paidevo.gr

Οι ερευνητές έδωσαν στην δημοσιότητα μια καλλιτεχνική απεικόνιση της τρομερή έκλαμψης ακτίνων γ που εντόπισαν – Science Communication Lab/DESY

Οι εκρήξεις ή εκλάμψεις ακτίνων γ που η επιστημονική κοινότητα ονομάζει GRB (Gamma-Ray Burst), είναι συγκεντρώσεις συμπυκνωμένης ακτινοβολίας γ που δημιουργούνται κατά τη γέννηση άστρων νετρονίου η μαύρων τρυπών από βίαια κοσμικά φαινόμενα όπως την σύγκρουση αστέρων νετρονίων, από εκρήξεις σουπερνόβα, από άστρα που καταρρέουν και από την καταστροφή άστρων νετρονίων από μαύρες τρύπες. Οι εκρήξεις ακτίνων γ είναι εκρήξεις φωτονίων γάμμα εξαιρετικά υψηλής ενέργειας, που ακτινοβολούν εκατομμύρια φορές λαμπρότερα από τον ήλιο.

Με δημοσίευση της στην επιθεώρηση «Science» ερευνητική ομάδα με επικεφαλής επιστήμονες από το Γερμανικό Σύγχροτρο Ηλεκτρονίων (DESY) αναφέρουν ότι μια έκλαμψη GRB που εντοπίστηκε το 2019 είναι η μεγαλύτερη έκρηξη ακτίνων γ που έχει εντοπιστεί μέχρι σήμερα και αποτελεί ταυτόχρονα και την μεγαλύτερη έκρηξη που έχουμε εντοπίσει ποτέ στο Σύμπαν. Επιπλέον είναι και η κοντινότερη έκρηξη GRB που έχει εντοπιστεί μέχρι σήμερα αφού όλες οι προηγούμενες έχουν εντοπιστεί σε αποστάσεις 9-12 δις. ετών φωτός ενώ αυτή συνέβη σε ένα γαλαξία σε απόσταση ενός δισ. ετών φωτός από εμάς.

Την έκρηξη προκάλεσε η αυτοκαταστροφή ενός άστρου και την εντόπισαν πριν από δύο χρόνια τα διαστημικά τηλεσκόπια Fermi και Swift καθώς και το τηλεσκόπιο H.E.S.S που βρίσκεται στην Ναμίμπια. Η έκλαμψη αποτελούνταν τόσο από λαμπρή ακτινοβολία ακτίνων Χ όσο και από λάμψεις ακτίνων γ. Το άστρο που καταστράφηκε αναμένεται να μετατραπεί είτε σε ένα άστρο νετρονίου είτε σε μια μαύρη τρύπα.

Οι εκρήξεις ακτίνων γ είναι εχθρικές στην ζωή και αν συμβεί κάποια σε κοντινή απόσταση από εμάς και η ακτινοβολία χτυπήσει τον πλανήτη μας οι επιπτώσεις αναμένεται να είναι ολέθριες για την πανίδα, την χλωρίδα και φυσικά τον άνθρωπο. Μάλιστα μια μαζική εξαφάνιση της ζωής πριν από 440 εκατ. έτη έχει συνδεθεί με την έλευση στην Γη μιας έκλαμψης ακτίνων γ.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

Έχει ειπωθεί ότι τα μάτια είναι το παράθυρο στην ψυχή, αλλά φαίνεται πως αυτό ισχύει επίσης για τον εγκέφαλο και το νου. Οι άνθρωποι που έχουν μεγαλύτερες κόρες στα μάτια τους, είναι γενικά πιο έξυπνοι σε σχέση με όσους έχουν μικρές κόρες, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική μελέτη, που συσχετίζει το μέγεθος της κόρης με τη νοημοσύνη.

Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Τζόρτζια (Georgia Tech), οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “Cognition”, σύμφωνα με τη βρετανική «Ντέιλι Μέιλ» και το αμερικανικό επιστημονικό περιοδικό “Scientific American”, μελέτησαν 500 ανθρώπους 18 έως 35 ετών από την Ατλάντα, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε διάφορα τεστ νοημοσύνης. Στη συνέχεια οι επιδόσεις τους συσχετίσθηκαν με το μέσο μέγεθος της κόρης των ματιών τους (το οποίο αυξομειώνεται μέσα στη μέρα ανάλογα με το εξωτερικό φως).

Η κόρη του ανθρώπινου ματιού ποικίλει από περίπου δύο έως οκτώ χιλιοστά και περιβάλλεται από την ίριδα, η οποία ελέγχει το μέγεθος της κόρης και δίνει το διαφορετικό χρώμα στα μάτια των ανθρώπων. Οι ηλικιωμένοι τείνουν να έχουν μικρότερη κόρη.

Στη μελέτη διαπιστώθηκε ότι όσοι είχαν μεγαλύτερη κόρη, ανεξαρτήτως ηλικίας, είχαν καλύτερες επιδόσεις κατά μέσο όρο στα τεστ προσοχής, μνήμης, και λογικής. Παραμένει ασαφές γιατί η κόρη του ματιού σχετίζεται με τις γνωστικές-νοητικές ικανότητες, αλλά πιθανώς το μεγαλύτερο μέγεθος επηρεάζει θετικά τη λειτουργία του εγκεφάλου.

Η βασική λειτουργία της κόρης είναι να επιτρέπει στο φως να εισέρχεται στο μάτι και μετά να εστιάζεται στον αμφιβληστροειδή. Το μαύρο χρώμα της κόρης οφείλεται στο ότι το φως τη διαπερνά και μετά απορροφάται από τον αμφιβληστροειδή, συνεπώς δεν αντανακλάται καθόλου φως προς τα έξω. Το μέγεθος της κόρης και η αυξομείωση της, ανάλογα με τις συνθήκες φωτισμού στο περιβάλλον (διαστέλλεται όταν το φως είναι λίγο και συστέλλεται όταν το φως είναι έντονο) ελέγχεται από τους μυς της ίριδας.

Είναι αξιοσημείωτο, σύμφωνα με τους ερευνητές, ότι η σχέση της μεγάλης κόρης με μεγαλύτερη «ρέουσα» νοημοσύνη (ικανότητα επίλυσης νέων προβλημάτων), καλύτερη εργαζόμενη μνήμη (ικανότητα συγκράτησης πληροφοριών για ένα χρονικό διάστημα) και μεγαλύτερη ικανότητα εστίασης της προσοχής ισχύει εφόσον δεν υπάρχει πολύ έντονος φωτισμός.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Συντάκτες: Ντίνα Δασκαλοπούλου, Μάνος Τσαλδάρης

ΒΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΑΝΗΛΙΚΩΝ. Τη συναντάμε παντού στον κόσμο. Στη Βρετανία, τα κρούσματα νεανικής παραβατικότητας έχουν διπλασιαστεί από το 2014. Στην Ελλάδα, βλέπουμε αιματηρές συγκρούσεις μεταξύ παιδιών όλο και πιο συχνά με τελευταία την επίθεση-σοκ στην Καισαριανή. «Δεν είναι ούτε οπαδική ούτε πολιτική βία, είναι τυφλή βία χωρίς κανένα λόγο», λέει πατέρας θύματος. Μήτρα του φαινομένου, σύμφωνα με τους ειδικούς, η απουσία ευκαιριών και η συνεχόμενη απειλή οικονομικής κατάρρευσης.

Εκείνη κλαίει ασταμάτητα. Εκείνος είναι θυμωμένος. Εκείνη δεν θέλησε να τους γνωρίσει. Εκείνος τους αναζητά. Εκείνη είναι μετανάστρια. Εκείνος ντόπιος. Με διαφορά λίγων μηνών, στην ίδια γειτονιά, και εκείνη και εκείνος ξαφνικά είδαν τους γιους τους μες στο αίμα.

