paidevo.gr

Ο Άρης είναι μια απέραντη έρημος και συχνά προκαλούνται εκεί αμμοθύελλες που έχουν συνήθως πολύ μεγάλη ένταση αλλά και κάποιες φορές κολοσσιαία έκταση. Μια τέτοια τεραστίων διαστάσεων αμμοθύελλα κάλυψε μεγάλο μέρος της νότιας πλευράς του Κόκκινου Πλανήτη. Η αμμοθύελλα είχε έκταση περίπου τεσσάρων χιλιάδων χλμ. και την κατέγραψε ο δορυφόρος Hope των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.

Οι δορυφόροι που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τον Άρη έχουν καταγράψει αμμοθύελλες στον πλανήτη αλλά είναι η πρώτη φορά που έγινε λεπτομερής παρατήρηση του φαινομένου. Η συγκεκριμένη αμμοθύελλα διήρκεσε περίπου δύο εβδομάδες και κυριολεκτικά κάλυψε τα πάντα στο πέρασμα της ακόμη και ορισμένους από τους μεγαλύτερους κρατήρες του Άρη. Ο δορυφόρος κατάφερε να κάνει αναλύσεις και να καταγράψει μια σειρά από δεδομένα όπως την κατανομή της σκόνης, των υδρατμών αλλά και των παγωμένων νεφών διοξειδίου του άνθρακα που μετακινούσε η αμμοθύελλα όσο διαρκούσε. Τα δεδομένα αυτά βοηθούν επίσης στην κατανόηση του πώς οι αμμοθύελλες στον Κόκκινο Πλανήτη εκδηλώνονται και εξελίσσονται.

Η απόκτηση γνώσεων για τις αμμοθύελλες στον Άρη θα βοηθήσει πολύ στην λήψη μέτρων για την ασφαλή παραμονή των ανθρώπων στον πλανήτη αλλά και την προστασία των μηχανημάτων και εγκαταστάσεων που θα υπάρχουν εκεί όταν ξεκινήσουν οι επανδρωμένες αποστολές. Οι αμμοθύελλες προκαλούν προβλήματα λειτουργίας στα ρομπότ εξερεύνησης που έχουμε στείλει στον Άρη αφού καλύπτουν με σκόνη τα ηλιακά πάνελ των ρομπότ τα οποία τους παρέχουν την απαραίτητη ενέργεια για να λειτουργούν.

Στο νότιο τμήμα του Άρη εικονίζεται η γιγάντια αμμοθύελλα που κατέγραψε ο δορυφόρος των ΗΑΕ. – Στο νότιο τμήμα του Άρη εικονίζεται η γιγάντια αμμοθύελλα που κατέγραψε ο δορυφόρος των ΗΑΕ – UAE SPACE AGENCY

Εικόνα του Άρη που κατέγραψε ο δορυφόρος των ΗΑΕ όταν η αμμοθύελλα εξαφανίστηκε. – UAE SPACE AGENCY

(Πηγή: naftemporiki.gr)

Στην φωτογραφία ο κομήτης Λέοναρντ διασχίζει τον ουρανό της Καλιφόρνια. – Dan E. Bartlett

O φωτεινότερος κομήτης που επισκέφτηκε τη Γη το 2021 δεν υπάρχει πλέον, όχι τουλάχιστον στην μορφή που είχε όταν πέρασε κοντά από τον πλανήτη μας. Ο C/2021 A1 (Leonard) διέσχισε τον περασμένο Δεκέμβριο τον γήινο ουρανό με την εντυπωσιακή ταχύτητα των 254.412 χιλιομέτρων/ώρα.

Ο παγωμένος κομήτης ανακαλύφθηκε στην αρχή του φετινού έτους από τον Αμερικανό αστρονόμο Γκρέγκορι Λέοναρντ του Αστεροσκοπείου Mount Lemmon στην Αριζόνα, από τον οποίο και πήρε το όνομά του. Οι επιστήμονες που παρακολουθούσαν την πορεία του κομήτη είχαν υπολογίσει ότι στις 3 Ιανουαρίου θα έφθανε στο περιήλιό του, στο κοντινότερο σημείο από το άστρο μας.

Οι νέες παρατηρήσεις που έγιναν στον κομήτη δείχνουν ότι το κοντινό του πέρασμα από τον Ήλιο ήταν καταστροφικό αφού διαλύθηκε σε πολλά μικρά κομμάτια ορισμένα από τα οποία είναι ορατά από τον ουράνιο θόλο του νότιου ημισφαιρίου. Ο κομήτης απώλεσε τον πυρήνα του και το κώμα, το πέπλο αερίων και σκόνης που τον περιβάλλει. Ότι απέμεινε από τον κομήτη θα συνεχίσει το ταξίδι του στα βάθη του ηλιακού μας συστήματος και όπως πιστεύουν οι αστρονόμοι δεν ξαναγίνει ποτέ πια ορατός.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

Οι σκύλοι μπόρεσαν να βρουν τον δρόμο τους μέσα σε έναν λαβύρινθο με πολύ αχνό φως και η θεραπευτική δράση φαίνεται να είναι διαρκείας

Επιστήμονες στις ΗΠΑ ανέπτυξαν μια πρωτοποριακή γονιδιακή θεραπεία που αποκατέστησε σε ικανοποιητικό βαθμό τη νυχτερινή όραση σε σκύλους που έπασχαν από μια μορφή εκ γενετής νυχτερινής τύφλωσης. Το επίτευγμα προσφέρει ελπίδες ότι άνοιξε ο δρόμος για τη θεραπεία και στους ανθρώπους μιας παρόμοιας πάθησης, της συγγενούς στάσιμης νυχτερινής τύφλωσης.

Υπάρχουν πέντε διαφορετικοί τύποι αυτής της πάθησης, που έχουν ως κοινό χαρακτηριστικό την εμφάνιση νυχτερινής τύφλωσης από τη γέννηση. Αντίθετα, η όραση στη διάρκεια της ημέρας μειώνεται ελάχιστα, ενώ και η αντίληψη των χρωμάτων είναι φυσιολογική. Οι άνθρωποι με αυτή την πάθηση δεν μπορούν να διακρίνουν αντικείμενα όταν πέφτει το σκοτάδι, δεν υπάρχει επαρκής τεχνητός νυχτερινός φωτισμός ή οδηγούν το βράδυ. Το 2015 ανακαλύφθηκε ότι οι σκύλοι πάσχουν από μια παρόμοια κληρονομική τύφλωση και το 2019 εντοπίσθηκε το «ένοχο» γονίδιο (LRIT3).

Αντικαθιστά το προβληματικό γονίδιο με ένα υγιές

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, με επικεφαλής την επίκουρη καθηγήτρια Κέικο Μιγιαντέρα της Κτηνιατρικής Σχολής, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), κατάφεραν μέσω γονιδιακής θεραπείας για πρώτη φορά να επαναφέρουν τη νυχτερινή όραση σε σκύλους γεννημένους με την εν λόγω πάθηση.

Η θεραπεία, που είναι εφάπαξ και αντικαθιστά το προβληματικό γονίδιο με ένα υγιές, στοχεύει σε μια ομάδα κυττάρων βαθιά στον αμφιβληστροειδή του ματιού, κάτι που δεν έχει ξαναγίνει.

Οι σκύλοι μπόρεσαν να βρουν τον δρόμο τους μέσα σε έναν λαβύρινθο με πολύ αχνό φως και η θεραπευτική δράση φαίνεται να είναι διαρκείας, καθώς έχει αποτέλεσμα για πάνω από ένα χρόνο στα ζώα.

Αποτελέσματα πολλά υποσχόμενα…

«Τα αποτελέσματα αυτής της πιλοτικής μελέτης είναι πολλά υποσχόμενα. Στους ανθρώπους και στους σκύλους με συγγενή στάσιμη νυχτερινή τύφλωση η σοβαρότητα της νόσου είναι συνεχής και αμετάβλητη στη διάρκεια της ζωής τους. Κατορθώσαμε να θεραπεύσουμε αυτά τα σκυλιά ηλικίας ενός έως τριών ετών. Αυτό καθιστά τα ευρήματά μας ελπιδοφόρα και σχετικά με τον ενήλικο ανθρώπινο πληθυσμό, καθώς θεωρητικά θα μπορούσαμε να επέμβουμε ακόμη και σε ενήλικες ανθρώπους για να επιφέρουμε βελτίωση στη νυχτερινή όρασή τους», δήλωσε η δρ Μιγιαντέρα.

Η θεραπεία επιδέχεται βελτίωση και αυτό θα επιδιώξουν πλέον οι ερευνητές. Μερικοί σκύλοι εμφάνισαν καλύτερη ανταπόκριση στη γονιδιακή αλλαγή από ότι άλλοι, ενώ το υγιές αντίγραφο του γονιδίου «εκφράστηκε» μόνο στο 30% των κυττάρων βαθιά στον αμφιβληστροειδή. Τελικός στόχος είναι η πρώτη κλινική δοκιμή σε ανθρώπους.

