μείωση της ικανότητας ανάκλησης πληροφοριών από την μνήμη.

Αλλά υπάρχει μία λιγότερο γνωστή αιτία για την χρόνια λήθη και μπορεί να είναι κάτι που το κάνετε σε καθημερινή βάση και, μάλιστα, με τις ώρες!

Η καθιστική ζωή μπορεί να οδηγήσει σε δυσκολίες με την μνήμη και την εστίαση

Είτε με ατελείωτες ώρες καθιστοί στον υπολογιστή, είτε στο αυτοκίνητο κολλημένοι στην κίνηση, είτε φυσικά με τις ώρες στον καναπέ για σειρές και ταινίες στην τηλεόραση, οι περισσότεροι από εμάς καθόμαστε πολλές ώρες κάθε μέρα.

Όλο αυτό το καθισιό μπορεί να έχει νόημα για τη δουλειά και τον τρόπο ζωής μας (και μοιάζει σχεδόν αναπόφευκτο), αλλά δεν είναι ό,τι καλύτερο για την υγεία του εγκεφάλου μας.

“Ο καθιστικός τρόπος ζωής είναι πολύ δύσκολος για τον εγκέφαλό σας, τόσο από συναισθηματικής όσο και γνωστικής υγείας. Η μνήμη και η εστίασή σας υποφέρουν”, λέει η Christine Celio, κλινική ψυχολόγος και ειδικός συναισθηματικής υγείας στο Calibrate.

Ο πολύς χρόνος που αφιερώνετε καθισμένοι μπορεί να μην είναι επιζήμιος μόνο για την λειτουργία του εγκεφάλου. Μια μελέτη του 2016 έδειξε, ότι υπάρχει σχέση μεταξύ της καθιστικής συμπεριφοράς και των καταθλιπτικών συμπτωμάτων. Το πολύ καθισιό έχει επίσης συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο για έμφραγμα, διαβήτη τύπου 2 και καρκίνο, καθώς και θανάτου λόγω διαφόρων άλλων ιατρικών καταστάσεων.

Πώς επηρεάζει την μνήμη σας το να περνάτε πολύ χρόνο καθισμένοι;

“Υπάρχει ισχυρή σύνδεση μεταξύ της καθιστικής ζωής και του αυξημένου κινδύνου άνοιας”,  εξηγεί η Ceilo. Τι συμβαίνει λοιπόν στον έσω κροταφικό λοβό σας (το τμήμα του εγκεφάλου που σχηματίζει νέες αναμνήσεις) όταν περνάτε πολύ χρόνο καθισμένοι;

Σε μια μελέτη του 2018, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PLOS One, ερευνητές του UCLA πήραν συνεντεύξεις από 35 άτομα ηλικίας 45 έως 75 ετών και στη συνέχεια τους έκαναν μαγνητικές τομογραφίες υψηλής ανάλυσης. Βρήκαν ότι οι παρατεταμένες περίοδοι καθισιού σχετίζονταν με αλλαγές στον κροταφικό λοβό και σε κοντινές περιοχές. “Η καθιστική συμπεριφορά είναι πιο σημαντικός παράγοντας πρόβλεψης της δομής του εγκεφάλου, ειδικά του πάχους του μέσου κροταφικού λοβού”, ανέφεραν οι συγγραφείς της μελέτης.

Τα καλά νέα είναι ότι η σωματική δραστηριότητα μπορεί να αντιμετωπίσει τους κινδύνους του υπερβολικού καθισιού, αν και δεν είναι το μόνο πράγμα που πρέπει να κάνετε για να αντιμετωπίσετε τις πιθανές βλαβερές συνέπειες στον εγκέφαλο.

Η μείωση του χρόνου που περνάτε καθιστοί είναι εξίσου σημαντική με την άσκηση

«Τα οφέλη της άσκησης για τον εγκέφαλο είναι γιγαντιαία. Η τακτική άσκηση δημιουργεί νέους υποδοχείς ντοπαμίνης και σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να επιδιορθώσει τη ζημιά που τους προκαλείται από την υπερβολική χρήση αλκοόλ», εξηγεί η Celio. Προσθέτει ότι η άσκηση οδηγεί στην απελευθέρωση αυτών που ορισμένοι νευροεπιστήμονες αποκαλούν υποδοχείς “don’t worry, be happy” (πιο επιστημονικά γνωστοί ως ενδοκανναβινοειδείς). Εκτός από το να σας ενθαρρύνουν να σηκωθείτε και να ασκηθείτε, αντί να κάθεστε το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας, αυτοί οι υποδοχείς μπορούν να μειώσουν τις επιπτώσεις του άγχους, γεγονός που οδηγεί σε κάποια απώλεια μνήμης.