«Επλενα το πουκάμισό του και γέμισε ο νιπτήρας αίματα, αίματα, αίματα… παντού. Να μη ζήσει άλλη μάνα αυτό που έζησα». «Κρατούσε το χέρι του με το κεφάλι κι είχε γεμίσει το πρόσωπό του αίματα, τρελάθηκα, ξέρεις πώς είναι να βλέπεις τον γιο σου μες στα αίματα;». Τους συναντάμε χωριστά: έχουν ζήσει την ίδια ακριβώς εμπειρία αν και δεν γνωρίζονται μεταξύ τους. Παρ’ όλα αυτά, εικάζουν και οι δύο πως το φαινόμενο που χτύπησε τα δικά τους σπίτια πρέπει να είναι εξαιρετικά συχνό πια. Εκείνη το συμπεραίνει από τις συζητήσεις με τις άλλες μαμάδες, αλλά «και από τα παιδιά που έχουν αγριέψει πολύ και με την πανδημία είναι σαν αγρίμια στο κλουβί». Εκείνος το έχει ζήσει ξανά με τον μεγάλο του γιο και μάλιστα δύο φορές.

Η Αστυνομία το αποκαλεί «βίαιες συγκρούσεις μεταξύ ανηλίκων», η τηλεόραση το πουλάει δραματικότερα: «συμμορίες ανηλίκων». Είναι ένα θέμα από αυτά που αγαπούσαν ανέκαθεν οι δημοσιογράφοι: έχει αίμα, έχει πιτσιρικάδες και επιτρέπει να κουνήσει κανείς το δάχτυλο προς πάσα κατεύθυνση.

Όμως αυτό που συμβαίνει τα τελευταία χρόνια στους δρόμους της Αθήνας απέχει παρασάγγας από τους τεντιμπόηδες του ’60, τα αγόρια με τα ξύλινα σπαθιά του ’70 ή τους χουλιγκάνους του ’80. Τώρα πια στις γειτονιές τα παιδιά κρατάνε μαχαίρια, καδρόνια και σιδηρογροθιές. Αλλοτε πουλάνε απλώς τσαμπουκά και άλλοτε κάποια από αυτά αρπάζουν το κινητό ή το χαρτζιλίκι από άλλα πιτσιρίκια.

Στη Μεγάλη Βρετανία οι επιστήμονες μιλούν για μια «Generation Knife Crime», μια γενιά που επιδίδεται σε εγκλήματα με μαχαίρια, ενώ το Βρετανικό Συμβούλιο Νεολαίας χαρακτήρισε σε έκθεσή του τη βία των ανηλίκων «πανούκλα της γενιάς μας». Η κυβέρνηση απαντά με αυστηροποίηση των ποινών και ενίσχυση της αστυνομίας, ωστόσο δεν είναι αυτή η αντιμετώπιση που θα αναχαιτίσει το φαινόμενο, που σύμφωνα με τα στοιχεία από το 2014 μέχρι σήμερα εντείνεται (από το 2014 έχουν διπλασιαστεί αυτού του τύπου οι επιθέσεις και μόνο το 2019-2020 καταγράφηκαν στην Αγγλία και την Ουαλία περίπου 46.000 περιστατικά).

Η ηλικία τόσο των θυμάτων όσο και των δραστών συνεχώς μειώνεται. Η σκληρή λιτότητα που έχει βάλει λουκέτο σε εκατοντάδες κέντρα νεότητας και σε προγράμματα νεολαίας, η φτώχεια, η αβεβαιότητα για το μέλλον που εντάθηκε λόγω του Brexit, η απογοήτευση και η οργή ενοχοποιούνται από τους ειδικούς για την έξαρση της νεανικής βίας, οι οποίοι αναμένουν περαιτέρω αύξηση της νεανικής εγκληματικότητας εξαιτίας και της πανδημίας.

Όπως αναφέρει σε εκτενές της ρεπορτάζ η Deutsche Welle, «κατά τη διάρκεια του λοκντάουν, του τρίτου αυτή τη στιγμή στη Μ. Βρετανία, αυξάνεται το μίσος στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Τα μέλη συμμοριών δρουν εκεί. Οταν όμως μπορέσουν να ξαναβγούν στους δρόμους, ίσως ένας ακόμη κύκλος αίματος να είναι αναπόφευκτος».

Στην Ελλάδα όλο και πιο συχνά βλέπουμε αιματηρές επιθέσεις ανηλίκων προς άλλους ανηλίκους – κάποιες από αυτές εξόχως σοκαριστικές, όπως η τελευταία στην Καισαριανή. Παρ’ όλα αυτά η ΕΛ.ΑΣ. δεν εκτιμά πως πρόκειται για έξαρση ή κλιμάκωση – και χαρακτηρίζει αμελητέα την αύξηση στους δείκτες της επικράτειας. Οι αστυνομικοί εικάζουν ότι δεν είναι το φαινόμενο της βίας μεταξύ των παιδιών που έχει ενταθεί, αλλά ότι αυξάνονται η ευαισθητοποίηση των πολιτών και η δημοσιότητα που δίνεται στα περιστατικά κι έτσι όλο και πιο πολλοί καταφεύγουν στην Αστυνομία.

Απέχουμε πολύ προφανώς από τα «πιράνχας», τις συμμορίες εφήβων στις συνοικίες της Νάπολης που περιγράφει στο τελευταίο του βιβλίο ο συγγραφέας τον οποίο επικήρυξε η μαφία και έβαλε στο στόχαστρο ο Σαλβίνι, Ρομπέρτο Σαβιάνο. Ωστόσο, το υπόστρωμα της κοινωνίας που οδηγεί τα παιδιά στην απελπισία και η παιδεία στη βία είναι τρομακτικά γνώριμα και σε εμάς.

Ο Σαβιάνο στήριξε την έρευνά του σε συνεντεύξεις παιδιών από συμμορίες που φυλακίστηκαν και τα περισσότερα είναι πια ήδη νεκρά. «Κανένα από αυτά δεν το κάνει από την πείνα», λέει στον «Γκάρντιαν» ο Σαβιάνο. «Σπρώχνονται από μια περίπλοκη πραγματικότητα, όπου είναι σχεδόν αδύνατο να βγάλεις λεφτά νόμιμα: δεν υπάρχουν αξιοπρεπείς δουλειές, εκτός αν κάποιος συγγενής σε προτείνει. Ετσι, όσοι έχουν φιλοδοξία έλκονται από το έγκλημα, παρ’ όλο που γνωρίζουν ότι πρόκειται να πεθάνουν».

Σύμφωνα με την Αστυνομία, τα παιδιά που χτυπούν άλλα παιδιά προέρχονται από όλο το φάσμα της κοινωνικής και οικονομικής διαστρωμάτωσης. Από τη Νέα Ιωνία και το Γαλάτσι μέχρι την Αργυρούπολη και τον Βύρωνα και από την Κηφισιά και το Νέο Ηράκλειο μέχρι την Καισαριανή και την πλατεία Συντάγματος, μπουλούκια πιτσιρικάδων επιτίθενται με σφοδρότητα σε άλλα πιτσιρίκια, τα οποία τραυματίζουν μερικές φορές τόσο σοβαρά που από τύχη δεν έχουμε ακόμα θρηνήσει θύματα.

Το τελευταίο τέτοιο άγριο περιστατικό έγινε το βράδυ της 22ας Μαΐου στην Καισαριανή. Γύρω στις 10 εκείνο το Σαββατόβραδο στο γηπεδάκι μπάσκετ πίσω από το δημαρχείο μια ομάδα δεκαπέντε εφήβων με μάσκες και κουκούλες επιτέθηκε σε 4 συνομηλίκους της με ρόπαλα.

Μία εβδομάδα μετά συναντιόμαστε με τον πατέρα του ενός στην πλατεία Καισαριανής. Ο Γ.Ρ. (τα στοιχεία του στη διάθεση της εφημερίδας) έχει δύο γιους και έχει ζήσει τη νεανική βία μέσα στο ίδιο του το σπίτι τρεις φορές. Ο μεγάλος του γιος έχει πέσει θύμα επίθεσης δύο φορές και ο μικρός μία – που «σταθήκαμε πολύ τυχεροί. Για χιλιοστά το χτύπημα στο κεφάλι του θα τον είχε σκοτώσει».

Ο μεγάλος του γιος έπεσε θύμα επίθεσης πριν από λίγα χρόνια, όταν πέντε νταήδες τού επιτέθηκαν χωρίς κανένα λόγο στο Σκοπευτήριο. Αργότερα ο 17χρονος σήμερα γιος του κι ένας φίλος του έπεσαν θύματα ληστείας έξω από τον φούρνο της γειτονιάς – και πάλι ο δράστης ήταν ανήλικος. Τώρα αυτός που χτυπήθηκε είναι ο 15χρονος Βενιαμίν της οικογένειας.