(Πηγή: in.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Είναι γεγονός ότι μερικοί άνθρωποι χρειάζονται περισσότερη ζέστη απ’ ό,τι άλλοι και κρυώνουν όταν η θερμοκρασία πέφτει κάτω από ένα ορισμένο όριο

Ανήκετε στην κατηγορία των ανθρώπων που μονίμως χρειάζονται έξτρα κουβέρτες, ό,τι κι αν λέει ο θερμοστάτης του σπιτιού; Αν ναι, ίσως πρέπει να το κοιτάξετε.

Όπως αναφέρεται σε σχετικό δημοσίευμα του iatropedia.gr, το αίσθημα του κρύου είναι ασφαλώς λογικό τις πιο κρύες ημέρες του χρόνου ή όταν μας «χτυπάει» κρύος αέρας, αλλά αν εσείς τουρτουρίζετε και τον υπόλοιπο καιρό, ενδέχεται να υπάρχει κάποιο πρόβλημα.

Όπως εξηγεί η δρ Janet Morgan, παθολόγος στο Τμήμα Εσωτερικής Παθολογίας & Γηριατρικής του Κέντρου Οικογενειακής Υγείας Beachwood της Cleveland Clinic, στο Οχάιο, είναι γεγονός ότι μερικοί άνθρωποι χρειάζονται περισσότερη ζέστη απ’ ό,τι άλλοι και κρυώνουν όταν η θερμοκρασία πέφτει κάτω από ένα ορισμένο όριο.

Ωστόσο, υπάρχουν και ορισμένες ιατρικές καταστάσεις που μπορεί να προκαλέσουν δυσανεξία στο κρύο.

Οι καταστάσεις αυτές είναι οι ακόλουθες:

Αναιμία

Υπάρχουν αρκετοί τύποι αναιμίας, αλλά η κύρια συνέπειά τους είναι η ίδια: η μείωση των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Η μείωση αυτή σημαίνει ότι ο οργανισμός δεν τροφοδοτείται με επαρκείς ποσότητες οξυγόνου, με συνέπεια να νιώθουν οι πάσχοντες έντονο αίσθημα κρύου.

«Όταν ο οργανισμός δεν έχει αρκετό οξυγόνο, οι πρώτες συνέπειες είναι αίσθημα κρύου και κόπωση» εξηγεί η δρ Morgan. Άλλα συμπτώματα ύποπτα για αναιμία είναι:

Ωχρότητα. Όταν κάποιος έχει αναιμία, δεν έχει μόνο ωχρό δέρμα. Μπορεί να είναι ωχρά και τα δάχτυλά του στα σημεία κάτω από τα νύχια του, το εσωτερικό των βλεφάρων και τα ούλα του.

Δύσπνοια.

Σύνδρομο ανήσυχων ποδιών (ακούσιες κινήσεις των ποδιών κατά τη διάρκεια του ύπνου).

Ζάλη ή αδυναμία.

Αν έχετε τέτοιου είδους συμπτώματα, συμβουλευτείτε αμέσως το γιατρό σας. Είναι σημαντικό να λάβετε εγκαίρως την απαιτούμενη θεραπεία.

Φτωχή κυκλοφορία του αίματος

Η φτωχή κυκλοφορία του αίματος επίσης μπορεί να προκαλέσει αίσθημα κρύου. «Όσοι έχουν μειωμένη κυκλοφορία αίματος στα άκρα, αισθάνονται ότι κρυώνουν και μπορεί να είναι κρύα τα πέλματα και οι παλάμες τους» εξηγεί η δρ Morgan.

Η φτωχή κυκλοφορία του αίματος μπορεί να έχει αρκετές αιτίες, αλλά ορισμένες είναι πιο σοβαρές. Μία από αυτές είναι η οξεία απόφραξη κάποιας αρτηρίας. «Αν υπάρξει οξεία απόφραξη μιας αρτηρίας στο πόδι ή στο μηρό, το σύστοιχο πόδι μπορεί να είναι παγωμένο. Αυτό είναι ανησυχητικό» λέει η ειδικός. «Αν αισθανθείτε κάτι τέτοιο, πρέπει αμέσως να επικοινωνήσετε με ένα γιατρό».

Μία άλλη αιτία φτωχής κυκλοφορίας του αίματος είναι η περιφερειακή αρτηριακή νόσος, δηλαδή η αθηροσκλήρωση στις αρτηρίες του σώματος. Οφείλεται στη συσσώρευση λιπωδών ιζημάτων στα εσωτερικά τοιχώματα των αρτηριών, η οποία προκαλεί στένωση στον αυλό τους (όπως το πουρί στους σωλήνες). Αυτό έχει ως συνέπεια μειωμένη ροή αίματος και αίσθημα κρύου.

Μια άλλη πιθανή αιτία φτωχής κυκλοφορίας είναι το σύνδρομο Raynaud. Κατ’ αυτό, κάνουν σπασμό τα αιμοφόρα αγγεία των άκρων, κυρίως των δακτύλων, μειώνοντας τη ροή του αίματος. Αυτό προκαλεί αρχικά ωχρότητα και μούδιασμα στα άκρα τους, τα οποία ύστερα μελανιάζουν, καθώς επανέρχεται με αργό ρυθμό η κυκλοφορία του αίματος. Όταν ξαναζεσταθούν τα άκρα, μπορεί να κοκκινίσουν. Τα επεισόδια αυτά μπορεί να προκαλέσει το άγγιγμα ενός ψυχρού αντικειμένου, το κρύο καθαυτό, αλλά και το στρες.

Υποθυρεοειδισμός

Εκδηλώνεται όταν ο θυρεοειδής αδένας εκκρίνει λιγότερες ορμόνες απ’ όσες χρειάζεται ο οργανισμός για να ρυθμίσει το μεταβολισμό και τη σωματική θερμοκρασία.

Η έλλειψη αυτή σημαίνει πως ο οργανισμός των πασχόντων δεν μπορεί να ρυθμίσει καλά τη σωματική θερμοκρασία τους, με συνέπεια να νιώθουν έντονο αίσθημα κρύου όλες τις ώρες της ημέρας.

Απώλεια σωματικού λίπους

Η απώλεια σωματικού λίπους επίσης μπορεί να σας κάνει να νιώθετε ότι κρυώνετε συνέχεια. Αυτή μπορεί να οφείλεται:

Στο γήρας. Καθώς γερνάμε, ο οργανισμός τείνει να χάνει λιπώδη κύτταρα. Τα κύτταρα αυτά μας διατηρούν ζεστούς, επομένως μπορεί να νιώθουμε ότι κρυώνουμε.

Στη διατροφή και την άσκηση. Αν αρχίσατε προσφάτως μια νέα δίαιτα ή/και ένα πρόγραμμα γυμναστικής, μπορεί να νιώθετε ότι κρυώνετε λόγω της καύσης σωματικού λίπους

Στον υποσιτισμό. Αν δεν τρέφεστε ισορροπημένα, το σώμα σας μπορεί να καίει λίπος για να τροφοδοτήσει τον οργανισμό με ενέργεια. Η συνέπεια μπορεί να είναι επίμονο αίσθημα κρύου.

Πότε να συμβουλευτείτε ένα γιατρό

Το ερώτημα είναι πότε πρέπει να ζητήσετε ιατρική συμβουλή για το έντονο αίσθημα κρύου που νιώθετε. Η απάντηση βασίζεται στην κοινή λογική, απαντά η δρ Morgan.

Αν λ.χ. διατηρείτε ζεστό το σπίτι σας και όλοι οι άλλοι λένε ότι έχει καλή θερμοκρασία, αλλά εσείς εξακολουθείτε να κρυώνετε, καλό είναι να συμβουλευτείτε το γιατρό σας. Αν όμως και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς σας χρειάζονται χοντρά πουλόβερ, «μάλλον δεν είναι απαραίτητο», τονίζει.

Συνιστά επίσης να έχετε το νου σας και για άλλα συμπτώματα. «Αν νιώθετε ότι κρυώνετε συνέχεια και ταυτοχρόνως έχετε συμπτώματα όπως κόπωση, αίσθημα μυρμηγκιάσματος στα άκρα ή αδυναμία, τότε προφανώς δεν ευθύνεται ο θερμοστάτης του σπιτιού σας» εξηγεί.

Συμβουλευτείτε το γιατρό σας και αν το αίσθημα κρύου που νιώθετε είναι εξαντλητικό ή εμφανίστηκε απότομα και δεν υποχωρεί. «Μπορεί να κρυώνετε σε σημείο που να χτυπάνε τα δόντια σας. Ή να κρυώνετε σε πρωτόγνωρο βαθμό. Και τα δύο αποτελούν λόγους για να απευθυνθείτε αμέσως στο γιατρό σας» καταλήγει η δρ Morgan.

(Πηγή: tovima.gr)

Κλιματική κρίση ISTOCK

Ανησυχία στην επιστημονική κοινότητα για τα κύματα καύσωνα στους δύο πόλους της Γης. Περιοχές της Ανταρκτικής φτάνουν τους 40 βαθμούς Κελσίου πάνω από το κανονικό, ενώ περιοχές του Βόρειου Πόλου “αγγίζουν” τους 30 βαθμούς Κελσίου πάνω από τα συνηθισμένα επίπεδα.

