paidevo.gr | teachers

Μπήκαν στην προγραμματισμένη ημερίδα του ΙΣΤΑΜΕ και του δήμου Ήλιδας το απόγευμα της Δευτέρας στο Λαζαράκειο Δημοτικό Μέγαρο οι γονείς και οι μαθητές του 4ου δημοτικού σχολείου Αμαλιάδας, οι οποίοι διαμαρτύρονται για την παραμονή στις λυόμενες σχολικές αίθουσες για πέμπτη συνεχόμενη σχολική χρονιά.

Γονείς και μαθητές είχαν προχωρήσει και το πρωί σε συμβολική κατάληψη στην είσοδο του Λαζαράκειου Δημοτικού Μεγάρου και είχαν επιδιώξει συνάντηση με τον δήμαρχο Ήλιδας κ. Γιάννη Λυμπέρη, ωστόσο ο ίδιος απουσίαζε στην Πάτρα.

Θέλησαν να ακουστεί η φωνή τους

Με δεδομένο ότι ούτε χθες το πρωί, αλλά ούτε και κατά την κινητοποίηση της περασμένης Παρασκευής κατέστη εφικτό να συναντηθούν με τον δήμαρχο, οι γονείς αποφάσισαν να προχωρήσουν σε πιο δραστικά μέτρα, προκειμένου να ακουστεί η φωνή τους και το δίκαιο αίτημά τους.

Το απόγευμα, λοιπόν, της Δευτέρας, με τη βεβαιότητα ότι στην ημερίδα θα ήταν όλοι όσοι θα έπρεπε να τους ακούσουν και να τους δώσουν απαντήσεις, πήραν τα παιδιά τους από το χέρι και με το πανό τους προχώρησαν εκ νέου σε συμβολική κατάληψη στην είσοδο του δημαρχείου.

Με το σύνθημα: «Θέλουμε σχολείο» που φώναζαν τα παιδιά, επεδίωξαν να καταστήσουν κοινωνούς του προβλήματός τους όλους όσοι κατέχουν εξουσία και θέλησαν επίσης να δείξουν ότι έχουν και τα ίδια δικαίωμα στην γνώση.

Κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης δεν έλειψαν και ορισμένες αποδοκιμασίες κατά την είσοδο αιρετών στο Λαζαράκειο, χωρίς ωστόσο να λάβουν έκταση, ενώ στον χώρο βρισκόταν ισχυρή αστυνομική δύναμη.

Με καθυστέρηση μίας ώρας

Η διαμαρτυρία γονέων και μαθητών είχε ως αποτέλεσμα να μην είναι εφικτή η έναρξη της ημερίδας, ενώ οι γονείς απαίτησαν λύσεις, τόσο από τον δήμαρχο Ήλιδας Γιάννη Λυμπέρη και τον αντιδήμαρχο Δημήτρη Παναγιωτάρα, όσο και από τους βουλευτές Γιώργο Κοντογιάννη και Γιάννη Κουτσούκο, οι οποίοι ήταν εκεί για την ημερίδα.

Αρχικά οι γονείς ήταν ανυποχώρητοι στο να αποχωρήσουν από τον χώρο και τελικά ύστερα από διαπραγματεύσεις, συμφώνησαν να ξεκινήσει η ημερίδα και κατά την έναρξη να διαβάσει τα αιτήματα εκπρόσωπος του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων για να γίνουν όλοι κοινωνοί των προβλημάτων.

Τελικά, η ημερίδα ξεκίνησε με μία ώρα καθυστέρηση, με γονέα να ενημερώνει από το βήμα τους παρευρισκόμενους για την κατάσταση που επικρατεί στο 4ο δημοτικό με τις λυόμενες αίθουσες. Η γονέας αναφέρθηκε στα προβλήματα υγείας των μαθητών, έκανε εκτενή αναφορά στο ιστορικό με την επισκευή-ανακατασκευή του σχολικού συγκροτήματος, τόνισε ότι πρόκειται για ένα αναβαθμισμένο σχολείο αλλά με υποβαθμισμένες, ανύπαρκτες υποδομές και ζήτησε το δικαίωμα των παιδιών στην μόρφωση.