«Δεν είναι ούτε οπαδική ούτε πολιτική βία, είναι τυφλή βία χωρίς κανένα λόγο», λέει ο Γ.Ρ. για το τελευταίο περιστατικό.

«Κατανοώ έναν πιτσιρικά που είναι από φτωχή οικογένεια και μπορεί να ζηλέψει το κινητό του άλλου παιδιού – σου λέει, εσένα σ’ το πήρε ο μπαμπάς σου, εγώ δεν έχω δεύτερο ζευγάρι αθλητικά, εμένα δεν μου παίρνει τίποτα κανείς. Του δικού μου του πήραν την τσάντα, τη ζακέτα και το κινητό, αλλά δεν σταμάτησαν εκεί, τον χτυπούσαν στο κεφάλι. Κατανοώ να χτυπηθούν για την μπάλα, για τα πολιτικά, για μια γυναίκα – γίνονταν και στην εποχή μας αυτά. Αλλά τώρα είναι διαφορετικό, δεν υπάρχει αιτία, είναι ένα τυφλό μίσος, αφού δεν γνωρίζονται καν μεταξύ τους. Δεν είναι συμμορίες, ψευτονταήδες είναι που λειτουργούν σαν αγέλη: ένας-δυο τούς οργανώνουν και ορμάνε. Καμιά φορά ξεβρακώνουν κιόλας το θύμα για να το ξεφτιλίσουν εντελώς και μετά σηκώνουν τα βίντεο και τις φωτογραφίες στα social και κοκορεύονται… Αλλά, ειλικρινά, θέλω να τους βρω και να τους ρωτήσω “γιατί;”. Θα μπορούσατε να τον έχετε σκοτώσει, θα μπορούσε να έχει μείνει φυτό. Γιατί; Ο γιος μου μού ράγισε την καρδιά, μου είπε ”μπαμπά, νιώθω λες και με έχουν βιάσει”. Η Αστυνομία θα τους βρει, είναι θέμα χρόνου, αυτή είναι η δουλειά της. Αλλά η αντιμετώπιση αυτού του φαινομένου δεν είναι δουλειά της Αστυνομίας, είναι δουλειά της Πολιτείας».

Στην άλλη άκρη μιας άλλης ηπείρου, οι Catherine Ward και Karlijn Bakhuis μελέτησαν τις συμμορίες ανηλίκων στο Κέιπ Τάουν, σε μια πόλη με μακρά παράδοση στο φαινόμενο, όπου παιδιά ακόμα και 12 χρόνων μαθήτευαν στη βία. Οι ερευνήτριες έκαναν κάτι πρωτότυπο: αντί να μιλάνε εκείνες από καθέδρας για τους νεαρούς γκάνγκστα, έδωσαν τον λόγο σε νέους 11-20 χρόνων που ζούσαν σε γειτονιές µε υψηλά επίπεδα εγκληµατικότητας.

Πραγματοποίησαν τριάντα ομαδικές συζητήσεις με νέους εντός και εκτός σχολείου σε διάφορες κοινότητες. Τα παιδιά λοιπόν αναγνώρισαν τις αποτυχημένες κοινωνικές δομές ως τις αιτίες για να συμμετέχει κάποιος σε συμμορίες και πρότειναν παρεμβάσεις που να προσφέρουν ένα ευρύ φάσμα ευκαιριών για θετική ανάπτυξη των νέων και όχι προγράμματα που επικεντρώνονται στενά σε συμμορίες: την αντιμετώπιση της φτώχειας, την ενίσχυση των δομών πρόνοιας και περίθαλψης, την καταπολέµηση της σχολικής διαρροής, τη δηµιουργία θέσεων εργασίας.

Πάνω-κάτω αυτές ακριβώς τις αιτίες εντοπίζει ως μήτρα που γεννά τη νεανική βία η 37χρονη Μ.Σ. (τα στοιχεία της στη διάθεση της εφημερίδας). Ο δικός της γιος χτυπήθηκε από μια «συμμορία» και πάλι στην Καισαριανή τον Ιούλιο του 2020. «Δεν του είπαν τίποτα, δεν του μίλησαν, δεν τον έκλεψαν. Μόνο όρμησαν 4-5 πάνω του κι άρχισαν να τον χτυπάνε. Ο ένας τον χτύπησε στο κεφάλι με ένα τσεκούρι, αυτό το μικρό που υπάρχει στα λεωφορεία για περιπτώσεις κινδύνου. Ο άλλος τον κάρφωσε με ένα μαχαίρι στο πόδι, δεν του το έμπηξε απλώς, το έστριψε κιόλας… Ζει από θαύμα».

Η Μ.Σ. κλαίει γοερά και τις δύο φορές που μιλάμε: «Δεν αντέχω να θυμάμαι καν, κι αν το κάνω είναι για να δώσω ένα μήνυμα. Η Αστυνομία βρήκε τα παιδιά που χτύπησαν το δικό μου, αλλά εγώ δεν ήθελα καν να τους αποδοθούν κατηγορίες. Δεν είναι για να τα βάζεις τιμωρία και να τα μαλώνεις, αυτά τα παιδιά κραυγάζουν για βοήθεια επειγόντως».

(Πηγή: efsyn.gr)

Η μυστηριώδης ασθένεια προκαλεί επιδείνωση της υγείας του ασθενούς, ενώ μεταξύ των συμπτωμάτων είναι οπτικές και ακουστικές ψευδαισθήσεις, απώλεια μνήμης, δυσκολία στο περπάτημα και προβλήματα ισορροπίας

Ανησυχία έχει προκαλέσει μυστηριώδης «νέα» ασθένεια, η οποία έχει στοιχίσει τη ζωή έξι ατόμων στον Καναδά.

Η νευρολογική νόσος που «χτυπά» τον εγκέφαλο ονομάστηκε «Σύνδρομο του New Brunswick», από την περιοχή όπου εντοπίστηκε αρχικά, ενώ μέχρι στιγμής έχει προσβάλει τουλάχιστον 48 άτομα ηλικίας μεταξύ 18 και 85 ετών, χωρίς να δείχνει ιδιαίτερη προτίμηση σε άνδρες ή γυναίκες.

Η μυστηριώδης ασθένεια προκαλεί επιδείνωση της υγείας του ασθενούς, ενώ μεταξύ των συμπτωμάτων είναι οπτικές και ακουστικές ψευδαισθήσεις, απώλεια μνήμης, δυσκολία στο περπάτημα και προβλήματα ισορροπίας.

Μέχρι στιγμής -τα τελευταία έξι χρόνια- έχουν χάσει μάλιστα από αυτή τη ζωή τους έξι άτομα.

Είχε επισκιαστεί μέχρι σήμερα

Την ίδια ώρα, αξιωματούχοι του New Brunswick, στις ακτές του Ατλαντικού, που είχε πληγεί περισσότερο, εντείνουν τις προσπάθειές τους για την αντιμετώπιση της νόσου, η οποία, μέχρι σήμερα, είχε επισκιαστεί από την πανδημία του κοροναϊού.

Συγκροτήθηκε μάλιστα επιτροπή εμπειρογνωμόνων, προκειμένου να επισπευστεί η έρευνα για το «σύμπλεγμα νευρολογικού συνδρόμου άγνωστης αιτίας του New Brunswick». «Η ανακάλυψη ενός δυνητικά νέου και άγνωστου συνδρόμου είναι τρομακτική» δήλωσε η υπουργός Υγείας του New Brunswick, Dorothy Shephard, σε συνέντευξη Τύπου την περασμένη Πέμπτη, προσθέτοντας ότι η εμφάνιση της ασθένειας έχει προκαλέσει ανησυχία στους ντόπιους.

«Οι άνθρωποι ανησυχούν» είπε ο Yvon Godin,  δήμαρχος του Bertrand, ένα χωριό στο βορειοανατολικό New Brunswick του οποίου οι κάτοικοι έχουν πληγεί. «Ρωτούν, ‘είναι περιβαλλοντικό; Είναι γενετικό; Είναι κάτι άλλο; Όλοι θέλουν απαντήσεις» λέει στους New York Times.

Ενώ οι άνθρωποι στην επαρχία υποφέρουν από ανησυχητικά συμπτώματα που φαίνεται να προέρχονται από την ίδια άγνωστη ασθένεια που προκαλεί βλάβη στον εγκέφαλο τα τελευταία χρόνια, δεν έχει εντοπιστεί κάποια συγκεκριμένη αιτία. Αξιωματούχοι υγείας έχουν εξετάσει πιθανή έκθεση στο περιβάλλον και στα ζώα, αλλά επικρατεί αβεβαιότητα.