Οι τρομακτικοί καύσωνες και στους δύο πόλους της Γης προκαλούν ανησυχία στους κλιματικούς επιστήμονες, οι οποίοι έχουν προειδοποιήσει ότι τα “πρωτοφανή” γεγονότα θα μπορούσαν να σηματοδοτήσουν ταχύτερη και απότομη κλιματική κατάρρευση.

Οι θερμοκρασίες στην Ανταρκτική έφτασαν σε επίπεδα ρεκόρ το Σαββατοκύριακο, “αγγίζοντας” κατά τόπους τους 40 βαθμούς Κελσίου πάνω από τις κανονικές τιμές.

Ταυτόχρονα, οι μετεωρολογικοί σταθμοί κοντά στον Βόρειο Πόλο έδειξαν, επίσης, σημάδια τήξης, με ορισμένες θερμοκρασίες να φτάνουν τους 30 βαθμούς Κελσίου πάνω από τις κανονικές. Τα επίπεδα αυτά, συνήθως σημειώνονται πολύ αργότερα μέσα στο έτος.

Όπως αναφέρει ο The Guardian, αυτή την εποχή του χρόνου, κανονικά η Ανταρκτική θα πρέπει να ψύχεται γρήγορα μετά το καλοκαίρι της και η Αρκτική να βγαίνει σιγά σιγά από τον χειμώνα της, καθώς οι μέρες μεγαλώνουν. Το να παρουσιάζουν και οι δύο πόλοι τέτοια επίπεδα θέρμανσης ταυτόχρονα, είναι ένα γεγονός άνευ προηγουμένου.

Κλιματική κρίση ISTOCK

Η ταχεία άνοδος της θερμοκρασίας στους πόλους είναι μια προειδοποίηση για αποδιοργάνωση στα κλιματικά συστήματα της Γης. Πέρυσι, στο πρώτο κεφάλαιο μιας συνολικής ανασκόπησης της επιστήμης του κλίματος, η Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή προειδοποίησε για πρωτοφανή σήματα θέρμανσης που ήδη συμβαίνουν, με αποτέλεσμα ορισμένες αλλαγές – όπως το πολικό λιώσιμο – που θα μπορούσαν να γίνουν γρήγορα μη αναστρέψιμες.

Διπλός ο κίνδυνος για τον πλανήτη

Ο κίνδυνος είναι διπλός: οι καύσωνες στους πόλους είναι ένα ισχυρό μήνυμα της ζημιάς που προκαλεί η ανθρωπότητα στο κλίμα και η τήξη θα μπορούσε, επίσης, να προκαλέσει περαιτέρω διαδοχικές αλλαγές που θα επιταχύνουν την καταστροφή του κλίματος.

Καθώς ο πολικός θαλάσσιος πάγος λιώνει, ιδιαίτερα στην Αρκτική, αποκαλύπτει μια σκοτεινή θάλασσα που απορροφά περισσότερη θερμότητα από τον ανακλαστικό πάγο, θερμαίνοντας περαιτέρω τον πλανήτη. Μεγάλο μέρος του πάγου της Ανταρκτικής καλύπτει τη Γη και η τήξη του ανεβάζει τη στάθμη της θάλασσας.

Ανησυχία στην επιστημονική κοινότητα

Οι επιστήμονες προειδοποίησαν ότι τα γεγονότα που εκτυλίσσονται είναι “ιστορικά”, “πρωτοφανή” και “δραματικά”.

Ο Μάικλ Μαν, διευθυντής του Κέντρου Επιστήμης Συστημάτων Γης στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, είπε ότι τα ακραία καιρικά φαινόμενα που καταγράφονται ξεπερνούν τις προβλέψεις σε ανησυχητικό βαθμό.

“Η θέρμανση της Αρκτικής και της Ανταρκτικής προκαλεί ανησυχία, όπως και η αύξηση των ακραίων καιρικών φαινομένων – των οποίων αυτά αποτελούν παράδειγμα», είπε. «Τα μοντέλα έκαναν καλή δουλειά προβάλλοντας τη συνολική θέρμανση, αλλά έχουμε υποστηρίξει ότι τα ακραία φαινόμενα ξεπερνούν τις προβλέψεις του μοντέλου. Αυτά τα γεγονότα δείχνουν ότι πρέπει να δράσουμε άμεσα”.

Κλιματική κρίση ISTOCK

Τα τελευταία άνευ προηγουμένου καιρικά μοτίβα ακολουθούν μια σειρά από ανησυχητικούς καύσωνες το 2021, κυρίως στον Ειρηνικό των ΗΠΑ, βορειοδυτικά, όπου τα προηγούμενα ρεκόρ καταρρίφθηκαν κατά αρκετούς βαθμούς, καθώς οι θερμοκρασίες ανέβηκαν κοντά στους 50 βαθμούς Κελσίου.

Ο Μαρκ Μάσλιν, καθηγητής της επιστήμης των Συστημάτων της Γης στο University College του Λονδίνου, δήλωσε: «Εγώ και οι συνάδελφοί μου συγκλονιστήκαμε από τον αριθμό και τη σοβαρότητα των ακραίων καιρικών φαινομένων το 2021 – τα οποία ήταν απροσδόκητα, οδηγώντας σε αύξηση κατά 1,2 C. Τώρα έχουμε θερμοκρασίες ρεκόρ στην Αρκτική που, για μένα, δείχνουν ότι έχουμε εισέλθει σε μια νέα ακραία φάση κλιματικής αλλαγής πολύ νωρίτερα από ό,τι περιμέναμε».

Το Associated Press ανέφερε ότι ένας μετεωρολογικός σταθμός στην Ανταρκτική ξεπέρασε το ρεκόρ όλων των εποχών κατά 15 βαθμούς Κελσίου, ενώ ένας άλλος παράκτιος σταθμός που συνήθιζε να καταψύχεται αυτή την εποχή, ήταν 7 βαθμούς Κελσίου πάνω από το μηδέν. Στην Αρκτική, εν τω μεταξύ, ορισμένα μέρη ήταν 50 C θερμότερα από τον μέσο όρο.

“Είναι αντίθετες εποχές. Δεν βλέπετε τον Βορρά και τον Νότο (πόλοι) να λιώνουν ταυτόχρονα”, δήλωσε ο Γουόλτ Μέγιερ, επιστήμονας στο Εθνικό Κέντρο Δεδομένων Χιονιού και Πάγου στο Μπούλντερ του Κολοράντο. “Είναι σίγουρα ένα ασυνήθιστο γεγονός. Είναι πολύ εντυπωσιακό”, είπε στο AP.

“Δεν έχω δει ποτέ κάτι τέτοιο στην Ανταρκτική”, είπε στο πρακτορείο ειδήσεων ο επιστήμονας πάγου του Πανεπιστημίου του Κολοράντο, Τεντ Σκάμπος, ο οποίος επέστρεψε πρόσφατα από μια αποστολή στην ήπειρο.

(Πηγή: news247.gr)

Η επικράτηση της παραλλαγής Omicron αποκαλύπτει μια νέα επιπλοκή της νόσου, όπου ολοένα και περισσότερα παιδιά παρουσιάζουν οξεία λαρυγγίτιδα μαζί με Covid-19, με αποτέλεσμα να οδηγούνται στα επείγοντα του νοσοκομείου

Η αύξηση των κρουσμάτων της Όμικρον οδήγησε σε μία μη αναγνωρισμένη- μέχρι στιγμής- επιπλοκή της COVID-19 στα μικρά παιδιά, την λαρυγγίτιδα. Πρόκειται για την πιο συχνή αιτία οξείας απόφραξης των ανωτέρων αναπνευστικών οδών στα βρέφη και στα παιδιά προσχολικής ηλικίας.

Ειδικότερα, οι γιατροί του Νοσοκομείου Παίδων της Βοστώνης περιγράφουν 75 περιπτώσεις παιδιών που προσήλθαν στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών του νοσοκομείου με λαρυγγίτιδα και COVID-19, από την 1η Μαρτίου 2020 έως τις 15 Ιανουαρίου 2022, σύμφωνα με την αναφορά που είδε το φως της δημοσιότητας μέσα από το Pediatrics. Συγκεκριμένα τα περιστατικά που καταγράφηκαν ήταν λαρυγγοτραχειϊτιδας. Όταν η στένωση αφορά μόνο στον λάρυγγα, αναφερόμαστε σε λαρυγγίτιδα, ενώ όταν επεκτείνεται στην τραχεία που είναι συνέχεια του λάρυγγα, σε λαρυγγοτραχειϊτιδα.