Μετά από αυτό, γονείς και μαθητές αποχώρησαν από την αίθουσα και παρέμειναν συμβολικά για λίγη ώρα στην είσοδο του δημαρχείου.

(πηγή: patrisnews.com)

Σχολεία και δεκάδες κατοικίες της πόλης Μουρ στην Οκλαχόμα κατέρρευσαν από ισχυρό ανεμοστρόβιλο

Απίστευτες ιστορίες ηρωισμού αποκαλύφθηκαν με το πρώτο φως της ημέρας στην Οκλαχόμα, ώρες αφότου ένας πανίσχυρος ανεμοστρόβιλος χτύπησε τη μικρή πόλη Μουρ, λίγο έξω από την πρωτεύουσα, ισοπεδώνοντας δύο δημοτικά σχολεία, ένα νοσοκομείο και δεκάδες σπίτια και οδηγώντας στον θάνατο τουλάχιστον 24 ανθρώπους. Δεκάδες παιδιά σώθηκαν χάρη στην προνοητικότητα της δασκάλας τους, που τα φυγάδευσε στην τουαλέτα και τα προστάτευσε με το σώμα της από τη μανία του αέρα. Ενώ η οροφή κατέρρεε, η δασκάλα άκουγε μόνο τη φωνή του μαθητή της: «Σ’ αγαπώ. Σ’ αγαπώ. Σε παρακαλώ, μην πεθάνεις μαζί μου». Στον κεντρικό διάδρομο του ίδιου σχολείου, μία άλλη δασκάλα βρέθηκε νεκρή, καταπλακωμένη από ένα αυτοκίνητο. Ο διασώστης που τη βρήκε αποκάλυψε πως κάτω από το πτώμα της βρέθηκαν τρία μικρά παιδιά. «Καλή δουλειά, δασκάλα», σχολίασε με δάκρυα στα μάτια.

ΜΝΗΜΕΣ ΤΟΥ ’99. Δεκατέσσερα χρόνια μετά τον ισχυρό ανεμοστρόβιλο της 3ης Μαΐου 1999, που σκότωσε περισσότερους από 40 ανθρώπους, ο εφιάλτης επέστρεψε προχθές το απόγευμα στην Πόλη της Οκλαχόμα. Η μοναδική «καλή» είδηση χθες το μεσημέρι, έπειτα από μία αγωνιώδη νύχτα διάσωσης, ήταν ο νέος, μικρότερος απολογισμός των νεκρών από 51 σε 24. Ανάμεσά τους τουλάχιστον εννέα παιδιά. Εν αναμονή μιας νέας επιδείνωσης του καιρού, με θυελλώδεις ανέμους, καταιγίδες και χαλάζι – μεγέθους μεγαλύτερου ακόμη και από μπάλες του μπέιζμπολ – ο αμερικανός Πρόεδρος διέταξε να αποσταλεί αμέσως ομοσπονδιακή βοήθεια στην Οκλαχόμα και διαβεβαίωσε τους πολίτες του Μουρ ότι «η χώρα τους θα παραμείνει δίπλα τους για όσο χρειαστεί».

