paidevo.gr

Φωτο αρχείου

Μία 26χρονη Αφγανή πρόσφυγας, έγκυος στον όγδοο μήνα της κύησης της, μητέρα άλλων δυο παιδιών, αυτοπυρπολήθηκε μέσα στη σκηνή που διέμενε, στον προσωρινό καταυλισμό του Καρά Τεπέ της Μυτιλήνης, όταν έμαθε ότι απορρίφθηκε η μετάβαση της στη Γερμανία και τώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με την κατηγορία του εμπρησμού από πρόθεση.

Σύμφωνα με όσα αναφέρει το τοπικό «Στο νησί», η 26χρονη, το πρωί της Κυριακής έβγαλε τα παιδιά της από τη σκηνή και έβαλε φωτιά προκειμένου να αυτοπυροποληθεί. Επενέβησαν αιτούντες άσυλο, αστυνομία και πυροσβεστική, αλλά η ίδια έφερε ήδη εγκαύματα στο πρόσωπό της. Μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο Μυτιλήνης, όπου φρουρείται από την Πυροσβεστική και κλήθηκε για να απολογηθεί στην Εισαγγελία.

Σύμφωνα με πληροφορίες εξετάστηκε και ψυχολογικά. Αυτό που φέρεται να εξηγεί στις Αρχές είναι ότι κατεβλήθη ψυχολογικά από το γεγονός ότι η οικογένειά της ήταν να μετεγκατασταθεί από τη Λέσβο στη Γερμανία, αλλά τελευταία στιγμή απορρίφθηκε η μετάβασή της. Η 26χρονη μητέρα δύο παιδιών είναι έγκυος στον 8ο μήνα κύησης.

(Πηγή: ellinofreneianet.gr με πληροφορίες από TPP)

Μετά τις πρόσφατες έντονες χιονοπτώσεις στη Σιβηρία, μαθητές αποφάσισαν να σκάψουν μια σήραγγα στο χιόνι, ώστε να έχουν πρόσβαση στο σχολείο τους.

Φωτογραφία : @instagram/olga_panina18

Καθώς ένα παχύ στρώμα χιονιού έντυσε στα «λευκά» τη ρωσική πόλη του Νορίλσκ, οι μαθητές ενός σχολείου αναγκάστηκαν να περπατούν γύρω από το «τείχος» του χιονιού για να μπορέσουν να φτάσουν για μάθημα.

Για να μη χάνουν χρόνο, τα παιδιά βρήκαν μία λύση.

Όπως φαίνεται στο βίντεο, έσκαψαν ένα τούνελ στις τεράστιες στοιβάδες χιονιού.

Χάρη στην πανέξυπνη ιδέα τους, μπορούν τώρα να κόβουν δρόμο για το σχολείο, μέχρι να λιώσουν τα χιόνια.

Έντονες χιονοπτώσεις παρατηρήθηκαν σε πολλές ρωσικές πόλεις.

Το ύψος του χιονιού στη Μόσχα έφτασε τα 58 με 74 εκατοστά.

(Πηγή: sputniknews.gr)

Έναν χώρο που ήταν επικίνδυνος λόγω παρουσίας αμίαντου “υιοθέτησαν” τα παιδιά του 6ου Δημοτικού Σχολείου Σταυρούπολης, καταφέρνοντας να τον μετατρέψουν σε πάρκο, προς όφελος όλης της γειτονιάς.

Ολοκληρώνοντας καθημερινά τα μαθήματά τους, τα παιδιά του 6ου Δημοτικού Σχολείου Σταυρούπολης στη Θεσσαλονίκη κάνουν μια στάση στο διπλανό παρκάκι. Κάποιες φορές μαζεύουν φύλλα, άλλες ποτίζουν τα δέντρα ή δένουν τα μικρά κλαδιά που κινδυνεύουν να σπάσουν από τον αέρα, ενώ άλλες …μαλώνουν κάποιον περαστικό που τόλμησε να πετάξει σκουπίδι στον χώρο τους.

Οι μαθητές του 6ου Δημοτικού Σχολείου εδώ και χρόνια έχουν υιοθετήσει το πάρκο και δεν το έχουν εγκαταλείψει ούτε στιγμή. Μάλιστα, το πήραν υπό την προστασία τους προτού γίνει χώρος πρασίνου, τότε που υπήρχε ένα παράπηγμα με επικίνδυνο αμίαντο και αποτελούσε στέκι περιθωριακών τις νύχτες.

Η ιδέα ήρθε μέσα στο μάθημα της εκπαιδευτικού Ανατολής Αυγερινού, στη διάρκεια της ευέλικτης ζώνης και της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης. Τα παιδιά, τότε της Γ’ τάξης, θέλησαν να κάνουν κάτι για να βοηθήσουν τη γειτονιά τους και αποφάσισαν, σε συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς, τους Συλλόγους Γονέων και Κηδεμόνων, τους γείτονες αλλά και τον δήμο Παύλου Μελά να διώξουν το παράπηγμα και στη θέση του να φτιάξουν το δικό τους πάρκο. Το «Πάρκο του 6ου Δημοτικού Σχολείου Σταυρούπολης».

«Δίπλα στο σχολείο είχαμε ένα παράπηγμα, που ήταν πρόβλημα και για τη γειτονιά. Σε συνεργασία με όλους τους εκπαιδευτικούς και ύστερα από παρότρυνση των παιδιών αποφασίσαμε να υιοθετήσουμε αυτό το κομμάτι. Σκεφτήκαμε ότι ήταν μια καλή ευκαιρία για τους μαθητές να έρθουν σε επαφή με τη φύση, να μπορέσουν να αγαπήσουν τη γειτονιά τους, να την προστατέψουν και να δώσουν τα απογεύματα στους γονείς και τους περαστικούς ένα χώρο ευχάριστο σε ένα αστικό περιβάλλον», είπε στο ΑΠΕ–ΜΠΕ η δασκάλα κ. Αυγερινού.

Ο δήμος «έτρεξε» τις διαδικασίες ώστε να καταφέρει να ξεπεράσει τα γραφειοκρατικά εμπόδια, να απομακρυνθεί ο αμίαντος και το παράπηγμα και ακολούθως να παραχωρηθεί με ασφάλεια ο χώρος στους μαθητές. Τα παιδιά τοποθέτησαν δέντρα, φύτεψαν λουλούδια, πήραν λάστιχα από γειτονικά βουλκανιζατέρ, που τα έβαψαν για να διαμορφώσουν το πάρκο.

Μικροί υπερασπιστές του πρασίνου

«Ουσιαστικά τα παιδιά υιοθέτησαν το πρόβλημα, προτού υιοθετήσουν το πάρκο και καταφέραμε όλοι μαζί να δώσουμε λύση. Να ξηλωθεί το παράπηγμα με αμίαντο και να προχωρήσουν οι προτάσεις των μαθητών για το πώς θα αξιοποιηθεί ο χώρος προς όφελος όλης της γειτονιάς», πρόσθεσε, από την πλευρά του, ο αντιδήμαρχος Περιβάλλοντος του δήμου Παύλου Μελά, Σάκης Λαζαρίδης.

Τα παιδιά που κινήθηκαν αρχικά για να απομακρυνθεί το παράπηγμα έχουν αποφοιτήσει εδώ και χρόνια από το δημοτικό σχολείο. Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι πηγαίνουν στο Λύκειο, εξακολουθούν να το επισκέπτονται και να το περιποιούνται, όσο το επιτρέπουν οι υποχρεώσεις τους. Έχουν παραδώσει, όμως, σκυτάλη στα μικρότερα παιδιά, γνωρίζοντας πως δεν θα το εγκαταλείψουν.

Η σχολική τροχονόμος και μέλος των Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων του 6ου Δημοτικού Σχολείου Σταυρούπολης, Μάρθα Γελαστοπούλου, που περνάει αρκετή ώρα με τα παιδιά τονίζει πως «το ευχαριστιούνται, προσέχουν τα δέντρα και δίνουν συμβουλές πως δεν πρέπει να σπάμε τα κλαδιά τους», ενώ χάρη στη δική τους συμβολή «μία εστία μόλυνσης απομακρύνθηκε και κάτι ωραίο έγινε για όλη τη γειτονιά που το αγκάλιασε από την πρώτη στιγμή».

Το παραπάνω πάρκο ήταν το πρώτο που υιοθετήθηκε στον δήμο Παύλου Μελά. Έκανε «ποδαρικό» σε ένα περιβαλλοντικό πρόγραμμα που ξεκίνησε η δημοτική αρχή και τελευταία τείνει να γίνει ευχάριστος «πονοκέφαλος» καθώς ολοένα και αυξάνεται ο αριθμός των πολιτών που επιθυμούν να φροντίζουν είτε έναν δημόσιο χώρο, είτε ένα δέντρο.

(Πηγή: news247.gr)

Συντάκτης: Λάμπρος Ζαχαρής

Ένας χρόνος συμπληρώθηκε από το πρώτο κρούσμα κορονοϊού στην Ελλάδα. Από την ημέρα που οι ζωές όλων άλλαξαν. Ένας ειδικευόμενος πνευμονολόγος περιγράφει στο Sputnik τη μάχη που εξακολουθεί να δίνει στην πρώτη γραμμή. Οι δυσκολίες, οι ελλείψεις και οι λύσεις.

