paidevo.gr | teachers

Τα μέλη μιας χορωδίας δεν εναρμονίζουν μόνο τις φωνές τους, αλλά και τους παλμούς της καρδιάς τους, οι οποίοι ανεβοκατεβαίνουν με τον ίδιο ρυθμό, σύμφωνα με μια νέα σουηδική επιστημονική έρευνα, η οποία εκτιμά ότι αυτός ο συγχρονισμός κάνει καλό στην υγεία των τραγουδιστών.

Η μελέτη εντάσσεται στο πλαίσιο μιας ευρύτερης ιατρικής έρευνας για τον τρόπο που η μουσική επηρεάζει βιολογικά το σώμα και την υγεία, με στόχο τα σχετικά αυμπεράσματα να αξιοποιηθούν στην θεραπεία των ασθενών.

Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Νευροεπιστήμης και Φυσιολογίας της ιατρικής Ακαδημίας Σαλγκρένσκα του πανεπιστημίου του Γκέτεμποργκ, με επικεφαλής τον δρα Μπιορν Βίκχοφ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό νευροεπιστήμης Frontiers in Neuroscience, σύμφωνα με το BBC και το New Scientist, μελέτησαν εργαστηριακά 15 18χρονους χορωδούς, καθώς εκτελούσαν διαφόρων ειδών μουσικά έργα.

Καθώς τα μέλη της χορωδίας συντονίζουν σταδιακά τις αναπνοές τους, ακολουθεί ο γρήγορος συγχρονισμός στους παλμούς της καρδιάς τους, οι οποίοι ανεβαίνουν με την εισπνοή και πέφτουν με την εκπνοή με συντονισμένο τρόπο. Όσο πιο αργό είναι το τραγούδι, τόσο πιο αισθητός είναι ο συγχρονισμός των καρδιών τους.

Γενικότερα, όπως διαπιστώθηκε, η συμμετοχή σε μια χορωδία έχει ως αποτέλεσμα οι παλμοί της καρδιάς του ατόμου να γίνονται πιο αργοί λόγω του αναγκαίου ελέγχου της αναπνοής μέσω ενεργοποίησης του πνευμονογαστρικού νεύρου, που συνδέει τη βάση του εγκεφάλου με την καρδιά. Καθώς η αναπνοή τίθεται υπό έλεγχο, η καρδιά με τη σειρά της ηρεμεί. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η επίδραση της χορωδίας στην αναπνοή και τον ρυθμό της καρδιάς μοιάζει με την ανάλογη επίπτωση της γιόγκα.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι οι χορωδοί έχουν οφέλη στην υγεία τους, αν μη τι άλλο επειδή μακροπρόθεσμα μειώνεται η αρτηριακή πίεσή τους, πράγμα που προστατεύει την καρδιά τους, όμως για να επιβεβαιωθεί κάτι τέτοιο, θα χρειαστεί μια νέα μελέτη.

(πηγή: tvxs.gr)

Το Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης ολοκλήρωσε πρόσφατα νέα μελέτη του με τίτλο «Ελληνικές Επιστημονικές Δημοσιεύσεις 1996-2010: Βιβλιομετρική Ανάλυση Ελληνικών Δημοσιεύσεων σε Διεθνή Επιστημονικά Περιοδικά – Scopus», η οποία βασίζεται σε στοιχεία από τη διεθνή βιβλιογραφική βάση δεδομένων Scopus, με σκοπό τη δημιουργία αξιόπιστης βάσης παρουσίασης και παρακολούθησης της εξέλιξης των στοιχείων που προσδιορίζουν το ερευνητικό περιβάλλον της Ελλάδας, συγκρινόμενο με το αντίστοιχο των χωρών της ΕΕ και του ΟΟΣΑ.

Στη νέα αυτή μελέτη γίνεται ανάλυση της ελληνικής συγγραφικής δραστηριότητας σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά με αξιόπιστα στοιχεία και μεγάλο αριθμό καθιερωμένων δεικτών. Οι δημοσιεύσεις σε επιστημονικά περιοδικά, το κυριότερο μέσο για τη διάχυση των ερευνητικών αποτελεσμάτων στην επιστημονική κοινότητα, αποτελούν μια σημαντική πηγή για την καταγραφή και αποτίμηση του ερευνητικού έργου.