Ωστόσο, πέρα από την αύξηση της άσκησης, η μείωση του χρόνου που αφιερώνετε καθιστοί είναι ζωτικής σημασίας. Η μελέτη του UCLA σημειώνει ότι ακόμη και η έντονη σωματική δραστηριότητα “δεν αρκεί για να αντισταθμίσει τις βλαβερές συνέπειες του καθίσματος για παρατεταμένες χρονικές περιόδους”. Μια άλλη μελέτη δείχνει ότι η μείωση της καθιστικής συμπεριφοράς κατά 25%, μειώνει από μόνη της τον επιπολασμό του Αλτσχάιμερ κατά περίπου ένα εκατομμύριο περιπτώσεις σε όλο τον κόσμο.

(Πηγή: iatropedia.gr με πληροφορίες από https://www.forbes.com, https://bestlifeonline.com)

Καλλιτεχνική απεικόνιση του εξωπλανήτη που βρέχει πέτρες. – NASA / ESA / Leah Hustak, STScI

Ερευνητική ομάδα με δημοσίευση της στην επιθεώρηση Nature καταγράφουν τα όσα εξαιρετικά ενδιαφέροντα μεν αλλά το ίδιο εξαιρετικά ακραία στις ατμοσφαιρικές και καιρικές συνθήκες ενός εξωπλανήτη σε απόσταση 1,300 ετών φωτός από τη Γη.

Ο WASP-178b ανήκει στην κατηγορία των πλανητών που αποκαλούνται «καυτοί Δίες». Πρόκειται για γίγαντες αερίου με μέγεθος λίγο ή και αρκετά μεγαλύτερο από αυτό του Δία οι οποίοι βρίσκονται σε πολύ κοντινή απόσταση από το μητρικό τους άστρο γεγονός που αρχικά τους υποχρεώνει να έχουν ιδιαίτερα υψηλές θερμοκρασίες και φυσικά να εξελίσσονται σε αυτούς εξωτικά φαινόμενα

Ο WASP-178b είναι ένας πλανήτη με στραμμένη μόνιμα τη μια του πλευρά στο άστρο του όπως η Σελήνη στη Γη. Με τη βοήθεια του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble ερευνητική ομάδα με επικεφαλής επιστήμονες του Πανεπιστημίου Utah Valley έκανε σειρά διαπιστώσεων. Η πιο σημαντική είναι ότι στην πλευρά που βλέπει μόνιμα το άστρο και είναι πάντοτε ημέρα η ατμόσφαιρα είναι καθαρή χωρίς νεφώσεις. Στην ατμόσφαιρα της φωτεινής πλευράς του εξωπλανήτη υπάρχουν διάφορα αέρια ανάμεσα στα οποία και μονοξείδιο του πυριτίου.

Τα αέρια αυτά κινούνται με ταχύτητες 3,2 χιλιάδων χλμ./ώρα και ταξιδεύουν στην σκοτεινή πλευρά του πλανήτη. Εκεί το μονοξείδιο του πυριτίου ψύχεται τόσο ώστε να συμπυκνώνεται και να σχηματοποιείται σε πέτρες οι οποίες πέφτουν στο εσωτερικό του πλανήτη υπό τη μορφή βροχής. Όμως η θερμοκρασία του πλανήτη ακόμη και στη σκοτεινή του πλευρά είναι εξακολουθεί να είναι αρκετά υψηλή ειδικά όσο πλησιάζεις προς το εσωτερικό του και έτσι οι πέτρες που πέφτουν εκεί πιθανότατα εξατμίζονται.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

Πώς γεννήθηκε η ιδέα στους μαθητές του δημοτικού Καλαμαριάς στη Θεσσαλονίκη

Το όχημα αναπτύσσει ταχύτητα πλησιάζοντας την ισόπεδη σιδηροδρομική διάβαση τρένων στη Δυτική Θεσσαλονίκη. Επιβάτες, δύο παιδιά ηλικίας οκτώ και δέκα ετών, οδηγός ο πατέρας τους, που πλησιάζοντας τις γραμμές των τρένων αν και βλέπει τον ερυθρό σηματοδότη να αναβοσβήνει, θεωρεί πως προλαβαίνει να περάσει και αντί για φρένο, πατάει γκάζι. Το τρένο σφυρίζει και κινείται με μεγάλη ταχύτητα, σε κλάσματα δευτερολέπτων περνάει από μπροστά τους. Τρεις ζωές σώθηκαν, το όχημα δεν υπάκουσε τον οδηγό και ακινητοποιήθηκε, χάρη στο Wedoguard, το ρομποτικό σύστημα φύλαξης ισόπεδων σιδηροδρομικών διαβάσεων, που δημιουργήσαν οι μαθητές της Στ΄ δημοτικού του 11ου δημοτικού σχολείου Καλαμαριάς.

Το «Wedoguard»

Η μαθήτρια της Στ’ τάξης Ζωή Βικοπούλου μιλώντας στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, εξηγεί πως, «όλοι ενθουσιαστήκαμε με το γεγονός ότι με αυτή την εργασία μας, μπορούμε να σώσουμε ανθρώπους από τραυματισμούς ή ακόμα και από θάνατο. Κάθε φορά που η κατασκευή μας λειτουργούσε σωστά, αισθανόμασταν ευχαρίστηση και φανταζόμασταν πως είναι στην πραγματικότητα να σώζουμε ανθρώπινες ζωές».