«Αυτή τη στιγμή, δεν γνωρίζουμε. Όλα είναι στο τραπέζι. Θα εξετάσουμε κάθε πιθανότητα και, ελπίζουμε» δήλωσε ένας από τους συμπροέδρους της επιτροπής, ο Δρ Edouard Hendriks. Η άλλη επικεφαλής, η Δρ. Natalie Banville, παραδέχτηκε ότι δεν μπορεί να δοθεί συμβουλή στους ανθρώπους για το πώς – ή εάν – μπορούν να προστατευτούν από την ασθένεια, καθώς οι ειδικοί δεν έχουν προσδιορίσει την προέλευσή της.

«Δεν έχουμε κάποια περιβαλλοντική ή γενετική αιτία, ούτε απόδειξη ότι προέρχεται από φαρμακευτική αγωγή. Δεν έχουμε καμία αιτία» δήλωσε χαρακτηριστικά, σημειώνοντας ότι ερευνώνται όλα τα ενδεχόμενα, συμπεριλαμβανομένης της μόλυνσης από τοξίνες, βακτήρια ή κάποιον ιό.

(Πηγή: in.gr)

Συντάκτης: Μάριος Οικονόμου

Σε αναρρώσαντες από ήπια COVID-19 εντοπίζονται κύτταρα μυελού των οστών που μπορούν να πυροδοτήσουν τον σχηματισμό αντισωμάτων μεγάλης διάρκειας, έως και δεκαετιών, σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη

Ένας σημαντικός σύμμαχος κατά της COVID-19 κρύβεται στον ανθρώπινο οργανισμό ισχυρίζονται οι επιστήμονες, ο οποίος μπορεί να εξασφαλίσει πολύ μακρά ανοσία από τον κορωνοϊό SARS-CoV-2, ακόμη και δια βίου.

Όπως διαπίστωσε πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Nature, τα Β-κύτταρα μνήμης (β-λεμφοκύτταρα) και τα κύτταρα του μυελού των οστών (κύτταρα πλάσματος, εξέλιξη των Β-κυττάρων) αναλαμβάνουν όταν τα αντισώματα και οι πλασμαβλάστες -βραχύβια κύτταρα που εκκρίνουν αντισώματα- εξασθενούν μετά την καταπολέμηση του παθογόνου εισβολέα.

Σύμφωνα με την αρχική ερευνητική υπόθεση, ο νέος κορωνοϊός θα πυροδοτούσε τα κύτταρα του μυελού των οστών όπως όλες σχεδόν οι ιογενείς λοιμώξεις, αν και υπάρχουν ενδείξεις ότι ο σχηματισμός τους διαταράσσεται στις περιπτώσεις σοβαρής COVID-19. Επιπροσθέτως, πρώιμες μελέτες για την ανοσολογική απόκριση είχαν καταλήξει σε ανησυχητικά ευρήματα για τη ραγδαία μείωση αντισωμάτων μετά την ανάρρωση.

Η επιστημονική ομάδα εξέτασε την παραγωγή αντισωμάτων σε 77 αναρρώσαντες από ήπια στην πλειονότητα των περιπτώσεων COVID-19. Αν και, αναμενόμενα, τα επίπεδα αντισωμάτων έναντι του SARS-CoV-2 υποχώρησαν σημαντικά στους τέσσερις μήνες από τη μόλυνση, οι ερευνητές μπόρεσαν να εντοπίσουν αντισώματα που αναγνώριζαν την πρωτεΐνη-ακίδα του ιού έως και 11 μήνες μετά.

Σε δεύτερο στάδιο, οι επιστήμονες συνέλεξαν Β-λεμφοκύτταρα και κύτταρα πλάσματος από μια υποομάδα των συμμετεχόντων, οι περισσότεροι απ’ τους οποίους διατηρούσαν Β-λεμφοκύτταρα που αναγνώριζαν τον ιό επτά μήνες από τα πρώτα συμπτώματα. Όσον αφορά τα κύτταρα πλάσματος, εντόπισαν πολύ χαμηλές αλλά ανιχνεύσιμες συγκεντρώσεις τους, ο σχηματισμός των οποίων είχε ενεργοποιηθεί από την αρχική λοίμωξη επτά με οκτώ μήνες πριν. Τα επίπεδα παρέμειναν σταθερά και στους πέντε συμμετέχοντες που έδωσαν ξανά δείγμα μυελού των οστών κάποιους μήνες αργότερα.

Μεγαλύτερη αισιοδοξία για τα εμβόλια

«Ένα κύτταρο πλάσματος κρύβει όλη την ιστορία του βίου μας σχετικά με τα παθογόνα στα οποία έχουμε εκτεθεί», αναφέρει ο Ali Ellebedy, ανοσολόγος Β-λεμφοκυττάρων στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον για τα κύτταρα που μπορούν να παράγουν αντισώματα δεκαετίες μετά τη νόσηση.

«Τα μακροχρόνια ανοσολογικά αποτελέσματα φαίνεται ότι θα εξασφαλιστούν και από τους εμβολιασμούς κατά της COVID-19» προσθέτει ο Menno van Zelm, ανοσολόγος στο Πανεπιστήμιο Monash της Μελβούρνης.

Περισσότερο επιφυλακτικός εμφανίστηκε ο ανοσολόγος Rafi Ahmed από το Πανεπιστήμιο Emory της Ατλάντα που συμμετείχε με την ομάδα του στην ανακάλυψη των κυττάρων πλάσματος, σύμφωνα με τον οποίο το πόρισμα είναι μεν σημαντικό, δεδομένης της εξασθένισης του αριθμού αντισωμάτων κατά του κορωνοϊού, ωστόσο δεν είναι σαφές αν θα εξασφαλίζουν κάποιου είδους ανοσίας μακροπρόθεσμα.

Μέχρι στιγμής, η επιστημονική ομάδα του Δρ Ellebedy έχει παρατηρήσει πρώιμες ενδείξεις ότι το εμβόλιο της Pfizer θα πρέπει να πυροδοτεί την παραγωγή τέτοιων κυττάρων, όμως ακόμη και η συνεχής παραγωγή αντισωμάτων από τη νόσηση ή τον εμβολιασμό δεν εξασφαλίζει μακρόβια ανοσία στην COVID-19, η οποία χάρη στην ικανότητα παραλλαγών του SARS-CoV-2 να εξασθενίζουν την προστατευτική δράση των αντισωμάτων, θα καταστήσουν πιθανώς αναγκαίο την αναμνηστική δόση εμβολίου.

(Πηγή: ygeiamou.gr)

Οι έφηβοι με Covid-19 χρειάζονται εισαγωγή στο νοσοκομείο τρεις φορές συχνότερα από όσους είχαν γρίπη κατά την τελευταία τριετία 2017-2020, ενώ σχεδόν το ένα τρίτο (31,4%) τελικά καταλήγουν στη μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) και το 5% διασωληνώνονται, σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ (CDC).

Τα παιδιά και οι έφηβοι έχουν πολύ μικρότερη πιθανότητα να αρρωστήσουν σοβαρά από Covid-19 και να πεθάνουν εξαιτίας της, σε σχέση με τους ενήλικες, όμως δεν αποφεύγουν πάντα τη βαριά νόσο, όπως δείχνουν και τα τελευταία στοιχεία του CDC για το δίμηνο Μαρτίου-Απριλίου 2021 και την ηλικιακή ομάδα 12 – 17 ετών, τα οποία δημοσιεύθηκαν στο εβδομαδιαίο ιατρικό δελτίο του “Morbidity and Mortality Weekly Report”.

Τα στοιχεία δείχνουν μια σαφή αυξητική τάση στις εισαγωγές εφήβων στα αμερικανικά νοσοκομεία. Το ποσοστό των εφήβων στο σύνολο των νοσηλειών για κορονοϊό υπερδιπλασιάστηκε από τα μέσα Μαρτίου έως το τέλος Απριλίου (από 0,6 σε 1,3 ανά 100.000 άτομα) και παραμένει υψηλότερο σε σχέση με την ομάδα πέντε έως 11 ετών.