© Φωτογραφία : George Vitsaras / SOOC

Ήταν 26 Φεβρουαρίου 2020 όταν το πρώτο κρούσμα του κορονοϊού καταγράφηκε στην Ελλάδα.

Μια 38χρονη γυναίκα από τη Θεσσαλονίκη, που είχε επισκεφθεί τη Βόρεια Ιταλία, βρέθηκε θετική στον νέο ιό και νοσηλεύτηκε στο Νοσοκομείο «ΑΧΕΠΑ».

Κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα και η Ελλάδα βρέθηκε αντιμέτωπη με έναν «αόρατο εχθρό».

«Ο εχθρός αυτός όμως έγινε ορατός, αφού το Εθνικό Σύστημα Υγείας δεν προετοιμάστηκε μετά το πρώτο κύμα, καθώς πέρασε ένα καλοκαίρι χωρίς να γίνουν τα απαραίτητα. Στο δεύτερο κύμα πάλι δεν έγιναν όσα έπρεπε, ενώ βρισκόμαστε μπροστά σε ένα τρίτο κύμα που αναμένεται να είναι το χειρότερο ειδικά στο λεκανοπέδιο Αττικής και ενδεχομένως με πολλούς νεκρούς» επισημαίνει στο Sputnik o Νίκος Αθανασίου, ειδικευόμενος πνευμονολόγος στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός».

Πριν την πανδημία, οι εφημερίες άγγιζαν τις 32 ώρες σε διάρκεια. Οι ώρες εργασίας δεν έχουν αλλάξει.

Στην τελευταία εφημερία του Ευαγγελισμού, μέχρι τη στιγμή που γράφονταν αυτές οι γραμμές, εισήχθησαν 58 άτομα και οι νοσηλευόμενοι ξεπέρασαν τους 140. Όμως το ίδιο προσωπικό, όπως μας λέει, έπρεπε να αντιμετωπίσει πλέον δύο ανοιχτά μέτωπα, από τη μια τον κορονοϊό και από την άλλη τα υπόλοιπα νοσήματα. Τα ρεπό είναι σπάνια, ενώ έχουν αλλάξει οι αντικειμενικές συνθήκες της καθημερινής εργασίας.

«Είναι μια εμπόλεμη κατάσταση, που βρίσκει εξουθενωμένο το προσωπικό ψυχολογικά και σωματικά. Προσπαθούν να μοιράσουν την τράπουλα ανάμεσα στα ίδια άτομα, να γίνουν πολύ περισσότερα από το ήδη υπάρχον προσωπικό, ενώ κάτι τέτοιο είναι αδύνατο καθώς δεν έχουν γίνει οι απαραίτητες προσλήψεις. Περιμέναμε να υπάρχει μεγαλύτερη μέριμνα από την Πολιτεία τόσο για τους απλούς πολίτες όσο και για εμάς τους υγειονομικούς» προσθέτει ο κ. Αθανασίου.

Η πιο δύσκολη στιγμή στη μάχη με την πανδημία

Ο Νίκος Αθανασίου έζησε μια πολύ διαφορετική καθημερινότητα στην κλινική COVID-19. Έχει αναγκαστεί να φορέσει την ειδική προστατευτική στολή ακόμα και για 16 ώρες συνεχόμενα.

Η ένταση είναι είναι μεγάλη και η ζέστη μέσα στη στολή μεγαλύτερη. Όσο περνούν οι ώρες, η εξάντληση δυσκολεύει την κατάσταση.

Πρωταρχικό ρόλο στο μυαλό του έχει η φροντίδα των ασθενών. Περνά περισσότερο χρόνο στα επείγοντα περιστατικά. Πρέπει να προσέχει τις κινήσεις του, να αλλάξει τα γάντια του, να μην ακουμπήσει το πρόσωπό του.

Πληθώρα εισαγωγών, βαριά ασθενείς και αρκετές διασωληνώσεις συνέθεσαν μια από τις πιο δύσκολες εφημερίες που θυμάται.

Δεν υπάρχει χρόνος για διάλειμμα.

Προσπαθεί να μιλήσει μέσα από το τζάμι με τους συγγενείς των ασθενών για το ιατρικό ιστορικό τους ή τη φαρμακευτική αγωγή που λάμβαναν.

«Είσαι μόνος με τους ασθενείς. Δεν μπορείς να τους προσφέρεις την τελευταία επαφή με τους συγγενείς τους. Αυτό είναι και το πιο δύσκολο σε αυτήν την πανδημία. Είσαι ο τελευταίος άνθρωπος που θα δει κάποιος αφού δεν θα μπορέσει να έρθει σε επαφή με τα συγγενικά του πρόσωπα» επισημαίνει, τονίζοντας ότι οι Έλληνες -όπως και οι μεσογειακοί λαοί- έχουν μεγαλύτερη ανάγκη την ανθρώπινη επαφή λόγω νοοτροπίας.

Οικογενειακές τραγωδίες

«Μέσα στον φόβο τους, οι ασθενείς αντιλαμβάνονται και τους δικούς μας φόβους. Προσπαθείς να μην τους μεταδώσεις επιπλέον φόβο και ένταση».

Πριν λίγο καιρό, ένας ασθενής νοσηλευόταν με κορονοϊό στον Ευαγγελισμό, ενώ η γυναίκα του στο Σωτηρία. Ήταν πάνω από 40 χρόνια μαζί. Όμως εκείνη «έφυγε» πριν απ’ αυτόν και ο άνδρας δεν μπόρεσε να πάει στην κηδεία της. Είχε αναπνευστική ανεπάρκεια και δεν μπόρεσε να φύγει από το νοσοκομείο.

«Έπρεπε να διαχειριστούμε τον πόνο του και να τον πείσουμε ότι δεν μπορεί να πάει στην κηδεία της γυναίκας του».

Άλλο ζευγάρι νοσηλευόταν σε διπλανούς θαλάμους. Ο άντρας έφυγε. Δεν έπρεπε να το μάθει όμως η γυναίκα που έμεινε στη ζωή.

«Τα παιδιά δεν ήθελαν να μαθευτεί. Η ιατρική επίσκεψη έπρεπε να συνεχιστεί κανονικά».

Η προσωπική αναμέτρηση με τον κορονοϊό 

Μάχη με την ασθένεια έδωσε και ο ίδιος καθότι νόσησε. Για έξι μέρες είχε υψηλό πυρετό. Το πιο δύσκολο ήταν αυτό που ακολούθησε τον κορονοϊό:

«Επί έναν μήνα ένιωθα τεράστια κόπωση. Είναι κάτι πολύ συχνό μετά τη νόσηση. Έπρεπε όμως να επανέλθω και να συνεχίσω τις εφημερίες».

Οι ελλείψεις, οι παράπλευρες απώλειες και οι λύσεις

Η πανδημία, όπως αναφέρει ο κ. Αθανασίου, ξεγύμνωσε τις ελλείψεις του Εθνικού Συστήματος Υγείας, από την υποστελέχωση ως την υποχρηματοδότηση.

«Μεγάλες οι ευθύνες και οι ελλείψεις, τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι πιο εύκολα» τονίζει ο ειδικευόμενος γιατρός.

Την ίδια στιγμή αυξάνεται η νοσηρότητα στην κοινωνία από άλλους non-COVID ασθενείς. Αυτό συμβαίνει και στους υγειονομικούς. Και αυτό θα δημιουργήσει τεράστιο υγειονομικό πρόβλημα. Ο γιατρός μπορεί να μεταδώσει ασθένειες στους ασθενείς του.

Αρκετές μορφές καρκίνου καλπάζουν όλο αυτό το διάστημα και δεν ήταν λίγοι όσοι άργησαν να μεταβούν στο νοσοκομείο λόγω φόβου της COVID-19. Το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθεί μια σειρά παράπλευρων θανάτων της πανδημίας καθώς οι άνθρωποι βρίσκονταν στο τελικό στάδιο όταν έφταναν στο νοσοκομείο».

Όπως αναφέρει, «στο τμήμα των επειγόντων περιστατικών δεν είναι μεγάλος ο χώρος και γίνεται ανάμιξη ύποπτων και θετικών κρουσμάτων. Δεν γίνονται μαζικά τεστ κορονοϊού στους υγειονομικούς, ενώ θα έπρεπε».

«Η κατάσταση θα μπορούσε να είναι ο “Δούρειος Ίππος” για να περάσουν ΣΔΙΤ (σ.σ. συμπράξεις δημοσίου και ιδιωτικού τομέα στην Υγεία). Από τη μια μεριά, (θα είναι) τα “βρώμικα” δημόσια νοσοκομεία που θα ασχολούνται με την COVID-19, ενώ από την άλλη τα ιδιωτικά, με άλλα νοσήματα. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να γίνουν τα δημόσια νοσοκομεία τόπος εξυπηρέτησης μόνο του κορονοϊού. Να επιταχθούν εδώ και τώρα οι ιδιωτικές κλινικές».