Το «Wedoguard» είναι ένα ρομποτικό σύστημα φύλαξης ισόπεδων σιδηροδρομικών διαβάσεων, αποτελούμενο από τα εκπαιδευτικά πακέτα ρομποτικής Lego Wedo 2 και ΒΒC: microbit, όπως διευκρινίζει ο πληροφορικός και υποδιευθυντής του σχολείου Νίκος Αυγουλάς, στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων και τονίζει πως, όπως όλα τα αυτόματα συστήματα και οι ρομποτικές κατασκευές, είναι σχεδιασμένα για να λειτουργούν ως βοηθητικό σύστημα ασφαλείας στο πρόβλημα των ισόπεδων διαβάσεων τρένων.

«Το «σιδερένιο άλογο» πάντα προηγείται

Περιγράφοντας την ακριβή λειτουργία του επισημαίνει ότι, «το «σιδερένιο άλογο» πάντα προηγείται. Κατά τη διέλευση του τρένου, ενεργοποιείται ο φωτεινός σηματοδότης που βρίσκεται μπροστά στη διάβαση. Ταυτόχρονα, και αυτό αποτελεί την πρόταση του 11ου Δημοτικού Σχολείου Καλαμαριάς, αποστέλλεται σήμα στα διερχόμενα «έξυπνα» αυτοκίνητα, τα οποία ακινητοποιούνται αυτόματα πίσω από την ειδικά εξοπλισμένη με μαγνητικό υλικό διάβαση, προς αποφυγή ατυχήματος ακόμα και αν ο οδηγός προσπαθήσει να περάσει παραβιάζοντάς την».

«Γενικά ήταν εύκολο για εμάς, εκτός από το ότι έπρεπε να συνδεθούν και να επικοινωνήσουν πολλές συσκευές ταυτόχρονα», εξηγεί η μαθήτρια Ζωή Αυγουλά και προσθέτει πως, «ήταν η πρώτη φορά που κάναμε ρομποτική και μας φάνηκε εύκολο γιατί είχαμε κάνει στο μάθημα αρκετές εισαγωγικές εργασίες, οι οποίες στο τέλος συνδυάστηκαν για να δημιουργήσουμε το τελικό αποτέλεσμα».

Πώς γεννήθηκε η ιδέα στους μαθητές

Η συγκεκριμένη ιδέα γεννήθηκε, όταν πληροφορήθηκαν πως σε όλο τον κόσμο κάθε χρόνο σημειώνονται συγκρούσεις σε ισόπεδες διαβάσεις (το 75% με Ι.Χ.), που αποτελούν το 25% των σημαντικών σιδηροδρομικών συμβάντων, με θανάτους και σοβαρούς τραυματισμούς. Στη συντριπτική πλειοψηφία των ατυχημάτων ευθύνη έχει ο οδηγός του αυτοκινήτου. Όπως λέει ο καθηγητής πληροφορικής, σκέφτηκαν να προγραμματίσουμε και να κατασκευάσουμε ένα σύστημα που θα προστατεύει τους ανθρώπους από τροχαία ατυχήματα και δυστυχήματα σε σιδηροδρομικές διαβάσεις, που παράλληλα, θα λειτουργούσε ως ένας τρόπος πρόληψης και παροχής οδικής παιδείας, σε ένα φαινόμενο που συμβαίνει αρκετά συχνά και έχει σαν αποτέλεσμα θανάτους και σοβαρούς τραυματισμούς των εμπλεκομένων.

Το ρομποτικό σύστημα «Wedoguard», καθώς και το τηλεκατευθυνόμενο αυτοκίνητο (microbit) το οποίο θα ακινητοποιείται μπροστά στη διάβαση κατά την διέλευση του τρένου, κατασκευάστηκαν και προγραμματίστηκαν από όλους τους μαθητές της Στ’ τάξης στο πλαίσιο του μαθήματος Πληροφορικής από τις αρχές Ιανουαρίου μέχρι τα μέσα Απριλίου. Στόχος των μαθητών, όπως είπε η μαθήτρια Θαλία Τσιότρα είναι, «να πείσουμε τις αυτοκινητοβιομηχανίες να ενσωματώσουν το ρομποτικό μας σύστημα, στα αυτοκίνητά που κατασκευάζουν και στο μέλλον κάθε αυτοκίνητο, να διαθέτει και από ένα Wedoguard αισθητήρα».

Σε κάθε περίπτωση πάντως…

Για να μπορέσει να επιτευχθεί ο στόχος των μαθητών, ο πληροφορικός Νίκος Αυγουλάς, εξηγεί πως, «το Wedoguard: Railroad crossings, χρειάζεται συνεργασία τόσο των οργανισμών σιδηροδρόμων των χωρών που θα εφαρμοστεί, ώστε να κατασκευάσουν το σύστημα προειδοποίησης, όσο και των αυτοκινητοβιομηχανιών που θα πρέπει να αναπτύξουν και να εφαρμόσουν το δικό τους κομμάτι στα αυτοκίνητά τους».