Όσον αφορά το Πολυτεχνείο Κρήτης, στη μελέτη αυτή αποτυπώνονται οι επιδόσεις και καταγράφεται η παραγωγή του επιστημονικού του δυναμικού σε δημοσιεύσεις και η απήχηση του ερευνητικού του έργου διεθνώς. Το Πολυτεχνείο Κρήτης αναδεικνύεται στην πρώτη θέση μεταξύ όλων των πανεπιστημίων της Ελλάδας στις  ερευνητικές δημοσιεύσεις με τη μεγαλύτερη απήχηση και καταγράφει δείκτη που υπερβαίνει πολύ τον παγκόσμιο μέσο όρο!

Πολυτεχνείο Κρήτης (1,26), Πανεπιστήμιο Κρήτης (1,17), Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο (1,17), Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων (1,12), Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (1,07), Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας (1,04)

Γεωπονικό Πανεπιστήμιο (0,98), Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου (0,97), Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (0,97), Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (0,95), Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας (0,94), Πανεπιστήμιο Πατρών (0,93), Πανεπιστήμιο Πειραιώς (0,93) και Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (0,91).

Ο σχετικός δείκτης απήχησης που έχουν συνολικά οι δημοσιεύσεις κάθε Πανεπιστημίου σε σχέση με το δείκτη απήχησης των δημοσιεύσεων σε παγκόσμιο επίπεδο απεικονίζεται στον παραπάνω πίνακα. Ο δείκτης έχει υπολογιστεί με βάση τα στοιχεία (δημοσιεύσεις και αναφορές) της τελευταίας  πενταετίας 2006-2010, μετά από «κανονικοποίηση» ανάλογα με την κατανομή των δημοσιεύσεων κάθε Πανεπιστημίου σε 329 εξειδικευμένες θεματικές περιοχές που διαθέτει η βάση Scopus.

(πηγή: polytexnikanea.gr)

Ομιλία ενός Δασκάλου (με  κεφαλαίο «Δ»):

Αγαπητοί νέοι , ώριμοι φίλοι, Λιτοσελίτες και επισκέπτες – εραστές του Λιτόσελου,

Πριν μπω στο θέμα μας , με τίτλο : «Παιδείας …..  παιδέματα», θα’ θελα να θυμίσω από την Οδύσσεια του Ομήρου τη μεταμόρφωση  των συντρόφων του Οδυσσέα σε γουρούνια από τη μάγισσα Κίρκη. (Σε λίγο θα καταλάβετε αυτό το συνειρμό μου).

Ζούμε όλοι μας σαν Οδυσσείς,  αυτή την περιπετειώδη πορεία της κοινωνίας και αναρωτιόμαστε, αν τελικά κάποια χρονική στιγμή, θα ξεπεράσουμε την οικονομική και πολιτισμική «κρίση» και θα φθάσουμε σώοι στην Ιθάκη!

Ωστόσο, πριν κάνουμε αυθαίρετες διαπιστώσεις, απαραίτητο είναι να ξετυλίξουμε το κουβάρι της Αριάδνης, με προσοχή…

Το πρόβλημα που βιώνουμε ως λαός σήμερα έχει παγκόσμιο χαρακτήρα και το έζησαν, αλλά και το ζουν και άλλοι λαοί, εντός και εκτός Ευρώπης.