Βασικό αίτημα παραμένουν οι κατεπείγουσες μαζικές προσλήψεις μόνιμων γιατρών.

«Οι δυσκολίες έχουν συσσωρευτεί. Συντελούν σε αυτό, η ψυχική και η σωματική κούραση. Έχουμε να πάμε σχεδόν οκτώ μήνες σπίτι μας και να έρθουμε σε επαφή με τους δικούς μας ανθρώπους». 

Ερωτηθείς αν έχουν φτάσει οι γιατροί να επιλέγουν ποιος θα ζήσει και ποιος θα πεθάνει όπως σε άλλα κράτη αναφέρει ότι κάτι τέτοιο δεν έγινε.

«Ίσως η Θεσσαλονίκη να προσέγγισε κάτι τέτοιο, ωστόσο σε κάθε περίπτωση ελπίζουμε να μην το δούμε στην Ελλάδα».

(Πηγή: sputniknews.gr)

Συντάκτης: Άννα Παπαδομαρκάκη

Ανησυχία εκφράζουν οι καθηγητές ογκολογίας, λόγω των καθυστερήσεων στους προσυμπτωματικούς ελέγχους και στην παρακολούθηση των ογκολογικών ασθενών στη διάρκεια της πανδημίας του κοροναϊού

Δραματική άνοδο στους θανάτους από καρκίνο την επόμενη δεκαετία θα κοστίσει ένας χρόνος πανδημίας, εξαιτίας της καθυστέρησης διάγνωσης νέων περιστατικών, αλλά και εξαιτίας των καθυστερήσεων στη διάγνωση υποτροπής λόγω δυσκολίας πρόσβασης των ασθενών στο σύστημα υγείας.

Τα ογκολογικά περιστατικά συνέχισαν να καλύπτονται στη χώρα μας από το σύστημα υγείας, τόσο χειρουργικά, όσο και θεραπευτικά με ακτινοθεραπείες, χημειοθεραπείες και ανοσοθεραπείες, παρόλα αυτά όμως, παρατηρήθηκαν καθυστερήσεις και από την αυτοπροφύλαξη των ασθενών, οι οποίοι απέφευγαν να επισκεφθούν το νοσοκομείο, προκειμένου να μην κολλήσουν τον πανδημικό ιό.

Σχετικές δηλώσεις για το πρόβλημα που αναδύεται, έκανε ο καθηγητής Παθολογικής Ογκολογίας του ΕΚΠΑ, διευθυντής της Β’ παθολογικής ογκολογικής κλινικής στο «Αττικό» νοσοκομείο Αριστοτέλης Μπάμιας, στο πλαίσιο συνέντευξης Τύπου για την πορεία της ανοσοθεραπείας σε ασθενείς με καρκίνο στην εποχή της covid-19. Το συντονισμό της συζήτησης είχε ο πρόεδρος της Εταιρείας Ογκολόγων Παθολόγων Ελλάδας, Γιάννης Μπουκοβίνας.

Στην εκδήλωση, ο αναπληρωτής Καθηγητής της Ιατρικής Κρήτης διευθυντής της ογκολογικής κλινικής του ΠΑΓΝΗ, Γιάννης Σουγκλάκος, επεσήμανε τις δυσκολίες στα ραντεβού των ασθενών λόγω πανδημίας, ενώ υπογράμμισε ότι οι χρόνοι αναμονής ειδικά για τους καρκίνους του πεπτικού συστήματος μακραίνουν και γιατί οι χρόνοι απολύμανσης των ενδοσκοπίων είναι μεγαλύτεροι λόγω κοροναϊού. Στην Κρήτη, για την αντιμετώπιση του προβλήματος, λειτουργούν πλατφόρμες τηλεϊατρικής που έχουν αναπτυχθεί για την εξ΄ αποστάσεως παρακολούθηση των ασθενών, όπου αυτό είναι εφικτό. Παρόλα αυτά, δεν γίνεται προσυμπτωματικός έλεγχος, ενώ ένα χρόνο τώρα έχει μπει σε αναμονή ένα σχετικό πρόγραμμα που έχει εγκριθεί και έχει διασφαλιστεί η χρηματοδότησή του.

Ο κ. Σουγκλάκος, ως μέλος της Εθνικής Επιτροπής Δεοντολογίας, παρατήρησε ότι ευτυχώς συνεχίζονται με αμείωτους ρυθμούς οι κλινικές μελέτες για νέα φάρμακα στη χώρα μας, χωρίς να μειώνεται ο αριθμός των ασθενών που εντάσσονται σε αυτές καθ’ όλη τη διάρκεια της κρίσης με τον κοροναϊό.

Παρόλα αυτά, ως μέλος του πρώτου Δ.Σ. του Ινστιτούτου Νεοπλασιών, ο καθηγητής παθολογικής ογκολογίας και διευθυντής της αντίστοιχης κλινικής στο νοσοκομείο Σωτηρία Κωνσταντίνος Συρίγος, παρατήρησε ότι έχει καθυστερήσει η λειτουργία του Ινστιτούτου λόγω κοροναϊού, όχι λόγω σκοπιμότητας, αλλά αναγκαστικά, λόγω προτεραιότητας της διαχείρισης της πανδημίας. Δεν παρέλειψε όμως να τονίσει ότι η επόμενη ημέρα θα είναι πολύ δύσκολη, γιατί οι ασθενείς θα είναι πολλαπλάσιοι μετά την πανδημία, γεγονός που πρέπει να υποδείξουν οι ειδικοί στην πολιτεία.

Από την πλευρά της η καθηγήτρια παθολογίας – ογκολογίας του ΕΚΠΑ, διευθύντρια της Α’ παθολογικής κλινικής στο Λαϊκό Νοσοκομείο, Έλενα Γκόγκα, υπογράμμισε ότι οι ογκολογικοί ασθενείς δεν έχουν περιορισμένη πρόσβαση στις νέες θεραπείες. Κι αυτό γιατί η χώρα μας ακολουθεί την Ευρώπη, μέσω των εγκρίσεων που αποφασίζει ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων. Μοναδική εξαίρεση αποτελεί ένα μόνο ογκολογικό φάρμακο που έχει εγκριθεί από τον Αμερικανικό Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) για τις ΗΠΑ, το κόστος του οποίου είναι εξαιρετικά υψηλό. Το φάρμακο αυτό χορηγείται μόνο μετά από έγκριση των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιριών που διαθέτουν τα χρήματα να το πληρώσουν, δείχνοντας τη σαφή διαφοροποίηση των συστημάτων υγείας στις ΗΠΑ και την Ευρώπη.

Όλοι οι καθηγητές, υπογράμμισαν ότι την τελευταία δεκαετία, έχει παρατηρηθεί μια έκρηξη στην ανακάλυψη νέων θεραπειών κυρίως ανοσοθεραπείας σε συνδυασμό μεταξύ τους ή και με την προσθήκη χημειοθεραπευτικών σχημάτων. Στις ανακαλύψεις αυτές, έχει συμβάλλει καθοριστικά η νέα τεχνολογία mRNA, η οποία μετά από πολυετή έρευνα για την αντιμετώπιση ή θεραπεία του καρκίνου, κατάφερε να δώσει στην πανδημία τα νέας γενιάς εμβόλια.

Οι καθηγητές, σημείωσαν πως η ανάπτυξη των εμβολίων επιτεύχθηκε λόγω της γενναίας χρηματοδότησής τους πριν καν εγκριθούν – πόσο μάλλον να παραχθούν – σε συνδυασμό με την δημοσιοποίηση των ευρημάτων των ερευνητών παγκοσμίως. Με το δεδομένο αυτό, τονίσθηκε ότι η συνεργασία αυτή μπορεί να συνεχιστεί και στο πεδίο του καρκίνου, με την συμβολή των χρηματοδοτών στην υποχρεωτική δημοσιοποίηση και των ευρημάτων της αντικαρκινικής έρευνας.

Παρουσιάζοντας τα νέα δεδομένα για διάφορες μορφές καρκίνου, όπως το μελάνωμα, ο καρκίνος του πνεύμονα, του ουροποιητικού και του πεπτικού συστήματος, οι καθηγητές αναφέρθηκαν στη σημασία της ανοσοθεραπείας, η οποία σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία, ή σε συνδυασμό μεταξύ διαφόρων ανοσοθεραπευτικών σχημάτων, έχει συμβάλλει καθοριστικά στην βελτίωση του προσδόκιμου επιβίωσης και στη θεραπεία σε αρχικά στάδια της νόσου.

(Πηγή: in.gr)

Οι περισσότερες μελέτες σχετικά με τη ροή του εκπνεόμενου αέρα έχουν επικεντρωθεί στο βήξιμο ή το φτάρνισμα, τα οποία διαχέουν τα αεροσωματίδια σε μακρινές αποστάσεις.

Ο κοροναϊός μπορεί να εξαπλωθεί από ασυμπτωματικούς αλλά μολυσμένους ανθρώπους μέσω των μικροσκοπικών αεροσωματιδίων που βρίσκονται στον εκπνεόμενο αέρα.

Οι περισσότερες μελέτες σχετικά με τη ροή του εκπνεόμενου αέρα έχουν επικεντρωθεί στο βήξιμο ή το φτάρνισμα, τα οποία διαχέουν τα αεροσωματίδια σε μακρινές αποστάσεις.