Η λαρυγγίτιδα είναι κοινή αναπνευστική ασθένεια που εντοπίζεται κυρίως σε βρέφη και μικρά παιδιά. Χαρακτηριστικά της ο έντονος βήχας και οι θορυβώδεις εισπνοές. Προκαλείται όταν τα κρυολογήματα και άλλες ιογενείς λοιμώξεις προκαλούν φλεγμονή και πρήξιμο. Τα συμπτώματα της ξεκινούν με συνάχι και ξηρό βήμα, με ή χωρίς πυρετό, ενώ ποικίλλουν από παιδί σε παιδί. Συνήθως εκδηλώνεται με δύσκολη αναπνοή, χαρακτηριστικό ήχο όταν το παιδί εισπνέει (συριγμός), βραχνή φωνή και ερεθιστικό, παροξυσμικό βήχα (σαν γάβγισμα σκύλου). Τα συμπτώματα μοιάζουν με αυτά άλλων λοιμώξεων για αυτό κρίνεται ιδιαίτερα σημαντική η κλινική εξέταση από παιδίατρο. Στις σοβαρές περιπτώσεις όπως αυτές που παρατηρήθηκαν στη Βοστώνη, μπορεί να οδηγήσει σε επικίνδυνη δυσχέρεια της αναπνοής. Η διάρκεια τους πάντως ποικίλλει αλλά δεν ξεπερνά τις επτά ημέρες.

Ορισμένες εκ των περιπτώσεων λαρυγγίτιδας με κορωνοϊό κρίθηκαν ιδιαίτερα σημαντικές, απαιτώντας νοσηλεία και αυξημενη χρήση φαρμάκων συγκριτικά με την λαρυγγίτιδα από άλλα αίτια.

Σύμφωνα με τα όσα τόνισε ο Ryan Brewster, συγγραφέας της έκθεσης και ειδικευόμενος στην παιδιατρική της Βοστώνης, οι έρευνες της COVID-19 που πραγματοποιήθηκαν σε ζώα, βρήκαν πως η νέα παραλλαγή της Όμικρον έχει προτίμηση στο ανώτερο αναπνευστικό, συγκριτικά με τις υπόλοιπες παραλλαγές που στόχευαν κυρίως στις κατώτερες αναπνευστικές οδούς. Αυτός είναι και ο λόγος που η λαρυγγίτιδα συνδέεται χρονικά με την αύξηση των κρουσμάτων λόγω της Όμικρον.

Τα ευρήματα της μελέτης 

Σύμφωνα με το γενικό μοτίβο της νόσου, τα περισσότερα παιδιά με COVID-19 και λαρυγγίτιδα  ήταν κάτω των 2 ετών και το 72% εξ αυτών ήταν αγόρια.  Παρόλο που κανένα παιδί δεν χάθηκε, ωστόσο 9 από τα 75 παιδιά με λαρυγγίτιδα λόγω της COVID-19 χρειάστηκε να νοσηλευθούν και τέσσερα εξ αυτών έχρηζαν εντατικής φροντίδας.

Συνολικά, στο 97% των παιδιών χορηγήθηκε δεξαμεθαζόνη, ένα στεροειδές. Όλα τα παιδιά που νοσηλεύθηκαν, έλαβαν ρακεμική επινεφρίνη μέσω νεφελοποιητή, η οποία προορίζεται για μέτριες ή σοβαρές περιπτώσεις. Όσα νοσηλεύθηκαν χρειάστηκαν κατά μέσο όρο 6 δόσεις δεξαμεθαζόνης και 8 αναπνευστικές θεραπείες επινεφρίνης για να ελέγξουν τα συμπτώματα. 

«Οι περισσότερες περιπτώσεις μπορούν να αντιμετωπιστούν στα εξωτερικά ιατρεία με δεξαμεθαζόνη και υποστηρικτική βοήθεια» τόνισε ο Brewster. «Το σχετικά υψηλό ποσοστό νοσηλείας και ο μεγάλος αριθμός δόσεων φαρμάκων που χρειάστηκαν υποδήλωνε πως η COVID-19 μπορεί να προκαλεί πιο σοβαρή λαρυγγίτιδα από ό,τι άλλοι ιοί» , ωστόσο απαιτείται περισσότερη έρευνα για να αντιμετωπιστεί πολύ πιο άμεσα.

Συμβουλές προς τους γονείς

Οι γονείς μπορούν να φροντίσουν τα παιδιά με ήπια συμπτώματα λαρυγγίτιδας στο σπίτι, καθήμενοι δίπλα στο παιδί τους την ώρα που εισπνέουν υδρατμούς, αλλά θα πρέπει να επισκεφτούν τον παιδίατρο αν τα συμπτώματα δεν υποχωρούν και γίνονται πιο έντονα όπως:

• Συχνές θορυβώδεις εισπνοές και έντονο παροξυσμικό βήχα
• Δυσκολία στην αναπνοή
• Κόπωση και υπνηλία
• Μπλε χείλη ή άκρες δαχτύλων
• Πυρετό άνω των 38 βαθμών Κελσίου
• Συμπτώματα που διαρκούν περισσότερες από 7 ημέρες

(Πηγή: ygeiamou.gr)

INTIME NEWS/ΛΙΑΚΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

Ο καπνός από τις μεγάλες δασικές πυρκαγιές καταστρέφει το στρώμα του όζοντος στην ατμόσφαιρα, σύμφωνα με μια νέα καναδική επιστημονική μελέτη. Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι αν οι μεγάλες πυρκαγιές γίνουν συχνότερες στο μέλλον λόγω της κλιματικής αλλαγής, κάτι που πολλοί προβλέπουν, τότε η ζημιά στο όζον θα είναι σοβαρότερη και έτσι περισσότερη επιβλαβής υπεριώδης ηλιακή ακτινοβολία θα φθάνει στην επιφάνεια της Γης, με ό,τι συνέπειες μπορεί αυτό να έχει.

Οι ατμοσφαιρικοί χημικοί του Πανεπιστημίου του Γουότερλου, με επικεφαλής τον καθηγητή του Τμήματος Χημείας Πίτερ Μπέρναθ, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στην επιθεώρηση «Science», ανέλυσαν δεδομένα από τον δορυφόρο ACE (Atmospheric Chemistry Experiment) της Καναδικής Διαστημικής Υπηρεσίας, προκειμένου να μετρήσουν τις επιπτώσεις των σωματιδίων του καπνού των πυρκαγιών στο στρώμα του όζοντος στη στρατόσφαιρα (τμήμα της ατμόσφαιρας), το οποίο απορροφά τις ακτίνες UV του Ήλιου.

Διαπιστώθηκε ότι οι μεγάλες πυρκαγιές στην Αυστραλία το 2019 και το 2020, οι οποίες έκαψαν περισσότερα από 70.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα γης και 3.000 σπίτια, κατέστρεψαν, επί μήνες μετά, ένα σημαντικό μέρος του ατμοσφαιρικού όζοντος στο Νότιο Ημισφαίριο, μειώνοντας τα επίπεδα του κατά τουλάχιστον 13%. Σύμφωνα με τον Μπέρναθ, «οι αυστραλιανές πυρκαγιές εκτόξευσαν όξινα σωματίδια καπνού στη στρατόσφαιρα, διαταράσσοντας τη χημεία του χλωρίου, του υδρογόνου και του αζώτου, η οποία ρυθμίζει το όζον. Πρόκειται για την πρώτη μεγάλη μέτρηση του καπνού, η οποία δείχνει ότι αυτός μετατρέπει τις εν λόγω ουσίες που ρυθμίζουν το όζον, σε πιο χημικά δραστικές ουσίες, που καταστρέφουν το όζον».

Όπως πάντως συμβαίνει και με τις τρύπες του όζοντος πάνω από τις πολικές περιοχές του πλανήτη, ευτυχώς η ζημιά αυτή είναι προσωρινή και τα επίπεδα του όζοντος επιστρέφουν τελικά στα επίπεδά τους πριν τις πυρκαγιές, από τη στιγμή που ο καπνός εξαφανίζεται από τη στρατόσφαιρα. Όμως, κατά τους ερευνητές, μια σταδιακή αύξηση στη συχνότητα των μεγάλων πυρκαγιών, όσο αλλάζει το κλίμα εξαιτίας της σταδιακής ανόδου της θερμοκρασίας της Γης, θα έχει ως συνέπεια η καταστροφή του ατμοσφαιρικού όζοντος να γίνεται ολοένα συχνότερη και έτσι η αποκατάστασή του όλο και πιο δύσκολη.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

REUTERS/ILYA NAYMUSHIN

Το Πανεπιστήμιο Γέιλ έχει δημιουργήσει τον Χάρτη της Ζωής, ένα πρόγραμμα συλλογής στοιχεία για την κατανομή της πανίδας σε όλο τον πλανήτη με στόχο την ανάπτυξη πολιτικών και μέτρων προστασίας όλων των ειδών ζώων. Ερευνητές με επικεφαλής επιστήμονες του Πανεπιστημίου Γέιλ αξιοποιώντας αυτό το πρόγραμμα έκαναν μια μελέτη τα συμπεράσματα της οποίας είναι ιδιαίτερα ανησυχητικά για το μέλλον πολλών ειδών ζώων.