«Έχουμε καλά νέα. Ο αριθμός των νεκρών αυτή τη στιγμή είναι 24» δήλωσε χθες το μεσημέρι η Εϊμι Ελιοτ, αξιωματούχος του Γραφείου του Ιατροδικαστή της Πόλης της Οκλαχόμα. «Ο προηγούμενος απολογισμός ενδέχεται να ήταν αποτέλεσμα διπλής καταμέτρησης. Επικρατούσε χάος», εξήγησε η Έλιοτ, τονίζοντας ωστόσο πως όσο οι ώρες περνούν είναι πολύ πιθανόν να βρεθούν και άλλοι νεκροί κάτω από τα συντρίμμια. Έως χθες το βράδυ, πάντως, πυροσβέστες από δεκάδες τμήματα της Οκλαχόμα και διασώστες από άλλες πολιτείες συνέχιζαν να κάνουν το «θαύμα» τους κάτω από τους τόνους τσιμέντου που άφησε πίσω του ο φονικός ανεμοστρόβιλος. «Σήκωναν τους τοίχους και τραβούσαν τα παιδιά κάτω από τους ογκόλιθους χωρίς ίχνος γρατζουνιάς», δήλωνε χθες από την περιοχή όπου κατέρρευσε το δημοτικό σχολείο Πλάζα Τάουερς ο υπαξιωματικός της Αστυνομίας της Οκλαχόμα Τζέρεμι Λιούις. Σε κάθε περίπτωση, το Μουρ μετρά εκατοντάδες τραυματίες – περισσότερους από 240, εκ των οποίων τουλάχιστον 60 παιδιά. Ο ανεμοστρόβιλος χτύπησε τη Δευτέρα στις 2.56 μ.μ. τοπική ώρα, ακριβώς 16 λεπτά μετά την πρώτη προειδοποίηση της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας. Σύμφωνα με την Κέλι Πιρτλ, εκπρόσωπο της Υπηρεσίας, οι προειδοποιήσεις για αυτού του είδους τα καιρικά φαινόμενα γίνονται κατά μέσο όρο 8 με 10 λεπτά νωρίτερα. Οι κάτοικοι του Μουρ όμως ήξεραν πολύ νωρίτερα για την έλευση του ανεμοστρόβιλου. Την προηγουμένη δύο μικρότερης δύναμης ανεμοστρόβιλοι είχαν χτυπήσει το μετρό της πόλης, με αποτέλεσμα δύο άνθρωποι να χάσουν τη ζωή τους. Οι μετεωρολόγοι έκρουαν την Κυριακή τον κώδωνα του κινδύνου ότι τα χειρότερα έρχονται. Και είχαν δίκιο.

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ 4! Ο Μπαράκ Ομπάμα μίλησε για «έναν από τους πιο καταστροφικούς ανεμοστρόβιλους στην Ιστορία». Αρκετοί κάτοικοι του Μουρ και τοπικά μέσα ενημέρωσης τον συγκρίνουν με εκείνον του 1999 και εκτιμούν πως ο τωρινός ήταν πιο ισχυρός. Ο επίτροπος Ασφάλειας Ζημιών της Οκλαχόμα εκτίμησε πως το κόστος της υλικής καταστροφής θα ξεπεράσει τα τρία δισ. δολάρια. Σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία, ο ανεμοστρόβιλος της Δευτέρας κατατάσσεται στην κατηγορία 4 της κλίμακας Fujita, η οποία μετρά την ισχύ των ανεμοστρόβιλων από το 0 έως το 5. Οι  άνεμοι έφθασαν τα 320 χλμ. την ώρα και ο ανεμοστρόβιλος βρισκόταν στο έδαφος επί 40 λεπτά. Ο δήμαρχος του Μουρ, Γκλεν Λιούις, περιέγραφε χθες μία πόλη που μοιάζει με ένα απέραντο χωράφι από συντρίμμια. Το ακριβές μέγεθος της καταστροφής θα διαφανεί κατά τις επόμενες ημέρες.

Σαν ατομική βόμβα!

Η συνολική ενέργεια που απελευθέρωσε ο ανεμοστρόβιλος στην Οκλαχόμα ήταν από 8 έως 600 φορές μεγαλύτερη από την ισχύ της ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα, υποστηρίζουν αμερικανοί μετεωρολόγοι.

(πηγή: Τα Νέα)

Είναι η πιο εμβληματική φιγούρα της μοντέρνας τέχνης. Είναι ο ζωγράφος που δήλωσε και εφάρμοσε στην πράξη το ρητό του: «το ζήτημα δεν είναι να μιμηθεί κανείς τη φύση, αλλά να εργαστεί όπως αυτή». Έφτιαξε εκατοντάδες έργα μέσα σε ένα πέραν κάθε ανθρώπινου μέτρου δημιουργικό οίστρο.