Η διευθύντρια του CDC Ροσέλ Ουαλένσκι δήλωσε «βαθιά ανήσυχη για τους αριθμούς των νοσηλευομένων εφήβων» και χαρακτήρισε λυπηρό «τον αριθμό των εφήβων που χρειάζονται θεραπεία σε ΜΕΘ ή διασωλήνωση». Γι’ αυτό παρότρυνε τους εφήβους άνω των 12 ετών να εμβολιαστούν. Το 30% των εφήβων που νοσηλεύθηκαν, δεν είχαν κανένα υποκείμενο νόσημα, ενώ οι υπόλοιποι είχαν παχυσαρκία, άσθμα, νευρολογική ή άλλη διαταραχή.

Η αύξηση των περιστατικών σε εφήβους, σύμφωνα με τους επιστήμονες του CDC, μπορεί να οφείλεται σε ένα βαθμό στην κυκλοφορία πιο μεταδοτικών παραλλαγών του κορονοϊού στην κοινότητα, καθώς επίσης στο άνοιγμα ξανά των σχολείων, ιδίως όταν δεν τηρούνται τα μέτρα προστασίας (μάσκες, αποστάσεις κ.α.).

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

© Φωτογραφία : Associated Press

Ένα ζευγάρι στη Ρωσία έχει αφιερώσει όλη του τη ζωή στα άλογα. Η Αικατερίνα και ο Σεργκέι άνοιξαν ένα καταφύγιο όπου προσφέρουν στα γερασμένα ή τραυματισμένα άλογα μια νέα ευκαιρία για ζωή, δίνοντάς τους κάτι που πολύ δύσκολα βρίσκεται για αυτά στον σημερινό σύγχρονο κόσμο: ελευθερία!

Η πύλη σε αυτόν τον περίβολο ανοίγει κάθε πρωί και τα άλογα αυτού του καταφυγίου μπορούν ελεύθερα να χαρούν τα λιβάδια, το χορτάρι και να τρέξουν, σχεδόν όλη την ημέρα, από τις 11 το πρωί μέχρι τις 9 το βράδυ.

Ένα καταφύγιο στο χωριό Τσερέμκοβα στη Ρωσία δίνει στα γερασμένα ή τραυματισμένα άλογα μια νέα ευκαιρία για ζωή. Με την ονομασία “Ελευθερία”, φροντίζει τις καθημερινά τις ανάγκες δεκατεσσάρων αλόγων και στοχεύει να τους δώσει καλύτερη ποιότητα ζωής, από το να περιορίζονται όλη την ημέρα στους στάβλους.

“Η χάρη τους, η ομορφιά των κινήσεών τους – κοιτώντας τα ελεύθερα άλογα είναι συναρπαστικό. Και θέλω να τα κοιτώ και να τα κοιτώ και να κάνω ό, τι μπορώ για να ζήσουν, ακόμη και ένας μικρός αριθμός από αυτά, να μπορούν να έχουν αυτή την ευκαιρία να είναι πρακτικά ελεύθερα στον σύγχρονο κόσμο μας”, εξηγεί η Αικατερίνα Γιουμάεβα, συνιδιοκτήτρια του καταφυγίου αλόγων.

Τα περισσότερα από τα άλογα δεν μπορούν να εργαστούν πια, τα ζώα είναι είτε πολύ μεγάλα σε ηλικία, άρρωστα ή τραυματισμένα – και αρκετά συχνά, ενδέχεται απλά να καταλήξουν σε ένα εργοστάσιο επεξεργασίας κρέατος.

(Πηγή: sputniknews.gr) 

“Συναγερμός” έχει σημάνει στην Τουρκία για τη “βλέννα” που απειλεί τη θάλασσα του Μαρμαρά. Κινδυνεύει να εξελιχθεί σε επιδημιολογική βόμβα.

Ένα παχύ, γλοιώδες στρώμα της λεγόμενης «θαλάσσιας βλέννας» εξαπλώνεται στην Θάλασσα του Μαρμαρά στα νότια της Κωνσταντινούπολης, δημιουργώντας απειλή για τη θαλάσσια ζωή αλλά και την αλιευτική βιομηχανία.

Οι επιστήμονες σύμφωνα με το Reuters λένε ότι η κλιματική αλλαγή και η ρύπανση έχουν συμβάλει στον πολλαπλασιασμό της οργανικής ύλης στο σημείο, η οποία περιέχει μια μεγάλη ποικιλία μικροοργανισμών και μπορεί να ανθίσει όταν υπάρχουν πλούσια σε θρεπτικά στοιχεία συστατικά στο θαλασσινό νερό.

«Η κατάσταση της Θάλασσας του Μαρμαρά είναι το αποτέλεσμα αυτού που έκαναν οι άνθρωποι. Αυτό είναι το αποτέλεσμα των οικιακών απορριμμάτων και της ρύπανσης», δήλωσε ο σκηνοθέτης Tahsin Ceylan, ο οποίος δημιουργεί ένα ντοκιμαντέρ για τον αντίκτυπο της θαλάσσιας μύτης.

Ειδικότερα τα μικροφύκια που αναπαράγονται στη Θάλασσα του Μαρμαρά, τα λεγόμενα και Dinoflagellates που τα συναντάμε σε πολλές θάλασσες του κόσμου, έχουν συσχετιστεί με την εξάπλωση της χολέρας στις παρακείμενες περιοχές.

Η κατάσταση επιδεινώνεται ακόμη περισσότερο και από το γεγονός, πως στη Θάλασσα του Μαρμαρά, απορρίπτονται βιομηχανικά, αστικά και οικιακά λύματα, μια πρακτική που θα πρέπει να τερματιστεί άμεσα.

Η φύση δεν το αξίζει

«Το μόνο που πρέπει να κάνετε είναι να μην πετάτε τα απόβλητά σας στη θάλασσα», είπε και πρόσθεσε: «Νομίζω ότι η φύση δεν το αξίζει».

Οι ειδικοί συνέδεσαν την αυξανόμενη ποσότητα βλέννας στη θάλασσα με τις υψηλές θερμοκρασίες της θάλασσας που οφείλονται στην κλιματική αλλαγή καθώς και την απόρριψη λυμάτων στην θάλασσα που δεν έχουν υποστεί επεξεργασία.

Ο υπουργός Περιβάλλοντος Μουράτ Κούρουμ είπε ότι η βλέννα της θάλασσας ήταν ένα σοβαρό πρόβλημα και μια ομάδα 300 ατόμων αξιολόγησε δεκάδες σημεία στη Θάλασσα του Μαρμαρά, καθώς και στις εγκαταστάσεις επεξεργασίας νερού και πηγές ρύπανσης.

Σχέδιο προστασίας από την τούρκικη κυβέρνηση

Τόνισε πως  η κυβέρνηση θα ανακοινώσει την Κυριακή ένα σχέδιο δράσης για την προστασία της θάλασσας.

Ο υδροβιολόγος Levent Artuz προειδοποίησε ότι τέτοια οικολογικά προβλήματα θα συνεχιστούν αν δεν υπάρξει αλλαγή στη συμπεριφορά των ανθρώπων.

«Όσο συνεχίζουμε με αυτές τις πρακτικές, δεν έχει νόημα να περιμένουμε διαφορετικά αποτελέσματα. Θα συνεχίσουμε να αντιμετωπίζουμε καταστροφές όπως αυτό», είπε, επισημαίνοντας την αυξημένη ρίψη λυμάτων στα ύδατα τα τελευταία χρόνια.

(Πηγή: in.gr) 

Η λέξη έρημος είναι συνυφασμένη στο μυαλό των περισσότερων με άνυδρες περιοχές με αχανείς εκτάσεις άμμου και ξηράς γης. Αν και αυτό ισχύει σίγουρα για ορισμένες περιοχές, όπως η Σαχάρα η οποία σχεδόν όλοι πιστεύουμε ότι είναι και η μεγαλύτερη στον κόσμο, όλες δεν ταιριάζουν σε αυτήν την περιγραφή.

Καθορίζονται από τις βροχοπτώσεις, και όχι την άμμο και τη θερμότητα, και συναντιούνται σε όλες τις ηπείρους του κόσμου, αλλά η φύση και το μέγεθος αυτών των ερήμων ποικίλλουν πολύ. Ωστόσο στα κοινά χαρακτηριστικά τους συμπεριλαμβάνονται το άγονο, ξηρό και εχθρικό για την ζωή περιβάλλον με τις δύσκολες συνθήκες διαβίωσης να τις καθιστούν ως μερικές από τις πιο αραιοκατοικημένες περιοχές του κόσμου.