Ωστόσο, ακόμα και μια απλή συνομιλία με έναν άνθρωπο είναι εξίσου επικίνδυνη, καθώς ο ιός μπορεί να προσβάλλει το άτομο ακόμα και μέσω της ομιλίας.

Στη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Physics of Fluids», επιστήμονες από την Ιαπωνία χρησιμοποίησαν καπνό και λέιζερ για να μελετήσουν τη ροή του εκπνεόμενου αέρα κοντά και γύρω από δύο ανθρώπους που συνομιλούν σε διάφορες στάσεις, όπως αυτές που εντοπίζονται σε υπηρεσίες, όπως τα κομμωτήρια, τα ιατρικά εργαστήρια ή οι εγκαταστάσεις μακρόχρονης φροντίδας.

Στη μελέτη αυτή, χρησιμοποιήθηκαν ηλεκτρονικά τσιγάρα για να παράγουν τεχνητό καπνό από σταγονίδια με διάμετρο περίπου 1/10 micron, παρόμοιου μεγέθους με αυτό ενός σωματιδίου του κορονοϊού. Το υγρό που χρησιμοποιήθηκε σε αυτές τις συσκευές ατμού, ένα μείγμα γλυκερίνης και προπυλενογλυκόλης, παράγει ένα σύννεφο μικροσκοπικών σταγονιδίων που διασκορπίζει το φως από ένα λέιζερ, επιτρέποντας την οπτικοποίηση των μοτίβων κίνησης του αέρα.

«Αναλύσαμε τα χαρακτηριστικά διάχυσης της εκπνοής με και χωρίς μάσκα όταν ένας άνθρωπος στεκόταν, καθόταν, κοιτούσε χαμηλά ή ξάπλωνε με το πρόσωπο προς τα πάνω», εξηγεί η συγγραφέας της μελέτης, Keiko Ishii.

Για να μελετήσουν τις επιδράσεις της ομιλίας κατά την εκπνοή, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν έναν κλασικό χαιρετισμό της Ιαπωνίας που επαναλαμβανόταν συνεχώς κατά την μαγνητοσκόπηση του σύννεφου καπνού. Τα πειράματα πραγματοποιήθηκαν σε ένα κομμωτήριο, με στάσεις που προσομοίαζαν στο σενάριο μιας κλασικής εξυπηρέτησης πελάτη, όπως το λούσιμο.

Τα πειράματα αποκάλυψαν ότι ο εκπνεόμενος αέρας από το άτομο που δεν φορά μάσκα και μιλά τείνει να κινείται καθοδικά λόγω της βαρύτητας. Επομένως, αν ένας πελάτης ή ένας ασθενής σε ιατρικό εργαστήριο είναι ξαπλωμένος, θα μολυνθεί από την Covid-19.

Όταν το άτομο που στέκεται ή κάθεται φορά μάσκα, ο καπνός τείνει να προσκολλάται στο σώμα του, επειδή είναι θερμότερο από τον περιβάλλοντα αέρα και ρέει προς τα πάνω. Αν ένας υπάλληλος σκύψει, όμως, τα αεροσωματίδια τείνουν να αποκολλώνται από το σώμα του και να πέφτουν στον πελάτη που βρίσκεται σε χαμηλότερο σημείο.

Οι ερευνητές πειραματίστηκαν, επίσης, με τις ασπίδες προσώπου και διαπίστωσαν ότι μπορούν να αποτρέψουν τη διαρροή των αεροσωματιδίων από τη μάσκα του υπαλλήλου από το να φτάσουν μέχρι τον πελάτη.

«Η ασπίδα προσώπου ενίσχυσε την άνοδο του εκπνευόμενου αέρα. Επομένως, είναι πιο αποτελεσματικό να φοράμε μάσκα μαζί με ασπίδα προσώπου όταν παρέχουμε υπηρεσίες στους πελάτες μας», καταλήγει η Ishii.

(Πηγή: in.gr)

Το μωρό, οποίο όχι μόνο νόσησε βαριά από Covid-19, αλλά βρέθηκε να έχει ιικό φορτίο 51.418 φορές (!) μεγαλύτερο του μέσου όρου. Επιπλέον, όταν έγινε η γενετική ανάλυση δείγματος από το μωρό, ανακαλύφθηκε σε αυτό μια άγνωστη παραλλαγή του κοροναϊού.

Η ασυνήθιστη περίπτωση ενός μωρού στις ΗΠΑ, το οποίο όχι μόνο νόσησε βαριά από Covid-19, αλλά βρέθηκε να έχει ιικό φορτίο κοροναϊού 51.418 φορές (!) μεγαλύτερο του μέσου όρου για τους παιδιατρικούς ασθενείς, αποτελεί ένα αίνιγμα για τους επιστήμονες.

Επιπλέον, όταν έγινε η γενετική ανάλυση δείγματος από το μωρό, ανακαλύφθηκε σε αυτό μια άγνωστη παραλλαγή του κοροναϊού.

Το μυστηριώδες ιατρικό περιστατικό έγινε αντιληπτό στο Εθνικό Νοσοκομείο Παίδων στην Ουάσιγκτον, σύμφωνα με την «Ουάσιγκτον Ποστ».

Τα περισσότερα μικρά παιδιά με λοίμωξη Covid-19 σπάνια εμφανίζουν συμπτώματα, ενώ ακόμη και όταν χρειάζονται νοσηλεία, συνήθως περνάνε ήπια τη νόσο.

Η επικεφαλής λοιμωξιολόγος του νοσοκομείου Ρομπέρτα ΝτεΜπιάζι ανέφερε ότι από μια περίπτωση δεν είναι δυνατό να εξαχθούν συμπεράσματα, αλλά είπε πως υπάρχουν ενδείξεις για μια νέα μετάλλαξη N679S, όπως μεταδίδει το ΑΠΕ-ΜΠΕ.  Κανένας δεν γνωρίζει αν το μωρό, που στο μεταξύ έχει αναρρώσει, αποτελεί ένα μεμονωμένο περιστατικό ή προάγγελος επερχόμενων πραγμάτων.

«Μπορεί να πρόκειται για απόλυτη σύμπτωση. Αλλά η συσχέτιση είναι αρκετά σαφής. Αν βλέπεις έναν ασθενή που έχει εκθετικά περισσότερο ιό και αυτός είναι μια τελείως διαφορετική παραλλαγή, πιθανώς αυτά τα δύο σχετίζονται», ανέφερε η δρ ΝτεΜπιάζι, η οποία διευκρίνισε ότι το απίστευτα υψηλό ιικό φορτίο του μωρού επιβεβαιώθηκε με δεύτερη μέτρηση.

Ο ιολόγος Τζέρεμι Λούμπαν της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Μασαχουσέτης δήλωσε ότι από μόνο του το τόσο μεγάλο ιικό φορτίο του μωρού «είναι σοκαριστικό και αξιοσημείωτο».

Πρόσθεσε όμως ότι επιφυλάσσεται να συμπεράνει αν «αυτό οφείλεται στη μετάλλαξη N679S ή απλώς στο ότι πρόκειται για ένα μωρό με ανώριμο ανοσοποιητικό σύστημα, κάτι που επιτρέπει στον ιό να αναπαράγεται ανεξέλεγκτα».

Μέχρι στιγμής πάντως δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι η συγκεκριμένη μετάλλαξη -η οποία στο μεταξύ έχει βρεθεί οκτώ ακόμη φορές στις ΗΠΑ, τέσσερις στην Αυστραλία και στην Ιαπωνία και μία στη Βραζιλία- είναι πιο επικίνδυνη για τα παιδιά.

(Πηγή: in.gr)

REUTERS/Denis Balibouse

Ο αριθμός των ανθρώπων που πεινάνε στο Ελ Σαλβαδόρ, στη Γουατεμάλα, στην Ονδούρα και στη Νικαράγουα έχει σχεδόν τετραπλασιαστεί μέσα στα τελευταία δύο χρόνια, ανακοίνωσαν χθες Τρίτη τα Ηνωμένα Έθνη, καθώς η περιφέρεια της κεντρικής Αμερικής πλήττεται από βαθιά οικονομική κρίση, την οποία επιδείνωσε ο αντίκτυπος της πανδημίας του νέου κορωνοϊού.

Νέα δεδομένα, τα οποία έδωσε στη δημοσιότητα το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Επισιτισμού (ΠΠΕ) του ΟΗΕ,  δείχνουν ότι σχεδόν 8 εκατομμύρια άνθρωποι σε αυτές τις τέσσερις χώρες είναι αντιμέτωποι με το φάσμα της πείνας, έναντι 2,2 εκατομμυρίων το 2018.
Η οικονομική κρίση που επιδείνωσε η πανδημία του νέου κορωνοϊού «είχε ήδη αποτέλεσμα τα τρόφιμα στα ράφια των καταστημάτων να γίνουν πολύ ακριβά για τους πιο ευάλωτους όταν χτύπησαν οι δίδυμοι κυκλώνες Ήτα και Ζήτα», επισήμανε ο Μιγκέλ Μπαρέτο, διευθυντής του τμήματος του ΠΠΕ το οποίο είναι αρμόδιο για την περιφέρεια της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής.