Στο βίντεο-απόσπασμα που ακολουθεί, μπορεί κανείς να παρακολουθήσει την πράξη ιεροτελεστίας που αποτελούσε για τον Πικάσο η δημιουργία ενός έργου, μέσα σε ένα κλίμα σιωπής, όπου την αφήγηση την αναλαμβάνει ο χρωστήρας και η παλέτα.

Εντοπίσαμε το βίντεο στην ιστοσελίδα Open Culture: είναι μέρος της υπέροχης ταινίας του 1956 με τίτλο «Το μυστήριο ονόματι Πικάσο» («Le mystère Picasso»), σε λιτή αλλά απίστευτα ουσιαστική σκηνοθεσία του Ανρί-Ζορζ Κλουζό.

Η ταινία έχει χαρακτηριστεί από τη γαλλική κυβέρνηση «εθνικός θησαυρός».

(πηγή: iefimerida.gr)

Συγκινεί με τη θέλησή του ένα δεκάχρονο αγόρι από την Φλόριντα των ΗΠΑ που αν και γεννήθηκε χωρίς χέρια καταφέρνει να εντυπωσιάσει με τα γράμματά του.

Μάλιστα σε πρόσφατο διαγωνισμό καλλιγραφίας κατέκτησε την πρώτη θέση, εντυπωσιάζοντας τους κριτές, τους οποίους παρακίνησε να διοργανώσουν νέο διαγωνισμό κάθε χρόνο για παιδιά με ειδικές ανάγκες.
Ο Nicholas Maxim δεν έχει πάρει μέρος σε παρόμοιο διαγωνισμό στο παρελθόν λόγω του προβλήματός του και φυσικά η νίκη του αυτή του έδωσε χαρά. «Μου άρεσε, ήταν τόσο μεγάλη έκπληξη», είπε σε τοπική εφημερίδα.

«Κάποια μέρα θα τρέξει και θα κάνει αναρρίχηση στο βουνό», σχολίασε με συγκίνηση ο πατέρας του παιδιού, που τον στήριζε από την πρώτη στιγμή.

(πηγή: iefimerida.gr)

«Δεν επιτρέπεται και δεν μπορούν κάποιες συνδικαλιστικές νοοτροπίες να τινάζουν στον αέρα την κοινωνία, επειδή ζητήθηκε να εργάζονται οι εκπαιδευτικοί …δύο ώρες παραπάνω την εβδομάδα!

(…) Για να υπάρξει σταθερότητα, ομαλότητα και Ανάπτυξη, το δημόσιο συμφέρον είναι πάνω από τις συντεχνιακές ιδιοτέλειες (… )Και αν ονειρεύονται να φέρουν επενδύσεις σήμερα, επικαλούμενοι τον Λένιν του 1920, τι να πω; (…) Συντεχνίες μέχρι σήμερα έκλειναν εταιρίες, συντεχνίες απέκλειαν λιμάνια, συντεχνίες μπλόκαραν την κίνηση στις πόλεις. Ας το καταλάβουν, λοιπόν, όλοι: αυτές είναι εικόνες από την Ελλάδα του χθες, δεν είναι εικόνες από την Ελλάδα που ονειρευόμαστε! Και τέτοιο χάλι δεν αξίζει σε κανέναν μας».