Γι’ αυτόν τον λόγο, λοιπόν, ίσως εκπλαγείτε αν μάθετε ότι η μεγαλύτερη έρημος στον κόσμο είναι στην πραγματικότητα στην Ανταρκτική, και όχι η Σαχάρα!

Για να καταλάβετε όμως το λόγο πρέπει να γνωρίζετε τι σημαίνει έρημος και πώς καθορίζεται η σημασία της λέξης. Μια έρημος, λοιπόν, είναι μια περιοχή που είναι πολύ στεγνή επειδή δέχεται λίγο ή καθόλου νερό. Για να θεωρηθεί έρημος, μια περιοχή πρέπει να λαμβάνει ετήσια βροχόπτωση άνω των 250 mm. Αλλά η βροχόπτωση μπορεί να έχει τη μορφή βροχής, χιονιού, ή ομίχλης -στην ουσία οποιαδήποτε μορφή νερού μεταφέρεται από την ατμόσφαιρα στη γη.

Οι έρημοι, λοιπόν, είναι μερικά από τα πιο καυτά και αφιλόξενα μέρη στη Γη, όπως η έρημος Σαχάρα στην Αφρική, η έρημος Γκόμπι στη βόρεια Κίνα και τη Μογγολία και η κοιλάδα του θανάτου στην Καλιφόρνια. Αλλά μπορεί, επίσης, να είναι κρύα, ανεμοδαρμένα τοπία όπου λίγο ή καθόλου χιόνι πέφτει ποτέ, όπως συμβαίνει με τις περιπτώσεις της Ανταρκτικής και την Αρκτικής. Έτσι, στο τέλος, η ζέστη δεν έχει καμία σχέση.

Στην πραγματικότητα, θα ήταν πιο ακριβές να πούμε ότι οι έρημοι χαρακτηρίζονται από μικρή έως καθόλου υγρασία και ακραίες θερμοκρασίες. Για την ιστορία, σύμφωνα με το universetoday.com, οι έρημοι αποτελούν το ένα τρίτο της επιφάνειας της Γης, με το μεγαλύτερο μέρος τους να συναντάται τις πολικές περιοχές.

Και μιλώντας με αριθμούς, η έρημος της Ανταρκτικής είναι η μεγαλύτερη έρημος στη Γη, με συνολικό μέγεθος 13,8 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα. Η έρημος της Αρκτικής ακολουθεί στη δεύτερη θέση καλύπτοντας μια συνολική επιφάνεια περίπου 13,7 εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων και η Σαχάρα, η πιο γνωστή έρημος παγκοσμίως, συναντάται τρίτη με συνολικό μέγεθος 9,4 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα.

(Πηγή: newsbeast.gr)

SHUTTERSTOCK

Οι καρχαρίες είναι από τα αρχαιότερα θαλάσσια πλάσματα. Έχει διαπιστωθεί ότι η ιστορία της εμφάνισης και εξέλιξης τους πάει πίσω 400 εκατ. έτη. Στην διάρκεια όλων αυτών των αιώνων η ζωή στην Γη πέρασε από πολλές και μεγάλες δοκιμασίες. Συνέβησαν πολλά γεγονότα σε αυτό το χρονικό διάστημα που προκάλεσαν μαζικές εξαφανίσεις ειδών.

Όμως οι καρχαρίες κατάφερναν κάθε φορά να βρίσκουν τρόπους να ξεπερνάνε την δύσκολη συγκυρία και όχι μόνο να επιβιώνουν αλλά να ακμάζουν. Κατάφεραν να ξεπεράσουν χωρίς προβλήματα και την μαζική εξαφάνιση της ζωής που προκάλεσε η πτώση του αστεροειδή που ανάμεσα στα άλλα εξόντωσε τους δεινοσαύρους.

Tα ευρήματα μιας νέας μελέτης αποκαλύπτουν ότι πριν από 19 εκατ. έτη σε μια εποχή που δεν καταγράφεται κάποιο γεγονός που να συνδέεται με πλανητικού χαρακτήρα προβλήματα οι καρχαρίες κινδύνευσαν με εξαφάνιση. Με δημοσίευση τους στην επιθεώρηση «Science» οι ερευνητές αναφέρουν ότι εκείνη την χρονική περίοδο οι πληθυσμοί των καρχαριών συρρικνώθηκαν σε ποσοστό που μπορεί να έφτασε το 90%.

«Είναι ένα μεγάλο μυστήριο. Οι καρχαρίες υπάρχουν για περίπου 400 εκατ. έτη και πέρασαν πολλά σε όλο αυτό το χρονικό διάστημα χωρίς προβλήματα. Ξαφνικά κάποιο άγνωστο γεγονός εξόντωσε ως και το 90% των πληθυσμών τους» αναφέρει η Ελίζαμπεθ Σίμπερτ, παλαιοβιολόγος και ωκεανογράφος του Πανεπιστημίου Γέιλ, μέλος της ερευνητικής ομάδας.

Εκτιμάται πώς η πτώση του αστεροειδή που εξαφάνισε τους δεινοσαύρους πριν από 66 εκατ. έτη προκάλεσε απώλειες στους πληθυσμούς των καρχαριών της τάξης του 30%-40%. Όμως στην συνέχεια και για τα επόμενα 45 εκατ. έτη τα στοιχεία έχουν δείξει δεν αντιμετώπισαν κανένα άλλο πρόβλημα και άκμασαν στους ωκεανούς ακόμη και σε επόμενα μικρότερης έκτασης προβλήματα όπως μια κλιματική αλλαγή εξαιτίας απότομης αύξησης των επιπέδων του διοξειδίου του άνθρακα πριν από περίπου 56 εκατ. έτη.

Όμως τα ευρήματα που συνέλεξαν οι ερευνητές από ιζήματα στους ωκεανούς τα οποία δείχνουν την παρουσία των καρχαριών σε αυτούς αποκαλύπτουν αυτή την ξαφνική και μαζική συρρίκνωση του πληθυσμού τους η οποία κυμάνθηκε από 70%-90%. Οι ερευνητές δεν έχουν καμία απολύτως ιδέα για το τι μπορεί να συνέβη και δεν μπορούν να κάνουν κάποια εκτίμηση ή έστω να ρίξουν στο τραπέζι ένα πιθανό σενάριο. Ήδη πάντως η επιστημονική κοινότητα κοιτάζει με ενδιαφέρον την μελέτη και αναμένεται σύντομα να υπάρξουν κάποιες εκτιμήσεις για την αιτία που παραλίγο να οδηγήσει σε εξαφάνιση τους καρχαρίες.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

Ο κίνδυνος νέας μόλυνσης του ίδιου ανθρώπου από τον κοροναϊό που προκαλεί τη νόσο Covid-19, είναι γενικά πολύ μικρός και παραμένει αισθητά μειωμένος έως για δέκα μήνες μετά από την πρώτη λοίμωξη, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Μαρία Κρούτικοφ του Ινστιτούτου Πληροφορικής της Υγείας του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου (UCL), που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «The Lancet Health Longevity», ανέλυσαν στοιχεία για 682 φιλοξενούμενους (με μέση ηλικία 86 ετών) και 1.429 εργαζόμενους σε 100 μονάδες φροντίδας στην Αγγλία, εκ των οποίων περίπου το ένα τρίτο είχαν μολυνθεί με κορονοϊό, όπως έδειξαν τα τεστ αντισωμάτων.

Πολύ μικρός ο αριθμός επαναλοίμωξης

Μετά από διάστημα τουλάχιστον 90 ημερών από την αρχική λοίμωξη, οι συμμετέχοντες υποβάλλονταν σε περιοδικά μοριακά τεστ: ένα την εβδομάδα οι εργαζόμενοι και ένα το μήνα οι φιλοξενούμενοι ηλικιωμένοι. Ο αριθμός επαναλοίμωξης ήταν πολύ μικρός, μόνο σε τέσσερις φιλοξενούμενους και δέκα από το προσωπικό. Αντίθετα, μεταξύ όσων δεν είχαν αρχικά ποτέ μολυνθεί από τον κορονοϊό, τα θετικά μοριακά τεστ ήταν πολύ περισσότερα στην πορεία (93 φιλοξενούμενοι και 111 εργαζόμενοι).