Αναφερόταν στα δύο καταστροφικά ακραία καιρικά φαινόμενα που σάρωσαν την κεντρική Αμερική τον Νοέμβριο του 2020. «Τρώμε τα λιγοστά τρόφιμα που μας δίνουν άλλοι», είπε η Μαρίνα Ροσάδο, 70 ετών, η οποία ζει, με τον γιο της και τα εγγόνια της, σε λεωφόρο στην πόλη Λίμα της Ονδούρας που είχε πλημμυρίσει στα τέλη της περασμένης χρονιάς.

Τα ακραία καιρικά φαινόμενα που κατέστρεψαν το σπίτι τους έσπρωξαν πιο βαθιά την οικογένεια στη φτώχεια και στην πείνα, εξήγησε η κυρία Ροσάδο, καθώς τα μέτρα που έχουν επιβληθεί για να αποτραπεί η εξάπλωση της πανδημίας του νέου κορωνοϊού δεν επιτρέπουν να συνεχίσει να μαζεύει μπουκάλια και τενεκεδάκια και μετά να τα πουλήσει σε εταιρείες που κάνουν ανακύκλωση. Η πείνα σαρώνει στον λεγόμενο «Ξερό Διάδρομο» που διαπερνά την κεντρική Αμερική: η κλιματική αλλαγή έχει επιδεινώσει την ξηρασία τα τελευταία χρόνια.

Σύμφωνα με το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Επισιτισμού των Ηνωμένων Εθνών, το 15% από τους ανθρώπους με τους οποίους ήρθε σε επαφή τον Ιανουάριο τόνισαν πως έχουν πρόθεση να μεταναστεύσουν, ποσοστό που είναι διπλάσιο από αυτό που κατέγραφε το 2018.

(Πηγή: naftemporiki.gr)

Συντάκτης: Απόστολος Λυκεσάς

Η Κων. Ριτσάτου αγκάλιασε, για να προστατεύσει, τον φοιτητή που χτυπούσαν οι αστυνομικοί. «Αυτές οι σκηνές δεν έπρεπε να έχουν συμβεί. Ήταν φριχτές, εφιαλτικές οι στιγμές», λέει στην «Εφ.Συν.»

Οι καθηγητές που οραματίζονται, που θέλουν να έχουν καρφιτσωμένους στην καρδιά τους οι φοιτητές όλου του κόσμου αποτυπώθηκαν σε μια εικόνα, όταν προχθές κατά την έφοδο των ΜΑΤ στον χώρο της Πρυτανείας η καθηγήτρια Κωνσταντίνα Ριτσάτου αγκάλιασε για να προστατέψει τον μισόγυμνο φοιτητή που οι αστυνομικοί έσερναν στα τσιμέντα. Και οι φοιτητές της, σημερινοί και παλιότεροι, αλλά και όσοι δεν τη γνώρισαν σε κάποιο αμφιθέατρο, της αντιγύρισαν τη συμπαράσταση με τον συγκλονιστικό χαιρετισμό: «Γεια σου ρε δασκάλα, γεια σου καπετάνισσα. Οh captain! My captain!».

Στον Μυστικό Κύκλο των Χαμένων… Καθηγητών η κ. Ριτσάτου, καθηγήτρια Ιστορίας του Θεάτρου, με απέχθεια στη δημοσιότητα, τους κάθε είδους βεντετισμούς, κλήθηκε τώρα να διαχειριστεί και την αμηχανία της μπροστά σε μηνύματα όπως αυτό του Τμήματός της: «Κυρία Ριτσάτου, σας ευχαριστούμε για το σημερινό μάθημα…».

«Μου δίνουν χαρά οι παλιοί μου και οι σημερινοί φοιτητές που μου τηλεφωνούν ή μου γράφουν, χαίρομαι μόνο γιατί όλο τούτο λειτουργεί ως παράδειγμα» λέει στην «Εφ.Συν.», σημειώνοντας πως «με συγκινούν όλοι τους, τούτη η ανάδραση είναι αφορμή και για αναστοχασμό, για όσα είπαμε, για όσα θέλουμε να πούμε ο ένας στον άλλον, είναι μάθημα, το μάθημα και οι στόχοι του, να μην κατεβάζουμε ποτέ και για κανένα λόγο τον πήχη, και να διδάσκουμε επιπλέον, όσο μπορούμε, με το ήθος μας. Υπογραμμίζω μόνο, μακάρι να μην είχαμε ζήσει όσα έγιναν προχθές, να μη χρειαζόταν να μπω κι εγώ στο “κάδρο”, να μην είχα τούτη τη δημοσιότητα, διότι με ξεπερνά, διότι ο βεντετισμός κάνει κακό και στο θέατρο, πόσο μάλιστα στους ανθρώπους του Πανεπιστημίου».

Πώς βρέθηκε εκεί; «Πήγαμε με τον άνδρα μου (τον καθηγητή του Πολυτεχνείου Χρίστο Ταξιλτάρη) στην Πρυτανεία γιατί μάθαμε ότι μπήκανε τα ΜΑΤ, μας κάλεσαν τα παιδιά για βοήθεια, δεν μπορούσαμε να αρνηθούμε. Πήγαμε για να περιφρουρήσουμε τον χώρο μας και αυτό που είδαμε ήταν σοκαριστικό. Ξέρετε, κατάγομαι από την ταπεινή αλλά περήφανη Κρήτη κι όταν πάτησα πρώτη φορά μέσα στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο για να διδάξω ως καθηγήτρια ήμουν βαθιά συγκινημένη και χαρούμενη, ένιωθα ότι πετάω κυριολεκτικά, γιατί βρισκόμουν μέσα σε τούτο τον χώρο τον γεμάτο ιστορία και ζωή. Χθες, όμως, άρχισαν να τρέχουν τα μάτια μου, έκλαιγα, όχι από τα δακρυγόνα, αλλά γιατί είδα τον στρατό των ένστολων που είχαν γεμίσει τον χώρο και δεν αναγνώριζα καθόλου το σπίτι μας, δεν αναγνώριζα τα κτίρια, τα γρασίδια…».

Και τι σκέφτεται μία μέρα μετά; «Λέω πρώτα ότι ευτυχώς ο φοιτητής δεν χτυπήθηκε σοβαρά και, δεύτερο, αυτές οι σκηνές δεν έπρεπε να είχαν συμβεί, δεν έπρεπε με τίποτα ένας φοιτητής να είναι στο χώμα, να τον χτυπούν και να πρέπει να σπεύσει μια καθηγήτρια να τον προστατεύσει. Ήταν φριχτές, ήταν εφιαλτικές οι στιγμές. Οι πρυτάνεις δυστυχώς δεν έκαναν τη δουλειά τους, δεν προστάτεψαν το σπίτι τους. Δεν θέλουμε να γεμίζουμε πόνο και οργή όταν μπαίνουμε στο σπίτι μας, στο Πανεπιστήμιο. Θέλουμε να μοιράζουμε τα πνευματικά αγαθά, να προωθούμε την έρευνα και τη σκέψη, οπότε θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να μην έχουμε τα Πανεπιστήμιά μας σε αυτή τη μορφή που θέλουν να επιβάλουν, γι’ αυτό και είμαστε δίπλα στους φοιτητές μας που τους έχουμε χάσει έναν και πλέον χρόνο τώρα λόγω της πανδημίας. Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να μην έχουμε το Πανεπιστήμιο σε τούτη την κατάσταση, θα αγωνιστούμε για να καταργηθεί αυτός ο νόμος, να μην εφαρμοστεί ποτέ».

(Πηγή: efsyn.gr)

Η χρήση των social media αυξήθηκε κατακόρυφα κατά τη διάρκεια των lockdown. Πώς επηρέασε αυτή η συμπεριφορά τη διάθεση και την ψυχική μας υγεία; Διαβάστε τα αποτελέσματα νέας έρευνας που μελέτησε την ψυχοσύνθεση των χρηστών social media κατά τη διάρκεια των περιοριστικών μέτρων

Μαγειρέψαμε, χορέψαμε, και μοιραστήκαμε προσωπικές μας στιγμές χρησιμοποιώντας τα social media κατά την περίοδο της καραντίνας, μα πάνω απ’ όλα προσπαθήσαμε να μη χάσουμε την επαφή από τα αγαπημένα μας πρόσωπα. Συνεπώς, η χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης αυξήθηκε κατακόρυφα. Τι επιπτώσεις είχε αυτό για την ψυχική υγεία; Κατά τη διάρκεια του δεύτερου κύματος, σύμφωνα με νέα μελέτη από την Ουγγαρία, οι πιθανότητες να εμφανίσουν οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κατάθλιψη αυξήθηκαν σχεδόν στο διπλάσιο για όσους μοιράζονταν προσωπικές τους φωτογραφίες ή φωτογραφίες των κατοικίδιών τους στους κοντινούς τους ανθρώπους σε καθημερινή βάση. 