Σε κάθε περίπτωση όμως τονίζει, «ο οδηγός θα πρέπει να έχει πάντα την προσοχή του στη διάβαση, να σταματάει στο σωστό σημείο, να κοιτάει πολύ προσεκτικά αριστερά και δεξιά και με ανοιγμένα τα παράθυρα να χρησιμοποιήσει ακόμη και την ακοή του για να αποφευχθούν δυσάρεστα γεγονότα».

(Πηγή: in.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Τα ευρήματα έδειξαν πως σχεδόν το 5% των ανθρώπων (ο 1 στους 20) νιώθει πονοκέφαλο για περισσότερες από 15 μέρες το μήνα, ενώ το 16% του παγκόσμιου πληθυσμού – ο ένας άνθρωπος στους επτά – έχει πονοκέφαλο κάθε μέρα και το 7% ημικρανία.

Οι πονοκέφαλοι είναι μία από τις πιο εξαπλωμένες διαταραχές του κόσμου παγκοσμίως σύμφωνα με καινούργια έρευνα.

Συγκεκριμένα, το 52% του παγκόσμιου πληθυσμού, δηλαδή πάνω από ένας στους δύο κάτοικοι της Γης, έχουν πονοκεφάλους κάθε χρόνο (το 16% σε καθημερινή βάση), ενώ το 14% ή ο ένας στους επτά περίπου, έχουν ημικρανίες, σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική μελέτη.

Οι ερευνητές του Νορβηγικού Πανεπιστημίου Επιστήμης και Τεχνολογίας, με επικεφαλής τον δρα Λαρς Γιάκομπ Στόβνερ, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό για θέματα πονοκεφάλων «The Journal of Headache and Pain», αξιολόγησαν στοιχεία από 357 δημοσιευμένες έρευνες της περιόδου 1961-2020, οι οποίες αφορούσαν διάφορες χώρες και άτομα διαφόρων ηλικιών.

Τα ευρήματα έδειξαν πως σχεδόν το 5% των ανθρώπων (ο 1 στους 20) νιώθει πονοκέφαλο για περισσότερες από 15 μέρες το μήνα, ενώ το 16% του παγκόσμιου πληθυσμού – ο ένας άνθρωπος στους επτά – έχει πονοκέφαλο κάθε μέρα και το 7% ημικρανία.

Συχνότερος ο πονοκέφαλος στις γυναίκες

Όλα τα είδη πονοκεφάλου είναι συχνότερα στις γυναίκες από ό,τι στους άνδρες, ιδίως οι ημικρανίες (το 17% των γυναικών έναντι 8,6% των ανδρών), ενώ το ίδιο συμβαίνει και με τους πονοκεφάλους που διαρκούν για τουλάχιστον 15 μέρες του μήνα (το 6% των γυναικών έναντι σχεδόν 3% των ανδρών).

«Τα στοιχεία δείχνουν ότι οι πονοκέφαλοι και οι ημικρανίες πιθανώς τείνουν να αυξηθούν. Αυτό πάντως που είναι ξεκάθαρο γενικά, είναι ότι οι διαταραχές του πονοκεφάλου είναι άκρως εξαπλωμένες παγκοσμίως», δήλωσε ο Στόβνερ, γι’ αυτό όπως είπε, χρειάζονται περισσότερες προσπάθειες πρόληψης και καλύτερης θεραπείας.

(Πηγή: in.gr)

Αύξηση κατά 4.762 θανάτους (19,61%) σημειώθηκε σε σχέση με το μέσο όρο των πρώτων εννέα εβδομάδων της εξαετίας 2016- 2021 (24.288 θάνατοι)

Αύξηση κατά 5.751 θανάτους ή 24,68% σημείωσαν οι θάνατοι στη χώρα- συμπεριλαμβανομένων των θανάτων λόγω της πανδημίας Covid-19- τις πρώτες εννέα εβδομάδες εφέτος (3/1/2022- 6/3/2022) και ανήλθαν σε 29.050 (14.525 άνδρες και ισάριθμες γυναίκες), ενώ κατά το αντίστοιχο διάστημα του 2021 (4/1/2021- 7/3/2021) είχαν ανέλθει σε 23.299 (11.948 άνδρες και 11.351 γυναίκες).

Αύξηση κατά 4.762 θανάτους (19,61%) σημειώθηκε σε σχέση με το μέσο όρο των πρώτων εννέα εβδομάδων της εξαετίας 2016- 2021 (24.288 θάνατοι). Τα αντίστοιχα ποσοστά ανά έτος για την περίοδο 2016- 2021 ανέρχονται σε -6,61% το 2021 σε σχέση με το 2020 (24.947 θάνατοι), σε -1,66% το 2020 σε σχέση με το 2019 (25.367 θάνατοι), σε 12,18% το 2019 σε σχέση με το 2018 (22.613 θάνατοι), σε -16,06% το 2018 σε σχέση με το 2017 (26.940 θάνατοι) και σε 19,41% το 2017 σε σχέση με το 2016 (22.561 θάνατοι).