Με ύφος γκαουλάιτερ που δεν σηκώνει αντιρρήσεις, ο Σαμαράς χάραξε (από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΣΕΒ) τη γραμμή. Και οι αστυνομικές αρχές την εφάρμοσαν, επιδίδοντας τα χαρτιά της επιστράτευσης σε 85.000 καθηγητές και καθηγήτριες, πριν ακόμα αποφασίσουν αν θα απεργήσουν! Οι «τεμπέληδες» καθηγητές με το μειωμένο μισθό (που πριν τις μειώσεις των Μνημονίων ο εισαγωγικός μισθός τους ισοδυναμούσε με το 83% του μέσου όρου των χωρών του ΟΟΣΑ και ο τελικός με το 76%), θα πρέπει να διδάσκουν δύο ώρες τη βδομάδα επιπλέον (άρα να δουλεύουν τρεις μέρες το μήνα τζάμπα, αν στις ώρες διδασκαλίας συνυπολογίσει κανείς τις ώρες προετοιμασίας) και να το βουλώσουν, γιατί έτσι απαιτεί το «δημόσιο συμφέρον», γιατί πρέπει να σταματήσει «το χάλι του χθες». Μόνο που το… χάλι του χθες γίνεται πράξη σήμερα ακόμα και στις πλέον «ευνομούμενες πολιτείες», όπως η Γερμανία και η Ισπανία.

Γερμανία: Απεργία στις εξετάσεις!

Φαντάζει απίστευτο κι όμως είναι αληθινό! Στην «καλβινιστική» Γερμανία οι καθηγητές κατέβηκαν σε απεργία. Και μάλιστα σε απεργία στις εξετάσεις! Από την περασμένη Δευτέρα (13 Μάη), η Ένωση Εκπαιδευτικών Βερολίνου (GEW) κάλεσε τους καθηγητές να κατέβουν σε πενθήμερη απεργία για καλύτερες συνθήκες εργασίας και τερματισμό των μισθολογικών διαφορών μεταξύ των διάφορων κατηγοριών καθηγητών.

Είναι η δεύτερη φορά που οι καθηγητές κατεβαίνουν σε απεργία (είχαν απεργήσει και στις 23 Απρίλη). Η τωρινή απεργία έχει ακόμα πιο οξύ χαρακτήρα, γιατί γίνεται στην περίοδο των προφορικών εξετάσεων των μαθητών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, πράγμα που έχει εξοργίσει τις σχολικές διοικήσεις που θεωρούν ότι αυτό είναι ανεπίτρεπτο. Για την ώρα πάντως δεν έχει εφαρμοστεί επιστράτευση.

Στην εποχή της καπιταλιστικής κρίσης δεν… περισσεύουν λεφτά ούτε για την Παιδεία ούτε για τους καθηγητές. Γι’ αυτό, προκειμένου να γλιτώσουν λεφτά, τα διάφορα κρατίδια της Γερμανίας αποφασίζουν να προσλάβουν με συμβάσεις ορισμένου χρόνου (που δεν ξεπερνούν το ένα σχολικό έτος) χιλιάδες καθηγητές που ζουν με το άγχος αν (και πού) θα προσληφθούν τον επόμενο χρόνο. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Απασχόλησης, το καλοκαίρι του 2012 σημειώθηκε αύξηση των ανέργων, λόγω της εγγραφής 5.400 καθηγητών που έληξαν οι συμβάσεις τους. Πλάι στους «απασχολήσιμους» εργάτες, εμφανίζονται και οι «απασχολήσιμοι» καθηγητές. Αυτό είναι που εξόργισε τους καθηγητές που κατέβηκαν σε διαδηλώσεις στο Βερολίνο, τη Δρέσδη και αλλού.

Ισπανία: Καθηγητές και μαθητές στους δρόμους

Δεκάδες χιλιάδες ήταν οι καθηγητές, οι μαθητές και οι φοιτητές που παράτησαν τα σχολειά και τα Πανεπιστήμια την Πέμπτη 9 Μάη, για να κατέβουν στους δρόμους 30 ισπανικών πόλεων (μεταξύ των οποίων η Μαδρίτη, η Βαλένθια και η Βαρκελώνη), προκειμένου να διαδηλώσουν ενάντια στις περικοπές στην Παιδεία και στις νέες μεταρρυθμίσεις που προωθεί η κυβέρνηση. Η απεργία είχε συμμετοχή 72% στο δημόσιο τομέα και 25% στον ιδιωτικό, σύμφωνα με τα στοιχεία των συνδικάτων και των ενώσεων των γονέων και των φοιτητών, ποσοστό αυξημένο από το περσινό 65%. Τα Πανεπιστήμια παρέλυσαν καθώς η συμμετοχή ήταν πάνω από το 90%.