Οι ερευνητές αναφέρουν ότι η αύξηση του ανθρώπινου πληθυσμού απαιτεί την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος για να δημιουργηθούν κατοικήσιμες περιοχές γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα να οδηγούνται σε εξαφάνιση διάφορα είδη ζώων που ζουν σε αυτές τις περιοχές. Οι ερευνητές μελέτησαν τι μπορεί να συμβεί αν υπάρξει καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος για τη δημιουργία κατοικήσιμων περιοχών σε διάφορες περιοχές του πλανήτη τα επόμενα 30 χρόνια. Εκτιμάται ότι μέχρι το 2050 ο ανθρώπινος πληθυσμός θα έχει αυξηθεί κατά 2,5 δισ. άτομα.

Οι ερευνητές υπολόγισαν τι θα συμβεί αν καταστραφεί το φυσικό περιβάλλον σε έκταση 1,53 εκατομμυρίων τετραγωνικών χλμ. για να δημιουργηθεί χώρος για να ζήσουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι Σύμφωνα με τα αποτελέσματα αν συμβεί κάτι τέτοιο μέχρι το 2050 στα είδη ζώων που έχουν ήδη εξαφανιστεί εξαιτίας της ανθρώπινης δραστηριότητα είναι πολύ να προστεθούν άλλα 855 είδη.

Τα ζώα που θα αντιμετωπίσουν την μεγαλύτερη πίεση από την καταστροφή του φυσικού τους περιβάλλοντος ζουν σε περιοχές του κεντρικού Μεξικού, της Κεντρικής Αμερικής, της Καραϊβικής, της Αϊτής, της Νιγηρίας, του Καμερούν, της Σρι Λάνκα, της Ινδονησίας, της Μαλαισίας, της Ταϊλάνδης, της Βραζιλίας και του Εκουαδόρ.

«Ένας από τους στόχους ήταν να εντοπίσουμε τα είδη που κινδυνεύουν όχι γενικά από την ανθρώπινη δραστηριότητα αλλά από την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος για τη δημιουργία κατοικήσιμων εκτάσεων. Νομίζω ότι ο μέσος άνθρωπος έχει πλέον κατανοήσει ότι βιώνουμε μια κλιματική κρίση αλλά δεν είμαι βέβαιος ότι έχει κατανοήσει την κρίση βιοποκιλότητας που τη συνοδεύει« αναφέρει ο Ρόχαν Σίμκιν, ερευνητής της Σχολής Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Γέιλ που ήταν επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

Άνεργοι, γεμάτοι χρέη, παλεύοντας να ταΐσουν τα παιδιά τους, δηλώνουν ότι δεν είχαν άλλη επιλογή από το θυσιάσουν ένα όργανο για να σώσουν τις οικογένειές τους.

Το Sayshanba Bazaar, ένα χωριό κοντά στην πόλη Χεράτ του Αφγανιστάν, έχει γίνει γνωστό ως το «χωριό με ένα νεφρό», λόγω του μεγάλου αριθμού κατοίκων που πούλησαν ένα από τα νεφρά τους, στην μαύρη αγορά, για να τα βγάλουν πέρα.

Άνεργοι, γεμάτοι χρέη, παλεύοντας να ταΐσουν τα παιδιά τους, δηλώνουν ότι δεν είχαν άλλη επιλογή από το θυσιάσουν ένα όργανο για να σώσουν τις οικογένειές τους, σύμφωνα με το france24.com.

Δεν είχα επιλογή

«Πούλησα το νεφρό μου για .900 δολάρια», είπε μια γυναίκα στο Γαλλικό Πρακτορείο. «Έπρεπε να το κάνω. Ο άντρας μου δεν δουλεύει, έχουμε χρέη».

«Τα παιδιά μου τριγυρνούν στους δρόμους ζητιανεύοντας», πρόσθεσε η Αζίζα, μητέρα τριών παιδιών. «Αν δεν πουλήσω το νεφρό μου, θα αναγκαστώ να πουλήσω την ενός έτους κόρη μου».

«Δεν ήθελα, αλλά δεν είχα καμία επιλογή. Το έκανα για τα παιδιά μου», δήλωσε,  ο Νουριντιμ ένας πατέρας 32 ετών. «Τώρα το μετανιώνω, δεν μπορώ πλέον να δουλέψω, πονάω και δεν μπορώ να σηκώσω τίποτα βαρύ».
Η πώληση ή η αγορά ανθρώπινων οργάνων είναι παράνομη στις περισσότερες χώρες σε όλο τον κόσμο, αλλά στο Αφγανιστάν δεν ρυθμίζεται και εφόσον εκφράζεται γραπτή συγκατάθεση από τον δότη, οι γιατροί κάνουν την επέμβαση.

Τι συμβαίνει μετά τη δωρεά, πού πηγαίνουν τα όργανα, κανείς δεν ξέρει πραγματικά, και οι γιατροί παραδέχονται ότι δεν ερευνούν ποτέ αυτά τα θέματα, γιατί «δεν είναι δουλειά τους» να το κάνουν.

Αν και είναι αδύνατο να γνωρίζουμε ακριβώς πόσα νεφρά έχουν πουληθεί από το Αφγανιστάν, τα αρχεία δείχνουν ότι έχουν γίνει εκατοντάδες επεμβάσεις αφαίρεσης νεφρών. Και καθώς τα οικονομικά προβλήματα των ανθρώπων επιδεινώνονται, ο αριθμός τέτοιων επεμβάσεων αυξάνεται.

(Πηγή: in.gr)

Η πρώτη παγκοσμίως καταγραφή της ανθρώπινης εγκεφαλικής δραστηριότητας λίγο πριν και μετά τον θάνατο έδειξε ότι ο εγκέφαλος παίζει το «replay» της ζωής, ακόμη και μετά την παύση της καρδιακής λειτουργίας. Αναδύονται σημαντικά ερωτήματα σχετικά με το πότε επέρχεται το τέλος της ζωής

Είναι ένα από τα «πανανθρώπινα» ερωτήματα που διέπουν τη ζωή όλων μας, καθώς αφορά το αναπόφευκτο… πανανθρώπινο τέλος της. Τι συμβαίνει τις τελευταίες στιγμές πριν από τον θάνατο; Ενα ερώτημα διαχρονικά και λογικά αναπάντητο – οι μόνες (σχεδόν) απαντήσεις που έχουμε έρχονται από τους ανθρώπους που έχουν βιώσει επιθανάτιες εμπειρίες, κοινώς από εκείνους που έχουν φθάσει στο κατώφλι του θανάτου και έχουν καταφέρει να γυρίσουν πίσω στη ζωή. Οι μαρτυρίες αυτές λοιπόν έχουν έναν κοινό παρονομαστή. Όλοι όσοι «πήγαν και ήλθαν» αναφέρουν ότι είδαν όλη τη ζωή τους να περνά μπροστά από τα μάτια τους σε εκείνα τα δευτερόλεπτα που νόμιζαν ότι ήταν τα τελευταία τους. Ένα «replay» των καθοριστικότερων βιωμάτων τους ήταν εκείνο που «έπαιζε» στο κεφάλι τους όταν βρίσκονταν στο (παρ’ ολίγον) τέλος τους.

Κανένας όμως μέχρι σήμερα δεν μπορούσε να πει με βεβαιότητα ότι κάτι τέτοιο ισχύει. Να όμως τώρα που η επιστήμη έρχεται για πρώτη φορά να δώσει μια (κατά το δυνατόν – και θα εξηγήσουμε το γιατί) τεκμηριωμένη απάντηση σε ένα θέμα που αφορά κυριολεκτικώς τον καθέναν μας – και μαζί να ανοίξει, όπως θα διαβάσετε, έναν νέο κύκλο σημαντικών ερωτημάτων σχετικά με το τέλος της ζωής και το πώς αυτό ορίζεται.

Μοναδική περίπτωση

Η πρώτη του είδους της αυτή έρευνα με τίτλο «Enhanced Interplay of Neuronal Coherence and Coupling in the Dying Human Brain» διεξήχθη από τον δρα Ατζμαλ Ζέμαρ, επίκουρο καθηγητή Νευροχειρουργικής στο Πανεπιστήμιο του Λούισβιλ στο Κεντάκι των ΗΠΑ και συνεργάτες του από κέντρα ανά τον κόσμο και δημοσιεύθηκε προσφάτως στην επιθεώρηση «Frontiers in Aging Neuroscience». Όπως εξήγησε ο δρ Ζέμαρ που ήταν και ο συντονιστής του ερευνητικού αυτού εγχειρήματος στο BΗΜΑ-Science, «η μελέτη μας αφορούσε έναν 87χρονο ασθενή ο οποίος διεκομίσθη στο νοσοκομείο με αιμορραγία στον εγκέφαλο μετά από πτώση. Ο ασθενής χειρουργήθηκε για την αντιμετώπιση της εγκεφαλικής αιμορραγίας και μετά την επέμβαση εμφάνισε επιληπτικές κρίσεις. Ετσι τον υποβάλλαμε σε συχνά εγκεφαλογραφήματα προκειμένου να εντοπίσουμε την ακριβή αιτία των κρίσεων αυτών στον εγκέφαλό του και να βρούμε τις κατάλληλες θεραπευτικές λύσεις. Δυστυχώς κατά τη διάρκεια μιας εκ των καταγραφών της εγκεφαλικής δραστηριότητας ο ασθενής υπέστη καρδιακή προσβολή και απεβίωσε. Ωστόσο η καταγραφή της δραστηριότητας του εγκεφάλου του πριν αλλά και αμέσως μετά τον θάνατό του μας παρείχε για πρώτη φορά πολύτιμες πληροφορίες σχετικά με τις εγκεφαλικές διεργασίες που λαμβάνουν χώρα κατά τις τελευταίες στιγμές της ζωής ενός ανθρώπου». Συγκεκριμένα, οι ερευνητές κατέγραψαν 900 δευτερόλεπτα εγκεφαλικής δραστηριότητας γύρω από την ώρα του θανάτου του ασθενούς και επικεντρώθηκαν στη διερεύνηση του τι ακριβώς συνέβαινε στον εγκέφαλό του κατά τα 30 δευτερόλεπτα πριν από τον θάνατο και κατά τα 30 δευτερόλεπτα μετά από αυτόν, διευκρίνισε ο ειδικός.