Σύμφωνα επίσης με την ΕΛΣΤΑΤ, οι υψηλότερες ποσοστιαίες αυξήσεις καταγράφηκαν την 5η εβδομάδα (31/01/2022- 6/2/2022), την 4η (24/01/2022- 30/1/2022) και τη 2η εβδομάδα (10/01/2022- 16/1/2022), με ποσοστά αύξησης 42,5%, 40,2% και 35,1%, αντίστοιχα.

Ανά ηλικιακή ομάδα, παρατηρείται ότι οι θάνατοι ήταν περισσότεροι, σε απόλυτες τιμές, κυρίως στις ηλικιακές ομάδες άνω των 90 ετών (1.612 θάνατοι), 85 έως 89 ετών (1.534), 75 έως 79 ετών (751) και 80 έως 84 ετών (638), ενώ οι λιγότεροι καταγράφηκαν στην ηλικιακή ομάδα 0 έως 4 ετών (17 θάνατοι).

Κατά Περιφέρεια μόνιμης διαμονής των θανόντων, παρατηρείται ότι οι θάνατοι παρουσιάζουν αύξηση και στις 13 Περιφέρειες της χώρας. Η μεγαλύτερη αύξηση, σε απόλυτες τιμές, παρουσιάζεται στις Περιφέρειες Αττικής, Κεντρικής Μακεδονίας και Δυτικής Ελλάδας κατά 1.774, 1.003 και 609 θανάτους, αντίστοιχα.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Οι θρυλικές πυραμίδες έχουν απασχολήσει τους ερευνητές, όχι μόνο για τα μυστικά κενά και τους κρυμμένους θαλάμους, αλλά και για το γεγονός πως οι αρχαίοι Αιγύπτιοι μπόρεσαν να χτίσουν τόσο εντυπωσιακά μνημεία χρησιμοποιώντας τα μέσα του παρελθόντος. Ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια λοιπόν είναι η εντυπωσιακή ευθυγράμμιση των πυραμίδων.

Ειδικότερα η μεγάλη πυραμίδα της Γκίζας έχει ευθείες μεγάλης ακρίβειας στα 138.8 μέτρα κάθε πλευράς της και είναι ευθυγραμμισμένη με τα καρδινάλια σημεία, βορά, νότο, ανατολή και δύση. Η ακρίβεια πλησιάζει τα 4 λεπτά τόξου ή αν θέλετε το 1/15ο μίας μοίρας. Κάτι εξαιρετικά δύσκολο σε μία εποχή χωρίς drones και υπολογιστές.

Έχουν υπάρξει πολλές υποθέσεις για το πώς το κατάφεραν αυτό, χρησιμοποιώντας για παράδειγμα τον Πολικό Αστέρα ή τη σκιά του Ήλιου, αλλά δεν είναι ακόμα ξεκάθαρος ο τρόπος που τα υπολόγισαν.

Η πιο πρόσφατη μέθοδος, που δημοσιεύτηκε το 2017, προτείνει έναν πολύ απλούστερο τρόπο.

Πειραματιζόμενοι με την πρώτη μέρα της φθινοπωρινής ισημερίας του 2016, χρησιμοποίησαν ένα γνώμονα για να δημιουργήσουν μία σκιά. Σημείωσαν την κορυφή της σκιάς σε τακτά χρονικά διαστήματα μέσα στη μέρα, σχηματίζοντας μία καμπύλη. Στο τέλος της μέρας, χρησιμοποιώντας ένα σχοινί δεμένο στο γνώμονα, είδαν σε ποια σημεία τέμνει την καμπύλη, τα ένωσαν και δημιούργησαν μία σχεδόν τέλεια ευθεία από την ανατολή στη δύση.

Έτσι, το μόνο που θα χρειαζόντουσαν οι Αιγύπτιοι για να ευθυγραμμίσουν τις πυραμίδες τους θα ήταν μία ηλιόλουστη μέρα. Παρόλο που η μέθοδος αυτή δείχνει πως θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί, δυστυχώς δεν έχουμε ακόμα αποδείξεις για την τεχνική που ακολούθησαν τελικά.

Οι Αιγύπτιοι δυστυχώς μας άφησαν πολύ λίγα στοιχεία. Καθόλου μηχανικά έγγραφα ή αρχιτεκτονικά σχέδια δεν έχουν βρεθεί με τεχνικές εξηγήσεις που θα απεδείκνυαν πώς οι αρχαίοι Αιγύπτιοι ευθυγράμμιζαν τις πυραμίδες.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο The Journal of Ancient Egyptian Architecture.

(Πηγή: in.gr με πληροφορίες από Unboxholics.com)

Συντάκτης: Ντάνι Βέργου

Photo 18575950 © Revensis | Dreamstime.com

Χρησιμοποιήστε το μυαλό σας: Είναι αλήθεια: Χρησιμοποιήστε το ή χάστε το. Η εκγύμναση του εγκεφάλου σας διατηρεί το μυαλό σας σε εγρήγορση. Οι άνθρωποι που είναι πιο δραστήριοι σε δραστηριότητες που προκαλούν τον εγκέφαλο, είναι πιο πιθανό να παραμείνουν οξυδερκείς. Δοκιμάστε αυτές:

 Διαβάστε ένα βιβλίο.