Διαπιστώθηκε ότι οι φιλοξενούμενοι με προηγούμενη λοίμωξη Covid-19 είχαν 85% μικρότερη πιθανότητα να μολυνθούν εκ νέου μέσα στο επόμενο δεκάμηνο, σε σχέση με όσους δεν είχαν ποτέ μολυνθεί, ενώ για τους εργαζόμενους με παρελθούσα λοίμωξη η μείωση του κινδύνου ήταν 60%.

Η φυσική ανοσία προστατεύει

«Είναι πραγματικά καλό νέο ότι η φυσική λοίμωξη προστατεύει έναντι μιας επαναλοίμωξης για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ο κίνδυνος δεύτερης μόλυνσης φαίνεται να είναι πολύ χαμηλός. Είναι επίσης καθησυχαστικό ότι μια προηγούμενη λοίμωξη Covid-19 παρέχει υψηλό επίπεδο προστασίας στους φιλοξενούμενους σε μονάδες φροντίδας, δεδομένων των ανησυχιών του παρελθόντος ότι αυτά τα άτομα με προχωρημένη ηλικία έχουν λιγότερο ισχυρή ανοσιακή απόκριση», δήλωσε η δρ Κρούτικοφ.

(Πηγή: in.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Ανησυχητικά είναι τα ευρήματα διεθνούς έρευνας, με τίτλο: «COVID-19 MEntal health inTernational for the General Population (COMET-G) Study» σύμφωνα με τα οποία το 18% του πληθυσμού σε παγκόσμια κλίμακα πάσχει από κατάθλιψη λόγω της πανδημίας. Αντίστοιχο είναι το ποσοστό ανθρώπων που αντιμετωπίζουν σοβαρότατο στρες κατά τη διάρκεια των τελευταίων 12 μηνών.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από τον Μάρτιο του 2020 έως τον Απρίλιο του 2021 και βασίστηκε σε απαντήσεις που έδωσαν σε ερωτηματολόγια 55.589 άτομα από 40 χώρες, η γενική ποιότητα ζωής ολόκληρου του πληθυσμού φαίνεται να έχει πληγεί σοβαρότατα, ενώ προβλήματα δημιουργήθηκαν και στις ενδοοικογενειακές σχέσεις.

Σοβαρότατες επιπτώσεις όπως αναφέρεται είχαν τα άτομα με προηγούμενο ψυχιατρικό ιστορικό (ποσοστό κατάθλιψης που πέρασε το 30%), τα οποία και εμφάνισαν υψηλότατα ποσοστά αυτοκτονικών σκέψεων (σχεδόν 15%).

Εντυπωσιακή ήταν η καταγραφή της προσκόλλησης σε διάφορες θεωρίες συνωμοσίας με τουλάχιστον τους μισούς από τους συμμετέχοντες να αποδέχονται τουλάχιστον σε σημαντικό βαθμό μία τουλάχιστον τέτοια θεωρία, ωστόσο οι διαφορές ανάμεσα στις χώρες ήταν σημαντικότατες.

Οι θεωρίες αυτές φαίνεται ότι αναπτύσσονται σε μεγάλο βαθμό για να προστατεύσουν υγιή αλλά ψυχολογικά ευαίσθητα άτομα από το αβάσταχτο στρες, αλλά βρίσκουν γόνιμο έδαφος σε ανεπαρκώς ανεπτυγμένες κοινωνίες από πολιτικο-οικονομική και κοινωνική άποψη καθώς και με προβληματικά συστήματα εκπαίδευσης.

«Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν κλινική κατάθλιψη περίπου στο 1/5 των ανθρώπων συμμετείχαν. Αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι υπάρχει τουλάχιστον ένας διπλασιασμός στο ποσοστό της κλινικής κατάθλιψης.

Άλλο ένα περίπου 20% είχε έντονο στρες με δυσφορία. Οι παράγοντες οι οποίοι επηρέασαν ήταν οι περιορισμοί ή το lockdown, οι ενδοοικογενειακές συγκρούσεις, ο φόβος για την οικονομική κατάσταση, τη δυσκολία της εργασίας, και η ύπαρξη χρόνιας νόσου. Επίσης περισσότερο επηρεάστηκαν οι γυναίκες. Αυτό ήταν αναμενόμενο γιατί οι γυναίκες έχουν υψηλότερα ποσοστά κατάθλιψης. Οι νέοι επηρεάστηκαν νωρίς στην πανδημία και οι μεγαλύτερης ηλικίας λίγο αργότερα» ανέφερε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο επιστημονικός υπεύθυνος της έρευνας, καθηγητής Ψυχιατρικής του Τμήματος Ιατρικής του ΑΠΘ, Κωνσταντίνος Φουντουλάκης.

Ο κ. Φουντουλάκης ανέφερε ακόμη ότι δεν υπάρχει αύξηση της αυτοκτονικότητας και ότι πιθανότατα μειώθηκε η χρήση ουσιών και του καπνίσματος ενώ μείωση υπήρξε και στην ποιότητα ζωής σε όλες τις εκφάνσεις (ύπνος, διατροφή, σεξουαλικότητα κλπ).

(Πηγή: cnn.gr)

AP Photo

Η παραγωγή ιχθυέλαιου και ιχθυάλευρου που προορίζονται για τις ευρωπαϊκές και ασιατικές βιομηχανίες στερούν από τον πληθυσμό της δυτικής Αφρικής μεγάλο μέρος των ψαριών που θα μπορούσε να καταναλώσει και συμβάλλουν στη λεηλασία των αλιευτικών πόρων, κατήγγειλε η Greenpeace σε σημερινή της έκθεση.

Περίπου 500.000 τόνοι ψαριών που θα μπορούσαν να καταναλωθούν από 33 εκατομμύρια ανθρώπους μετατρέπονται κάθε χρόνο σε ιχθυέλαιο και ιχθυάλευρο και χρησιμοποιούνται στη γεωργία, την κτηνοτροφία, τα συμπληρώματα διατροφής και τα καλλυντικά, εκτιμά η μη κυβερνητική οργάνωση.

Η παραγωγή ιχθυέλαιου και ιχθυάλευρου σε αυτή την περιοχή της Αφρικής αυξήθηκε από τους 13.000 τόνους το 2010 στους 170.000 τόνους το 2019, σύμφωνα με τη Greenpeace η οποία κρούει εδώ και καιρό τον κώδωνα του κινδύνου.

«Η πρακτική αυτή υπονομεύει όχι μόνο τη διατροφική ασφάλεια των παράκτιων κοινοτήτων της Μαυριτανίας, της Σενεγάλης και της Γκάμπιας», αλλά επίσης στερεί «από το Μαλί και τη Μπουρκίνα Φάσο μια από τις σημαντικότερες πηγές πρωτεΐνης», υπογραμμίζει η έκθεση.

Η ΕΕ είναι η βασική αγορά των προϊόντων αυτών. «Το 2019 περισσότερο από το 70% του ιχθυέλαιου που παρήχθη στη Μαυριταυνία προοριζόταν για την ΕΕ», ενώ μεγάλο μέρος της παραγωγής στη Σενεγάλη προορίζεται για την Ισπανία.

Η Κίνα, όπου η ζήτηση για ιχθυάλευρο εκτοξεύθηκε λόγω των αυξημένων αναγκών των ιχθυοκαλλιεργειών, είναι μεταξύ των βασικών χωρών που εισάγουν το προϊόν αυτό από τη δυτική Αφρική, μαζί με άλλες χώρες της Ασίας, όπως το Βιετνάμ και η Μαλαισία.

Η βιομηχανική αυτή παραγωγή έχει «σοβαρές και αρνητικές περιβαλλοντικές και κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις, αλλά και επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία», τονίζει η ΜΚΟ.

Στη Μαυριτανία έχουν αναφερθεί «πολλές χρόνιες ασθένειες και καταγράφηκαν προβλήματα που συνδέονται με το άσθμα, ενώ παράλληλα παρατηρούνται βλάβες στο περιβάλλον στις περιοχές που βρίσκονται κοντά στα εργοστάσια», επισημαίνεται στην έκθεση.

Ο πληθυσμός που επηρεάζεται περισσότερο «είναι οι γυναίκες οι οποίες παραδοσιακά πουλούν στις αγορές καπνιστά ή παστά ψάρια και οι ερασιτέχνες ψαράδες».