Ποιες ήταν λοιπόν αυτές οι «ζωτικής» σημασίας πληροφορίες σχετικά με τον ανθρώπινο θάνατο; «Είδαμε ότι εκείνα τα 30 δευτερόλεπτα προτού σταματήσει η καρδιά αλλά και τα 30 δευτερόλεπτα μετά την παύση της καρδιακής λειτουργίας κατεγράφησαν νευρωνικές ταλαντώσεις (πιο γνωστές σε όλους μας ως εγκεφαλικά κύματα) που ονομάζονται ταλαντώσεις γάμμα. Παρότι οι ταλαντώσεις γάμμα ήταν οι πιο έντονες, κατεγράφησαν επίσης και άλλοι τύποι εγκεφαλικών ταλαντώσεων –  ταλαντώσεις δέλτα, θήτα, άλφα και βήτα».

Ταλαντώσεις αναμνήσεων

Τα εγκεφαλικά κύματα γάμμα, αυτά τα μοτίβα ρυθμικής εγκεφαλικής δραστηριότητας, παράγονται, όπως και οι υπόλοιποι τύποι εγκεφαλικών κυμάτων, όταν ο ανθρώπινος εγκέφαλος βρίσκεται εν ζωή. Μάλιστα τα κύματα γάμμα συνδέονται με υψηλές γνωστικές λειτουργίες, όπως η συγκέντρωση, ο διαλογισμός, η ανάκληση αναμνήσεων, η συνειδητή αντίληψη, η ονειροπόληση και η επεξεργασία πληροφοριών – αυτές οι διεργασίες σχετίζονται και με τα «flashback» της μνήμης. «Όλα αυτά μαρτυρούν ότι ο εγκέφαλος παραμένει δραστήριος και συντονισμένος κατά τη διάρκεια της μετάβασης από τη ζωή στον θάνατο, αλλά ακόμη και αφότου ο θάνατος επέλθει, και είναι προγραμματισμένος να ενορχηστρώνει όλη αυτή την τελική δοκιμασία» ανέφερε ο δρ Ζέμαρ και προσέθεσε ότι «μέσω της παραγωγής εγκεφαλικών ταλαντώσεων που εμπλέκονται στην ανάκληση των αναμνήσεων, είναι πιθανό ο εγκέφαλος να ανακαλεί για τελευταία φορά τα σημαντικά γεγονότα που σημάδεψαν τη ζωή του ατόμου, με τρόπο αντίστοιχο με εκείνον που αναφέρουν τα άτομα με επιθανάτιες εμπειρίες». Με άλλα λόγια, ο ανθρώπινος εγκέφαλος σαν καλός «σκηνοθέτης» έχει τον έλεγχο της τελευταίας πράξης της ζωής μέχρι να… πέσει η αυλαία αλλά και μετά το τέλος της «παράστασης».

Ο επικεφαλής της μελέτης τόνισε πολλάκις κατά τη συζήτησή μας ότι η μελέτη αυτή αποτελεί μια πρώτη απόπειρα «κατάδυσης» στα άδυτα του ετοιμοθάνατου ανθρώπινου εγκεφάλου, η οποία αφορά μία και μόνο περίπτωση ασθενούς – ο οποίος μάλιστα εμφάνιζε επιληπτικές κρίσεις και εγκεφαλικό οίδημα. Έτσι τα ευρήματα στον 87χρονο δεν μπορούν αυτή τη στιγμή να γενικευθούν αφού δεν ξέρουμε αν και ένας υγιής εγκέφαλος θα παρήγε αντίστοιχα μοτίβα εγκεφαλικών κυμάτων πριν από τον θάνατο. «Πρέπει πάντως να υπογραμμίσουμε ότι σε μελέτες που έχουν διεξαχθεί σε υγιείς εθελοντές, όταν εκείνοι ονειροπολούν ή διαλογίζονται ή ανακαλούν αναμνήσεις, καταγράφεται ακριβώς ίδιο μοτίβο εγκεφαλικών κυμάτων με αυτό που καταγράψαμε στον 87χρονο ασθενή, γεγονός που μαρτυρεί ότι και κατά τη διαδικασία των… τίτλων τέλους της ζωής, το άτομο βρίσκεται σε μια παρόμοια διαδικασία ονειροπόλησης και ανάκλησης των «σταθμών» της ζωής του. Παράλληλα προηγούμενη αμερικανική μελέτη που διεξήχθη σε αρουραίους έδειξε ότι τα πειραματόζωα εμφάνισαν παρόμοια μοτίβα εγκεφαλικής δραστηριότητας πριν από τον θάνατό τους».

Όπως μας ενημέρωσε ο δρ Ζέμαρ, η μελέτη διεξήχθη πριν από έξι χρόνια στον ασθενή που νοσηλευόταν σε νοσοκομείο του Βανκούβερ στον Καναδά όπου εργαζόταν τότε ο ίδιος, αλλά δημοσιεύθηκε μόλις τώρα καθώς καθ’ όλο αυτό το χρονικό διάστημα οι ερευνητές προσπαθούσαν να βρουν περισσότερες περιπτώσεις παρόμοιες με εκείνη του 87χρονου για ανάλυση, κάτι που δεν κατέστη δυνατόν, οπότε και αποφάσισαν να δημοσιεύσουν έστω αυτή την περιπτωσιολογική μελέτη (είναι πράγματι πολύ δύσκολο να εντοπιστούν περιπτώσεις ασθενών που καταλήγουν ενόσω βρίσκονται στον εγκεφαλογράφο, ώστε να γίνει καταγραφή των εγκεφαλικών κυμάτων τους κατά τη διαδικασία του θανάτου ενώ είναι αδύνατον, όπως εννοεί εύκολα κάποιος, να γίνει αντίστοιχη καταγραφή σε έναν υγιή άνθρωπο πριν από τον θάνατό του). «Ελπίζω μετά και τη δημοσίευση της μελέτης να εντοπίσουμε περισσότερες αντίστοιχες περιπτώσεις για μελλοντική έρευνα αλλά μέχρι τότε θέλω να τονίσω ότι δεν μπορούμε να εξαγάγουμε ασφαλή γενικά συμπεράσματα από μία και μόνο περίπτωση».

Ερωτήματα ζωής και θανάτου

Και μόνο όμως αυτή η πρώτη παγκοσμίως καταγραφή της λειτουργίας του εγκεφάλου πριν αλλά και μετά το σταμάτημα της καρδιάς έρχεται να βάλει πολλά ερωτηματικά στα όσα πιστεύαμε ως σήμερα ότι αποτελούν… τελείες σχετικά με το τέλος της ζωής, κατά τον ερευνητή. «Γεννώνται πολλά ερωτήματα. Είναι τελικώς η στιγμή που παύει η καρδιά να λειτουργεί και η στιγμή του θανάτου; Η μελέτη μας απαντά πως όχι αφού εμείς είδαμε ότι επί 30 δευτερόλεπτα μετά την παύση της καρδιακής λειτουργίας ο εγκέφαλος συνέχιζε να παράγει εγκεφαλικά κύματα. Μήπως ο θάνατος επέρχεται τελικά όταν σταματήσει να λειτουργεί και ο εγκέφαλος και έτσι εκτός από καρδιογράφημα απαιτείται να διεξάγεται και εγκεφαλογράφημα για να οριστεί η ακριβής στιγμή του θανάτου ενός ατόμου; Και τι μπορεί να σημαίνουν αυτά τα ευρήματα σε ό,τι αφορά άλλες διαδικασίες όπως το πότε μπορούν να δωριστούν τα όργανα ενός ανθρώπου;».

Σύμφωνα με τον δρα Ζέμαρ, η έρευνα αυτή ανοίγει και τη συζήτηση σχετικά με το για πόσο διάστημα εξακολουθεί η εγκεφαλική δραστηριότητα μετά το τέλος της καρδιακής λειτουργίας. «Είναι χαρακτηριστικό το εξής. Μετά τη δημοσίευση της μελέτης μας ήλθε σε επαφή μαζί μου ένας νευροεπιστήμονας από την Ιταλία, ο οποίος μου ανέφερε ότι σε παρόμοια πειράματα που διεξάγει σε πιθήκους η εγκεφαλική λειτουργία μέσω της παραγωγής κυμάτων συνεχίζεται επί δύο ώρες μετά την παύση της καρδιακής λειτουργίας! Αρα έχουμε πολύ ερευνητικό δρόμο ακόμη μπροστά μας».