 Πηγαίνετε σε μια διάλεξη.

 Ακούστε ραδιόφωνο.

 Παίξτε ένα παιχνίδι.

 Επισκεφθείτε ένα μουσείο.

 Μάθετε μια δεύτερη γλώσσα.

Ανακατέψτε τα πράγματα: Θυμάστε που προσπαθούσατε να μιλήσετε ανάποδα όταν ήσασταν παιδί; Ερευνητές του Πανεπιστημίου Duke δημιούργησαν ασκήσεις που ονομάζουν «νευροβική» («neurobics»), οι οποίες προκαλούν τον εγκέφαλό σας να σκεφτεί με νέους τρόπους. Δεδομένου ότι οι πέντε αισθήσεις σας είναι το κλειδί για τη μάθηση, χρησιμοποιήστε τες για να εξασκήσετε το μυαλό σας. Αν είστε δεξιόχειρας, δοκιμάστε να χρησιμοποιήσετε το αριστερό σας χέρι. Πηγαίνετε στη δουλειά σας από άλλη διαδρομή. Κλείστε τα μάτια σας και δείτε αν μπορείτε να αναγνωρίσετε φαγητό από τη γεύση.

Γυμναστείτε: Η άσκηση, ειδικά αυτή που ανεβάζει τους καρδιακούς σας παλμούς, όπως το περπάτημα ή το κολύμπι, έχει και νοητικά πλεονεκτήματα. Αν και οι ειδικοί δεν είναι σίγουροι για το γιατί, η σωματική δραστηριότητα μπορεί να αυξήσει την παροχή αίματος στον εγκέφαλο και να βελτιώσει τους δεσμούς μεταξύ των εγκεφαλικών κυττάρων. Το να παραμένετε δραστήριοι μπορεί να βοηθήσει τη μνήμη, τη φαντασία, ακόμη και την ικανότητά σας να προγραμματίζετε τις δουλειές σας.

Μια υγιεινή διατροφή ενισχύει την εγκεφαλική δύναμη: Κάντε χάρη στον εγκέφαλό σας και επιλέξτε τροφές που κάνουν καλό στην καρδιά και τη σιλουέτα σας. Το να είστε παχύσαρκοι στη μέση ηλικία σάς κάνει δύο φορές πιο πιθανό να διαγνωστείτε με άνοια αργότερα. Η υψηλή χοληστερόλη και η υψηλή αρτηριακή πίεση αυξάνουν επίσης τις πιθανότητές σας. Δοκιμάστε αυτές τις εύκολες συμβουλές:

 Ψήστε στον φούρνο ή στη σχάρα τα φαγητά αντί να τα τηγανίζετε.

 Μαγειρέψτε με «καλά» λιπαρά, όπως έλαια από ξηρούς καρπούς, σπόρους και ελιές, αντί για κρέμα γάλακτος, βούτυρο και λίπη από κρέας.

 Τρώτε πολύχρωμα φρούτα και λαχανικά.

 Τρώτε ψάρι.

Προσέξτε τι πίνετε: Γνωρίζετε ότι τα πολλά ποτά μπορούν να επηρεάσουν την κρίση, την ομιλία, την κίνηση και τη μνήμη σας. Γνωρίζατε όμως ότι το αλκοόλ μπορεί να έχει μακροπρόθεσμες επιπτώσεις; Η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να συρρικνώσει τους μετωπιαίους λοβούς του εγκεφάλου σας. Και αυτή η βλάβη μπορεί να διαρκέσει για πάντα, ακόμη και αν σταματήσετε να πίνετε. Μια υγιής ποσότητα θεωρείται ένα ποτό την ημέρα για τις γυναίκες και δύο για τους άνδρες.

Τα βιντεοπαιχνίδια γυμνάζουν τον εγκέφαλό σας: Αρκετές μελέτες διαπίστωσαν ότι τα βιντεοπαιχνίδια διεγείρουν τα τμήματα του εγκεφάλου που ελέγχουν την κίνηση, τη μνήμη, τον προγραμματισμό και τις λεπτές κινητικές δεξιότητες. Ορισμένοι ειδικοί λένε ότι το παιχνίδι σάς κάνει μόνο καλύτερους στο παιχνίδι. Μπορεί η επιστήμη να μην έχει καταλήξει, αλλά γιατί να αφήσουμε όλη τη διασκέδαση στα παιδιά;

Η μουσική βοηθάει: Ευχαριστήστε τη μαμά σας που σας έβαλε να μάθετε πιάνο. Το να παίζεις ένα όργανο νωρίς στη ζωή σου έχει αποτέλεσμα πιο καθαρή σκέψη όταν μεγαλώσεις. Η μουσική εμπειρία ενισχύει νοητικές λειτουργίες που δεν έχουν καμία σχέση με τη μουσική, όπως η μνήμη και η ικανότητα προγραμματισμού. Βοηθάει επίσης σε μεγαλύτερο συντονισμό των χεριών. Επιπλέον, είναι μια εμπειρία διασκεδαστική – και ποτέ δεν είναι αργά για να ξεκινήσετε.