Τα νούμερα είναι χαρακτηριστικά: «Όσον αφορά αυτούς που έστελναν προσωπικές φωτογραφίες κατά τη διάρκεια του πρώτου κύματος της πανδημίας τουλάχιστον μια φορά τη μέρα, το ποσοστό των ατόμων που διέτρεχαν κίνδυνο κατάθλιψης ήταν 19% Ωστόσο, κατά τη διάρκεια του δεύτερου κύματος, το 40% των καθημερινών χρηστών έδειξε σημάδια κατάθλιψης» αναφέρει σχετικά η ειδικός επικοινωνίας και μέσων Alexandra Valéria Sándor, διδακτορική φοιτήτρια στη Σχολή Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Eötvös Loránd της Βουδαπέστης.

Η νέα αυτή μελέτη πραγματοποιήθηκε σε δύο στάδια χρησιμοποιώντας διαδικτυακά ερωτηματολόγια κατά τη διάρκεια της κορύφωσης και των δύο κυμάτων στην Ουγγαρία (από τον Απρίλιο μέχρι τον Μάιο και από τον Νοέμβριο μέχρι το Δεκέμβριο του 2020). Το πρώτο ερωτηματολόγιο εξέτασε τις διαφορές της περιόδου πριν τον κορωνοϊό με το πρώτο κύμα του κορωνοϊού χρησιμοποιώντας στοιχεία από 170 συμμετέχοντες, ενώ το δεύτερο ερωτηματολόγιο εξέτασε την περίοδο μεταξύ των δύο κυμάτων και του δεύτερου κύματος με 119 συμμετέχοντες εκ των οποίων 100 σύνολα απαντήσεων αναλύθηκαν έτσι ώστε το δείγμα να αντιστοιχεί στο πρώτο με μέγιστη διαφορά 0,5% όσον αφορά το φύλο και τις ηλικιακές ομάδες.

Όσον αφορά το χρόνο που ξοδεύτηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπως είναι προφανές, η μεγαλύτερη αύξηση παρατηρήθηκε κατά τη διάρκεια του πρώτου κύματος, περίοδος που αρκετός κόσμος είχε περισσότερο ελεύθερο χρόνο στο σπίτι λόγω των περιορισμών. Το 54% των συμμετεχόντων ανέφερε ότι περνούσε περισσότερη ώρα στα social media σε σύγκριση με πριν την πανδημία. Ο χρόνος αυτός αυξήθηκε κατά τη διάρκεια του δεύτερου κύματος για το 1/3 των συμμετεχόντων.  Ακόμα, κατά τη διάρκεια του πρώτου lockdown το 42% πίστευε ότι η δραστηριότητα των υπόλοιπων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης «είχε αυξηθεί πολύ» και το 46% είπε ότι «αυξήθηκε ελαφρώς». Κατά τη διάρκεια του δεύτερου κύματος, το 15% αντιλήφθηκε μια πιο αυξημένη δραστηριότητα σε σύγκριση με το πρώτο κύμα, ενώ το 46% θεώρησε ότι ήταν «ελαφρώς αυξημένη».

Μια άλλη σημαντική διαφορά μεταξύ του πρώτου κύματος και του δεύτερου είναι στις αντιδράσεις και στα likes. Τα δύο τρίτα των συμμετεχόντων ανέφεραν ότι είχαν πάρει περισσότερα likes κατά τη διάρκεια του δεύτερου κύματος σε σύγκριση με το πρώτο, ενώ μόνο το 24% έλαβε περισσότερες αντιδράσεις κατά τη διάρκεια του πρώτου κύματος σε σύγκριση με την περίοδο πριν την πανδημία.  Την άνοιξη, το 40% των συμμετεχόντων ήταν πιο γενναιόδωρο με τα likes και σχόλια από ό, τι πριν από την πανδημία και το 30% από αυτούς σχολίασε περισσότερο σε σύγκριση με το πρώτο κύμα. «Βασιλιάς» φυσικά και ήταν το Facebook, με τους περισσότερους από τους συμμετέχοντες να αναφέρουν ότι περνούσαν περισσότερες από δύο ώρες σε αυτό σε σύγκριση με το 9% πριν την πανδημία. Η χρήση του μειώθηκε λίγο μεταξύ των δύο κυμάτων, όμως μετά αυξήθηκε ξανά.

Η αυτοπροβολή (οι selfies για παράδειγμα χρησιμοποιήθηκαν ευρέως) που μας ενδιαφέρει στην προκειμένη περίπτωση αυξήθηκε με την ανταλλαγή εικόνων στην εφαρμογή Messenger. Το 18% των συμμετεχόντων μοιράστηκε τέτοιο περιεχόμενο πολλές φορές τη μέρα κατά τη διάρκεια του πρώτου κύματος, ενώ μόλις το 8% ανέφερε ότι έκανε το ίδιο πριν την πανδημία.

Για να εκτιμηθεί η ψυχική υγεία των συμμετεχόντων, το Ερωτηματολόγιο Υγείας Ασθενών-2 (PHQ-2) περιείχε τις ακόλουθες ερωτήσεις:  «Τις δύο τελευταίες εβδομάδες, πόσο συχνά σας απασχόλησαν τα ακόλουθα προβλήματα;» Αυτά τα προβλήματα ήταν τα εξής: «μειωμένο ενδιαφέρον ή ευχαρίστηση να κάνω πράγματα» και «αίσθημα αδυναμίας, κατάθλιψης ή απελπισίας». Οι πιθανές απαντήσεις ήταν «καθόλου» (0 βαθμοί), «κάποιες ημέρες» (1 βαθμός), «περισσότερες από τις μισές ημέρες» (2 βαθμοί) και «σχεδόν κάθε μέρα» (3 βαθμοί). Το σκορ κυμαινόταν από 0 έως 6. Μια βαθμολογία τουλάχιστον σε τιμή 3 δείχνει την πιθανότητα κατάθλιψης και υποδηλώνει ότι απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση.

«Με βάση αυτά τα δεδομένα, όχι μόνο ο χρόνος που αφιερώθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αυξήθηκε ξανά κατά τη διάρκεια του δεύτερου κύματος της πανδημίας COVID-19, αλλά και η κοινή χρήση περιεχομένου με εγωκεντρικό χαρακτήρα έγινε επίσης πιο συχνή. Υπάρχει ισχυρότερη συσχέτιση μεταξύ της επιδείνωσης της ψυχικής υγείας και της αυξημένης χρήσης των κοινωνικών μέσων, η οποία εγείρει σημαντικά κοινωνικά ζητήματα και αξίζει περαιτέρω σε βάθος διερεύνηση», καταλήγει η Alexandra Valéria Sándor, η οποία παρουσίασε τα αποτελέσματα σε διαδικτυακό συνέδριο στο Πρίνστον τον Ιανουάριο.

(Πηγή: ygeiamou.gr)

Οι μισοί άνθρωποι που αρρώστησαν από Covid-19 και είχαν ως σύμπτωμα την απώλεια όσφρησης ή/και γεύσης, δεν έχουν ξαναβρεί κανονικά την όσφρηση και τη γεύση τους πέντε μήνες μετά τη λοίμωξη, σύμφωνα με μια νέα καναδική μελέτη.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Γιοχάνες Φρασνέλι του Πανεπιστημίου του Κεμπέκ, οι οποίοι έκαναν τη σχετική ανακοίνωση στο (διαδικτυακό λόγω κορονοϊού) ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Ακαδημίας Νευρολογίας, ανέλυσαν στοιχεία για 813 υγειονομικούς που είχαν διαγνωστεί θετικοί για Covid-19. Καθένας αξιολογήθηκε μέσω ερωτηματολογίου και ειδικών τεστ σχετικά με τις αισθήσεις της όσφρησης και της γεύσης του πέντε μήνες μετά τη διάγνωση της νόσου.

Διαπιστώθηκε ότι οι 580 από τους 813 είχαν ως σύμπτωμα την απώλεια όσφρησης σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό. Από αυτούς, οι 297 (το 51%) δεν είχαν ανακτήσει πλήρως την όσφρηση τους μετά από πέντε μήνες, ενώ οι 134 (το 17%) είχαν μόνιμη απώλεια όσφρησης. Κατά μέσο όρο, σε μια κλίμακα από το μηδέν ως το δέκα, οι συμμετέχοντες αξιολόγησαν την όσφρηση τους στο «επτά» πέντε μήνες μετά τη λοίμωξη, έναντι βαθμολογίας «εννέα» πριν αρρωστήσουν από τον κορονοϊό.

Επίσης οι 527 από τους 813 είχαν μικρότερη ή μεγαλύτερη απώλεια γεύσης μετά την αρχική λοίμωξη. Από αυτούς, οι 200 (το 38%) δεν είχαν ανακτήσει κανονικά τη γεύση τους μετά από πέντε μήνες, ενώ οι 73 (το 9%) είχαν μόνιμη απώλεια γεύσης. Κατά μέσο όρο, σε μια κλίμακα από το μηδέν ως το δέκα, οι συμμετέχοντες αξιολόγησαν την γεύση τους στο «οκτώ» πέντε μήνες μετά τη λοίμωξη, έναντι βαθμολογίας «εννέα» πριν αρρωστήσουν από τον κορονοϊό.