Το καπιταλιστικό σύστημα  – μάγισσα Κίρκη –, κατάφερε να εγκλωβίσει το σύγχρονο άνθρωπο στον φρενήρη καταναλωτισμό και, αφού τον έγδυσε από τα εθνικά στοιχεία της παιδείας του, τον μεταμόρφωσε σε ένα γουρούνι που ξέρει μόνο να καταναλώνει υστερικά, να σκέφτεται με τους όρους της παγκοσμιοποίησης και να δουλεύει σαν είλωτας για να καλύψει τις πλασματικές του ανάγκες. Χωρίς να το συνειδητοποιήσουμε, όλα τα θυσιάσαμε στο βωμό του γρήγορου πλουτισμού, έστω και με δανεικά, όπως μας παρακινούσαν οι τραπεζίτες και βρεθήκαμε με πλαστικό χρήμα, χρεωμένοι ως τ’ αυτιά, άτομα και κοινωνίες. Οι δανειστές δε δανείζουν ποτέ, αν δεν υπάρχει τοκογλυφική φερεγγυότητα. Πέτυχαν να ελέγξουν την ψυχολογία των όχλων και τώρα ήρθε η ώρα της λυπητερής.

Και τώρα τι γίνεται; Όταν κεραυνοί και κυκλώνες μας  απειλούν, τότε καταφεύγουμε στην παιδεία και όλοι συμφωνούμε ότι όλα είναι ζήτημα «παιδείας».

Όταν μιλάμε για παιδεία δεν πρέπει να τη συγχέουμε με τη σχολική εκπαίδευση. Η σχολική εκπαίδευση παρέχει βασικές γνώσεις για να μπορέσει ο μελλοντικός εργαζόμενος να μπει στο χώρο της παραγωγής ή στην ανεργία.

Η παιδεία που αποτελεί την καλλιέργεια της ψυχής και του πνεύματος, και οδηγεί στην ατομική αυτοϋπέρβαση, είναι αντικείμενο των αρχών και αξιών της οικογένειας, της κοινωνίας, των Μ.Μ.Ε. και της προσωπικής αναζήτησης κάθε ατόμου. Η παιδεία δίνει τις ισορροπίες στον άνθρωπο και τον κάνει να ξεχωρίζει από το ζώο που ορίζεται από τα ένστικτα. Ο παιδευμένος άνθρωπος διακρίνεται για την ακεραιότητα του χαρακτήρα του, για την ειλικρίνεια, για την ταπεινότητα, για τη συνέπεια λόγων και έργων, για την κοινωφελή δραστηριότητα, για την αλληλεγγύη.

Συχνά συναντάμε τον απαίδευτο συμπολίτη μας – σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, κι όχι αποκλειστικά στους αμόρφωτους, που θα μας εξοργίσει με την αναίδεια και την κτηνώδη θρασύτητά του.

Είναι ο πανεπιστημιακός καθηγητής που υπεξαιρεί τα χρήματα από τα ευρωπαϊκά προγράμματα και στήνει offshore εταιρείες. Είναι ο γιατρός που, αν δεν πάρει το «φακελάκι», δε χειρουργεί τον ασθενή κι όταν τον επισκεπτόμαστε στο ιατρείο του, δε δίνει απόδειξη. Είναι ο δωροδοκούμενος εφοριακός του Σ.Δ.Ο.Ε. που, αν δεν πάρει τα «μαύρα» χρήματα, οδηγεί τον επιχειρηματία στο κλείσιμο. Είναι ο κομματικός διοικητής των ασφαλιστικών ταμείων, που πλούτισε από τα τοξικά ομόλογα και οδήγησε τους ασφαλισμένους στην ανασφάλεια. Είναι ο δημοσιογράφος – καναλάρχης που διαστρεβλώνει την είδηση, σπιλώνει συνειδήσεις, πλουτίζει παράνομα,  βγάζει τα χρήματα στην Ελβετία, συλλαμβάνεται και αθωώνεται, γίνεται εισαγγελέας επί παντός επιστητού και του πληρώνουμε και πέντε αστυνομικούς να τον φυλάνε. Είναι ο επίορκος αστυνομικός που διακινεί το χασίς των Ζωνιανών και με τα κέρδη ιδρύει εταιρείες σεκιούριτι. Είναι ο ανερμάτιστος Πρόεδρος του Κοινοβουλίου μας που σε μια νύχτα διορίζει όλο του το σόι και σε μια μέρα ψηφίζει νόμο για να μας βγάλει στην εφεδρεία ή στην απόλυση.