Κάντε φίλους για το μυαλό σας: Γίνετε άνθρωπος των ανθρώπων! Το να μιλάτε με άλλους πραγματικά οξύνει το μυαλό σας, είτε στη δουλειά είτε στο σπίτι είτε έξω στην κοινότητά σας. Μελέτες δείχνουν ότι οι κοινωνικές δραστηριότητες βελτιώνουν το μυαλό σας. Γι’ αυτό γίνετε εθελοντές, γραφτείτε σε ένα μάθημα ή τηλεφωνήστε σε έναν φίλο!

Μείνετε ήρεμοι: Το πολύ άγχος μπορεί να βλάψει τη φαιά ουσία σας, η οποία περιέχει κύτταρα που αποθηκεύουν και επεξεργάζονται πληροφορίες. Ακολουθούν μερικοί τρόποι για να χαλαρώσετε:

 Πάρτε βαθιές αναπνοές.

 Βρείτε κάτι που σας κάνει να γελάτε.

 Ακούστε μουσική.

 Δοκιμάστε γιόγκα ή διαλογισμό.

 Βρείτε κάποιον για να μιλήσετε.

Ο ύπνος και ο εγκέφαλος: Κοιμηθείτε αρκετά πριν και αφού μάθετε κάτι καινούργιο. Χρειάζεστε ύπνο και στις δύο περιπτώσεις. Όταν ξεκινάτε κουρασμένοι, είναι δύσκολο να συγκεντρωθείτε στα πράγματα. Και όταν κοιμάστε μετά, ο εγκέφαλός σας αποθηκεύει τις νέες πληροφορίες, ώστε να μπορείτε να τις ανακαλέσετε αργότερα. Μια μακρά νύχτα ξεκούρασης είναι το καλύτερο για τη μνήμη και τη διάθεσή σας. Οι ενήλικες χρειάζονται 7-8 ώρες ύπνου κάθε βράδυ, κατά τη διάρκεια των οποίων το γλυμφατικό σύστημα καθαρίζει τα απόβλητα ή τα «άχρηστα» σωματίδια.

Βοηθοί της μνήμης: Όλοι κάνουν διαλείμματα πού και πού. Καθώς μεγαλώνετε, μπορεί να μη θυμάστε πράγματα τόσο εύκολα όσο παλιά. Αυτό είναι ένα φυσιολογικό μέρος της γήρανσης. Μερικές χρήσιμες συμβουλές:

 Γράψτε τα πράγματα.

 Χρησιμοποιήστε τις λειτουργίες ημερολογίου και υπενθύμισης στο τηλέφωνό σας, ακόμη και για απλά πράγματα.

 Επικεντρωθείτε σε μία εργασία κάθε φορά.

 Μάθετε νέα πράγματα βήμα προς βήμα.

Το παιχνίδι με τα ονόματα: Έχετε πρόβλημα να θυμηθείτε ονόματα; Επαναλαμβάνετε πάντα το όνομα ενός ατόμου ενώ του μιλάτε – τουλάχιστον στο μυαλό σας, αν όχι φωναχτά. Ή επινοήστε μια αστεία εικόνα ή μια ομοιοκαταληξία την οποία να συνδέετε με το όνομά του.

Στοιχεία για την υποκειμενική γνωστική έκπτωση

• 11,1% ή 1 στους 9 είναι ο επιπολασμός της υποκειμενικής γνωστικής έκπτωσης (SCD)
• Ο επιπολασμός της SCD μεταξύ των ενηλίκων ηλικίας 65 ετών και άνω είναι 11,7% σε σύγκριση με 10,8% μεταξύ των ενηλίκων ηλικίας 45-64 ετών
• 11,3% είναι ο επιπολασμός της SCD μεταξύ των ανδρών σε σύγκριση με 10,6% μεταξύ των γυναικών
• 65% των ανθρώπων (μέση ηλικία 75 ετών) καταγράφει αργή πτώση, χωρίς σημαντική γνωστική πτώση
• 27% παρουσιάζει μέτρια πτώση
• 8% παρουσιάζει ταχεία πτώση με σημαντική γνωστική έκπτωση, όπου το μέγεθος και ο ρυθμός της μείωσης συσχετίζονται με νευροπαθολογικές διεργασίες.

(Πηγή: efsyn.gr με πληροφορίες από NCBI, CDC, Πανεπιστήμια της Οξφόρδης και Duke)

Photo: iStock

Τι έδειξε μελέτη σε περισσότερους από 2.000 τριαντάρηδες και σαραντάρηδες. Πόσο προστατεύει το περπάτημα από διαβήτη, υπέρταση, παχυσαρκία. Που είναι καλύτερα να περπατάμε.