Για τον καθηγητή όμως υπάρχει και μια σημαντική «πνευματική» πτυχή αυτής της πρωτότυπης μελέτης. «Νομίζω ότι τα ευρήματά μας είναι με έναν τρόπο καθησυχαστικά απέναντι στον τεράστιο φόβο του θανάτου και της απώλειας των αγαπημένων προσώπων μας. Ως γιατρός έρχομαι αντιμέτωπος όπως και πολλοί συνάδελφοί μου με περιπτώσεις κατά τις οποίες κάποιοι ασθενείς μας χάνονται και εμείς πρέπει να γίνουμε οι αγγελιαφόροι των κακών ειδήσεων προς τους οικείους τους. Αν όμως οι συγγενείς γνωρίζουν ότι ο άνθρωπός τους στο τέλος του «ζούσε» ξανά για μια τελευταία φορά τις όμορφες στιγμές της ζωής του, αυτό νομίζω ότι δημιουργεί ένα αίσθημα ζεστασιάς και ανακούφισης που κάπως απαλύνει τον πόνο της απώλειας. Ενα αίσθημα σύνδεσης με τον αγαπημένο τους που, όπως όλα δείχνουν, και εκείνος τους κρατά σαν την πιο ζωντανή ανάμνηση ως την τελευταία πνοή του…».

30δευτερόλεπτα μετά την παύση της καρδιακής λειτουργίας συνεχιζόταν η παραγωγή εγκεφαλικών κυμάτων του ασθενούς, σύμφωνα με τη νέα μελέτη.2ώρες συνέχιζε να παράγει εγκεφαλικά κύματα ο εγκέφαλος πιθήκων των οποίων είχε σταματήσει η καρδιά να λειτουργεί, με βάση πειράματα ιταλών νευροεπιστημόνων.

Οι 5 τύποι εγκεφαλικών κυμάτων

Τα εγκεφαλικά κύματα βρίσκονται στο επίκεντρο της άκρως ενδιαφέρουσας έρευνας… ζωής και θανάτου του δρος Ζέμαρ και των συνεργατών του. Τι ακριβώς είναι όμως τα κύματα αυτά και πόσοι είναι οι τύποι τους;
Κατ’ αρχάς να εξηγήσουμε ότι ο εγκέφαλός μας είναι ένα ηλεκτροχημικό όργανο το οποίο παράγει συνεχώς ηλεκτρικές ώσεις. Τα εγκεφαλικά κύματα είναι μια καταγραφή της ηλεκτρικής δραστηριότητας του εγκεφάλου, για την ακρίβεια αποτελούν συγχρονισμένα ηλεκτρικά ερεθίσματα διαφορετικών δεσμών νευρώνων. Οι νευρώνες είναι κύτταρα του νευρικού συστήματος που ανταποκρίνονται στα ερεθίσματα μέσω νευρικών ώσεων και αποτελούν ένα τεράστιο δίκτυο όχι μόνο στον ανθρώπινο εγκέφαλο αλλά και σε άλλα μέρη του σώματος – ο μέσος ενήλικος διαθέτει περί τα 86 δισεκατομμύρια νευρώνες.
Τα εγκεφαλικά κύματα, αυτά τα ηλεκτρικά ερεθίσματα των νευρώνων δεν είναι ίδια αλλά διαφέρουν σε ταχύτητα ή συχνότητα – η μέτρησή τους [σε Hertz (Hz)] καθίσταται δυνατή μέσω ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος. Οπως είναι επόμενο τα εγκεφαλικά κύματα είναι διαφορετικά όταν ένα άτομο βρίσκεται σε κατάσταση ηρεμίας, διαφορετικά όταν είναι δραστήριο ή όταν κοιμάται. Ιδού οι πέντε τύποι τους:

Εγκεφαλικά κύματα δέλτα: Πρόκειται για τα πιο αργά εγκεφαλικά κύματα – έχουν το υψηλότερο πλάτος και τη χαμηλότερη συχνότητα και ταλαντώνονται μεταξύ 1 και 3 Hz (κάποιες φορές μπορούν να φθάσουν τα 4 Ηz). Τα κύματα αυτά παράγονται κατά τη διάρκεια ορισμένων σταδίων του ύπνου και προέρχονται από τον θάλαμο ή τον φλοιό του εγκεφάλου.

Εγκεφαλικά κύματα θήτα: Ταλαντώνονται μεταξύ 4 και 8 Hz και είναι τα κύματα που παράγονται όταν ένα άτομο βρίσκεται σε κατάσταση ονείρων κατά τη διάρκεια του ύπνου ή όταν διαλογίζεται. Τα κύματα αυτά συνδέονται επίσης με την εκτέλεση αυτόματων δραστηριοτήτων (όπως για παράδειγμα το βούρτσισμα των δοντιών, το ντύσιμο ή ακόμη και τα αθλήματα που περιλαμβάνουν επαναλαμβανόμενες κινήσεις που γίνονται στον… αυτόματο πιλότο).

Εγκεφαλικά κύματα άλφα: Τα κύματα αυτά που ταλαντώνονται μεταξύ 8 και 12 Hz παράγονται όταν ένα άτομο βρίσκεται σε ξυπνητή κατάσταση αλλά είναι χαλαρό. Προέρχονται από τον ινιακό λοβό και σχετίζονται με ιδέες ή δημιουργικές διεργασίες.

Εγκεφαλικά κύματα βήτα: Είναι τα κύματα της εγρήγορσης – ταλαντώνονται μεταξύ 13 και 38 Hz – και παράγονται όταν ένα άτομο ασχολείται με μια πνευματική δραστηριότητα, όπως για παράδειγμα το διάβασμα, ή βρίσκεται σε διαδικασία λήψης μιας απόφασης.

Εγκεφαλικά κύματα γάμμα: Πρόκειται για τις ταλαντώσεις με την ταχύτερη και υψηλότερη συχνότητα – ταλαντώνονται μεταξύ 39 και 42 Hz και συνδέονται με τη ρύθμιση της αντίληψης και της συγκέντρωσης αλλά και με τον διαλογισμό, την ανάκληση αναμνήσεων, την επεξεργασία πληροφοριών. Παράγονται επίσης όταν το άτομο ασχολείται με πολύπλοκες δραστηριότητες, όπως για παράδειγμα η επίλυση ενός μαθηματικού γρίφου. Επίσης τα κύματα αυτά σχετίζονται με καταστάσεις αισθητηριακής διέγερσης (όπως συμβαίνει στην επιληψία).

(Πηγή: in.gr)

Διαπιστώθηκε ότι η συχνότητα βίας είναι ελαφρώς μεγαλύτερη για τα παιδιά με νοητική καθυστέρηση (34%) και γνωστικές ή μαθησιακές δυσκολίες (33%).

Περίπου το ένα τρίτο των παιδιών και των εφήβων, στον κόσμο, με κάποια αναπηρία έχουν υποστεί βία κάποια στιγμή στη ζωή τους, σύμφωνα με μία νέα διεθνή μελέτη, που δείχνει ότι αυτά τα παιδιά έχουν διπλάσια πιθανότητα να υποστούν σωματική, συναισθηματική, σεξουαλική ή άλλου είδους βία, σε σχέση με τα παιδιά χωρίς αναπηρία.

Επίσης, τα παιδιά με αναπηρία βιώνουν υψηλότερα ποσοστά διά ζώσης και διαδικτυακού εκφοβισμού («μπούλινγκ»), με το 38% να υφίσταται κάτι τέτοιο από τους συμμαθητές ή συνομηλίκους τους (χτυπήματα, προσβολές, απειλές, κοινωνική απομόνωση κ.ά.). Ιδιαίτερα ευάλωτα στη βία είναι τα παιδιά με γνωστικά ή μαθησιακά προβλήματα, όπως Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) ή διαταραχή του φάσματος του αυτισμού.

Ανησυχητικά υψηλά επίπεδα βίας

Οι ερευνητές από τη Βρετανία (Πανεπιστήμια Οξφόρδης και Λιντς), τις ΗΠΑ (Πανεπιστήμιο Κολούμπια Νέας Υόρκης) και την Κίνα (Κανονικό Πανεπιστήμιο Πεκίνου), με επικεφαλής την καθηγήτρια Τζέιν Μπάρλοου της Οξφόρδης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα Παιδικής και Εφηβικής Υγείας «The Lancet Child & Adolescent Health», τόνισαν ότι οι κυβερνήσεις και οι ειδικοί πρέπει να διπλασιάσουν τις προσπάθειές τους για να δώσουν ένα τέλος στα «ανησυχητικά υψηλά» επίπεδα βίας κατά των παιδιών με αναπηρίες.