Η Greenpeace καλεί τις χώρες της δυτικής Αφρικής να σταματήσουν την παραγωγή ιχθυελαίου και ιχθυάλευρου και να δώσουν προτεραιότητα στην κατανάλωση των ψαριών από τους κατοίκους της περιοχής.

(Πηγή: cnn.gr)

REUTERS/STEPHANE MAHE

Η Γερμανία παραβίαζε συστηματικά τα όρια της ΕΕ για την ατμοσφαιρική ρύπανση, δήλωσε το ανώτατο δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης την Πέμπτη, σε μια απόφαση που θα μπορούσε φέρει τη χώρα ενώπιον οικονομικών κυρώσεων εάν δεν βελτιώσει τις εκπομπές αερίων τουλάχιστον στις μεγαλουπόλεις.

Η ατμοσφαιρική ρύπανση στην Ευρώπη έχει μειωθεί την τελευταία δεκαετία, αλλά παραμένει ο μεγαλύτερος περιβαλλοντικός κίνδυνος για την υγεία της ηπείρου. Η παρατεταμένη έκθεση σε μολυσμένο αέρα μπορεί να προκαλέσει διαβήτη, πνευμονική νόσο και καρκίνο.

Το δικαστήριο της ΕΕ δήλωσε ότι από το 2010 έως το 2016, η Γερμανία παραβίαζε τα ετήσια όρια ρύπανσης από διοξείδιο του αζώτου (NO2) της ΕΕ σε 26 ζώνες, μεταξύ των οποίων το Βερολίνο, η Στουτγκάρδη, το Μόναχο, η Κολωνία και το Ντίσελντορφ. Η Στουτγκάρδη και η Περιοχή Ρήνου-Μάιν υπερέβησαν επίσης τα ωριαία όρια NO2 κατά την περίοδο, ανέφερε.

Συμμετέχοντας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή που εξέτασε την υπόθεση, το δικαστήριο έκρινε ότι η γερμανική κυβέρνηση δεν είχε λάβει μέτρα για να εξασφαλίσει τη συμμόρφωση με τους κανόνες ποιότητας της ΕΕ για την ατμόσφαιρα. Η Γερμανία πρέπει τώρα να συμμορφωθεί ή να αντιμετωπίσει περαιτέρω νομικές κυρώσεις.

Ωστόσο, από το 2016, οι περισσότερες ενδιαφερόμενες περιοχές έχουν περιορίσει τη ρύπανση ΝΟ2 για να συμμορφωθούν με τα όρια της ΕΕ, με τη μετάβαση σε λιγότερο ρυπογόνα αυτοκίνητα και τοπικά μέτρα όπως απαγορεύσεις οδήγησης, όρια ταχύτητας και μετάβαση σε λεωφορεία χαμηλών εκπομπών.

Το 2020, έξι γερμανικές πόλεις παραβίασαν το ετήσιο μέσο όριο των 40 μικρογραμμαρίων NO2 ανά κυβικό μέτρο αέρα, από 90 πόλεις το 2016, σύμφωνα με κυβερνητικά στοιχεία.

Το Μόναχο και η Στουτγκάρδη ήταν μεταξύ εκείνων που παραβίαζαν ακόμη τον νόμο πέρυσι.

Οι οδικές μεταφορές είναι η κύρια πηγή εκπομπών NO2, που σημαίνει ότι οι αστικές περιοχές τείνουν να πλήττονται περισσότερο.

Οι ετήσιοι πρόωροι θάνατοι που οφείλονται σε εκπομπές NO2 στην ΕΕ έχουν υπερδιπλασιαστεί από το 2009, αλλά εξακολουθούν να ανέρχονται συνολικά σε 54.000 πρόωρους θανάτους το 2018, σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος.

Προηγούμενες αποφάσεις του δικαστηρίου που εδρεύει στο Λουξεμβούργο έκριναν επίσης τη Γαλλία και τη Βρετανία ένοχες για τις εκπομπές NO2, ενώ χώρες όπως η Ουγγαρία, η Σουηδία και η Ιταλία έχουν παραβεί τα όρια σωματιδίων.

(Πηγή: naftemporiki.gr με πληροφορίες από Reuters)

REUTERS/STRINGER/CHILE

Μια νέα μελέτη ρίχνει φως στην πλανητικού επιπέδου καταστροφή που επέφερε η έκρηξη του υπερηφαιστείου Τόμπα. Στο κεντρικό τμήμα της βόρειας Σουμάτρας στην Ινδονησία βρίσκεται η λίμνη Τόμπα που έχει 100 χιλιόμετρα μήκος, 30 χιλιόμετρα πλάτος και μέγιστο βάθος 505 μέτρα. Η επιφάνειά της βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 900 μέτρων. Είναι η μεγαλύτερη λίμνη στην Ινδονησία και παράλληλα η μεγαλύτερη ηφαιστειακή λίμνη στον κόσμο.

Πρόκειται στην ουσία για τον κρατήρα που σχηματίστηκε από την τρομερή έκρηξη του υπερηφαιστείου που υπήρχε εκεί. Η έκρηξη συνέβη πριν από περίπου 75 χιλιάδες έτη και οι επιπτώσεις της είχαν παγκόσμιο και πλανητικό αντίκτυπο. Έχουν πραγματοποιηθεί πολλές μελέτες για το τι συνέβη μετά την έκρηξη του υπερηφαιστείου με τα αποτελέσματα να αποτελούν σε αρκετές περιπτώσεις αντικείμενο διχογνωμίας ή ακόμη και προστριβών ανάμεσα στους επιστήμονες.

Σε δύο διαπιστώσεις υπάρχει επιστημονική σύγκλιση. Η πρώτη είναι ότι πρόκειται για την μεγαλύτερη γνωστή ηφαιστειακή έκρηξη οπουδήποτε στη Γη κατά τα τελευταία 25 εκατομμύρια χρόνια. Η δεύτερη είναι ότι η έκρηξη της Τόμπα οδήγησε στο φαινόμενο που αποκαλείται «ηφαιστειακός χειμώνας» με μια παγκόσμια πτώση της θερμοκρασίας 3-5 βαθμών Κελσίου ενώ σε ορισμένες περιοχές η θερμοκρασία υποχώρησε κατά 15 βαθμούς Κελσίου.

Αυτός ο ηφαιστειακός χειμώνας εκτιμάται ότι διήρκεσε 6-10 έτη  φέρνοντας στα όρια της όπως είναι ευνόητο την ζωή πάνω στην Γη σε κάθε της μορφή. Είναι δεδομένο ότι οι ανθρώπινοι πληθυσμοί στον πλανήτη δοκιμάστηκαν σκληρά και έχουν υπάρξει πολλές εκτιμήσεις για το πόσο συρρικνώθηκε η ανθρωπότητα εκείνη την περίοδο.

Επιστήμονες του Ινστιτούτου Χημείας Μαξ Πλανκ στην Γερμανία πραγματοποίησαν μια νέα μελέτη για τις επιπτώσεις της έκρηξης. Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το πέπλο της ηφαιστειακής ύλης που σκέπασε την ατμόσφαιρα της Γης μπλόκαρε το ηλιακό φως με αποτέλεσμα να διαταραχτεί ο σχηματισμός και η λειτουργία του στρώματος όζοντος το οποίο εμποδίζει την βλαβερή ηλιακή υπεριώδη ακτινοβολία να φτάσει στην επιφάνεια του πλανήτη μας.

Έτσι ο άνθρωπος τόσο άμεσα αλλά και έμμεσα, εξαιτίας της καταστροφής από την ακτινοβολία της χλωρίδας και της πανίδας, είχε να αντιμετωπίσει έναν ακόμη άγνωστο και αόρατο για εκείνον εχθρό. Σύμφωνα με τους ερευνητές ο παγκόσμιος πληθυσμός των ανθρώπων περιορίστηκε σε μόλις 10-30 χιλιάδες άτομα. Φτάσαμε δηλαδή κυριολεκτικά ένα βήμα πριν την εξαφάνιση. Οι ερευνητές αναφέρουν ότι εκείνοι που αντιμετώπισαν τα μεγαλύτερα προβλήματα εξαιτίας της απουσίας του στρώματος του όζοντος ήταν οι άνθρωποι που ζούσαν στις τροπικές περιοχές.

(Πηγή: naftemporiki.gr)