Αναφέρθηκα δειγματοληπτικά σε ορισμένες περιπτώσεις απαίδευτων λειτουργών – επαγγελματιών, για να τεκμηριώσω με καθημερινά παραδείγματα την έλλειψη παιδείας που ταλανίζει τις σύγχρονες κοινωνίες.

Απευθυνόμενος στους ώριμους ακροατές θέλω να θυμίσω ότι όλοι μας έχουμε ένα βαθμό ευθύνης, άλλος περισσότερο άλλος λιγότερο, ανάλογα με το πόστο που βρισκόμαστε, για την εικόνα που βλέπουμε σήμερα. Δυστυχώς, μας γαλούχησαν πώς να εκμεταλλευόμαστε τον πιο αδύναμο και πώς να μετατρέπουμε τις ψυχές  μας σε φωλιές εχιδνών. Ακολουθήσαμε χωρίς φόβο και πάθος τα λαμόγια της εξουσίας, τα χειροκροτήσαμε για να κερδίσουμε την εύνοιά τους ή κάποιο ρουσφετάκι, χάσαμε τις ιδέες μας, τζογάραμε τη συνείδησή μας στο χρηματιστήριο, αλλοτριωθήκαμε. Δώσαμε το δικαίωμα στα παχύδερμα της πολιτικής να μας λοιδορούν με το ανεπανάληπτο: «Μαζί τα φάγαμε». «Ξεπουληθήκαμε στο Γιουσουρούμ για ένα κουστούμ», όπως αναφέρει ο τροβαδούρος Νικόλας Άσιμος.

Επειδή αυτή η μέρα αφιερώνεται από τον δραστήριο πολιτιστικό σύλλογο του Λιτόσελου στην παιδεία, θέλω απευθυνόμενος στους νέους που βραβεύονται να τους θυμίσω ότι η γνώση είναι δύναμη και πρέπει να αισθάνονται περήφανοι που με τον αγώνα τους κατάφεραν να αριστεύσουν και να προσθέσουν βέλη στη φαρέτρα τους, για να χτυπήσουν στο εγγύς μέλλον τον Μινώταυρο της ανέχειας και της ανεργίας. Πέρα από την αποστεωμένη γνώση με μεθόδους αποστήθισης, που σας παρέχουν τα σχολικά εγχειρίδια, υπάρχει η πολυδιάστατη γνώση, η τέχνη, ο πολιτισμός, η ιστορία, ο μύθος, το όραμα που θα πρέπει να αναζητήσετε. Η παιδεία δε χαρίζεται από κανένα ίδρυμα ή φορέα. Αποκτιέται με διαρκή αναζήτηση, με ατομικό αγώνα και με εφαλτήριο τις ηθικές αξίες του ανθρώπου. Μην ξεχνάτε ότι στην κορυφή ανεβαίνουν οι αετοί αλλά και τα ερπετά. Οι αετοί πετώντας και τα ερπετά έρποντας. Παλέψτε να ανεβείτε, να φτάσετε ψηλά, με τα φτερά σας. Είστε η μόνη ελπίδα αυτού του τόπου.

Αγαπητοί φίλοι μου θα ήθελα να κλείσω την ομιλία μου με  τα λόγια του Edison : «Ό,τι είναι η γλυπτική για έναν όγκο μαρμάρου, είναι η παιδεία για τον άνθρωπο».