«Η έρευνα μας δείχνει ότι η μειωμένη όσφρηση ή γεύση μπορεί να παραμείνει σε ένα αριθμό ανθρώπων μετά από Covid-19. Αυτό αναδεικνύει τη σημασία της παρακολούθησης όσων μολύνθηκαν και την ανάγκη περαιτέρω έρευνας για να ανακαλυφθεί η έκταση των νευρολογικών προβλημάτων που σχετίζονται με την Covid-19», δήλωσε ο Φρασνέλι.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Γράφει η Μαριάννα Σπανού

Για ποιο λόγο τα παιδιά νοσούν ήπια από την COVID-19 ή μένουν ασυμπτωματικά; Νεότερα επιστημονικά στοιχεία εστιάζουν στο ανοσοποιητικό σύστημα των παιδιών και δίνουν μια εξήγηση στο φαινόμενο

Τα παιδιά είναι προστατευμένα από σοβαρή λοίμωξη COVID-19 επειδή το έμφυτο ανοσοποιητικό τους σύστημα επιτίθεται άμεσα στον ιό, διαπιστώνει νέα επιστημονική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Nature Communications.

Η έρευνα, που διενεργήθηκε υπό την επίβλεψη του Ερευνητικού Ινστιτούτου Παίδων Murdoch (MCRI), βρήκε ότι εξειδικευμένα κύτταρα στο ανοσοποιητικό σύστημα των παιδιών στοχεύουν τάχιστα τον νέο κορωνοϊό, με την Δρ. Melanie Neeland από το MCRI να αναφέρει ότι τόσο οι λόγοι που τα παιδιά νοσούν ήπια από την COVID-19 σε σχέση με τους ενήλικες όσο και οι ανοσολογικοί μηχανισμοί πίσω από αυτή την προστασία ήταν άγνωστοι μέχρι και πριν από αυτή τη μελέτη.

«Τα παιδιά είναι λιγότερο πιθανό να μολυνθούν από τον SARS-CoV-2 και έως και 1/3 αυτών παραμένουν ασυμπτωματικά, πράγμα τελείως αντίθετο από την υψηλότερη επικράτηση και σοβαρότητα που παρατηρείται στα παιδιά για την πλειονότητα των άλλων αναπνευστικών ιών. Η γνώση των υποκείμενων διαφορών που σχετίζονται με την ηλικία σε συνάρτηση με την σοβαρότητα της COVID-19 θα παράσχει σημαντικές προοπτικές και ευκαιρίες για πρόληψη και θεραπεία, τόσο της COVID-19 όσο και πιθανών μελλοντικών πανδημιών», εξηγεί η Δρ. Neeland.

Η μελέτη περιελάμβανε μια ανάλυση δειγμάτων αίματος από 48 παιδιά και 70 ενήλικες από 28 νοικοκυριά της Μελβούρνης που μολύνθηκαν ή εκτέθηκαν στον νέο κορωνοϊό. Οι ανοσολογικές αποκρίσεις παρακολουθήθηκαν κατά τη διάρκειας της εντονότερης φάσης της λοίμωξης και έως και δύο μήνες αργότερα.

Ανάμεσα στους συμμετέχοντες στη μελέτη ήταν οι Francesca Orsini και Alessandro Bartesaghi με τις δύο κόρες τους, Beatrice και Camilla, αφού όλοι είχαν διαγνωσθεί θετικοί στον κορωνοϊό. Οι δύο κόρες, ηλικίας έξι και δύο ετών, παρουσίασαν μόνο ένα ήπιο συνάχι,  αλλά οι γονείς βίωσαν υπερβολική κόπωση, πονοκεφάλους, μυαλγίες και απώλεια όρεξης και γεύσης, ενώ χρειάστηκαν τουλάχιστον 15 ημέρες για να αναρρώσουν πλήρως.

Όπως σημείωσε η Δρ. Neeland, η μελέτη έδειξε ότι τα παιδιά με COVID-19 έχουν πολύ πιο ισχυρή έμφυτη ανοσολογική απόκριση στον ιό σε σύγκριση με τους ενήλικες.

«Η λοίμωξη από κορωνοϊό στα παιδιά χαρακτηρίστηκε από ενεργοποίηση των ουδετερόφιλων, των εξειδικευμένων λευκών αιμοσφαιρίων που βοηθούν στην επούλωση των κατεστραμμένων ιστών, την ανάρρωση από λοιμώξεις και στη μείωση των ανοσοκυττάρων που αποκρίνονται πρώτα, όπως τα μονοκύτταρα, τα δενδριτικά κύτταρα και τα κύτταρα φυσικοί δολοφόνοι του αίματος. Αυτό υποδεικνύει ότι αυτά τα ανοσοκύτταρα που καταπολεμούν τη λοίμωξη μεταναστεύουν στα σημεία της λοίμωξης γρήγορα, απομακρύνοντας τον ιό πριν προλάβει να εδραιωθεί στον οργανισμό.

Καταλαβαίνουμε, λοιπόν, ότι το έμφυτο ανοσοποιητικό σύστημα, η πρώτη γραμμή άμυνας του οργανισμού έναντι των μικροβίων, είναι ζωτικής σημασίας για την αποτροπή της σοβαρής COVID-19 στα παιδιά. Το πιο σημαντικό εύρημα της μελέτης, όμως, είναι ότι αυτή η ανοσολογική αντίδραση δεν επαναλήφθηκε στους ενήλικες. Παρατηρήθηκε, επίσης, ότι τα παιδιά και οι ενήλικες που εκτέθηκαν στον ιό αλλά βρέθηκαν αρνητικοί στα τεστ είχαν εξίσου τροποποιημένες ανοσολογικές αποκρίσεις.

«Παιδιά και ενήλικες είχαν αυξημένο αριθμό ουδετερόφιλων, έως και επτά εβδομάδες μετά την έκθεση στον ιό, γεγονός που θα μπορούσε να παρέχει ένα επίπεδο προστασίας από τη νόσο», καταλήγει η ειδικός.

Η μελέτη αυτή επιβεβαιώνει προηγούμενη εργασία του MCRI που βρήκε ότι τρία παιδιά της ίδιας οικογένειας στη Μελβούρνη ανέπτυξαν παρόμοια ανοσολογική απόκριση μετά από παρατεταμένη έκθεση στον ιό μέσω των γονέων τους. Η εργασία εκείνη δήλωσε πως αν και τα παιδιά μολύνθηκαν από τον κορωνοϊό, μπόρεσαν να προκαλέσουν μια ανοσολογική απόκριση πολύ πιο αποτελεσματική στην αποτροπή της αναπαραγωγής του ιού, που σημαίνει ότι δεν διαγνώσθηκαν ξανά θετικά.

(Πηγή: ygeiamou.gr)

Η NASA προειδοποιεί πως εντός της τρέχουσας εβδομάδας θα περάσουν κοντά από τη Γη τρεις αστεροειδείς, με τον μεγαλύτερο να έχει μέγεθος… γηπέδου.

© Φωτογραφία : Instagram/neildegrassetyson

Η NASA αναφέρει πως τρεις αστεροειδείς θα περάσουν κοντά από τη Γη την τρέχουσα εβδομάδα, σύμφωνα τις μελέτες που έχουν γίνει.

Σύμφωνα με την αμερικανική διαστημική υπηρεσία, τα διαστημικά αντικείμενα κινούνται προς τον πλανήτη μας, με τον μεγαλύτερο αστεροειδή να φτάνει, σε διάμετρο, τα 213 μέτρα.

Γίνεται, συγκεκριμένα, λόγος για έναν «μεσαίου μεγέθους» αστεροειδή με την ονομασία 2020 XU6, ο οποίος ταξιδεύει με ταχύτητα 8,4 χιλιομέτρων ανά δευτερόλεπτο και θα φτάσει τη Γη εντός της σημερινής ημέρας.

Θα περάσει σε απόσταση σχεδόν τεσσάρων εκατομμυρίων χιλιομέτρων από τον πλανήτη μας.

Στη συνεχεία θα ακολουθήσουν ακόμη δύο διαστημικά αντικείμενα: ο 2020 BV9, διαμέτρου 23 μέτρων, και ο 2021 CC5, διαμέτρου 40 μέτρων.

Ο πρώτος θα περάσει από απόσταση 5,6 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από τη Γη, ενώ ο δεύτερος από απόσταση 6,9 εκατομμυρίων χιλιομέτρων.

https://twitter.com/flybyneo/status/1363707129215991809/photo/1

(Πηγή: sputniknews.gr)

Συντάκτης: Μ.Κουζινοπούλου

Ένας στους δέκα πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει υποστεί σωματική βία την τελευταία πενταετία, ενώ το 41% έχει έρθει αντιμέτωπο με κάποιου είδους παρενόχληση, όπως αποκαλύπτει έρευνα του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων (FRA) της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Την ίδια ώρα, ωστόσο, τα θύματα δεν καταγγέλλουν τις εμπειρίες τους και συχνά έχουν δυσκολίες πρόσβασης στα δικαιώματά τους.