Η μελέτη (συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση), η πιο ολοκληρωμένη του είδους της μέχρι σήμερα, αξιολόγησε δεδομένα από 98 έρευνες που αφορούσαν σχεδόν 17 εκατομμύρια άτομα ηλικίας 0-18 ετών και πραγματοποιήθηκαν από το 1990 έως το 2020 σε 25 χώρες.

Στοιχεία σοκ

Διαπιστώθηκε ότι η συχνότητα βίας είναι ελαφρώς μεγαλύτερη για τα παιδιά με νοητική καθυστέρηση (34%) και γνωστικές ή μαθησιακές δυσκολίες (33%), σε σχέση με εκείνα που έχουν αναπηρία σχετιζόμενη με κάποια από τις αισθήσεις τους (27%), σωματική-κινητική αναπηρία (26%) ή χρόνια πάθηση (21%). Οι δύο πιο συχνές μορφές βίας είναι η συναισθηματική και η σωματική (περίπου στο ένα τρίτο των παιδιών), ενώ ένα στα πέντε παιδιά με αναπηρία νιώθει παραμελημένο ή εγκαταλειμμένο και ένα στα δέκα έχει βιώσει σεξουαλική βία.

«Τα ευρήματά μας αποκαλύπτουν απαράδεκτα και ανησυχητικά ποσοστά βίας ενάντια στα παιδιά με αναπηρίες, τα οποία δεν είναι δυνατό να αγνοηθούν. Όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα να προστατεύονται από τη βία, η οποία έχει μακροχρόνιες κοινωνικές, οικονομικές και επιπτώσεις υγείας, μεταξύ άλλων τη συχνότερη εγκατάλειψη του σχολείου, τις χειρότερες εργασιακές προοπτικές και τον μεγαλύτερο κίνδυνο ψυχικής νόσου και χρόνιων παθήσεων αργότερα στη ζωή», δήλωσε η δρ Μπάρλοου.

Εκτιμάται ότι περίπου 291 εκατομμύρια παιδιά και έφηβοι -το 11% του παγκόσμιου πληθυσμού έως 18 ετών- εμφανίζουν νοητική καθυστέρηση, απώλεια όρασης ή ακοής, επιληψία κ.ά., ενώ πολλά περισσότερα έχουν άλλες σωματικές και νοητικές αναπηρίες, συχνά φέρνοντας το βάρος του στίγματος και των διακρίσεων εναντίον τους, κατάσταση που επιδεινώνεται σε περίπτωση φτώχειας και κοινωνικής απομόνωσης. Σε σχέση με τις χώρες υψηλού εισοδήματος στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, τα παιδιά με αναπηρίες στις φτωχότερες χώρες της Αφρικής, Μέσης Ανατολής και Νότιας Αμερικής βιώνουν μεγαλύτερα ποσοστά βίας, λόγω ασθενούς δικτύου υποστήριξης, μικρότερης νομικής προστασίας, πιο έντονης προκατάληψης και τάσης στιγματισμού, καθώς και μεγαλύτερης ανοχής της κοινωνίας στη βία γενικότερα.

(Πηγή: in.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Στην φωτογραφία εικονίζεται μια περιοχή με τύρφη στη Σκωτία. Το μόνιμο στρώμα πάγου σε τέτοιες περιοχές εξαφανίζεται αφήνοντας έτσι να διαρρεύσει στην ατμόσφαιρα διοξείδιο του άνθρακα που ήταν για χιλιάδες χρόνια εγκλωβισμένο εκεί. – Wetlands International Wetlands/Picasa

Τόσο στην Βόρειο Ευρώπη όσο και στην Δυτική Σιβηρία υπάρχουν μεγάλες εκτάσεις τύρφης που είναι καλυμμένες με ένα μόνιμο στρώμα πάγου. Αυτές οι περιοχές έχουν την ικανότητα να αποθηκεύουν διοξείδιο του άνθρακα και μάλιστα ποσότητες διπλάσιες από αυτές από αυτές που αποθηκεύουν όλα τα δάση της ευρωπαϊκής ηπείρου.

Όμως η κλιματική αλλαγή προκαλεί το λιώσιμο του στρώματος πάγου αυτών των περιοχών και με δημοσίευση τους στην επιθεώρηση «Nature Climate Change» ερευνητική ομάδα με επικεφαλής επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Λιντς στη Βρετανία αναφέρουν ότι αν λιώσουν οι πάγοι θα απελευθερωθούν στην ατμόσφαιρα 39 δισ. τόνοι διοξειδίου του άνθρακα. Οι ερευνητές αναφέρουν μάλιστα ότι η τήξη των πάγων στις περιοχές με τύρφη σε Ευρώπη και Σιβηρία πλησιάζει πλέον το αποκαλούμενο «σημείο χωρίς επιστροφή» το σημείο δηλαδή που η τήξη έχει προχωρήσει πλέον σε τέτοιο βαθμό που οι απώλειες δεν μπορούν να αναπληρωθούν και είναι πλέον θέμα χρόνου το λιώσιμο.

Τα ευρήματα της μελέτης είναι εξαιρετικά απαισιόδοξα όσον αφορά τις ευρωπαϊκές περιοχές παγωμένης τύρφης αφού σύμφωνα με αυτά ακόμη και αν ληφθούν άμεσα όλα τα απαραίτητα μέτρα για τον περιορισμό της κλιματικής αλλαγής μέχρι το 2040 οι συνθήκες στις επίμαχες περιοχές δεν θα είναι πλέον όσο ξηρές και κρύες πρέπει για να διατηρείται το στρώμα πάγου εκεί. Αφήνουν όμως μια αχτίδα αισιοδοξίας για τις περιοχές της Δυτικής Σιβηρίας με την προϋπόθεση όμως να έχουν ληφθεί δραστικά μέτρα κατά της κλιματικής αλλαγής.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

Η μακρόχρονη έκθεση στη ρύπανση του αέρα συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο για αυτοάνοσες παθήσεις, ιδίως ρευματοειδή αρθρίτιδα και φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου, σύμφωνα με μία νέα ιταλική επιστημονική έρευνα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον ρευματολόγο δρα Τζιοβάνι Αντάμι του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Βερόνα, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «RMD Open», ανέλυσαν στοιχεία για 81.363 ανθρώπους (το 92% γυναίκες) με μέση ηλικία 65 ετών, εκ των οποίων οι 9.723 (ποσοστό 12%) είχαν διαγνωστεί με κάποια αυτοάνοση πάθηση μεταξύ 2016 και 2020.

Η πιθανότητα τέτοιας πάθησης συσχετίστηκε με στοιχεία για την ποιότητα του αέρα από 617 μετεωρολογικούς σταθμούς στην Ιταλία. Διαπιστώθηκε ότι ιδίως τα αυξημένα επίπεδα σωματιδίων (ΡΜ10) σχετίζονταν με αυξημένο κίνδυνο αυτοάνοσης πάθησης: Κάθε αύξηση των σωματιδίων κατά 10 μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο αέρα (μg/m3) βρέθηκε να αυξάνει κατά 7% τον κίνδυνο για τέτοια πάθηση.

Η μακρόχρονη έκθεση σε επίπεδα σωματιδίων ΡΜ10 (με διάμετρο μικρότερη των 10 εκατομμυριοστών του μέτρου) άνω των 30 μg/m3 και των σωματιδίων ΡΜ2,5 (με διάμετρο μικρότερη των 2,5 εκατομμυριοστών του μέτρου) άνω των 20 μg/m3 συσχετίστηκε με μία αύξηση κατά 12% και 13%, αντίστοιχα, του κινδύνου για αυτοάνοση πάθηση.

Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα, παθήσεις των συνδετικών ιστών, όπως η οστεοαρθρίτιδα, και φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου, όπως η ελκώδης κολίτιδα. Η μακρόχρονη έκθεση στους ρύπους του αέρα λόγω των οχημάτων και των βιομηχανιών σχετίστηκε με αύξηση του κινδύνου κατά 40% για ρευματοειδή αρθρίτιδα, 20% για φλεγμονώδη νόσο του εντέρου και 15% αυτοάνοσες παθήσεις των συνδετικών ιστών.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Το αγνό παρθένο ελαιόλαδο αποτελεί αναμφισβήτητα το πιο υγιεινό και πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά έλαιο.

Bigstock

Δεν προορίζεται μόνο για το μαγείρεμα, μπορεί να καταναλωθεί και ωμό παρέχοντας ακόμη μεγαλύτερα οφέλη στην υγεία.

Περιέχει μονοακόρεστα λιπαρά οξέα, τα οποία αποτελούν την καλύτερη πηγή λιπαρών.

Λόγω της ελάχιστης επεξεργασίας που υφίσταται, είναι επίσης πλούσιο σε αντιοξειδωτικά, τα οποία είναι πολύτιμα για την υγεία.

Δείτε πώς ωφελείτε τον οργανισμό σας αν τρώτε κάθε πρωί μια κουταλιά ωμό ελαιόλαδο:

(Πηγή: onmed.gr με πληροφορίες από Natural Cures)