Κώστας Κολιός – Δάσκαλος

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

• Αγώνες και αγωνία για την Παιδεία: Ε. Π. Παπανούτσου
• Δοκίμια Ιδεών : Χρήστου Μαλεβίτση
• Η κρίση του πολιτισμού μας : Ε. Π. Παπανούτσου
• Θεωρία της Τέχνης : Κ. Τσάτσου
• Ο Έγκοπος Λόγος: Χρήστου Μαλεβίτση
• Το ρητό και το άρρητο: Χρήστου Γιανναρά
• Η κοινωνία της αφθονίας: J.K.Galbraith
• Η Ψυχολογία των Όχλων: G. L. Bon
• Αντιγνώση – Τα δεκανίκια του Καπιταλισμού: Λιλή Ζωγράφου
• Παιδεία, Εκπαίδευση και Γλώσσα: Γ. Μπαμπινιώτη
• Παιδείας εγκώμιον: Αντώνης Αντωνάκος ( άρθρο – διαδίκτυο)
• Φιλοσοφία και Παιδεία:  Ε. Π. Παπανούτσου

Εκπαιδευτικός με βαριά σπάνια αναπηρία (κοκιωμάτωση vergener) για την οποία του χορηγείται εφόρου ζωής ανοσοκαταστολή, έχει υποβληθεί για ένα έτος σε αιμοκάθαρση με ποσοστό αναπηρίας 80%, και με 22 έτη υπηρεσίας κρίθηκε ως υπεράριθμος και θα του ανακοινωθεί η μετακίνησή του σε άλλο νομό. Ο συγκεκριμένος εκπαιδευτικός απευθύνθηκε στην Διεύθυνση Β/Βάθμιας Εκπαίδευσης Πιερίας, αναφέροντας την κατάσταση αναπηρίας του. Η Διεύθυνση του ανέφερε ότι δεν υπάρχει ευνοϊκή μεταχείριση για αυτόν, λόγω του ότι η αναπηρία του δεν εντάσσεται στο άρθρο 13 του Π.Δ. 50/96 «Ειδικές Κατηγορίες».

Η Πολιτεία κωφεύει συστηματικά στις πραγματικές ανάγκες, που προκύπτουν από την αναπηρία/χρόνια πάθηση ώστε να λάβει ουσιαστικά προστατευτικά μέτρα για το σύνολο των εκπαιδευτικών με αναπηρία είτε πρόκειται για το σύστημα μεταθέσεων, αποσπάσεων είτε για το σύστημα μετακινήσεων λόγω υπεραριθμίας.

(πηγή: newsitamea.gr)

Ο Ντέιλ Ίρμπι εργαζόταν επί 40 χρόνια ως γυμναστής στο δημοτικό σχολείο Πρέστονγουντ στο Ντάλας των Ηνωμένων Πολιτειών και κάθε χρόνο φορούσε τα ίδια ρούχα όταν φωτογραφιζόταν για τη σχολική επετηρίδα.

Φέτος αποφάσισε να συνταξιοδοτηθεί και, όπως αναμενόταν, η απόφασή του είναι το βασικό θέμα συζήτησης αφού σπάει μία «παράδοση» δεκαετιών…

Όπως ο ίδιος δήλωσε στην εφημερίδα Dallas Morning News, η περίεργη αυτή «παράδοση» ξεκίνησε από δικό του λάθος.

«Ντράπηκα πάρα πολύ όταν τη δεύτερη χρονιά συνειδητοποίησα ότι είχα φορέσει για τη φωτογράφηση τα ίδια ρούχα με την προηγούμενη» είπε.

Στο σπίτι η σύζυγός του τον προκάλεσε να το τολμήσει και την επόμενη χρονιά. Και το έκανε!

Έτσι, αν και στις ετήσιες επετηρίδες τα σημάδια του χρόνου είναι εμφανή στο πρόσωπο του, τα ρούχα του παραμένουν αναλλοίωτα: το ίδιο πουκάμισο και η ίδια καφέ καζάκα…

Και παρόλο που το ντύσιμό του έχει προκαλέσει κατά καιρούς ποικίλα σχόλια, η διευθύντρια του δημοτικού Παμ Άιτκεν μόνο καλά λόγια έχει να πει για το έργο του:

«Δίδαξε στα παιδιά τη σημασία τού ευ αγωνίζεσθαι -και στον αθλητισμό και στη ζωή. Έμαθε στα παιδιά να είναι δίκαια και να σέβονται τους συνανθρώπους τους. Αυτό είναι μεγάλη κληρονομιά» είπε.

(πηγές: alfavita.gr,  in.gr)