Αν σας καταβάλλουν ψυχικά όσα συμβαίνουν γύρω μας, πηγαίνετε για ένα περίπατο. Το περπάτημα μπορεί να καταπολεμήσει το στρες και να βελτιώσει την ψυχική διάθεση, ενώ ταυτοχρόνως μειώνει τον κίνδυνο καρδιοπάθειας και εγκεφαλικού, αναφέρει η Αμερικανική Εταιρεία Καρδιάς (AHA).

«Δεν έχει σημασία πόσο γρήγορα ή πόσο μακριά θα πάτε. Αρκεί να σηκωθείτε από την καρέκλα και να περπατήσετε», τονίζει η καθηγήτρια Επιδημιολογίας Dr. Donna Arnett, πρύτανης στη Σχολή Δημοσίας Υγείας του Πανεπιστημίου του Κεντάκυ. «Ούτε χρειάζεται να ακολουθείτε κάποιο συγκεκριμένο πρόγραμμα ασκήσεως».

Η Dr. Arnett συνιστά να βάλουμε απλώς περισσότερο περπάτημα στην καθημερινή ζωή μας. «Να παρκάρετε λίγο πιο μακριά από το σπίτι. Να κάνετε έξτρα δουλειές στο σπίτι ή στον κήπο. Να βγάζετε συχνότερα τον σκύλο βόλτα ή να πηγαίνετε πιο μακριά», εξηγεί. «Όλα προσθέτουν βήματα στην ημέρα σας. Και περισσότερα βήματα σημαίνει καλύτερη υγεία».

Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη, ακόμα και 1.000 βήματα περισσότερα την ημέρα έχουν πολλά να προσφέρουν στην υγεία. Η μελέτη έδειξε πως όσοι φροντίζουν να περπατάνε έστω και για λίγο, μερικές φορές την ημέρα, ζουν περισσότερο. Αυτό ισχύει ακόμα κι αν δεν κάνουν πολύωρη, συνεχόμενη γυμναστική.

Η νέα μελέτη

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στην ιατρική επιθεώρηση JAMA Network Open. Συμμετείχαν 2.110 εθελοντές, ηλικίας 38 έως 50 ετών κατά την έναρξή της. Οι επιστήμονες παρακολούθησαν την πορεία της υγείας τους επί 11 χρόνια, κατά μέσον όρο.

Όπως διαπίστωσαν, σε σύγκριση με όσους περνούσαν τη ζωή τους καθισμένοι, κάθε αύξηση της φυσικής δραστηριότητας κατά 1.000 βήματα την ημέρα σχετιζόταν με 28% μείωση του κινδύνου πρόωρου θανάτου (δηλαδή σε ηλικία 41-65 ετών). Η αύξηση συνεχιζόταν μέχρι τα 4.500 βήματα σε όσους διήγαγαν αποκλειστικά καθιστική ζωή.

Όσοι έκαναν πάνω από 2.000 βήματα χωρίς διακοπή την ημέρα, διέτρεχαν κατά 32% μειωμένο κίνδυνο πρόωρου θανάτου.

Σε σύγκριση με όσους βάδιζαν ελάχιστα, το καθημερινό περπάτημα μείωνε σημαντικά τον κίνδυνο διαβήτη και υπέρτασης. Ειδικότερα, όσοι έκαναν πάνω από 7.000 βήματα την ημέρα είχαν:

• 43% λιγότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν σακχαρώδη διαβήτη
• 31% λιγότερες πιθανότητες να αναπτύξουν υπέρταση

Ειδικά οι γυναίκες που βάδιζαν καθημερινά και πολύ, είχαν επίσης 61% λιγότερες πιθανότητες να είναι παχύσαρκες. Στην πραγματικότητα, κάθε αύξηση κατά 1.000 βήματα την ημέρα σχετιζόταν με μείωση κατά 13% του κινδύνου αναπτύξεως παχυσαρκίας.

Ο ρόλος του χώρου

Η μελέτη έδειξε ακόμα πως το περπάτημα τουλάχιστον 7.000 βημάτων την ημέρα σχετιζόταν με μείωση κατά 50-70% του κινδύνου πρόωρου θανάτου. Ακόμα πιο αποτελεσματικά, δε, ήταν πάνω από 10.000 βήματα ημερησίως, σε σύγκριση με την καθιστική ζωή.

Αν και το περπάτημα στη φύση, σε ένα πάρκο ή στην εξοχή, παρέχει πρόσθετα οφέλη, η Dr. Arnett τονίζει πως οπουδήποτε κι αν περπατάτε είναι προτιμότερο από το να κάθεστε.

«Σε υπαίθριο ή εσωτερικό χώρο, στο πάρκο, στο σπίτι ή σε ένα εμπορικό κέντρο, το σημαντικό είναι να περπατάτε», τονίζει. «Δυστυχώς πολλοί άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση στον κατάλληλο χώρο πρασίνου για περπάτημα. Επομένως, θα περπατούν ακόμα και στην κουζίνα τους αν χρειαστεί, κάνοντας επιτόπιο βάδην».

(Πηγή: iatropedia.gr)