Εκτός από τις περικοπές που φτάνουν τα 6.7 δισ. ευρώ από το 2010, η κυβέρνηση προωθεί μεταρρυθμίσεις με τις οποίες εφαρμόζει ακόμα πιο σφιχτούς ταξικούς φραγμούς στην εκπαίδευση, μέσω της κατηγοριοποίησης των επιπέδων σπουδών σε νεαρότερες ηλικίες, πρόσθετων εξετάσεων και αύξησης των διδάκτρων στα πανεπιστήμια. Υπό την πίεση των κινητοποιήσεων, η κυβέρνηση αναγκάστηκε να αναβάλει τις μεταρρυθμίσεις.

Υποταγή ή αντίσταση;

Ακόμη και αν δεν υπήρχαν τα νέα μέτρα που αναγκάζουν τους καθηγητές να δουλεύουν τζάμπα τρεις μέρες το μήνα, προκειμένου κάποιες χιλιάδες συνάδελφοί τους να βγουν «υπεράριθμοι», για να φουντώσει κι άλλο η ανεργία, αρκεί η λαίλαπα που βιώνουμε τα τελευταία τρία χρόνια για να υποστηρίξουμε την απεργία των καθηγητών. Ανεξάρτητα από το πώς οργανώθηκε αυτή η απεργία, ανεξάρτητα από το ποιοι την κήρυξαν (διόλου αμέτοχοι στη διάλυση και ενσωμάτωση του συνδικαλιστικού κινήματος), οι καθηγητές προσπάθησαν να δώσουν μία μάχη. Άσχετα με την κατάληξή της, το ερώτημα παραμένει. Υποταγή ή αντίσταση;

Για να έχει η αντίσταση πραγματικό περιεχόμενο, θα πρέπει να κάνει τους κυβερνώντες να πονέσουν. Κι αυτό δε μπορεί να γίνει αν δεν σπάσει η επιστράτευση. Χωρίς να σπάσεις αβγά, ομελέτα δεν γίνεται. Αυτό δεν το λέμε για να κατηγορήσουμε τους εκπαιδευτικούς που θα αναγκαστούν να δουλέψουν κόντρα στην θέλησή τους. Το λέμε γιατί είναι μια πραγματικότητα που είτε το θέλουμε είτε όχι θα πρέπει να την αντιμετωπίσει η εργαζόμενη κοινωνία. Κόντρα στην κυβερνητική προπαγάνδα που κάθε φορά, καθαρά υποκριτικά, πότε θυμάται το δίκιο των εργατών που θέλουν να μη χάσουν τη δουλειά τους (όπως στην περίπτωση της Χαλυβουργίας, που ο καπιταλιστής τους συνέθλιψε, αφού πρώτα τους είχε ξεζουμίσει για χρόνια), πότε το δίκιο των επιβατών (αυτών που πληρώνουν από την τσέπη τους όλο και περισσότερα για να μετακινηθούν), πότε το δίκιο των μαθητών (αυτών που τους συνθλίβουν οι ατελείωτες εξετάσεις και οι ολοένα και περισσότερες δυσκολίες στα μαθήματα από τα πρώτα στάδια της μαθητικής τους ζωής), μόνο και μόνο για να κάνει τους απεργούς να απεργούν για το θεαθήναι. Ας αναλογιστούμε όμως τί νόημα θα είχε η απεργία αν δεν έβαζε κανένα εμπόδιο στην «ομαλή λειτουργία» των υπηρεσιών ή της παραγωγής; Και πώς κατακτήθηκαν όσα κατακτήθηκαν μέχρι τώρα, αν δεν υπήρχε κίνημα που έθετε υπό αμφισβήτηση το νόμο του κράτους των πλουσίων, για να προτάξει το νόμο του δίκιου των φτωχών;

(πηγή: Αυγή)