Στην έρευνα, την πρώτη που διεξήχθη ποτέ σε επίπεδο ΕΕ για την εμπειρία του γενικού πληθυσμού σχετικά με εγκλήματα, καταγράφονται τα βιώματα περίπου 35.000 ανθρώπων από όλες τις χώρες της ΕΕ, τη Βρετανία και τη Βόρεια Μακεδονία, σχετικά με τη βία, την παρενόχληση, τη διάρρηξη και τις απάτες, καθώς και ο αντίκτυπός τους στα θύματα. Η έρευνα διεξήχθη από τον Ιανουάριο ως τον Οκτώβριο του 2019. Το δείγμα στην Ελλάδα ήταν 1.001 άτομα.

Όπως προκύπτει, το 9% των πολιτών της ΕΕ είχε εμπειρία σωματικής βίας τα τελευταία πέντε χρόνια πριν από την έρευνα, ενώ το ποσοστό ανά χώρα κυμαίνεται από 3% έως 18%. Στην Ελλάδα το 5% δήλωσε ότι έχει υποστεί σωματική βία την τελευταία πενταετία. Ως θύτες των εγκλημάτων σωματικής βίας οι ερωτηθέντες ανέφεραν τα άγνωστα προς αυτούς άτομα (32%), ωστόσο ακολουθούν οι γνωστοί/φίλοι/γείτονες (28%) και οι συγγενείς (20%). Τα ποσοστά στην Ελλάδα ήταν 28% για αγνώστους, 31% για γνωστούς και 33% για συγγενείς.

Το ποσοστό παρενόχλησης (από επιθετικά σχόλια κατά πρόσωπο έως απειλητικές χειρονομίας και μηνύματα που αποστέλλονται διαδικτυακά) κατά την τελευταία πενταετία ανήλθε στο 41% στην ΕΕ, ενώ κυμαίνεται από 15% έως 62% σε εθνικό επίπεδο. Τα ευρήματα της έρευνας καταδεικνύουν ότι η παρενόχληση είναι πολύ πιο διαδεδομένη από τη σωματική βία, ωστόσο ορισμένες ομάδες στην κοινωνία αντιμετωπίζουν παρενόχληση σε υψηλότερα ποσοστά. Οι θύτες παρενόχλησης ήταν στο μεγαλύτερο ποσοστό τους άγνωστοι (57%) και ακολουθούν οι γνωστοί/φίλοι/συγγενείς (18%) και οι συνάδελφοι/πελάτες (16%). Στην Ελλάδα τα ποσοστά ήταν 41%, 30% και 14%, αντίστοιχα.

Το 8% των πολιτών στην ΕΕ έχει υποστεί διάρρηξη του σπιτιού ή άλλης περιουσίας του τα τελευταία πέντε χρόνια πριν από την έρευνα, ενώ αντίστοιχο είναι το ποσοστό των ατόμων που βίωσε διαδικτυακή τραπεζική απάτη ή απάτη σχετική με την πιστωτική ή χρεωστική κάρτα την τελευταία πενταετία. Ένας στους τέσσερις έχει έρθει αντιμέτωπος με καταναλωτική απάτη, δηλαδή εξαπάτηση ως προς την ποσότητα, ποιότητα, τιμολόγηση ή παράδοση αγαθών και υπηρεσιών που αγόρασε. Πολλά περιστατικά αυτού του είδους απάτης αφορούσαν διασυνοριακές αγορές, οπότε τα θύματα αγόρασαν προϊόντα και υπηρεσίες μέσω διαδικτύου, τηλεφώνου ή ταχυδρομείου.

Οι πιο ευάλωτοι απέναντι στο έγκλημα είναι οι νέοι (σχεδόν το ένα τέταρτο των νέων 16-29 ετών έχει πέσει θύμα σωματικής επίθεσης τα τελευταία χρόνια), οι ΛΟΑΤΚΙ (19%), όσοι έχουν αναπηρία (17%) και όσοι προέρχονται από κάποια εθνοτική μειονότητα (22%). Ευάλωτες είναι και οι γυναίκες: οι σωματικές επιθέσεις εναντίον γυναικών (εκτός της σεξουαλικής βίας) συνέβησαν συχνότερα στα σπίτια τους (37%) με τη συχνή εμπλοκή μέλους της οικογένειάς τους ή συγγενούς. Αντίθετα, σχεδόν τρία στα τέσσερα περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης εναντίον γυναικών (72%) διαπράχθηκαν από κάποιον που δεν ήξεραν και τα περισσότερα συνέβησαν δημόσια.

Χαμηλό το ποσοστό καταγγελιών στην Αστυνομία

Τα θύματα συχνά αγνοούν τα δικαιώματά τους, δεν αναφέρουν τα εγκλήματα εξαιτίας του φόβου των αντιποίνων ή του εκφοβισμού τους από τους θύτες. Μόλις το ένα τρίτο των θυμάτων κατήγγειλε στην αστυνομία τη σωματική επίθεση και το 11% το περιστατικό παρενόχλησης. Τα άτομα που είναι μεγαλύτερα σε ηλικία, έχουν χαμηλότερα επίπεδα εκπαίδευσης ή παλεύουν για να τα βγάλουν πέρα οικονομικά είναι γενικά λιγότερο πρόθυμα να εμπλέξουν τις αρχές επιβολής του νόμου. Στην Ελλάδα το ποσοστό αναφοράς στην αστυνομία είναι χαμηλό και ανέρχεται στο 12% (την ώρα που στη Γαλλία είναι 40% και στη Γερμανία 37%).

Τρεις στους πέντε ερωτηθέντες σε ευρωπαϊκό επίπεδο που κατήγγειλαν παρενόχληση ή σωματική βία στην αστυνομία δήλωσαν ικανοποιημένοι από τον τρόπο με τον οποίο η αστυνομία χειρίστηκε το περιστατικό, ωστόσο το αντίστοιχο ποσοστό ικανοποίησης για τους καταγγέλλοντες που δεν είναι πολίτες της χώρας στην οποία ζουν ήταν χαμηλότερο (42%). Όσοι δεν ανέφεραν το περιστατικό βίας ή παρενόχλησης, ανέφεραν ως συχνότερο λόγο ότι δεν θεώρησαν το περιστατικό αρκετά σημαντικό για να το καταγγείλουν.

Συχνότερα στις Αρχές καταγγέλλονται τα εγκλήματα κατά περιουσίας (73%), όπως και τα περιστατικά διαδικτυακής τραπεζικής απάτης. Επίσης, υψηλότερα ποσοστά αναφοράς στις Αρχές έχουν τα σοβαρότερα περιστατικά σωματικής βίας, τα οποία οδήγησαν σε τραυματισμό, ήταν σεξουαλικής φύσης ή είχαν ψυχολογικές επιπτώσεις. Συγκεκριμένα, το 60% των βίαιων περιστατικών σεξουαλικής φύσης καταγγέλθηκε στην αστυνομία, αν και ο αριθμός των καταγγελιών ήταν μικρότερος όταν ο θύτης ήταν μέλος της οικογένειας ή συγγενής (μόνο το 22% των περιστατικών αυτών αναφέρθηκε στην αστυνομία).

Επιπλέον, το 54% των πολιτών της ΕΕ δήλωσε ότι εάν βρεθεί μάρτυρας σε έγκλημα, είναι διατεθειμένος ή πολύ διατεθειμένος να παρέμβει. Στην Ελλάδα, τη Βουλγαρία και τη Βόρεια Μακεδονία οι πολίτες ήταν περισσότερο διατεθειμένοι να παρέμβουν προσωπικά, παρά να καλέσουν την αστυνομία. Αντίθετα, στην Ιρλανδία, το Λουξεμβούργο και τη Βρετανία οι πολίτες εξέφρασαν περισσότερο τη διάθεση να καλέσουν την αστυνομία παρά να παρέμβουν οι ίδιοι.

Ο διευθυντής του FRA, Μάικλ Ο’ Φλάχερτι, σημειώνει ότι «η μεγάλη διαφορά μεταξύ των επίσημων στοιχείων για τα εγκλήματα και των εμπειριών των ανθρώπων από εγκλήματα ρίχνει φως στην πραγματική έκταση του εγκλήματος στην ΕΕ». Ο ίδιος διευκρινίζει ότι «η ΕΕ έχει νομοθεσία για την εκπλήρωση των δικαιωμάτων των θυμάτων εγκλήματος, όπως προκύπτει από το Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ. Οι εθνικές κυβερνήσεις πρέπει να κάνουν περισσότερα για να παρέχουν στα θύματα την υποστήριξη που χρειάζονται».

Ο Οργανισμός Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ ζητάει από τα κράτη μέλη να εξασφαλίσουν την πρόσβαση των θυμάτων στη δικαιοσύνη, να παρέχουν σε όλα τα θύματα κατάλληλες πληροφορίες, υποστήριξη και προστασία, αλλά και να προσφέρουν στοχευμένη υποστήριξη στους πιο ευάλωτους και τις γυναίκες. Επίσης, να διευκολύνουν την αναφορά των εγκλημάτων, με τη βοήθεια της κοινωνίας των πολιτών ή των υπηρεσιών υγείας.

Σημειώνεται ότι η 22α Φεβρουαρίου έχει ανακηρυχθεί ως Ευρωπαϊκή Ημέρα για τα Θύματα Εγκληματικών πράξεων.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)